_.pdf;filename= UTF-8\'\'# သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္ # .pdf

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

1# သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္ # (Ko Gyi Soe) (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၁ ။ ကမ္းမျမင္လမ္းမျမင္နိုင္ေအာင္အေျပာက်ယ္လွ သည့္ေတာင္တရုတ္ပင္လယ္ျပင္ႀကီးထဲတြင္ငါးဖမ္းရြက္သေဘာၤေလးတစ္စီးကလႈိင္းဒါဏ္ေလဒါဏ္ကိုၾကံ ၾကံခံ၍လူသူအေရာက္အေပါက္နည္းလွေသာငါးလင္ဗန္းကြ်န္းသို႔ဦးတည္ရြက္လြင့္ကာလာေနေလသည္။ ေက်ာက္ေဆာင္ေက်ာက္တန္းမ်ားထူထပ္မ်ားျပားလွေသာဤငါးလင္ဗန္းကြ်န္းပတ္ဝန္းက်င္မည္သည့္တံငါေလွ သေဘာၤမွလာေရာက္ငါးမဖမ္းဘူးၾကသလို။ ျဖတ္သြားျဖတ္လာပင္မျပဳလုပ္ဖူးၾက။ တံေလွတို႔၏ဒါဏ္ကကင္းေဝးေနၾက၍လားမသိအေရာင္အေသြးစုံလင္လွေသာငါးအုပ္ႀကီးမ်ားမွာေရျပင္ ေအာက္၌ရႈပ္ေျပးကူးခပ္ေနၾကျပီးေရျပင္အထက္သို႔တစ္ဖြ႔ျဲ ပီးတစ္ဖြဲ႔ခုန္တက္ျမဴးေနၾကသည္မွာလွပတင့္ဆန္း လြန္းလွေပသည္။ ရြက္သေဘာၤေပၚရွိတံငါသည္မ်ားနားေနရသူမရွိေအာင္မရွိေအာင္အလုပ္ရႈပ္သြားၾကေလျပီေကာ။ " ရြက္ေတြတင္ေဟ့ ့ ့ ့တက္မကိုညာဘက္ယူထား ့ ့ ့အရွိန္ထိန္းထားၾကေဟ့ ့ ့ေလတအား

1

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေကာင္းေနတယ္ အရွိန္ေလ်ာ့ထား အရွိန္ေလ်ာ့ထား " တံငါသည္မ်ားသေဘာၤကိုရပ္တန္႔၍ငါးဖမ္းၾကေတာ့မည္ထင္ေလသည္။မွန္လွေပစြဤမ်ွမ်ားျပားေသာငါး အုပ္ႀကီးကိုေတြ႔ျပီးမဖမ္းယူေသာကိုတံငါတို႔မွာငါးေၾကာ္မႀကိဳက္သည့္ေၾကာင္မိုက္မ်ားသာလ်င္ျဖစ္ၾကေပေတာ့ မည္။သိမ့္ကနဲ႔တစ္ခ်က္လႈပ္၍လည္သြားေသာသေဘၤာဦးေၾကာင့္ပဲ့စင္အေရွ႕ကကိုတံငါကငမန္းႀကီးဟူေသာပဲ့ ထိမ္း ကိုလွမ္းေဟာက္လိုက္ေလသည္။ " ေခြးမသား ့ ့ငမန္းႀကီးတက္ကိုညာဘက္ယူထားပါဆို ဟိုဒင္းလုပ္ေနတာလားကြ ေရွ႕မွာေက်ာက္ေဆာင္ေတြကြ မင္းနားမပါဘူးလား ့ ့ ဂန္းမသားရဲ႕ " " ဟ က်ဳပ္လဲ ဖိထားဘဲဗ် မေတြ႔ဘူးလား ့ ့ ့ခင္ဗ် ေရေႏြးစီးေၾကာင္းက ကြ်န္းဆီတြန္းပို႔ေနတာဗ် ထြီ ႔ ေ ႔ သာက္မွန္း ကန္းမွန္းမသိ ေဟာက္ဖို႔ဆိုႀကီးဘဲ" ငါးမန္းႀကီးကလည္းစိုးစဥ္းမ်ွမခံခြန္းတုံ႔ျပန္လိုက္ေလရာ။ပဲ့စင္အေရွ႕ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚ၌ဘိန္း ရႈ၍မွိန္းေနေသာေလွသူႀကီးကဘိန္းေျပာင္းကေလးကိုေဘးသို႔အသာခ်လိုက္ျပီီး။ " ေတာ္ၾကေတာ့ ့ ့ ့က်င္စုသြား ဧည့္သည္ေတြ သြားေခၚလာခဲ့ ့ ့ ့ေရွ႕ဆက္ဖ႔မ ို ျဖစ္နိုင္ေတာ့ဘူး ကြ ႔ ႔ ငါတို႔သေဘၤာေမွာက္သြားလိမ့္မယ္ ့ ့" ေလွသူႀကီးကက်င္စုဆိုသူအားေစခိုင္းလိုက္ျပီး ေနာက္ ပဲ့စင္ထိပ္က သံေခ်ာင္းကိုေခါက္လိုက္ေတာ့သည္။ " ေတာင္ ့ ့ ့ေတာင္ ့ ့ေတာင္ ့ ့" " ေဟ့ ့ ့ရြက္ေတြအျမန္ ရုပ္ၾကပါဟ ့ ့သေဘၤာ ကိုေနာက္ျပန္ခပ္ၾကေဟ့ ့ ့ ့" " ေဟ ့ ့ယ႔ို " " ယို ့ ့ ့ဟီး " " ေဟ ့ ့ယ႔ို " " ယို ့ ့ ့ဟီး " စည္းခ်က္က်ေသာေအာ္သံနွင့္အတူ။သေဘၤာသားမ်ားက သေဘၤာကိုေရေႏြးစီးေၾကာင္းအတြင္းမွ လြတ္ေအာင္။အေနာက္သို႔ျပန္ဆုပ္ေစရန္အတြက္ၾကိဳး စား၍လွာ္ ခပ္ေနၾကေနေလေတာ့၏္။ ထိုစဥ္။ က်င္စုႏွင့္အတူဧည့္သည္မ်ားကပဲ့စင္ေပၚတက္လာၾကေလသည္။ " ေလွသူႀကီးခင္ဗ်ားရြက္သေဘၤာကိုဘာလို႔ေနာက္ျပန္ခပ္ေနရတာတုန္း ့ ႔ ့ " " ဒီလမ္းကေနေရွ႕ဆက္ဖို႔ေတာ့ဘယ္လိုမွမျဖစ္နိုင္ေတာ့ဘူးဆရာႀကီး ့ ့ဟိုေရွ႕မွာလဲေက်ာက္ ေဆာင္ေတြႀကီးဘဲဗ် ႔ ႔ ဆရာႀကီးေျပာတဲ့အရပ္ကိုလဲၾကည့္ၾကည့္ပါအုန္း ျမဴေတြက ဆယ့္ႏွစ္လရာသီဆိုင္းေနတာဗ် ့ ့ ့ ပင္လယ္ျပင္ထဲဒီအရပ္ေဒသကိုဘယ္သူမွမလာၾကဘူး ့ ့ ့က်ဳပ္မို႔လို႔သာလိုက္လာတာဗ် ့ ့ဟိုျမဴေတာ ထဲမျမင္မစမ္းနဲ႔တိုးဝင္သြားလို႔ကေတာ့ က်ဳပ္သေဘၤာ ကို ေက်ာက္ေဆာင္ေတြကထိုးခြျဲ ပစ္မွာဘဲ ႔ ႔ ႔ ဆရာႀကီးတိ႔င ု ါးလင္ဗန္းကြ်န္းလို႔ေျပာငွားလာ တာဆိုေတာ့ငါလင္ဗန္းကြ်န္းကိုေရာက္ျပီ ႔ ႔ ႔ ကြ်န္းအ ေနာက္ဖက္ပတ္ျပီးေတာ့ က်ဳပ္သေဘၤာမသြားနိုင္ေတာ့ဘူး ့ ့ ့မသြားမျဖစ္ဆိုရင္ေတာ့ က်င္စုတို႔ အသက္ ကယ္ေလွနဲ႔လိုက္ပ႔ေ ို ပးလိမ့္မယ္ ႔ ႔ ႔" ေလွသူႀကီး၏စကား၌ရီေမာစရာပါသည့္ႏွယ္ ရြက္သေဘၤာငွားသည့္ဧည့္သည္မ်ားကရီေမာလိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ဒီမယ္အဖိုးႀကီး က်ဳပ္တို႔ကလ ို ာ ျပီးမလိမ့္တပတ္လုပ္မေနနဲ႔ ႔ ႔ ႔ ဒီျမဴေတာထဲကိုခင္ဗ်ား အေခါက္ေခါက္အခါခါ ျဖတ္ဖူးတာက်ဳပ္တို႔မသိဘဲေန မလားဗ် ့ ့ ့ေဟာဒါဘာလဲ ေသခ်ာၾကည့္စမ္း ့ ့ ့ ့ "

2

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေလွသူၾကီးမွာေလွငွားဧည့္သည္၏လက္ထဲကသုံးေဒါင့္ပုံေၾကးတံဆိပ္ျပားေလးကိုျမင္လိုက္ရသည့္အခါထိပ္ လန္႔သြားျပီး ေျခတစ္လွမ္းေနာက္ဆုတ္၍သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟင္ ့ ့ဒါ ့ ့ဒါ သံကြ်န္းသခင္ရဲ႕ ႔ ႔" " ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ ့ ့ကဲ အခုရြက္ျပန္ခ်ခင္ဗ်ားရဲ႕ျမဴထဲ တိုးျပီးသံကြ်န္းကိုသြားေပေတာ့ ့ ့ ့ပင္လယ္ထဲမွာေလွ ျခင္းမွားျပီး ဓားျမမတိုက္ခံရေအာင္ အမွတ္အသားလုပ္ထားတဲ့ ပင္မရြက္တိုင္ပုံစံကို က်ဳပ္တို႔ကမသိဘဲ ေနမလားဗ် ့ ့ ့ဟားဟားဟား " ဧည့္သည္ႀကီး၏ရီသံအဆုံး၌အဖိုးႀကီးကပဲ့စင္ထဲေျပးဝင္သြားျပီး။ေသတၱာငယ္ေလးတစ္လုံးကိုေပြ႔ခ်ီ လာျပီးဧည့္မ်ားကိုေပးလိုက္ေလရာ။ " ဟားဟားဟား ေလွငွားျပန္ေပးတာလားမလိုပါဘူးယူထားလိုက္ပါသံကြ်န္းကိုသာေရာက္ေအာင္ပို႔ေပးဒါဘဲ ႔ ႔ "႔ ေလွသူႀကီးဘိန္းစားကပဲ့စင္ထဲေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္ဝင္သြားျပီး။ငမန္းႀကီးႏွင့္လူခ်င္းလဲကာ ပဲ့ထိမ္းဘီး ကိုေျပာင္းကိုင္လိုက္ျပီးရြက္ျပန္ခ်ရန္အမိန္႔ေပးလိုက္ေလေတာ့၏။ထို႔ေနာက္သူ၏ရြက္သေဘၤာကိုျမဴေတာ ထဲတိုးဝင္ကာေက်ာက္ေဆာင္ၾကားထဲမွကြ်မ္းက်င္စြာလိမၼာျဖင့္ျဖတ္သန္းသြားလိုက္ေတာ့သည္။ ……………………………… " အဲ့ဒါခက္တာဘဲေမာင္ရင္ ့ ့ ့ငါငယ္ငယ္တုန္းကမင္းတို႔မိဘေတြသံကြ်န္းကိုတစ္ေခါက္လာၾကေသး တယ္ ့ ့မင္းတိ႔က ု ိုေျပာျပျပီးသားေနမွာပါကြယ္ ့ ့မင္းတို႔လာေတာင္းတဲ့ပစၥည္းကိုငါ့အဖိုးေလးယူ ျပီးျပည္မကမင္းတို႔ဆီထြက္သြားလိုက္တာၾကာလွပါပေကာလားငါ့တစ္သက္ေတာင္မကေတာ့ဘူးကြငါ ေတာင္ ့ ့ ့ဒီဟာကိုပုံတူကလြျဲ ပီးအစစ္အမွန္ကိုမင္းတို႔ ျပမွဘဲျမင္ဖူးတာကြ ႔ ႔ ႔ငါ့ အေဖလက္ထက္အထိေတာ့ သူ႔ဦးေလးကိုလိုက္ရွာေသးတယ္ကြဘာသတင္းမွမရခဲ့ဘူး ့ ့ ့ ့ေအးငါကေတာ့ အဖိုးေလးကိုလူလဲမျမင္ဖူးေတာ့ လိုက္မရွာျဖစ္ဖူးကြ ႔ ႔ ႔ဘယ္သူကမွဒီေျခာက္ပိုင္းသိုင္းက်မ္းႀကီးကိုလည္ပင္းမွာဆြျဲ ပီးတကားကားနဲ႔ေလ်ွာက္ သြားေနမွာမဟုတ္တာ ့ ့ဘယ္လိုလုပ္ရွာမလဲကြ " သံကြ်န္းသခင္ႀကီး၏စကားေၾကာင့္ဧည့္သည္ေလးေယာက္မွာမ်က္ႏွာရႈံမဲ့ကာစိတ္ပ်က္သြားၾကေလ ေတာ့သည္။ထိ႔ေ ု နာက္၎တို႔အထဲမွအသက္အႀကီးဆုံးျဖစ္သည့္ေလးဆယ္အရြယ္လူလတ္ပိုင္းတစ္ဦးက။ " ဒုကၡပါဘဲသခင္ႀကီးရယ္ ဒါဆိုအဲ့ဒီသိုင္းက်မ္း ကိုဘယ္လိုလုပ္ျပီးေလ့က်င့္လို႔ရေတာ့မွာလဲဗ် ့ ့ဆယ္ ႏွစ္တစ္ႀကိမ္စီအလွည့္က်ေလ့က်င့္ရမယ့္ကိစၥဟာ အခုေတာ့သခင္ႀကီးရဲ႕အဖိုးေလးေၾကာင့္ဘယ္ေလာက္ေတာင္နစ္နာခဲ့ရသလဲ ႔ က ႔ ြ်န္ေတာ္တို႔မိဘ ေတြလက္ထက္ကေခါင္းေအးေအးေနခဲ့သမ်ွဒီတစ္ခါေတာ့မရေတာ့ဘူသခင္ႀကီး ့ ့ ့ သခင္ႀကီးပါကြ်န္ေတာ္တို႔နဲ႔အတူျပည္မကိုလိုက္ ခဲ့ရမယ္ ့ ့သခင္ႀကီးအဖိုးေလးရဲ႕မ်ိဳးဆက္ဒါမွမဟုတ္ ရင္သူ႔တပည့္ကေတာ့ရွိမွာဘဲမေတြ႔ေတြ႔ေအာင္ကိုရွာရမယ္ ့ ့ ့" " ဒီမယ္ေမာင္ရင္ ဒါေလာက္လူဦးေရမ်ားတဲ့ျပည္မသိုင္းေလာကမွာငါတို႔ကဘယ္လိုလိုက္ရွာမလဲကြ " "အိုလယ ြ ္ပါတယ္သခင္ႀကီးရာေတြ႔သမ်ွသိုင္းသမားကုန္ပညာစမ္းလိုက္မယ္ဗ်ာကြ်န္ေတာ္တို႔န႔သ ဲ ိုင္းကြက္တူ ရင္ကြ်န္ေတာ္တို႔လူဘဲဒါေလာက္လြယ္တာကိုသခင္ႀကီးတို႔သားအဖေတြကမခက္ခက္ေအာင္ေနၾကတယ္ ့ ့ ေခါင္းေရွာင္ဖို႔ေတာ့မစဥ္းစားနဲ႔ေနာ္သခင္ႀကီးအဲ့ဒီသိုင္းက်မ္းကအားလုံးနဲ႔ဆိုင္တယ္ ဒီအမ်ားပိုင္ပစၥည္း ကိုသခင္ႀကီးတိ႔မ ု ိသားစုဝင္ကေဖ်ာက္ျပစ္တာအဲ့ဒီတာဝန္သခင္ႀကီးျပန္ယူရမယ္အိုရႈပ္ပါတယ္ဗ်ာလာထအခုသြ ားၾကမယ္ကမ္းစပ္မွာ ့ ့ ရြက္သေဘၤာလဲအသင့္ရွိ တယ္ ့ ့" ဧည့္သည္၏စကားေၾကာင့္သံကြ်န္းသခင္ၾကီးမွာမ်က္လုံးျပဴးမ်က္ဆန္ျပဴးျဖစ္သြားေလေတာ့၏။ " ဟအခုခ်က္ျခင္းထသြားလို႔ျဖစ္မလားကြ ရွီးတဲ့မဘဲ ႔ ႔ မိုးကခ်ဳပ္ေနျပီေက်ာက္ေဆာင္စာမိျပီးကမ္းစပ္ မွာတင္အကုန္မသာေပၚၾကမွာေပါ့မနက္ျဖန္ေနထြက္ မွသြားၾကတာေပါ့ကြာ ႔ ႔ ႔

3

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ငါ့သမီးေလးလဲျပည္မကိုေရာက္ဖူးသြားတာေပါ့ကြ ဟားဟားဟား ့ ့ ့" နံနက္ခင္းေန၏အလင္းႏွင့္အတူတစ္ႏွစ္တာပတ္လုံးျမဴမႈန္ေတြဆိုင္းေနသည့္သံကြ်န္းကေနတံငါရြက္ သေဘၤာတစ္စီးကျပည္မသို႔ဦးတည္ထြက္ခြာေလေျခ ၿပီ။ သေဘၤာေပၚတြင္မေတာ့ ျပည္မရွိသိုင္းေလာကသားအားလုံးကိုပညာစမ္း၍လူေပ်ာက္ရွာၾကမည့္လူ ရွစ္ဦးလိုက္ပါလာၾကေလေတာ့သည္။ထိုလူရွစ္ဦး၏သိုင္းပညာမည္မ်ွေကာင္းမေကာင္း ကိုမသိရေပမယ့္။သိုင္းသမားအားလုံးကိုပညာစမ္း မည္ဟူေသာစကားကိုေတာ့လက္လြက္စပယ္ေျပာလိမ့္ မည္ဟူ၍မထင္ေပ ။ျပည္မသိုင္းေလာက၏အေျခအေနကျငိမ္သက္နိုင္ဖြယ္ရာမရွိေတာ့ျပီတကား။ ………………………………… ဟန္နိုင္ငံ၏အစြန္အဖ်ားနယ္စပ္ေဒသကေလးရွိစိမ္းစိုအုံမႈိင္းေနေသာ ေတာအတြင္းတစ္ေနရာ၌။မည္ သူမွထင္မွတ္မထားေအာင္လွပေသာေနရာေဒသေလးတစ္ခုရွိေလသည္။ သာယာလွပေသာေနရာေလး၌ေအးခ်မ္းစြာေနထိုင္ၾကေသာမိသားစုတစ္စု၏ဘဝေလးသည္ကား ခ်မ္းေျမ႕ၾကည္နူးႏြယ္ဖြယ္ရာတို႔ျဖင့္အတိျပီးေနၾကေပလိမ့္မည္ဟုေတြးထင္စရာရွိပါေသာ္လည္း။ မ်ားျပားလွေသာမိသားစုဝင္ေတြကေခ်ာေမာခန္႔ျငားလွသည့္အသက္ဆယ့္ရွစ္နွစ္အရြယ္လုလင္ပ်ိဳ ေလးတစ္ဦးကို စိတ္မခ်နိုင္စြာျဖင့္အမွာစကားအထပ္ထပ္ေျပာၾကားေနၾကေလေတာ့သည္။ " မင္းကိုမျဖစ္မေနမို႔သာ ငါကခိုင္းရတာစိတ္ကေတာ့သိပ္မခ်ခ်င္ဘူးေဟ့ ့ ့က်န္တဲ့ကိစၥကိုစိတ္မပူဘူး မင္းရဲ႕သိုင္းပညာကိုလဲ ႔ င ႔ ါယုံၾကည္တယ္ ့ ့အဲ့ဒီမဟုတ္မခံတတ္တဲ့ မင္းအက်င့္နဲ႔ေနရာတကာစပ္စပ္စုစု လုပ္တတ္တာကိုဘဲငါကစိတ္မခ်တာ ့ ့" " ဟုတ္တယ္ငါ့သား ေဖေဖလဲအဲဒါကိုစိတ္မခ်နိုင္ဘူး ့ ့ဟိုကိုတစ္ခါတည္းအရင္တန္းမသြားဘဲနဲ႔ မင့္ဘဘတိ႔ဆ ု ီအရင္ဝင္သြားၾကားလား ့ ့ သူတ႔က ို ိုအႀကိဳးအေၾကာင္းအကုန္ေျပာျပလိုအပ္ တာေတြအကုန္ မင့္ဘႀကီးေတြစီစဥ္ေပးလိမ့္မယ္ ့ ့ ့" " ဟုတ္ကဲ့ ေဖေဖ ့ ့ ့ " " သားရယ္ေမေမကေတာ့ ့ ့ "့ " အိုမငိုပါနဲ႔ေမေမရာ ့ ့ေသရြာသြားတာမွမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ႔ ႔ တလႏွစ္လေလာက္နဲ႔ျပန္လာမယ့္ဟာကို " လုလင္ငယ္၏စကားေၾကာင့္ဘြားေအျဖစ္သူမွာေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္မတတ္စိတ္ဆိုးသြားျပီးဆူပူမာန္မဲလိုက္ ေလေတာ့သည္။ " ဟြန္း ႔ ႔ ႔ အဲ့ဒီလိုခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့အေျပာေလးေတြေၾကာင့္ မွာေနရတာေပါ့ဟဲ့ ့ ့နင္အဲ့ဒီလိုသာ ၾကပ္ၾကပ္ေျပာ ့ ့တယ္ေလ သြားခါနီးလာခါနီးငါမေျပာခ်င္ဘူး ့ ့ဆူးလွည္းအႀကီးစားရဲ႕ စကားေျပာဆင္ျခင္ ဟိုျငိဒီျငိလုပ္မလာခဲ့နဲ႔ ႔ ႔ ႔နင္နဲ႔မဆိုင္တဲ့ကိစၥဝင္မပါနဲ႔ ၾကားလား ့ ့ ့ ေရာ့ ဒီပစၥည္းေလးကိုသူ႔ပိုင္ရွင္ဆီျပန္ပို႔ေပးလိုက္တို႔ဟာျပန္ယူလာခဲ့ ႔ ့ ့ အားလုံးကိုကန္ေတာ့ျပီးရင္သြားေတာ့ ့ ့ ဟိုမွာ ကေလးမေလးလာေနျပီသြားႏႈတ္ဆက္လိုက္ဦး ့ ့ကေလးမေလးလဲသနားပါတယ္ ့ ့နင္ျပန္ လာရင္ကေလးမေလးနဲ႔ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္လက္ထပ္ေပးမယ္ၾကားလား ့ ့ ့" လုလင္ငယ္ေလးသည္ဘိုးဘြားမိဘမ်ားကိုကန္ေတာ့ျပီးေနာက္။မလွမ္းမကမ္း၌ငိုရိုကာရပ္ေနေသာ မိန္းမပ်ိဳေလးကိုေခ်ာ့ေမာ့ေနေလေတာ့သည္။ကေလးမေလး၏အငိုမ်က္ရည္တို႔ကနတ္သမီးေလးအလား ေခ်ာေမာလွပေသာမိန္းမပ်ိဳေလးရဲ႕အလွက်က္သေရကိုဖုံးလႊမ္းမသြားနိုင္ေခ်။ ကေလးမေလးသည္လုလင္ငယ္ကိုဖက္၍အားရ ေအာင္ငိုျပီးေနာက္အထုပ္ငယ္ေလးတစ္ခုကိုလက္ထဲ သိ႔ထ ု ည့္ေပးလိုက္ေလသည္။လုလင္ငယ္ေလးမွာကေလးမေလး၏နဖူးျပင္ကိုခပ္ဖြဖြေလးနမ္းရႈိက္လိုက္ ျပီးအားလုံးကိုလက္ျပႏႈတ္ဆက္ကာထြက္ခြာလာေလေတာ့သည္။

4

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဓားတစ္လက္ျမင္းတစ္ေကာင္ျဖင့္ခရီးႏွင္လာေသာလူငယ္ေလးမွာ။အရာရာကိုအေလးအနက္မ ထားတတ္သူေလလား။သို႔မဟုတ္လြမ္းဆြတ္တမ္္းတျခင္းကိုေမ့ေလ်ာ့လိုသည့္စိတ္ေၾကာင့္ေလလားမသိေပ။ ေတာအတြင္းမွထြက္၍လမ္းေပၚေရာက္သည္ႏွင့္ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းေသာေကာက္သစ္စားပြေ ဲ တာ္ သီခ်င္းကိုေအာ္ဟစ္၍သီဆိုကာျမင္းကိုဒုန္းစိုင္း၍စီးႏွင္းသြားေလေတာ့သည္။ သူ၏ျမဴးၾကြေသာေတးသံမ်ားကေတာလမ္းတစ္ေလ်ွာက္ပ်ံ႕ႏွံ႔ကာက်န္ရစ္ေနေလေတာ့သည္။ ဓားတစ္လက္။ျမင္းေကာင္ႏွင့္ကိုယ္လူေခ်ာကအေျပာက်ယ္လွေသာသိုင္းေလာက၏အရႈပ္အေထြး ေတြကိုေျဖရွင္းရမည့္အစား။ေအးျငိမ္းေနေသာသိုင္းေလာကကိုႏႈတ္သီးေကာင္းလ်ွာပါးျဖင့္ဆူညံ့ပြက္ထ လာေအာင္လုပ္မည့္သူမွန္းကို။ေခ်ာေမာခန္႔ျငားေသာသူ၏ရုပ္ရည္ေၾကာင့္မည္ သူမွေတြးထင္မထားၾကေပ။ကိုယ္လူေခ်ာသိုင္းေလာ ကကိုမေရာက္ေသးေသာခဏတာအခ်ိန္ေလးအတြင္း ၌သိုင္းေလာတစ္ခုလုံးသည္ျငိမ္းခ်မ္းသာယာေအးျမ၍ေနေလ၏။လူေခ်ာေလးကေတာ့ေတးသီခ်င္းထဲ၌အေတာ္ ေလးဓ်ာန္ဝင္သြားပုံရေလသည္။ျမင္းဇာက္ႀကိဳးကို လႊက္ကာလက္ႏွစ္ဖက္ကေကာက္သစ္စားပြေ ဲ တာ္အက ကိအ ု က်အနက၍သိုင္းေလာအကတြင္းခ်ည္းႏွင္းဝင္ေရာက္လာေလေတာ့၏။ " အိုး ့ ့ ့ႏႊဲၾကစိ႔တ ု ူေပ်ာ္ေပ်ာ္ ့ ့ေကာက္သစ္စားပြေ ဲ တာ္ ့ ့ေဟး ့ ့ ့ေဟး ့ ့ ့ေဟး ့ ့ ့ဝူး ့ ့" သိုင္းေလာကိုစိတ္ညစ္သြားေစမည့္အေမႊစိန္ေလးကေတာ့အခုအခါေတးေလးတေက်ာ္ေက်ာ္ျဖင့္ေပ်ာ္ ျမဴး၍ေနေလေတာ့သည္။ …………………………… က်ဥ္းေျမာင္း၍ေကာက္ေကြ႔ေသာခ်န္က်န္းျမိဳအဝင္ရွိေတာင္ပတ္လမ္းေလး၏မရိုးနိုင္ေသာပုံျပင္တစ္ပုဒ္ကို။ ဤေနရာသို႔ေရာက္တိုင္းခရီးသြားကုန္သည္မ်ား။ျဖတ္သြားျဖတ္လာျပဳၾကသူမ်ားကအျမဲတေစေျပာၾကားေလ့ ရွိၾကသည္။ထိုပုံျပင္က... " လြန္ခဲ့သုံးႏွစ္ေက်ာ္က ဒီေနရာမွာေပါ့ကြအခုလိုေဆာင္းဝင္ခါစကာလမွာ ့ ့ ့အခ်ိန္အခါမဟုတ္မုိးႀကီး ေလၾကီးခ်ျပီးတဲ့ေနာက္မွာေပါ့ ့ ့ ့ေအးမင္းအခုနင္း ထားတဲ့ေနရာမွာ ခရီးသြားအေတာ္မ်ားမ်ားက ရတနာ ေတြေကာက္ရၾကတယ္ဆိုဘဲေမာင္ရဲ႕ ႔ ႔ ႔ေတာက္ တို႔မ်ားကေတာ့ရတနာမေျပာနဲ႔ ေၾကး ျပားေတာင္မေကာက္ရဖူးပါဘူးကြာဆိုးလိုက္တဲ့ကံ " " တိ႔မ ု ်ားလဲၾကားဖူးပါရဲ႕ေမာင္ရာ ့ ့ ့အခြန္ဘဏၰာေတြပါတဲ့ ခ်န္က်န္းျမိဳ႕စားကို ျပန္အပ္ေပးလိုက္လို႔ ႔ ႔ ႔ ဘုရင့္ဦးရီးေတာ္ကိုယ္တိုင္ အဲဒီကုန္သည္အဖြဲ႔ကိုသူေကာင္းဘြဲ႕ေပးအပ္ေတာ္မူတယ္တဲ့ခင္ဗ်ား ့ ့ ့" " ထြီ တယ္မိုက္တဲ့ေကာင္ေတြဘဲအဲ့ဒီသူေကာင္းဘြဲ႔ကဘာလုပ္ရမွာတုန္း ့ ့လွည္းတစ္စီးႏွင့္ေရႊေငြေတြ အျပည့္ရမင့္ဟာ ့ ့ေတာက္ငါျဖင့္စဥ္းစားလို႔မရဘူး ့ ့ ့ခေ ြဲ ဝယူလိုက္ၾကရင္ျပီးေနျပီ ႔ ႔ ႔ အပါ့ကြာ ့ ့" ဤသို႔မရိုးနိုင္ေသာပုံျပင္၏အျဖစ္မွန္ကိုသိရွိသူေတြကသိပ္မ်ားလွေပ။လူေလးဦးသာရွိေလသည္။သို႔ေသာ္။ ထိုလူေလးဦးအနက္ႏွစ္ဦးကေတာ့ေတာင္ျပိဳ၍ေသဆုံးသြားၾကေလျပီ။ လြန္ခဲ့ေသာသုံးနွစ္က ဤေနရာတြင္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သည္မွာကား။ဤသို႔ျဖစ္ေလ၏။ ခ်န္းက်န္းျမိဳ႕မေရာက္ခင္လီေပါင္းႏွစ္ဆယ္မ်ွေဝးေသာအရပ္၌လက္ဖက္ေမႊးဟူေသာရြာႀကီးတစ္ရြာတည္ရွိေလ သည္။ဤရြာမွထြက္ေသာလက္ဖက္ေျခာက္သည္လြန္စြာေကာင္းမြန္၍ေမႊးၾကိဳင္လွေသာေၾကာင့္ဟန္တစ္နိုင္ငံ လုံးနွစ္သက္စလ ြဲ မ္းကာေသာက္သုံးၾကေလသည္။ လက္ဖက္ေမႊးရြာသည္လက္ဖက္ကုန္သည္အေပါင္းတို႔၏ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကား အရပ္ျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ လူဝင္လူထြက္ေပါမ်ားလွျပီး။တည္းခိုေဆာင္။ စားေသာက္ဆိုင္။ေလာင္းကစားရုံ ေၾကးစားေဂဟာတို႔ ျဖင့္ျမိဳ႕ငယ္ေလးတစ္ခုလိုစည္ကားသိုက္ျမိဳက္လွေပရာ။စရိုက္ေပါင္းစုံေသာလူအမ်ိဳးမိ်ဳးအေထြေထြတို႔နယ္ လွည့္က်က္စားရာအရပ္ေဒသလည္းျဖစ္ေလေတာ့သည္။တစ္ေန႔တြင္ ဝတ္ရံု

5

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အနက္ႀကီးကိုေခါင္းမွေျခဖ်ားအထိျခံဳထားေသာထူူးဆန္းေသာလူႏွစ္ေယာက္မွျမင္း လွည္းတစ္စီးျဖင့္လက္ဖက္ေမႊးေက်းရြာသို ႔ေရာက္ရွိ လာၾကေလသည္။ ထိုလူႏွစ္ေယာက္အနက္ေသးသြယ္ေသာဝတ္ရံုပိုင္ရွင္ကစားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုလုံးၾကားရေအာင္စကား ကိုေလၾကီး မိုးၾကီးေျပာဆိုေလေတာ့သည္။သူသည္အင္မတန္ခ်မ္းသာသည့္သူျဖစ္ေၾကာင္း လက္ဖက္ေမႊးေက်းရြာမေျပာနွင့္ခ်န္က်န္းတစ္ျမိဳ႕လုံးကိုပါဝယ္ယူနိုင္သည့္ျဖစ္ေၾကာင္းတို႔ကိုအေဖာ္ျဖစ္သူ အားေျပာဆိုျပီး။ေလာင္းစကားရံုသို႔သြားေရာက္ေဆာ့ ၾကေလေတာ့သည္။ နာရီအနည္းငယ္မ်ွၾကာလတ္ေသာေလာင္းကစားရံုမွျပန္ထြက္လာၾကျပီးေနာက္။ကနဦးကထိုင္ခဲ့ေသာ စားေသာက္ဆိုင္၌ဝင္ထိုင္ကာ လ်ံေငြငါးေသာင္းမ်ွရံုးနိမ့္ခဲ့ေသာ္လည္း သူအေနျဖင့္ဂရုမစိုက္ေၾကာင္း။အ ေရးတႀကီးသြားစရာရွိေသာေၾကာင့္သာထလာခဲ့ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းတို႔ကို အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္ျဖင့္ ေျပာဆိုစားေသာက္ျပီးေနာက္။ငါးက်ပ္သားအေလး ခ်ိန္ရွိေသာေရႊတုံးကိုက်သင့္ ေငြအျဖစ္ရွင္းျပီး အေဖာ္ျဖစ္သူႏွင့္အတူျမင္းလွည္းေပၚတက္ကာအေဆာတလ်င္ထြက္သြားၾကေလေတာ့သည္။ စားေသာက္ဆိုင္ႏွင့္ေလာင္းကစားရံုအတြင္းတြင္ေခါင္းေဆာင္းႏွစ္ဦးသုံးျဖဳန္းေနၾကမ်ားကိုေစာင့္ၾကည့္ ေနသည့္သူႏွစ္ဦးရွိေလသည္။လက္ပြားက်င္စိန္နွင့္ပန္လ်ိဳ ဟုူေသာ ခါးပိုက္ႏႈိက္သူခိုး လမ္းဓားျမအေသးစားႏွစ္ဦး ေခါင္းေဆာင္းတို႔စားေသာက္ဆိုင္မွမထေသးျမည္ သူတ႔ႏ ို ွစ္ဦးကအရင္ထသြားၾကျပီးေတာင္ပတ္လမ္းေကြ႔ႊရွိေတာင္ကလပ္ေလးေပၚ၌ေက်ာက္ေမာင္းဆင္ကာ။ ေခါင္းေဆာင္းတို႔ျမင္းလွည္းကိုအသင့္ေစာင့္ဆိုင္း ေနေလေတာ့သည္။ " ေဟ့ေကာင္က်င္စိန္ ဒီေကာင္ေတြအေတာ္ေထာပုံရတယ္ကြ လ်ံေငြငါးေသာင္းရႈံးတာေတာင္ မျဖံဳဘူး ကြာ အံ့ေရာဘဲ ႔ ႔ ဒါေတာင္ဟိုအငယ္တစ္ေယာက္ကေရႊတုံးထပ္ထိုးအုန္းမလို႔ နည္းနည္းထြားတဲ့အေကာင္ ကသြားရေအာင္ဆိုျပီးဆြထ ဲ ားလို႔ပါကလားကြ ႔ ႔ ႔" ငါတို႔ေတာ့မုတဆ ္ ိပ္ပ်ားစြတ ဲ ာေပါ့ပန္လ်ိဳရာ ့ ့ ့ဒီေကာင္ေတြကိုေက်ာက္ေမာင္းစာေၾကြးျပီးေဝစုခၾြဲ က တာေပါ့ ငါ့အထင္ျမင္းလွည္းထဲမွာ ့ ့ ့ " " ရတနာေတြ အျပည့္ပါလာတာေပါ့ ကိုက်င္စိန္ ရယ္ ့ ့ ့ ့" " ဟင္ ့ ့" " ဟာ ့ ့" အေနာက္ကထြက္ေပၚလာသည့္အသံေၾကာင့္လက္ပြားက်င္စိန္ႏွင့္ပန္လ်ိဳတို႔ႏွစ္ဦးအထိပ္တလန္႔ျဖင့္ အေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ရာ။အရြယ္ငယ္ေသာေခါင္းေဆာင္းကသူတို႔ႏွစ္ဦးအေနာက္၌ေရာက္ရွိေန ေလသည္။ " ယား ့ ့ ့က်ား " " ဝွီး ့ ့ ့ရႊမ္း " " ဖတ္ ့ ့ ့ဖတ္ " လ်ွပ္တျပတ္ထိုးခုတ္လာေသာလက္ပြားက်င္စိန္ႏွင့္ပန္လ်ိဳတို႔၏ဓားကိုင္လက္မ်ားကိုေခါင္းေဆာင္းနက္ ဖမ္း၍လိမ္လိုက္ေလရာ။ငမိုက္သားႏွစ္ဦးမွာျပာျပာ သလဲေတာင္းပန္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ " အားလားလား ့ ့ေသျပီျပီ လႊတ္ေပးပါဆရာ ရယ္အမိုက္အမဲေလးေတြမို႔ဒီတစ္ခါေတာ့ခြင့္လႊတ္ေပးပါဗ်ာ " " ေအာင္မေလး ့ ့က်ိဳးပါေတာ့ဆရာရယ္လႊတ္ ေပးပါဗ် ့ ့ေတာင္းပန္ပါတယ္ " ဘယ့္ႏွယ္ဗ်ာ ေတာင္းပန္မေနပါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ကေတာင္ခင္ဗ်ားတို႔ကို ေက်းဇူးတင္ရအုန္းမွာဗ် ့ ့ ့ ဒီယုံျမင္လ႔ဒ ို ီျခံဳထြင္လိုက္တာဗ် ့ ့က်ဳပ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုယ္စားေသေပးမယ့္လူရွာေနတာဗ် ဟဲဟဲဟဲ ႔ ႔ ႔ ႔ " ေခါင္းေဆာင္းနက္၏စကားေၾကာင့္လမ္းဓားျမႏွစ္ဦးမွာမူးေမ့လဲမတတ္ေၾကာက္လန္႔သြားၾကျပီး။

6

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အမ်ိဳးမ်ိဳးေတာင္းပန္ေနၾကစဥ္ေနာက္ထပ္ေခါင္းေဆာင္းကေတာင္ကလပ္ေပၚ တက္လာေလသည္။ထိုအခ်ိန္တြင္အာကာတခြင္မွာမိုးရိပ္ေလရိပ္မ်ားဆင္လာျပီး ေလျပင္းမုန္တိုင္းစတင္တိုက္ခတ္လာေလေတာ့သည္။ " ဂ်ိမ္း ့ ့ ဂ်လိမ္း ့ ့ေဝါ ့ ့ေဝါ ့ ့ဝေရာ ့ ့" မုိးသက္မုန္တိုင္းစတင္လာသည္ႏွင့္ေခါင္းေဆာင္းနက္အငယ္ကလမ္းဓားျမႏွစ္ေယာက္ကိုဂုတ္ခ်ိဳး၍သတ္လိုက္ ကာအေဖာ္ျဖစ္သူကိုအမိန္႔ေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေဟ့လူ ့ ့ဒီအေလာင္းႏွစ္ေလာင္းကိုျမင္းလွည္းေပၚတင္ျပီး လွည္းကိုဒီေအာက္တည့္တည့္မွာသာရပ္ လိုက္ေပေတာ့ ျမင္းကိုပါရိုက္သတ္ခဲ့လိုက္ မဟုတ္ရင္ထြက္ေျပးသြားလိမ့္မယ္ ့ ့ ့ " " လွည္းကိုေခ်ာက္ထဲတြန္းခ်ရမွာမဟုတ္ဘူးလား အစကေျပာေတာ့လွည္းကို ့ ့" " ေဟ့ ခိုင္းတာလုပ္ဗ်ာ ခင္ဗ်ားဘာနားလည္လို႔လဲ မုန္တိုင္းလာေနျပီ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ေတာင္ျပိဳျပီး ေသတယ္ဆိုတာက ေခ်ာက္ထဲက်ေသတာထက္ပိုေကာင္းတယ္ဟ နားလည္လားငတုံးရ ့ ့ ့ ေနဦး ဒီေကာင့္အက်ီ ၤကိုခြ်တ္ ့ ့ေရာ့ေရာ့အဲ့ဒီအေကာင္ေသးတဲ့လူကို ငါ့လက္စြပ္ဝတ္ေပးလိုက္ ျမန္ျမန္လုပ္ ေလတအားၾကမ္းလာရင္ ျမင္းအတင္းရုန္းလို႔ႀကိဳးျပတ္ျပီးလြတ္သြားလိမ့္မယ္ ့ ့ ့ ရတနာေတြပါနိုင္သေလာက္သယ္ခဲ့ သြားေတာ့ေရာ့ငါ့အက်ီ ၤဟိုေကာင့္ကိုဝတ္ေပးလိုက္ မ်က္ႏွာေတြ ကိုမမွတ္မိေအာင္ေက်ာက္တုံးနဲ႔ပါထုလိုက္ ့ ့ ့ျမန္ျမန္လုပ္ ့ ့ ငါေနာက္ထပ္ေက်ာက္တုန္းအႀကီးႀကီးေတြသြားရွာလိုက္ဦးမယ္ ့ ႔ ့ ဆရာျဖစ္သူေခါင္းေဆာင္း၏စကားေၾကာင့္တပည့္ေခါင္းေဆာင္မွာျပဳဖြယ္ကိစၥရပ္မ်ားကိုလ်င္ျမန္စြာလုပ္ ေဆာင္လိုက္ျပီး။အေလာင္းနွစ္ေလာင္း၏မ်က္နွာကိုေက်ာက္တုန္းျဖင့္အားရေအာင္ထုေျခလိုက္ျပီး။အေလာင္း ေတြကိုထမ္းကာေတာင္ကလပ္ေပၚ မွခုန္ဆင္းသြားလိုက္ေလသည္။ ဆယ့္ေလးငါးမိနစ္အတြင္းတပည့္လုပ္သူက ေတာင္ကလပ္ေပၚ ျပန္တက္လာေလရာဆရာျဖစ္သူ ကေက်ာက္ေမာင္းကိုျဖဳတ္ခ်လိုက္ျပီးေနာက္။ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္အတူေပါင္း၍ေက်ာက္တုံးႀကီးမ်ားကို ကုတ္ႏွင့္ေကာ္ကာေတာင္ကလပ္ေပၚမွလမ္းပိတ္သည္ထိလိမ့္ခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေတာ္ေသးတာေပါ့ကြာ ့ ့ဟိုႏွစ္ေကာင္ဓားပါလာလို႔ မဟုတ္ရင္မင္းနဲ႔ငါ ကုတ္ လုပ္ဖို႔သစ္ပင္ကို ပါးစပ္နဲ႔ကိုက္ေနရဦးမယ္ ့ ့ ့ဟားဟားဟား ဟားဟားဟား ့ ့ ့ ့ " ဟားဟားဟား ့ ့ ့ဟားဟားဟား " " ဂ်ိမ္း ့ ့ ့ဂ်လိမ္း ့ ့ ့" က်ယ္ေလာင္ေသာမိုးခ်ိမ္းသံႏွင့္အတူဝင္းလက္၍သြားေသာလွ်ပ္ေရာင္။ေၾကာင့္ေအာ္ဟစ္ရီေမာေသာ လူ၏ အက်ီ ၤမဲ့ေနေသာခႏၶာကိုယ္မွာ ဝင္းလက္၍သြားေလေတာ့သည္။ အလို။ထူးဆန္းလွေပစြတကား။ထိုလူ၏ခႏၶာကိုယ္သည္ေငြေရာင္အေၾကးခြံအထပ္ထပ္ႏွင့္ပါလား။ထူး ဆန္းေသာခႏၶာကိုယ္ပိုင္ရွင္က လက္ပြားက်င္စိန္၏အက်ီ ၤအစုတ္ႏွင့္ေခါင္းေဆာင္းနက္ကိုကိုင္ကာမိုးသက္ မုန္တိုင္းေအာက္မွေတာထဲတိုးဝင္သြားလိုက္ေလရာ။တပည့္ျဖစ္သူကရတနာထုပ္ကိုထမ္း၍ဆရာ့ေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္လိုက္သြားသည္မွာ အခုႏွင့္ဆိုသုံးႏွစ္ေက်ာ္သြားခဲ့ေလျပီ။ ခ်န္က်န္းလမ္းမွေပါ ္ကတကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ကိုသိသူေလးဦးအနက္မွသူတို႔ႏွစ္ဦးသာအသက္ရွင္က်န္ခဲ့ သလို။သူတ႔ႏ ို ွစ္ဦးဘယ္ေရာက္ေနၾကသည္ဆိုတာကိုလည္းသူတို႔ႏွစ္ဦးသာအသိဆုံးျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ဤစိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းလွေသာလူႏွစ္ေယာက္ေပ်ာက္ျခင္းမလွေပ်ာက္၍သြားသည္မွအပ။သိုင္းေလာ တစ္ခုလုံးယေန႔ထက္တိုင္ေအးခ်မ္းေနေပသည္။ဤလူႏွစ္ေယာက္၏သတင္းကိုသုံးႏွစ္အတြင္းဘာမွထပ္မၾကား ရေတာ့သည့္အတြက္ထိုလူႏွစ္ေယာက္မွာသိုင္းေလာမွအျပီးတိုင္ဇာတ္ျမႈပ္၍ေနထိုင္သြားၾကေလာက္ေပျပီ။

7

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ထိုသ႔ေ ို နနိုင္ရန္အတြက္လည္းရတနာမ်ားစြာကသူတို႔ႏွင့္အတူပါသြားၾကသည္မဟုတ္ပါလား။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 2#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။၂ ။ ဂိုဘီသဲကႏၲာရကိုျဖတ္သန္းလာၾကသည့္ကုန္သည္အဖြ႔ႏ ဲ ွင့္အတူ။ပဥၥလက္အတတ္ျဖင့္နယ္လွည့္ေဖ်ာ္ေျဖ ျပသေနၾကသည္ဟူေသာလူတစ္စုပူးေပါင္းလိုက္ပါလာျပီးဟန္နိုင္ငံအတြင္းသို႔ကုန္သည္အဖြဲ႔ႏွင့္အတူဝင္ေရာက္ ရန္လာေနၾကေလ၏။ထိုအဖြဲ႔၏ေခါင္းေဆာင္မွာသားအရည္ညိုစိမ့္စိမ့္ႏွင့္ အင္မတန္ေခ်ာေမာလွသည့္မိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ဦးျဖစ္ ေလသည္။စင္ေယာ္ေတာင္မ်က္ခုံးသမင္မ်က္လုံးႏွင့္ ေဖ်ာင့္စင္းခြ်န္ျမသည့္ႏွာတံတို႔ႏွင့္ခ်က္ေပါ ္ေသာခါးတို အက်ီ ၤအၾကပ္နွင့္ ေဝ့ဝဲေနေသာဂါဝန္တို႔ေၾကာင့္အ ေနာက္တိုင္းျပည္တစ္ခုခုကမွန္းသိသာလွေပ၏။ဤကေလးမေလး၏အဖြဲ႔၌ပုခုံးအရင္းကေနလက္ တစ္ဖက္ျပတ္ေနသည့္ဗုံတီးသည့္တစ္ဦးပါလာေပသည္။ထိုလက္ျပတ္က အင္ၾကင္း ဟုေခါ ္ေသာအဖြဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္မေလးကိုဤခရီးသို႔ထြက္ခြာလာ ေစျခင္း၏အေၾကာင္းတရားပင္။ စိမ္းလမ္းေသာအိုေအစစ္ေလးတစ္ခုတင ြ ္ကုန္ သည္အဖြ႔က ဲ ခရီးတစ္ေထာက္နား၍စခန္းခ်ေနစဥ္ တြင္။အင္ၾကင္းဟူေသာေကာင္မေလးကပိတ္ပါးစ ေပါ ္တြင္ေရးဆြထ ဲ ားေသာလူငယ္တစ္ဦး၏ပုံတူ၏ ပန္းခ်ီကားေလးကိုထုတ္ကာျမတ္ျမတ္နိုးနိုးျဖင့္ငုံနမ္းလိုက္ေလသည္။ ၾကည့္ရသည္မွာအင္ၾကင္းေလး၏ ခ်စ္သူျဖစ္ပုံရ ေလသည္။အင္ၾကင္းမွာတဲအတြင္းခ်ိပ္ဆထ ြဲ ားေသာ မီးအိမ္ေလးကိုျဖဳတ္၍ပန္းခ်ီကားထဲမွမ်က္နွာကိုထင္ ထင္ရွင္းရွားျမင္သာေအာင္အနားတိုးကပ္လိုက္ေလရာ။ ပန္းခ်ီကားထဲမွလူငယ္ေလးသည္ မေန႔ကမွသိုင္း ေလာကတြင္းခရီးထြက္လာ သည့္အေမႊစိန္ေလာင္းလ်ာ၏ရုပ္ပုံျဖစ္ေနသည္ကိုထူးျခားစြာေတြ႔ျမင္လုိက္ရေလေတာ့သည္။ အင္ၾကင္းမွာပုံတူပန္းခ်ီကားေလးကိုတယုတယ ျပန္ေခါက္၍သိမ္းဆည္းလိုက္ျပီး။တဲအတြင္းမွအျပင္ သိ႔ထ ု က ြ ္လာျပီးေနာက္။လက္ျပတ္ေနေသာလူၾကီး အားႀကိမ္ေပါင္းမည္မ်ွေမးျပီးမွန္းမသိေသာစကားကို ထပ္မံ၍ေမးလုိက္ေလေတာ့သည္။ " ျမင္းထိမ္းႀကီး ့ ့ရွင္တို႔ဒုကၡေရာက္ခဲ့တဲ့တိုက္ပြဲ ေၾကာင္းျပန္ေျပာျပပါအုန္း ့ ႔ ့" " ဟင္း ့ ့ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ရွိသြားျပီလဲ သခင္မေလးရယ္ ့ ့" လက္ျပတ္မွာသက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်လိုက္ရင္းသူတို႔ ငါးေယာက္မ်က္ႏွာမဲ့ေက်ာင္းေတာ္၏ ျမင္းထိမ္းဘဝမွထြက္ေျပးျပီးဟန္နိုင္ငံ၌ပုန္းခိုေနၾကစဥ္။နဂါးသတ္ဓါး ၏ရာဇဝင္ႏွင့္ဓားလုပအ ြဲ ေၾကာင္းကိုေၾကာင္းမိ၍ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕ကိုဆင္းလာၾကျပီး။ အလံထဲမွာေရးဆြထ ဲ ားသည့္နဂါးသတ္ဓါးပုံစံအတု ကိုျပဳလုပ္ကာဓားအတုႏွင့္အစစ္လဲရန္ၾကံစည္သည္မွ စ၍သူ႔တစ္ဦးတည္းကိုသာအသက္ရွင္လ်က္ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္သည့္အေၾကာင္းကိုစီကာပတ္ကုန္းေျပာျပ လိုက္ရျပန္ေလသည္။အင္ၾကင္းမွာလက္ျပတ္၏စကားကိုနားေထာင္ျပီး ေနာက္ျပီး ေနာက္ခိုးခိုးခစ္ခစ္ရီ လိုက္ျပီးမရိုးနိုင္ေသာမွတ္ခ်က္ကိုဖန္တစ္ရာေတေအာင္ေျပာဆိုေရရြတ္လိုက္ျပန္သည္။ " ခစ္ခစ္ခစ္ ့ ့ ့သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကရုပ္ခ်င္းခြမ ဲ ရ ေအာင္တူတာတဲ့လား ့ ့ဟင္းဟင္းဟင္း ဝမ္ကုန္း ကုန္းရဲ႕ေခြးအိုႀကီးလို႔ ဟိုကေျပာလိုက္ေတာ့ ရွင္တစ္ ေယာက္ထဲအသက္မေသဘဲက်န္ခဲ့တာေပါ့ဟုတ္လား ရွင္ဆျြဲ ပတဲ့ပုံေတြထဲကဆံျဖဴတဲ့လူနဲ႔အရမ္းေခ်ာတဲ့ ေကာင္မေလးဟာ သူတို႔အေဖနဲ႔ညီမလားအမလားဘဲ ျဖစ္ရမယ္ ့ ့"

8

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ထိ႔ေ ု နာင္အင္ၾကင္းသည္သူမ၏စိတ္ကူးကိုလႊတ္ကနဲထုတ္ဟေျပာလိုက္မိေလရာလက္ျပတ္ကအ့ံ အားသင့္သြားေလေတာ့သည္။ " ကြ်န္မအဲ့ဒီ ဝမ္ကုန္းကုန္းရဲ႕ေခြးအိုႀကီးလို႔ေျပာ တဲ့သူန႔ေ ဲ တြ႔ခ်င္တယ္ ့ ့အို ့ ့ရွ င္ေျပာတဲ့သိုင္းပညာ ေတာ္တယ္ဆိုတဲ့တစ္ေယာက္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ဘယ္သူနဲ႔ ေတြ႔ရ ေတြ႔ရ ေတြ႔ခ်င္တယ္ ့ ့ ့အမႊာ ့ ့အမႊာဆိုေတာ့ ့ ့ ့ ့ လူူခ်င္းေတြ႔ရမွဘဲစိတ္သေဘာထားဘယ္လိုရွိတယ္ ေကာင္းေကာင္းခြျဲ ခားလို႔ရမွာဘဲ ႔ ႔ ႔ " " ဟင္ ့ ့သခင္မေလးကသူတို႔အကုန္လုံးကို မသတ္ဘူးလား ့ ့ ့သူတို႔ကိုလက္စားေခ်ဖို႔အတြက္ သခင္မႀကီးလိမ္ျပီး ့ ့ ့ဒီကိုလာတာမဟုတ္ဘူးလားသူတို႔ကမ်က္ႏွာမဲ့ေက်ာင္းေတာ္ကိုေစာ္ကားရန္စ ့ ့ " " ေတာ္စမ္း ့ ့လက္စားေခ်ရေအာင္ကဟိုကလာျပီးလိမ္တာလား ့ ့ရွင္တို႔ကသြားလိမ္တာလား ့ ့ျပီး ေတာ့ရွင္တ႔က ို မ်က္ႏွာမဲ့ေက်ာင္းေတာ္သားလဲမဟုတ္ သလို ့ ့ဟိုကလဲနီေပါကိုလာျပီးက်ာင္းေတာ္ကိုရန္စခဲ့ တာမဟုတ္ဘူး ့ ့ ့ပညာေလးမေတာက္တစ္ေခါက္ခိုးသင္ျပီးရွင္တို႔ ျမင္းထိမ္းေျခာက္ေယာက္ထြက္ေျပးသြားတာ႔ ႔ ႔ ေလးေယာက္ကေတာ့ေသျပီ ့ ့ရွင္ကရႈံးေတာ့ကြ်န္မတို႔ကူ ညီနိုးနိုးနဲ႔ျပန္လာျပီးအျပစ္လာဝန္ခံလို႔လက္တစ္ဖက္ ျဖတ္လိုက္ျပီးျပီကိုယ္ကအမွားသြားလုပ္လို႔ခံလာရတာပဲ ခံေပါ့ ့ ့ ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ရန္ညိႈးရန္စမွမဟုတ္ပဲ ႔ လြတ္ေနတဲ့ျမင္းထိမ္းတစ္ေယာက္က်န္ေသး တယ္အဲ့ဒီလူကိုသတ္ဖို႔ကြ်န္မလာရွာတာရွင္းျပီလား ့ ့ ေနာက္တစ္ခါရွင့္ပါးစပ္က ့ ့သူတို႔မေကာင္းေၾကာင္း ေျပာလာရင္အဲ့ဒီေနရာတင္အေသဘဲ ၾကားလား ့ ့ ့ သြားေတာ့ရွင့္ကိုျမင္ရတာ အကုသုိလ္မ်ားတယ္ ့ ့" လက္စပ္သပ္ေတာ့အင္ၾကင္းသည္မ်က္ႏွာမဲ့ ေက်ာင္းေတာ္၏သခင္မေလးေပကိုး။မိန္းမေနာက္ပိုး ထျပီးမိခင္ကိုအဖိုးအဖြားေတြရွိရာဂိုအာသို႔သြားမည္ဟူ ၍လိမ္လည္ကာဟန္နိုင္ငံအတြင္းဝင္လာခဲ့သည့္က ေလးမေလးေပကိုး။သနားစရာေတာ့ေကာင္းလွေပ၏။သူမအသက္ဆယ့္ေလးႏွစ္ေလာက္ကမ်က္ႏွာမဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ကိုျပန္ေရာက္လာျပီးအသနားခံေနသည့္လူတစ္ဦးေရးဆြျဲ ပျပီး။ေက်ာင္းေတာ္ကိုေစာ္ကားသူမ်ား ဟုတိုင္တန္းခဲ့ေသာလူေတြ၏ပုံေတြထမ ဲ ွအမႊာဆို ေသာလူငယ္တစ္ဦးရဲ႕ပုံတူကိုေတြ႔လိုက္ကတည္းကစ ျပီးသူမရဲ႕ရင္ထဲအသဲထဲမွာမွတ္ေက်ာက္တင္သလိုစြဲထင္လာခဲ့မွာသုံးႏွစ္ပင္ေက်ာ္လာခဲ့ေလျပီ။ အင္ၾကင္းေလးအင္မတန္လာျခင္ေနေသာဟန္ နိုင္ငံကိုသုံးေလးရက္ဆိုေရာက္ေပေတာ့မည္။သူမ ေတြ႔ျခင္သည့္လူႏွင့္ေတြ႔မေတြ႔ဆိုသည္ကေတာ့သူမ၏ ကံတရားသာလ်ွင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ …………………………… က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္သူ၏စီးေတာ္ျမင္းကိုဇာက္ ႀကိဳးမွဆြဲကိုင္လာျပီး။နန္က်ိဳးေစ်းတန္းႀကီးကိုေငးေမာ ၾကည့္ရႈလ်က္လူအုပ္ၾကားထဲတစ္လွမ္းျခင္းတိုးေဝွ႔ ကာေလ်ွာက္လာေနသည္။ သူ႔ဘဝ၌အုပ္ထိမ္းသူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွမပါ ဘဲလြတ္လြတ္လပ္လပ္သြားလာဘူးေသာပထမဆုံး ေသာခရီးျဖစ္ေလရာ။စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ျဖင့္ေငး ခ်င္ရာေငးေတြးခ်င္ရာေတြးျဖင့္စိတ္တိုင္းက်ျပဳမူေနရ သည္ကိုေက်နပ္မဆုံးျဖစ္ေနကာသူ႔ႏႈတ္ခမ္းအစုံမွာ အစဥ္ျပံဳးရႊင္ကာေနေလေတာ့၏။ " ဟာ ဆရာေလး လာလာ ့ ့ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆိုင္မွာ ဝင္နားပါဦး ့ ့ေအာင္မေလးဆရာေလးရာ မေတြ႔ရတာ ေတာင္ၾကာလွေရာေပါ့ ဘယ္ကိုမ်ားေပ်ာက္ေနတာလဲ ဆရာေလးရယ္ ့ ့ ့" အက်ီ ၤနက္ျပာေရာင္ဝတ္ဆင္ထားေသာဆိုင္လု လင္ဧည့္ႀကိဳကက်န္းရွင္း၏လက္ကိုအတင္းဆြဲျပီးႏႈတ္ ဆက္စကားဆိုကာ။ဆိုင္ထဲဆသ ြဲ ြင္းေနေလရာက်န္း ရွင္းမွာယက္ကန္ယက္ကန္ျဖစ္သြားျပီး။ " ေဟ့လူ အတင္းမဆြန ဲ ဲ႔ဗ် အက်ီ ၤျပဲသြားမယ္ ခင္ဗ်ားတို႔က လူေခါ ္တာလား ဓားျမတိုက္ေနတာလား ကိုမသိေတာ့ဘူး ့ ့ ့ေရာ့ျမင္း ့ ့အစာေလးဘာေလး ေကြ်းထားလိုက္ ့ ့ ့ဒါနဲ႔ခင္ဗ်ားတို႔ဆိုင္က အစားအ ေသာက္ေကာင္းပါတယ္ေနာ္ ့ ့ ့"

9

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" အိုဘယ့္ႏွယ္ေမးလိုက္တာလဲဆရာေလးရယ္ နန္က်ိဳးမွာ ပထမတန္းဗ် ့ ့ဘုရင့္စားေတာ္ကဲအဆင့္ ေလာက္ရွိတဲ့ စားဖိုမႈး ့ ့ "့ " ေတာ္စမ္းပါဗ်ာ ့ ့ေကာင္းတယ္ဆိုျပီးေရာေပါ့ " က်န္းရွင္းမွာဧည့္ႀကီဳကိစ ု ကားျဖတ္လိုက္ျပီးေနာက္ ျမင္းေပၚတြင္ခ်ည္ထားေသာခရီးေဆာင္အိပ္ႏွင့္ဓားကို ျဖဳတ္ကာစားေသာက္ဆိုင္အတြင္းသို႔လွမ္းဝင္လိုက္ ေလသည္။ ဧည့္ႀကိဳကပထမတန္းဟုသာေျပာလိုက္ေသာ္လည္းဆိုင္ထဲတြင္စားေသာက္ေနၾကသူမ်ားမွာအနည္းငယ္မွ် သာရွိေနေပေသးသည္။လူႏွစ္ဆယ္မ်ွပင္မရွိတတ္ေသးေပ။ " ဘာမ်ားသုံးေဆာင္မလဲ ဆရာေလး " စားပြထ ဲ ိုးေလး၏အေမးစကားကိုၾကားလိုက္ရ ေသာက်န္းရွင္းမွာ နတ္ပန္းကေလးကိုခ်က္ျခင္းလက္ ငင္းျမင္ေတြ႔လိုက္ရသလိုျပံဳးရႊင္၍သြားကာ အရက္ တစ္အိုးကိုလ်င္ျမန္စြာမွာေလေတာ့သည္။ " ဟီး ့ ့ ့အရက္တစ္အိုးေပးကြာက်န္းရွင္းမွာေတာထဲတြင္ဘဘေပသီးႏွင့္ရံဖန္ရံ ခါခိုးေသာက္ဖူးသည္ကလြ၍ ဲ အရက္ေကာင္းေကာင္းမေသာက္ဖူးေသေပ။ဘယ္သူမွပါမလာေသာဤခရီး၌ သာအဝေသာက္ရေပေတာ့မည္။စံအိမ္၌ခိုးေသာက္ၾကစဥ္ကဘဘေပသီးက လည္းသူအဆူခံရမည္စိုးရိမ္သျဖင့္က်န္းရွင္းကိုမဝေရစာအာဆြတ္ရံုမ်ွသာတိုက္သည္မဟုတ္လား။ဤအ ရက္ခိုးေသာက္သည့္ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္ျပီးသူတို႔တူဝရီးႏွစ္ေယာက္ဝါးရံုေတာစံအိမ္၏ေရလည္ကြ်န္း၌ခဏခဏ နပန္းလုံးၾကရေလသည္။ဤအေၾကာင္းကိုျပန္ေတြးလိုက္မိသည္ႏွင့္ဘဘ ေပသီးသြားျဖင့္ကိုက္ထားေသာသူ၏ဝမ္းဗိုက္ေတာင္ျပန္နာလာသလိုခံစားလိုက္ရေလေတာ့သည္။ " ဆရာေလး ့ ့" " ဟ ေျဖးေျဖးသက္သာလုပ္ပါဟငါၾကားပါတယ္ " " ဆရာေလးကသာ ၾကားတယ္ေျပာေန ့ ့ က်ြန္ ေတာ္ေခါ ္ေနတာ သုံးခါရွိသြားျပီ ႔ ႔ ဘာအရက္အမိိ်ဳး အစားကိုသုံးေဆာင္မွာပါလဲခင္ဗ် ့ ့ျပီးေတာ့ဘာအျမည္းမွာမလဲ ဆရာေလး ့ ့" " ဟိုေလကြာ ့ ့သင္းပ်ံရနံ ဘာ " " ေအာ္ သင္းပ်ံ ႔ပ်ံ ႔ေမႊးလားဆရာေလး " " ေအးဟုတ္တယ္ ့ ့အဲ့ဒါနဲ႔ ၾကက္ေကာင္လုံး ေၾကာ္တစ္ပခ ြဲ ်ေပးသီးအရြက္ေၾကာ္တစ္ခြက္ေလာက္ ပါလုပ္ခဲ့ ့ ့ျမန္ျမန္ေလးလုပ္ခဲ့ကြာငါ အရက္ေသာက္ ခ်င္လွျပီ ဟီးဟီးဟီး ့ "့ အရက္ေလးတစ္ခြက္ေသာက္လိုက္အသားေၾကာ္ ေလးတစ္ဖဲ့ဝါးလိုက္ျဖင့္က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ဇိမ္ေတြ႔ ေနစဥ္ဆူဆူညံညံအသံမ်ားၾကားလိုက္ရေလသည္။ ထို႔ေနာက္ျငင္းၾကခုန္ၾကသံမ်ားတျဖည္းျဖည္ပို၍က်ယ္ ေလာင္လာျပီးထိုးခုတ္သတ္ျဖတ္ၾကေလေတာ့၏။ကိုယ္ႏွင့္မဆိုင္သည္ကိုဝင္မပါရဘူူးဟူေသာ အမွာစကားေၾကာင့္။က်န္းရွင္းမွာသူ၏အဝတ္ထုပ္ႏွင့္ ဓါးကိုလြယ္ေကာက္လြယ္လိုက္ျပီး။ရက္အိုးႏွင့္ ၾကက္ ေၾကာ္ကိုယူ၍ေငြသိမ္းေကာင္တာေရွ႕ကစားပြဝ ဲ ိုင္း၌ ေျပာင္းကာထိုင္လိုက္ေလေတာ့သည္။ သူသည္တိုက္ပက ြဲ ိုလည္းစိတ္ဝင္မဝင္စားသူ စိတ္ဝင္စားသည္က။အရက္ေနာက္တစ္အိုးသြားယူေန ေသာစားပြထ ဲ ိုးေလးဘာ့ေၾကာင့္ၾကာေနရသည္ဆိုတာ ကိုဘဲစိတ္ဝင္စားေနေလ၏။ " ဝုန္း ့ ့ " " အင့္ " မီးဖိုေဆာင္ကိုေငးေနေသာက်န္းရွင္း၏စားပြက ဲ ို လူတစ္ေယာက္ေဆာင့္တိုက္မိသြားေလသည္။က်န္း ရွင္း၏စားပြက ဲ ိုဝင္တိုက္မိေသာသူက။ " ရွင္ ့ ့ဘယ္လိုလူလဲ လူအမ်ားနဲ႔ဝိုင္းေစာ္ကား တိုက္ခိုက္ေနတာကိုဒီအတိုင္းထိုင္ၾကည့္ေနနိုင္တာ

10

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အံ့ေၾသာပါရဲ႕ ႔ ႔ " " ေဟ ့ ့ငါမင္းတိ႔က ု ိုရန္ျဖစ္ၾကပါ ငါကူညီပါ့မယ္ ဆိုျပီးေျပာဘူးလို႔လား ့ "့ " ရွင္ ့ ့ရွင္ ႔ ့" " ေသေပေတာ့ ေကာင္မ " " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ " မာန္မဲသံႏွင့္အတူေျပးဝင္လာေသာလူထြားႀကီး ၏ဓါးခ်က္ေတြေၾကာင့္မိန္းကေလးမွာက်န္းရွင္းကိုရန္မ ေတြ႔နိုင္ေတာ့ဘဲအလူးအလဲေရွာင္တိမ္းလိုက္ရေလသည္။လူထြားႀကီးကမိန္းကေလးကိုဓါးျဖင့္သဲအသန္ လိုက္ခုတ္ေနသည့္အခ်ိန္တြင္က်န္းရွင္းကေငြသိမ္း ေကာင္တာစားပြအ ဲ ေနာက္သို႔ေနရာေျပာင္းသြားျပန္ ေလေတာ့သည္။ေကာင္တာေအာက္တြင္ပုန္းေနေသာ ဆိုင္တာဝန္ခံက။ " ျမန္ျမန္သြားပါေတာ့ ဆရာေလးရယ္ အဲ့ဒီႏွစ္ဖြ႔ဲ ဆုံလိုက္ရင္ ကမာၻပ်က္ေတာ့တာဘဲ ႔ ႔ ျမန္ျမန္ေလး သာေရွာင္သြားပါေတာ့ ေတာ္ၾကာၾကားထဲကအေခ်ာင္ ေသေနပါအုန္းမယ္ ဆရာေလးရယ္ ့ ့ ့ " က်န္းရွင္းကဆိုင္တာဝန္ခံ၏စကားကိုဘာမွခြန္း တုံ႔ျပန္မေနေတာ့ဘဲ မီးဖိုေခ်ာင္အေပါက္ဝ၌အရက္အိုး ပိုက္ကာျပဴတစ္ျပဴတစ္လုပ္ေနေသာစားပြထ ဲ ိုးဆီကအ ရက္အိုးကိုသြားယူလိုက္ျပီး။ေငြသိမ္းေကာင္တာေပါ ္ တင္ကာအက်အနထိုင္၍ေသာက္ကာခုႏွစ္ေယာက္ သုံးေယာက္တိုက္ပက ြဲ ိုစိမ္ေျပနေျပၾကည့္ေနျပီး ဘယ္သူကေတာ္သည္။ဘယ္ဝါညံ့သည္။ဘယ္ဟာကအသည္ႏွင့္ဆိုင္တာဝန္ခံကိုရွင္းျပေနေလသည္။ ဆိုင္တာဝန္ခံကလည္းစားပြခ ဲ ုံေအာက္ကေခ်ာင္း ၾကည့္ေနရာမွထလာျပီးက်န္းရွင္း၏နေဘး နားတြင္ရပ္ကာက်န္းရွင္း ရွင္းျပသမ်ွကိုနားေတာင္ေနေလရာ။ရန္ျဖစ္ေနၾကသူမ်ားမွာဆရာႀကီးႏွစ္ပါးေရွ႕တြင္ သိုင္းဟန္ေရးျပေနၾကသည္ႏွင့္ပင္တူလွေပေတာ့သည္။ဆိုင္တာဝန္ခံတစ္ဥိီးတည္းသာမဟုတ္ေတာ့ ရဲတင္းေသာစားပြထ ဲ ိုးအခ်ိဳ႕ပါက်န္းရွင္းအနားသို႔ေရာက္လာျပီးဝိုင္းအုံေနၾကေလေတာ့သည္။ ဆိုင္တာဝန္ခံမွာက်န္းရွင္းငွဲ႔ေပးထားေသာအရက္ ခြက္ကေလးကိုကိုင္၍နေဘး၌ကပ္ထိုင္ေနသလို။တစ္ ခ်က္တစ္ခ်က္က်န္းရွင္းတို႔အဖြ႔ထ ဲ ံမွရီသံသဲ့သဲ့ထြက္ ေပၚလာေလရာတိုက္ခိုက္ေနသူမ်ားမွာအရွိန္တန္႔တန္႔ ၍သြားၾကေလေတာ့၏။ " အားလုံးရပ္လိုက္စမ္း ့ ့ ့" ေအာင္ျမင္လွေသာအသံႀကီးေၾကာင့္တိုက္ခိုက္ေနၾကသည့္ႏွစ္ဖြဲ႔စလုံးရပ္တန္႔သြားၾကေလေတာ့သည္။ထိုအသံ ေၾကာင့္က်န္းရွင္းကဆိုင္တာဝန္ခံကိုတီးတိုးေလးေျပာလိုက္ရာ ဆိုင္တာဝန္ခံေရာစားပြထ ဲ ိုးမ်ားပါ အက်ီ ၤစကိုကိုက္၍အံက်ိတ္ရီလိုက္ၾကေတာ့၏။ " ရပ္လဲရပ္ခိုင္းမွဘဲ သူတ႔ဓ ို ားခ်က္ေတြကလူကို တစ္ခ်က္မမွထိဘူး ခင္ဗ်ားဆိုင္ကိုအားရေအာင္ဝင္ဖ်က္ဆီးေနတာနဲ႔အတူတူဘဲ ႔ ႔ ေနာက္ထပ္ငါးမိနစ္ ေလာက္ဆို သူတို႔ေတြအကုန္လုံး စားပြခ ဲ ုန္ေတြကို ခုတ္ရတာနဲ႔ အားကုန္ျပီးအေမာေဖါက္လာေတာ့မွာ ဗ် ့ ့ ့" ေတာင့္တင္းေသာကိုယ္ကာယႏွင့္လူႀကီးသည္ တစ္ဆိုင္လုံးကိုမ်က္ႏွာထားတင္းတင္းျဖင့္ေဝွ႔ၾကည့္လိုက္ျပီး။ " ေလာက္ဟူ ့ ့မင္းကိုမင္းအေဖက်ားနက္ဂိုဏ္း ခ်ဳပ္မ်က္ႏွာနဲ႔ငါေနာက္ထပ္တစ္ႀကိမ္ခြင့္လႊတ္လိုက္ မယ္ ့ ့ေနာက္တစ္ခါဆိုရင္ေတာ့ငါ့အဆိုးမဆိုနဲ႔ ငါ့သမီးနဲ႔ငါ့လူေတြကိုေဝးေဝးကေရွာင္ပါၾကားလား ့ ့" " ဒီမွာေျမြပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး အခုဟာက ခင္ဗ်ား သမီးကအရင္ရန္စလို႔ျဖစ္တာဗ် ့ ့ကိုယ့္ ့ "့ " ေလာက္ဟူ ့ ့ေျမြပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးကိုေတာင္း ပန္လိုက္စမ္း ့ ့ ့ဟင္းဟင္းဟင္း " ေလာက္ဟူအားအမိန္႔ေပးတားျမစ္လိုက္သည့္အသံျပာျပာႏွင့္အတူ ပိန္ပိန္ပုပုနွင့္လူတစ္ေယာက္သည္ ဂြ်မ္းေလးငါးဆယ္ပတ္ခန္႔ျပစ္၍ဝင္လာျပီးေလာက္ဟူႏွင့္ေျမြပါဂိုဏ္းႀကီးအၾကားတို႔ရပ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟာေကာင္းလိုက္တဲ့ကိုယ္ေဖာ့ပညာ "

11

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ရႊီ ႔ ႔ရႊီ ႔ ႔တ႔ို က်ားနက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးကြ " က်ားနက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ဟူေသာဂ်ပိန္ငပုကလမ္းမ ေပၚမွအားေပးေနေသာမသိနားမလည္သည့္ လူအုပ္ ႀကီးကိုလက္ေဝွ႔ရမ္း၍ႏႈတ္ဆက္လိုက္ျပီးေနာက္။အလြန္ပင္ရင့္က်က္တည္ျငိမ္လွေသာသိုင္းဆရာႀကီးပုံစံျဖင့္ ေျမြပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးကိုဂါရဝျပဳလိုက္ျပီး။ " ဟင္းဟင္းဟင္း ့ ့ ့က်ဳပ္သားကိုခြင့္လႊတ္ေပး လိုက္မယ္ဆိုတဲ့ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးရဲ႕စကားကိုသေဘာက် တယ္ဗ်ာ ့ ့က်ဳပ္သားကိုခြင့္မလႊတ္ဖူးဆို ခင္ဗ်ားတို႔ေျမြပါဂိုဏ္းဘာျဖစ္သြားမယ္ထင္သလဲ ဟင္းဟင္းဟင္း " " ေဟ့ဒီမယ္က်ားနက္ မင္းတို႔ဂိုဏ္းကိုငါတို႔ကမႈ မယ္ထင္ေနသလား ့ ့ေဟာဒီနန္က်ိဳးမွာငါ့ေျမြပါဂိုဏ္း ကအင္အားအႀကီးဆုံးဘဲကြ ႔ ႔ ႔ ဂူတစ္ဂူထဲမွာျခေသၤ့ ႏွစ္ေကာင္မေအာင္းဘူးကြ မင္းသတၱိရွင္ရင္ အခ်ိန္နဲ႔ ေနရာေျပာလိုက္ ငါ့ဘက္ကေတာ့အဆင့္သင့္ဘဲလာသမီးသြားမယ္ ့ ့ဟိုေကာင္ေတြလာ ့ ့ ့" ျပဇာတ္ထဲမွစကားမ်ားကိုလူေရွ႕သူေရွ႕ဟိတ္ ဟန္ထုတ္ျပီးၾကြားဝါေျပာဆိုကာ ကိုယ့္လူသ႔လ ူ ူေခၚ၍ ထြက္သြားၾကဟန္ျပင္ေနေသာဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေတြကိုက်န္းရွင္းက။ " ဆရာႀကီးတိ႔ု ႔ ႔ဗ်ိဳ႕ ဆရာႀကီးတို႔ ဒီအတိုင္း ေတာ့မသြားၾကနဲ႔ဦးေလဗ်ာ ့ ့ ဒီဆိုင္ကပ်က္စီးဆုံးရႈံးသြားတဲ့ဟာ ေလးေတြအတြက္ေတာ့ အေရာ္ေပးထားခဲ့ ၾကအုန္းေလဗ်ာ ့ ့လက္လြတ္စပါယ္ေတာ့မလုပ္ၾကပါနဲ႔ ့ ့ ့" " ေဟ့ေကာင္ေလး မင္းကဆိုင္ရွင္လား ဒီျမိဳ႕မွာေျမြပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္ကို ဘယ္သူမွဒါမ်ိဳးျပန္မေျပာရဲဘူးကြ နားလည္လား ့ ့ခရီးသြားမို႔ဒီတစ္ခါခြင့္လႊတ္မယ္ ့ ့ အပ်က္အစီးဖိုး ကိုက်ားနက္ဂိုဏ္းကေပးလိမ့္မယ္ငါ တို႔န႔မ ဲ ဆိုင္ဘူး ့ ့ "့ " ေဟ့ ငါ့သားရန္စတာမဟုတ္ဘူးကြ မင့္သမီး ေၾကာင့္ျဖစ္တာ လုံးဝမေပးနိုင္ဘူးေဟ့ ့ ့" က်န္းရွင္းကထိုဂိုဏ္းဖြ႔က ဲ ိုစိတ္ပ်က္စြာၾကည့္ရင္းတစ္စုံတစ္ခုေျပာမည္အျပဳတြင္။ " ေနပါေစဆရာေလးရယ္ကိစၥမရွိပါဘူူး ရပါတယ္ ဟိုဆရာႀကီးတို႔ ႔ ႔ ဧည့္သည္ေလးကိုယ္စားေတာင္း ပန္ပါတယ္ဗ်ား ့ ့ဆရာႀကီးတို႔ၾကြနိုင္ပါျပီခင္ဗ်ား ့ ့" က်န္းရွင္းမွွာေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့ျပီးလွည့္ထြက္သြားၾကေသာဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးကိုၾကည့္ကာေခါင္းတဆတ္ဆတ္ ျငိမ့္လိုက္ျပီးေနာက္အရက္ဖိုးေငြကိုစားပြေ ဲ ပၚတင္လိုက္ျပီး။လွစ္ကနဲခုန္ထြက္သြားေလရာဂိုဏ္း ခ်ဳပ္ႏွစ္ဦး၏ေရွ႕သို႔ ကိုယ္ထင္ျပလိုက္သလိုဘြားကနဲ ေရာက္ရွိသြားေလေတာ့သည္။ " ဟင္ ့ ့ " " ဟာ ့ ့ ့ " " ေမာင္ ့ ့ ့ေမာင္ရင္ေလးက ့ ့ ့" ထိပ္လန္႔တုန္လႈပ္မႈႏွင့္အတူေမးလိုက္ေသာက်ားနက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ကိုက်န္းရွင္းကပါးႏွစ္ခ်က္ရိုက္၍အေျဖေပး လိုက္ေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္အ့ံအားသင့္ေနေသာေျမြပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္ပါနွစ္ခ်က္ဆင့္၍ထပ္ရိုက္လိုက္ေလ၏။ " ဖ်န္း ့ ့ဖ်န္း " " မင္း ့ ့မင္း ့ ့ " " ဖ်န္း ့ ့ဖ်န္း " " တိတ္စမ္း ့ ့အခု စားပြခ ဲ ုန္ဘိုးေလ်ာ္ေၾကးေငြရခ်င္တယ္ ့ ့ ့ " လူေရွ႕သူေရွ႕တြင္က်န္းရွင္းပါးႏွစ္ခ်က္စီရိုက္ျခင္းခံလိုက္ေသာဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးသည္။ႏွစ္ေယာက္ ေပါင္း၍က်န္းရွင္းကိုတိုက္ခိုက္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ " က်ား ့ ့ယား ့ "့ " ဝွီး ့ ့ ဝွစ္ "

12

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" အင့္ ့ ့အု " သိုင္းပညာကပုရြက္ဆိပ္ႏွင့္ဆင္လိုအလုံးအထည္ ျခင္းကြာလွေပသည္။ေခါင္းႀကီးတို႔ေလာက္ပင္အဆင့္ မရွိေသာဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးကက်ားႏွင့္ယားသာေအာ္လိုက္ရျပီးဘာျဖစ္သြားသည္ကိုပင္မသိလိုက္ရဘဲေသြး ေၾကာပိတ္ခံလိုက္ရေလေတာ့သည္။ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွစ္ဦး၏သားသမီးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါမ်ားကက်န္းရွင္းကိုခုန္ဝင္တိုက္ခိုက္ၾကေလရ။ က်န္းရွင္းကသူ၏လက္ႏွစ္ဖက္ကိုေဝွ႔ရမ္းလိုက္ေသာအခါေလျပင္းမိေသာေတာင္းစုပ္ပလုံးစုပ္မ်ားလိုလြင့္စင္ သြားၾကေလေတာ့သည္။ " ဝုန္း ့ ့ ့ဝုန္း ႔ ့" " အင့္ ့ ့အား ့ ့ ့အီး ့ ့အိုး ့ ့" က်န္းရွင္းကလဲက်သြားေသာသူမ်ားႏွင့္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးကိုတစ္ေယာက္ခ်င္းစီေစ့ေစ့ႀကီးျပီး။ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ ႏွစ္ေယာက္ကိုေသြးေၾကာျပန္ဖြင့္ေပးလိုက္ေလသည္။ ေသြးေၾကာပြင့္သြားသည္ႏွင့္သိုင္းကြက္ခင္းေနၾက ေသာဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးကိုၾကည့္ျပီးက်န္းရွင္းက။ " ဟားဟားဟား အမေလးဗ်ာခင္ဗ်ားတို႔က်ဳပ္ကို ျပန္တိုက္ၾကအုန္းမွာေပါ့လာၾကေလ ့ ့ ့ပညာေလးမ ေတာက္တေခါက္နဲ႔ ႔ ႔ ျမိဳ႕ထဲရြာထဲလူစြာလုပ္ဖို႔ဘသ ဲ ိ တဲ့လူေတြ ႔ ႔ ခင္ဗ်ားတို႔လိုလူေတြေၾကာင့္ အေမွာင္ ေလာကသားေတြေခါင္းေထာင္လာၾကတာ ဆန္မရွိေသာက္စားႀကီးတဲ့လူေတြ ႔ ႔ ႔ ဘာအျဖဴေရာင္သိုင္းသမားေတြလဲ ကဲေျပာစမ္း ပါဟိုဆိုင္ကဘာအျပစ္ရွိလို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ဝင္ဖ်က္ဆီးၾက တာတုန္း ့ ့တိုက္စရာရွိလူမရွိသူမရွိတဲ့ေနရာမွာသြားတိုက္ၾကေပါ့ ့ ့ငါစိတ္တိုလာျပီေနာ္ ကိုင္းဟာ ့ ့" က်န္းရွင္းမွာေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္သိုင္းကြက္ခင္းထားၾကေသာဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွစ္ဦး၏လက္ႏွစ္ဖက္ကိုဖမ္း ဆြခ ဲ ်ဳပ္ကိုင္လုိက္ျပီးနာက်င္ေစေသာေသြးေၾကာကိုလက္သန္းျဖင့္ကုပ္ဖိလိုက္ေလရာ။က်ားနက္ႏွင့္ေျမႊပါ မွာမ်က္ရည္မ်ားက်လာသည္အထိနာက်င္သြားၾကေလေတာ့သည္။ " အား ့ ့ အီး ့ ့အိုး " " အမေလး အားလားလား " " ေပးေတာ့မွာလား ေလ်ာ္ေၾကးေငြ ႔ ႔ ေျပာေလ " " ေပး ့ ့ေပးပါေတာ့မယ္ဗ် ့ ့" " ဟုတ္ကဲ့ပါ သခင္ေလး ေပးပါ့မယ္ " " သြား ့ ့သြားေပးခဲ့ တခါတည္းပါေတာင္းပန္ခဲ့မဟုတ္လို႔ကေတာ့အကုန္ရိုက္သတ္ထားခဲ့မယ္ ၾကား လား ့ ့" ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးကိုလႊတ္ေပးလိုက္ျပီးလွည့္ထြက္ သြားေသာက်န္းရွင္းကိုလွမ္းေျပာလိုက္ေသာေလာက္ ဟူ၏စကားေၾကာင့္ျပႆနာကမိုးမီးေလာင္သလိုႀကီး က်ယ္သြားေလေတာ့သည္။ " ေဟ့ သိုင္းပညာသာတယ္ဆိုျပီး ့ ့ဒီလိုအနိုင္က်င့္သြားလို႔ရမလားကြ သတၱိရွိရင္နာမည္ေျပာသြားခဲ့ မဟာမိတ္ဂိုဏ္းကသူ႔အဖြ႔ဝ ဲ င္ေတြကိုထိရင္မခံ ဘူးကြနားလည္လား ့ ့ ့မင္းကိုမဟာမိတ္ဂိုဏ္းက ဆုံးမ ့ ့" " ဘာမဟာမိတ္လည္း ့ ့ဘယ္ကမဟာမိတ္လည္း မင္းတိ႔မ ု ဟုတ္တာလုပ္တာကို ကာကြယ္ေပးမယ္ဆို မဟာမိတ္မေျပာနဲ႔ ကမာၻလိပ္လာလဲဂရုမစိုက္ဘူးကြနားလည္လား ့ ့ ေခြးမသား ငါေဆာင့္ကန္လုိက္ရလို႔ ့ ့ အသက္ ထြက္သြားမယ္ဂိုဏ္းဃဏ အားကိုးတယ္ဟုတ္လား ့ ့ေအးငါနဲ႔ေတြ႔မယ္ ႔ ႔ မင္းၾကည့္ထား ့ ့" က်န္းရွင္းသည္ေလာက္ဟူကိုႀကိမ္းေမာင္းျပီး သူ၏ျမင္းကိုရွာေဖြလိုက္ျပီးေနာက္။ျမင္းေပၚတက္ ကာနန္က်ိဳးတစ္ျမိဳ႕လုံးကိုေလ်ွက္ပတ္ခါက်ားနက္ဂိုဏ္းကိုရွာေဖြေလေတာ့သည္။ နန္က်ိဳးျမိဳ႕ေတာင္ဘက္ကက်ားနက္ဂိုဏ္းဟူ ေသာဆိုင္းဘုတ္ႏွင့္အေဆာက္အဦးကိုေတြ႔ျမင္လိုက္

13

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ရသည္ႏွင့္အေဆာက္အဦးထဲျမင္းကိုဒုန္းစိုင္းစီး၍ဝင္သြားလိုက္ေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းဝင္သြားသည္ႏွင့္ေအာ္သံဟစ္သံဆူညံပြက္သြားျပီး ဂိုဏ္းသားမ်ားမွာအေဆာက္အဦးအတြင္း မွအကုန္ေျပးထြက္လာၾကေလ၏္။ေသသူေၾကသူတစ္ေယာက္မွမရွိေပမယ့္သိုင္းဂိုဏ္းခန္းမႏွင့္ဆိုင္းဘုတ္တို႔မွာ ရစရာမရွိေအာင္ပ်က္စီး၍သြားေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္း၏ေဒါသကဤမွ်နွင့္ေျပေပ်ာက္ဟန္ မရေပေျမြပါဂိုဏ္း၏ဆိုင္းဘုတ္ႏွင့္ခန္းမကိုပါအဆစ္ထည့္၍ဖ်က္ဆီးသြားလိုက္ေပေသးသည္။ က်န္းရွင္းဖ်က္ဆီးသြားခဲ့မွာေျမြပါဂိုဏ္းႏွင့္က်ား နက္တ႔၏ ို ဆိုင္းဘုတ္ႏွစ္ခုတည္းသက္သက္သာျဖစ္သည္ဆိုလ်ွင္လည္းျပႆနာႀကီးထြားလာမည္မဟုတ္။ က်န္းရွင္းေမႊေနွာက္ဖ်က္ဆီးသြားသည့္အထဲတြင္မဟာမိတ္ဂိုဏ္း၏တံဆိပ္ႏွင့္အလံပါပါသြားေလရာ။ သိုင္းဂိုဏ္းႀကီးကိုးဂိုဏ္းႏွင့္ဂိုဏ္းငယ္ေပါင္းငါးဆယ္ကိုတစ္ရက္တည္းႏွင့္ရန္စေစာ္ကားသြားသည္ႏွင့္အတူတူ ပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။လုပ္ခ်င္တာလုပ္ရ၍စိတ္ေက်နပ္သြားေသာက်န္းရွင္းကေတာ့ ေလကေလးခြ်န္၍ ျမင္းကေလးစီးကာနန္က်ိဳးမွေအးေအသက္သာထြက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။သူသာေကာင္းကင္ေပါ ္ကိုေမာ့ ၾကည့္မည္ဆိုပါကခိုျဖဴခိုျပာခိုဝါတို႔ကမဟာမိတ္ဂိုဏ္းႏွင့္ဂိုဏ္းဃဏအသီးသီးကိုတို႔သတင္းပို႔သည့္စာသယ္ ေဆာင္ကာသြားေနၾကသည္ကိုေတြ႔ျမင္ရေပလိမ့္မည္။စာထဲတြင္ကမဟာမိတ္ဂိုဏ္း၏တံဆိပ္ႏွင့္အလံကို ခ်ိဳးေခ်ျဖက္ဆီးသြားသည့္အမည္မသိရုပ္ရည္ေခ်ာေမာေသာလူငယ္တစ္ေယာက္။ျမင္းေကာင္။ဓားတစ္လက္ ျဖင့္ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕ကိုဦးတည္၍လာေနသည္ဟုပါရွိေလသည္။ခ်န္က်န္း။နန္က်ိဳးမွာရွိၾကေသာသိုင္းသမားမ်ားက ျဖတ္လမ္းကေနဟန္ၾကဴးျမိဳ႕ကိုအသဲအသန္သြားေနၾကသည့္အခ်ိန္မွာေတာ့။က်န္းရွင္းကျမိဳ႕အထြက္က လယ္ကြင္းစိမ္းစိမ္းေတြကိုသစ္ပင္ႀကီးတစ္ပင္ေအာက္ကေနထိုင္၍ေငးၾကည့္ေနေလ၏။ မစူးစမ္းမဆင္ျခင္ဘဲစိတ္လိုလက္ရလုပ္လိုက္ ေသာက်န္းရွင္းတစ္ေယာက္။အမွန္ကေနအမွားျဖစ္ သြားကာ မဟာမိတ္ဂိုဏ္းအဖြဲ႔၏အမည္မသိေသာဘုံရန္သူျဖစ္သြားရရွာေလေတာ့သည္။ ဖခင္လက္ထက္ကလက္ပြန္းတတီးေနလာခဲ့ေသာမဟာမိတ္ဂိုဏ္းသည္ကား။က်န္းရွင္းႏွင့္ေတြ႔ မွမိတ္ပ်က္ရေတာ့မည့္ပုံစံရွိေလေတာ့၏။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး A3#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) ( A ) စာစဥ္။ ၃ ။ နန္က်ိဳး။ခ်န္က်န္း။ဟန္ၾကဴးဤျမိဳ႕သုံးသည္ေမွာင္ ခိုလမ္း။ျဖတ္လမ္းရွိသည္ကိုမသိေသာက်န္းရွင္းက လမ္းရိုးအတိုင္းသာခရီးဆက္၍လာခဲ့ေလရာ။ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕ျပင္တံခါးဝကေစာင့္ဆိုင္းေနၾကေသာ မဟာမိတ္ဂိုဏ္းအဖြ႔ဝ ဲ င္သိုင္းသမားမ်ားမွာတစ္ရက္ႏွင့္ လည္းေပါ ္မလာ ႏွစ္ရက္ႏွင့္လည္းေပၚမလာေသာ။ အမည္မသိလူရမ္းကားကိုေစာင့္ဆိုင္းေနၾကရသည့္အတြက္ေဒါသတိမ္ရိပ္မ်ားကတရိပ္ရိပ္တိုး၍တက္လာၾက ေလေတာ့၏။ျဖတ္သြားျဖတ္လာျပဳေနၾကသည့္ကုန္သည္ပစ ြဲ ားႏွင့္အရပ္သားမ်ားကိုလည္းတစ္ေယာက္မက်န္ ေစ့ေစ့ငွငွလိုက္ၾကည့္သလို။ႏြားလွည္း။ျမင္းလွည္းစေသာအရာမ်ားကိုလည္းႏွ႔ႏ ံ ွံ႔စပ္စပ္ရွာေဖြၾကသည့္ အတြက္အမ်ားျပည္သူမ်ားကလည္းသူတို႔ကိုက်ိမ္ဆဲေနၾကေလ ျပီ။ အားမတန္၍မာန္ေလ်ာ့ထားေသာပုံစံမ်ိဳးျပလာေသာခရီးသြားမ်ားေၾကာင့္အမည္မသိလူရမ္းကားကိုပိုမို၍ ေဒါသထြက္လာၾကေလေတာ့သည္။ေလးရက္ေျမာက္ေသာေန႔တြင္မဟာမိတ္ဂိုဏ္း အဖြ႕ဲ ဝင္ေတြ၏ေဒါသကအထိဋ္အထိပ္ေရာက္လာကာ။ေတြ႔သမ်ွလူကိုရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္းေမာက္ေမာက္မာ

14

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

မာဆက္ဆံကာရွာေဖြၾကေလေတာ့သည္။ေကာက္ရိုးလွည္းဆိုလည္းအထက္ေအာက္လွန္ လိုလွန္။အရက္စည္ေတြကိုလည္းေဖာက္လိုေဖာက္ ျဖစ္လာရာကုန္သည္ေတြႏွင့္ တုတ္ျပတ္ဓါးျပတ္ျဖစ္လာၾကေလေတာ့သည္။ကုန္သည္အဖြဲ႔ကျမိဳ႕စားမင္း ကို တိုင္ေတာရန္အတြက္စံအိမ္အတြင္းအတင္းဝင္ခြင့္ေတာင္း၍ဝင္လာၾကေလရာ။ ျမိဳ႕စားမင္းစံအိမ္၏ဧည့္ခန္းမအတြင္းဝယ္တင့္ တင့္တယ္တယ္ႏွင့္ထိုင္ေနသူကမဟာမိတ္ဂိုဏ္းကအ လိုရွိေနသည့္လူရမ္းကားက်န္းရွင္းပင္။က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕အတြင္းသို႔ မည္သ႔ဝ ို င္လာ၍ျမိဳ႕စားမင္းစံအိမ္၌ဇိမ္က်က်ႏွပ္ေနရပါသနည္းဟုေမးလာခဲ့သည္ရွိေသာ္။ လူဝင္လူထြက္ေစာင့္ၾကပ္စစ္ေဆးေနၾကေသာမဟာမိတဂ ္ ိုဏ္းဝင္ေတြ၏အေရွ႕ကအစစ္ေဆးခံျပီးဝင္လာခဲ့ ျခင္းပင္။ဝင္လာသည္မွာေတာင္မၾကာေသးပူပူေႏြးေႏြးပင္ရွိေလေသးသည္။ ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕ဝင္ခါနီးလယ္ကြင္းထဲ၌ႏြားတစ္ ေကာင္ေျခက်ိဳး၍ဒုကၡေရာက္ေနၾကေသာသားအဖကို ဝင္ကူညီေပးရင္းရႊံ႔႕အလူးလူူးဗြက္အလူးလူးျဖစ္ေနေသာက်န္းရွင္းကိုသူတို႔အဖြ႔က ဲ ပင္ေငါက္ငမ္း၍ဝင္ခိုင္း လိုက္ၾကသည္မဟုတ္ပါလား။က်န္းရွင္း၏ျမင္းကေျခက်ိဳးသြားေသာႏြားတစ္ေကာင္အစားထမ္းပိုးထမ္း၍ လာခဲ့သည္ကဒ ို္ င္းတို႔ကပ်က္ရယ္ျပဳလိုက္ၾကေသးသည္ပင္။အခုမွလြတ္သည့္ငါးႀကီးကာအသဲအသန္ျဖင့္ တစ္ျဖဲႏွစ္ျဖဲျပဴးျပဲရွာေနၾကသည္မွာရယ္ဖြယ္ရာေကာင္းလွေပေသး၏။ " ျမိဳ႕စားမင္းႀကီးေရ ကိုယ္လက္သန္႔စင္ခိုင္းျပီး အဝတ္အစားပါဆင္ေပးလိုက္တဲ့အတြက္ေက်းဇူးတင္ ပါတယ္ဗ်ာ ့ ့ ့" " အိုမဟုတ္တာဘဲ မင္းသားႀကီးကလဲကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးဆီကိုသတိတရနဲ႔ဝင္လာတဲ့မင္းသားႀကီးကိုသာ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကေက်းဇူးတင္ရမွာပါခင္ဗ် ့ ့" " ဟိုကလူေတြကတိုင္ၾကားစရာပါတယ္ထင္တယ္ ့ ့ဂရုတစိုက္နဲ႔လုပ္ေပးလိုက္ပါဗ်ာ ့ ့ ကြ်န္ေတာ့္ ကိုခြင့္ျပဳဦးကြ်န္ေတာ္သြားေတာ့မယ္ ႔ ႔ ႔" " တစ္ညေလာက္ေတာ့ တည္းခိုသြားပါဦးမင္းသားႀကီးရဲ႕ ႔ ႔ " ျမိဳ႕စားမင္းမွာက်န္းရွင္းတစ္ဖက္ကုန္သည္ေတြတဖက္ႏွင့္အလုပ္မ်ားေနရာမွတေယာက္တစ္ေပါက္ တိုင္ေတာေနၾကေသာလူမ်ားေၾကာင့္ေဒါသစိတ္တို႔ေပါက္ထြက္လာျပီး။ရဲမက္ေတြကိုေအာ္ဟစ္အမိန္႔ေပး လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေဟ့ရဲမက္ေတြ ႔ ႔ အဲ့ဒီျမိဳ႕ျပင္ကလူရမ္းကား ေတြကိုအကုန္သြားဖမ္းခဲ့ အဖမ္းမခံဘဲခုခံမယ္ဆိုရင္ ဘုရင္ မင္းတရားႀကီးကိုေတာ္လွန္ပုန္ကန္တဲ့သူေတြအျဖစ္သတ္မွတ္မယ္လို႔အမိန္႔ထုတ္လိုက္ ့ ့ သူတို႔ဂိုဏ္း ကိုလည္း နိုင္ငံေတာ္ပုန္ကန္တဲ့ဂိုဏ္းအျဖစ္သတ္မွတ္လိုက္သြားၾက ့ ့ေဟ့လူေတြခင္ဗ်ားတို႔လဲသြားၾကေတာ့ ့ ့ ့ မင္းသားႀကီး ့ ့မင္းသားႀကီး ့ ့ဒုကၡပါဘဲသူ႔ကိုေကာင္းေကာင္း ဧည့္မခံလို႔မ်ား အျမက္ေတာ္ရွသြားသလားမသိပါဘူး " ျမိဳ႕စားမင္းမွာစံအိမ္ေတာ္အႏွံေဒါင္းေတာက္ ေအာင္ရွာေဖြပါေသာ္လည္းက်န္းရွင္းကိုမေတြ႔ရေတာ့ သည့္အတြက္သူ၏ေဒါသမ်ားမွာမဟာမိတ္ဂိုဏ္းအဖြဲ႔ ဝင္လူရမ္းကားမ်ားထံက်ေရာက္သြားေလေတာ့သည္။ ျမင္းလွည္းတစ္စီးျဖင့္ျမိဳ႕ျပင္ကလူရမ္းကားေတြကိုဖမ္းဆီးရာအရပ္သို႔လိုက္သြားကာေအာ္ဟစ္ႀကိမ္း ေမာင္းေနေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းကေတာ့ဘာမွမသိ။သူတို႔မိသားစုေတြ အေသအေၾကတိုက္ခိုက္ခဲ့ရေသာစစ္ေရးျပကြင္းကိုသတိတရျဖင့္သြားေရာက္ၾကည့္ရႈကာ။လည္ပင္း၌ဆြဲ ထားေသာဆြႀဲ ကိဳးေလးကိုထုတ္၍ပြတ္သပ္လိုက္ေလသည္။က်န္းရွင္းဆြဲထားသည္မွာကဝူကုဖုန္း၏ေဒါင္း ဒဂၤါးေလးတစ္ခ်မ္းသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ေနဝင္ရီတေရာအခ်ိန္၌က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္

15

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕၏ အေနာက္ဖက္ျမိဳ႕တံခါးမွထြက္ခြာသြားခ်ိန္တြင္။အရပ္ေလးမ်က္ႏွာ၌ေနရာအႏွံ႔ေစာင့္ၾကပ္ေန ၾကေသာရဲမက္မ်ားမွအပ။မဟာမိတ္ဂိုဏ္းသားဟူ၍ေခြးတစ္ေကာင္ေၾကာင္တျမွီးမွမရွိၾကေတာ့ေပ။ က်န္းရွင္းကိုတိုက္ခိုက္ရန္ေစာင့္ေနၾကေသာဂိုဏ္းသားေတြေရာ။အခ်ိဳ႕ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေတြပါ မင္းမိန္႔အာ ဏာကိုမလြန္ဆန္နိုင္ၾကသည့္အတြက္ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕၏အခ်ဳပ္ခန္းေကာင္းမေကာင္းကိုသြားေရာက္ေလ့လာေန ၾကရေလေတာ့သည္။လြန္ဆန္မည္ဆိုပါကလည္းဘုရင္ကသူ႔တပ္မႏွင့္ဝိုင္းတိုက္မည္ျဖစ္ျပီးမိ လ်ွင္ေဆြခုႏွစ္ဆက္မ်ိဳးခုႏွစ္ဆက္အသတ္ခံၾကရမည္ကိုး။ျမိဳ႕စားမင္းႏွင့္အေတာ္အသင့္သိကြ်မ္းၾကေသာ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွစ္ပါးကျမိဳ႕စားမင္းကိုအက်ိဳးအေၾကာင္းရွင္းျပရန္လုပ္သည္ကိုပင္။ျမိဳ႕စားမင္းကလက္သင့္မခံ ေတာ့သူ၏စိတ္ထဲဝယ္မင္းသားႀကီးကိုဘဲစက ြဲ ာေနေလသည္။ထို႔အတြက္ေၾကာင့္အရင့္အရင္ကသိုင္းဂိုဏ္းခ်ဳပ္ မ်ားႏွင့္အလြမ္းသင့္ေအာင္ေပါင္းသင္းေနထိုင္ေသာျမိဳ႕စားမင္းမွာ။က်န္းရွင္းကိုဧည့္မခံလိုက္ရသည့္အတြက္ ေဒါသထြက္ကာဂိုဏ္းခ်ဳပ္မ်ားကိုသာလွိမ့္၍က်ိမ္း ေမာင္းေနေလေတာ့၏။ ျမိဳ႕စားမင္း၏ေအာ္ေငါက္သံေၾကာင့္သိုင္းဂိုဏ္းခ်ဳပ္မ်ားမွာမ်က္ႏွာငယ္ေလးမ်ားျဖင့္အခ်ဳပ္ေထာင္အုတ္က်မ္းခင္း ကိုေခါင္းငုံ၍ၾကည့္ေနရေလေတာ့သည္။သူ႔ဟာသူပင္ဘာေတြေမႊ၍ေမႊသြားမွန္းမသိေသာ က်န္းရွင္းေၾကာင့္သိုင္းေလာကသမိုင္း၏ရာဇဝင္တြင္စာတင္ေလာက္သည့္အထိျဖစ္သြားရေလေအာင္ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေလးပါးကိုအခ်ဳပ္ထဲတစ္ပါတ္ထည့္ထားခဲ့ေလေတာ့သည္။ မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္အသစ္ဟူးေလာက္၏ကတိကဝတ္နွင့္အာမဘေႏၲခံမႈေၾကာင့္သာဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေလး ပါးမွာအခ်ဳပ္ေထာင္အတြင္းမွတစ္ပါတ္ႏွင့္ျပန္ထြက္လာခဲ့ရျခင္းသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ဤအခိ်န္တြင္က်န္းရွင္းမွာနဂါးမာန္ဂိုဏ္း၌လုေတာက္တို႔ေခါင္းႀကီးတိ႔ႏ ု ွင့္ေပ်ာ္ရႊင္ကာအရက္ဝိုင္းဖြဲ႔ ၍ေသာက္ေနေလသည္။သူလမ္းခရီး၌သိုင္းဂိုဏ္းႏွစ္ ခု၏ဆိုင္းဘုတ္မ်ားရိုက္ခ်ိဳးဖ်က္ ဆီးခဲ့အေၾကာင္းကိုသူ႔ဘဘေတြအားေလသံတစ္ခြန္းမ်ွပင္မဟ။ " ဘဘေခါင္းႀကီးကြ်န္ေတာ္မနက္ျဖန္ဒီကေနသြားေတာ့မယ္ဗ်ာ ့ ့ေဖေဖကဘဘတို႔စီစဥ္ေပးမယ္ လို႔ေတာ့မွာလိက ု ္တယ္ ဘာကိုေျပာတယ္ဆိုတာကိုကြ်န္ေတာ္နားမလည္ဘူးဗ် ့ ့" " ဟားဟားဟား ့ ့ငါတို႔သခင္ေလးကေတာ့တကယ့္စံဘဲကြ လုေတာက္ရ မႏွစ္ကတည္းကငါပို႔ လိုက္မယ္ေျပာေတာ့ ့ ့ ့သိုင္းေလာကေအးခ်မ္းေနတာဘဲမလိုပါကြာတဲ႔ ႔ ႔ ႔ ေဟာသူ႔သားတစ္ေယာက္တည္းသိုင္းေလာကထဲဆင္းလာေတာ့ ့ ့စိတ္ပူတတ္လိုက္တာမ်ားတို႔ဆီအ ရင္လာခိုင္းတယ္ကြၾကည့္စမ္း ့ ့ ့" " ေဟးေဟးေဟး ငါတို႔သခင္ေလးကခ်စ္တတ္တာကိုးကြ ႔ ႔ဟိုေကာင္ေပသီးကလဲ တို႔ဆီစာေလးပို႔ လို႔ေတာင္အေၾကာင္းၾကားေဖာ္ေတာင္မရဘူး ့ ့" က်န္းရွင္းမွာေခါင္းႀကီးနွစ္ေယာက္ေၾကာင့္မအူမလည္ျဖစ္သြားကာ။ " ဘဘတိ႔ဘ ု ာေျပာၾကတာလဲဗ် ့ ့ကြ်န္ေတာ္မသိဘူး ့ ့ ့" " လာ ့ လိုက္ခဲ့ ဘဘတိ႔မ ု င္းကိုျပမယ္ " ေျမတိုက္ခန္းအတြင္းတြင္လုေတာက္ႏွင့္ေခါင္း ႀကီးျပလိုက္ေသာေသတၱာငါးလုံးေၾကာင့္က်န္းရွင္မွာ မ်က္ေမွာင္တစ္ခ်က္ကုပ္လိုက္ျပီးေနာက္။ေသတၱာ ေပၚကစာတန္းကိုအသံထြက္၍ဖတ္လိုက္ေလေတာ့ သည္။ " အသက္သခင္ေက်းဇူးမိသားစုအတြက္ေဟာင္က်ဲ၏ေမတၱာလက္ေဆာင္ " ထိ႔ေ ု နာက္ေသတၱာကိုဖြင့္ၾကည့္လိုက္ျပီး။အထဲ ကပစၥည္းကိုေတြ႔လိုက္ရေသာအခါက်န္းရွင္းမွာထို ပစၥည္းကိုလက္ကမခ်ေတာ့ေပ။က်န္းရွင္း၏လက္အတြင္း၌ကိုင္ထားသည္က။ရင္ ကာေက်ာကာႏွင့္လက္က်ပ္ေတြျဖစ္ေလ၏။ဆရာႀကီး ေဟာင္က်ဲပို႔ေပးလိုက္သည့္ေသတၱာငါးလုံးကိုတစ္ခု ျပီးတစ္ခုဖြင့္ကာေမႊေနွာက္၍ၾကည့္လိုက္ျပီး။

16

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" မိန္းကေလးေတြအတြက္ကသုံးခုပါလားဘဘ " " အင္းေလမင္းေမေမကိုဆရာက်ဲကသားသမီးဘယ္ႏွစ္ေယာက္လဲလို႔ေမးေတာ့ သေဘာရိုးနဲ႔မွတ္ျပီး ငါးေယာက္ ့ ့သားႏွစ္ေယာက္သမီးသုံးေယာက္လို႔ေျဖခဲ့ဖူးတယ္တဲ့ ့ ့အဲ့ဒါဆရာက်ဲက ကိုယ္က်ပ္အက်ီ ၤ ငါးထည္လုပ္ျပီးပို႔လိုက္တာဘဲကြ ႔ ႔ " " ဟားဟားဟား ေတြ႔ၾကျပီေပါ့ ဝမ္ကုရာငါ့ဘိုးဘိုးကိုအက်ဥ္းခ်ထားတဲ့အေကာင္ ့ ့မင့္တပည့္ႏွစ္ ေယာက္မကလို႔ဆယ္ေယာက္ေတာင္ျဖစ္ေနပါေစေသဖို႔တာျပင္ထားၾကေပေတာ့ ့ ့ ေဖေဖကလဲအဲဒီအ ေၾကာင္းကိုတစ္ခြန္းမွေတာင္မဟဘူး ့ ့ ့ဘဘဒီဟာေတြကိုခ်င္နဲ႔ဝါးရံုေတာကိုချြဲ ပီးပို႔ေပး ဗ်ာ ့ ့အေရးအေၾကာင္းဆို ဒါႀကီးဒီလာဝတ္ေနရမွာက အဓိပၸာယ္လဲမရွိဘူး အခုကြ်န္ေတာ္ဆို ခရီးအေတာ္ ပုတ္တယ္ဗ် ဒီကေနတစ္ခါ နန္က်ိဳးကိုတစ္ေခါက္ျပန္သြားရျပန္ဦးမယ္ ့ ့ ့ဘဘေခါင္းႀကီး ကိုယ္တိုင္ပ႔ေ ို ပးကြ်န္ေတာ္ေဖေဖနဲ႔ညီေလးဆီကိုစာေရးျပီးလွမ္းအေၾကာင္းထားလိုက္မယ္ ့ ့ ့ပို႔ေပးေနာ္ဘဘ ့ ့ ့" " ေအးပါကြာ ေနာက္တစ္ပါတ္ဆိုငါကိုယ္တိုင္သြားပို႔လိုက္ပါမယ္ ့ ႔ စိတ္ခ်ေနဟုတ္ျပီလား ့ ့မင္း ဥစၥာေတြယူခဲ့ ့ ့အေပၚကအရက္ဝိုင္းျပန္စလိုက္ရေအာင္ ႔ ႔ ဟားဟားဟား " ျမင္းကိုပဂ ဲ ်ိဳတပ္ေပးလိုက္သည္လား။က်ားကိုပဲ အေတာင္ဆင္ေပးလိုက္သည္လားမေတြးတတ္ေတာ့ ေပ။က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ကေတာ့လက္နက္ပစၥည္းအစုံအလင္ဝတ္ဆင္ကာ။ နဂါးမာန္ဂိုက္းကေနဝမ္ကု တို႔ရွိေသာ ယိေပေတာအုပ္ဆီသို႔ ျမင္းကိုစိုင္း၍တစ္ခါျပန္ဆင္းလာေနေလျပီ။ ……………………………… " ကိုင္း ့ ့သံကြ်န္းသခင္ႀကီးတို႔ေလးဦးကိုကြ်န္ေတာ္တို႔ျပည္မကေနႀကိဳဆိုပါတယ္ခင္ဗ်ာ ့ ့ကြ်န္ေတာ္ တို႔ဒီညေတာ့ သေဘၤေပၚမွာဘဲအိပ္ျပီးမနက္မွ ခရီး ဆက္ၾကတာေပါ့ သခင္ႀကီးရယ္ ့ ့ ့ ေအာ္ဒါနဲ႔သခင္ႀကီးဝူဖန္းရဲ႕ အဖိုးေလးနာမည္ကဘယ္သူလဲဗ် ့ ့သတင္းေလးဘာေလးတိုးတိုးတိတ္ တိတ္စုံစမ္းလို႔ရရင္လဲစုံစမ္းရေအာင္လို႔ပါ ့ ့ ့" " ေအးမင္းေျပာမွ ငါေတာင္ငါ့အဖိုးေလးနာမည္ကိုေမ့ေနတယ္ ့ ့ဘာတဲ့ ့ ့ေၾသာ္သတိရျပီေဟ့ ့ ့ ့ ဝူကုဖုန္း တဲ့ကြ ႔ ႔ ေသခ်ာေလးလဲမွတ္ထားၾကအုန္း ့ ့ဝူကုဖုန္း တဲ့ ့ ့ ့တ႔ဂ ို ိုဏ္းသုံးဂိုဏ္းရဲ႕ပင္မသိုင္း ပညာကိုေလ့က်င့္အာင္ျမင္သြားေတာ့ေျခာက္ပိုင္းသိုင္းက်မ္းကိုေလ့က်င့္မယ္ဆိုျပီး ဒဂၤါးႏွစ္ျပားကိုသူယူျပီး ့ ့ ့ မင္းတို႔အဖိုးအဖြားေတြဆီဆင္းလာတာဘဲကြ ႔ ႔ ႔ ကိုင္းမနက္ျဖန္မနက္ေစာေစာကုန္းေပၚတက္ၾကတာ ေပါ့ကြာ ့ ့ ့ျပည္မသိုင္းေလာကကသိုင္းပညာဘယ္ ေလာက္ေကာင္းမေကာင္းၾကည့္ၾကရေသးတာေပါ့ ေလ ့ ့ " " အို ့ ့အလကားပါ သခင္ႀကီးဝူဖန္းရာ ့ ့ ့က်ဳပ္ တိ႔ျု ဖင့္စိတ္ကိုမဝင္စားပါဘူးအဲ့ဒီေကာင္ေတြကို အခုဟာကသိုင္းက်မ္းႏွစ္ပို္င္းရခ်င္လို႔သာပညာစမ္းရမွာက်ဳပ္တို႔ယွဥ္နိုင္မယ့္လူလဲရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး ့ ့က်ဳပ္ လည္းျပည္မသားပါဘဲ ႔ ႔ ဒါေပမယ့္ ျပည္မကဆိုတစ္ ေကာင္မွအသုံးက်တဲ့ေကာင္မရွိဘူး ့ ့က်ဳပ္တ႔က ို လြဲ လိ႔ေ ု ပါ့ဟားဟားဟား " သံကြ်န္းသခင္ႀကီးတိ႔လ ု ိုခ်င္ေနေသာသိုင္းက်မ္းႏွစ္ခုမွာဝူကုဖုန္း၏လည္ပင္း၌ဆြထ ဲ ားေသာေဒါင္းဒဂၤါး တစ္ခ်မ္းႏွင့္ဝူတုရန္၏လည္ပင္းကေဒါင္းဒဂၤါးတစ္ခ်မ္းေပကိုး။ဝူကုဖုန္း၏ေဒါင္းဒၤါးကိုေတာ့။က်န္းရွင္းကဝူကုဖုန္း ၏အေလာင္းကေနအမွတ္တရျဖဳတ္ယူထားေလသည္။ေနာက္တစ္ခ်မ္းျဖစ္ေသာေဒါင္းဒဂၤါးပိုင္ရွင္ဝူတုရန္က ေတာ့ဘယ္ဆီဝယ္ေရာက္၍ဘယ္ေသာင္ဘယ္ကမ္းဆိုက္ေနသလဲဆိုတာကိုေတာ့မိုးနတ္မင္းမွသာသိေပ ေတာ့မည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး B3#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္#

17

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၃ ။

တရုတ္ျပည္အေရွ႕ေျမာက္ဖက္ရွိဟန္နယ္နမိတ္ ၏အဆုံးရွိပူျပင္းေျခာက္ေသြ႔၍ကႏၲရဆန္ေသာ လြင္တီးေခါင္ ေဒသ၏အေနာက္ဖက္တြင္စိမ္းလမ္းစိုေျပျပီးက်ယ္ေျပာလွသည့္ျမက္ခင္းလြင္ျပင္ေဒသႀကီးရွိမည္ဟုမည္သူက ထင္ၾကေလမည္နည္း။မြန္ဂိုတို႔က်က္စားရာျမက္ခင္းလြင္ျပင္ေဒသ။အိမ္ ယာအတည္တက်ႏွင့္ေနထိုင္ေလ့မရွိၾကေသာမြန္ဂိုလူမ်ိဳးတို႔၏ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာလွည့္လည္ေရႊ႕ေျပာင္း ေနထိုင္ၾကသည့္အသက္ေသြးေၾကာျဖစ္သည့္ျမက္ခင္းလြင္ျပင္ေဒသႀကီး။ ဤျမက္ခင္းလြင္ျပင္ေဒသ၏တစ္စိတ္တပိုင္းႏွင့္လြင္တီးေခါင္ဆန္လွေသာဟန္နယ္စပ္ကိုထိမ္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရသူကဟန္နယ္ျခားေစာင့္တပ္မႈးႀကီးဝမ္ဟန္႔။ဝမ္ဟန္႔၏ပင္ကိုစရိုက္ကိုကအလိုေလာဘႀကီးျပီး ရာထူးအာဏာအေပါ ္သာယာကာ။ျပည္သူေတြအေပၚ ေမာက္ေမာက္မာမာႏွင့္အျမဲတေစဆက္ဆံေလ့ရွိသူ ျဖစ္ျပီး။စိတ္အခန္႔မသင့္ပါကရက္ရက္စက္စက္ျပဳက်င့္တတ္သည့္နယ္ျခားေစာင့္တပ္မႈးႀကီးျဖစ္ေလ၏။ ဝမ္ဟန္႔ကိုတံစိုးလက္ေဆာင္ေပးနိုင္သူ။ဝမ္ဟန္႔၏အမိန္႔အာဏာကိုေငြႏွင့္စက္၍ဝယ္နိုင္သူမ်ားထင္ရာစိုင္းလုပ္ တိုင္းတင့္တယ္ေနေသာဤနယ္စပ္ျမိဳ႕ေလးကို။လြန္ေသာသုံးႏွစ္ခန္႔ကေခါင္းေဆာင္းအနက္ေခါင္း ေဆာင္းထားေသာလူႏွစ္ေယာက္ေရာက္ရွိလာခဲ့ျပီး။ေလးငါးအတြင္းမွာပင္တပ္မႈးႀကီးဝမ္ဟန္႔ကသူတ႔ႏ ို ွစ္ ေယာက္၏ခိုင္းဖတ္ျဖစ္သြားရေလကာ။နယ္စပ္ျမိဳ႕ေလးတစ္ခုလုံးထိုေခါင္းေဆာင္းႏွစ္ဦး ၏လက္ေအာက္သို႔က်ေရာက္သြားခဲ့ေလသည္။ျမိဳ႕က ေလးအတြင္း၌မ်ားျပားလွေသာဒုစရိုက္မႈ။ရာဇဝတ္မႈ ေတြကလည္းတစ္မိ်ဳးမရိုးရေအာင္ကိုျဖစ္ပြားလ်က္ရွိ ျပီး။ကုန္စည္ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားသည့္ျမိဳ႕ ကေလးမွ။ျပည့္တန္ဆာ။ေလာင္းကစားတို႔ျဖင့္အ သက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျပဳရေသာျမိဳ႕ကေလး အျဖစ္တျဖည္းျဖည္းေျပာင္းလဲသြားေလေတာ့သည္။ထြက္ေျပးေျပာင္းေရြ႕ရန္ႀကိဳးစားၾကသည့္သူမ်ား ကေတာ့။သူလ်ွိဳဟူေသာစြပ္စခ ြဲ ်က္ျဖင့္ေခါင္းျဖတ္ကြပ္ မ်က္ကျမိဳ႕ရိုးတစ္ေလ်ာက္တန္းစီ၍အခ်ိပ္ထံထားရ သည္ကိုျမင္လိုက္ၾကျပီးကတည္းကေျပာင္းေရႊ႕ရန္စကားေျပာလာသည့္မရွိသေလာက္ပင္။ အရြယ္ေရာက္လာသည့္မိန္းမပ်ိဳေလးေတြမွန္လ်င္လြင္ျပင္သခင္ႀကီးတုဟူေသာေခါင္းေဆာင္းအနက္ႏွင့္ ေရႊမ်က္ႏွာဖုံးဝတ္ဆင္ထားသည့္လူထံတြင္အသုံး ေတာ္ခံရျပီး။ေနာက္တေန႔၌ျပည့္တန္ဆာအိမ္ေရာက္ သြားရသည့္သူခ်ည္းပင္။ေယာက်ာၤးသားမွန္သမ်ွကေတာ့လြင္ျပင္ေဒသရွိ ကုန္သည္မ်ားကိုဓားျပတိုက္ၾကသည့္အလုပ္တစ္ခုကလြလ ဲ ်ွင္အခ်ိန္ျပည့္ဆိုသလို။ေလာင္းကစားရံု။စား ေသာက္ဆိုင္နွင့္ျပည့္တန္ဆာတန္း၌သာအခ်ိန္လြန္ေနၾကေလေတာ့သည္။ ေငြသုံးလိုလာရင္ေလာင္းကစားသမားအခ်င္းခ်င္းလုမည္သတ္မည္။လြင္ျပင္ေဒသသို႔သြား၍ဓားျမတိုက္ မည္။မြန္ဂိုမေလးေတြကိုဖမ္းဆီးလာျပီးျပည့္တန္ဆာတန္း၌ေရာင္းခ်ျပီးေငြရွာလိုက္ၾကရံုပင္။ လြင္ျပင္သခင္ႀကီးႏွင့္တပ္မႈးႀကီးဝမ္ဟန္႔တ႔က ို ဟန္ႏွင့္မြန္ဂိုကုန္သည္ႀကီးမ်ားကိုခ်ဳပ္ကိုင္၍စီးပြားအ ခြင့္အလန္းပြင့္ကာဆထက္တပိုးခ်မ္းသာလာၾကေလေတာ့သည္။ထိုလူမ်ားပို၍ပို၍ခ်မ္းသာလာေလေလျမိဳ႕ အတြင္းရွိျပည္သူမ်ားကေတာ့ပို၍ေခြးျဖစ္လာေလေလပင္။အဆိုးဝါးဆုံးကေတာ့လြင္ျပင္သခင္ႀကီးရဲ႕တပည့္ ျဖစ္သူေခြးသရဲဆုိသူပင္။လင္ရွိမယားေသာဘာေသာနားမလည္သူလိုခ်င္ရင္အိမ္ေပၚအထိတက္၍အတင္း ဗလကၠာျပဳက်င့္ေတာ့သည္ပင္။ဤအေၾကာင္းကိုျမိဳ႕ ေစာင့္တပ္ကိုသြားေရာက္တိုင္ၾကားျပန္လ်ွင္လည္းဘာ အေၾကာင္းမွမထူးသည့္အျပင္တိုင္ၾကားသည့္သူမ်ားမွာမိသားစုလိုက္ထူးထူးဆန္းဆန္းေပ်ာက္ကြယ္၍သြား တတ္ေပေသးသည္။ " ဟားဟားဟား ့ ့ ့ေဟ့ေကာင္ ေခြးသရဲ ငါတို႔အခုေနတဲ့ျမိဳ႕ကမွ တကယ့္တေစၧျမိဳ႕ေတာ္အစစ္ကြ မြန္ဂိုဖက္ကဒုစရိုက္သမားေတြကေတာ့ငါ့ဆီကိုသစၥာလာခံၾကျပီ ့ ့ ့ ့

18

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ျပည္မကေကာင္ေတြကေတာ့တို႔ျမိဳ႕ေလးရဲ႕သတင္းကိုမၾကားၾကေတာ့ ေရာက္မလာၾကေသးဘူး ့ ့ ့ ့ ေအးအဲ့ဒီအေကာင္ေတြမလာတာလဲေကာင္းတယ္ကြ ႔ ႔ ႔ေတာ္ၾကာသတင္းအရမ္းပ်ံ႕သြားရင္ဟိုေခြး မိသားစုက သူတို႔န႔ဘ ဲ ာမွမဆိုင္ဘဲ လာကိုက္ေနၾကဦးမယ္ ထြီ ့ ့ ႔ ရြံ စရာေကာင္းလိုက္တဲ့ေကာင္ေတြ ႔ ႔ ႔ သူရဲေကာင္းမိသားစုဆိုသလိုလိုဘာလိုလိုနဲ႔တစ္ဦးခ်င္းၾကေတာ့ဘာအစြမ္းအစမွမရွိလို႔ငါ့အေဘးကိုလူ အမ်ားနဲ႔ဝိုင္းကိုက္ၾကတာကြ ေခြးမွရိုးရိုးေခြးမဟုတ္ဘူးေတာေခြး ေခြအ မ်ိဳးေတြ ႔ ႔ ႔ ငါ့ရဲ႕နတ္ဆိုးတစ္ေသာင္းနဲ႔ငရဲခန္းရွစ္ကြက္ေတာ့ေအာင္ျမင္ခါနီးျပီ ႔ ႔ ဟားဟားဟား မင္းသာတာေမာ အဖ်က္သိုင္းကိုအေသအခ်ာျပန္ျပီးေလ့က်င့္ထားေပေတာ့ေနာက္လထဲကိုျပည္မဆင္းျပီး ့ ့မွတ္မွတ္သား သားျဖစ္ေအာင္တစ္ေခါက္ေလာက္ေတာ့ေသာင္းက်န္းျပစ္လိုက္ဦးမယ္ ့ ့ ့ ဟိုေခြးမိသားစုလည္းအုပ္စုလိုက္မဟုတ္ဘဲတစ္ေကာင္ႏွစ္ေကာင္ထဲေတြ႔လ႔က ို ေတာ့ အစိမ္းလိုက္ဝါး စားျပီးသားပဲ ႔ ႔ ႔ ဒါနဲ႔ေဟ့ေကာင္ ့ ့" " ဗ်ာ မင္းသားေလးဝူ ့ ့ ့" " ေအး ဒီညငါ့အတြက္ေကာင္မေလးဘယ္မွာလဲမေန႔ညကေကာင္မကိုေတာ့ မင္းယူလိုက္ေတာ့ မင္း စိတ္ေက်နပ္ရင္ ျပည့္တန္ဆာအိမ္ကိုသာပို႔လိုက္ေတာ့ကြာ ့ ့ ့ ငါတို႔ရ႕ဲ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းနဲ႔ ေလာင္းကစားရံုကလဲေငြအေတာ္ဝင္တာကိုးကြ ေဟးေဟးေဟး ့ ့ ့" " ေကာင္မေလးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္တပည့္ေတြကိုသြားရွာခိုင္းတာတယ္ မင္းသားေလး ့ ့ျပန္လာၾက ေတာ့မွာပါ ့ ့မင္းသားေလးစိတ္ႀကိဳက္ အသက္ငယ္ ငယ္ေလးေတြရွာခိုင္းထားတယ္ ဟက္ဟက္ဟက္ " " ေအး ေကာင္းတယ္ေကာင္းတယ္ ဟီးဟီးဟီး " ဝူတုရန္သည္အားရေအာင္ရီလိုက္ျပီးေနာက္။စားပြေ ဲ ပါ ္ရွိအရက္ခြက္လွမ္းယူ၍ေျမွာက္ကိုင္ထားလိုက္ ေလရာ။ဝူတုရန္၏နေဘး၌အရက္ကယားပိုက္၍ရပ္ ေနေသာမြန္ဂိုမေလးကအလိုက္တသိႏွင့္အရက္ကို ေလာင္းငွ႔ထ ဲ ည့္ေပးလိုက္ေလသည္။သို႔ပါေသာ္လည္းအရက္ကယားႏႈတ္ခမ္းဝကအ ရက္အစက္ေလးႏွစ္စက္သုံးစက္ခန္႔ဝူတုရန္၏လက္ေပၚဖိတ္စင္က်သြားေလရာ။ " ဗ်မ္း ့ ့ ့" ဝူတုရန္သည္မြန္ဂိုမေလး၏မ်က္ႏွာကိုအရက္ႏွင့္လွမ္းပက္လိုက္ျပီး။ " ျပည့္တန္ဆာမ မင္းကငါ့ကိုအရက္နဲ႔ေလာင္းတယ္ေပါ့ ဟုတ္လား ့ ့ကိုင္းကြာ " " ဖ်န္း ့ ့ဖ်န္း ့ ့ဖ်န္း ့ ့" " အား ့ ့မဟုတ္ ့ ့မဟုတ္ပါဘူး သခင္ႀကီးရယ္" " ဘာမဟုတ္တာလဲကြ ကိုင္း ငါ့ကိုလိမ္ဦးကြာ " " ခြပ္ ့ ့ခြပ္ ့ ့ခြပ္ ့ ့ခြပ္ " " အား ့ ့အေမ့ ့ ့ " " ဖုန္း ့ ့ ့ " " ထြီ ႔ ႔ ႔ ေသာက္ေကာင္မ ငါထပ္လုပ္လိုက္ရင္ ေသေတာ့မယ္ ဟြန္း ့ ့ " ဝူတုရန္သည္မြန္ဂိုမေလးကိုအားရေအာင္ရိုက္နွက္ထိုးက်ိတ္ကန္ေက်ာက္ျပီးမ်က္နွာေပၚ တံံေတြးျဖင့္ ေထြးကာတစ္အိမ္လုံးကိုဆဲဆိုက်ိမ္းေမာင္းေနစဥ္။ "ေဟ့ ဒီေကာင္မကိုလာဆြထ ဲ ုတ္သြားၾကစမ္း ့ ့ ့ တစ္အိမ္လုံးေသာက္သုံးက်တဲ့ေကာင္တစ္ေကာင္မွမရွိဘူး ့ ့ " ဝူတုရန္သည္ေခြးသရဲ၏တပည့္မ်ားကေကာင္ မေလးႏွစ္ဦးကိုေခါ ္ေဆာင္၍ဧည့္ခန္းေဆာင္အတြင္း သိ႔ဝ ု င္လာၾကသည္ကိုျမင္လိုက္ရေသာအခါတြင္။ ေၾကာက္စရာေကာင္းေအာင္တင္းမာခက္ထန္ေန

19

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေသာဝူတုရန္၏ေလသံသည္ခ်က္ျခင္းလက္ငင္းဆိုသလို။ခ်ိဳသာရႊင္ျပေသာေလသံအျဖစ္သို႔ေျပာင္းလဲသြား ေလေတာ့သည္။ " ဟဲ ဟဲ ဟဲ ႔ ႔ ႔လာၾကေဟ့ ့ ့လာၾကငါကမင္းတို႔ကိုေမ်ွာ္ေနတာကြ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ့ ့ ့ေကာင္မေလးၾကည့္ ရတာ ့ ့သခင္ႀကီးတုကိုေၾကာက္ေနပုံရတယ္ ့ ့အိုအိုမငိုလိုက္ၾကနဲ႔ေလကြယ္ ့ ့ဟဲဟဲဟဲ ဟဲဟဲ ႔ ႔" းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ယိေပေတာအုပ္ႀကီးကတျဖည္းျဖည္းနက္လာသလိုက်န္းရွင္းမွာလည္းမ်က္စိပို၍လာေတာ့သည္။ ဘိုးဘိုးေဟြ႔ေျပာလိုက္ေသအမွတ္အသားအေတြအတိုင္းလိုက္လာခဲ့ေပမယ့္ လမ္းတပိုင္းေလာက္မွာပင္အမွတ္ ကေပ်ာက္သြားေလရာစမ္းတဝါးဝါးျဖင့္ထင္ရာျမင္ရာအရပ္သို႔ေလ်ွာက္ပတ္ကာရွာေဖြရင္းဘယ္ဆီေရာက္လို႔ ေရာက္လာမွန္းပင္မသိေတာ့ေပ။က်န္းရွင္းဤယိေပေတာအုပ္ႀကီးအတြင္းလမ္း ေပ်ာက္ေနသည္ မွာ ႏွစ္ရက္တိတိရွိသြားေလျပီ။အခုလည္းစိတ္ကူးတည့္ရာအရပ္ကိုဦးတည္၍ျမင္းကိုဆက ြဲ ာေတာတိုးေနျပန္သည္။ " ေတာက္ ့ ့ရွာရခက္လိုက္တဲ့ နဂါးနက္စံအိမ္ျမိဳ႕ႀကီးျပေနေတာ့ေကာ ဘာျဖစ္သြားမွၾကလိ႔ု ႔ ႔ကိုက္ လိုက္တဲ့ျခင္ ့ ့တြယ္လိုက္တဲ့ကြ်တ္ ့ ့စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းလိုက္တာေနာ္ ့ ့" ပါးစပ္ကလည္းညီးညဴေနသလိုလက္ကလည္းဓားတစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ျခံဳႏြယ္မ်ားကိုခုတ္ထြင္ရွင္းလင္း၍လမ္း ေၾကာင္းရွာေနေလ၏။ " မင္းပါလာတာခက္တာဘဲကြေမႊးနီရငါ့ဟာငါဆို သစ္ေပါ ္ကခုန္ကူးျပီးသြားလို႔ရတယ္ကြ ့ ့အခု ေတာ့ေရွ႕ကိုမသြားရဘူးမင္းကိုလမ္းရွင္းေပးေနရတာနဲ႔ငါအသက္ထြက္ေတာ့မယ္ ့ ့" က်န္းရွင္းမွာသူ၏နေဘး၌ေျမႀကီးကိုခြာျဖင့္ရွပ္ေနေသာျမင္းကိုလွည့္၍ရန္ေတြ႔လိုက္ျပန္သည္။ " ဟာ ့ ့ ့ေဟးေဟး ့ ့ေတြ႔ျပီကြ ေခြးမသားႀကီးေတြမင္းတို႔ေတာ့အေသဘဲ ေဟးေဟးေဟး " ျခံဳေတာ၏အလြန္၌က်န္းရွင္းအရင္ဆုံးေတြ႔လိုက္ရသည္ကအေတာ္ေလးကိုက်ယ္ျပန္႔သည့္ပန္းခင္းႀကီး။လူတို႔စ နစ္တက်စိုက္ပ်ိဳးထားေသာပန္းခင္းႀကီးျဖစ္မွန္းအလြန္သိသာေသာေၾကာင့္က်န္းရွင္းႀကံဳးဝါးလိုက္ျခင္းပင္။ " လာဟို ေခြးမသားေတြကိုလိုက္ရွာၾကစို႔ကြ " က်န္းရွင္းသည္ေမႊးနီဆိုေသာျမင္းကိုအေဖာ္တစ္ ေယာက္သဖြယ္ေျပာဆိုျပီး။ေမႊးနီ၏ေက်ာေပၚသို႔လႊား ကနဲခုန္တက္လိုက္ကာျမင္းကိုပန္းခင္းေတြ ၾကားက လူသြားလမ္းေလးအတိုင္းမစီးဘဲ။ ပန္းခင္းႀကီးထဲေျမြလိမ္ေျမြေကာက္စီး၍ေတြ႔သမွ်ပန္းပင္ေတြအကုန္ျမင္းျဖင့္စတင္နင္းေျခဖ်က္ဆီးေနေလျပီ။ ဤပန္းခင္းၾကီးသည္ကားႏွင္းပုလဲစံအိမ္၏ပန္း ခင္းႀကီးပင္။က်န္းရွင္းမ်က္စိလည္လမ္းမွားျပီးေရာက္ လာသည့္ေနရာႏွင္းပုလဲစံအိမ္။ဟန္ရွန္းေဟြ႔၏နဂါးနက္စံအိမ္မဟုတ္ေပ။ဟန္ရွန္းေဟြ႔၏စံအိမ္ႏွင့္လီ ေပါင္းေလးဆယ္ေက်ာ္ေဝးေသာအရပ္ကႏွင္းပုလဲစံအိမ္ပင္ျဖစ္ေလသည္။ က်န္းရွင္းဝင္ဖ်က္ဆီးသြားသည့္ပန္းခင္းကက်န္းရွင္းထက္ပင္အသက္ႀကီးေသးသည္။ဤပန္းခင္း တစ္ လုံးကပန္းဝတ္ေတြဆံေတြကိုစုေပါင္း၍ပန္းေပါင္းတစ္ေထာင္အတြင္းအားတိုးေဖာ္စပ္ရန္အတြက္က်န္းရွင္းမေမြး ခင္ကတည္းကေသခ်ာျပဳစုယုယ၍စိုက္ပ်ိဳးထားေသာပန္းခင္းႀကီးပင္။ပန္းခင္းႀကီးတစ္ခုလုံးကပန္းပြင့္ေတြအ ေျခာက္လွမ္း၍ေဆးေဖာ္တာေတာင္ေလးငါးလံုးအျပင္ပို၍မရေသာရွားပါးေသာပန္းခင္းႀကီး။ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္မွာတစ္ခါသာပြင့္သည့္ပန္းအမ်ိဳးအစားငါးဆယ္ႏွင့္အျခားလိုအပ္ေသာပန္းပင္မ်ားကို စိုက္ပ်ိဳးထားသည့္နွင္းပုလဲစံအိမ္၏ဥယ်ာဥ္ပန္းခင္းၾကီး။ဤမ်ွရွားပါးေသာအဖိုးတန္ပန္းခင္းႀကီးကိုက်န္းရွင္း ကနဂါးနက္စံအိမ္၏ပန္းခင္းထင္မွတ္ကာ။ျမင္းျဖင့္ အားရေက်နပ္အထိစိစိညက္ညက္နင္းေျခေနေလျပီေကာ။ က်န္းရွင္းမွာစိတ္ထင္တိုင္းက်ဲ၍အားရေက်နပ္မွလူသြားလမ္းေလးအတိုင္းျမင္းကိုအသားက်ေလးစီး ကာစံအိမ္ရွိမည့္အရပ္ဘက္ကိုထြက္လာေလခဲ့ေတာ့သည္။က်န္းရွင္းမွာပန္းခင္း၏အဝင္ဝ၌စိုက္ထူထား

20

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေသာဆိုင္းဘုတ္ကိုျမင္းေပၚကဆင္းကာအေသအခ်ာ ဖတ္ျပီးေဆာင့္ကန္ခ်ိဳးထားခဲ့ေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္း၏လက္ခ်က္ျဖင့္သတိတားျမစ္နယ္ေျမမည္သူမွ်မဝင္ရ ဝင္သည့္သူေသရမည္ ဟူေသာသတိ ေပးဆိုင္းဘုတ္ေလးမွာက်ိဳးေက်လ်က္။က်န္းရွင္းစံအိမ္ကိုလွမ္းျမင္လိုက္ရေသာအခိ်န္တြင္က်န္းရွင္း၏ျမင္းခြာ သံေၾကာင့္လူေလးေယာက္ႏွင့္ေခြးသုံးေကာင္တို႔မွာက်န္းရွင္းဆီလ်င္ျမန္စြာျဖင့္ေျပးခုန္၍လာေနၾကေလျပီ။ " ဟားဟားဟား အမယ္ဟိုလူကတပည့္တစ္ေယာက္ပါထပ္ေမြးထားပါလား ေဟးေဟးေဟး ဘယ္ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ျဖစ္ မင္းတို႔အေသဘဲ ႔ ႔ " က်န္းရွင္းသည္ေမႊးနီ၏ေက်ာကိုေျခတစ္ေခ်ာင္းျဖင့္အားယူတြန္းကန္လိုက္ျပီးေျပးလာေသာလူေလး ေယာက္ကိုဆီးႀကိဳတိုက္ခိုက္ရန္ျပင္လိုက္စဥ္။မိန္းမ ႀကီးသုံးေယာက္ႏွင့္ေယာက်ာၤးႀကီးတစ္ဦးကိုျဖစ္ေန ေသာေၾကာင့္သိုင္းကြက္ကိုဖ်က္လိုက္ေလရာ။က်န္းရွင္းသိုင္းကြက္ဖ်က္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္ေခြးႀကီး သုံး ေကာင္ကက်န္းရွင္း၏ေျခေထာက္လည္မ်ိဳႏွင့္ေနာက္ေက်ာတို႔ကိုစနစ္တက် ဝိုင္းဆြလ ဲ ိုက္ၾကေလ ေတာ့သည္။ ရုတ္တရက္ခုန္ဆလ ြဲ ိုက္ေသာေခြးေတြေၾကာင့္က်န္းရွင္းမွာေရွာင္တိမ္းရန္ေမ့သြားျပီး။ေခြးသုံးေကာင္ ကိုပန္းခူးလက္သိုင္းႏွင့္အရိပ္မဲ့ေျခကန္ခ်က္တို႔သုံးကာကန္ေက်ာက္ရိုက္ခ်လိုက္ေလ၏။ " ဝုန္း ့ ့ဝုန္း ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ေဖာင္း " " ကိန္ ့ ့အိန္ ့ ့ ဂိန္ ့ ့ " " မင္း ့ ့မင္း ့ ့ငါ့ေခြးေတြသတ္ျပစ္လိုက္ျပီ ့ ့ေသေပေတာ့ ့ ့" " မလုပ္နဲ႔ ႔ ႔ေနဦး ့ ့" " ရႊီ ႔ ႔ ရႊီ ႔ ႔ " မိန္းမႀကီးတစ္ဦးကဟန္႔တားလိုက္ေသာေၾကာင့္အမ်ိဳးသားႀကီးမွာ ရပ္တန္႔လိုက္ေသာ္လည္းသူ၏လက္ ေခါက္ကိုႏွစ္ခ်က္မႈတ္၍တစ္စုံတစ္ေယာက္ကိုသတိေပးလိုက္ျပီး။က်န္းရွင္းကိုအစိမ္းလိုက္သုတ္စား ေတာ့မည့္မ်က္နွာမ်ိဳးျဖင့္စူးစိုက္ၾကည့္ေနေလေတာ့သည္။ " မင္းဘယ္သူလဲ ႔ ႔ ႔ဒီကိုဘယ္ဘာလုပ္တာလဲဘယ္သူလႊတ္လိုက္တာလဲ ႔ ႔စူးက်င္းက်င္းလႊတ္လိုက္ တာမဟုတ္လား ့ ့ ့ " " မဟုတ္ပါဘူးခင္ဗ်ား ့ ့ကြ်န္ေတာ္ကလူရိုးလူေကာင္းခရီးသြားေလးပါ ့ ့ဟိုဒီအိမ္ကိုနဂါးနက္စံအိမ္ ထင္ျပီးဝင္လာတာပါခင္ဗ်ား ့ ့ ့စူးက်င္းက်င္းဆိုတာကိုလည္းကြ်န္ေတာ္မသိပါဘူးခင္ဗ်ား ့ ့ ဟိုကဘဘရဲ႕ ေခြးေတြအတြက္ေတာ့အားနာပါတယ္ခင္ဗ်ား ကြ်န္ေတာ္အစားျပန္ပို႔ေပးပါ့မယ္ ကြ်န္ေတာ့္ကိုသြားခြင့္ျပဳ ႔ ႔ " " ဘာေျပာတယ္ နင့္ကိုသြားခြင့္ျပဳရမယ္ဟုတ္လား ့ ့နင္ခုနကသုံးသြားတာစူးက်င္က်င္တို႔ရ႕ဲ ပန္းခူး လက္သိုင္းဆိုတာငါသိတယ္ ့ ့ ့မင္းပန္းေပါင္းတစ္ ေထာင္ကိုခိုးဖို႔လာတာမဟုတ္လား ့ ့ "့ က်န္းရွင္းဘယ္လိုေျဖ၍ေျဖရမွန္းမသိျဖစ္ေနစဥ္ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ကိုပုခုံးေပၚတင္ထားေသာက်န္း ရွင္းတို႔အရြယ္လူငယ္တစ္ေယာက္ကပန္းခင္းဖက္မွမိုးျပိဳမတတ္ေအာ္၍ေျပးထြက္လာေလသည္။ " ေမေမ ့ ့ဘဘ ့ ့ဖိုးဖိုး လာၾကပါအုန္း ဒီမွာပန္းခင္းတစ္ခုလုံးရစရာမရွိေတာ့ဘူးဗ် ့ ့ ဖြားဖြားေရပန္းခင္းႀကီးဖ်က္ဆီးခံလိုက္ရျပီဗ် ့ ့ ့" " ဘာ ့ ့ဘာေျပာလိုက္တယ္ ့ ့ဟဲ့ ့ ့ေတာဘုရင္ငါ့ကိုေသခ်ာေျပာစမ္းပါ ့ ့" " ပန္းခင္းတစ္ခုလုံးရစရာမရွိေတာ့ဘူးေမေမရဲ႕တစ္ခင္းလုံးျမင္းေျခရာေတြၾကီးဘဲ ႔ ႔ ဟိုေကာင္လက္ ခ်က္ေနမွာေပါ့ ့ ့ ့"

21

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေတာဘုရင္ဆိုေသာလူ၏စကားေၾကာင့္ဘယ္လိုမွအေျခအေနေကာင္းနိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္မွန္းက်န္းရွင္းသိ လိုက္ေပျပီ။ပန္းေပါင္းတစ္ေထာင္ဟူေသာအမည္ကိုၾကားရုံျဖင့္ဤစံအိမ္သည္ႏွင္းပုလဲစံအိမ္ျဖစ္မွန္းရိပ္စားမိ ထားေလရာ။ဘိုးဘိုးေဟြ႔။ဟြားက်င္ဘြားဘြားတို႔ႏွင့္လည္းေက်ာင္းေတာ္ကရန္စရွိထားခဲ့ဘူးေသာေၾကာင့္အတိုး ေလးရရအရင္းေလးရရန္ေၾကြးေလးေတာ့ျပန္ေတာင္းခဲ့ဦးမည္ဟုႏွလုံးပိုက္လိုက္ျပီးအတြင္းအားကိုအသာ ေလးမ်ွင္း၍အဆင္သင့္စုထားလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟင္ ့ ့နင္ ့ ့ နင္ ့ ့နင့္ကိုဘယ္သူလႊတ္လိုက္တာလဲ ငါ့ကိုမွန္မွန္ေျပာစမ္း ေနာက္ကြယ္ကခိုင္းတဲ့ လူကိုငါသိခ်င္တယ္ ့ ့" ေတာဘုရင္အေမ၏ေမးခြန္းေၾကာင့္က်န္းရွင္းမွာ ရုတ္တရက္စိတ္ကူးရလာျပီး။ " ကြ်န္ေတာ့္ဆရာခိုင္းလို႔လုပ္တာေပါ့ဗ် ့ ့ " " ေအး ့ ့ငါကလည္းနင့္ဆရာနာမည္သိခ်င္ေနတာဘယ္သူလည္း ့ ့" " သိုင္းေလာကသခင္ နဂါးနက္စံအိမ္အရွင္ဝမ္ဟုန္တဲ့ ့ ့ခင္ဗ် ့ ့သိုင္းေလာကျပိဳင္ဘက္ကင္း ဆရာႀကီးဟန္ရွန္းေဟြ႔ရ႕ဲ တပည့္အရင္း ဝမ္ဟုန္တဲ့ခင္ဗ် ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့" " ေမေမဒါ ဟိုဟန္ရွန္းေဟြ႔ဆိုတဲ့လူရဲ႕စနက္ပဲ ျဖစ္ရမယ္ ့ ့ ့" ေတာဘုရင္၏အေမက။သူမ၏အေမကိုလွမ္းေျပာလိုက္ေလရာက်န္းရွင္းကဘိုးဘိုးေဟြ႔ကိုအမႈပတ္ လာမည္စိုးေသာေၾကာင့္စိတ္ထဲမွကန္ေတာ့၍ေတာင္းပန္လိုက္ျပီး။ " အို ေသျပီးသြားတဲ့ ဆရာႀကီးေဟြ႔ကိုဆမ ြဲ ထည့္ စမ္းပါနဲ႔ က်ဳပ္ဆရာ ဝမ္ဟုန္ကခင္ဗ်ား ခင္ဗ်ားတို႔အိမ္ ကိုမီးနဲ႔ပါတိုက္ခိုင္းခဲ့ေသးတာမေသခ်င္ဖယ္ၾကဗ်ာ ့ ့ ့ေဟာဒီမွာေတြ႔လားနဂါးသတ္ဓါး ့ ့ ့အကုန္ဇက္ ျပတ္သြားမယ္ က်ဳပ္ေရွ႕ကဖယ္ၾကစမ္း ့ ့ ့" ဓါးဆြထ ဲ ုတ္ကာက်ိမ္းေမာင္းလိုက္ေသာက်န္းရွင္းေၾကာင့္စကားတစ္ခြန္းမွဝင္မေျပာေသာေတာဘုရင္၏အဘြား ဆိုသူမွာေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္သြားျပီး။ " ေမာက္မာလွတဲ့ ကေလး ့ ့ေဟ့ေခြးသခင္နဲ႔ေတာဘုရင္ ့ ့အဲ့အေကာင္ကိုဖြတ္နဂါးစာေၾကြးလိုက္ ၾကစမ္း ့ ့ ့ နဂါးသတ္ဓါးေလာက္နဲ႔ငါ့ကိုလာေျခာက္ ေနေသးတယ္ ့ ့တိုက္ၾကေတာ့ေလဘာလုပ္ေနတာ လဲ ႔ ႔ ႔ ဟိုေကာင္မေတြလာ ငါတို႔နဂါးစံအိမ္ကိုသြားမယ္ ႔ ႔ ႔ သိုင္းေလာသခင္ဝမ္ဟုန္ဆိုတဲ့ အေကာင္ ရဲ႕သိုင္းပညာကိုသြားေလ့လာၾကစို႔ ႔ ႔ ႔ " အဘြားႀကီးတို႔သားအမိသုံးေယာက္လွည့္ထြက္သြားသည္ႏွင့္ေခြးသခင္ႏွင့္ေတာဘုရင္တို႔ထံမွထူးဆန္းေသာေ အာ္ျမည္သံေတြထြက္လာေတာ့သည္။ " ကု ့ ့ကု ့ ့ကြိ ့ ့ကြိ ့ ့ကြ ႔ ႔ကြ ႔ ႔ " " ငမ္း ့ ့ ဟမ္း ့ ့ အမ္း ့ ့ ဟမ္း ့ ့" ထူးထူးဆန္းဆန္းေအာ္ျမည္သံသာေပးေနၾက ျပီး။ခြးသခင္ေရာေတာဘုရင္ပါက်န္းရွင္းကိုဝင္မတိုက္ ဘဲခပ္လွမ္းလွမ္းကေနသာကုန္းကုန္းကြကြျဖင့္သိုင္းကြက္ျပင္၍လွည့္ပတ္ေခ်ာင္းေျမာင္းေနၾကေလ၏။ က်န္းရွင္းလည္းဤထူးဆန္းေသာသိုင္းသမားႏွစ္ေယာက္ထဲမွေတာဘုရင္ကိုအရင္ဆုံးစတင္တိုက္ရန္ဆုံးျဖတ္ လိုက္ျပီး။ဓါးကိုေဝွ႔ရမ္းလိုက္စဥ္ မည္သည့္အခ်ိန္ကတည္းေရာက္ေနမွန္းမသိေသာေခြး အေကာင္ ေလးငါး ေျခာက္ဆယ္မွာဘြားကနဲထိုးထြက္လာျပီးေနာက္။က်န္းရွင္းကိုဝိုင္းထားလိုက္ၾကျပီးဆြဲဆင ြဲ င္ငင္ ျဖင့္အူလိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ေစာေစာကေခြးသခင္လက္ေခါက္မႈတ္လိုက္သည္ မွာေခြးေတြကိုေခၚသည့္အခ်က္ေပးသံျဖစ္ေၾကာင္း က်န္းရွင္းေကာင္းစြာနားလိုက္ရေလျပီ။ " အူ ့ ့ဝူ ့ ့ဝူ ့ ့ "

22

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဝုန္း ့ ့ ရႊမ္း ့ ့ရႊမ္း ့ ့ " " ေဖ်ာင္း ့ ့ ဝွမ္း ့ ့ ဝွမ္း ့ ့ဝွီး " " အိန္ ့ ့ဂိန္ ့ ့ဂိန္ ့ ့ကိန္ ့ ့ ငန္ ့ ့ငန္ " က်န္းရွင္းလဲအခိ်န္ဆမ ြဲ ေနေတာ့ဘဲေခြးတစ္အုပ္ ႀကီးတိုးဝင္ခုတ္ပိုင္းျပီး။ေတာထဲသို႔ထြက္ေျပးရန္ၾကံ လိုက္ရေတာ့သည္။မေျပးလို႔ေတာ့မျဖစ္ေတာ့ေပေခြးသခင္ႏွင့္ေတာဘုရင္ကေခြးအုပ္ႀကီးႏွင့္တိုက္ေနေသာ က်န္းရွင္းကိုလက္နက္ပုန္းျဖင့္အလစ္ဝင္၍ျပစ္ခတ္ေနၾကသည္ကိုး။ေခြးေတြကလည္းမကုန္ခမ္းနိုင္သလိုပင္။က နဦးကႀကံဳသလိုဝင္ဆေ ြဲ နေသာေခြးမ်ားမွာက်န္းရွင္း၏လက္ခ်က္ႏွင့္ဆယ့္ေလးငါးေကာင္မွ်ျပဳတ္သြားသည္ ႏွင့္တိုက္ခိုက္မႈမွာစနစ္က်လာေလေတာ့သည္။အဓိကကေတာ့ေခြးေတြကိုနေဘးမွထိမ္းေက်ာင္း ေပးေနသည့္ေခြးသခင္၏အူသံ။ " ေခြးမသားလူတစ္ပိုင္းေခြးတစ္ပိုင္းေကာင္ " " ဝွမ္း ့ ့ရႊီး ့ ့ရႊမ္း ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ဝုန္း " " ကိန္ ့ ့ကိန္ ့ ့အိန္ ့ ့အိန္ ့ ့ " က်န္းရွင္းသည္ေတာထဲေျခဦးလွည့္ေနရာမွေခြးသခင္ကိုေျပးဝင္တိုက္ခိုက္ရန္ႀကိဳးလိုက္ေလ၏။သို႔ပါေသာ္ လည္း ေခြးေတြကသူတ႔သ ို ခင္နားအကပ္မခံ။က်န္းရွင္း၏ဓါးခ်က္ေတြကလည္းလူကိုမထိေရွ႕က ေျပး၍ကာကြယ္ေပးေနေသာေခြးမ်ားကိုသာပိုင္းမိေနေလသည္။ေခတ္အဆက္ဆက္ကနာမည္ေက်ာ္နဂါးသတ္ ဓါးက။ယေန႔က်န္းရွင္း၏လက္ထဲတြင္ေခြးသတ္ဓါးျဖစ္ေနရေလျပီ။ က်န္းရွင္း၏ေဘာင္းဘီစတစ္ဖက္မွာေခြး တစ္ေကာင္၏ႏႈတ္သီးဖ်ားတြင္ပါသြားသည့္အခ်ိန္တြင္။ " ကိြ ႔ ႔ ကြိ ့ ့ကြိ ့ ့ကြိ ့ ့" " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ေဝါ ့ ့ေဝါ ့ ့" " ဟာ ့ ့ေသျပီဟ ့ ့ " ေက်ာက္ခဲမိုးေတြရုတ္တရက္ရြာခ်လာသလိုေက်ာက္ခဲေတြသစ္ကိုင္းေတြႏွင့္ဝိုင္းေပါက္ကာ။က်န္း ရွင္းကိုဝိုင္းဝန္းတိုက္ခိုက္ၾကသည့္ ေတာဘုရင္၏ရာ လိုက္ခ်ီ ၍ ရွိေသာေမ်ာက္အုပ္ႀကီး။ က်န္းရွွင္းအတြက္ဘာမွစဥ္းစားခ်ိန္မရေတာ့။မေသခ်င္ေျပး ရွက္စရာမဟုတ္ဘူးဆိုေသာဘိုးဘိုးေဟြ႔ ၏စကားအတိုင္းေခြးအုပ္ကိုအတင္းထိုးေဖာက္၍ေျပးေလေတာ့သည္။ ေမႊးနီကေတာ့ ေခြးေလးေကာင္၏လက္ထဲတြင္တစစီျဖစ္သြားပံုကိုေျပးလႊားရင္းေတြ႔လိုက္မိေလ သည္။က်န္းရွင္းေျပးသည့္ေနာက္ကိုေဘးႏွွစ္ဖက္မွရံ ၍လိုက္လာသည့္လူေတြကေခြးသခင္ႏွင့္ေတာဘုရင္။ အေနာက္ကအတင္းလိုက္ေနသည္ကေခြးအုပ္။သစ္ပင္ေတြကိုခုန္ကူးျပီးလိုက္ေနသည္ကေမ်ာက္အုပ္ ႀကီး။ေတာထဲေရာက္ရင္လြတ္ေလာက္သည္ဟုစိတ္ ကူးလိုက္မိေသာက်န္းရွင္းမွာသူ႔အေတြးမွာလုံးဝမွားသြားေၾကာင္းကိုသိလိုက္ရေပျပီ။ " ခြီး ့ ခ ့ ြီး ့ ့ခြီး ့ ့ခြီး " တစ္ေတာလုံးရွိေမ်ာက္မ်ားကသူ႔ကိုေတာထဲကေစာင့္ေနၾကေလျပီ။ေက်ာက္ခဲေတြသစ္ကိုင္းေတြက လဲပ်ားပိတုန္းေတြအလားအေရွ႕အေနာက္မွပလူပ်ံ၍ေျပးဝင္လာသလို။ထိုေက်ာက္တုံးမ်ားကိုရပ္၍ေရွာင္ တိမ္းလိ႔က ု လည္းမျဖစ္ ေတာဘုရင္နွင့္ေခြးသခင္က နေဘးႏွစ္ဖက္မွထပ္ခ်ပ္မခြာ ဆိုသလို ပင္လိုက္၍ လက္နက္ပုန္းျဖင့္ျပစ္ေနေလသည္။က်န္းရွင္း၏ေခါင္းမွာေက်ာက္တုံးလားသစ္ကိုင္း လားသာမသိတစ္ခုခုထိမွန္သြားေသာေၾကာင့္ေသြးမ်ားစီးက်လာေနေလျပီ။က်န္းရွင္း၏ေက်ာျပင္ကိုေက်ာက္ ခဲမ်ားမၾကာခဏထိမွန္ေသာ္လည္းကိုယ္က်ပ္အက်ီ ၤေၾကာင့္ဘာဒါဏ္မွာမရေပ။

23

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

က်န္းရွင္းကလည္းေခါင္းကိုသာဦးစားေပး၍ကာ ကြယ္ေနရေလ၏။က်န္းရွင္းမွာဓားကိုေဝွ႔ရမ္းကာ ေက်ာက္တုံးမ်ားကိုပုတ္ထုက္လိုက္ျပီးသစ္ပင္ေပၚက ေနကိုယ္ေဖာ့ပညာျဖင့္ထြက္ေျပးရန္အတြက္။ေျပးေန လႊားေနရင္းမွသစ္ပင္တစ္ပင္ကိုေျချဖင့္ကန္လိုက္ျပီး ေနာက္တစ္ပင္၏ထိပ္ဖ်ားဆီခုန္အကူးတြင္။ တိမ္မီးခိုးငိုရေအာင္ျမန္ပါသည္ဟူေသာက်န္းရွင္းသစ္ပင္ထိပ္ဖ်ားမေရာက္မီေမာက္ေမာင္းမအေကာင္ ႏွစ္ဆယ္သုံးဆယ္ေလာက္ကဝုိင္းခုန္၍အုပ္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ " ခြီး ့ ့ခြီး ့ ့ခီြး ့ ့" " ဝုန္း ့ ့ရႊမ္း ့ "့ လက္ဝါးႏွင့္ဓါးတျပိဳင္နက္လႈပ္ရွားလိုက္ေသာက်န္းရွင္းေၾကာင့္က်န္းရွင္းကိုခုန္အုပ္လိုက္သည့္မ်ာက္မ်ား၏ရန္မွ ရွင္းလင္းသြားပါေသာ္လည္း ။ " ဟိုက္ ့ ့နင့္ဘတဲ့ " က်န္းရွင္း၏ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကိုေမ်ာက္ေလးေကာင္ကခုန္တက္၍က်န္းရွင္းကိုေျမႀကီးေပၚျပဳတ္က် ေအာင္လုပ္ၾကေလေတာ့သည္။ထိုေမ်ာက္ေတြအေပၚေနာက္ထပ္ေမ်ာက္ေတြတေကာင္ျပီးတေကာင္ခုန္အုပ္၍ တက္လာၾကရာက်န္းရွင္းႏွင့္ေမ်ာက္ေတြလုံးေထြးသြားျပီးေျမႀကီးေပၚသို႔ ျပဳတ္က်သြားေလေတာ့၏။ " ဗုန္း ့ ့ " " ဇိ ့ ့ဖုန္း ့ "့ " ခြီး ့ ့ခြီး ့ ့အြတ္ ့ ့" ေမ်ာက္ေတြအေပါ ္ဖိ၍က်သြားေသာေၾကာင့္အင္မတန္မွသက္သြားသည္ဟုဆိုရေလမည္။မူးေဝသြား ေသာေခါင္းႏွင့္ေအာင့္သြားေသာမီးေညွာင့္ရိုးတို႔ကိုနည္းနည္းေလးမွမသနားနိုင္အျမန္လူးလဲထကာလြတ္ က်သြားေသာဓားကိုေျခႏွင့္ခပ္၍ဖမ္းကာႏွစ္လမ္းမ်ွသာေျပးလိုက္ရစဥ္တြင္။ " ဝုတ္ ့ ့" " အား ့ ့" " ဗုန္း ့ ့ ့ ဝေရာ ့ ့ေဖ်ာ ့ ့" " ရႊမ္း ့ ့ " ေျခသလုံးကိုေျပး၍ဆြလ ဲ ိုက္ေသာေခြးေၾကာင့္။ေခြးေရာလူပါလိမ့္သြားျပီးေနာက္။ေခြးေခါင္းကိုဓားႏွင့္ တိကနဲပိုင္းခ်ျပီးလိုက္ထေျပးရျပန္ေလသည္။သြားစြယ္အဆုံးထိနစ္ဝင္သြား၍ေျခသလုံး၌တြေ ဲ လာင္းႀကီးပါလာ ေသာေခြးေခါင္းကိုေျပးလႊားရင္းမွကြ်တ္ထြက္သြားေအာင္ဆတ္၍ခါထုတ္ရေလေသး၏။ ေခြး။လူ။ေမ်ာက္တို႔သည္က်န္းရွန္း၏ေရွ႕တည့္တည့္ေျပးလမ္းကိုသာဖြင့္ေပးျပီးနေဘးႏွစ္ခ်က္ႏွင့္အ ေနာက္ကသာပိတ္၍လိုက္ေနၾကမွန္းက်န္းရွင္းရိပ္စားမိေသာလမ္းေၾကာင္းေျပာင္းလိုက္ေလရာအကုန္ဝိုင္းတိုက္ ၾကျပန္သည္။အဆိုးဆုံးကေမ်ာက္ေတြတစ္ေတာလုံးေမ်ာက္ေအာ္သံေတြျဖင့္ဆူညံေနသလို။အပင္တိုင္းအကိုင္း တိုင္းမွာလည္းဆယ့္ေလးငါးေကာင္ကအနည္းဆုံးေစာင့္ေနၾကေလရာ။က်န္းရွင္းအတြက္လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္းမရသည့္အျပင္လက္ေမာင္းတစ္ဖက္ပင္ေမ်ာက္ကိုက္ခံလိုက္ရေသးသည္။က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ေရွ႕သို႔ ဆယ့္ေလးငါးလမ္းမွ်ေျပးလိုက္မိသည္ႏွင့္။ " ဟိုက္ ့ ့ ့ေသျပီဟ ့ ့ ့ " းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 4#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္#

24

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

(အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) အသဲအသန္ေျပးလႊားေနေသာက်န္းရွင္း၏ေရွ႕၌ပိတ္ကာဆီး၍တားထားၾကသည့္အရာကေမ်ာက္ဝံအုပ္ႀကီး တစ္အုပ္။ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ဟန္တူ ေသာေမ်ာက္ ဝံႀကီး၏ပုခုံးထက္တြင္ကအနီေရာင္အက်ီ ၤကိုဝတ္ဆင္ ထားသည့္ေတာဘုရင္၏ေမ်ာက္ကေလး။က်န္းရွင္းသည္ေၾကာက္အားလန္႔အားျပးလႊားေန ရင္းမွသတိျပန္ဝင္လာရုတ္တရက္တိုက္စစ္ျပန္ဆင္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေဟာင္း ့ ့ ႔ ႔ ႔ ႔ ႔ ေဟာင္း ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့" ေသမင္းေအာ္သံ။ တစ္ေတာလုံးကိုဖုံးလႊမ္းေအာင္ဟိန္းထြက္သြား သည့္က်န္းရွင္း၏ေသမင္းေအာ္သံ။သုံးႏွစ္အတြင္း ေၾကာက္ခန္းမန္းလိလိတိုးတက္လာသည့္က်န္းရွွင္း၏တြင္းအားေၾကာင့္ထြက္ေပၚလာေသာက်ယ္ေလာင္ စူးရွသည့္ေအာ္သံရဲ႕ရိုက္ခတ္မႈမွာေၾကာက္စရာေကာင္းလြန္းလွေပေတာ့သည္။သစ္ပင္တစ္ပင္မွတစ္ ပင္သို႔ခုန္ကူးေနၾကေသာေမ်ာက္အုပ္ႀကီးမွာေျမႀကီးေပၚသို႔ တဖုတ္ဖုတ္ႏွင့္ျပဳတ္က်ေသဆုံးကုန္ၾကသလို။ အရွိန္ႏွင့္ေျပးလႊားလာၾကေသာေခြးအုပ္ႀကီးထဲမွေခြးအခ်ိဳ႕မွာအရုပ္ႀကိဳးျပတ္ဆိုသလိုလဲက်သြားေလ ေတာ့သည္။က်န္သည့္ေခြးမ်ားမွာလည္းက်န္းရွင္း၏ေအာ္သံကိုအင္မတန္မွၾကာက္လန္႔သြားၾကေလရာ။ခါးက်ိဳး သြားသလိုျဖစ္သြားၾကျပီးေျမႀကီးေပၚတြင္ဖင္တရြတ္ဆက ြဲ ာတအီအီေအာ္ျမည္ေနေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းႏွင့္အနီးဆုံးေမ်ာက္ဝံအုပ္ႀကီးကေတာ့ေသမင္းေအာ္သံ၏အတြင္းအားလႈိင္းဒါဏ္မွလြတ္ကင္းသည့္အ ေကာင္မရွိသေလာက္ပင္။ေမ်ာက္ဝံအုပ္ႀကီးမွာနားရြက္အတြင္းမွာေသြးမ်ား ယိုစီးၾကလာကာေျမႀကီးေပၚလူးလိမ့္၍ဆန္႔ငင္ဆန္႔ ငင္ျဖင့္အေၾကာဆြေ ဲ နၾကေလေတာ့၏။ ေသမင္းေအာ္သံ၏အစြန္အဖ်ားကိုသာၾကားလိုက္ရေသာေမ်ာက္ေတြမွာေတာထဲအတင္းျပန္ဝင္ေျပးသြားၾက ေလသည္။ထို႔အတူေခြးဆယ့္ေလးငါးေကာင္ မွာလည္းအျမွီးေတြကုပ္ကာစံအိမ္ရွိရာသို႔လွည့္၍ျပန္ ေျပးသြားၾကေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္း၏တိုက္စစ္ကဤမ်ွေလးတင္သာမဟုတ္ ေပ။ရုတ္တရက္နားစည္ကိုျပင္းထန္စြာတိုက္ခိုက္ခံလိုက္ရမႈေၾကာင့္နွလုံးေသြးခဏရပ္ကာသတိလစ္သ လိုျဖစ္သြားၾကေသာေခြးသခင္ႏွင့္ေတာဘုရင္တို႔ႏွစ္ဦးထဲမွေတာဘုရင္ကိုေနာက္ဆုံးေသာေအာ္သံအဆုံးတြင္ က်န္းရွင္းကလ်ွပ္တျပတ္တိုက္ခိုက္ျပီးသြားေလျပီတည္း။ " ဗုန္း ့ "့ ဗုန္းကနဲလဲက်သြားသည္ကေတာဘုရင္။သူ႔ကိုသူဘာျဖစ္သြားသည္ပင္သိလိုက္မည္မထင္။ေအာ္သံ အဆုံး၌က်န္းရွင္းတစ္ခါတည္းျပစ္ေပါက္သြင္းလိုက္သည့္က်န္းရွင္း၏နဂါးသတ္ဓါးကေတာဘုရင္ရဲ႕ရင္ဝကေန ေက်ာျပင္ကထ ို ုတ္ျခင္းခတ္သြားေစေလျပီ။ေမွာက္ရက္လဲသြားသည့္ေတာဘုရင္၏အသက္ မဲ့ေနသည့္ခႏၶာကိုယ္ကဓါးရိုးကိုေျမႀကီးေဆာင့္ရိုက္လိုက္သလိုျဖစ္သြားေစေလရာ။နဂါးသတ္ဓါးကိုခႏၶာ ကိုယ္အတြင္းပိုမို၍စူးနစ္ဝင္ေရာက္သြားေအာင္ျပဳလုပ္လိုက္သလိုပင္။ ေတာဘုရင္လဲက်သြားသည့္အသံေၾကာင့္သတိျပန္ဝင္လာေသာေခြးသခင္အတြက္လည္းအရာရာက ေနာက္က်သြားေလျပီ။သတိဝင္ဝင္လာျခင္းျမင္ေတြ႔လိုက္ရသည့္မယုံ ၾကည္နိုင္စရာေကာင္းလွေသာျမင္ကြင္းထိုျမင္ကြင္းေၾကာင့္အ့ံအားသင့္မႈႏွင့္အတူစိုးရိမ္စိတ္ပူပန္ေတြျဖစ္ သြားကာေငးေၾကာင္သြားေသာအခ်ိန္ခဏေလးသည္။က်န္းရွင္းအတြက္လုံေလာက္ေသာအခ်ိန္ကာလ ပမာဏျဖစ္သြားေလေတာ့သည္။ထို႔ေၾကာင့္က်န္းရွင္းကေခြးသခင္ထံခုန္ဝင္သြားျပီးလက္ဝါးသုံးခ်က္ဆက္တိုက္ ရိုက္သြင္းလိုက္ေတာ့ေလသည္။က်န္းရွင္း၏လက္ဝါးခ်က္ေတြကလည္းလ်င္ျမန္

25

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

တိက်သလို။သားေဇာကပ္သြားေသာေခြးသခင္ကလဲတစ္ခ်က္ကေလးမွပင္ျပန္လည္ခုခံနိုင္ျခင္းမရွိေပ။ က်န္းရွင္း၏လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေတြကေခြးသခင္၏ရင္ဘတ္ကိုအတားအဆီးမရွိျပင္းထန္စြာက်ေရာက္သြား ေလေတာ့သည္။ " ဟာ ့ ့သား ့ ့ ့" " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ ့" " ေဖါင္း ့ ့ေဘာင္း ့ ့ ့" " အင့္ ့ ့မင္း ့ ့ ့ေဝါ့ ့ ့" "ဒီေလာက္ ့ ့ဆိုးဝါးအေကာင္ေတြေမြးထားတဲ့အိမ္တစ္အိမ္လုံးေျမလွန္ျပီးခင္ဗ်ားအေကာင္ေတြပါအကုန္သတ္ ျပစ္ခဲ့မယ္နားလည္လား ့ ့ ့" ေခြးသခင္မွာတစ္ခ်က္ေလးသာညီးညဴလိုက္နိုင္ျပီးေသြးပြက္ပြက္အန္ကာေသဆုံးသြားပါေသာ္လည္း။က်န္းရွင္း ကမေက်နိုင္မခ်မ္းနိုင္ျဖင့္ေခြးသခင္ကိုေရရြတ္ေျပာဆိုလိုက္ျပီးေနာက္ႏွင္းပန္းစံအိမ္ဆီသို႔ျပန္ ေျပး၍သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။အပိုင္းပိုင္းအစစျဖစ္ေနေသာေမႊးနီကိုျပန္၍ျမင္ ေတြ႔လိုက္ရေသာက်န္းရွင္းသည္မဲမဲျမင္သမ်ွေခြးေတြကိုအကုန္လုံးဓါးစာေကြ်းျပီးအမ်ိဳးသမီးႀကီးသုံးဦးကိုလိုက္ လန္၍ရွာေဖြေလေတာ့သည္။ " ဝမ္ဟုန္တ႔ဆ ို ီသြားၾကျပီေနမွာ ့ ့အလုံးေသသြားၾကလဲေအးတာဘဲ ႔ ႔ ႔ ဟူးေမာလိုက္တာ ့ ့ ခဏေတာ့ နားလိုက္ဦးမယ္ ့ ့ဘယ္သူမွမရွိေတာ့တဲ့ဟာဘဲ ႔ ႔ " အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုရွာလို႔မေတြ႔ေသာအခါသူ႔ဟာသူတစ္ဦးတည္းေရရြတ္ေျပာဆိုျပီးေနာက္ က်န္းရွင္း သည္ႏွင္းပုလဲစံအိမ္၏ေရွ႕၌ထိုင္၍အေမာေျဖေနေလေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္သူတစ္ဦးတည္းစဥ္းစားေတြး ေတာကာ ဟားတိုက္ရီေမာ၍ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုလိုက္ျပန္ေတာ့သည္။ "ဟားဟားဟား ့ ့ ့ငါ့ႏွယ္ေနာ္ရွက္စရာေကာင္းလိုက္တာ ့ ့ ့ေခြးေတြ ႔ ႔ေမ်ာက္ေတြလိုက္တာကိုိေၾကာက္အား လန္႔အားနဲ႔ထြက္ေျပးရတယ္လို႔ ႔ ႔ ႔အေရးအေၾကာင္းဆို ့ ့ ့ေဟာဒီေခါင္းကလဲဘာမွထြက္မလာေတာ့ဘူး ့ ကံေကာင္းလို႔မေသတယ္ ့ ့ ့သူမ်ားေတြသာျမင္ရင္ဘယ္ေလာက္မ်ားရီလိုက္ၾကမလဲမသိဘူး ့ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့ ေနအုန္းဟိုအဖြားႀကီးေျပာသြားတဲ့ဖြတ္နဂါးဆိုတဲ့ဟာပါတစ္ခါတည္းလက္စတုန္းျပစ္ခဲ့တာေအး တယ္ ့ ့ ့ ့ " က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္အားရေအာင္ေမာလိုက္ ျပီးစံအိမ္ဝင္းတစ္ခုလုံးကိုလွည့္ပတ္ရွာေဖြေနျပန္ေလ ေတာ့သည္။အခုတစ္ေခါက္သူရွာေဖြေနသည့္အရာကအဖြားႀကီးေျပာဆိုသြားခဲ့ေသာဖြတ္နဂါး။ စံအိမ္၏အေနာက္ဖက္ရွိေတာင္ေစာင္းနံရံကိုေရကန္ငယ္တစ္ခုလိုျဖစ္ေအာင္ေက်ာက္တုံးေတြျဖင့္စီ၍ကာထား သည့္ကန္ေလးအတြင္းမွသတၱဝါတို႔၏ေအာ္သံႏွင့္လႈပ္ရွားသံကိုၾကားလိုက္ရေသာအခါ။ က်န္းရွင္းကထိုေရကန္ငယ္ေလးအတြင္းငုံ၍ၾကည့္လိုက္ေလသည္ ။ ထိုအခါက်န္းရွင္းတစ္ခါမွမျမင္ဘူး မေတြ႔ဖူးသည့္ထူးထူးဆန္းဆန္းဖြတ္အမ်ိဳးစားကိုေတြ႔လိုက္ရေလ၏။ေက်ာျပင္တစ္ခုလုံးအ တြန္႔အထစ္ ေတြႏွင့္ ၾကည့္ရသည္မွာရုပ္ဆိုလြန္းလွေပသည္။က်န္းရွင္းေသခ်ာၾကည့္ေနစဥ္တစ္ေကာင္မွာရႈးက နဲနွာမႈတ္လိုက္ေလရာႏွာေခါင္းဝမွမီးခိုးေရာင္အေငႊ႕မည္းမည္းေလးမ်ားထြက္လာေသာေၾကာင့္။ဒီအ ေကာင္ေတြကိုဖြတ္နဂါးဟုေခါ ္ၾကျခင္းျဖစ္မည္ဟု က်န္းရွင္းကမွတ္ခ်က္လိုက္ေလေတာ့သည္။ အေသအခ်ာေရြတြက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ေျခာက္ေကာင္တိတိ။ေတာင္နံရံ၌လႈိင္ဂူလိုလိုဂလိုင္လိုလိုျဖစ္ ေနသည့္ေနရာထဲတြင္ေနာက္ထပ္ရွိေနဦးမည္ဆိုလ်င္ေတာ့မေျပာတတ္ေပ။လက္ရွိအျပင္၌ေတြ႔ျမင္ေနရ သည့္အေကာင္အေရအတြက္ေျခာက္ေကာင္အတိအက်ပင္။ေရကန္နေဘးကိုအသာပတ္၍ဖြတ္နဂါးေတြ၏

26

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လႈပ္ရွားမႈကိုၾကည့္ေနေသာက်န္းရွင္းရဲ႕မ်က္လုံးမ်ားက။ဖြတ္နဂါးေတြကိုအစာေကြ်းရန္အတြက္အသားတံုး မ်ားထည့္ထားသည့္သစ္သားစည္ေလးကိုေတြ႔ျမင္လိုက္ေလရာ အသားတုံးႏွစ္တုံး ကိုနႈိက္ယူ၍ေရကန္ အတြင္းသို႔ျပစ္ခ်လိုက္ေလသည္။ " ရႊီး ့ ့ရႈး ့ ့ရႊီး ့ "့ " အားပါးပါး ့ ့ျမန္လိုက္တဲ့အေကာင္ေတြပါလားဟ ့ ့ဟိုအထဲမွာရွိလိမ့္အုန္းမယ္လို႔ထင္ေတာ့ထင္ သားဘဲ ႔ ႔ ႔ အျပင္ကိုသာလြတ္သြားလို႔ကေတာ့ကြာ ့ ့ ့ေတာက္ ့ ့ရွာရွာေဖြေဖြ ေမြးလည္းေမြးတက္ပါ့ ့ ့ ့ ကိုင္း ့ ့ေရာ့ဝေအာင္စားၾက ့ ့ငါလာျပီ ႔ ႔ မ်ိဳးတုန္း ဖို႔သာျပင္ထားၾကေပေတာ့ ့ ့ ့ ့" ေရကန္ထဲသို႔အသားတုံးေတြအကုန္ျပစ္ခ်လိုက္ ျပီးေနာက္က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ေရကန္အတြင္းခုန္ ဆင္းသြားေလေတာ့သည္။အစာကိုမဲေနၾကေသာဖြတ္နဂါးရွစ္ေကာင္မွာျငင္သာစြာခုန္ဆင္းလာသည့္က်န္းရွင္း ကိုသတိမထားမိဘဲတစ္ေကာင္ႏွင့္တစ္ေကာင္မာန္မဲကာအစာလုေနၾကေလ၏။ က်န္းရွင္း၏ဓါးခ်က္ႏွစ္ခ်က္လက္သြားသည္ႏွင့္အစာတစ္တုံးကိုႏွစ္ေကာင္ဆ၍ ြဲ ျဖဲေနၾကသည့္ဖြတ္ နဂါးႏွစ္ေကာင္မွာေခါင္းႏွင့္ကိုယ္အိုးစားကြသ ဲ ြားၾကေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းသည္ခ်ိန္ဆိုင္းမေနဘဲဖြတ္နဂါးရွစ္ ေကာင္ကိုဓါးျဖင့္ပိုင္းျပီးေနာက္အသားတစ္တုံးကိုဆက ြဲ ာလႈိင္ေခါင္းေပါက္ထဲျပစ္သြင္းလိုက္ျပန္၏။ထို႔ ေနာက္အာရုံစိုက္၍နားစြင့္လိုက္ျပီးမည္သည့္အသံမွမၾကားေတာ့ေၾကာင္းေသခ်ာသြားသည့္အခါမွလႈိင္ ေခါင္းေလးထဲလွမ္းဝင္လိုက္ေလသည္။သူ၏မ်က္ေစ့မမွားေပ။ဤလႈိင္ေခါင္းေလးအတြင္း ၌တံခါးအနီေလးတစ္ခ်ပ္ရွိေနေလသည္။က်န္းရွင္းမွာအနည္းငယ္အားစိုက္၍တံခါးကိုတြန္းၾကည့္ဆၾြဲ ကည့္လုပ္ ၾကည့္ပါေသာ္လည္းတံခါးကတုပ္တုပ္မ်ွပင္မလႈပ္ေပ။က်န္းရွင္းမွာရွိရွိသမွ်အတြင္းအားအကုန္စု၍တံခါး ကိုလက္ဝါးခ်က္တစ္ခ်က္ထဲျဖင့္အားရပါးရရိုက္ခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဝုန္း ့ ့ ့ " " ေဖ်ာင္း ့ ့" " ဘုန္း ့ ့ ့" ပိတ္ကာထားေသာအတားအဆီးတံခါးက်ိဳးေက်လြင့္စင္သြားသည္ႏွင့္က်န္းရွင္းမွာေမွာင္မည္းေနသည့္အခန္း ေလးထဲသတိထား၍လွမ္းဝင္လိုက္ေလသည္။အထဲတြင္ဘာအႏၲရာယ္ေပးမည့္အရာဘာမွမရွိ ေတာ့ေပ။အေမွာင္ထဲမွာျမင္နိုင္ေအာင္ေလ့က်င့္ထားေသာမ်က္လုံးေတြကအထဲမွအရာဝတၳဳေတြကိုေကာင္း မြန္စြာေတြ႔ျမင္လိုက္ရေပေတာ့၏။ဤအရာေတြကဘိုးေဘးတို႔၏ကမၼည္းတိုင္မ်ား။ထို႔ေနာက္နတ္ပန္းကေလးတ သသေျပာဖူးေသာႏွင္းပုလဲစံအိမ္၏ေရႊဝတ္ဆံ။ပန္းေပါင္းတစ္ေထာင္အတြင္းအားတိိုးေဆးပုလင္းႏွင့္ႏွင္းပုလဲစံ အိမ္၏သုံးဆင့္ကြန္ျခာလက္ဝါးသိုင္းက်မ္းစာအုပ္တို႔ျဖစ္ၾကေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းသည္ကမၼည္းတိုင္မ်ားကလြေ ဲ တြ႔သမ်ွအကုန္သိမ္းႀကံဳး၍ယူလာခဲ့ျပီးႏွင္းပုလဲစံအိမ္ကေနယိေပေတာ အုပ္ႀကီးအတြင္းသို႔တိုးဝင္လာကာ။နဂါးနက္စံအိမ္ကိုယိေပေတာအတြင္းစမ္းတဝါးဝါးျဖင့္လွည့္လည္ရွာေဖြေန ေလသည္။က်န္းရွင္းသည္သူ၏အက်ီ ၤအစုပ္အျပဲေတြကို ခြ်တ္၍ေတာဘုရင္၏အက်ီ ၤဝတ္စားေတြကိုအက်အန လဲလွယ္ဝတ္ဆင္ျပီး။ေတာဘုရင္၏ေနာက္ထပ္အက်ီ ၤတစ္စုံ ၊ နတ္ပန္းကေလးေပးလိုက္ေသာအထုပ္ ကေလးႏွင့္နွင္းပု လဲစံအိမ္ကပစၥည္းမ်ားကိုစုေပါင္း၍ထည့္ထားေသာ ခရီးေဆာင္အိပ္ေလး ကိုပုခုံး၌သိုင္း ခ်ည္ကာျပံဳးတုံးျပံဳး တုံးျဖင့္နဂါးနက္စံအိမ္ကိုရွာေဖြေနစဥ္တြင္။ႏွင္းပုလဲစံအိမ္သခင္၊သခင္မၾကီးႏွင့္သူတို႔သမီး ႏွစ္ေယာက္တို႔ကက်န္းရွင္းကိုေတြ႔ရာသခ်ိဳင္းဓါးမဆိုင္းလိုက္ရွာေနၾကေလသည္။ ႏွင္းပုလဲစံအိမ္သခင္ ၊ သခင္မေတြကက်န္းရွင္းကို ယိေပျမိဳ႕တစ္ခြင္ျပဲျပဲစင္ေအာင္ လိုက္လန္ရွာေဖြေနၾကပါေသာ္လည္း က်န္းရွင္းကေတာာ့ေတာထဲတြင္တဝဲဝဲ လည္ျပီးမ်က္စိေမွာက္၍လမ္းေပ်ာက္ေနတုန္းပင္။

27

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 5#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၅ ။ အင္ၾကင္းသည္သူမကိုယ္ေပၚ၌ဝတ္ဆင္ထားေသာဟန္ရိုးရာအျဖဴေရာင္ဝတ္စုံကိုလွည့္ပတ္ၾကည့္ရင္းသေဘာ က်ႏွစ္သက္ကာျပံဳးရႊင္ၾကည္ႏူးေနေလသည္။နိုင္ငံလည္းမတူ။လူမ်ိဳး။ဘာသာစကား။ယဥ္ ေက်းမႈ။အဝတ္အစားႏွင့္အစားအေသာက္ေတြပါကြျဲ ပားျခားနားသည့္ဟန္နိုင္ငံ၏ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈဓေလ့စ ရိုက္ေတြကိုသူမအေနျဖင့္အျမန္ဆုံးအသားက်ေစရန္ႀကိဳးစားေလ့က်င့္ရေပေတာ့မည္။ အခ်ိန္ေတြမည္မ်ွၾကာခ်င္ၾကာပါေစ။ပန္းခ်ီကားထဲမွလူကိုအျပင္မွာမေတြ႔ရမျခင္းသူမနီေပါကိုမျပန္ဟုစိတ္ပိုင္း ျဖတ္ထားေလသည္။အင္ၾကင္းတိ႔၏ ု ဧဝရတ္ဟူေသာမ်က္လွည့္အဖြဲ႔ေလးသည္။နယ္ျမိဳ႕ေလးကေနကစျပီးနယ္ လွည့္ေဖ်ာ္ ေျဖရင္းျပည္မထဲကိုတျဖည္းျဖည္းျခင္းဝင္ေရာက္လာၾကေလျပီ။ လိုရန္းျမိဳ႕၏ေစ်းတန္းေလးထဲတြင္မ်က္လွည့္ျပ သ၍ျပီးသြားေသာအင္ၾကင္းတို႔အဖြ႔သ ဲ ည္။မနက္စာစား ေသာက္ရန္အတြက္နဂါးစိမ္းဟူေသာစားေသာက္ဆိုင္ေလးအတြင္းသို႔လွမ္းဝင္လိုက္ၾကေလ၏။ ျဖဴျဖဴလြလြဝတ္စုံေလးသည္အင္ၾကင္း၏ညိဳစိမ့္ေန ေသာအသားအေရႏွင့္ထူးထူးျခားျခားအျမင္ဆန္းစြာ ေခ်ာေမာေနေသာအင္ၾကင္းရဲ႕အလွအပတို႔ကိုထင္ရွားေပါ ္လြင္ေနေစရာ။စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုလုံးရွိပူရိသ အေပါင္း၏။မ်က္လုံးေပါင္းတစ္ေထာင္တို႔ကအင္ၾကင္း ဆီကိုသာစူးစိုက္က်ေရာက္ေနေတာ့သည္။အင္ၾကင္း တိ႔မ ု နက္စာစားေသာက္ေနစဥ္မွာပင္ဆိုင္အတြင္းတို႔လူတစ္စုဝင္လာၾကသည္။ထိုလူစုဝင္လာသည္ႏွင့္ဆိုင္ထဲ မွာ စားေသာက္ေနၾကသည့္ျမိဳ႕ခံလူမ်ားမွာအခေၾကးေငြရွင္းျပီးအလ်ိဳလ်ိဳထ၍ျပန္သြားၾကေလေတာ့၏။ ဆိုင္ရွင္လုပ္သူမွာလဲထိုလူစုျမင္သည္ႏွင့္မ်က္နွာ အႀကီးအက်ယ္ပ်က္ယြင္းသြားျပီး။ဟန္ေဆာင္အျပံဳးကို အျမန္ဖုံးလႊမ္းကာဆီးႀကိဳႏႈတ္ဆက္ျပီးေနရာထိုင္ခင္းအလ်င္ျမန္စီမံေပးေနေလသည္။ " သခင္ေလးပါလား ၾကြပါခင္ဗ်ားၾကြပါ ့ ့ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးစူးေကာပါမလာဘူးလားခင္ဗ် ့ ့ ့ ့ ေဟ့သြားေခါ ့ ့သခင္ေလးစူးတိအတြက္အထူးခန္းျမန္ျမန္သြားျပင္စမ္း ့ ့ ့ျပီးတာနဲ႔အစားအေသာက္ ေတြကိုအျမန္ဆုံးပို႔ေပးၾကားလား ့ ့တစ္ခ်က္ေလးမွမမွားေစနဲ႔ေနာ္ ့ ့သခင္ေလးစူးတိ ၾကြပါခင္ဗ်ား ့ ့ၾကြပါ" စူးတိဟူေသာလူငယ္ေလးကမ်က္ႏွာခိိ်ဳေသြးကာေလာကြတ္ျပဴငွာစြာဆက္ဆန္ေနေသာဆိုင္ရွင္ကို ေဘးသို႔တြန္းထုတ္လိုက္ျပီးစားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုလုံးမ်က္ႏွာထားတင္းတင္းျဖင့္ေဝွ႔ဝဲ၍ၾကည့္လိုက္ေလသည္။ ရပ္ေဝးမွခရီးသြားမ်ားသာက်န္ေနေတာ့သည့္စားေသာက္ဆိုင္ေလးသည္စူးတိ၏အၾကည့္ေအာက္၌ဇြန္း သံပုဂံသံႏွင့္စကားေျပာသံမ်ားတိတ္ဆိတ္၍သြားေလေတာ့၏။ခရီးသြားလာပါမ်ား၍အေတြ႔အၾကံဳဝေနၾကေသာ လူမ်ားႏွင့္ကုန္သည္အုပ္စုကတို႔က။ဘာျပီးရင္ဘာလာေတာ့မည္ဆိုတာကိုအလြတ္ရေနသည့္အတိုင္းစား ေသာက္ေငြကိုက်သင့္သည္ထက္ပို၍ထားကာ။စားေသာက္ဆိုင္အတြင္းမွကသုတ္ကရိုက္ထသြားလိုက္ ၾကေတာ့သည္။အာမခံ႒ာနတံဆိပ္ပါေသာလူဆယ့္ေလးငါးေျခာက္ဦးႏွင့္အင္ၾကင္းတို႔ဧဝရတ္ဟူေသာမ်က္ လွည့္အဖြ႔ေ ဲ လးသာက်န္ေတာ့သည့္အခ်ိန္တြင္။သခင္ေလးစူးတိ ဆိုသူကအင္ၾကင္းတိ႔စ ု ားပြက ဲ ိုလက္ညိႈးထိုးျပလိုက္ျပီးဆိုင္ရွင္ကိုေမာက္မာစြာျဖင့္ေျပာလိုက္ေလသည္။ " အထူးခန္းေတြဘာေတြဘာေတြလုပ္မေနနဲ႔မလိုဘူး ့ ့ ့က်ဳပ္ဒီမွာဘဲထိုင္မယ္ ၾကားလား ႔ ႔ အပိုေတြ လာလုပ္အေနနဲ႔ ႔ ႔ " " သခင္ေလးဒီစားပြက ဲ စားေသာက္ေနတဲ့လူရွိ ့ ့ ့" " က်ဳပ္မ်က္စိမကန္းေသးဘူး ျမင္တယ္ ့ ့က်ဳပ္ကဟိုက ညီမနဲ႔စကားေျပာရေအာင္လာတာ ့ ့ခင္ဗ်ားပါး

28

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

စပ္ပိတ္ထား ့ ့ "့ သူ႔ကိုရွင္းျပရန္ႀကိဳးစားေနေသာဆိုင္ရွင္ကိုစူးတိကပိတ္ေဟာက္လိုက္စဥ္။အာမခံ႒ာနေခါင္းေဆာင္ ကစူးတိ၏ေမာက္မာမႈကိုလွမ္း၍ဟန္႔တားလိုက္ေလ သည္။ " ဒီမယ္ေမာင္ရင္ ့ ့မင္းသိပ္တရားလြန္ေနပါလားကြ ႕ ႕မင္းဒီလိုရမ္းကားခ်င္တိုင္းရမ္းကားလို႔ရမလား ကြ ႔ ႔ ႔ " " ေဟ့လူတိတ္စမ္း ့ ့ဒီနယ္တစ္ခြင္မွာမီးလ်ွံငွက္ဂိုဏ္းကသခင္ေလးကိုဘယ္သူမွဒါမ်ိဳးျပန္မေျပာရဲဘူး ဆိုတာခင္ဗ်ားမသိဘူးလား ့ ့ ့ က်ဳပ္တ႔သ ို ခင္ေလးက ဘာမ်ားရမ္းကားေနလို႔လဲ သူျမင္လို႔ျမင္တဲ့အေၾကာင္းေျပာတာခင္ဗ်ားနဲ႔ဘာ ဆိုင္လ႔ဝ ို င္ေျပာရတာလဲ ႔ ႔ က်ဳပ္တို႔ကဘယ္သ႔က ူ ိုမ်ားေစာ္ကားရန္စေနလို႔လဲ ႔ ႔ေဟ့လူေျပာေလဗ်ာ ့ ့" စူးတိလက္ပါးေစတစ္ေယာက္၏စကားကအာမခံ႒ာနမွလူကိုအာေစးထည့္လိုက္သလိုျဖစ္သြားေစေတာ့သည္။ မီးလ်ွံငွက္ဂိုဏ္း။ မဟာမိတ္ဂိုဏ္း၏ဂိုဏ္းႀကီးကိုးဂိုဏ္းမွာအင္အားအႀကီးမားဆုံးဟုပင္ေျပာလို႔ရသည့္ဂိုဏ္း။မဟာမိတ္ ဂိုဏ္းအဖြ႔ဝ ဲ င္ထဲတြင္သိုင္းပညာထက္ျမက္သူမ်ားေပါမ်ားသလို။အေတာ္ေလးေမာက္မာသည္ဟုနာမည္ ေက်ာ္ၾကားေနသည့္ဂိုဏ္း။ထို႔အတူပင္မီးလ်ွံငွက္ဂိုဏ္းကဘာဆိုသည္ကိုသူ တိ႔လ ု ိုအာမခံ႒ာနကလူေတြသာလ်ွင္အသိဆုံးပင္။လိုရန္းျမိဳ႕သိ႔ေ ု ရာက္လ်ွင္မီးလ်ွံငွက္ဂိုဏ္းကိုတံစိုးလက္ ေဆာင္မေပးဘဲျဖတ္သြားၾကသည့္အာမခံ႒ာနတိုင္းလိုလို။ ျမိဳ႕ျပင္ေတာအုပ္ေက်ာ္သည္ႏွင့္မိုးေပၚကက်လာ သလိုေပၚလာၾကေသာမိုးက်ေရႊကိုယ္ဓားျပမ်ား၏ လက္ခ်က္မိသြားၾကရသည္ကိုသူတို႔ေကာင္းစြာသိထားၾကသည္။လက္သည္မွာဘယ္သူဆိုတာရိပ္ စားမိၾက ေသာ္လည္းဘယ္သူမွလက္ဆုပ္လက္ကိုင္အေသခ်ာ မျပနိုင္ၾကေပ။ ဒီေတာ့သူတ႔လ ို ိုအာမခံ႒ာနျဖင့္အသက္ေမြးေနၾကသူမ်ားကဤမီးလ်ွံငွက္ဂိုဏ္းႏွင့္ထိပ္တိုက္ရင္မဆိုင္ သည္မွာအေကာင္းဆုံးျဖစ္သည္ဟုစဥ္းစားမိေသာ မိုးႀကိဳးအာမခံ႒ာနမႈးကစူးတိကိုေတာင္းပန္လိုက္ေလ၏။ " စူးသခင္ေလးမွန္းမသိလို႔မေခ်မငံေျပာဆိုမိတာကိုခြင့္လႊတ္ပါခင္ဗ်ား ့ ့ ့ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုသြားခြင့္ျပဳပါ အုန္းခင္ဗ်ား ့ ့ ့ ့မီးလ်ွံငွက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးကိုလည္းမိုးႀကိဳးအာမခံ႒ာနကဂါရဝျပဳႏႈတ္ဆက္သြားတဲ့အေၾကာင္းေျပာ ၾကားေပး ပါအုန္းခင္ဗ်ား ့ ့ ႔ ့" " ေကာင္းျပီျပန္လာရင္ေျပာေပးမယ္ ့ ့အခုက်ဳပ္ အေဖမရွိဘူးမဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ကိုသြားေနတယ္ ့ ့ မဟာမိတ္ဂဏ ို ္းကိုရန္စေစာ္ကားသြားတဲ့ ့သိုင္းသမား လူရမ္းကားကိုဖမ္းဆီးဖို႔လုပ္ေနၾကတယ္ ့ ့ ့ ဒီဆိုင္မွာခင္ဗ်ားတို႔လုပ္စရာမရွိရင္သြားၾကေတာ့ " စူးတိ၏စကားအဆုံး၌မိုးႀကိဳးအာမခံ႒ာနမွလူမ်ားဆိုင္ျပင္သို႔ေျပးထြက္သြားၾကေလသည္။ထိုအခါမွစူး တိမ်က္ႏွာမွာျပံဳးရႊင္လာျပီးအင္ၾကင္းကိုျပီတီတီျဖင့္စကားဆိုလာေတာ့သည္။ " ဒီကညီမေလးနဲ႔ အကိုႀကီးလြတ္လြတ္လပ္လပ္စကားေျပာလို႔ရမလားကြယ့္ ့ ့ဟဲဟဲဟဲ ႔ ႔ " " ရွင္တ႔ို ကြ်န္မကိုဆိုင္အျပင္ကေစာင့္ေနၾက ့ ့ ့" အင္ၾကင္းမွာသူ႔လူမ်ားကိုဆိုင္ျပင္သို႔ထြက္သြားခိုင္းလိုက္ျပီး။စားလက္စအစားအေသာက္ကိုလက္စ သပ္လိုက္ကာ။ " ကဲ ႕ ႔ရွင္ကကြ်န္မကိုဘာမ်ားေျပာစရာရွိလို႔တုန္းေျပာစမ္းပါဦး ့ ့ ့" အင္ၾကင္း၏ခြင့္ျပဳစကားကိုၾကားရသည္ႏွင့္စူးတိမွာအင္ၾကင္းကိုေနာက္ပိုးစကားေျပာျပီး။မီးလ်ွံငွက္ ဂိုဏ္းသိ႔တ ု ခါတည္းလိုက္ခဲ့ရန္ဆြယ္တရားေဟာေလေတာ့သည္။အင္းၾကင္းသည္စူးတိ၏စကားေၾကာင့္ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရီေမာလိုက္ျပီး။

29

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ကြ်န္မကရွင့္လို က်ပ္မျပည့္တဲ့လူကိုယူရမယ္ ေပါ့ဟုတ္လား ့ ့ ့ဟင္းဟင္းဟင္း ့ ့အေတာ္ရီစရာ ေကာင္းတဲ့လူပဲ ႔ ႔ ကိုင္းရွင္ေျပာကိုနားေထာင္ျပီးျပီဒါဘဲမဟုတ္လား ့ ့ ့ ကြ်န္မသြားေတာ့မယ္ ့ ့အျပင္မွာကြ်န္မလူေတြ ေစာင့္ေနၾကတယ္ ့ ့အားနာစရာႀကီးခြင့္ျပဳပါဦးေနာ္ ့ ့ မီးလ်ွံငွက္သခင္ေလး ့ ့ဟင္းဟင္းဟင္း ့ ့" " နင္ ့ ့နင္ ့ ့နင္ငါ့ကိုဘယ္လိုစကားေျပာတာလဲေဟာဒီေလာကႀကီးမွာစူးတိလိုခ်င္ရင္မရဘူးဆိုတာမရွိ ဘူးကြ ႔ ႔ စူးတိအေၾကာင္းသိသြားေစရမယ္ ႔ ့ ့ ေကာင္မကမ်ားလူပါးဝလို႔ ႔ ႔ေဟ့ေကာင္ေတြဖမ္းေခၚလာခဲ့ကြာ ့ ့ထြီ ႔ ႔ ေနာက္ေတာ့မွကိုကိုစူး ့ ့ကိုကို စူးနဲ႔ တမ္းတမ္းစြျဲ ဖစ္ေနေအာင္ကိုလုပ္ျပစ္လိုက္ဦးမယ္ ့ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့" စူးတိကိုသနားစရာကာင္းလွေသာလူတစ္ဦးပမာၾကည့္ေနသည့္အင္ၾကင္းကို။ မီးလ်ွံငွက္ဂိုဏ္းသားႏွစ္ ဦးကလက္ေမာင္းအရင္းမွဆက ြဲ ိုင္ဖမ္းခ်ဳပ္လိုက္ေလရာ။ " ဟာ ့ ့ဟင္ ့ "့ " ျမတ္စြာဘုရား ့ ့ ့အလို ့ ့" စူးတိႏွင့္မီးလ်ွင္ငွက္ဂိုဏ္းသားေတြသာမက။ဆိုင္ရွင္ႏွင့္စားပြထ ဲ ိုးမ်ားပါအ့ံအားသြားၾကေလ၏။အဘယ့္ ေၾကာင့္ဆိုေသာစူးတိလူနွစ္ေယာက္ရဲ႕လက္ထဲတြင္အင္ၾကင္း၏အက်ီ ၤအျဖဴသာက်န္ေနခဲ့ျပီး။ အေရာင္အေသြးစုံလင္လွေသာဝတ္စုံႏွင့္အင္ၾကင္းမွာေလးေယာက္ကထ ြဲ ြက္သြားသည္မဟုတ္ပါလား။ " မသာမ ့ ့ကေဝမ ့ ့စုန္းမ ေသစမ္း ကိုင္းကြာ " " ဝွစ္ ့ ့ဝွီး ့ ့ရႊမ္း ့ ့ ့ရႊမ္း ့ ့ ့" " ခစ္ ့ ့ခစ္ ့ ့ခစ္ ့ ့ခစ္ ့ ့ခစ္ ့ ့" စူးတိထိုးခုတ္လိုက္သမွ်ဓါးခ်က္ေတြကအင္ၾကင္းကိုယ္ပြားအတုေတြသာျဖစ္သလို။အင္ၾကင္း၏ကိုယ္ ပြားမ်ားမွာတစ္ခုကိုခုတ္လိုက္ရင္ႏွစ္ခုျဖစ္သြားေလရာ။အတုအစစ္ကိုပို၍ေရြးရခက္သြားေလေတာ့သည္။ " အားလုံးဝိုင္းတိုက္ၾကေဟ့ ့ ့ယား ့ ့" စူးတိ၏တပည့္ေယာက္တစ္ကအခ်က္ေပးေအာ္သံႏွင့္အတူမီးလ်ွံငွက္ဂိုဏ္းသားရွစ္ဦးမွာဓါးလြတ္မ်ား ကုိယ္စီကိုင္ေျမွာက္၍ ေတြ႔သမ်ွေသာအင္ၾကင္းတို႔ကိုဓါးျဖင့္ပိုင္းလိုက္ၾကေလသည္။ ထိုစဥ္မွာမတိုးမက်ယ္ေသာေပါက္ကသ ြဲ ံႏွင့္ အတူစူးရွေတာက္ပေသာအလင္းတန္းကတစ္ဆိုင္ လုံးကိုလ်ွပ္ျပတ္သလိုလင္းလက္သြားေလေတာ့သည္။ " ဖန္း ့ ့ဖန္း ့ ့ေဖာက္ ့ ့ေဖာက္ ့ ့ဖ်ပ္ " " အား ့ ့ အီး ့ ့ဘာမွမျမင္ရေတာ့ဘူးဗ် ့ ့" " အိုး ့ ့အမေလး ့ ့ကန္းပါျပီဗ် ့ ့ ့" အင္ၾကင္း၏စူးရွေတာက္ပေသာအလင္းတန္းကတစ္ဆိုင္လုံးရွိလူမ်ားကိုေခတၱမ်ွေၾကာင္ေတာင္ကန္း သြားေစ၏။မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာေအာင္အျမင္အာရံုကင္းမဲ့၍အကန္းဘဝေရာက္သြားၾကသူမ်ားမွာတျဖည္း ျဖည္းႏွင့္မပီဝိုးတဝါးျဖင့္ျပန္ျမင္လာရသည့္အခ်ိန္တြင္။အင္ၾကင္းမွာဆိုင္အတြင္း၌မရွိေတာ့ေပ။အင္ၾကင္း သာမဟုတ္သူမ၏အဖြ႔ပ ဲ ါဆိုင္အျပင္၌တစ္ဥိီးတစ္ေယာက္မွရွိမေနၾကေတာ့ေပ။အင္ၾကင္းသာလူသတ္ ခ်င္စိတ္ရွိမည္ဆိုလ်ွင္ေလးငါးမိနစ္ခန္႔ေၾကာင္ေတာင္ကန္းသြားေသာမီးလ်ွံငွက္ဂိုဏ္းသားေတြတစ္ဦးမွအသက္ ရွင္က်န္ေနခဲ့မည္မဟုတ္ေပ။ " ဟာ ့ ့သခင္ေလး ့ ့သခင္ေလး " " ေသြးေၾကာပိတ္သြားတာထင္တယ္ကြ ႔ ႔သခင္ေလး ့ ့သခင္ေလး ့ ့ ့"

30

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

စားေသာက္ဆိုင္အလည္တြင္မတ္တတ္ႀကီးသတိေမ့ေနသူကမီးလ်ွံငွက္၏သခင္ေလးစူးတိ။စူးတိ၏ တပည့္မ်ားကစူးတိကိုဝိုင္း၍လႈပ္ခတ္ကာေအာ္ဟစ္ ေခၚလိုက္ၾကေလ၏။သတိျပန္လည္လာေသာစူးတိကေဒါသတႀကီးျဖင့္သူ႔လူမ်ားကိုေအာ္ဟစ္အမိန္႔ေပးလိုက္ ေလသည္။သုိ႔ပါေသာ္လည္းစူးတိ၏စကားကိုဘယ္သူမွနားလည္နိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ေပ။စူးတိအမိန္႔ေပးလိုက္ေသာ စကားတိ႔သ ု ည္ကား။ " ဝူး ့ ့ဝူး ့ ့အဘားဘား ့ ့ဘား " " ဟာသြားျပီ ႔ ႔ ႔ငါတို႔သခင္ေလး အ သြားျပီ ့ ့" " သခင္ေလးစကားေျပာလို႔မရေတာ့ဘူး ့ ့ဟိုစုန္းမျပဳစားသြားျပီ ႔ ႔ဂိုဏ္းသားေတြေခါ ္ျပီးစုန္းမေနာက္ ကိုလိုက္အျမန္လိုက္ၾကပါဟ ့ ့" " အဘား ့ ့အားဘာ ့ ့ဘားဘားဘား " စူးတိတစ္ေယာက္ဘာကိုေျပာေနသည္ကိုဘယ္သူမွမသိနားမလည္ၾကေတာ့သည့္အတြက္ဂိုဏ္းသားမ်ားကစစ္ ကူေခၚ၍အင္ၾကင္းတို႔ကိုရွာေဖြရန္ မီးလ်ွံငွက္ ဂိုဏ္းဆီျပန္ေျပးသြားၾကေလေတာ့သည္။ ေမာက္မာပလႊားေသာစူးတိတစ္ေယာက္ကေတာ့ဂိုဏ္းေတြေျပာသည္ကိုသူမၾကား။သူေျပာသည္ကို လည္းဂိုဏ္းသားေတြကနားမလည္သည့္ဆြံအနားမၾကားဘဝသို႔အခ်ိန္တိုေလးအတြင္းက်ေရာက္သြားေလ ေတာ့၏။သိုင္းပညာအားကိုးျဖင့္လူတကာအေပၚဗိုလ္က်ခ်င္ေသာစူးတိသည္စားေသာကဆိုင္အလည္၌မ်က္ ရည္တရႊဲရႊဲႏွင့္ရႈိက္ႀကီးတင္ထိုင္၍ငိုေၾကြးေနရေလျပီေကာ။စူးတိ၏အျဖစ္ကိုလူေတြကျမင္ေတြ႔ၾကပါေသာ္လည္း သနားသည့္တစ္ေယာက္မရွိေပ။တစ္ျမိဳ႕လံုးဝမ္းသာ မဆုံးတျပံဳးျပံဳးပင္ျဖစ္ေနၾကေသး၏။ မီးလ်ွံငွက္ဂိုဏ္းသားမ်ားမွာလည္းအင္ၾကင္းတို႔ကိုလူၾကားေကာင္းေအာင္သာတစ္ျမိဳ႕လုံးပတ္ရွာေနၾက သည္။ျမင္းလွည္းတစ္စီးငွား၍ျမိဳ႕ျပင္သို႔ထြက္သြားၾကသည့္အေၾကာင္းကိုလူအမ်ားကဝိုင္းေျပာပါေသာ္လည္း သတိၱရွိရွိျဖင့္ထြက္လိုက္မည့္သူတစ္ဦးမွမရွိေပ။လူအမ်ားႀကီးကိုလွ်ပ္တျပတ္အတြင္းေၾကာင္ ေတာင္ကန္းျဖစ္ေအာင္လုပ္သြားျပီး။သိုင္းပညာေကာင္းေသာလူတစ္ေယာက္ကိုဆြံအနားမၾကားျဖစ္ ေအာင္လုပ္သြားသည့္အင္ၾကင္း၏အေနာက္ကိုဘယ္သူမွမလိုက္ရဲတာလဲထူးဆန္းလွသည္ေတာ့မဟုတ္ ေပ။အင္ၾကင္းတို႔ငွားစီးလာေသာျမင္းလွည္းကေတာ့လိုက္ေနွာက္ယွက္မည့္သူကင္းေဝးစြာျဖင့္ပုံမွန္ေလး သာခရီးဆက္ေနေလသည္။ " သခင္မေလး ့ ့ဟိုလူေတြကိုအကုန္သတ္ျပစ္ခဲ့တာလား ့ ႔ ့ " " မသတ္ခဲ့ပါဘူး ့ ့ ့နီေပါမွမဟုတ္တာဟိုမွာဆိုရင္ေတာ့တစ္ေယာက္မွအရွင္ထားခဲ့မွာမဟုတ္ဘူး ့ ့ ့ ့ သူတပါးျမိဳ႕ရြာဆိုေတာ့သီးခံလိုက္ရတာေပါ့ ့ ့ ့ဒါေပမယ့္ ေဆာင့္ၾကြားၾကြားေကာင္ကိုေတာ့ နားရြက္ ေနာက္ကဆံျခည္မ်ွင္ေသြးေၾကာရွစ္ခုကိုျပတ္သြားေအာင္လက္မနဲ႔ထိုးခဲ့ျပီး ့ ့ ့အသံအိုးကိုရိုက္ခထ ြဲ ား ခဲ့တယ္ ့ ့ ့ ့အေရာင္ကန္းမီးစုန္းနဲ႔ခုနကေျပာတဲ့ဒါဏ္ရာေတြ ေၾကာင့္ေနာက္ဆုံးမွသတိရလာလိမ့္မယ္ ့ ့ ့သတိရ လာနဲ႔ သူ႔ဘဝကေတာ့ ့ ့ ့ဘာျဖစ္သြားမလဲသိတယ္မဟုတ္လား ့ ့ ့" အင္ၾကင္း၏အေမးစကားကိုသူမႏွင့္အတူပါလာေသာမ်က္လွည့္ျပသည့္လူဝႀကီးကျပန္၍အေျဖေပးလိုက္ေလ သည္။ " ဇာတ္သိမ္းသြားေတာ့တာေပါ့ သခင္မေလးရယ္ဆြံအနားမၾကားတဲ့လူတစ္ေယာက္ရဲ႕သိုင္းပညာဟာ ဘာမ်ားအသုံးဝင္ေတာ့မွာတဲ့လဲ ႔ ႔ ေဘးတစ္ဖက္တစ္ ခ်က္ကရန္သူကိုျမင္နိုင္ တယ္ဆိုရင္ေတာင္အေနာက္ကရန္သူရဲ႕အသံကိုမွမၾကားေတာ့ဘဲကိုး ႕ ႕ ႔ ေသြးေၾကာရွစ္ေၾကာလို႔သခင္မကေျပာေတာ့ဒီလူဂုတ္ေတာင္ေစာင္းလွည့္လို႔ရမွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး ့ ့ ့ ့ ဒါလဲေကာင္းတာဘဲ ႔ ႔ေနာက္ဆိုသူမ်ားသားသမီးကိုမေစာ္ကားနိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့ ့ ့ ့"

31

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

မနက္ခင္း၏အလွတရားသည္ေၾသာကာသေလာၾကီးတစ္ခုလုံးကိုသာယာလွပမႈအျပည့္ေပးေနပါေသာ္လည္းမီး လ်ွံငွက္ဂိုဏ္းအတြက္ေတာ့အက်ည္းတန္ကာေနေလ၏။ ………………………………… ေတာအတြင္းအားရေအာင္မ်က္စိလည္ျပီးသည့္ေနာက္ေတာ့။က်န္းရွန္းမွာသူေတြ႔ခ်င္ေနသည့္နဂါး နက္စံအိမ္ကိုထင္းထင္းႀကီးေတြလိုက္ရေလျပီ။ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့စိတ္ထင္တိုင္းဇြတ္မလုပ္ဘဲ။ ဟန္ရွန္းေဟြ႔ေျပာလိုက္ေသာအမွတ္အသားမ်ားကိုဂရုတစိုက္ရွာေဖြေနေလ၏။ ဤစံအိမ္သည္နဂါးနက္စံအိမ္ျဖစ္မွန္းအလုံးစုံေသ ခ်ာသြားသည့္အခါမွ။တည္ၾကည္ေလးနက္ေနသာရုပ္ အသြင္ေပ်ာက္ကာအပိုးမေသေသာမ်က္ႏွက္ႏွာျပံဳးစိစပ္ျဖဲျဖင့္နဂါးနက္စံအိမ္အတြင္းေျပးဝင္သြားလိုက္ ေလေတာ့သည္။ " ေဟ့ ့ ့ဝမ္ဟုန္ထြက္ခဲ့စမ္း ့ ့ ့ဟိတ္ ေခၚေနတာမၾကားဘူးလားကြ ႔ ႔ ႔ဝမ္ဟုန္ ့ ့ထြက္လာခဲ့စမ္း ့ ့ ့" က်န္းရွင္းမွာေအာ္ဟစ္စိမ္ေခၚရင္းစံအိမ္ဝင္းအ တြင္းလွည့္ပတ္ရွာေဖြလိုက္ေလရာ။စံအိမ္၏ေတာင္ ဘက္ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္လူေသအေလာင္းႏွစ္ေလာင္းႏွင့္သစ္ပင္ေအာက္တြင္အသက္ငင္ေနေသာလူတစ္ ေယာက္ကိုေတြ႔လိုက္ရေလသည္။ဝမ္ဟုန္တို႔ဆရာတပည့္မွာႏွင္းပုလဲစံအိမ္ကလူ ေတြ၏လက္ခ်က္မိသြားၾကေလျပီ။ အေလာင္းေကာင္ေတြပုတ္ပြေနရံုသာမကလဒေတြ။က်ီးကန္းေတြပင္ ဝိုင္းဝန္းထိုးဆိတ္ေနၾကေလ၏။က်န္းရွင္းကသစ္ပင္အနားက မေသမရွင္ျဖစ္ေန ေသာ လူကိုေသခ်ာစြာစစ္ေဆးၾကည့္လိုက္ေလသည္။ဝမ္ဟုန္မွဝမ္ဟုန္စစ္စစ္ပင္။ရင္ဘတ္၌ေရးထိုး ထား ေသာ ငါးႏွစ္ေကာင္ေဆးမွင္ရုပ္ကဝမ္ဟုန္ျဖစ္မွန္းသက္ေသခံေနသလို။မ်က္နွာအခ်ိဳးအစားႏွင့္ပုံသ႑ာန္မွာလည္း ဘိုးဘိုးေဟြ႔ ေျပာလိုက္သည့္အတိုင္းတူညီေနေလ၏။ " ေရ ႔ ႔ ႔ ေရ ႔ ႔ ႔ " " ေဟးေဟးေဟး ့ ့အမေလးေပ်ာ္လြန္းလို႔ထ ေတာင္ကလိုက္ခ်င္ေသးတယ္ ႔ ့ သ ့ က္သာလိုက္တာကြာ ဟားဟားဟား ့ ့ ့ကိုယ္ဆိုရင္ေတာင္ခါေလာက္ရက္စက္နိုင္မွာမဟုတ္ဘူး ေဟးေဟးေဟး ့ ့ခါးရိုးခ်ိဳးျပီးအေၾကာ ေတြပါျဖတ္သြားတာကို ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္ ဝမ္းသာတယ္ ့ ့ ့ေရာ့ ့ ့ေရာ့ ေရေလးေသာက္လိုက္အုန္း ့ ့ ေစတနာရွိလြန္းလိ႔ေ ု တာ့မဟုတ္ဘူး ျမန္ျမန္ေသသြားမွာစိိုးလို႔ဗ် ့ ့ ့ဟားဟားဟား ေဟ့က်ီးကန္းေတြ လဒေတြ လာလာ လာလာဒီလူကိုလာစားၾက ့ ့ ့ က်ဳပ္ကခင္ဗ်ားကိုသတ္ဖို႔လာ တာဘဲအခုသနားလိ႔မ ု သတ္ရက္ေတာ့ဘူးဗ်ာ ့ ့ ့ ့အဲ့ဒါေက်းဇူးရွင္ဆရာသမားကိုေစာ္ကားလို႔ မိုး နတ္မင္းကဒါဏ္ခတ္တာဗ် ့ ့ ့နားလည္ျပီလားေသခါ နီးႀကီးရဲ႕ ႔ ႔ ႔ ႏွင္းပုလဲစံအိမ္ကလူေတြကိုေက်းဇူး ေတာင္တင္လိုက္ခ်င္ေသးတယ္ ့ ့ ့ဟားဟားဟားက်ဳပ္ကဘိုးဘိုးႀကီးဟန္ရွန္းေဟြ႔ကိုယ္စားခင္ဗ်ား သတ္ဖ႔ဟ ို ိုးအေဝးႀကီးကေနလာခဲ့ရတာဗ် ့ ့ ့လာရ ႀကိဳးနပ္လိုက္တာဗ်ာ ့ ့ ့ကိုင္းသြားျပီဗ်ိဳ႕ ေဟးေဟး ့ ့ ့ နတ္ပန္းကေလးေရထိုက္စန္းေတာင္ကိုသြားျပီးရင္အကိုျပန္လာေတာ့မယ္ဟ ဟားဟားဟား ့ ့ ့" က်န္းရွင္သည္အသက္ထြက္ရခက္၍မေသနိုင္ဘဲျဖစ္ေနေသာဝမ္ဟုန္ကိုၾကည့္ျပီးအားပါးတရေအာ္ ဟစ္ရီေမာလိုက္ျပီးနဂါးနက္စံအိမ္မွျပန္ထြက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။ ဝမ္ဟုန္ကေတာ့သစ္ပင္ေျခရင္းတြင္ကုန္းေပၚေရာက္ေနသည့္ငါးတစ္ေကာင္လိုအသက္ရႈၾကပ္ျပီး ဖုတ္လိႈက္ဖုတ္လႈိက္ျဖစ္ေနေလ၏။ေက်းဇူးရွင္ကို ေက်းစြပ္ထားသည့္ဝမ္ဟုန္မွာေသေလာက္သည့္ဒါဏ္ ရာရထားသည္ကိုေတာင္မေသနိုင္ေသးဘဲ။မေသခင္စပ္ၾကားေလးကိုေဝဒနာကိုျပင္းထန္စြာခံစားေနရေလ သည္။ဝမ္ဟုန္တစ္ေယာက္ကေတာ့ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ျမန္ျမန္ႏွင့္မွန္မွန္လည္တတ္ ေသာဝဋ္ဆိုသည့္ဒုကၡကိုေနာင္တတရားအျပည့္နွင့္ခံစားေနရေလျပီ။ဝမ္ဟုန္အေတာင့္တဆုံးေသာေသ ျခင္းတရားဟူသည့္ရာေလးကိုပင္။ေနာက္မွေရာက္လာသည့္အသံပိုင္ရွင္ေလးကေပးမသြားသည့္အျပင္အသက္

32

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အနည္းငယ္ဆက္နိုင္ရန္အတြက္ေရပင္တိုက္၍သြားခဲ့ေသးသည္။အေမွာင္ထုကလြျဲ ပီးဘာမွမျမင္ရေတာ့သည့္ ဝမ္ဟုန္၏မ်က္လုံးအိမ္မွမ်က္ရည္ပူမ်ားက်ဆင္းလာသလိုက်န္းရွင္းေအာ္ရီသံကတေျဖးေျဖးေဝးကြာသြားေလ ျပီဝမ္ဟုန္ကိုေတာ့ေသမင္းကခဏေမ့ေနပုံရေလ၏။ ………………………… ယိေပေတာစပ္၌ထင္းခုတ္လာၾကေသာသစ္ခုတ္သမားေတြႏွင့္ေတြ႔လိုက္ရေသာက်န္းရွင္းအဖို႔ေနာက္ ထပ္လမ္းေပ်ာက္မွာမစိုးရိမ္ရေတာ့ေပ။က်န္းရွင္းသည္ပုဆိန္တစ္လက္ဆ၍ ြဲ ကူညီညာဝိုင္းလုပ္ကိုင္ေပးျပီးသစ္ ခုတ္သမားေတြအျပန္လွည္းေပၚတက္၍လိုက္ လာခဲ့ေလေတာ့သည္။ အပူအပင္ကင္းေသာ က်န္းရွင္းက ထင္းလွည္းအေပၚပက္လက္လွန္လွဲရင္းေတးသီခ်င္းပုဒ္ကိုေအာ္ဟစ္သီဆိုလိုက္ရာတြင္ထင္းခုတ္သမားအဖြဲ႔က လည္းက်န္းရွင္းႏွင့္အတူသံျပိဳင္လိုက္ဆိုရင္းယိေပျမိဳ႕ဆီသ႔လ ို ွည္းကိုတအိအိႏွင့္ေမာင္းႏွင္လာၾကေလသည္။ ႏွင္းပုလဲစံအိမ္ကလူေတြကေတာ့က်န္းရွင္းကိုေျမလွန္ရွာဖို႔ခ်န္က်န္းျမိဳ႕ကိုထြက္သြားၾကသည္ကိုလည္း သူမသိ။သူ႔အတြက္ေလာကၾကီးကသာယာလ်က္။ " ဆရာေလး ယိေပကိုေရာက္ရင္ဘယ္မွတည္းမေနနဲ႔က်ဳပ္တို႔န႔သ ဲ ာတစ္ခါတည္းလိုက္ခဲ့ ့ ့ ့က်ဳပ္တို႔က ဒီညေရႊငါးေသာက္အဆိုင္အေနာက္က ထင္းတဲထဲမွာအိပ္မွာဗ် ့ ့ဆရာေလးကို အရက္ဝိုင္းနဲ႔ျပဳစုခ်င္လြန္းပါ ဗ်ာ ့ ့ ့က်ဳပ္တို႔အဖြ႔ႀဲ ကီးထဲဆို ဘယ္ဒီအခ်ိန္ျပန္ရလိမ့္မတုန္း ့ ့ ့ဆရာေလးကူညီလို႔သာေပါ့ ့ ့ ့" " ဟုတ္တယ္ဗ် ့ ့ ့ဆရာေလး ့ ့က်ဳပ္တို႔အဖြ႔န ဲ ႔သ ဲ ာလိုက္ခဲ့စမ္းပါ ့ ့အရက္ကေတာ့ဆရာေလးစိတ္ တိုင္းက်ေသာက္ရေစရမယ္ဗ်ာ ့ ့ ့" " ခင္ဗ်ားတို႔တကယ္ေျပာတာေနာ္ ့ ့ေဟးေဟး ေဟး ့ ့ လိုက္တယ္ဗ်ာ ့ ့အရက္သာ အဝတိုက္ဖို႔ ျပင္ထားၾကေပေတာ့ ့ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့" က်န္းရွင္း၏စကားေၾကာင့္သစ္ခုတ္သမားတစ္စုမွာဝမ္းသာရႊင္ျမဴးစြာျဖင့္ညာသံေပးလိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ " ေဝး ့ ့ေဟးေဟး ့ ့ ့ေဝး ့ ့ ့" းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 6#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၆ ။ ေရာက္ေလရာ၌ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ေသာက်န္းရွင္းသည္ထင္းခုတ္သမားအဖြဲ႔ကေသခ်ာေျပာဆိုအပ္ႏွံေပးလိုက္ သည့္ကုန္သည္အဖြ႔ႏ ဲ ွင့္ခဏေလးအတြင္းအဖြဲ႔က်သြားကာေဟးလားဝါးလာႏွင့္အတူသြားအတူစားရင္းစီခြ်မ္းျမိဳ႕ သိ႔ေ ု ရာက္လာခဲ့ျပန္ေလျပီ။ " ငါတို႔တူေမာင္ကေတာ့ အေတာ့္ကိုေပ်ာ္တတ္ ရႊင္တတ္တဲ့လူပါလားကြ ့ ့ ့အဘတို႔န႔ဆ ဲ က္မလိုက္ ေတာ့တာေတာ့စိတ္မေကာင္းဘူူကြာ ့ ့ ့ ့ ့ကိုင္းေနခဲ့ေပေတာ့ ငါ့တူႀကီးေရ ႔ ႔အဘတို႔ကေတာ့ စီခြ်မ္းျမိဳ႕မွာမနားေတာ့ဘူးကြ ့႔ေနာက္က်မွာစိုးလို႔ေဟ့ကဲသြားျပီီေဟ့ ့ ့မင္းအလုပ္ကိစၥေလးေတြလဲအဆင္ ေျပပါေစကြယ္ ့ ့ ့ " ကုန္အဖြ႔ေ ဲ ခါင္းေဆာင္၏ႏႈတ္ဆက္ကားကိုက်န္းရွင္းကရိုက်ိဳးစြာျဖင့္ျပန္လည္အေျဖျပီး။ကုန္သည္အဖြဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ကိုပါဆုမြန္ေကာင္းျပန္ေတာင္းေပးလိုက္ေလသည္။ " ေက်းဇူးတင္ပါတယ္အဘရယ္ ႔ ႔ အဘေပးတဲ့ဆုနဲ႔ျပည့္ပါေစဗ်ာ ့ ့ ့အဘတို႔လည္း အစစအရာရာအဆင္ ေျပၾကပါေစဗ်ာ ့ ့ ့" " ေဟးေဟးေဟး ့ ့ေကာင္းပါျပီဗ်ာ သြားျပီေဟ့ေနခဲ့ေပအုန္းေတာ့ ငါ့တူႀကီးေရ ့ ့" ့

33

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

က်န္းရွင္းကသူ႔ကိုႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြာသြားၾကေသာကုန္သည္အဖြဲ႔ကိုလက္ျပႏႈတ္ဆက္လိုက္ျပီးေနာက္။ စီခြ်မ္းျမိဳ႕ေစ်းတန္းအတြင္းတိုးဝင္ကာဟိုဒီေငးေမာၾကည့္ရင္းအနီးစပ္ရာစားေသာက္ဆိုင္ေလးထဲသို႔လွမ္း ဝင္လိုက္ေလေတာ့သည္။ကုန္သည္အဖြဲ႔ႏွင့္ခခ ြဲ ြာလာစဥ္တုန္းကေတြ႔လိုက္ရ သည့္ဝမ္းနည္းရိပ္မ်ားမွာသူ႔မ်က္ဝန္းထဲတြင္တစက္ကေလးမွပင္ရွိမေနေတာ့။သူ၏မူပိုင္ဟန္ျဖစ္ေသာျပံဳး စိစိ အမူအရာျဖင့္စားေသာက္ဆိုင္ထဲလွမ္းဝင္လိုက္ေတာ့သည္။ " ဒီေကာင္ေလးဆိုတာ ေသခ်ာလို႔လား ့ ့ ့က်ား နက္ ့ ့ ့" " ကြ်န္ေတာ္က ခံလိုက္ရတဲ့လူပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးရယ္ ့ ့ ဘယ္ေမ့လို႔ရမွာလဲဗ် လုံးဝေသခ်ာပါတယ္ခင္ဗ်ား ့ ့ ့ ဒီေကာင္မွ ႔ ႔ ဒီေကာင္အစစ္ပါ ့ ့ ့" က်ားနက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္၏စကားကိုေျမြပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္ကေထာက္ခံလိုက္ရင္း။လူရမ္းကားဆိုသည္မွာဤေကာင္ ေလးပင္ျဖစ္ေၾကာင္း။သူတို႔ႏွစ္ဦးဘက္ကလုံးဝေသခ်ာ ေၾကာင္းေျပာဆိုလိုက္ျပန္သည္။ " ဟုတ္တယ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးကြ်န္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ ေယာက္ရဲ႕လက္ကိုအတင္းဖမ္းခ်ဳပ္ျပီးညင္းဆဲ သြားတာ အဲ့ဒီအေကာင္ပါဘဲခင္ဗ်ား ့ ့ျပီးေတာ့ မဟာမိတ္ ဂိုဏ္ရဲ႕အလံနဲ႔တံဆိပ္ကိုလည္း ဒင္းပဲရိုက္ခ်ိဳးဖ်က္စီး သြားခဲ့တာကြ်န္ေတာ္တ႔လ ို ူမွားပါဘူူးခင္ဗ်ား ဒီေကာင္မွ ဒီေကာင္အစစ္ဆိုတာလုံးဝေသခ်ာပါတယ္ခင္ဗ်ား ့ ့ ့" စားေသာက္ဆိုင္အေပါ ္ထပ္တြင္က်န္းရွင္းကိုလိုက္ရွာေဖြေနၾကသည့္မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးႏွင့္အ ဖြ႔ဝ ဲ င္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားက။က်ားနက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွင့္ေျမြပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္တို႔၏စကားေၾကာင့္ဆိုင္ေအာက္ထပ္ကိုမသိမ သာျဖင့္ငုံၾကည့္လိုက္ၾကေလသည္။ေမ်ွာ္တုန္းေမ်ွာ္ဆဲပ်ိဳလဲေပါ ္လာဆိုသည္မွာဒါမ်ိဳး ပင္ျဖစ္မည္ဟုဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကေတြးလိုက္ၾကေလသည္။ရွာတုန္းကမေတြ႔ အခုမဟာမိတ္ဂိုဏ္းကိုျပန္ၾက ရန္တိုင္ပင္ေနသည့္အခါမွဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ေတြ႔ရေလျပီ။ဆိုင္ေအာက္တြင္လဲဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေတြ၏လက္ေရြး စင္သိုင္းသမားမ်ားကစားပြအ ဲ ျပည့္နီးပါးစားေသာက္ေနၾကရာ။ဤလူရမ္းကားေလးမွာအေတာင္ေပါက္မွ သာလြတ္ေျမာက္နိုင္ေတာ့မည္ဟုဂိုဏ္းခ်ဳပ္အေပါင္းကထပ္မံ၍မွတ္ခ်က္ခ်လိုက္ၾကျပန္သည္။ " အားပါးပါးေကာင္းလိုက္တဲ့အရက္ ဒါ့ေၾကာင့္လဲ ေရွာင္ထင္းဘိုးဘိုးနဲ႔ဘဘဟုတ္စိန္တ႔က ို ဒီအရက္ ကိုႀကိဳက္ၾကတာကိုးဟီးဟီး ့ ့ငါလည္းသူတို႔လိုအရက္ဗူးေလးတစ္ခုလုံးေလာက္ေဆာင္ထားရဦးမယ္ ့ ့ ့" " ေဆာင္ရင္လည္းေနာက္ဘဝမွာသာေဆာင္ထားေပေတာ့ ့ ့ ့ေခြးမသားလူရမ္းကားရဲ႕ ႔ ႔ ႔" က်န္းရွင္း၏တီးတိုးေရရြတ္သံကိုေနွာက္ယွက္ဖ်က္ဆီးေျပာဆိုလိုက္သူကေလာက္ဟူ။ က်န္းရွင္းကသူ႔စကားကိုေႏွာက္ယွက္လိုက္ေသာေဘးစားပြဲဝိုင္းကလူကိုေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ျပီးမွေလာက္ဟူျဖစ္ မွန္းမွတ္မိသြားေလရာ။ " ဟားဟားဟား ့ ့ေလၾကြားရဲ႕သားပါလားကြ ႔ ႔ ႔မင္းအေဖေရာပါမလားဘူးလားကြ ႔ ႔ ႔ ကိုယ့္အာရံုနဲ႔ ကိုယ္ဆိုေတာ့မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္းႀကီးကိုေတာင္မျမင္လိုက္မိဘူး ့ ့ ့" က်န္းရွင္းကေျပာလက္စ စကားကိုခဏရပ္ျပီးစားေသာက္ဆိုင္ကိုတစ္ခ်က္ေဝွ႔ၾကည့္ျပီး။ " အေဖာ္အေပါင္းေတြနဲ႔ပါလားကြ ႔ ႔ ႔ မင္းတို႔သားအဖအားကိုးတဲ့ ကမာၻလိပ္ဆိုတာႀကီးေကာပါမလား ဘူးလား ့ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့" " မင္း ့ ့မင္းေစာ္ကားလွခ်ည္လားကြ " " ေလာက္ဟူရပ္လိုက္ ့ ့ ့ " အေပၚထပ္မွလွမ္းဟန္႔တားလိုက္သည့္က်ားနက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္၏အသံေၾကာင့္က်န္းရွင္းကိုတိုက္ခိုက္ရန္ျပင္ေန ေသာေလာက္ဟူရပ္တန္႔သြားေလသည္။က်န္းရွင္းကစားပြေ ဲ ပၚကအရက္ခြက္ေလးကိုကိုင္၍ေမာ့လိုက္ ျပီးေျမပဲဆားေလွာ္ကိုလက္တစ္ဆုပ္ခန္႔ကုပ္ယူလိုက္ျပီးပါးစပ္ထဲသို႔တစ္ေစ့ျခင္းျပစ္ထည့္၍ဝါးေနစဥ္စား ေသာက္ဆိုင္အေပၚထပ္မွလူမ်ားခုန္ဆင္းလာၾကေလသည္။က်န္းရွင္းကေနာက္ဆုံးလက္က်န္ေျမပဲဆားေလွာ္

34

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေစ့ေလးကိုပါးစပ္ထဲျပစ္ထည့္လိုက္ျပီး။ခုန္ဆင္းလာေသာလူေတြကိုေသခ်ာၾကည့္ျပီးေနာက္မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ ႀကီးကိုခပ္မွန္း၍ဟုတ္မဟုတ္လွမ္းေမးလိုက္ေလသည္။ " ဦးႀကီးက မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးဆိုတာထင္ပါရဲ႕ ႕ ႕ ႕" " ဟင္း ့ ့ဟင္း ့ ့ဟင္း ့ ့မင္းက လူကဲခပ္ေတာ့ေကာင္းသားဘဲကြ ႔ ႔ ႔" " ဟုတ္ကဲ့ေကာင္းရတာေပါ့ဗ်ာ မေကာင္းရင္သူမ်ားလိမ္တိုင္းခံေနရေတာ့မွာေပါ့ ့ ့ ့ဦးႀကီးလဲလူကဲခပ္ ေကာင္းဖိ႔ေ ု တာ့လိုေနျပီခင္ဗ် ့ ့ ့အခုလိုလူကဲခပ္မေကာင္းေတာ့ လူလိမ္လူညာ လူရမ္းကားေတြေၾကာင့္ ကိုယ္ပါေရာျပီးနာမည္ပ်က္ရ ေတာ့တာေပါ့ ့ ့ ့” မဟာဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးမွာမ်က္ႏွာတစ္ခုလုံးရဲတြတ္၍သြားျပီးက်န္းရွင္းကိုစကားပင္ေကာင္းစြာမေျပာနိုင္ ေအာင္စိတ္တိုသြားေလကာ။လက္ေရြးစင္သိုင္းသမားမ်ားကိုဝိုင္း၍တိုက္ခိုင္းလိုက္ေလေတာ့သည္။ " မင္း ့ ့မင္း ့ ့ေဟ့ အားလုံးဝင္တိုက္ၾကစမ္း ့ ့" မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး၏စကားအဆုံး၌လူေပါင္းအစိတ္ထဲမွလူငါးေယာက္သာထ၍လာက်န္းရွင္းကိုဝင္မတိုက္ ဘဲက်ီးၾကည့္ေၾကာင္ၾကည့္ေနေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းကထိုလူမ်ားၾကည့္ျပီးရီေမာလိုက္ကာ။ " ေအာ္ ခင္ဗ်ားတို႔ငါးေယာက္ကေရာ သူတ႔လ ို ူေတြလား မသိပါဘူးဗ်ာက်ဴပ္က ခရီးသြားေတြမွတ္လို႔ ဟားဟားဟား ့ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့ ့အမေလး အေတာ္ရီရတဲ့သိုင္းေလာကပါလားကိုယ့္လူအခ်င္းခ်င္းဆို ဖားနိုင္ဖားစား ငါးနိုင္ငါးစားနဲ႔တယ္လုပ္ခ်င္ၾကတာကိုး ့ ့ ဒ ့ ါမ်ိဳးလူေတြကိုမွ မွတ္ ေလာက္သားေလာက္သားေလာက္ျဖစ္ေအာင္မဆုံးမရရင္ ့ ့ ့ဘယ္ေတာ့မွအိမ္မျပန္ဘူးမွတ္ထား ့ ႔ ့ " " မင္းငါတုိ႔လူေတြဘာလုပ္လိုက္တာလဲ ႔ ႔ ႔အဆိပ္ခတ္လိုက္တာမဟုတ္လား ့ ့ ့ေသေပေတာ့ " " ေနဦး ့ ့ ့မီးလ်ွံငွက္ ့ ့ ့" မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးကလွမ္းဟန္႔တားေသာ္ လည္းမမွီလိုက္ေတာ့ေပမီးလွ်ံငွက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးကက်န္းရွင္း၏ ရင္ဝ၊လည္မ်ိဳနွင့္ဦးေခါင္းတို႔ကိုလက္ဝါးသုံးခ်က္ရိုက္သြင္းတိုက္ခိုက္ေလျပီ။ မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးျပီး လ်ွင္မီးလ်ွံငွက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးစူးက်င့္ကသိုင္းပညာအေကာင္းဆုံးျဖစ္ေလရာေထာင့္မက်ိဳးေမာက္မာလွေသာလ ူ ငယ္ေလးကေတာ့စူးက်င့္လက္ခ်က္မိျပီဟုထင္မွတ္လိုက္ၾကေလ၏။ " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ "့ " ဖ်န္း ့ ့ဖ်န္း ့ ့ဖ်န္း ့ ့" " ဒုတ္ ့ ့အင့္ ့ ့ ့" က်န္းရွင္း၏လက္ကမီးလ်ံငွက္စူးက်င့္လက္ဝါးရိုက္ခ်က္သူ႔ဆီမက်ေရာက္ခင္မွာပင္။မီးလ်ွံငွက္ကိုပါး သုံးခ်က္ဆင့္ရိုက္လိုက္ျပီးေနာက္တဆက္တည္းေသြးေၾကာပါထိုးပိတ္လိုက္ေလသည္။ စူးက်င့္၏လ်င္ျမန္မႈကိုေတာင္မနည္းလိုက္မွီေအာင္ ၾကည့္ေနရေသာဂိုဏ္းခ်ဳပ္မ်ားအဖို႔က်န္းရွင္းဘာလုပ္ လိုက္သည္ဆိုတာကိုဘယ္သူမွမေတြ႔လိုက္ၾကေပ။လက္ေရြးစင္သိုင္းသမားမ်ားကိုပင္သူတို႔မ်က္ေရွ႕ ေမွာက္၌ေျမပဲဆားေလွာ္ကိုပါးစပ္ထဲျပစ္ထည့္ေနရင္းမွေျမပဲေစ့ေတြျဖင့္လွမ္းျပစ္ျပီးသြးေၾကာပိတ္သြားခဲ့သည္ ကိုပင္မျမင္ေတြ႔ၾကေသာဤလူမ်ားအဖို႔။မီးလ်ွံငွက္ပါးရိုက္ခံလိုက္ျပီးေသြးေၾကာပါပိတ္ခံလိုက္ရသည္ကိုမသိၾက သည္မွာထူးဆန္းေသာကိစၥေတာ့မဟုတ္ေပ။က်န္းရွင္းကေတာင့္တင္းသြားမီးလ်ွံငွက္စူးက်င့္ ကိုမဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးဆီတြန္းပို႔လိုက္ျပီး။ " မေရာင္ရာကိုဆီအေတာ္လူးခ်င္ၾကတားကိုး ့ ့ ့ အနက္ေရာင္ေလာကသားေတြေလလာက်ယ္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔အားလုံး ဘယ္မိန္းမ ဂါဝန္ေအာက္သြားပုန္းေနၾကတာတုန္းဗ် ဟင္ ့ ့ ဒီမယ္မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကၤီး အရက္ဆိုင္ထဲမွာရန္ျဖစ္တိုက္ခိုက္တယ္ဆိုတာ ့ ့ ့အေပါစားတန္းမဝင္

35

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

တဲ့လူမိုက္ေတြအလုပ္ဗ် ့ ့ ့ခင္ဗ်ားရဲ႕ဂိုဏ္းဝင္ေတြကိုေသခ်ာျပန္စီစစ္ဖို႔ေကာင္းတယ္ ့ ့ ့ ကိုင္းကိစၥေလးရွိလို႔သြားလိုက္အုန္းမယ္ဗ်ာ ့ ့ ့အ ေနာက္ကလိုက္လာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ့ ႔ က်ဳပ္ကိုအဆိုး မဆိုၾကနဲ႔ ႔ ႔ ႔ ဟားဟားဟားရီစရာေကာင္း လိုက္တဲ့ သိုင္းေလာကသားေတြပါလားဟ ့ ့ဘိုးဘိုးေျပာတာ ေသြးထြက္ေအာင္ကိုမွန္တာဘဲ ႔ ႔ ႔ဟားဟားဟား ့ ့ ့ဘာတဲ့ အလကားနလပိန္းတုန္းေတြ ေသာက္ မွန္းကန္းမွန္းသိတဲ့ေကာင္တစ္ေကာင္မွ မရွိဘူးဆိုပါလား ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့" က်န္းရွင္းမွာရီေမာေနရင္းမွခႏၶာကိုယ္ကိုတစ္ခ်က္လႈပ္လိုက္ေလရာ။စားေသာက္အေရွ႕ကေခါင္မိုးေပၚ သိ႔တ ု မဟုတ္ခ်ည္းေရာက္ရွိသြားေလေတာ့သည္။ " ဝွစ္ ့ ့ဝွီး ့ ့" " ဟင္ ့ ့ဟာ ့ ့အလို ့ ့ ့" မဟာမိတ္ဂိုဏ္းအဖြ႔ဝ ဲ င္မ်ားသည္သူတို႔ႏွင့္အပုံႀကီးကြာလွေသာက်န္းရွင္း၏ကိုယ္ေဖာ့ပညာကိုအံ့ေၾသာ မင္သက္စြာၾကည့္ေနၾကစဥ္။က်န္းရွင္း၏စကားသံကိုသာၾကားလိုက္ရျပီးက်န္းရွင္းကိုမေတြ႔ျမင္ၾကရေတာ့ေပ။ " က်ဳပ္အရက္ဖိုးေလး ့ ့ရွင္းလိုက္ၾကအုန္း " က်န္းရွင္းေပ်ာက္ကြယ္သြားႏွင့္မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးတို႔အဖြ႔မ ံ ွာမီးလ်ွံငွက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးစူးက်င့္ကိုအလ်င္ အျမန္ေသြးေၾကာဖြင့္ေပးလိုက္ၾကေလ၏။ထို႔ ေနာက္စားေသာက္ဆိုင္အေပၚထပ္၌ပင္အေရးေပၚအ စည္းအေဝးျပဳလုပ္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ထိုအစည္းအေဝး၏ေနာက္ဆုံးေသာသေဘာတူညီမႈရလာဒ္ကိုသာ က်န္းရွင္းသာသိသြားလ်ွင္ဤအဖြဲ႔ကိုအစိမ္းလိုက္ပင္ဝါးစားေလာက္ေပသည္။ " ကိုင္းဒါဆိုအားလုံးသေဘာတူညီၾကတဲ့အတိုင္းေရွာင္လင္ ့ ့ဝူတန္နဲ႔ သိုင္းဂိုဏ္းႀကီးခုႏွစ္ဂိုဏ္းကိုအ ေၾကာင္းၾကား အကူညီေတာင္းၾကသလိုဘဲ ့ ့ ့သိုင္းေလာကရဲ႕နံပါတ္တစ္ဘုံရန္သူျဖစ္လာမယ့္ ဒီေကာင္ေလးကိုရင္ဆိုင္ဖို႔အတြက္ ့ ့ ့နဂါးမာန္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးရွင္းရန္ကိုလည္း အကူအညီေတာင္းၾကရမယ္ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးရွင္းရန္ကိုယ္တိုင္မလာနိုင္ရင္ေတာင္မွ ့ ့ ့လက္ေထာက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးနဲ႔ နတ္ေဒဝီသခင္မ ရဲ႕အမဲလိုက္ေခြးေတြကိုေတာ့ အကူအညီလႊတ္ေပးမွာကေတာ့ေသခ်ာတယ္ ့ ့ ့ ေတာက္ ့ ့ ့လူေလးကလက္ေတာက္ေလာက္နဲ႔ဒီေလာက္ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့သိုင္းပညာကိုဘယ္ ကသင္လာခဲ့သလဲမသိဘူး ့ ့ ့ ပိုျပီးေတာ့အႏၲရာယ္ ၾကီးမလာခင္တခါတည္းဦးခ်ိဳးထားမွျဖစ္မယ္ ့ ့ ့ အဲ့ဒီေကာင္ေလးရဲ႕ရုပ္ကိုပန္းခ်ီဆရာဆီမွာမွတ္မိသေလာက္ေျပာျပီးပုံတူဆခ ြဲ ိုင္း ့ ့ ့ဒါျပီးရင္ဂိုဏ္းအသီး သီးဆီကိုေရာက္ေအာင္ပို႔ထားမွျဖစ္မယ္ ့ ့ ့အားလုံး ကဒါကို သေဘာတူတယ္ဆို ့ ့ ့စာရြက္ေပၚမွာလက္ မွတ္ေရးထိုးျပီးေရွာင္လင္ကိုပို႔ရမယ္ ့ ့ဒီကေလးဟာ သိုင္းေလာက အတြက္အင္မတန္အေရးႀကီးတဲ့နံပါတ္ တစ္ရန္သူဘဲ ႔ ႔ " မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး၏စကားကိုအားလုံးကဝိုင္းေထာက္ခံၾကျပီး။မည္တို႔မည္ပုံတားဆီးၾကမည့္အ ေၾကာင္း။ေရွာင္လင္ကလူရမ္းကားေလးကိုဘယ္လိုတိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္သူတို႔ကမည္သို႔ဝင္တိုက္ၾကမည္ႏွင့္ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ေဆြးေႏြးေနၾကသည့္အခ်ိန္တြင္က်န္းရွင္းကျမင္းတစ္ေကာင္ဝယ္၍ထိုက္ဆန္းေတာင္ရွိ ရာသို႔ခရီးဆက္ေနေလျပီ။ …………………………………… " ဟာ ့ ့ေဟးေဟးေဟး ့ ့ငါ့လူမ်ားပါလားကြလုေတာက္ေကာမပါဘူးလားကြ ဟားဟားဟား ဝမ္းသာလိုက္တာကြ ့ ့ ့" " မပါဘူးကြေပသီးရ မင္းေတာင္ ဝလို႔လွလ႔ပ ို ါလားပါကြ ့ ့ဒီအရပ္နဲ႔အေတာ္ေလးတည့္ပံုရတယ္ " " ေဟးေဟးေဟး တည့္တာလဲမေျပာနဲ႔စိတ္ခ်မ္းသာတာကိုးငါ့လူမ်ားရဲ႕ ႕ ႕ သခင္ေလးတို႔ကေရလယ္

36

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ကြ်န္းမွာကြ ႔ ႔ ႔နားၾကဦးကြာ ့ ့မင္းလူေတြကမ်ားလွပါလားကြ ့ ့ ဟဲ့ကေလးေတြ ထိုင္ၾကဦး နားၾကဦးဟ ့႔ မင္းတို႔ကိုအခုစကားေျပာေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္ႀကီးကေတာ့ ့ ့သုိင္း ေလာကရဲ႕လူသတ္ဘုရင္ဘြ႕ဲ ကိုရထားတဲ့သိုင္းသမား ႀကီးဘဘေပသီးတဲ့ကြ႔ဲ မွတ္ထားၾက ငါ့လူမ်ား ့ ့ ့ လြန္ခဲ့သုံးႏွစ္ေက်ာ္က အင္မတန္ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလွတဲ့သိုင္းသမားဆိုးႀကီးကို ဓါးနဲ႔ထိုးသတ္ခဲ့ တဲ့လူေပါ့ငါ့လူမ်ားရဲ႕ ႔ ႔အဲ့ဒီသိုင္းသမားဆိုးႀကီးက သခင္မေလးကို ရန္ျပဳဖို႔ ဂြ်မ္းေတြျပစ္ျပီးလာတဲ့အခ်ိန္ ေဟာဒီကသိုင္းေလာကရဲ႕လူသတ္ဘုရင္ႀကီးကဓါးနဲ႔ ေဟာဒီလို ႔ ႔ ေဟာဒီလို ထိုးထည့္လိုက္တာေပါ့ ငါ့လူ မ်ားရဲ႕ ႔ ႔တစ္ရက္မွ မင္းတို႔ေလးေတြကို ဘေပသီးက လူဘယ္လိုသတ္ရတယ္ဆိုတာလက္ေတြ႔ျပသဦးမယ္ ငါ့လူမ်ား ့ ့" ပါးစပ္ကလည္းေျပာရင္းလက္ဟန္ေျခဟန္အျပည့္အဝႏွင့္သရုပ္ျပေနေသာေပသီးကိုနတ္ပန္းက ေလးကရီေမာကာတားျမစ္လိုက္ျပီးစံအိမ္အေပၚမွခုန္ဆင္းလာေလသည္။ " ခစ္ခစ္ခစ္ ့ ့ေတာ္ပါေတာ့ ဘဘေပသီးရယ္ ့ ့ဘဘေခါင္းႀကီးတို႔ကလဲ လာမယ္ဆိုျပီးေတာ့ၾကာ လိုက္တာ ့ ့သမီးရဲ႕အကိုသတင္းေကာဘာမွမၾကား ၾကဘူးလား ့ ့သြားလိုက္တာျဖင့္ၾကာလွျပီ အခုထိျပန္ မလာေသးဘူး ့ ့ဘယ္မ်ားအေလလိုက္ေနသလဲမသိပါဘူး ့ ့" " သမီး အေကာင္ကေတာ့ ဘဘတိ႔န ု ႔တ ဲ စ္ညဘဲေနျပီး ယိေပသြားမယ္ဆိုျပီးထြက္သြားတာဘဲ ႔ ႔ ႔ ဘာမွမျဖစ္ေလာက္ပါဘူးကြာ ့ ့သူ႔သိုင္းပညာက အေကာင္းေတာင္လြန္ေနတဲ့ဟာ ့ ့ ့ေကာင္မေလး ေတြေနာက္မ်ားလိုက္ေနလို႔ ၾကာေနရင္ေတာ့ ဘဘ လဲ ႔ ႔မေျပာတတ္ဘူးေဟ့ ့ ့ ့" ေခါင္းႀကီးကနတ္ပန္းကေလးကိုစေနာက္လိုက္ရာနတ္ပန္းကေလး၏မ်က္ႏွာမွာပ်က္ယြင္းသြားျပီး ေခါင္းႀကီးကိုရန္ေတြ႔လိုက္ေလေတာ့သည္။ " အိုး ့ ့လုပ္ရဲလုပ္ၾကည့္ပါလား ့ ့သမီးအေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းသိသြားေစရမယ္ ့ ့အဲ့ဒီေကာင္မကို တစ္သက္လုံး ငန္းေၾကာဆြသ ဲ ြားေအာင္ကိုလုပ္ျပစ္လိုက္ဦးမယ္ ့ ့ ့ ဘဘတိ႔ဘ ု ဘတူကိုဒါမ်ိဳးေတြလုပ္တတ္ေအာင္ေျမွာက္ေပးလိုက္ၾကတယ္မဟုတ္လား ့ ့ ့သတင္း ထြက္လာလိ႔က ု ေတာ့ ဘဘတို႔ပါအေသဘဲဟြန္း ့ ့ ့" " ေအာင္မေလး မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ ့ ့က်ဳပ္တို႔န႔ဘ ဲ ာမွမဆိုင္ဘူးေနာ္ ့ ့နင့္အေကာင္ကိုၾကေတာ့ ဘာမွ မလုပ္ဘူးလားဟ ့ ့" " အိုး ့ ့ ့သ႔က ူ ိုေတာ့လုပ္စရာလား ့ ့ဘဘတို႔န႔ဟ ဲ ိုေကာင္မကိုလုပ္ျပလိုက္ရင္ ့ ့သူေနာက္ထပ္လုပ္ရဲမွာ ေတာ့ဘူး ့ ့ ့ "့ " ဟားဟားဟား ့ ဟ ့ ားဟားဟား ့ ့သေဘာက် လိုက္တာကြာ ့ ့ငါနဲ႔လုေတာက္ကၾကားထဲကအသတ္ ခံရမယ့္ပုံဘဲ ႔ ႔ ငါတို႔တူမကေတာ့ အင္မတန္ခ်စ္စရာေကာင္းတာပါလားကြ ေပသီးရ ဟားဟားဟား " " ဟဲ့အေကာင္နင့္ရီသံကေရလယ္ကြ်န္းကေတာင္အတိုင္းသားၾကားရတယ္ ့ ့ေတာ္ေတာ္အာက်ယ္တဲ့ အေကာင္ ့ က ့ ်န္းရွင္းသတင္းေလးမ်ားမၾကားၾကဘူးလား ့ ့ ့" " ဘာမွ မၾကားရပါဘူးဖြားဖြားႀကီးရယ္ ့ ့" " ေအးေအး ့ ့အထဲဝင္ၾက ဟိုကေလးေတြလဲလာလာ ့ ့နင္တို႔ သခင္ေလးအေနာက္ကလာေနျပီ " နတ္ပန္းကေလးႏွင့္မဟူရာမွာေခါင္းႀကီးေပး လိုက္ေသာဝတ္စုံမ်ားကိုၾကည့္ျပီးသေဘာက်ေနစဥ္စုလင္းက။ "လုေတာက္ခ်င္ကျပန္လာျပီးမွ ့ ့ရွင္ကဒီကိုထြက္လာခဲ့တာေပါ့ခ်န္ယုေဝေလးေကာေနေကာင္းရဲ႕လား ့ ့ ့ ဟိုေကာင္ေလးေတြကသားငယ္ထည့္ေပး လိုက္တာဟုတ္လား ့ ့ ့ဟင္းဟင္းဟင္း ဒီကေလးကေတာ့ေလ ့ ့ ့ အကိုသားငယ္ေလးရဲ႕ေကာင္ေလးေတြကိုသမီးေလးမဟူရာအတြက္ အဖြ႔ခ ဲ ေ ြဲ ပးလိုက္ရေအာင္ ့ ့ညီမမွာပါ့

37

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဝမ္တို႔ရွိတာဘဲ ႔ ႔ ႔ ျပီးေတာ့ ညီမတို႔ကဒီမွာဘဲေနေတာ့မယ့္ဥစၥာလူမလိုေတာ့ပါဘူး ့ ့ ့" စုလင္း၏စကားေၾကာင့္ေခါင္းႀကီးမွာအ့ံအားသင့္သြားျပီးရွင္းရန္၏မ်က္ႏွာကိုအထူးအဆန္းသဖြယ္ေမာ့ ၾကည့္လိုက္ေလသည္။ " ဟီးဟီး ့ ့ ့ေဟ့ေကာင္ ပုဇြန္လိုလို ဂဏန္းလိုလို မ်က္လုံးလာျပဴးျပမေနနဲ႔ ႔ ႔ဟီးဟီး ့ ့ ့ ငါတို႔ရဲတိုက္ျပန္လာရင္ ဒီေနရာကိုဘယ္သူေစာင့္ေရွာက္မွာလဲ ႔ ႔ဟီးဟီး ့ ့ဟိုအဖိုးႀကီး အဖြားႀကီးကအို လွျပီကြ ဟီးဟီး မၾကာခင္ေသၾကေတာ့မွာ ဟားဟား ဟား ့ ့ ့ အဆိုးဆုံးကေတာ့ မင္းသခင္ေလးကသိုင္းေလာကနဲ႔မပတ္ခ်င္ေတာ့တာဘဲ ဟီးဟီး ့ ့ ့သူ႔ဘဝကအ ထီးက်န္သြားျပီကြ ဟိုးဟိုး ့ ့ ့ငါ့ဘဝလဲ အထီးက်န္ခါနီးျပီ ႔ ႔နားလည္လားငါေျပာတာကို ့ ့ဟီးဟီး ့ ့" ေသြးတစက္၏ရူးေၾကာင္စကားကိုတစ္ခြန္းမွနားမလည္ေသာေခါင္းႀကီးကေခါင္းခါရမ္းျပလိုက္ေလရာ။ " ဟီးဟီး ရွင္းရန္ မင္းအေကာင္ကငါ့ကိုလူသတ္ခ်င္ေအာင္လာလုပ္ေနျပီကြ ဟိုးဟိုး ့ ့ငါလုပ္ရင္ ဒီ ေကာင္ေသေတာ့မယ္ ့ ့ဟားဟား ့ ့ ့ ့" " အ ့ ့အကိုႀကီး အ ့ ့အသာေနစမ္းပါဗ်ာ ့ ့ကြ်န္ ေတာ္ေျပာ ့ ့ေျပာ ့ ့ေျပာလိုက္ပါ့မယ္ ့ ့" " ေဟ့ေကာင္အထစ္ ့ ့မင္းေျပာေတာ့ ဒီေန႔န႔ျဲ ပီးမွာတဲ့လားကြ ဟီးဟီး ့ ့ငါမင္းကိုပါငါ သတ္မိလိမ့္ မယ္ ့ ့ ့ ၾကားလား ဝူေတာက္ ၾကြက္သူခိုး ့ "့ " ေတာ္ၾကပါေတာ့ဗ်ာ ့ ့ ့" ရွင္းရန္ကဘိုးဘိုးေဟြ႔ကိုနွိပ္ေပးေနရာမွေသြးတစက္ႏွင့္ဝူေတာက္ကိုလွမ္းဟန္႔တားလိုက္ျပီးေနာက္။ ေခါင္းႀကီးလုပ္ရမည့္အရာမ်ားကိုညႊန္ၾကားလိုက္ေလသည္။ " ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့အတိုင္းဆို မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ နဲ႔သူ႔ဖြ႔က ဲ ိုရန္ျပဳသြားတယ္ဆိုတဲ့ကာင္ေလးကေတာ့ စိတ္ဝင္ စားစရာပဲအဲ့ဒီအမည္မသိဆိုတဲ့ေကာင္ကေလးကိုတားျမစ္ေပးဖို႔အတြက္လာအကူေတာင္းၾကတာေပါ့ဟုတ္လား ့့့" " ဟုတ္ပါတယ္သခင္ေလး ့ ့ကြ်န္ေတာ္တို႔ဒီကို လာမဟာမိတ္ဂိုဏ္းအဖြ႔က ဲ လူေတြနဲ႔လမ္းမွာဆုံေတြ႔ၾကေတာ့ ဖိတ္စာနဲ႔တကြသခင္ေလးကိုအကူအညီေတာင္းခံလိုက္ၾကတာပါခင္ဗ်ား ့ ့ ့" " အင္းေကာင္းျပီေလ ့ ့ ့ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့မလိုက္ေတာ့ဘူး ့ ့ ့ကြ်န္ေတာ္လိုက္ဖို႔လဲမလိုအပ္ေတာ့ပါ ဘူးေလ ႔ ႔ ႔ ျပည္မမွာ က်န္းရွင္းရွိတယ္ ့ ့ခင္ဗ်ားျပန္ ရင္ကြ်န္ေတာ့္သမီးႏွစ္ေယာက္ကိုေခါ ္သြား ့ ့ ့ သူတ႔သ ို ုံးေယာက္နဲ႔ဆို ့ ့လုံေလာက္တယ္ဆိုတာထက္ေတာင္ပိုေသးတယ္ ့ ့က်န္းရွင္းနဲ႔တင္ကိုကိစၥက ျပတ္တယ္ ့ ့ေတာ္ၾကာခင္ဗ်ားတူေတာ္ေမာင္ကတဆုံးတဆလုပ္လိုက္မွာစိုးလို႔နတ္ပန္းကေလးတို႔ကိုထည့္လိုက္ တာဟိုကေကာင္ေလးေတြကတုရွင္ရဲ႕လူေတြေပါ့ဟုတ္လား ့ ့ ့" " ဟုတ္ပါတယ္ သခင္ေလး ့ ့လုေတာက္ေခၚလာတာပါ သခင္မေလးရဲ႕ အမဲလိုက္ေခြးအဖြ႔ဲ ေနရာ မွာအစားထိုးဖိ႔ပ ု ါတဲ့ခင္ဗ်ား ့ ့ "့ ရွင္းရန္ကဘိုးဘိုးေဟြ႔ကိုႏွိပ္ေနရာမွ ေကာင္ေလးေတြကိုလွည့္ၾကည့္ကာျပံဳးျပလိုက္ျပီး။ "တုရွင္းကမင္းတိ႔က ု ိုဘာေတြသင္ေပးလိုက္လဲ နဂါးညႈိ႔ခ်က္ ဝကၤပါလား ့ ့ ့" " မွန္လွပါ ခမည္းေတာ္ႀကီးဖုရား " လူငယ္အဖြ႔ေ ဲ ခါင္းေဆာင္၏အေျဖစကားေၾကာင့္ ရွင္းရန္ကမ်က္ႏွာရႈံ႕မဲ့သြားျပီး။ " ငါ့ကို ရိုးရိုးသားသားေျပာၾကစမ္းပါကြာအားနာ မေနနဲ႔ ႔ ႔ ့သူသင္ေပးတာဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ " " ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္သြား ခ ့ ့ခမည္းေတာ္ ့ ့ဟို ့ ့ဟို ့ ့ သခင္ႀကီး " " အင္း ့ ့မင္းတို႔ဘဘေခါင္းႀကီးနဲ႔ျပန္လိုက္သြား ဟိုက ့ ့ ့မဟူရာဆိုတဲ့ ဘဘရဲ႕သမီးကမင္းတို႔အဖြ႔က ဲ ို

38

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဦးဆာင္လိမ့္မယ္ ့ ့ ့ဒါနဲ႔အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္နာမည္က ဘယ္လိုေခၚသလဲ ႔ ႔ ႔ " " ေမာက္က်င္း ပါသခင္ႀကီး " " ေမာက္လုရဲ႕သားမ်ားလားကြ႔ဲ ့ ့ "့ " ဟုတ္ပါတယ္ သခင္ႀကီး ့ ့ ့" " ကဲေခါင္းႀကီး ့ ့သဘက္ခါျပန္ၾကတစ္ရက္ေတာ့နားသြားလိုက္ဦးအမွန္ကခင္ဗ်ားနဲ႔လုေတာက္ကိုပါ ကြ်န္ေတာ္တ႔န ို ႔အ ဲ တူဒီမွာလာေနေစခ်င္တာ ့ ့ ့ခင္ဗ်ားတို႔လည္းအသက္ႀကီးလာျပီဆိုေတာ့အနား ယူသင့္ျပီေလ ႔ ႔ ႔ဟိုေကာင္ေလးသာ ရွိရင္အားလုံးမ်က္ ႏွာလႊဲထားလို႔ရတယ္ ့ ့ ့ ့ သူ႔မွာလဲဘာမွေတာ့အျပစ္မရွိပါဘူးေလ ့ ့ ့ဒါေပမယ့္ ့ ့ ့အားတအေၾကာင္းကိုျပန္ေတြးမိတိုင္းသူခံစား ရမွာရယ္ ့ ့သူ႔ကိုျမင္ရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ အားတကိုသတိရျပီး ့ ့ေကာင္ေလးကို မၾကည္ျဖဴမွာစိုးလို႔ ေရွာင္လင္ ေက်ာင္းမွာအျပစ္ဝန္ခံခိုင္းလိုက္တာဘဲ ႔ ႔ ႔ ႔အခ်ိန္ၾကာလာေတာ့လဲ ႔ ႔ ႔ သူ႔ဟာသူကုစားသြား တာဘဲမဟုတ္လား ့ ့ အဲ့ဒီေကာင္ေလးကိုကြ်န္ေတာ္ကအေတာ္ေလးေမ်ွာ္လင့္ထားတာ ့ ့ ့အညႊန္႔တလူလူ တက္ရမယ့္အခ်ိန္မွ ႔ ႔ ႔ အညႊန္႔ခ်ိဳးခံလိုက္ရတာဘဲ ႔ ႔ ႔ကိုင္းကိုင္း ့ ့ ့နားၾကေတာ့ဗ်ာ ့ ့ေအာ္ေခါင္းၾကီး ေရ ႔ ႔ ႔ ေနာက္လေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔အကုန္လုံးခ်င္ကိုသြားၾကမယ္ ့ ့လမုန္႔ပေ ြဲ တာ္ျပီးတာနဲ႔ က်န္းရွင္းတို႔ ကို ဟိုမွာ လက္ထပ္ေပးမလို႔ ႔ ႔ ႔ နဂါးမာန္မိသားစုဝင္ေတြအကုန္လုံး ခ်င္မွာေပ်ာ္ၾကပါးၾကတာေပါ့ဗ်ာ ့ ့ ့ ကဲအခုေတာ့နားၾကေတာ့ ့ ့သြားသြား ့ ့ကိုေပသီး ကေလးေတြကိုေနရာလုပ္ေပးလိုက္ပါဦးဗ်ာ ့ ့ ့ " ညကတေျဖးေျဖးနက္လာသလိုညဦးကတည္းကအိပ္မေပ်ာ္သူကေခါင္းႀကီး။ ဝါးရံုေတာစံအိမ္တစ္ခုလုံးအိပ္စက္သြားၾကေပမယ့္ေခါင္းႀကီးမွာစဥ္းစားေတြးေတာရင္းေတာ္ေတာ္ႏွင့္အိပ္မေပ်ာ္ ေသာေၾကာင့္ဘဘၾကဴးကိုအသာလႈပ္ႏုိးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဘဘၾကဴး ့ ့ဘဘၾကဴး ့ ့ထပါဦးဗ် ့ ့ဘဘ " " ေဟ ့ ့ဘာတုန္းဟေခါင္းႀကီးရ ႔ ႔မင္းမအိပ္ေသးဘူးလားကြ ႔ ႔ " " အိပ္လ႔မ ို ရဘူးဗ် ့ ့ ့ခ်န္သခင္ႀကီးေျပာသြားတဲ့ စကားကိုစဥ္းစားေနတာနဲ႔ အိပ္လို႔မရေတာ့ဘူးဗ် ့ ့ ့" " ဟာ မင္းကြာ ့ ့အရူးစကားမ်ား အဆန္းလုပ္လို႔ ႔ ႔ " " ဆန္းလိ႔ေ ု ပါ့ဗ် ့ ့ဟိုဟာေလဗ်ာ ့ ့သခင္ေလးကအထီးက်န္သြားျပီတဲ့ ့ ့အဲ့ဒါကဘာလဲဗ် ႔ ႔သူကလဲ အထီးက်န္ေတာ့မယ္တဲ့ ့ ့အဲဒါဘာကိုေျပာတာလဲဘဘၾကဴးမ်ားသိမလားလို႔ ႔ ႔ ႔ " " ေဖ်ာင္း ့ ့ " " အ ့ ့ ့" ဘဘၾကဴးကေခါင္းႀကီး၏ေခါင္းကိုလွမ္းရိုက္ လိုက္ျပီး။ " မင့္ေခါင္းက ႀကီးသာႀကီးျပီး အလကားပါလားကြေဟ ့ ့ ့သခင္ေလးအထီးက်န္သြားျပီဆိုတာ သူနဲ႔ ယွဥ္စရာလူမရွိေတာ့ဘူးလို႔ေျပာတာဟ ငတုံးရ ႔ ႔ ႔ ႔မင္းရဲ႕ေသြးတစက္ေတာင္မႏွစ္တုန္းကဆိုငါတို႔ သခင္ကို ခြက္ခြက္လွန္ေအာင္ရႈံးတာဘဲ သခင္ေလးကေသြးတစက္ကိုသိုင္းဘယ္ႏွစ္ကြက္ပဲသုံးတယ္ ထင္သလဲ ႔ ႔ တစ္ကြက္တည္းကြ တစ္ကြက္တည္း ့ ့ ့ေသြးတစက္ဘယ္ေလာက္တိုက္တိုက္အသာ ေလးေရွာင္တိမ္းျပီးသခင္ေလးကတစ္ခ်က္ေလာက္လက္ကေလးေဝွ႔လိုက္ရင္မင့္အေကာင္ကားနဲကားနဲကိုလဲ က်သြားတာဘဲကြနားလည္လား ့ ့ ့ဒီႏွစ္ေတာ့ေသြးတစက္ကအေတာ္ေလးတိုးတက္ လာပုံရတယ္ထင္တယ္ ့ ့ ့သခင္ေလးနဲ႔ပညာစမ္းတာေတာ့မေတြ႔ရေတာ့ဘူး ့ ့ ့ ့သူတို႔ေျပာတာဆိုတာနား ေထာင္ရတာနဲ႔ကိုေသြးတစက္လည္း သခင္ေလးနားကပ္လာျပီဆိုတာ သိသာပါကြာ ့ ့ ့ ့ ဘာတဲ့ေသြးတစက္သခင္ေလးေျပာတဲ့စကားက ေအာ္သိျပီ ႔ ႔ ခင္ဗ်ားကသိုင္းကြက္မွမရွိေတာ့တာကိုး

39

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဟီးဟီးတဲ့ ့ ့ ့က်ဳပ္ကအခုမွ က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္သိုင္းကြက္ ျဖစ္ေနတုန္းဟိုးဟိုး တဲ့ ့ ့ ့ သခင္ေလးကေသြးတစက္ကိုဘာျပန္သလဲဆိုေတာ့ အကိုႀကီးလဲ မၾကာခင္သိုင္းကြက္ေတြေပ်ာက္ သြားေတာ့မွာတဲ့ ဟန္နဲ႔သ႑ာန္ေတြကင္းမဲ့သြားေတာ့မွာတဲ့ ့ ့ ့ပ်င္းစရာေကာင္းတဲ့ဘဝႀကီးထဲအကိုႀကီးလဲ ေရာက္လာေတာ့မွာဘဲတဲ့ ့ ့ ့အဲဒီေလာက္ဆိုေသြးတစက္လဲနည္းတဲ့ေသြးတစက္ေတာ့မဟုတ္ေတာ့ဘူးကြ နားလည္လား ့ ့ "့ " ေအာ္ ဒီလိုလား ့ ့ ့ဒါနဲ႔ဘဘၾကဴး သခင္ေလး တို႔ႏွစ္ေယာက္ကဘာေတြေျပာၾကတာလဲဗ် အဓိပၸာယ္ေလးရွင္းျပပါအုန္း ့ ့ ့" " ဟ ေခြးမသား ငါသာသိရင္ဒီလိုေနမလားကြက်န္းရွင္းနဲ႔တုရွင္းက ကေလးေတာင္ျပန္ေမြးေတာ့ မယ္ငါကအခုထိနဂါးခံတြင္းမွန္းမသိ တာေမာအဖ်က္ မွန္းမသိျဖစ္ေနတုန္းဟ ငတုံးရ ့ ့ ့ငါမေျပာနဲ႔ ႔ ႔ မင္းရဲ႕သခင္ေလးနဲ႔အတူအိပ္တဲ့သူ႔မိန္းမစုလင္းေတာင္ဘာမွမသိဘူးနားလည္လား ့ ့ငတုံးရဲ႕ ႔ ႔ ႔ အိပ္စရာရွိတာအိပ္စမ္းငါရခြမ္းတဲ့မွဘဲ ့ ့ ့လူကို ရူးေအာင္ႏွမ္းေအာင္လာမလုပ္စမ္းနဲ႔ ႔ ႔ " ဘဘၾကဴးကေခါင္းႀကီးကိုေဟာက္လိုက္စဥ္။စံအိမ္လသာေဆာင္ဖက္မွရွင္းရန္၏အသံေၾကာင့္ဘဘၾကဴး ႏွင့္ေခါင္းႀကီးမွာ ကေလးငယ္ေလးေတြလိုေစာင္ကိုအျမန္ဆ၍ ြဲ ေခါင္းျမွီးျခံဳကာေကြးလိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ " အဟမ္း ့ ့ ့ " းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

7#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၇ ။ စုလင္းသည္သူမတို႔အားႏႈတ္ဆက္၍ထြက္သြားၾကေသာနတ္ပန္းကေလးတို႔အဖြ႔အ ဲ ားမ်က္ရည္အရႊဲသားျဖင့္ေငး ေမာေနၾကည့္ေနစဥ္။ရွင္းရန္တို႔အားလုံးသည္ေသြးတစက္ထံမွေလးနက္ေသာစကားကိုၾကားလိုက္ရေလေတာ့ သည္။ " ဟီးဟီး ငိုမေနနဲ႔စုလင္း ငါတို႔ကသူတ႔ေ ို လးေတြကို အေတာင္အလက္စုံေအာင္တပ္ေပးလိုက္ျပီးျပီဆို ေတာ့ ပ်ံၾကျပီေပါ့ဟာ ဟီးဟီး ့ ့ ့ ့ငါတို႔ကသူတ႔ေ ို လးေတြအတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ တဲ့အသိုက္အျမံဳႀကီးတစ္ခုမဟုတ္ေတာ့ဘူးဟ ့ ့ ့ ့ဟီးဟီး သူတို႔ပ်ံသန္းလိ႔အ ု ေတာင္ေညာင္းတဲ့အ ခါခဏတာလာနားခိုတဲ့သစ္အိုပင္ႀကီးေတြျဖစ္သြားျပီ ကြ ့ ့ ့ဟိုးဟိုး ့ ့ ့ခခ ြဲ ြာျခင္းတရားကိုငါ့ညီမက်င့္သားရ ေအာင္ေလ့က်င့္ထားေပေတာ့ ့ ့ ့ဟီးဟီးတစ္ေန႔ေတာ့ငါတို႔အားလုံး သူတ႔ေ ို လးေတြကို အျပီးအပိုင္ခသ ြဲ ြားရဦးမွာကြ ႔ ႔ ႔ ဘယ္ေတာ့မွျပန္မေတြ႔နိုင္ေတာ့ေအာင္ကိုခသ ြဲ ြားရဦးမွာကြ ဟိုးဟိုးဟိုး ့ ့ ့" " ကြ်န္မနားလည္ပါတယ္ ့ ့အကိုႀကီးရယ္ ့ ့ကြ်န္မခံနိုင္ရည္ရွိေအာင္ႀကိဳးစားပါ့မယ္ ့ ့ ့ ့" စုလင္းသည္သူမ၏မ်က္ရည္စမ်ားကိုသုတ္ရင္းေသြးတစက္ကိုျပန္လည္အေျဖေပးလိုက္သည့္အခ်ိန္ တြင္နတ္ပန္းကေလးတို႔အဖြဲ႔ကေတာအတြင္းသိ႔ဝ ု င္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္ၾကေလျပီတည္း။ မဟူရာသည္ေခါင္းႀကီး၏ျမင္းကိုေက်ာ္တက္လိုက္ျပီးနတ္ပန္းကေလးႏွင္ျမင္းျခင္းယွဥ္ကာနတ္ပန္းက ေလးကိုေနာက္ေျပာင္လိုက္ေလသည္။ " မမကသူ႔လူႀကီးကိုေတြ႔ခ်င္ေဇာနဲ႔ဘယ္္သ႔က ူ ိုမွေတာင္မေစာင့္ေတာ့ဘူး ့ ့ဟုိကျဖင့္ဘယ္ေရာက္ေန မွန္းမသိဘူး မမကသာအတင္းလိုက္ေနတယ္ ့ ့ ့ ့သူ႔လူကျဖင့္ ရုပ္ကိုကမခ်ိဳမခ်ဥ္စပ္တိစပ္ျဖဲနဲ႔ ခ်စ္ ခ်င္ႀကိဳက္ခ်င္စရာကိုတစ္ကြက္မွမရွိဘူး ့ ့ေျပာလိုက္ ရင္လဲပိႆေလးနဲ႔ေဘးျပစ္လိုက္တဲ့အတိုင္းဘဲ ႔ ႔ ့ခံ

40

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လိုက္ရတဲ့သူကို ေအာင့္ေအာင့္သြားတာပဲ ႔ ႔ ႔ ကိုကိုေလးနဲ႔မ်ားကြာပါ့ဟိုကတည္တည္ျငိမ္ျငိမ္နဲ႔ ဘယ္ေလာက္မ်ားဣေျႏၵရလိုက္သလဲလို႔ ႔ ႔ မမမို႔ကိုကိုႀကီး မခြန ဲ ိုင္မခြာရက္တငိုငိုတရီရီနဲ႔ျဖစ္ေနလိုက္တာ က်န္တဲ့သူေတြဘယ္သူမွ ဒင္းႀကီးကိုသတိမရပါဘူး ့ ့" " နင့္ဟာနင္ကေလးဟာကေလးလိုေနစမ္း ့ ့ငါလုပ္ထည့္လိုက္လို႔ ဆန္႔ငင္ဆန္႔ငင္နဲ႔ျဖစ္သြားဦးမယ္ ့ ့ ့ ငါ့လူကေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ေနတာကလြျဲ ပီး ့ ့ဘာမ်ားအျပစ္ေျပာစရာလို႔လဲ ႔ ႔ နင့္အကိုေလးကမွၾကည့္ လိုက္ရင္ဘုရားျဖစ္မယ့္အုတ္နီခဲလိုလိုဘာလိုလိုန႔ဲ ႔ ႔မိန္းမၾကေတာ့ႏွစ္ေယာက္ေတာင္ယူလိုက္ေသး ဟင္းဟင္း အေတာ္ေလးတည္ျငိမ္တဲ့သူပါလားမဟူရာရဲ႕ ႔ ႔ ့နင့္ကိုေတာင္ေမေမ ေမြးစားတာျမန္သြားလို႔ ဟြန္း ့ ့ ့မဟုတ္ရင္ေတာ့လားတယ္ေလငါမေျပာလိုက္ ခ်င္ဘူး ့ ့ ့အက်င့္ကိုက သူ႔ဦးရီးေတာ္ဆိုတဲ့ဟာနဲ႔တစ္ ပုံစံတည္း ့ ့ "့ ေခါင္းႀကီးသည္ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္စကား ေျပာေနသည္ကိုေသခ်ာသတိထားၾကည့္၍နားစိုက္ ေထာင္ေနေလရာ။နတ္ပန္းကေလးဆိုသည့္ကေလးမေလးသည္ သူတ႔၏ ို သခင္မစုလင္းႏွင့္ ေျပာပုံဆိုပုံေလယူေလသိမ္းႏွင့္မ်က္အႏွာအမူအရာျပဳမူပုံေတြမွာတေသြမတိမ္းတူညီေနသည္မဟုတ္ပါလား။ ဤသို႔ဆိုလ်ွင္ျဖင့္က်န္းရွင္းဆိုေသာေကာင္ကေလးသည္မိန္းမကိုခ်စ္ျမတ္နိုး၍အရႈံးေပးတတ္ေသာ သခင္ေလးရွင္းရန္လက္သစ္ျဖစ္လာေပလိမ့္ဦးမည္။ထို႔အတူသူတို႔ႏွင့္ရဲတိုက္မွထြက္ထြက္ေျပးကာၾကာျဖဴပန္း၌ အရက္သြားခိုးေသာက္ၾကေသာသခင္ေလးအေၾကာင္းကိုသတိတရႏွင့္ျပန္တြးလိုက္မိေသာေၾကာင့္ေခါင္းႀကီး တစ္ေယာက္မွာေအာ္၍ရီလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ့ ့ ့လုေတာက္ေရ ငါတို႔အတြက္ လြမ္းစရာ ့ ့ ့သတိရစရာ ့ ့ခ်စ္စရာေလးေတြကမကုန္ ေသးပါလားကြဟ ့ ့ ့ဟားဟားဟား ႔ ႔ ႔ ႔" ……………………………… က်န္းရွင္းမွာဆူးျခံဳႏြယ္ေတြအေပါ ္ခုန္တက္လိုက္ျပီးေနာက္ေပါ့ပါးလ်ွင္ျမန္စြာျဖင့္ေျပးလႊားေနေလ၏။ ဤဆူးျခံဳႏြယ္ေတာအုပ္ႀကီးကကသဘဝအေလ်ွာက္ ေပါက္ေနၾကသည္မဟုတ္။လူတို႔ေသခ်ာစနစ္တက်အ ကြက္ေဖာ္ကာစိုက္ပ်ိဳးထားသည့္ ဝကၤပါေတာအုပ္ႀကီးသာျဖစ္ေလသည္။ က်န္းရွင္းမွာဤဆူးဝကၤပါထဲဝင္လိုက္မိသည္ႏွင့္အခ်ိန္ကုန္မခံေတာ့ဘဲျမင္းေပါ ္ကေနတဆင့္ဆူးပင္မ်ားအေပၚ ခုန္တက္ကာေျပးလႊားလိုက္ျခင္းပင္။ ဝကၤပါစံအိမ္ ။ ။ က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ထိုက္စန္းေတာင္တန္းထဲတြင္တည္ရွိေသာဤစံအိမ္သို႔ဘာလာလုပ္ရပါသနည္းဟုဆိုခဲ့ ေသာ္။ အေျဖကဟြားက်င္ဘြားဘြားမွာလိုက္ သည့္အတိုင္းဝကၤပါစံအိမ္ကပုလဲနက္ကိုဝါးရုံေတာ စံအိမ္၏ေဆးေက်ာက္တုန္းႏွင့္ျပန္လဲရန္လာခဲ့ပင္။ရက္ၾကာသြားေသာဟန္ရွန္းေဟြ႔၏ဒါဏ္ရာကိုကု သရန္အတြက္လိုအပ္သြားသည့္ပုလဲနက္ကိုဝါးရံုေတာရဲ႕ေဆးေက်ာက္တုန္းႏွင့္အလဲအထပ္လုပ္ခဲ့ရသည္မ ဟုတ္ပါေလာ။အခုက်န္းရွင္းဝကၤပါစံအိမ္သို႔လာခဲ့ရျခင္းမွာပစၥည္းျခင္းျပန္လဲရန္သာျဖစ္ေလသည္။ ဤကိစၥျပီးသည္ႏွင့္သူ႔မွာဘာမွလုပ္စရာမရွိေတာ့ေပ။ဝါးရံုေတာစံအိမ္သို႔ျပန္၍နတ္ပန္းကေလးႏွင့္လက္ ထပ္ရန္သာရွိေပေတာ့သည္။က်န္းရွင္းမွာနတ္ပန္းကေလးႏွင့္လက္ထပ္ရန္အေၾကာင္းကိုေတြးလိုက္မိေသာ အခါစပ္ျဖီးျဖီးမ်က္ႏွာကပို၍ျပံဳးရႊင္လာကာအသံထြက္ေအာင္ပင္ရယ္ေမာလိုက္မိေလေတာ့သည္။ " ဟီးဟီးဟီး ့ ့အမေလးအိုရခ်ည္ေသးရဲ႕ဗ်ား ့ ့ ့ ဟားဟားဟား ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့" ဝကၤပါေတာအုပ္ကိုလြန္လာသျဖင့္က်န္းရွင္းမွာဆက္လက္၍မေျပးလႊားေတာ့ဘဲပုံမွန္အတိုင္းသာတစ္ လ်ွမ္းခ်င္းလွမ္း၍ေလ်ွာက္လွမ္းလာေလေတာ့သည္။သာယာေသာပတ္ဝန္းက်င္ကိုေငးေမာရင္းတသြင္

41

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သြင္စီးက်ေနေသာေရတံခြန္ငယ္ေလးကိုအတန္ၾကာေအာင္ေငးေမာ၍ၾကည့္ေနေလေတာ့သည္။ " ထိုက္စန္းေတာင္တန္းကလည္းအေတာ့္ကိုသာယာလွပတာဘဲ ႔ ႔ ႔ စံအိမ္တကာ့စံအိမ္ထဲမွာဒီစံ အိမ္ကလူန႔သ ဲ ူနဲ႔အနီးဆုံးထင္တာပဲ ႔ ႔ ႔" က်န္းရွင္း၏မွတ္ခ်က္စကားမွာမွန္ေပသည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ေနာက္ေပါက္သိုင္းေလာကသားေတြက စံအိမ္ရွစ္ခုကိုေတြ႔ေအာင္မရွာေဖြႏိုင္ၾကသနည္းဟူေသာအေျဖႏွင့္စံအိမ္ရွစ္ခုမွာလူႏွင့္သူႏွင့္ေဝးရာအရပ္ ၌အဘယ့္ေၾကာင့္တည္ထားရသနည္းဟူေသာအေျဖကတစ္ခုတည္းပင္။ စံအိမ္တစ္ခုျခင္းဆီ၌တန္ဖိုးႀကီးမားေသာသဘာဝတရားကေပးေသာအဖိုးတန္ရတနာတရားတစ္ခုစီကိုပိုင္ဆိုင ထားၾကသည့္အတြက္ေၾကာင့္ပင္။ဝါးရံုေတာစံအိမ္၏နတ္သစ္သီးေလာက္တန္ဘိုး မႀကီးမားၾကေပမယ့္။သူ႔အထြာႏွင့္သူအဖိုးတန္ေသာသဘာဝတရားကေပးထားေသာရတနာမ်ားကစံအိမ္ တိုင္းတြင္ရွိၾကေလသည္။သည့္အတြက္ေၾကာင့္စံအိမ္ပိုင္ရွင္ေတြကဤေန ရာဤအရပ္၌တခါတည္းစတည္းခ်ေနထိုင္လိုက္ၾကသလို။သိုင္းေလာကႏွင့္လည္းတတ္အားသမွ်အဆက္ သြယ္ျဖတ္လိုက္ျခင္းေၾကာင့္။စံအိမ္ေတြႏွင့္အဖိုးတန္ရတနာမ်ားကိုဘယ္သူမွရွာေဖြမေတြ႔ၾကေတာ့ျခင္းပင္။ က်န္းရွင္းမွာေရတံခြန္ေလးကိုေငးၾကည့္ေနရာမွစမ္းေခ်ာင္းကိုျဖတ္၍ထိုးထားေသာဝါးတံတားေလးအတိုင္းနင္း ေလွ်ာက္ကာ။ဝကၤပါစံအိမ္ရွိရာသို႔တစ္လွမ္းခ်င္းလွမ္းလာခဲ့ျပန္ေလေတာ့သည္။ ေက်ာ၌သိုင္းထားေသာသူ၏ခရီးေဆာင္အိပ္ေလးကိုရင္ဘတ္ဆီသို႔ေရႊ႕လိုက္ကာ။နတ္ပန္းကေလးေပး လိုက္ေသာအထုပ္ကေလးကိုေျဖ၍ပုလဲနက္ပါမပါစစ္ၾကည့္လိုက္ေလသည္။ " ဟ ့ ့ေသမင္းအကာပါထည့္ေပးလိုက္တာကိုးသုံးစရာမွမလိုတဲ့ဟာကို ့ ့ ့" က်န္းရွင္းသည္နတ္ပန္းကေလးထည့္ေပးလိုက္ေသာေသမင္းအကာေဆးမႈန္႔ထုပ္ေလးကိုခါးစီးႀကိဳးအ တြင္းထိုးလိုက္ျပီး။ပုလက္နက္ဗူးေလးကိုအသင့္ေပး နိုင္ေစရန္အတြက္အက်ီ ၤရင္ဘတ္ထဲထိုးထည့္ျပီးစမ္း ေခ်ာင္းတစ္ဖက္သို႔ကူးလိုက္ေလရာဆိုင္းဘုတ္တစ္ခုခ်ိပ္ဆထ ြဲ ားသည္ကိုေတြ႔လိုက္ရေလေတာ့သည္။ မိတ္ေဆြလက္နက္မ်ားကိုဤေနရာတြင္ထားခဲ့ပါ။ ဝကၤပါစံအိမ္ ။ ။ က်န္းရွင္းသည္သူ၏ေက်ာ၌လြယ္ထားေသာနဂါးသတ္ဓါးကိုျဖဳတ္၍ခ်ထားရန္ဟန္ျပင္ျပီးလိုက္ျပီး။တီး တိုးေလးေရရြတ္ကာျပန္၍လြယ္ထားလိုက္ေလေတာ့သည္။ " အို ထားခဲ့လို႔ မျဖစ္ပါဘူး ့ ့ ့အဝတ္စနဲ႔ဘယ္ေလာက္စည္းထားစည္းထား နဂါးသတ္ဓါးဟာ နဂါး သတ္ဓါးဘဲ ႔ ႔ ႔ သူတ႔ထ ို ုတ္ၾကည့္လို႔သိသြားရင္ျပန္ေပးမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး ့ ့ ့ ငါကလည္းပစၥည္းေပးျပီးျပန္မွာဘဲ ရန္လုပ္ဖို႔လာတာမွမဟုတ္တာ ့ ့ ့ဒါေလာက္တန္ဘိုးႀကီးတဲ့ဟာ ေတာ့အလကားထားခဲ့လို႔ျဖစ္ပါ့မလား ့ ့ ့ "က်န္းရွင္းမွာပထမဆိုင္းဘုတ္ကိုေက်ာ္လြန္လာ ျပီးေျခလွမ္းတစ္ရာခန္႔တြင္ဒုတိယဆိုင္းဘုတ္တစ္ခုကိုထပ္မံေတြ႔လိုက္ရျပန္ေလ၏။ မိတ္ေဆြသင့္ထံ၌လက္နက္ပါလာပါကဤေနရာမွလွည့္၍ျပန္ပါေလ ။ ဝကၤပါစံအိမ္ ။ ။ က်န္းရွင္းမွာဒုတိယဆိုင္းဘုတ္ကိုဖတ္လိုက္ျပီးေနာက္ပုခုံးႏွစ္ဖက္ကိုတြန္႔လိုက္ကာတီးတိုးေလးေရ ရြတ္လိုက္ျပန္ေလသည္။ " အေတာ္ကိန္းႀကီးခမ္းႀကီးနိုင္ပါလားဟ ့ ့ ့ႀကီးက်ယ္တာေတာ့မဟုတ္ေလာက္ဘူး ့ ့ေၾကာက္တာဘဲ ျဖစ္ရမယ္ ဟီးဟီးဟီး ့ ့ ့ ့" ေနာက္ထပ္ေျခလွမ္းတစ္ရာ့ငါးဆယ္မွ်အေရာက္တြင္ဆိုင္းတတိယဆိုင္းဘုတ္ကိုတြ႔လိုက္ရေလေတာ့သည္။

42

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဝကၤပါစံအိမ္၏သတိေပးတားျမစ္ခ်က္မ်ားကိုမလိုက္နာေသာသူသည္ေသဒါဏ္မွတပါးအျခားမရွိ ။ ဝကၤပါစံအိမ္ ။ ။ က်န္းရွင္းမွာတတိယဆိုင္းဘုတ္ကိုဖတ္လိုက္ျပီးေနာက္ေခါင္းကိုသြင္သြင္ခါရမ္း၍ညီးညဴလိုက္ေလ ေတာ့သည္။ " အေတာ္ခက္တဲ့လူေတြပါလားဟ ့ ့ငါတို႔ဝါးရံုေတာနဲ႔မ်ားကြာပ ့ ့ဒါမ်ိဳးေတြေလ်ွာက္ေရးျပီးကပ္ထား လိ႔က ု ေတာ့ ့ ့ေဖေဖရိုက္တာနဲ႔တင္အရင္ေသေလာက္တယ္ ့ ့ ့ " စာတန္းခ်ိပ္ဆထ ြဲ ားသည္သာရွိျပီးတားျမစ္မည့္သူကိုမေတြ႔ရေသာေၾကာင့္က်န္းရွင္းသည္ေျမနီလမ္း ေလးအတိုင္းထပ္မံ၍ေလွ်ာက္လွမ္းလာေလရာ။လမ္းဆုံေနရာ၌အက်အနေဆာက္ထားေသာနားေနေဆာင္ ေလးကိုေတြ႔လိုက္ရေလသည္။ေရေႏြးအိုးေဆးတံႏွင့္ကြာေစ့ေလွာ္ပန္းကန္ေလး ကိုေတြ႔လိုက္ရသျဖင့္ဤေနရာ၌လူေစာင့္ရွိမွန္းသိသာေလ၏။ က်န္းရွင္းသည္စားပြေ ဲ ရွ႕ကခုံကေလး၌ထိုင္၍ ေစာင့္ရင္းမွသူတ႔၏ ို ေဆးေက်ာက္တုံးေလးကိုစားပြအ ဲ ေနာက္ကထိုင္ခံုေပၚတြင္တင္ထားသည္ကိုေတြ႔လိုက္ သျဖင့္ေကာက္ယူျပီးပြတ္သပ္လိုက္ေလသည္။ဤေနရာ၌ေစာင့္ေနေသာလူမွာဝါးရံုေတာမွလူလာလ်ွင္အဆင္ သင့္ေပးနိုင္ရန္အတြက္ျပင္ဆင္းထားသည့္ပုံေပၚေလသည္။က်န္းရွင္းမွာေရေႏြးတစ္ခြက္ငွဲ႔ေသာက္လိုက္ျပီး အေစာင့္လူျပန္အလာကိုေစာင့္ဆိုင္းေနေလရာအခ်ိန္အတန္ၾကာသည္အထိ။တဲေစာင့္မွာျပန္မလာသည့္အ တြက္စိတ္မရွည္ေတာ့ဘဲနားေနေဆာင္တဲေလးအေရွ႕တြင္ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္လမ္းေလ်ွာက္ေနေလေတာ့ သည္။ထမင္းတစ္အိုးက်က္မ်ွၾကာလာေသာအခါက်န္းရွင္းမွာမေစာင့္ဆိုင္းနိုင္ေတာ့ဘဲစံအိမ္ဆီလိုက္သြားရန္ ဆုံးျဖတ္လိုက္ျပီးေနာက္။ေဆးေက်ာက္တုံးကိုခရီးေဆာင္အိပ္ထဲထည့္လိုက္ျပီးကြာေစ့ေလွာ္လက္တစ္ကုပ္ႏႈိက္ ယူလိုက္ျပီးတစ္ေစ့ျခင္းခြာစားကာ။လမ္းႏွစ္သြယ္ရွိသည့္အနက္မွစံအိမ္ရွိမည္ထင္ရေသာလက္ယာဘက္လမ္း ေလးအတိုင္းတစိုက္မတ္မတ္ေလွ်ာက္သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ လမ္းေလး၏အဝင္ဝ၌ျခံဳႏြယ္မ်ားဖုံးအုပ္ေနသည့္ ဆိုင္းဘုတ္ေလးတစ္ခုရွိေနသည္ကိုေတာအရင္လိုေန သည့္က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္သတိမထားမိလိုက္ေပ။ဤဆိုင္းဘုတ္၌ေရးထားသည့္သတိေပးတားျမစ္ခ်က္ သည္ကား။သတိတားျမစ္နယ္ေျမ အခြင့္မရွိဘဲက်ဴးေက်ာ္ဝင္ ေရာက္သူမည္သူမဆိုေသဒါဏ္။ ဝကၤပါစံအိမ္သခင္ႀကီး။ ။ သြားေလရာအေၾကာင္းပါတတ္သည့္က်န္းရွင္း။ဆူးလွည္းလိုဟိုျငိဒီျငိလုပ္တတ္သည့္က်န္းရွင္းဝင္သြားသည့္ လမ္းကစံအိမ္သ႔သ ို ြားရာလမ္းမဟုတ္ေပ။ဝကၤပါစံအိမ္၏အဖိုးတန္ေသြးသစ္ပင္ရွိရာအရပ္ေဒသ။ က်န္းရွင္းမွာဝကၤပါစံအိမ္ေတြ႔ႏိုးနိုးျဖင့္ေလ်ွာက္လွမ္းလာရင္းမွအလြန္ေမႊးပ်ံေသာသင္းရန႔ံတစ္ခုကိုရႈ ရႈိက္မိေလရာ။သူ၏ေလ်ွာက္လက္စေျခလွမ္းတို႔သည္ အေမႊးရနံ႔ထြက္ေပၚလာရာအရပ္ဆီသို႔ဦးတည္၍္သြား ေလေတာ့သည္။ေမႊးရနံ႔သင္းပ်ံလာသည့္အပင္ကက်န္းရွင္းတစ္ရပ္ေလာက္သာရွိေပ၏။ထိုသစ္၏ပင္စည္က က်န္းရွင္း လက္ဖ်ံေလာက္သာရွိျပီးအပင္သည္ေျခာက္ေသြ႔၍ ေသဆုံးေနေသာသစ္ပင္ႏွင့္အေတာ့္ကိုတူ ေလသည္။အဝါနုေရာင္ႏွင့္လွပေသာသစ္ရြက္ေလးငါးရြက္သာမရွိလ်င္ပီဘိသစ္ပင္အေျခာက္ႀကီးပင္။ အရြက္မ်ား ကတစ္ေပခန္႔ရွည္လ်ားျပီးလႈိင္းတြန္႔ေလးေတြလိုျဖစ္ ေနကာေမႊးပ်ံ႕လြန္းေသာေၾကာင့္ဆခ ြဲ ူးၾကည့္ျခင္သည့္စိတ္မ်ားျဖစ္လာေလရာ။ က်န္းရွင္းမွာအရြက္တစ္ရြက္ကိုဆိုးကနဲဆတ္က နဲဆက ြဲ ာခူးလိုက္ေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းခူးဆြတ္၍ နမ္းရႈိက္လိုက္ေသာသစ္ရြက္၏ရိုးတံမွေသြးႏွင့္တေရာင္တည္းတူေသာသစ္ေစးမ်ားထြက္လာေလရာေမႊးရနံ႔မွာ ပို၍သင္းပ်ံ႕လာေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းသည္က်လာသည့္သစ္ေစးေလးကိုလက္ ျဖင့္တို႔၍လ်က္ၾကည့္လိုက္ေလရာခ်ိဳျမွိန္လြန္းလွျပီးရင္ထဲထိေအးျမသြားသည့္အရသာကိုခံစားလိုက္ရေသာ ေၾကာင့္အေစးမ်ားကုန္သည္အထိလ်က္လိုက္ေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္တစ္ရြက္တည္းႏွင့္အာသာမေျပေသာ

43

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

က်န္းရွင္းကတစ္ရြက္ျပီးတစ္ရြက္ခူးကာက်လာသည့္အေစးမ်ားလ်က္ေလေတာ့သည္။ဆားငန္ေရကိုေသာက္ ေနရသည့္အတိုင္းငတ္မေျပနိုင္ေသာက်န္းရွင္းကဓါးကိုထုတ္ကာပင္စည္အရင္းကေနခုတ္ျဖတ္လိုက္ ေလေတာ့ သည္။ထို႔ေနာက္က်လာသည့္သစ္ေစးေသြးစက္မ်ားကိုအားရပါးရေသာက္ျမိဳခ်လိုက္ျပီး။ေသြးႏွင့္တူေသာအေစး တစ္စက္မွမက်န္ေတာ့သည့္သစ္ပင္ကိုပင္အစိပ္စိပ္ခၾြဲ ကံစုပ္သလိုစုပ္ပင္စုပ္ၾကည့္လိုက္ေလေသး၏။ ခ်ိဳျမိန္ေသာအရသာမွာသစ္သားစ၌ပင္က်န္ရွိေန ေသးေသာေၾကာင့္က်န္းရွင္းမွာအပိုင္းပိုင္းစိတ္ထား ေသာသစ္စမ်ားကိုသူဆာသည့္အခါစုပ္ရန္အတြက္ခရီးေဆာင္အိပ္ထဲထည့္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေအ့ ့ ့ေကာင္းလိုက္တာကြာ ့ ့အားကိုျပည့္သြားတာပဲ ႔ ႔ ဘာအပင္လဲေတာ့မသိဘူး ့ ့အေတာ္စား ေကာင္းတာဘဲ ႔ ႔ ႔ ဒီအိမ္ကလူေတြၾကည့္ရတာစားဖူးမယ့္ပုံလဲမရွိပါဘူး ့ ့ ့သူတို႔သာစားဖူးရင္ကုန္တာၾကာ လွေရာေပါ့ ့ ့ေဟးေဟးေဟး အေတာ္အတဲ့လူေတြ " က်န္းရွင္း၏စကားကိုသာစံအိမ္ပိုင္ရွင္မ်ားၾကားရင္ဘိုင္းကနဲလဲေသလို႔ပင္ရေလသည္။အခုလိုအပင္ ၾကီးတစ္ခုလုံးခုတ္ရန္မဆိုထားႏွင့္အရြက္ေလးတစ္ရြက္ကိုပင္။ဝကၤပါစံအိမ္ကလူေတြမွာေလးႏွစ္တစ္ၾကိမ္ငါး ႏွစ္တစ္ခါဆိုသလိုမွအရြက္ေလးတစ္ရြက္ခူးကာေသြးသစ္ေစးျဖင့္အတြင္းအားတိုးေဆးေဖာ္စပ္ၾကေလ၏။ဤသို႔ ေသာအပင္ကိုမွက်န္းရွင္းကအရင္းမွခုတ္ ကာ ကိစၥတုန္းလိုက္ေလျပီေကာ။ အင္အားျပည့္ျဖိဳးလာသည္ဟုက်န္းရွင္းထင္ေနသည္မွာအထင္မဟုတ္။ခ်က္ျခင္းလက္ငင္းကိုအား အင္ကအရင္ကထက္ႏွစ္ဆတိုးေနေလျပီ။မတိုးလည္းခံႏိုင္ရိုးလားအပင္မွာလည္းအျမစ္သာ က်န္ေလေတာ့သည္။သစ္ပင္အျမစ္အားတူး၍ဝါးစားမသြားသည့္က်န္းရွင္းကိုသာစံအိမ္ရွင္မ်ားကထိုင္၍ကန္ ေတာ့လိုက္ၾကဖိ႔ရ ု ာေကာင္းလွေပေတာ့သည္။သူ႔အလိုဆႏၵျပည့္ဝသြားေသာက်န္းရွင္းကေရွ႕ ဆက္ေလ်ွာက္သြားျပီးဝကၤပါစံအိမ္ကိုရွာေနျပန္ေတာ့သည္။ " ဒီလမ္းေတာ့မဟုတ္ေလာက္ဘူး ့ ့ ငါလမ္းမွားလာေနျပီမွာ ့ ့ ့ေနာက္ျပန္လွည့္တာဘဲေကာင္း မယ္နဲ႔တူတယ္ ႔ ႔ ႔ " က်န္းရွင္းမွာတစ္ကိုယ္တည္းေရရြက္လိုက္ျပီးေနာက္လာရာလမ္းအတိုင္းလ်င္ျမန္စြာျဖင့္ျပန္ေျပးထြက္လာေလ ရာ။အရင္ကထက္ပို၍လ်င္ျမန္ေနေသာေၾကာင့္က်န္းရွင္းမွာကိုယ့္ကိုကိုယ္ပင္အံ့အားသင့္သြားေလသည္။ " ဟိုးဟိုး ့ ့အရင္ကထက္ကိုေပါ့ပါးေနသလို ပါလားဟ ့ ့ဗိုက္ကေလးဝသြားေတာ့ စိတ္ကၾကည္ သြားလိ႔ျု ဖစ္မယ္ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့" က်န္းရွင္းမွာအေစာင့္တဲေလးေရွ႕ျပန္ေရာက္လာေသာလည္းလူရိပ္လူေရာင္ကိုမျမင္ေတြ႔ရေသးေပ။ သို႔ေသာ္ေဆးတံကိုမေတြ႔ရေတာ့သည့္အတြက္လူတစ္ဦးေတာ့ေရာက္လာခဲ့ပုံရသည္ဟုေတြးလိုက္မိစဥ္။စံ အိမ္အဝင္လမ္းမွေျပးလႊားလာသည့္ေျခသံမ်ားကိုၾကားလိုက္ရေလေတာ့သည္။ ေျခသံ။ေျခသံမွလူရွစ္ေယာက္ေျပးလႊားလာသည့္ေျခသံ။ထို႔ေနာက္စကားေျပာသံတစ္စြန္းတစၾကား လိုက္ရျပန္သည္။ " မင္းတို႔ဒီကသြား ့ ့ငါနဲ႔ဟုန္ကြ်မ့္တားျမစ္နယ္ေျမဘက္သြားရွာလိုက္ဦးမယ္ ႔ ႔ ႔ " စကားေျပာသံႏွင့္မေရွးမေႏွာင္းတြင္လူေျခာက္ကက်န္းရွင္းေစာင့္ေနေသာတဲေရွ႕သိ႔လ ု ်င္ျမန္စြာရာက္လာေလ ေတာ့သည္။ " ေဟ့လူေတြ ခင္ဗ်ားတို႔ကဘယ္သူေတြလဲ ႔ ႔ဘယ္ကလဲ ႔ ႔ ဒီစံအိမ္ကိုလာရင္လက္နက္ေတြထားခဲ့ ရမယ္ဆိုတာမသိဘူးလား ့ ့ခင္ဗ်ားတို႔စာမဖတ္တတ္ဖူးလား " က်န္းရွင္းမွာေျပးလာေသာလူေျခာက္ေယာက္ကိုေသခ်ာမၾကည့္ဘဲဆီးႀကိဳ၍ေဟာက္လိုက္ေလ ေတာ့သည္။

44

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဟဲ့သူခိုး ငါတို႔ကနင့္ကိုေျပာရမွာဟဲ့ ့ ့ ဒီနားမွာတင္ထားတဲ့ေဆးေက်ာက္တုံးကိုနင္ ခိုးသြားတာမဟုတ္လား ့ ့ျပီးေတာ့နင္စာမဖတ္တတ္ဖူးလား ့ ့ ့ဒီေန႔ေတာ့ မင္းေသေန႔ပဲ သူခိုးေလးရဲ႕ ႕ ႕ ႕ " " ေအာ္စံအိမ္သခင္ေတြကိုး ့ ့ကြ်န္ေတာ္သူခုိးမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ ့ ့ပုလဲနက္နဲ႔ေဆးေက်ာက္တုံးကိုလာလဲတဲ့လူ ႔ ႔ ႔ ႔ " က်န္းရွင္း၏စကားမဆုံးေသးခင္မွာပင္လူေျခာက္မွာတစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ဝိုင္းေအာ္ေျပာလိုက္ၾကျပီးက်န္းရွင္း ကိုဝိုင္းထားလိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ " ေမေမ ့ ့ဒါ ့ ့ဒါ ့ ့ေသြးသစ္ပင္ကအေမႊးနံမဟုတ္လား ့ ့ ့ ဒီေကာင္သစ္ရြက္ကိုပါ ခိုးလာခဲ့ျပီေနမွာ ့ ့ ့ ့ " " ေဟ့ ့ ့နန္စုက်န္း ့ ့ဒီေကာင္ေလးေပါ့ ငါေျပာတဲ့အေကာင္ဆိုတာ ့ ့ငါ့သမက္ နင့္သားေခြးသခင္နဲ႔ နင္တ႔င ို ါတို႔ရ႕ဲ ေျမးေတာဘုရင္ကိုသတ္သြားတဲ့အေကာင္ဆိုတာ ့ ့ ့ဒင္းေပါ့ ့ ့ ့ " " ေသေန႔ေစ့လို႔ဒင္းဒီကိုလာတာေလငါ့ေယာက်ၤားနဲ႔ ငါ့သားအတြက္ ့ ့နင့္ကိုလက္စားေခ်ရမယ္ ့ ့ ့ " " ေဟ့ေကာင္ ဘယ္မွာလဲ ငါတို႔ရ႕ဲ ေရႊဝတ္ဆံနဲ႔ပန္းေပါင္းတစ္ေထာင္အတြင္းအားတိုးေဆး ့ ့ ့" " သူစားလိုက္ျပီေနမွာေပါ ့ေဖေဖရဲ႕ ႔ ႔ သုိင္းက်မ္းသူခိုး င့ါတူေလးနဲ႔ သူ႔ရ႕ဲ ဖြတ္နဂါးေတြအတြက္ မင္းကို ေသြးေၾကြးျပန္ဆပ္ရမယ္ ့ ့ ့ ့" " ကြ်န္ေတာ့္ကို အထင္လေ ြဲ နၾကျပီထင္တယ္ေနာ္ဟိုလူႏွစ္ေယာက္ကိုကြ်န္ေတာ္အရင္ရန္စတာမဟုတ္ ဘူူးဆိုတာ ့ ့ ့ ့ ့ ့ " က်န္းရွင္းကရွင္းျပရန္ႀကိဳးစားလိုက္စဥ္က်ယ္ေလာင္ေသာေအာ္ေငါက္သံႀကီးျဖင့္လူတစ္ေယာက္ ထပ္မံေရာက္ရွိလာျပန္သည္။ " ေဟ့တိတ္ၾကစမ္း ့ ့ ့ဘာမွေအာ္ျငင္းမေနၾကနဲ႔ဒီေန႔ေတာ့ အဲ့ဒီအေကာင္ အေသဘဲ ႔ ႔ ႔ငါ့သစ္ပင္ကို ရစရာမရွိေအာင္ဒင္းခုတ္ျဖတ္သြားျပီကြ ႔ ႔ ႔ေဟ့ေကာင္မင္း ့ ့ ့ေသဖို႔ျပင္ထား ့ ့ယား ့ ့ " " ေဝရန္း ့ ့မလုပ္နဲ႔ဦး ့ ့အဟြတ္ ့ ့အဟြတ္ " ေဝရန္းဆိုေသာဝကၤပါစံအိမ္သခင္ႀကီးကုိဟန္႔တားလိုက္သည့္ေနာက္ထပ္ေရာက္ေသာလူေၾကာင့္က်န္းရွင္းမွာငို ခ်င္စိတ္ေပါက္သြားေလေတာ့သည္။ သူ႔ဘဝကအခုေတာ့ျဖင့္ဤလူရွစ္ေယာက္၏လက္ ထဲတြင္ဘဝပ်က္ရေတာ့မည့္ကိန္းဆိုက္ေနေလျပီ။ဤလူစုကိုသူ႔အေနႏွင့္ယွဥ္ႏိုင္မည္မထင္ေပ။သူ႔အေနႏွင့္ အတြင္းအားျခင္းဆိုလ်ွင္ဤအဖြဲ႔ကိုဘယ္လိုမွယွဥ္၍ရမည္ဟုတ္မွန္းေသခ်ာေပါက္တြက္ထားျပီးသားျဖစ္ေလ ရာဖခင္ျဖစ္သူကိုသတိရလိုက္မိေလေတာ့သည္။ရွင္းရန္မွသာလ်ွင္ထိုအဖြဲ႔ကိုေကာင္းစြာယွဥ္ႏိုင္မည္ ကိုသိေသာက်န္းရွင္းသည္။ထို႔ေၾကာင့္ဤလူရွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ျပီးအေဖျဖစ္သူကိုႏႈတ္မွထုတ္ေဖာ္ကာတမ္း တလိုက္မိေလေတာ့သည္။ " ေဖေဖေရ ့ ့လာကယ္ပါဦးလားဗ် ့ ့ ့ " က်န္းရွင္း၏တမ္းတေရရြတ္သံေၾကာင့္ဝကၤပါစံအိမ္သခင္ကိုဟန္႔တားလိုက္ေသာသူကက်န္းရွင္းကို ၾကည့္ကာဟားတိုက္ရီေမာေျပာဆိုလိုက္ေလေတာ့သည္။ " အဟြတ္ ့ ့အဟြတ္ ့ ့ဟြတ္ ့ ့ဟားဟားဟားငါ့မိန္းမနန္ေအာ့ကို မင္းသတ္လိုက္တုန္းက အဟြတ္ ဟြတ္ ့ ့ဟြတ္ ့ ့အေဖမတပါလားကြ ဟားဟားဟားဟားဟားဟား ့ ့ အဟြတ္ ့ ့ဟြတ္ ႔ ့ဟြတ္ ့ ့ ့ ဒီေန႔ေတာ့ ့ ့မင္းဟာ ငါတို႔ ႔ ႔ အဟြတ္ အဟြတ္ဟြတ္ ့ ့စံအိမ္သုံးခုရဲ႕ ရန္သူဘဲ ႔ ႔ ႔ ဟားဟားဟား အဟြတ္ ့ ့အဟြတ္ ့ ့အဟြတ္ ့ ့ ့ဟြတ္ ့ ့ဟြတ္ ့ ့" က်န္းရွင္း၏မ်က္ႏွာ၌အျပံဳးတုိ႔ေပ်ာက္ကြယ္သြားကာ။ရွင္းရန္ႏွင့္တုရွင္းတို႔၏မ်က္ႏွာေတြလိုေလးနက္ တည္ၾကည္၍လာေတာ့သည္။

45

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဤအဖိုးႀကီးေတြစကားရွည္ေလသူ႔အတြက္အခြင့္အေရးရေလပင္။က်န္းရွင္းေလးေလးနက္နက္စဥ္းစား ၍ရွာေဖြေနသည္ကအခြင့္အေရး။ထို႔ေနာက္ေလးနက္တည္ၾကည္ေနေသာမ်က္ႏွာကေနျပန္၍ျပံဳးရႊင္ကာနဂို မူလအတိုင္းမခ်ိဳမခ်ဥ္ရုပ္ျပန္ျဖစ္လာျပန္သည္။က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္အခြင့္အေရးဟူေသာအရာ ကိုရွာေဖြေတြ႔ရွိသြားပုံရေလ၏။မွန္ေပ၏။က်န္းရွင္းထံ ၌အခြင့္အေရးေတြအမ်ားႀကီးရွိေနသည္မဟုတ္ပါ လား။ထိုစဥ္ေခ်ာင္းအသည္းအသန္ဆိုးလိုက္ရ၍စကား စျပတ္သြားေသာဟန္ကြ်မ့္ထံမွစကားသံျပန္လည္ျပီးထြက္ေပါ ္လာေလေတာ့သည္။ " မင္း အေဖလဲ အဟြတ္ အဟြတ္ ငါတို႔လက္ထဲကေနမကယ္မနိုင္ဘူး ့ ့ ့မင္းဘယ္လိုမွလြတ္လမ္းမရွိ ရွိ ့ ့အဟြတ္ ့ ့အဟြတ္ ့ ဟြတ္ ့ ့အဟြတ္ ့ ့ဟြတ္ " ဤလူေတြလက္မွဘယ္လိုမွလြတ္ရန္မလြယ္မွန္းေတာ့က်န္းရွင္းသိေပသည္။သို႔ေသာ္မလြတ္နိုင္ဘူးဟု မည္သူကေျပာရဲပါသနည္း။လြတ္လြတ္မလြတ္လြတ္က်န္းရွင္းကေတာ့က်န္းရွင္းပင္။ထို႔ေၾကာင့္က်န္းရွင္းပီသစြာ ျဖင့္ေခ်ာင္းတ ဟြတ္ဟြတ္ဆိုးေနေသာဟုန္ကြ်မ့္ကိုႏႈတ္လန္ထိုးလိုက္ေလေတာ့သည္။ ေဒါသတႀကီးႏွင့္ဝိုင္းထားေသာလူရွစ္ေယာက္ကိုက်န္းရွင္းကရန္စလိုက္ေလျပီ။က်န္းရွင္းအေနႏွင့္အ ခြင့္အေရးကိုထပ္မံေစာင့္ေနရန္မလိုေတာ့ျပီ။ထိုလူေတြေဒါသအရမ္းထြက္ေနၾကေလျပီ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ဤလူေတြကက်န္းရွင္းကိုသတ္ရန္အတြက္ဟုန္ကြ်မ့္၏စကားကိုစိတ္မရွည္စြာေစာင့္ ဆိုင္းေနၾကရသည္မဟုတ္ပါလား။က်န္းရွင္း၏ ရန္စလိုက္သည့္စကားဆုံးသည္နွင့္ဟုန္ကြ်မ့္ကက်န္း ရွင္းကိုဆဲဆိုကာအရင္ဆုံးခုန္ဝင္တိုက္ခိုက္လိုက္ေလသည္။ " စကားသိပ္မ်ားမေန အဖိုးႀကီး ေခ်ာင္းဆိုးရလြန္းလို႔လဲ ဖင္ထဲကလိပ္ေခါင္းထြက္က်လာဦးမယ္ ့ ့အခု ေတာင္ ခ်ီးေစာ္နည္းနည္းေလးနံလာသလိုပဲ ႔ ႔ ခ်ီးမ်ားထြက္က်ေနျပီလားမသိဘူး ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့ " "ေခြး ့ ့အဟြတ္ ့ဟြတ္ ့ ့ဟြတ္မသားေသစမ္း ႔ ႔ " းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 8#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၈ ။ ခရမ္းေရာင္အဆိပ္လႈိင္းအတြင္းအား။ဟန္ရွန္းေဟြ႔ကိုတစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္အိပ္ယာထဲလဲသြားေစ သည့္ဟုန္က်ြမ့္၏ခရမ္းေရာင္အဆိပ္လႈိင္းအတြင္းအားပညာရပ္။ က်န္းရွင္းကသူ႔အားပထမဆုံးတိုက္ခိုက္လိုက္သည့္ဟုန္ကြ်မ့္၏ခရမ္းေရာင္အဆိပ္လႈိင္းအတြင္းအားႏွင့္လက္ဝါး ရိုက္ခ်က္ေတြကိုတုရွင္းထံမွျပန္လည္သင္ယူထားေသာတာေမာအဖ်က္သိုင္းကြက္ႏွင့္ျပန္လည္ေခ် ဖ်က္ရင္းတစ္ခိ်န္တည္းမွာပင္ဘယ္ဘက္လက္နဂါးခံတြင္းျဖင့္တန္ျပန္တိုက္စစ္ဆင္လိုက္ေလသည္။ က်န္းရွင္း၏တန္ျပန္တိုက္ကြက္ေၾကာင့္အေနာက္စံအိမ္သခင္ႀကီးဟုန္ကြ်မ့္မွာမိုးစက္ေလႏွင္ဟူေသာ သိင ု ္းကြက္ျဖင့္ ေလျပင္းမိလိုက္ေသမိုးစက္ပြင့္မ်ားသ ဖြယ္အေနာက္ကိုတရွိန္ထိုးခုန္ဆုတ္ေပးလိုက္ရေလ၏။ က်န္းရွင္း၏ေသကြင္းေသကြက္ကိုးေနရာကိုတိုက္မိုးစက္သက္ေၾကြသိုင္းကြက္ျဖင့္အပီအျပင္ရိုက္ႏွက္ တိုက္ခိုက္လိုက္ေသာဟုန္ကြ်မ့္ရဲ႕လက္ႏွစ္ဖက္ကို။က်န္းရွင္း၏ညာလက္ကတာေမာအဖ်က္သိုင္းကြက္ ျဖင့္ခုခံရင္းေနမွေသြးေၾကာမ်ားကိုလက္ငါးေခ်ာင္းျဖင့္ျပန္လည္ဆက ြဲ ုပ္ရန္ႀကိဳးစားလိုက္သလို။ဘယ္ဘက္ လက္ကဟုန္ကြ်မ့္၏လည္မ်ိဳကိုလက္ေခ်ာင္း။လက္ ေခါက္ခြ်န္။လက္သီး။လက္ဝါးႏွင့္စြန္ကုပ္လက္သည္း အကြက္တ႔က ို ိုအသုံးျပဳ၍ သိုင္းတစ္ကြက္တည္းမွာပင္ငါးမ်ိဳးခြက ဲ ာတရပ္စပ္ျပန္လည္တိုက္ခိုက္လိုက္ေလရာ။

46

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဟုန္ကြ်မ့္မွာက်န္းရွင္းကိုဆက္လိုက္၍မတိုက္ခိုက္ နိုင္ေတာ့သလို။ခုခံရန္လည္မတတ္နိုင္ေတာ့သည့္အ တြက္ေနာက္ဆုတ္၍ေရွာင္တိမ္းလိုက္ရေလေတာ့သည္။ ဟန္ရွန္းေဟြ႔ႏွင့္ဟြားက်င္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုမရႈမ လွျဖစ္ေအာင္တိုက္ခိုက္ျပီးအနိုင္ယူထားေသာအ ေနာက္စံအိမ္သခင္ႀကီးဟုန္ကြ်မ့္၏မိုးစက္သိုင္းတစ္ကြက္နွင့္ခရမ္းေရာင္အဆိပ္လႈိင္းအတြင္းမွာက်န္းရွင္းရဲ႕ထူး ျခားဆန္းျပားလွေသာသိုင္းေအာက္၌ေနာက္ဆုတ္ေပးလိုက္ရေလျပီ။မဆုပ္ခ်င္၍လည္းမရေတာ့ ေပ။ေနာက္သို႔မဆုပ္ဘဲေပ၍သာခုခံမည္ဆိုရင္ပထမဆုံးေသရမည့္သူကက်န္းရွင္းမဟုတ္ဘဲဟုန္ကြ်မ့္ကိုယ္ တိုင္ျဖစ္သြားရေပေတာ့မည္။ " ဝွီး ့ ့ ့ဝွီး ့ ့ ့ဝွစ္ " " ေဖ်ာင္း ့ ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ ့" " ဝွမ္း ့ ့ ့ဝွစ္ ့ ့ ဝွစ္ ့ ့ ့" " ဟာ ့ ့ ့ "့ " ေၾကာက္စရာေကာင္းလွပါလား ့ ့ ့" " ဒါ ့ ့ေအာက္လမ္းသိုင္းကြက္ေတြကြ ႔ ႔ ႔" လ်ွပ္တျပတ္အတြင္းမွာဟုန္ကြ်မ့္ကိုေနာက္သို႔ခုန္ဆုတ္သြားေအာင္ျပဳလုပ္လိုက္သည့္က်န္းရွင္းကိုမယုံ ၾကည္နိုင္ေသာမ်က္ဝန္းမ်ားျဖင့္ၾကည့္ကာတစ္ေယာက္တစ္ေပါက္မွတ္ခ်က္ခ်လိုက္ျပန္သည္။ က်န္းရွင္းကေတာ့သိုင္းတစ္ကြက္တည္းႏွင့္ဟုန္ကြ်မ့္ကိုအေနာက္ဆုတ္သြားေအာင္တိုက္ခိုက္နိုင္လိုက္သည့္ အတြက္ယုံၾကည္မႈလြန္ကသ ဲ ြားေလကာ။နဂါးသတ္ဓါးကိုေက်ာမွဆထ ြဲ ုတ္လိုက္ရင္းေလွာင္ျပံဳး ျပံဳးကာမခိုးမခန္႔ေသာအမူအရာျဖင့္ဟုန္ကြ်မ့္တို႔လူစုကိုေထ့ေငါ့၍ေျပာဆိုလိုက္ေလ၏။ " ဟားဟားဟား ့ ့ ့ေအာက္လမ္းဆိုေတာ့လဲ ့ ့ ့ ့ေအာက္လမ္းလိုက္ရတာေပါ့ ့ကဲခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕အထက္ လမ္းပညာေလးေတြျပပါဦးဗ်ာပညာေလးဘာေလးယူရေအာင္လို႔ ႔ ႔ ႔ ႔ခင္ဗ်ားတို႔လိုလူေတြလက္ထဲမွာရွိတဲ့ အထက္လမ္းပညာထက္ ့ ့ ့ သိုင္းေလာကကိုကာကြယ္ေပးေန တဲ့လူေတြရဲ႕ေအာက္လမ္းပညာက ပိုျပီးအဖိုးတန္တယ္ဆိုတာကိုနားလည္ထားလိုက္ၾကစမ္းတစ္ကိုယ္ေကာင္းသမားၾကီးေတြရဲ႕ ႔ ႔ ႔ ႔ " မွန္ေသာစကားတို႔သည္ခါးေလ၏။ထို႔အတူပင္ေနရာတကာ၌မထားသင့္မသုံးသင့္ေသာက်န္းရွင္း၏မာန္မာနတ ရားတို႔ကလည္းက်န္းရွင္းကိုဒုကၡလွလွႀကီးေတြ႔သြားေစေလျပီ။ယမ္းပုံကိုမီးက်သြားေစသည့္က်န္းရွင္း၏မွန္ ေသာစကားေတြေၾကာင့္။ဝကၤပါစံအိမ္သခင္ႀကီးအပါအဝင္ရွစ္ဦးေသာလူတို႔ကက်န္းရွင္းကိုအမဲဖ်က္သလိုအ တင္းဝိုင္း၍ထိုးႏွက္တိုက္ခိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ေျမနီလမ္းေလးေပါ ္ရွိေျမနီမႈန္႔ေတြမွာေလဆင္နွာ ေမာင္းထဲပါသြားသလားပင္ထင္ရေလသည္။ျပင္းထန္လွသည့္အတြင္းအားအရွိန္တို႔ေၾကာင့္တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ဖြားခကနဲလြင့္တက္လာေသာသစ္ကိုင္းသစ္ခက္မ်ားကလည္းျမက္ခုတ္သမား၏လက္ခ်က္မိသြားေသာျမက္ပင္ မ်ားလိုအပိုင္းပိုင္းျပတ္လ်က္။က်န္းရွင္း၏ဓားခ်က္ေတြမွထက ြ ္ေပၚလာသည့္အတြင္းလႈိင္းအရွိန္က။အေစာင့္တဲ ေလးကိုလဲျပိဳက်သြားေစခဲ့ေလျပီ။သာမာန္လူေတြသာဤအနီးအနား၌ရွိပါကႏွစ္ပိုင္းသုံးပင္ျပတ္ထြက္သြား ေလာက္ေပ၏။စံအိမ္သခင္ႀကီးသုံးပါးျဖစ္ၾကေသာအေနာက္စံအိမ္သခင္ႀကီးဟုန္ကြ်မ့္။ဝကၤပါစံအိမ္သခင္ႀကီး ေဝရန္း။ႏွင္းပုလဲစံအိမ္သခင္ႀကီးေလာက္ပုတို႔၏သိုင္းကြက္ေတြကက်န္းရွင္းရဲ႕တာေမာသိုင္းကြက္ႏွင့္နဂါးခံ တြင္းတိ႔က ု ိုမမွီသည့္တိုင္ေအာင္။က်န္းရွင္းႏွင့္ဆီနဲ႔ေရလိုကြာလွေသာသဘာႏွင့္ဝါတို႔ ကိုအကြက္က်က်အသုံးခ်၍က်န္းရွင္းမလႈပ္နိုင္ေအာင္တတ္စြမ္းသမ်ွထိမ္းခ်ဳပ္ထားၾကေလ၏။ က်န္းရွင္းမွာစံအိမ္သခင္သုံးပါးရဲ႕အရိပ္မဲ့နတ္လက္သီး။မိုးစက္သိုင္းတစ္ကြက္ႏွင့္သုံးဆင့္ကြန္ခ်ာလက္ ဝါးသိုင္းတို႔၏ထိမ္းခ်ဳပ္မႈေအာက္မွေဖါက္ထြက္ရန္အတြက္တန္ျပန္တိုက္စစ္ဖြင့္ရန္ၾကိဳးစားေနခ်ိန္တြင္။နန္ေအာ့

47

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

၏အမနန္စုက်န္းရဲ႕ေျမြမင္းတစ္ရာသိုင္းကြက္ေတြကက်န္းရွင္းဖြင့္လိုက္ေသာတိုက္စစ္ကိုအရွိန္တန္႔သြားေအာင္ ျပဳလုပ္နိုင္ေလရာ။က်န္သည့္ေလးေယာက္ကက်န္းရွင္းအရွိန္တန္႔သြားေသာခဏ၌အတင္းဝင္၍တိုက္ၾကေလ ေတာ့သည္။လူရိပ္လူေရာင္ဘာမွမျမင္ရေတာ့သည့္မည္းမည္းအရိပ္ၾကီးအတြင္းမွ ဓါးသံ။ လက္ဝါးသံမ်ားကေတာင္ျပိဳသလို။ေတာေမွာက္သည့္အလားဆူညံစြာထြက္ေပါ ္ ္ေနေလ၏။ထိုစဥ္မွာပင္က်ယ္ ေလာင္လွေသာအတြင္း အားေပါက္ကသ ြဲ ံႀကီးႏွင့္အတူလူတစ္ေယာက္လြင့္ထြက္လာေလသည္။ " ဝုန္း ့ ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့" " ရႊမ္း ့ ့ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့ ့ခြ်င္ ့ ့ခြ်င္ ႔ ့" " ဝုန္း ့ ့ ့ေဖာင္း ့ ့ေဘာင္း ႔ ့" " ထန္း ့ ့ ့ထန္း ့ ့ ့ထန္း ့ ့ "့ " အုန္း ့ ့ ့ေဘာင္း ့ ့ ့ ့" " အင့္ ့ ့ ့" လြင့္ထြက္လာသူကက်န္းရွင္းပင္။လြင့္ပ်ံထြက္လာသည့္အရွိန္ကိုအသုံးခ်၍က်န္းရွင္းကေလထဲတြင္ဂြ်မ္းတစ္ ပတ္ထိုးလိုက္ျပီးပ်က္ယြင္းေနေသာဟန္ခ်က္ကိုအခ်ိန္မီျပန္ထိမ္းကာအရွိန္ကိုတန္႔လိုက္ေလ၏။ က်န္းရွင္းမွာရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးစူးေအာင့္သြားေသာေၾကာင့္အသက္ကိုဝဝျပန္ရႈလိုက္ျပီးဓါးကြက္ျပန္ခင္း ကာေျပးဝင္လာမည့္သူမ်ားကိုအသင့္ေစာင့္ေနႀကိဳေနလိုက္ေလသည္။စံအိမ္သခင္ေတြႏွင့္သူ႔လူေတြ၏လက္ နက္မ်ားမွာက်န္းရွင္းရဲ႕နဂါးသတ္ဓါးေၾကာင့္ငုံးတိုေလးမ်ားသာက်န္ေတာ့သလို။က်န္းရွင္း၏အက်ီရင္ဘတ္မွာ လဲဓားခ်က္သုံးခ်က္မိကာစုပ္ျပဲေနေလျပီ။တစြန္းတစထြက္ေပၚေနေသာက်န္းရွင္း၏ကိုယ္ၾကပ္အက်ီ ၤကိုေတြ႔ လိုက္ၾကသည့္ဟုန္ကြ်မ့္တ႔အ ို ဖြဲ႔ကပို၍ေဒါသထြက္သြားကာေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုသံမ်ားထြက္လာေလေတာ့သည္။ " ဟာ ့ ့ဟိုေခြးမသားကကိုယ္က်ပ္အက်ီ ၤနဲ႔ပါ လားကြ ဒင္းကအက်ီ ၤအားကိုးနဲ႔ စြာက်ယ္စြာက်ယ္လုပ္ေနတာ ့ ့" " ဒါေၾကာင့္မို႔ဒီေခြးသူေတာင္းစားက ့ ့ဟုန္ကြ်မ့္ရဲ႕ လက္ဝါးဒါဏ္ကိုမမႈတာေပါ့ကြ ့ ့ ့ " အခ်ိန္ၾကာၾကာသာဆက္တိုက္ေနရင္သူလုံးပါးပါးလာေတာ့မည္မွန္းကိုက်န္းရွင္းေကာင္းစြာသိေလသည္။နဂါး သတ္ဓါး ။ကိုယ္က်ပ္အကီ် ၤ။နဂါးခံတြင္းႏွင့္တာေမာအဖ်က္သိုင္းကြက္ေတြေၾကာင့္သာ။ထိုရွစ္ဦးကို ျပန္လည္ရင္ဆိုင္နိုင္ျခင္းပင္။သူ႔ဘက္တြင္တုရွင္းတစ္ေယာက္ေလာက္သာပါလာခဲ့ပါကဤလူရွစ္ေယာက္မ ေျပာႏွင့္ဆယ္ေယာက္လည္းသူရင္ဆိုင္ရဲေလ၏။တုရွင္းအေၾကာင္းကိုေတြးမိကာမွက်န္းရွင္းသည္ သူ၏ခါးစည္းႀကိဳးထဲမွေသမင္းအကာႏွင့္နဂါးေသြးတစက္ဟူသည့္သိုင္းကြက္အသစ္တို႔သတိရသြားေစေလ ေတာ့သည္။ထိုစဥ္မွာပင္ေလာက္ပုတို႔ဟုန္ကြ်မ့္တို႔အဖြ႔ဲ မွာက်န္းရွင္းထံေျပးဝင္လာၾကေလေတာ့သည္။ " ယား ့ ့ ့က်ား ့ ့႔ " " ေခြးမသားေသစမ္း ့ ့ ့" ေျပးဝင္လာေသာလူရွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ျပီး။က်န္းရွင္းေလွာင္ျပံဳးလုိက္ေလ၏။ေလွာင္ျပံဳးဆိုေသာ္လည္း သူ၏အျပံဳးကေၾကာက္စရာေကာင္းလွေပသည္။တစ္စုံတစ္ရာကိုပိုင္ပိုင္နိုင္နိုင္ဆုပ္ကိုင္နိုင္ထားသည့္အျပံဳးမိ်ဳး ပင္။ထူးထူးျခားျခားျပံဳးလာေသာက်န္းရွင္းထံတြင္ဘာမ်ားအပိုင္အခြင့္ေရးရွိေနပါေသးသနည္း။ ေျပးဝင္ထိုးခုတ္လာေသာလူမ်ား၏လက္ဝါးေတြ။ေျခကန္ခ်က္ေတြက်ေရာက္ကာနီးလက္မအနည္းငယ္ေလာက္ အလိုတြင္က်န္းရွင္းကအေနာက္ကိုတမဟုတ္ခ်ည္းခုန္ဆုတ္သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္ေျမႀကီးေပၚ ေျခခ်မိသည္ႏွင့္ဒူးႏွစ္ဖက္စလုံးကိုေကြးညႊတ္အားယူ၍လူအုပ္ႀကီးထဲအရွိန္ျပင္းစြာျဖင့္ခုန္ဝင္သြားလိုက္ေလ ေတာ့သည္။က်န္းရွင္းသိုင္းကြက္ေျပာင္းလိုက္ေလျပီ။နဂါးခံတြင္းလည္းမဟုတ္ေတာ့သလို။တာေမာအဖ်က္ လည္း မဟုတ္ေတာ့ေပ။ တာေမာအဖ်က္သိုင္းပညာကိုတတ္ ေျမာက္ေသာသိုင္းသမားကို အနိုင္ယူနိုင္ ရန္အတြက္ရွင္းရန္ႏွင့္ေသြးတစက္တို႔ပူးေပါင္းတီထြင္ထားသည့္ေနာက္ဆုံးသိုင္းကြက္ျဖစ္ေလသည္။

48

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

နဂါးေသြးတစက္။ေၾကာက္စရာအဆုံးေသာေကာင္းေသာသိုင္းကြက္ကပင္ဤသိုင္းကြက္ကိုျမင္လ်ွင္ဒူးတုန္သြား ရသည္အထိၾကာက္စရာေကာင္းလွသည့္သိုင္းကြက္ကိုနဂါးေသြးတစက္ဟုေခါ ္ေလသည္ဟု ေျပာရမလိုပင္။ ေနာက္ဆုတ္သြားေသာက်န္းရွင္းကိုလိုက္တိုက္ရန္အတြက္တဆက္တည္းျပန္ခုန္ဝင္လာၾကေသာလူရွစ္ ဦးမွာ။ရုတ္တရက္ႀကီးအရွိန္အဟုန္ျပင္းစြာျဖင့္တိုးဝင္လာေသာက်န္းရွင္းေၾကာင့္ကျပာကယာသိုင္းကြက္ ေျပာင္းလိုက္ရခ်ိန္တြင္။၎တို႔၏နားစည္ကထ ြဲ ြက္မတတ္ေသာေအာ္သံကိုၾကားလိုက္ရျပီးထိပ္ကနဲျဖစ္သြားၾက စဥ္တြင္။ခရမ္းေရာင္အခိုးအေငြ႔ေတြကသူတို႔အားလုံးကိုလႊမ္းျခံဳသြားျပီးေနာက္သတိလက္လြတ္မျဖစ္ခင္အခ်ိန္ ေလးအတြင္းမွာသူတို႔တစ္သက္ႏွင့္တစ္ကိုယ္မျမင္ေတြ႔ဘူးေအာင္ကိုေၾကာက္စရာေကာင္းလွသည့္သိုင္းကြက္ တစ္ကြက္ကိုေတြ႔ျမင္လိုက္ရေလေတာ့သည္။ " ေဟာင္း ့ ့ ့ေဟာင္း ့ ့ "့ " ဝွွီး ့ ့ ့ဝွမ္း ့ ့ ့ဝွမ္း ့ ့ရႊမ္း " " အား ့ ့အင့္ ့ ့ က်န္းရွင္းသည္သူ၏ေဘးႏွစ္ခ်က္ကလူမ်ားကိုဓါး ျဖင့္ေဝွ႔ရမ္းကာလမ္းရွင္းလိုက္ျပီးေနာက္။သူ႔ေျပးလမ္း ေပၚ၌ရွိေသာႏွင္းပုလဲစံအိမ္ကအမ်ိဳးသမီးနွစ္ဦးကိုလင္းယုန္ငွက္တစ္ေကာင္အစာထိုးသုတ္ခ်ီသြားသည့္အလား ထင္မွတ္မွားရေအာင္လ်င္ျမန္တိက်စြာျဖင့္နဂါးေသြးတစက္သိုင္းကြက္ကိုသုံးကာအပီအျပင္တိုက္ခိုက္လိုက္ ေလေတာ့၏။ " ေဟာင္း ့ ့ ့ေဟာင္း ့ ့ ့" " ဝွွီး ့ ့ ့ဝွမ္း ့ ့ ့ဝွမ္း ့ ့ " " ရႊမ္း " " အား ့ ့ " ပထမအမ်ိဳးသမီးႀကီးတစ္ဦးမွာမည္သို႔ခုခံကာကြယ္ ရမွန္းမသိလိုက္ခင္မွာပင္ေျမႀကီးေပါ ္သို႔ပုံကနဲလက ဲ ် သြားေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္း၏တိုက္ခိုက္မႈကဤမ်ွ တင္မက။ေနာက္အမ်ိဳးသမီးႀကီးတစ္ဦး၏ဦးေခါင္းကို လက္ဝါးျဖင့္ဆက္တိုက္ရိုက္ခ်လိုက္ကာလူကိုလ်င္ျမန္စြာတစ္ပတ္လွည့္လိုက္ျပီးလက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေၾကာင့္လဲ က်သြားေသာအမ်ိဳးသမီး၏ရင္ဝကိုဓါးျဖင့္ေနာက္ျပန္ထိုးသြင္းလိုက္ေလသည္။ " ဝွီး ့ ့ ့ေဖ်ာင္း " " ခြပ္ ့ ့" " အ ့ "့ " ဝွီး ့ ့ဇြပ္ ့ ့" ထိ႔ေ ု နာက္တစ္ပတ္လွည့္လိုက္ေသာက်န္းရွင္း၏ခႏၶာကိုယ္တစ္ပတ္လည္မိသြားသည္ႏွင့္တျပိဳင္နက္။ဝကၤပါစံ အိမ္သခင္ႀကီး၏သားျဖစ္သူႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မိသြားေလေတာ့သည္။ထိုလူမွာလည္းအမ်ိဳးသမီး ႀကီးႏွစ္ ေယာက္အတိုင္းပင္က်န္းရွင္း၏နဂါးေသြးတစက္သိုင္းကြက္ဒါဏ္ကိုလွလွပပၾကီးခံလိုက္ရေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းသည္သူ၏ေသမင္းေအာ္သံ။နတ္ပန္းကေလး၏ေသမင္းအကာလက္ခ်က္ျဖင့္ေငးေၾကာင္သတိ လစ္ေနေသာ။ဝကၤပါစံအိမ္သခင္ႀကီး၏သားျဖစ္သူရဲ႕ႏွလုံးအိမ္ႏွင့္လည္မ်ိဳတို႔ကိုတိက်မိက်ထိုးႏွက္လိုက္ ျပန္ေလေတာ့သည္။ " ေဖ်ာင္း ႔ ႔ ႔ ေဖ်ာင္း " " ဂြ်တ္ ့ ့" " အုေဝါ့ ့ ့ ့ ့"

49

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဝကၤပါစံအိမ္သခင္၏သားျဖစ္သူမွာလည္ေခ်ာင္းရိုးက်ိဳးသြားသံႏွင့္အတူေလအန္သံတစ္ခ်က္ထြက္ေပါ ္ လာျပီးပုံကနဲလဲက်သြားသည္ႏွင့္က်န္းရွင္းကအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏အေလာင္း၌စိုက္ဝင္ေနေသာနဂါးသတ္ဓါး ကိုေျခဖ်ားျဖင့္ေနာက္ျပန္ပင့္ခတ္ဖမ္းယူလိုက္ျပီးတရွိန္ထိုးထြက္ေျပးသြားေလေတာ့သည္။ ေသမင္းေအာ္သံ။ေသမင္းအကာေဆးမႈန္႔ျဖင့္ပတ္လိုက္သည့္အခ်ိန္ႏွင့္တဟုန္ထိုးတိုက္ခိုက္ထြက္ေျပးသြား သည္မွာမ်က္ေတာင္တစ္ခတ္မ်ွပင္မၾကာလိုက္ေပ။ဤအခ်ိန္ခဏေလးအတြင္းတြင္ေျပာင္းလဲသြား သည္ကမယုံၾကည္နိုင္စရာေကာင္းလြန္းလွေပ၏။စံအိမ္သခင္ေတြ၏လူသုံးေယာက္လဲက်ေသဆုံး သြားသလို။က်န္းရွင္းလည္းထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ သြားေလျပီ။လြတ္ေျမာက္ရန္အတြက္ကိုသာတာစူျပီးတိုက္ ခိုက္၍ထြက္ေျပးသြားေသာက်န္းရွင္းမွာအပိုင္ရလိုက္သည့္မဟာအခြင့္အေရးႀကီးတစ္ရပ္ကိုဆုံးရႈံးသြားခဲ့ရေလ ျပီ။က်န္းရွင္းသာတဆက္တည္းအရွိန္မျပတ္ဆက္လက္တိုက္ခိုက္မည္ဆိုလ်ွင္စံအိမ္သခင္ေတြအကုန္ လုံးတစ္ေယာက္မွက်န္ခဲ့မည္မဟုတ္ေပ။အခုေတာ့က်န္းရွင္းကက်ဴငုတ္တန္းလန္းခ်န္ကာမေျပေသာရန္ မီးကိုအစပ်ိဳး၍ထြက္ေျပးသြားေလခဲ့ေလျပီ။ရွင္းရန္ႏွင့္တုရွင္းတို႔ကိုက်န္းရွင္းမမွီသည့္အခ်က္ မွာဤအရာပင္။သူ႔အေဖႏွင့္ညီလိုျပႆနာတစ္ခုကိုအေကာင္းဆုံးထြက္ေပါက္ရွာနိုင္ေပမယ့္။ေပၚေပါက္လာ သည့္ေနာက္ဆက္တရ ြဲ လာဒ္ကိုေကာင္းစြာအသုံးခ်နိုင္စြမ္းမရွိေပ။ထြက္ေျပးရန္တစ္ခုတည္းကိုသာအာရံုအျပည့္ အဝစူးစိုက္ထားတိုက္ခိုက္လိုက္ျပီး။ထိုဆုံးျဖတ္ခ်က္အတိုင္းကိုစိုက္လိုက္မတ္တပ္ျပဳလုပ္ကာထြက္ေျပးသြား ေလ၏။က်န္းရွင္းေနရာ၌ရွင္းရန္ႏွင့္တုရွင္းမဆိုထားဘိနတ္ပန္းကေလးသာဤသို႔အခြင့္အေရးရခဲ့မည္ဆိုလ်ွင္စံ အိမ္သခင္တို႔ရွစ္ေယာက္အဖြဲ႔မွာႏွစ္ခါျပန္ပင္ေသသြားေလာက္ေပသည္။ က်န္းရွင္းသည္ဆူးဝကၤပါေတာကိုေက်ာ္ျဖတ္လာျပီးေနာက္။ဆူးဝကၤပါေတာအုပ္ေရွ႕၌အသင့္ရွိေန ေသာသူ၏ျမင္းေပၚအျမန္ခုန္တက္လိုက္ျပီးျမင္းကို ဒုန္းစိုင္း၍ေျပးထြက္လာခဲ့ေလသည္။ ဝကၤပါေတာအုပ္ႏွင့္ခပ္လွမ္းလွမ္းေရာက္ေသာအခါတြင္ျမင္းေပါ ္မွမေက်မျခမ္းျဖင့္ေအာ္ဟစ္လိုက္ ေသာက်န္းရွင္း၏အသံကိုၾကားလိုက္ရေလေတာ့သည္။ " အား ့ ့ ့ဟား ့ ့ေတာက္ ့ ့ ့တယ္အတဲ့ငါပါလားကြာ ့ ့ ေမ်ာက္အုပ္နဲ႔တစ္ခါ ့ ့အခုဒီတစ္ခါထပ္ခံ လိုက္ရျပန္ျပီ ႔ ႔ ႔ က်န္းရွင္း ့ ့က်န္းရွင္း ့ ့မင္းအေတာ္အတဲ့ေကာင္ပါလားကြ ႔ ႔ တစ္ခါတည္း အကုန္သတ္ခဲ့ရမွာ ့ ့ ဒီေျပးမယ္ဆိုတာကိုဘဲ ေခါင္းထဲစေ ြဲ နေတာ့ဘာမွကိုသတိမရဘူး ့ ့ထြီ ႔ ႔ ႔ ဟိုလူေတြကလဲငါ့ကိုဘယ္ေတာ့မွေက်မွမဟုတ္ဘူး ့ ့ ့အိမ္ကျပန္သိရင္လည္း ငါေနာက္ထပ္အျပင္ ထြက္ရမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး ငါဘာလုပ္ရမလဲ ႔ ႔ သြားျပန္သတ္ရမလား ့ ့ ဒါလဲမျဖစ္ေသးပါဘူးဟိုကသတိ ျပန္လည္လာရင္ ရင္ဆိုင္ရခက္ေနဦးမယ္ ့ ့တုရွင္းကိုသြားေခၚျပီးစာရင္းလာရွင္းတာေကာင္းတယ္ ့ ့ ့" က်န္းရွင္းသည္သူ၏တီးတိုးေရရြက္သံအဆုံး၌ဘာမွေရွ႕ေနာက္စဥ္းစားမေနေတာ့ဘဲျမင္းေပၚမွခုန္ဆင္း လိုက္ေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္ဝကၤပါစံအိမ္သို႔သြားရာလမ္းေဘးရွိ သစ္ပင္ခပ္လတ္လတ္တစ္ခုကိုလမ္း ေပၚသို႔ခုတ္လွဲခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းသည္လမ္းေပၚသို႔ကန္႔လန္႔ျဖတ္လဲက် သြားေသာသစ္ပင္ကိုလက္ထဲမွဓါးျဖင့္စာတန္းတစ္ခုေရးထိုးလိုက္ျပီးေနာက္ျမင္းေပါ ္ျပန္ခုန္တက္ကာျပံဳး စိစပ္ျဖဲႏွင့္ေတာတန္းေလးအတြင္းသို႔ဝင္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလေတာ့သည္။ လမ္းကိက ု န္႔လန္႔ပိတ္ကာလဲက်ေနေသာသစ္ေပၚ ရွိစာတန္းမွာစံအိမ္သခင္သုံးပါးကိုက်န္းရွင္းကစိိမ္ေခၚ ခ်ိန္းဆိုသြားသည့္စာတန္းေလးသာျဖစ္ေလေတာ့၏။ "ေသြးေၾကြးဆပ္လိုလ်ွင္ေနာက္လဆယ့္ငါးရက္ေန႔ ဟန္ၾကဴးစစ္ေရးျပကြင္းကိုလာခဲ့ပါ " စိတ္ထင္ရာေလ်ွာက္လုပ္၍သြားေသာက်န္းရွင္းသည္နတ္ပန္းကေလး၏ေသမင္းအကာအစြမ္းကိုေမ့ ေလ်ာ့သြားေလျပီ။ဝကၤပါစံအိမ္ထဲသို႔ေနာက္တခါျပန္ဝင္ျပီးက်န္ေနသည့္လူငါးဦးကိုလက္စတုန္း၍ရေသာအခြင့္ ေရးကိုအမိအရမယူဘဲ။ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ အမွားတစ္ခုထပ္၍က်ဴးလြန္လိုက္ျပီးေနာက္မခိိ်ဳမခ်ဥ္

50

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေသာရုပ္ျဖင့္တုရွင္းကိုပါသူ၏အရႈပ္ေတာ္ပုံထဲဆထ ြဲ ည့္ရန္အတြက္ခ်င္နိုင္ငံသို႔သြားရန္ဦးတည္လိုက္ေလျပီ။ က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ခ်င္နိုင္ငံသို႔တစ္ခါတည္းတန္း၍ေရာက္သြားလ်ွင္လည္းေကာင္းေပ၏။ ဤသို႔မဟုတ္ပါကခ်င္နိုင္ငံမေရာက္မီစပ္ၾကားတြင္ေလာင္စာဆီ။သို႔မဟုတ္ယမ္းအိုးႏွင့္တူေသာက်န္းရွင္း တစ္ေယာက္ဘာအမႈေတြထပ္၍ရႈပ္ကာသြားဦးမည္ဆိုသည္ကိုေတာ့ မိုးနတ္မင္းမွသာလ်ွင္သိနိုင္ေပေတာ့ မည္။က်န္းရွင္းထြက္သြားျပီးေနာက္နာရီနွစ္ေမာင္းသုံးေမာင္းအၾကာမွေသမင္းအကာ၏အေၾကာဆိုင္းျခင္းမွ လြတ္ကင္းသြားၾကေသာဝကၤပါစံအိမ္ကအဖြဲ႔သည္။အေလာင္းမ်ားကိုေကာင္းစြာသျဂိဳလ္ျပီးေနာက္တေန႔မနက္ ခင္းတြင္က်န္းရွင္းကိုရွာေဖြရန္အလို႔ငွာစံအိမ္ထဲမွထြက္လာၾကေလေတာ့သည္။ သိ႔ေ ု သာ္ဝကၤပါေတာအုပ္အလြန္၌က်န္းရွင္းေရးထားေသာစာတန္းေၾကာင့္။ဟုန္ကြ်မ့္မွာေဒါသအျမက္ ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္သြားကာလဲက်ေနေသာသစ္ပင္အားသူ၏လက္ျဖင့္မက်ိဳးမျခင္းတဖုန္းဖုန္းထုရိုက္ လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟုန္ကြ်မ့္ေတာ္ျပီ ႔ ႔ ႔ဒါငါတို႔အတြက္အခြင့္အေရးဘဲ ႔ ႔ ႔ငါတို႔ေျမာင္ကိုသြားျပီးငါ့ကိုေလးေယာက္ကိုသြား ေခၚၾကမယ္သူတို႔ေလးေယာက္ရယ္ ့ ့ ့ငါတို႔အဖြ႔ရ ဲ ယ္ေပါင္းလိုက္ရင္ ့ ့ ့အဲ့ဒီလူရမ္းကားမေျပာနဲသူ႔အေဖ လာလဲဂရုစိုက္စရာမရွိဘူး ့ ့ ့ဒင္းလဲလူသြားေခၚမွာေသခ်ာတယ္ ့ ့ဒီတစ္ခါေတာ့တို႔ဘက္ကလက္ဦးဖို႔အ ေရးႀကီးတယ္ ့ ့စိတ္ကိုထိမ္းထားစမ္း ့ ့ ့" နန္စုက်န္း၏စကားအဆုံး၌မတ္ေတာ္ေမာင္ဟုန္ကြ်မ့္ကျငိမ္က်သြားေလသည္သို႔ေသာ္လည္းနန္စုက်န္း ၏ေယာက်ာၤးထံျဖစ္သူဝကၤပါစံအိမ္သခင္ႀကီးေဝရန္းထံမွအခဲမေၾကသည့္အသံကထြက္ေပၚလာေပေသး ၏။ " ႏွစ္ေပါင္းသုံးရာေလာက္ဘယ္သူ႔အေစာ္ကားမွမ ခံခဲ့ရတဲ့ ဝကၤပါစံအိမ္ ့ ့ ့ င့ါလက္ထက္မွပ်က္ရျပီေကာ ့ဒီေသြးသစ္ပင္မရွိမွေတာ့ဒီစံအိမ္ပ်က္သြားတာနဲ႔ဘာမ်ားကြာလို႔လဲ ႔ ႔ ႔ ေတာက္ ့ ့ ့ ရန္လာစတဲ့သူကိုမဟန္႔တားနိုင္တဲ့အျပင္ေခြ်းမနဲ႔သားပါ အသတ္ခံလိုက္ရတဲ့လို႔ ရာဇဝင္ရိုင္းလိုက္တာ ကြာ ့ ့ ့နန္စု နင့္အကိုေတြတင္မကဘူးျဖစ္နိုင္ရင္တစ္ေဆြလုံးတစ္မ်ိဳးလုံးပါရေအာင္ေခၚ ဒီေကာင့္ကိုသတ္ ျပီးတာနဲ႔ဝါးရံုေတာစံအိမ္တစ္ခုလုံးကိုျပာက်သြားတဲ့အထိမီးတိုက္ျပစ္မယ္ ့ ့ ့ ့" စံအိမ္သခင္ေတြဘယ္လိုႀကိမ္းႀကိမ္းဘယ္ေလာက္ လူေခၚေခၚလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ျပီးေမ့ေပ်ာက္သြားေသာ က်န္းရွင္းကေတာ့အျပံဳးမပ်က္ဘဲစီခြ်မ္းျမိဳ႕ထဲျမင္းတစ္ေကာင္ျဖင့္လွည့္လည္ကာစားေသာက္လို႔ေကာင္းမည္ ထင္သည့္စားေသာက္ဆိုင္ကိုလိုက္၍ရွာေဖြေနေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး A9#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၉ ။(ေအ) အလိုရွိသည္ ။ သိုင္းေလာက၏နံပါတ္တစ္ရန္သူ ။ ဤရုပ္ပုံပိုင္ရွင္အားေတြ႔ရွိပါကစီခြ်မ္းျမိဳ႕ရွိေဝဟင္ဂိုဏ္းသို႔လာေရာက္အေၾကာင္းပါ ဆုေၾကးေငြ ထိုက္တန္စြာရရွိမည္။ သတင္းေပး ။ ။ လ်ွံေငြႏွစ္ေထာင္ အေသမိလ်ွင္ ။ ။ လ်ွံေငြ တစ္ေသာင္း အရွင္မိလ်ွင္ ။ ။ လ်ွံေငြ ႏွစ္ေသာင္း

51

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ထိုလူအားေတြ႔ပါက ေတြ႔ရွိရာေဒသအတြင္း၌ရွိေသာမဟာမိတ္ဂိုဏ္းအဖြဲ႔ဝင္ဂိုဏ္းဂဃအသီးသီး၌သတင္း ေပးထုတ္ယူနိုင္သည္။ ပံု မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး ဟူးေလာက္ အထူူးသတိေပးတားျမစ္ခ်က္။ ။ ထိုရုပ္ပုံပိုင္ရွင္ႏွင့္တစ္ဦးျခင္းရင္ဆိုင္ေတြ႔မိလ်ွင္တိုက္ခိုက္ျခင္း။လက္ရ ဖမ္းဆီးျခင္မ်ားမျပဳလုပ္ၾကပါႏွင့္ထိုလူ၏သိုင္းပညာမွာထိပ္တန္းအဆင့္တြင္ရွိေၾကာင္းအထူးသတိေပးတားျမစ္ လိုက္သည္။ ……………… က်န္းရွင္းသည္သင္ပုန္းႀကီးေပၚတြင္ကပ္ထားေသာေၾကာ္ျငာစာရြက္ထဲမွသိုင္းေလာက၏နံပါတ္တစ္ ရန္သူဟူေသာလူရဲ႕ရုပ္ပုံကိုေသခ်ာစြာစူးစိုက္၍ၾကည့္ေနေလသည္။သူ၏စိတ္ထဲဝယ္ဤမ်က္ႏွာပုံစံအားရင္းႏွီး ကြ်မ္းဝင္သည္ဟုခံစားလိုက္ရေသာ္လည္း အေျဖကိုကားစဥ္းစား၍မရေပ။ ထိ႔ေ ု နာက္ေနာက္ထပ္တစ္ခါစူးစိုက္၍ၾကည့္လိုက္ျပီးေနာက္။ေဘးဘီကိုအေသအခ်ာလွည့္လိုက္ျပီးသူ တစ္ဦးတည္းရပ္ၾကည့္ေနသည္မွာေသခ်ာေတာ့မွအစဥ္ျပံဳးေနေသာသူ႔ႏႈတ္ခမ္းမွရီသံခပ္ဟဟထြက္ေပၚ လာေလေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ့ ့ငါ့ရုပ္ကဒီေလာက္မ်ားဆိုးသလားကြာ ့ ့ေတာ္လိုက္တဲ့ပန္းခ်ီဆရာကိုယ့္ရုပ္ေတာင္ ကိုမမွတ္မိလို႔ေက်ာကအဝတ္စီးထားတဲ့ဓါးကိုၾကည့္ျပီးမနဲရုပ္ဖမ္းယူရတယ္ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့ ေအာ္လူေတြလူေတြတယ္လည္းခက္ၾကပါလားကိုယ့္ဟာကိုယ္မွားလားမွန္လားမသိေအာင္ကိုစဥ္းစား ညာဏ္နည္းၾကပါလားဟ ့ ့ ့ေဝဟင္ဂိုဏ္းဆိုဘဲေအးေလထမင္းစားျပီးရင္ငါနဲ႔ေတာ့ေတြ႔ၾကျပီေပါ့ ့ ့ ့ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္န႔ဆ ဲ င္ဖမ္းမယ္က်ားဖမ္းမယ္လုပ္ခ်င္ေကာင္ေတြနဂါးလားက်ားလားဆိုတာေကာင္းေကာင္း ႀကီးသိသြားေစရမယ္ ့ ့ ့" ငါးဖယ္ကေျပာင္းျပန္ခပ္သည္ဆိုသည္မွာဒါမ်ိဳးပင္။သူမ်ားၾကေတာ့စဥ္းစားညာဏ္နည္းသေလးဘာသ ေလးႏွင့္ေျပာဆိုလိုက္ျပီး။သူကေကာမည္မ်ွစဥ္းစားပါသနည္း။သူလည္းဘာမွစဥ္းစားေတြးေတာသူမဟုတ္ တဇြတ္ထိုးတေဇာက္ကန္းသမားသာပင္။တဖက္သားကိုေရလည္ပတ္လည္ေအာင္လည္း မရွင္းျပမေျပာဆိုသူမွန္သည္ထင္သည့္အတိုင္းတဇြတ္ထိုးေလွ်ာက္လုပ္ေနသည္မဟုတ္ပါလား။မဟာမိတ္ ကိစၥမွာက်န္းရွင္းမွန္သည္ထားမဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး၏မ်က္ႏွာကိုေတာ့ေထာက္ထား၍ေျပေျပလည္လည္ ရွင္းျပသင့္ေပသည္။မွန္သည္ထင္သည့္အတိုင္းဇြတ္တရြက္ေျပာတတ္ ေသာႏႈတ္ေၾကာင့္အပ်က္ပ်က္ႏွင့္နွာေခါင္းေသြးထြက္ရေလျပီ။က်န္းရွင္းသည္မစဥ္းစားအေတြးေခၚတတ္သူ တစ္ေယာက္မဟုတ္ပါ။သူ႔စဥ္းစားညာဏ္နွင့္ေတြးေခၚသုံးသပ္ပုံေတြသည္သူ႔အေဖထက္တစ္ျပားသားမွမ ေလ်ာ့ေပ။သူစဥ္းစားေတြးေတာသည့္အခ်ိန္ေတြကသူ႔အတြက္အက်ဥ္းထဲအၾကပ္ထဲေရာက္ေနသည့္အခါမ်ား ျဖစ္ေနသည္။အရာရာကိုအေလးအနက္မထား တတ္ေသာအမူအက်င့္ကအရိုးထဲစြသ ဲ ြားေလျပီ။က်န္း ရွင္းကိုလည္းအျပစ္မဆိုသာေပသူ႔အားလက္ပြန္းသတီးထိမ္းေက်ာင္းပဲ့ျပင္ေပးမည့္သူမွေကာင္းစြာမရွိသည္ကိုး။ သူလူမွန္းသိတတ္စကတည္းကသူသိသည္ကသိုင္းပညာတစ္ခုတည္းဆိုသလိုျဖစ္ေနခဲ့သည္မဟုတ္လား။ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရမည့္ရြယ္တူတန္းတူ အေဖာ္မရွိ။သူအေဖာ္ကသိုင္းပညာလူ႔ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ ေကာင္းစြာမေနခဲ့ရသူေနခဲ့ရသည္ကေတာေတာင္ႏွင့္သိုင္းပညာ။သူသိသည့္လက္ဦးဆရာမ်ားကလည္းနန္ ကုအေရးေတာ္ပုံႏွင့္သိုင္းပညာကိုသာတြန္းဖိေလ့က်င့္ေစသည္ပင္။သည့္ေနာက္ဟန္ရွန္းေဟြ႔ႏွင့္လိုက္သြား

52

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သည့္အခါက်ားကိုအေတာင္တပ္ေပးလိုက္သည္ထက္ပိုဆိုးသြားေလေတာ့သည္။ဟန္ရွန္းေဟြ႔ေလသံ။ဟန္ရွန္း ေဟြ႔အက်င့္ကိုမွသူထံမကူးစက္လ်ွင္ဘယ္သူထံကူးစက္သြားပါေတာ့မည္နည္း။ ဟန္ရွန္းေဟြ႔ႏွင့္သြားတူေသာတဇြတ္ထိုးတေဇာက္ကန္းစိတ္ဓါတ္ကသူ၏စဥ္းစားဆင္ျခင္တုံ႔တရားကိုပိတ္ဆ႔ို ထားျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။သူတို႔ႏွစ္ေယာက္စလုံးကသူတို႔မွန္သည္ဆို္လ်ွင္အရွည္ေတြအတိုေတြၾကည့္မေန တတ္။စိတ္မရွည္ျခင္းသီးခံႏိုင္မႈ စြမ္းရည္ နည္းပါးျခင္းတို႔ကက်န္းရွင္း၏အဓိကအားနည္းခ်က္ပင္။ ဟန္ရွန္းေဟြ႔ကအသက္အရြယ္ႏွင့္အေတြ႔အႀကံဳအရသီးခံျခင္းတရားကိုေကာင္းစြာနားလည္သေဘာ ေပါက္လာပါေသာ္လည္း။ အသက္အရြယ္ငယ္ရြယ္ ေသးသည့္က်န္းရွင္းအတြက္ကႀကီးမားေသာအ ေႏွာက္အဟန္႔အတားႀကီးတစ္ရပ္ပင္။သူ၏တဇြတ္ထိုးတေဇာက္ကန္းလုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္ သူပတ္ေမႊခဲ့သည့္လူတိုင္းကသူ႔ကိုဝိုင္းသတ္ခ်င္ေနၾကပါေသာ္လည္း။ရွင္းရန္။ဟန္ရွန္းေဟြ႔။ေသြးတစက္တို႔၏ ဒိတ္ဒိတ္က်ဲသိုင္းပညာေတြေၾကာင့္သာအခုအခ်ိန္အထိအသက္ရွင္ေနရျခင္းသာ။သာမာန္သိုင္းသမားမိသားစု က သာဆိလ ု ်ွင္က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္အခုခ်ိန္အရိုးေဆြးေနေလာက္ေပျပီ။ " ေငြရွင္းမယ္ေဟ့ ့ ့ " " ဟုတ္ကဲ့လာပါျပီ ဆရာေလး ့ ့လာပါျပီ ႔ ႔ " " ကိုင္းေရာ့ဒီမွာထမင္းဘိုး ့ ့ပိုတာေတာ့မင္းယူလိုက္ေပါ့ ့ ့ဒါနဲ႔ေဝဟင္ဂိုဏ္းကိုဘယ္လိုသြားရသလဲ မင္းသိသလား ညီေလး ့ ့ ့" " ဟုတ္ကဲ့ သိပါတယ္ဆရာေလး ့ ့ "့ စားပြထ ဲ ိုးေကာင္ေလးသည္က်န္းရွင္းေမးျမန္းစုံစမ္းလိုက္ေသာေဝဟင္ဂိုဏ္း၏ေနရာေဒသအတိအက်ကို ေစတနာဗရပြျဖင့္နတ္လမ္းညႊန္လုပ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေက်းဇူးပဲ ညီေလးေရသြားျပီေဟ့ ့ ့ ့" " ဟုတ္ကဲ့ပါဆရာေလး ့ ့ေနာက္လဲက်ြန္ေတာ္တို႔ဆိုင္ကိုလာအားေပးပါဦးခင္ဗ်ာ ့ ့ ့" " ေအးႀကံဳရင္ေတာ့ဝင္တာေပါ့ကြာ ့ ့" က်န္းရွင္းသည္စားပြထ ဲ ိုးေလး၏ေခါင္းကိုပုတ္၍ႏႈတ္ဆက္လိုက္ျပီးေနာက္။ဆိုင္ထဲမွထက ြ ္ကာသူ၏ ျမင္းေပၚခုန္တက္လိုက္ျပီးပန္းခ်ီကားကိုတစ္ခ်က္ ၾကည့္၍ရီလိုက္ျပန္ေလ၏။ " ဟင္းဟင္း ့ ့က်လဲက်ေလာက္တဲ့ပန္းခ်ီဆရာအခုေနငါသူ႔ကိုသတ္ဖို႔သြားရင္ေတာင္ဘယ္သူမွန္းသိ လိုက္မွာမဟုတ္ဘူး ဟားဟားဟား ့ ့ ့" စင္စစ္ကားပုံတူဆေ ြဲ သာပန္းခ်ီဆရာ၏အျပစ္မဟုတ္ေပ။ပန္းခ်ီဆရ ြဲ န္အလုပ္သြားအပ္ၾကသည့္ က်ားနက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွင့္ေျမြပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္တို႔အျပစ္သာျဖစ္ေလ၏။ နဂိုတည္းကမတည့္ေသာလူႏွစ္ေယာက္အတူသြားအပ္သည့္ပုံတူပန္းခ်ီကားမွာဘယ္လိုမွထပ္တူညီစြာမ ထြက္လာနိုင္ေပ။တစ္ဦးကမ်က္ႏွာသြယ္သည္ဟုေျပာလ်ွင္။ေနာက္တစ္ဦးကသြယ္ေတာ့သြယ္သည္ေမးရိုး ကားသည္။မ်က္လုံးအိမ္က်ယ္သည္ဟုဆိုျပန္လ်ွင္လည္း။က်ယ္သည္ထက္ပိုသည္ ျပဴးသေရာင္ေရာင္ရွိ သည္ႏွင့္အနည္းငယ္မ်ွကပ္ဖိုးကပ္လုပ္၍ေျပာၾကေလရာဤမ်ွရုပ္ဆင္းသ႑ာန္ထြက္လာသည္ကိုကကံ ေကာင္းသည္ဟုက်န္ဖန္ခ်ီးက်ဴးရေပေတာ့မည္။ ေဝဟင္ဂိုဏ္း။ က်န္းရွင္းသည္တံတိုင္းထိပ္ဝ၌တခမ္းတနားခ်ိပ္ဆထ ြဲ ားေသာဆိုင္းဘုတ္ကိုၾကည့္ကာမဲ့ျပံဳးတစ္ခ်က္ျပံဳး လိုက္ျပီးဂိတ္ဝမွခပ္တည္တည္ျဖင့္ဝင္သြားလိုက္ေလရာ။ " ေဟ့ရပ္လိုက္စမ္း ႔ ့ ဘယ္သူလဲ ႔ ႔ ဘာကိစၥ နဲ႔လာတာလဲ ႔ ႔ ျမင္းေပၚကဆင္းရမယ္ဆိုတာနားမ လည္ဘူးလား ့ ့ "့

53

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဂိတ္ေစာင့္၏အေမးစကားကိုက်န္းရွင္းမသိနားမလည္တစ္ဥပမာျပန္၍ေျဖဆိုလိုက္သည္။ " ေအာ္ဟုတ္ကဲ့ မသိလို႔ပါဆရာႀကီးရယ္ ့ ့ဆင္းဆိုလဲဆင္းပါ့မယ္ဗ်ာ ့ ့ဟိုဟာခင္ဗ် ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္လို႔ပါ ့ ့ ့" " ေဟ့ဒီမွာေမာင္ရင္ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ဆိုတာေတြ႔ခ်င္တိုင္းေတြ႔လ႔ရ ို တာမဟုတ္ဘူးကြ ႔ ႔ ႔ ဘာကိစၥနဲ႔မင္းက ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးနဲ႔ေတြ႔ခ်င္ရတာလဲ ႔ ႔ ႔ " " ဆရာႀကီးကိုေျပာေနတာနဲ႔ဟိုလူကလြတ္သြားေတာ့မွာဘဲ ႔ ႔သိုင္းေလာရဲ႕နံပါတ္တစ္ရန္သူဆိုတာကို ေတြ႔လိုက္လ႔ပ ို ါခင္ဗ်ား ့ ့အဲ့ဒါဆုေငြမ်ားရမလားလို႔သတင္းလာပို႔ ႔ ႔ ႔ " "မင္းဒီေလာက္အေရးပါတဲ့သတင္းကိုအခုမွေျပာရသလားကြ ့ ့ထြီ အသုံးမက်တဲ့ေတာသား ့ ႔ " ဂိတ္ေစာင့္မွာက်န္းရွင္းကိုေဟာက္ျပီးဂိုဏ္းအေဆာက္ဦးဆီသို႔အတင္းေျပး၍သြားေလေတာ့သည္။ က်န္သည့္ဂိုဏ္းသားေလးငါးဦးကက်န္းရွင္အားသိုင္းေလာရဲ႕နံပါတ္တစ္ရန္သူမွာျဖဴသလားမည္းသလားဝိုင္း ေမးေနၾကစဥ္။ေဝဟင္ဂိုဏ္းအေဆာက္ဦးထဲမွလူဆယ့္ရွစ္ဦးထြက္လာၾကေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းကထိုလူမ်ားကိုေက်ာေပးလ်က္ဂိုဏ္းသားမ်ားႏွင့္သာစကားေျပာမပ်က္ေျပာဆိုေနေလရာ။ " ေဟ့ဒီမယ္ေမာင္ရင္ ့ ့မင္းဟိုလူကိုေတြ႔ခဲ့တာေသခ်ာပါတယ္ေနာ္ ့ ့ ့" " ေသခ်ာပါတယ္ဗ်ာ ့ ့ကိုယ့္မ်က္ႏွာကိုယ္ျပန္ျမင္လိုက္ရတဲ့အတိုင္းပါဘဲ ႔ ႕ ့ " " ဟင္ ့ ့ မင္း ့ ့မင္း ့ ့" ေက်ာေပးေနရာမွလွည့္၍ေျပာလိုက္ေသာက်န္းရွင္းေၾကာင့္ေျမြပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးမွာအထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့ ျဖစ္သြားေလေတာ့သည္။ " ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ နံပါတ္တစ္ရန္သူႀကီးပါတဲ့ ့ ့ကဲလုပ္စမ္းပါဦး ့ ့ခင္းဗ်ားသမီးနဲ႔ဟိုေလၾကြားရဲ႕သားတို႔ စား ေသာက္ဆိုင္မွာရန္ျဖစ္ၾကျပီးစားပြဖ ဲ ိုးေတြေရာ္မသြားတာကိုေတာင္းမိတာနဲ႔က်ဳပ္ကအင္မတန္မွေၾကာက္စ ရာေကာင္းတဲ့သိုင္းေလာကရဲ႕နံပါတ္တစ္ရန္သူျဖစ္သြားရတယ္ေပါ့ ဟုတ္လား ့ ့ ေဟ့လူေျဖေလဗ်ာ ့ ့ဘယ္မလဲ ဟူးေလာက္ဆိုတဲ့လူက်ဳပ္ကခင္ဗ်ားတို႔လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္ကို သတ္သြားျပီးဘယ္သိုင္းဂိုဏ္းေတြကိုမီးတိုက္သြားလို႔လဲေျပာေလဗ်ာ ႔ ့ ့ ဘာလူႀကီးလူေကာင္းလဲ ဘာသမာသမတ္ရွိတာလဲ ႔ ႕ အလကားအသက္သာႀကီးျပီးဦးေနွာက္ႀကီးမ လာၾကတဲ့လ႔ေ ူ လၾကြားအဖြဲ႔ေတြသိုင္းေလာကတစ္ခုလုံးကို ခင္ဗ်ားတို႔ကဘဲပိုင္တာလိုလိုဘာလိုလိုနဲ႔ ႔ ႔ ႔ ကဲေျပာပါဦး တေစၧျမိဳ႕ေတာ္သြားတိုက္ၾကတဲ့အထဲခင္ဗ်ားတို႔ထဲကဘယ္ႏွစ္ေယာက္ပါသလဲ မိန္းမဂါ ဝန္နားေျပးပုန္းေနျပီးေတာ့မွအခုမွသိုင္းေလာကမဟာမိတ္အဖြဲ႔လုပ္ခ်င္တယ္ဟုတ္လား ့ ့ဟားတိုက္လို႔ ေတာင္ရီလိုက္ခ်င္ေသးတယ္ ႔ ႔ ႔ " ေဝဟင္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွင့္ေျမြပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္အပါအဝင္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္အေတာ္မ်ားမ်ားမွာစားေသာက္ဆိုင္၌က်န္း ရွင္းလက္စြမ္းျပသြားခဲ့သည္ကိုမ်က္ဝါးထင္ထင္ေတြ႔ျမင္ခဲ့ၾကေသာေၾကာင့္။ က်န္းရွင္းကိုတိုက္လဲမတိုက္ရဲ။ျပန္လဲမေျပာရဲနွင့္နာသာခံခက္ျဖစ္ေနၾကစဥ္။ဝူတန္ခုႏွစ္ေဖာ္ႏွင့္ခြန္းလုံ ဂိုက္းမွဓါးသမားေလးဦးကသေဟာက္သဟာျဖင့္ေျပာဆိုေနေသာက်န္းရွင္းကိုမသိမသာေလးဝိုင္းလိုက္ၾကျပီး ေနာက္။ အျဖစ္သနစ္အစုံအလင္မသိေသာဝူတန္အမွတ္ တစ္အကိုႀကီးကက်န္းရွင္းကိုအမွားအမွန္ကျြဲ ပားသြား ေစရန္အတြက္ေရွာင္လင္ေက်ာင္း၌ျပႆနာေျဖရွင္းရန္ေခါ ္လိုက္သည္။ " ဒီမွာေမာင္ရင္ေလး ့ ့မင္းဒီေလာက္ႀကီးနင့္နင့္သီးသီးေျပာဆိုစရာမလိုပါဘူး ႔ ႔ ဦးတို႔ကျပႆနာအ ရင္းခံကမ ို သိေလေတာ့ ဘယ္သူမွားတယ္ဘယ္သူမွန္တယ္မဆုံးျဖတ္ခ်င္ဘူး ့ ဒီေတာ့တရားမ်ွတဲ့ေရွာင္လင္ ေက်ာင္းေတာ္ကိုလိုက္ခဲ့ပါဟိုမွာမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေျဖရွင္းၾကတာေပါ့ ့ ့ ေမာင္ရင္ေလးေျပာတဲ့အတိုင္းေမာင္ရင္ေလးလူသတ္တာေတြသိုင္းဂိုဏ္းေတြဖ်က္ဆီးသြားေတြကိုမ

54

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ၾကားရေပမယ့္ ့ ့ ့ေမာင္ရင္ေလးက မဟာမိတ္ဂိုဏ္းကအလံနဲ႔တံဆိပ္ကိုဖ်က္ဆီးသြားခဲ့တဲ့အတြက္သိုင္း ေလာကရဲ႕ရန္သူအျဖစ္သတ္မွတ္ ့ ့ ့" " ဘာသိုင္းေလာကရဲ႕ရန္သူလဲကတုံးေခါင္းကို လာျပီးသန္းရွာေနေသးရဲ႕အလံေတြတံဆိပ္ေတြလုပ္နိုင္မက လုပ္ေပးခ်င္တဲ့လူကိုေရွာက္ေပးေနမွေတာ့ျဖစ္မွာေပါ့ဗ် ဦးႀကီးေျပာပုံကလမ္းေပၚမွာက်ေနတဲ့အလံ ကိုမသိဘဲတက္နင္းမိသြားတာနဲ႔ဲသိုင္းေလာကရဲ႕နံပါတ္တစ္ရန္သူျဖစ္ရေတာ့မွာလိုလိုပါလားဗ် ့ ့ ့ ဘာေရွာင္လင္ကိုမွလဲသြားစရာမလိုဘူး ့ ့သြားဖိ႔လ ု ဲအခ်ိန္မရွိဘူး ့ ့ဘာမွအေရးမႀကီးတဲ့ဟာကိုအေရး တယူလုပ္ေနတဲ့လူေတြကိုဆုံးမဖို႔လာခဲ့တာ ့ ့ဦးႀကီးတိ႔အ ု လိမၼာသုံးျပီးမတရားလုပ္တာခံဖ႔လ ို ာခဲ့တာမဟုတ္ဘူး ့ ့ စကားမ်ားမ်ားလဲမေျပာခ်င္ဘူးေလကုန္ တယ္ဒီေဝဟင္ဂိုဏ္းဆိုတာနဲ႔မဆိုင္ရင္ဖယ္ေန ့ ့ ဘယ္မလဲေဝဟင္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္မ်က္ႏွာလိုမ်က္ႏွာရလုပ္တဲ့လူ ဒီေန႔ေတာ့ခင္ဗ်ားဂိုဏ္းပ်က္ျပီသာမွတ္ေပေတာ့ ့ ့" ဝူတန္ဓါးခုႏွစ္ေဖာ္မွာေမာက္မာလွေသာလူငယ္ေလး၏အေျပာအဆိုႏွင့္အျပဳအမူကိုေဒါသထြက္လြန္း သည့္အတြက္မ်က္ႏွာေတြရဲရဲနီကာအသားမ်ားပင္တုန္၍လာေနေတာ့သည္။ဝူတန္အမွတ္တစ္အကိုႀကီးမွာ သူ၏ညီငယ္မ်ားကိုတစ္ခ်က္ေဝွ႔ၾကည့္လိုက္ျပီးတိုက္ပစ ြဲ ရန္အမိန္႔ေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " တိုက္ၾကစမ္း ့ ့" က်န္းရွင္းသည္ပူးေပါင္းသိုင္းကြက္ခင္းေနေသာဝူတန္၏ခုႏွစ္စဥ္ၾကယ္ကိုၾကည့္ျပီးသူ႔ထံုးစံအတိုင္းစိတ္ထဲရွိသမ်ွ ပါးစပ္ကလႊတ္ကနဲထြက္သြားေလေတာ့သည္။ " ဟိုး ့ ့ဟိုး ့ ့ခုႏွစ္စဥ္ၾကယ္သိုင္းကြက္ပါလား ဝူတန္ကေတြကိုး ့ ့ဝူတန္မွာလဲအမွားအမွန္မျမင္နိုင္ တဲ့မ်က္ကန္းေတြရွိေသးတာကိုး " " ေခြးေကာင္ေသေပေတာ့ ယား ့ "့ " ဝွီး ့ ့ ရႊမ္း ့ ့ဝွစ္ ့ ့ ဝွစ္ ့ ့" " ဒုတ္ ့ ့ ့ဒုတ္ ့ ့" " အင့္ ့ ့ အ ့ ့ ့ " " ဟာ ့ ့ဟင္ ့ ့ အလို ့ ့" ဝူတန္သိုင္းသမားခုႏွစ္ဦးက်န္းရွင္းဆီခုန္ဝင္သြားလိုက္ၾကသည္ကိုဘဲေတြ႔လိုက္ရေလသည္။က်န္းရွင္း ဘာလုပ္လိုက္သည္ကိုဘယ္သူမွမေတြ႔လိုက္ၾကေပ။က်န္းရွင္းကခုႏွစ္စဥ္ၾကယ္အျမီွးေနရာကေနတိုက္ ခိုက္လိုက္ေသာဓါးသမားႏွစ္ဦးကိုတျပိဳင္နက္ေသြးေၾကာထိုးပိတ္လိုက္ျပီးထိုလူႏွစ္ဦး၏ဓါးေတြကိုပါလုယူ၍သြား လိုက္ေလသည္။ခုႏွစ္စဥ္ၾကယ္သိုင္းကြက္မွာပ်က္ခ်င္းမလွပ်က္သြားေလျပီ။က်န္းရွင္းကဆက္မတိုက္ေတာ့ဘဲဝူ တန္နံပါတ္တစ္အကိုႀကီးကိုပုခုံးတြန္႔ျပလိုက္ျပီး။ " ဝူတန္အေပၚမွာေက်းဇူးေၾကြးေတြဆပ္စရာအမ်ား ႀကီးရွိတယ္ဗ် ့ ့ေနာက္ေနာင္ကိုဘာမွေခ်ေခ်ျမစ္ျမစ္မ သိရင္ဝင္မပါၾကပါနဲ႔က်ြန္ေတာ္မဟုတ္ဘဲတစ္ျခားလူဆိုဦးႀကီးတို႔ေသတာၾကာလွျပီ ့ ့ဟိုလူေဝဟင္သမား ကပ္ထားတဲ့စာရြက္ေတြအကုန္သြားျပန္ျဖဳတ္ ့ ့ဝူတန္ကလူေတြရဲ႕မ်က္နွာနဲ႔ေနာက္ဆုံးအခြင့္အေရးေပးလိုက္ တာဘဲနားလည္တယ္ေနာ္ ႔ ႔ ကိုင္းသြားလိုက္ဦး မယ္ဗ်ာ ့ ့ ့ ခင္ဗ်ားတို႔သာအားယားလိ႔အ ု လုပ္မရွိအလုပ္ရွာ ေနၾကေပမယ့္က်ဳပ္ကမအားဘူးဗ် ့ ့ဘာသိုင္းေလာ ကရန္သူလဲ ရန္သူအစစ္သြားရွာၾက ့ ့က်ဳပ္သာသတ္ခ်င္ရင္ဘယ္လိုလုပ္ျပီးေသသြားတယ္ဆိုတာေတာင္သိလိုက္ၾကမွာမ ဟုတ္ဘူး ့ "့ က်န္းရွင္းမွာေျပာခ်င္ရာေျပာျပီးေက်ာ့ေက်ာ့ေလးႏွင့္ျပန္ထြက္သြားေလျပီ။သူ႔အားဟန္႔တားမည့္သူ ဘယ္သူမွမရွိ။က်န္းရွင္းဂိတ္ဝကေနေပ်ာက္ကြယ္သြားသည့္အခ်ိန္မွာေတာ့ဝူတန္အမွတ္တစ္ကစကားစေျပာ လိုက္ေတာ့သည္။

55

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

"ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလုံးသူ႔ကိုဘယ္သူမွယွဥ္နိုင္မွာမဟုတ္ဘူးဝူတန္ရဲ႕ခုႏွစ္စဥ္ၾကယ္ကိုသိုင္းတစ္ကြက္ထဲနဲ႔ဖ်က္ သြားတာဗ်နဂါးမာန္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ကဘဲသူ႔မာန္စြယ္ကိုခ်ိဳးနိုင္လိမ့္မယ္ ့ ့ ့ျဖစ္နိုင္ရင္ျပႆနာရဲ႕အရင္း အျမစ္အစစ္အမွန္ကိုသိခ်င္တယ္ဗ်ာ ့ ့ေကာင္ကေလးကရမ္းရမ္းကားကားေျပာဆို သြားတာလြရ ဲ င္ဘယ္သ႔က ူ ိုမွထိခိုက္အနာတရျဖစ္ေအာင္လုပ္မသြားခဲ့ဘူး ့ ့ဒီေတာ့ဘယ္သူမွားတယ္ ဘယ္သူမွန္တယ္ဆိုတာေသခ်ာသိရမွျဖစ္မယ္ ့ ့ ့ဟိုေကာင္ေလးဘက္ကမွန္ေနရင္ေတာင္မွသူ႔ရ႕ဲ မာနအစြယ္ကိုေတာ့က်ိဳးေအာင္ေတာ့ခ်ိဳးႏွိမ္ထားရမွာဘဲ ႔ ႔နဂါးမာန္ဂိုဏ္းကိုသာဆက္သြယ္ျပီးေစာင့္ေနယုံ ကလြျဲ ပီးဘာမွမလုပ္နိုင္ေတာ့တာကေတာ့ေသခ်ာတယ္ဗ် ့ ့ ့ေရွာင္လင္မွာေတာင္ဒီကေလးကိုအနိုင္ယူနိုင္ မယ့္သူကနတၳိဘ႔ခ ြဲ ံထားတဲ့ကိုယ္ေတာ္ႀကီးတစ္ပါးဘဲရွိလိမ့္မယ္ ့ ့ခက္တာကကိုယ္ေတာ္ႀကီးကလဲဘယ္ ေပ်ာက္ေနမွန္းမသိတာဘဲ ႔ ႔ဒီေတာ့အားကိုးရာကနဂါး မာန္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးကလြျဲ ပီးမရွိေတာ့ဘူးသူ႔ပံုေတြအကုန္ျပန္ျဖဳတ္ခိုင္းလိုက္ၾကေပေတာ့ ့ေတာ္ၾကာေငြရ ခ်င္လို႔နဂါးမွန္းဖားမွန္းမသိဘဲသြားဖမ္းၾကတဲ့လူေတြအကုန္ေသေနၾကဦးမယ္ ့ ့" းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

B9#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၉ ။ဘီ " ဟားဟားဟား ကြ်န္ေတာ္ေျပာတယ္မဟုတ္လားသံကြ်န္းသခင္ႀကီးရဲ႕ ……… ျပည္မကသိုင္းသမားေတြကအလကားပါလို႔သိုင္းဂိုဏ္းရွစ္ဂိုဏ္းနဲ႔ပညာျပိဳင္ျပီးသြားျပီ …… အခုထိကြ်န္ ေတာ္တ႔ရ ို ႕ဲ သိုင္းကြက္ကိုသုံးကြက္ျပည့္ေအာင္ခုခံႏိုင္တဲ့မရွိေသးဘူးဗ် ……… ဒီေတာ့ကြ်န္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ေပါက္လႊတ္ပဲစားလိုက္ျပီးယွဥ္ေနမယ့္အစား ဒီေကာင္ေတြအားထားတဲ့ ေရွာင္လင္တို႔ဝူတန္လိုနာမည္ေက်ာ္ဂိုဏ္းေတြကိုလိုက္ယွဥ္ျပိဳင္တာကပိုေကာင္းမယ္ထင္တယ္ဗ် သခင္ႀကီး ေရာဘယ္လိုသေဘာရသလဲ ………" သံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္းကလြီပုကူးဟုေခၚေသာ ကႏၲာရသခင္ေလး၏စကားကိုေလးေလးနက္နက္ျဖင့္ စဥ္းစားလိုက္ျပီးေနာက္။ " ဟားဟားဟား … ဒီမွာလြီပုကူးဒီေကာင္ေတြငါ တို႔ကိုအခုလဲမယွဥ္နိုင္သလိုေနာက္လဲယွဥ္နိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး ………ငါတို႔ဆျြဲ ပားရွာတဲ့ကိစၥကလည္းအေတာ္နဲ႔ျပီးမယ့္ပုံမေပၚဘူးဒီေတာ့…… တုံးဖုက်င္းေရငါတို႔ဒီ မွာအုပ္ ခ်ဳပ္လို႔ေကာင္းမဲ့အနက္ေရာင္သိုင္းဂိုဏ္းတစ္ခုေလာက္ရွာစမ္းကြာမင္းကျပည္မသားဆိုေတာ့နာမည္ေက်ာ္ အနက္ေရာင္သိုင္းဂိုဏ္းကိုမင္းသိမွာဘဲ………ငါတို႔ရွစ္ေယာက္အဲ့ဒီသိုင္းဂိုဏ္းကိုအပိုင္သိမ္းျပီး မွခုနကလြီပုကူးေျပာတဲ့ကိစၥကိုစဥ္းစားရမယ္အခုဟာကငါတို႔မွာသြားစရာနားစရာမရွိျဖစ္ေနတယ္ …… ေနာက္ဆယ့္ေလးငါးရက္ေလာက္သာထပ္ေနရင္ငါတို႔အကုန္လုံးဆြဲျပားရွာမရခင္ေတာင္းစားေနရမယ္ ကြ ………တုံးဖုက်င္းမင္းရွာတဲ့အနက္ေရာင္သိုင္းဂိုဏ္းကခပ္စြာစြာေလးေတာ့ျဖစ္ပါေစေနာ္ ………" သံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္းရဲ႕စကားအဆုံး၌သံကြ်န္းသခင္၏သမီးစူူစူးကတုံးဖုက်င္းကိုခနိုးခနဲ႔စကားဆိုလိုက္ျပီးသူ မသိခ်င္သည္မ်ားကိုသခင္ႀကီးဝူဖန္းကိုေမးျမန္းစပ္စုလိုက္ေလသည္။ " ဟင္းဟင္းဟင္း …ေဖေဖရယ္အကိုႀကီးတုဖုက်င္းမ်ားယုံၾကည္ကိုးစားျပီးဂိုဏ္းရွာခိုင္းေနေသးတယ္ … သူကဘာသိမွာတဲ့လဲအိမ္ထဲကအိမ္ျပင္ထြက္တဲ့လူမွမဟုတ္တာဘဲ ကႏၲာရသခင္ေလးနဲ႔သမီးတာဝန္ ထားလိုက္ေဖေဖလိုခ်င္တဲ့ဂိုဏ္းမ်ိဳးရေစရမယ္ ……ဒါနဲ႔သမီးမသိတာကဒီေျခာက္ပိုင္းသိုင္းက်မ္းက

56

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဘယ္ေလာက္မ်ားအစြမ္းထက္လို႔လဲ ………အခုသမီးတို႔သုံးေနတဲ့တာေမာအဖ်က္သိုင္းကြက္ နဲ႔နတ္ဆိုးတစ္ေသာင္းထက္ဘယ္ေလာက္မ်ားသာလို႔လဲေဖေဖရဲ႕ ………" သံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္းသည္သမီးျဖစ္သူ၏စကားေၾကာင့္သေဘာက်စြာျဖင့္ဟားတိုက္ရီေမာလိုက္ျပီး။ေနာက္ စူးစူးသိခ်င္သည့္အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုရွင္းျပလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ……ကြာတာေပါ့သမီးရယ္ ကြာတာမွဆီန႔ေ ဲ ရလိုကြာတာေပါ့ကြယ္ ……… ကဲေဖေဖတို႔လဲခဏနားေနတုန္းငါ့သမီးသိခ်င္တဲ့အေၾကာင္းေလးကိုစီကာပတ္ကုန္းရွင္းျပရေသးတာ ေပါ့ကြာ ဒီလိုက႔ြဲ ……လြန္ခဲ့ႏွစ္ရာေပါင္းမ်ားစြာတုန္းကတို႔တရုတ္ျပည္ႀကီးမွာအခုလို သိုင္းေလာကတို႔ဘာတို႔ဆိုတာမရွိေသးဘူးကြ႔သ ဲ မီးရဲ႕ဟိုေကာင္ေတြေကာေသခ်ာနားေထာင္ထား …… သိုင္းပညာ။အေတြးေခါ ္။ေဗဒင္။နကၡတ္တို႔စစ္ေရးစစ္ရာဓါးခုတ္လွံထိုးအတတ္ေတြလဲသိပ္မထြန္းကား ေသးတဲ့အခ်ိန္ေပါ့ ……အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာဝူညီအကိုသုံးေယာက္ကအဲ့ဒီပညာ ေတြထြန္းကားေနျပီျဖစ္တဲ့မဇၩိမေဒသကိုစြန္႔စြန္႔စားစားနဲ႔သြားျပီး ……တကၠသီလာဆိုတဲ့တကၠသိုလ္ႀကီးတစ္ ခုမွာအ႒ာရသပညာရပ္ေတြကိုသြားသင္ၾကားခဲ့ၾကျပီးတရုတ္ျပည္ႀကီးကိုကႏၲာရေဒသျပည္မေဒသပင္လယ္ေဒ သဆိုျပီးသုံးပိုင္းခြျဲ ပီးလူသူလက္နက္ေတြစုေဆာင္းျပီးေတာ့ထီးနန္းလုဖို႔ျပင္ဆင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာေပါ့ … နီေပါနိုင္ငံခတၱမႏၵဴေနျပည္ေတာ္ကအိမ္ေရွ႕မင္းသားတစ္ပါးကရဟန္းဝတ္နဲ႔တရုတ္ျပည္ထဲလွည့္လည္သြားလာ ေနရင္းနဲ႔ဝူညီေနာင္သုံးဦးရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြကိုဟန္႔တားခဲ့ဆိုပဲ ……ထီြ……ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာထဲ ေတာင္ထဲေအးေအးမေနတဲ့ဘုန္းႀကီးစုတ္ေၾကာင့္ငါတို႔အမ်ိဳးေတြရွင္ဘုရင္မျဖစ္ခဲ့တာေပါ့ကြ ……… " အဲ့ဒီလ်ွာရွည္တဲ့ဘုန္းႀကီးကဘယ္သူလဲေဖေဖ…" " ဘယ္သူရွိအုန္းမလဲကြ……ဟိုပိုးတိတာေမာ(ေဗာဒိဓမၼ)လို႔ေခါ ္တဲ့ဘုန္းႀကီးေပါ့ကြ …… သူ႔ေၾကာင့္ဝူညီအကိုေတြဟာလူသူစုေဆာင္းရတာခက္ခဲလာတယ္ …… သူကရြာသူရြာသားေတြကို သိုင္းပညာအစျဖစ္လာမယ့္အေျခခံကိုယ္ဟန္ေျခာက္မ်ိဳးကိုသင္ၾကားေပးထားေတာ့ရြာသူရြာသားေတြက ဝူ ညီေနာင္သုံးပါးရဲ႕လူေတြကိုျပန္လည္ခုခံၾကတယ္ ဒီ ေတာ့ဝူညီအကိုေတြကလဲသူ႔လူေတြကိုသူတို႔တတ္ ေျမာက္ထားတဲ့သိုင္းပညာေတြကိုအနည္းငယ္ေလာက္ျပန္ျပီးျပသေပးရေတာ့တာေပါ့ …… ဝူညီေနာင္ေတြကအားသာလာျပန္ေတာ့ပိုးတိတာေမာဆိုတဲ့ဘုန္းႀကီးကလႈပ္ရွားမႈကိုးသြယ္ေသြးေၾကာ ရွစ္ပါးခုႏွစ္ဆယ့္ႏွစ္ဖ်ာသိုင္းမဟာဆိုျပီးသူ႔ရ႕ဲ ေနာက္လိုက္တပည့္ရဟန္းဝတ္ေတြကိုသိုင္းပညာခုႏွစ္ဆယ့္ႏွစ္ မ်ိဳးကိုသင္ေပးျပီးဝူညီေနာင္ရဲ႕ေနာက္လိုက္ေတြကိုႏွိမ္ႏွင္းခိုင္းျပန္တယ္ …ပိုးတိတာေမာရဲ႕ရဟန္းေတြန႔ဲ ညီေနာင္သုံးဦးရဲ႕လူေတြရဲ႕အားျပိဳင္ပဟ ြဲ ာသိုင္းေလာကဆိုတာႀကီေပါ ္ေပါက္လာဖို႔အတြက္စတင္က်ဲပက္ လိုက္တဲ့မိ်ဳးေစ့ျဖစ္လာခဲ့တာပဲကြ႔ဲ ……ေရွာင္လင္ပင္မသိုင္းပညာခုႏွစ္ဆယ့္မ်ိဳးျဖစ္လာမယ့္ ပိုးတိတာေမာရဲ႕သိုင္းပညာခုႏွစ္ဆယ့္ႏွစ္မ်ိဳးကိုဝူညီအကိုေတြကအနိုင္ယူေခ်ဖ်က္ဖို႔ႀကိဳးစားရင္းအနက္ေရာင္ သိုင္းေလာကသားေတြရဲ႕မသင္မျဖစ္သင္ၾကားရတဲ့အနက္ေရာင္အေျခခံအတြင္းအားပညာရပ္ေတြနဲ႔သိုင္းကြက္ ေပါင္းမ်ားစြာကိုဝူညီေနာင္ေတြကတီထြင္ျပီးအနက္ေရာင္သိုင္းသမားမ်ိဳးေစ့ခ်နိုင္ခဲ့တယ္ …… ေနာက္ေတာ့သူတလွည့္ငါတလွည့္အနိုင္ယူေနၾကရင္းကေနပိုးတိတာေမာကသူ႔တပည့္ကိုယ္ေတာ္ႀကီးတစ္ပါး ကိုေက်ာင္းေဆာင္အပ္နွင္းျပီးေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့တယ္…ဝူညီအကိုေတြကလဲတာေမာမရွိေတာ့အပိုင္ဘဲ ဆိုျပီးေရွာင္လင္လ႔ေ ို တာင္မေခါ ္ေသးတဲ့တာေမာရိပ္သာနန္းေဆာင္ဆိုတဲ့ပိုးတိတာေမာေဆာက္လုပ္ေနသြားခဲ့ တဲ့ ေက်ာင္းေဆာင္ကိုဝင္တိုက္ၾကေတာ့တာေပါ့ အဲဒီမွာစျပီးတာေမာသိုင္းကြက္ကိုေတြ႔လိုက္ရသလို…… ေျခာက္ပိုင္းသိုင္းက်မ္းလို႔အမည္တြင္လာမဲ့ေၾကးဒဂၤါးေတြကိုစတင္ျပီးေတြ႔လိုက္ရေတာ့တာဘဲကြ႔… ဲ …

57

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

တာေမာသိုင္းကြက္မွာဝူညီအကိုသုံးေယာက္ရႈံးနိမ့္သြားေပမယ့္…တာေမာတပည့္လက္ထဲကေနပိုးတိ တာေမာကိုင္ေဆာင္သြားတဲ့ေတာင္ေဝွးကိုအရယူနိုင္ခဲ့တယ္ ……အဲ့ဒီေတာင္ေဝွးမွာအဆင္တန္ဆာအျဖစ္နဲ႔ တပ္ဆင္ထားတာက ေဖေဖတို႔အခုလိုက္ရွာေနတဲ့ေၾကးျပားေျခာက္ျပားဘဲ …… အဲ့ဒီေၾကးျပားကစုစုေပါင္းကိုးျပားတိတိရွိတယ္ဒီသာပါေမာကၡဆိုတဲ့ပညာရွင္ဂုရုႀကီးေတြကသူ႔တ႔တ ို စ္သက္သာ အထူးခ်ြန္ဆုံးလိ႔သ ု တ္မွတ္ထားတဲ့ေက်ာင္းသားကိုအဲ့ေၾကးျပားေတြကိုဆုအျဖစ္ေပးအပ္ေလ့ရွိၾကတယ္ဆိုဘဲ ……အဲ့ဒီလိုမ်ိဳးသိုင္းက်မ္းကိုမွမက္မက္ေမာေမာမလိုခ်င္ရင္ေလာကမွာမက္စရာဘာရွိဦးမွာလဲ သမီးရယ္ …… တာေမာသိုင္းကြက္ဆိုတာကအဲ့ဒီေၾကးျပားထဲသိုင္းသုံးကြက္ကို ပိုးတိတာေမာကဆင့္ပြားထားတဲ့ပညာ ……တာေမာအဖ်က္နဲ႔နတ္ဆိုးတစ္ေသာင္းဆိုတာ ကလဲေဖေဖတို႔ဝူဘိုးေဘးေတြကေၾကးျပားကေနေတြ႔ ရွိခဲ့တဲ့ပညာဘဲကြ႔.ဲ …ဒါေတာင္ပိုးတိတာေမာေကာဝူညီေနာင္ေတြကပါသိုင္းကြက္ေတြအကုန္လုံးကိုဆင့္ပြားသြား ခဲ့တာမဟုတ္ေသးဘူးဆိုဘဲသမီးရဲ႕ ……သိုင္းေလာကဆိုတာအဲ့ဒီကစခဲ့သလိုေရွာင္လင္ ဆိုတာကလဲအဲ့ဒီေတာေတာင္ေပၚမွာမွီတင္းေနထိုင္ ၾကတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြကိုအစြျဲ ပဳေခါ ္ဆိုရင္းကေန စျပီးေပါ ္ေပါက္လာတာဘဲ …… " ေၾကးျပားကကိုးျပားဆိုေတာ့က်န္တဲ့သုံးျပားကေရာေဖေဖ …… " " ပိုးတိတာေမာရဟန္းမဝတ္ခင္ကသူ႔ညီမကိုေပးသြားခဲ့လို႔ေတာ့ၾကားဖူးတာဘဲ … ဟုတ္ေလာက္ပါ တယ္ေလ ဝူညီေနာင္သုံးေယာက္ထဲကတတိယညီကတာေမာညီမရဲ႕ေၾကးျပားေနာက္ကိုလိုက္ရင္း နီေပါမွာ တာေမာညီမရဲ႕လက္ခ်က္နဲ႔ေသသြားခဲ့ရတာဘဲ ……တာေမာညီမကလဲဧဝရတ္ေတာင္ေျခမွာေက်ာင္း ေတာ္တစ္ခုကိုဖြင့္လွစ္ထားတယ္ဆိုဘဲေက်ာင္းေတာ္နာမည္ကထူးထူးျခားျခားပါဘဲ ႔ ႔ ႔ဘာတဲ့ မ်က္ႏွာမရွိ ဆိုလား မ်က္ႏွာမဲ့ ဆိုလား ဟုတ္တယ္ဟုတ္တယ္ သတိရျပီ မ်က္ႏွာမဲ့ေက်ာင္းေတာ္တဲ့ …… တိ႔ေ ု တြကဒဂၤါးေျခာက္ခုရရင္ေတာင္သိုင္းေလ့က်င့္ဖို႔မျဖစ္နိုင္ေသးဘူး ့ ့ ့ဒဂၤါးမွာေရးထားတဲ့စာေတြ ကေရွးေဟာင္းသာကီႏြယ္ေတြရဲ႕သက်စာေတြကြအဲ့ဒါကိုတတ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ေလာက္ကိုရွာရဦးမွာဟ… အရင့္အရင္လူေတြေၾကးျပားယူယူသြားၾကျပီးဘာသိုင္းကြက္အသစ္ေတြမွထြက္မလာတာအဲ့ဒီစာကို ဖတ္တတ္တဲ့လူရွာမေတြ႔လို႔ဘက ဲ ြ ……ဖတ္တတ္လူ ကိုရွာလို႔ေတြ႔ရင္ေတာင္အဲ့ဒီသိုင္းကြက္ေတြကိုဆင့္ ပြားဖို႔ကိုယ္ပိုင္ဟန္ျဖစ္ျပီးမူရင္းကေနခြထ ဲ ြက္နိုင္ဖို႔အေတာ္ေလ့က်င့္ရလိမ့္မယ္ဒါမွမူလဘူတထက္သာလြန္တဲ့ သိုင္းပညာမ်ိဳးထြက္လာမွကြ ……ဥပမာပိုးတိတာေမာနဲ႔ ဝူညီအကိုေတြရဲ႕သိုင္းပညာေတြကိုဘဲၾကည့္ သူတ႔ေ ို တြအကုန္လုံးပညာသင္ခဲ့ရတဲ့ေနရာကတစ္ခုတည္းအေနာက္မဇၩိမတိုင္းမွာသင္ၾကားခဲ့ၾကတယ္ဒါ ေပမယ့္တို႔အခုသုံးေနတဲ့သိုင္းဟန္ေတြကိုမဇၩိမသားေတြမသိဘူးနားမလည္ဘူးကြအင္းတာေမာကပိုေတာ္တယ္ ေျပာရမယ္သူ႔လူမ်ိဳးမဟုတ္တဲ့ငါတို႔လူမ်ိဳးေတြနဲ႔ကိုက္ညီတဲ့သိုင္းကြက္ေတြပုံသ႑ာန္ေတြတီထြင္သြားခဲ့တယ္မ ဟုတ္လား ့ ့ဘာပဲေျပာေျပာ ပိုးတိတာေမာ ဆိုတာငါတို႔သိုင္းေလာကရဲ႕ဂုရုႀကီးဘဲကြ နားလည္လား ့ ့ ့ သိုင္းအမ်ိဳးအစာအားလုံးကသူ႔ဆီကေနအေျခခံျပီးခြထ ဲ ြက္လာရတာေလ့က်င့္သင္ၾကားတဲ့လူရဲ႕ညာဏ္ရည္ေပၚ မူတည္ျပီးကြာသြားတာဘဲရွိတယ္ပင္မ ကေတာ့သူ႔ဆီကလာတာသိုင္းပညာရဲ႕ေရေသာက္ျမစ္ႀကီးလို႔ဆိုရမယ္ ……သိုင္းက်မ္း …သိုင္းက်မ္းနဲ႔ ဟားဟားဟား……အလကားလြယ္လြယ္ေလးမ်ားမွတ္ေနသလားဒါ့ ေၾကာင့္မို႔လို႔ငါကလိုခ်င္ပါလ်က္နဲ႔ေအာင့္အီးေနတာကြအခုငါဒီလိုလာတယ္ဆိုတာကေျခာက္ပိုင္းသိုင္းက ဒုတိယကိစၥ …ပထမကိစၥကငါတို႔ရွစ္ေယာက္ေပါင္းျပီးသိုင္းေလာကကိုခ်ဳပ္ကိုင္ဖို႔ဘဲ …… ဒီေတာ့ပထမေျခလွမ္းကငါေျပာတဲ့အတိုင္းခပ္စြာစြာအနက္ေရာင္သိုင္းဂိုဏ္းကုိအရင္သိမ္းဖို႔လုပ္ၾကဒါျပီးရင္မင္း တိ႔ခ ု ုႏွစ္ေယာက္စလုံးငါ့ရဲ႕ပင္လယ္ႏွင့္လႈိင္းဆိုတဲ့သိုင္းကြက္အသစ္ကိုသင္ရမယ္ …တာေမာ အ ဖ်က္ကိုငါဆန္းသစ္တီထြင္ထားတာကြတာေမာအေဖရဲ႕အဖ်က္ေလာက္ရွိတယ္နားလည္လား ……

58

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

တစ္ခုေတာ့ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ထားမင္းတိ႔ခ ု ုႏွစ္ေယာက္စလုံးဟာလႈိင္းထန္ေနတဲ့သိုင္းေလာကပင္လယ္ျပင္ ေပၚမွာ ခုတ္ေမာင္းေနတဲ့သေဘၤာသားေတြ လို႔ခံယူထားတစ္ေယာက္ကခိုကပ္လိုက္တာနဲ႔ သေဘၤာေမွာက္မွာဘဲအခ်င္းခ်င္းစည္းလုံးမွရမယ္ဘာမွဇြတ္ထိုးျပီးမလုပ္ၾကနဲ႔နားလည္လားမေအာင္ျမင္တာကို ေအာင္ျမင္လာတဲ့အထိေစာင့္ဆိုင္းျပီးေအာင္ျမင္လာတဲ့အထိအားထုတ္ေနလို႔ရတယ္ကြ …… အဲ့ဒီစပ္ၾကားေလးမွာက်ဆုံးသြားရင္ေတာ့ဘာမွအဖတ္ဆည္လို႔မရေတာ့ဘူးငါတို႔ေရွ႕ကေဆြေတြမ်ိဳးေတြ ကအသက္နဲ႔ရင္းျပီးအရႈံးသခၤန္းစာေတြေပးသြားၾကျပီးျပီပညာယူထားၾက ႔ ႔ ႔ ကိုင္းက်န္တာကိုေတာ့ေနာက္ ႀကံဳမွဆက္ေျပာေတာ့မယ္ကြာအာေခါင္ေတာင္ေျခာက္လာျပီ …… " လြီပုကူးႏွင့္တုန္းဖုက်င္းတိ႔အ ု ခ်ိဳးေျပာင္းသြားေလျပီ။အစကခပ္အူအူဟုသူတို႔ထင္ထားေသာသံကြ်န္းသ ခင္ႀကီးမွာတကယ့္ဆင္ႀကံႀကံတတ္သည့္အႀကံႀကီးအစည္ႀကီးသမားမွန္းသိသြားၾကေလျပီ။ အစကသံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္းကိုမေလးမခန္႔ဆက္ဆံခဲ့သမ်ွအခုေတာ့ေျခသုတ္ပုဆိုးေျမြစြယ္က်ိဳး ျဖစ္သြားၾကရေလျပီေကာ။ဟိတ္ဟန္အျပည့္ႏွင့္ေလလုံးထြားခဲ့ၾကေသာသေဘာက္မသားနွစ္ေကာင္မွာအခု ေတာ့ေျခသလုံးဘဲနွိပ္ေပးၾကေတာ့မွာလိုလိုဇက္ေၾကာဘဲဆေ ြဲ ပးရမွာေတာ့မွာလိုလိုျဖစ္ေနၾကေလ ေတာ့သည္။ " သခင္ႀကီး ခ်န္က်န္းနဲ႔နန္က်ိဳးဘယ္ကိုအရင္သြားမလဲဗ် ့ ့အဲ့ဒီမွေတာ့သခင္ႀကီးလိုခ်င္တဲ့အနက္ ေရာင္ဂိုဏ္းေတြေတာ့တစ္ဂိုဏ္းမွမရွိဘူးဗ် … အျဖဴေရာင္နယ္ေျမေဒသလိုျဖစ္ေနတာဆိုေတာ့ကားကြ်န္ေတာ္တို႔ခ်န္စုျပည္နယ္ဖက္သြားတာေကာင္း မယ္ဗ် …… မြန္ဂိုနဲ႔လည္းသိပ္မေဝးေတာ့ဘူးေလးညခရီးဆိုမြန္ဂိုနယ္စပ္ကိုေရာက္ေအာင္သြားလို႔ရသလို ဒီျပည္မထဲကိုလဲသုံးညေလာက္နဲ႔ဟန္ၾကဴးအေရာက္လာလို႔ရတယ္ဗ်… ခ်န္စုျပည္နယ္ဘက္မွာေတာ့သခင္ႀကီးလိုခ်င္တဲ့ဂိုဏ္းမ်ိဳးေပါတယ္ခင္ဗ် ……" " ေအးေလမင္းေကာင္းသလိုစီစဥ္လိုက္အေရးႀကီးတာကဂိုဏ္းတစ္ခုေလာက္လက္ကိုင္ရဖို႔ကြတုန္း ဖုက်င္းရ … ဒီေတာ့မင္းေျပာတဲ့ခ်န္စုကိုသြားၾကတာ ေပါ့ကြာ ့ ့ ့အခုကတို႔ဘယ္ကိုအရင္သြားၾကမွာလဲဟ တုန္းဖုက်င္းရ ……" " ခ်န္က်န္းကိုပါသခင္ႀကီး ့ ့ ့ခ်န္က်န္းကိုပါ အဲ့ဒီကေနမွခ်န္စုကို ခရီးဆက္ၾကမယ္သခင္ၾကီး ……" "ကိုင္းအားလုံးလဲနားျပီးၿပီဆိုေတာ့သြားလိုက္ၾကရ ေအာင္ေဟ့ ……" သံကြ်န္းသခင္ႀကီး၏ေဆာ္ေအာလိုက္သံေၾကာင့္အားလုံးမွာနားေနရာမွထ၍ပစၥည္းမ်ားသိမ္းကာျမင္းကို ေသခ်ာျပန္ျပင္ဆင္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ " စူးစူး ညီမေလးဟိုေကာင္ေလးမွာဘာေတြမ်ား သေဘာၾကစရာရွိလို႔ဒီေလာက္ေတာင္ ေငးေနတာလဲကြ႔ဟ ဲ ဟ ဲ ဲ ႔ ႔ ႔" စူူစူးကျမင္းတစ္စီးႏွင့္ျဖတ္သန္းသြားေသာကိုလူေခ်ာေလးကိုမ်က္ေတာင္မခတ္တမ္းေငးေမာ၍ၾကည့္ ေနသည္ကိုမနာလိုဝန္တိုေသာစိတ္ျဖင့္တုန္းဖုက်င္းကေမးလိုက္ေလရာ။ " ရွိတာေပါ့ရွင္ဒါေလာက္ေခ်ာေမာခန္႔ျငားေနတာရွင္မျမင္ဘူးလား ့ ့ ့ကြ်န္မေတြ႔ဘူးသမ်ွထဲမွာေတာ့ အခန္႔ျငားဆုံးဘဲ အိုး တေလာလုံးမွာကြ်န္မအတြက္ အခန္႔ျငားဆုံးဘဲမ်က္ႏွာေလးကို ကျပံဳးရႊင္ခ်ိဳျမေနတာဘဲရွင္မျမင္ဘူးလား ့ ့" စူးစူးညႊန္းရေလာက္ေအာင္လည္းျမင္းစီးသမားခရီးသြားလူငယ္ေလးကေခ်ာေမာခန္႔ျငားလွပါေပသည္။သို႔ပါ ေသာ္လည္းမ်က္ႏွာရူးေနာက္ပိုးတုန္းဖုက်င္းက ေတာ့လက္မခံေပ။ " ဟားဟားဟား စူးစူးေလးရယ္ရုပ္အဆင္းထက္အရည္အခ်င္းကအဖိုးတန္ပါတယ္ဗ်ာ ့ ့ ့ဟိုေကာင္က

59

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ကိုကိုတုန္းေလာက္လဲမခန္႔ျငားပါဘူူးကြာတစ္ေယာက္ထဲျပံဳးလာတာဆိုေတာ့စိတ္မွန္ပုံလဲရမယ္မထင္ပါ ဘူး ့ ့အဲဒီလိုေကာင္ေတြေလာက္ကေတာ့ ေဟာဒီက ကိုကိုတုန္းကလက္သန္းေလးတစ္ခ်က္ေလာက္ ေတာက္လိုက္ရုံ နဲ႔ ဗ်စ္ကနဲအသက္ထြက္သြားမယ့္လူေပ်ာ့လူညံ့ရုပ္ရည္မ်ိဳးပါဟစူးစူးေလးရဟဲဟဲဟဲ ……" " ဟြန္း ့ ့ ့ ဘဝင္ကေတာ့ျမင့္ပါ့ ကဲေရွ႕ကသြားကြ်န္မတို႔ကလမ္းမသိဘူး ့ ့ ့" စူးစူး၏စကားေၾကာင့္တုန္းဖုက်င္းမွာျမင္းကိုအသာေလးႏွင္လိုက္ေလေတာ့သည္။သူသြားသည့္လမ္းက ေစာေစာကလူငယ္ေလးသြားသည့္လမ္းအတိုင္းပင္။မနာလိုမရႈစိမ့္ေသာတုန္းဖုက်င္းကေစာေစာကျမင္း စီးသမားလူငယ္ေလးခ်န္က်န္းမွာမရွိပါေစႏွင့္ဟုဆုေတာင္းလိုက္ေလသည္။ဤသူငယ္သာရွိလို႔ကေတာ့ မွတ္မွတ္သားသားျဖစ္ေအာင္ေတာ့ဖင္ကိုေဆာင့္ကန္လႊတ္လိုက္ဦးမည္ဟုစိတ္ကူးလိုက္ေလသည္။ သိ႔ေ ု သာ္လည္းတုန္းဖုက်င္း၏ဆုေတာင္းကျပည့္ မည္မထင္ေပ။ဤလူငယ္ကခ်န္က်န္းျမိဳ႕ႏွင့္နန္က်ိဳးျမိဳ႕ ၾကားရွိမဟာမိတ္ဂိုဏ္းကိုသြားေနျခင္းပင္။ထိုလူငယ္ကခ်န္က်န္းျမိဳ႕၌တညတာနားခိုဦးမည္ကေတာ့ေသခ်ာလွ ေပသည္။ဤလူငယ္ဆိုသည္မွာကားအျခားလူေတာ့မဟုတ္ေရာက္ေလရာျပႆနာေမႊ၍ရွာတတ္ေသာက်န္း ရွင္းသာျဖစ္ေလ၏။ခ်င္ကိုတခါတည္းသြားလို႔ရသည့္လမ္းအတိုင္းသြားဘဲသူ႔အားဆုေငြထုတ္ထားသည့္မဟာ မိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ဟူးေလာက္ကိုဆုံးမဖို႔တကူးတကျပန္ေကြ႔ပတ္လာသည့္က်န္းရွင္းပင္။ တုန္းဖုက်င္းကစူးစူးကိုေျပာလိုက္ေသာလက္သန္းျဖင့္ေတာက္၍သတ္လို႔ရသည္ဆိုသည့္သူမွာလည္းက်န္းရွင္း ပင္။တုန္းဖုက်င္းရဲ႕စကားကိုက်န္းရွင္းသာ ၾကားသြားလိ႔က ု ေတာ့ကမၻာ ပ်က္သည္ထက္ဆိုးဝါး ေသာအေတြ႔ၾကံဳမ်ိဳးကိုတုန္းဖုက်င္းခံစားလိုက္ရမည္မွာေသခ်ာေလာက္ေပ၏။ အခုေတာ့ဘာမွမၾကားလိုက္ေသာက်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ျပံဳးျပံဳးရႊင္ရႊင္ႏွင့္ခရီးဆက္ေနသလိုတုန္းဖုက်င္းတို႔အဖြ႔ဲ ကလဲအေနာက္ကေနပုံမွန္ကေလးခရီးႏွင္လိုက္ပါလာေလသည္။ခ်န္က်န္းေရာက္ဖို႔ရာကလီေပါင္းဆယ္လီမ်ွ သာလိုေပေတာ့သည္။သိပ္မၾကာလွေသာအခိ်န္ကာလေလးအတြင္းခ်န္က်န္းကိုေရာက္ၾကေတာ့မည္မို႔လမ္းခ ရီး၌ျပႆနာျဖစ္နိုင္ဖြယ္ရာမရွိေပ။သို႔မဟုတ္ဘဲခရီးအေတာ္လွမ္း၍ခဏတာနားၾက ရမည္ဆိုလ်ွင္က်န္းရွင္းကိုအေျခာက္တိုက္မနာလိုမရႈစိမ့္ေနေသာတုန္းဖုက်င္းႏွင့္ဇာတ္ဇာတ္က်ဲက်န္းရွင္းတို႔ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ၾကမည္မွာဧကန္ပင္။ဤသို႔သာဆိုလွ်င္သံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္း၏ရြက္ သေဘၤာႀကီးမွာသိုင္းေလာကပင္လယ္ျပင္တြင္မကူးခပ္ရေသးခင္။က်န္းရွင္းဆိုေသာမုန္တိုင္း၏ေမႊေနွာက္ ျခင္းဒါဏ္အေတာ္ခံလိုက္ရမည္ဆိုတာေတာ့ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဆ ဲ ိုသလိုေသခ်ာလြန္းလွေပေတာ့သည္။ ေနာက္ေနာင္တြင္ေတြ႔လိုက္သည္ႏွင့္အေသအေၾကတိုက္ခိုက္ေပါက္ကြဲၾကဦးမည့္ယမ္းအိုးႏွင့္မီးတုတ္ကအခုအ ခါေတာ့ေအးေအးလူလူျဖင့္ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ခရီးဆက္လာေနၾကေလ၏။အခုခ်ိန္တြင္သူတို႔အားလုံး၏တူညီ ေသာအခ်က္မွာကားခ်န္က်န္းသို႔အျမန္ေရာက္ရွိလိုျခင္းသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ခ်န္က်န္းသို႔ေရာက္လ်ွင္ေကာက်န္းရွင္း၏ဖင္ကိုေဆာင့္ကန္လႊတ္မည္ဆိုသည့္တုန္းဖုက်င္းႏွင့္အေမႊ စိန္တို႔ထိပ္တိုက္ေတြ႔ၾကဦးမည္ေလာ။မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ။ယေန႔အတြက္ ခ်န္းက်န္းျမိဳ႕ ၏ညေနခင္းသည္ကားအထူးစိတ္ဝင္စားဖြယ္ရာတစ္ခုျဖစ္လာလိမ့္ဦးမည္ဟုထင္မွတ္မိေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 10#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၁၀ ။ ပုဇြန္ဆီေရာင္သန္းေနသည့္ ေနလုံးႀကီးသည္ ခ်န္က်န္းျမိဳ႕၏အေနာက္ဖက္ေတာင္တန္းမ်ားဆီ သိ႔င ု ုတ္လ်ိဳးဝင္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္ရန္အားျပဳေနစဥ္တြင္။အေနာက္ျမိဳ႕ရိုးတံခါးကေနရုပ္ရည္ခန္႔ျငားေသာ

60

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လူငယ္ေလးတစ္ဦးကျပံဳးခ်ိဳေသာမ်က္ႏွာျဖင့္ျမင္းစီး၍ဝင္ေရာက္လာေလသည္။ခ်န္က်န္းျမိဳ႕၏ညေနခင္းေစ်း တန္းသိ႔သ ု ြားေရာက္လည္ပတ္ၾကအတြက္အလွဆုံးျပင္ဆင္ခ်ယ္သထားၾကသည့္ခ်န္က်န္းလွပ်ိဳျဖဴေလးမ်ား သည္သူတ႔အ ို ခ်င္းခ်င္းတစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးလက္တို႔ျပီးခန္႔ျငားလွပေသာလုလင္ပ်ိဳေလးကိုေငးေမာၾကည္ေနၾက စဥ္။လုလင္ပ်ိဳေလးကအပ်ိဳေခ်ာကေလးတစ္သိုက္ကိုျပံဳးရႊင္ေသာမ်က္ႏွာျဖင့္မ်က္စလွမ္း၍ျပစ္လိုက္ေလရာ။ အပ်ိဳဖ်န္းတစ္သိုက္မူးမိုက္၍လဲက်သြားမတတ္ရွက္ေသြးျဖာသြားၾကေလေတာ့သည္။ထိုလုလင္ပ်ိဳေလးကအပ်ိဳ မေလးေတြကိုသမင္လည္ျပန္ျပန္ၾကည့္ရင္းၾကည္လင္စြာျပဳံး၍လက္ျပႏႈတ္ဆက္လိုက္ေလရာ။ခ်န္က်န္းျမိဳ႕၏လွ ပ်ိဳျဖဴေလး မ်ားမွာေရႊရင္အစုန္သိမ့္သိမ့္တုန္သြားေအာင္ခံစားသြားရရွာေလေတာ့သည္။ ဤလုလင္ပ်ိဳကိုလူေခ်ာ၏အေၾကာင္းကိုမသိေသာအပ်ိဳမကေလးအတြက္ေတာ့ကိုလူေခ်ာမွာရင္ခုန္ စရာေကာင္းလွေပလိမ့္မည္။ထိုကိုလူေခ်ာ၏အေၾကာင္းကုိသာအကုန္အစင္သိလို႔ကေတာ့ရင္တုန္ရလြန္း၍ သက္ဆိုးရွည္ၾကမည္မထင္ေပ။အျဖစ္သနစ္အစုံကိုသာသိလို႔ကေတာ့အခုလိုစိတ္ ဝင္တစားၾကည့္ဖ႔မ ို ဆိထားဘိအရိပ္အေရာင္ျမင္လိုက္သည္ႏွင္႔ထြက္ေျပးၾကမွာေသခ်ာလွေပ၏။ အပ်ိဳေခ်ာေလးေတြကိုလက္ျပႏႈတ္ဆက္လိုက္သည့္က်န္းရွင္းကေတာ့စပ္ျဖီးျဖီးျဖင့္ေစ်းတန္းႏွင့္အနီးဆုံးစား ေသာက္ဆိုင္ေလးထဲလွမ္းဝင္၍သြားလိုက္ပါေသာ္လည္းအပ်ိဳဖ်န္းကေလးေတြကေတာ့က်န္းရွင္း၏အျပံဳးငလ်င္ လႈိင္းဒါဏ္အရွိန္ကေသေသးပုံမေပၚေပ။အပ်ိဳေခ်ာတစ္သိုက္မွာစားေသာက္ဆိုင္ထဲေငးေမာ ၾကည့္ရင္းဆိုင္ေရွ႕၌ရစ္ဝဲရစ္ဝဲလုပ္ကာဟန္ေရးျပေနၾကေလေတာ့၏။သို႔ေသာ္လည္းအရက္ႏွင့္ေတြ႔သြား ေသာကိုေရႊက်န္းရွင္းကေတာ့အပ်ိဳဖ်န္းေလးေတြလဲသတိမရေတာ့။မဟာမိတ္ဂိုဏ္းကိုလည္းမသိေတာ့ေလာ ကႀကီးတြင္သူတစ္ဦးတည္းရွိဘိသကဲ့သို႔ဇရက္မင္းစည္းစိမ္ခံစားေနေလျပီတည္း။ တုန္းဖုက်င္းမွာစူးစူးကိုၾကည့္ျပီးဇရက္မင္းစည္းစိမ္ခံစားေနေသာက်န္းရွင္းကိုသာေျပး၍ေဆာင့္ကိုင္ ေပါက္သတ္လိုက္ခ်င္မိေနသည္။စူးစူး၏မ်က္လုံးေတြမွာဒီစားေသာက္ဆိုင္ကိုေရာက္ကတည္းကစျပီးက်န္းရွင္း ထံမွမခြာေတာ့ေသာေၾကာင့္ပင္။တုန္းဖုက်င္းကက်န္းရွင္းကိုသာေဆာင့္ကိုင္ေပါက္ သတ္ခ်င္သည္မဟုတ္။ကႏၲာရသခင္ဟူေသာလြီပုကူးကိုလည္းေဒါသထြက္ကာစိတ္တိုေန၏္။ခ်န္က်န္းျမိဳ႕၌ စားေသာက္ဆိုင္ေပါင္းမ်ားစြာရွိသည့္အနက္မေအာင့္နိုင္မအီးနိုင္ဒီစားေသာက္ဆိုင္ေရွ႕ေရာက္မွလြီပုကူးဆို ေသာေကာင္ကဝင္၍စားေသာက္ၾကရန္အတင္းပူဆာခဲ့သည္မဟုတ္ပါလား။ စူးစူးကဟန္မေဆာင္နိုင္ေအာင္ပ်က္ယြင္းစူပုတ္ေနေသာတုန္းဖုက်င္း၏မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ျပီးေမးလိုက္သည္။ " ရွင့္မ်က္ႏွာကဘာျဖစ္ေနတာလဲ ၾကည့္ရတာ က်က္သေရကိုတုန္းလိုက္တာစူပုတ္ ေကာက္ခိ်ပ္ ေနတာဘဲ ့ ့ ့က်န္တဲ့လူေတြအကုန္လုံးဘယ္သူမွရွင့္လိုမဟုတ္ပါဘူး ့ ့ ့ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ႔ ႔ ႔ " စူးစူးရဲ႕စကားကိုၾကားလိုက္ရသည္္ႏွင့္စူပုတ္ေနေသာတုန္းဖုက်င္း၏မ်က္ႏွာကခ်က္ျခင္းျပီတီတီျဖစ္ သြားကာ။ " အိုဘာမွ မျဖစ္ပါဘူးညီမရယ္ ့ ့ဟဲဟဲ ကိုကိုတုန္းကဗိုက္သိပ္မေကာင္းလို႔ပါကြ ဟဲဟဲဟဲ ႔ ႔ ႔ " " ခစ္ခစ္ ဗိုက္မေကာင္းရင္လဲ ဆိုင္အေနာက္ကိုၾကြ ႔ ႔ ႔ ရွင့္ဟာကအခုခ်က္ျခင္းထြက္က်ေတာ့မယ့္ အ တိုင္းဘဲ ႔ ႔ ႔ သြားသြား ့ ့ ့ကြ်န္မတို႔ကၾကာဦးမွာ ့ ့ "့ တုန္းဖုက်င္းမွာစူးစူးအနားမွမခြာခ်င္ေသာ္လည္းသူ႔စကားႏွင့္ပိတ္မိေနေသာေၾကာင့္စားပြဝ ဲ ိုင္းမွထလိုက္ျပီးညီ ျဖစ္သူကိုလက္ကုပ္ေခါ ္၍ဆိုင္အေနာက္ဖက္သို႔ထြက္လာခဲ့ရေလသည္။ " တိ႔စ ု ားပြရ ဲ ဲ႕အေရွ႕တစ္ဝိုင္းေက်ာ္ကစားပြမ ဲ ွာတစ္ေယာက္ထဲထိုင္ေနတဲ့ေကာင္ကိုေတြ႔လား တုန္းခ်င္ ့" " ဘယ္သူလဲအကိုရ ဟိုရုပ္ေခ်ာေခ်ာေကာင္လား " " မင္းအေမ ရုပ္ေခ်ာပါလားစိတ္တိုေနရတဲ့ၾကားထဲ အဲ့ဒီေကာင္ကိုမွတ္ေလာက္သားေလာက္ျဖစ္သြား ေအာင္လက္စြမ္းျပလိုက္စမ္းညီေလး ့ ့ ့"

61

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

"အိုဗ်ာခင္ဗ်ားဟာခင္ဗ်ားတဏွာရူးတိုင္းကြ်န္ေတာ္နဲ႔ဘာဆိုင္လို႔လဲဗ်ခင္ဗ်ားအေျခာက္တိုက္မနာလိုေနတာမ ဟုတ္လား ့ ့ ့ေနပါေစဗ်ာ ဘာသိုင္းပညာမွလဲ တတ္မယ့္ပုံမရပါဘူူး ့ ့ ့" " ေဟ့ေကာင္စကားမရွည္နဲ႔ငါခိုင္းတာလုပ္ဒါဘဲငါကမင္းမရီးေလာင္းေရွ႕မွာဣေျႏၵထိမ္းေနရလို႔ကြ မဟုတ္ရင္ေတာ့လား ့ ့ ့ဒီေကာင္ ငါ့လက္ခ်က္မိတာ ၾကာလွျပီ ့ ့ ့ လက္ေတာ့မလြန္ေစနဲ႔သံကြ်န္းသခင္ႀကီးရွိေသးတယ္ ့ ့ ့ငါစိတ္ခ်မယ္ေနာ္ ့ ့ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔ လန္႔န႔ထ ဲ ြက္ေျပးသြားေအာင္သာလုပ္လိုက္ ့ ့လာသြားၾကစို႔ ႔ ႔ ႔ " အကိုျဖစ္သူကိုေၾကာက္ရေသာတုန္းခ်င္မွာအကိုခိုင္းသည့္အတိုင္းလုပ္ရေပေတာ့မည္။သူ႔ဟာသူထိုင္၍ အရက္ေနေသာလူတစ္ေယာက္ကိုဘယ္ကစျပီးရန္ရွာရမည္ကိုစဥ္းစား၍မရေသာေၾကာင့္တုန္းခ်င္မွာေခါင္းကိ သာတဗ်င္းဗ်င္းကုပ္လိုက္ေလေတာ့၏။တုန္းဖုက်င္းတစ္ေယာက္ေတာ့ညီျဖစ္သူကိုေသ တြင္းထဲတြန္းခ်ေနျပီတည္း။က်ားအျမီးသြားဆြခ ဲ ိုင္း သည္ကမွ က်ားကေၾကာက္ျပီးထြက္ေျပးခ်င္ေျပးလိမ့္ ဦးမည္။အခုေတာ့နဂိုကမွမလုံေသာယမ္းအိုးကိုမီး တုတ္ျဖင့္သြားထိုးခိုင္းေနျပီေကာ။ က်န္းရွင္းမွာအရက္ခြက္ကိုစားပြခ ဲ ုံေပၚသို႔ျပန္တင္လိုက္ျပီး။သူ႔အနီးအနားပတ္ဝန္းက်င္ကိုစူးစမ္းေသာ အေနျဖင့္မ်က္စိကစားၾကည့္ရာဝယ္။သူ႔အားစူးစိုက္၍ၾကည့္ေနေသာမိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ဦးသတိထားမိလိုက္ ေလေတာ့၏။ထိုမိန္းကေလးကသူ႔ကိုစူးစိုက္၍ၾကည့္ေနသလို။ထိုမိန္းကေလးကိုစားေတာ့ဝါးေတာ့မတတ္စူးစိုက္ ၾကည့္ေနေသာလူတစ္ဦးကိုပါသတိထားလိုက္မိေလ၏။ထိုလူ၏ဥပဒိရုပ္မ်ိဳးကိုက်န္းရွင္းဘဝ၌တစ္ခါမ်ွမျမင္ဘူး ေသာေၾကာင့္ေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္ၾကည့္ျပီးျပံဳးလိုက္မိေလေတာ့သည္။ ေပါက္စီလိုပြေရာင္းေရာင္းႏွင့္လုံးဝန္းေနေသာမ်က္ႏွာေပါ ္တြင္ခရမ္းသီးခပ္လတ္လတ္အရြယ္ ေလာက္ရွိသည့္ႀကီးမားေသာႏွာေခါင္းႀကီးသပ္သပ္လာ၍ကပ္ထားသလိုထင္ရွားေပါ ္လြင္ေနရသည့္ အ ထဲႏွာေခါင္းထိပ္မွာခရမ္းခ်ဥ္သီးအမွည့္လိုရဲေျပာင္ေနေလ၏။မ်က္ခုံးေမႊးကမရွိ။မ်က္လုံးကလဲပါသလားမပါသ လားဟူ၍ခြျဲ ခားမရေအာင္ေမွးေနရသည့္အထဲတြင္။ဖားပါးစပ္လိုျပဲေနေသာႏႈတ္ခမ္း၏ေထာင့္၌မည္သည့္ စိတ္ကူးျဖင့္ထားထားမွန္းမသိေသာလက္ႏွစ္ဆစ္ခန္႔ရွည္သည့္ႏွႈတ္ခမ္းေမႊးက်ိဳးတို႔က်ဲတဲကျပံဳးလိုက္တိုင္းနား ရြက္ေရာက္မတတ္ကား၍တက္ေနေလရာ။က်န္းရွင္း၏ဘဝ၌ဤမ်ွထူးျခားဆန္းျပားလွေသာရုပ္ရည္မ်ိဳးကိုပထမ ဦးဆုံးျမင္ေတြ႔ဖူးသည့္အတြက္တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ၾကည့္ျပီးျပံဳးလိုက္မိျပန္ေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းကတုန္းဖုက်င္းကိုၾကည့္ျပီးျပံဳးလိုက္သည္ကိုစူးစူးကသူမကိုၾကည့္ျပီးျပံဳးျပသည္အထင္ႏွင့္ က်န္းရွင္းကိုမ်က္လုံးရြႀဲ ကီးေတြျဖင့္ၾကည့္ျပီးျပန္လည္၍ျပံဳးျပေနေလရာ။တုန္းကုဖုန္းအဖို႔အူနုကိုကြ်ဲခတ္ လိုက္သလိုခံစားသြားရေသာေၾကာင့္ညီျဖစ္သူတုန္းခ်င္၏ေျခေထာက္ကိုလွမ္းကန္၍အခ်က္ေပးလိုက္ေလ ေတာ့သည္။က်န္းရွင္းကိုျပႆနာမရွာတတ္ေသာေၾကာင့္စားပြဝ ဲ ိုင္းကိုျပန္ေရာက္ကတည္းအရက္ကိုသာဖိ ေသာက္ေနေသာတုန္းခ်င္ကအရက္မူးလာသည္ႏွင့္ဘယ္သူမွသင္ေပးစရာမလိုဘဲသူ႔အလိုလိုရန္စကားထြက္၍ လာေလေတာ့သည္။ " ေဟ့ေကာင္ မင္းမိုက္ရိုင္းလွခ်ည္လားကြလူတစ္ေယာက္ကိုဘာလို႔ဒီေလာက္အထိစိုက္ၾကည့္ေနရတာ လဲကြ ႔ ႔ ႔ ေဟ့ေကာင္ေျဖေလကြာ ့ ့ ့" တုန္းခ်င္၏ရန္စကားေၾကာင့္တစ္ဆိုင္လုံးတိတ္သြားၾကသလိုက်န္းရွင္းကလဲသူ႔ကိုေျပာသည္ဟုမထင္ မိေသာေၾကာင့္အေနာက္သို႔လွည့္လိုက္ေလရာ။တုန္းခ်င္ကက်န္းရွင္းကိုလက္ညိႈးကုိလက္ညႈိးေငါက္ေငါက္ ထိုးျပီးရန္စကားဆိုလက္ျပန္သည္။ " ေဟ့ေကာင္ မိန္းမရႊင္ရုပ္နဲ႔ေကာင္မင္းကိုေျပာေနတာကြ ႔ ႔ ႔ ဘယ္မွလွည့္ၾကည့္မေနနဲ႔ ေခြးမသားငါ့အ ေၾကာင္းျပရေသးတာေပါ့ ့ ့ ့"

62

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဟာ ေဟ့ တုန္းခ်င္မလုပ္နဲ႔ေလကြာ ့ ့ ့" " ဖယ္စမ္းပါဗ်ာ ခင္ဗ်ားႀကီးကလဲ ႔ ႔ ႔" တုန္းဖုက်န္းကဟန္ေဆာင္၍ညီလုပ္သူ၏အက်ီ ၤစလွမ္းဆြဲလိုက္သည္။တုန္းခ်င္ကတုန္းဖုက်င္းရဲ႕လက္ ကိုပုတ္ထုတ္လိုက္ျပီးက်န္းရွင္းရွိရာစားပြဝ ဲ ိုင္းဆီသို႔ထြက္သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ မိုးေတာ့မီးစြေ ဲ နေလျပီ။ထိုမီးစကမၾကာခင္တဟုန္းဟုန္းေတာက္ေလာင္ေတာ့မွန္းသိသာလာေပျပီ။အ ဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္က်န္းရွင္းကသူ႔နေဘး၌ျဖတ္သြားေသာစားပြထ ဲ ိုးေလး၏လက္ကိုဖမ္းဆြဲ၍ေငြလႊဲစာ ရြက္တစ္ရြက္ထည္လ ့ ိုက္ေသာေၾကာင့္ပင္။အစကေတာ့လူေရွ႕သူေရွ႕တြင္အေျခာက္တိုက္ လာေစာ္ကားသူအားအနည္းငယ္မွ်သာတုန္႔ျပန္မလို႔ပင္။ႏွာေခါင္းႀကီးေသာလူကလွမ္း၍ဆြလ ဲ ိုက္သည့္အ ခါေတြ႔ျမင္လိုက္ရေသာလည္ဆေ ြဲ ၾကာင့္က်န္းရွင္းစိတ္ကူးေျပာင္းသြားျခင္းျဖစ္ေလ၏။ထို႔ေၾကာင့္စားေသာက္ ထားတဲ့အစားအေသာက္ဖိုးအျပင္ဆိုင္အတြင္းတိုက္ခိုက္ၾက၍ပ်က္စီးခဲ့သည္ရွိေသာ္ဆိုျပီး။အပ်က္စီးဖိုးအ တြက္ပါေပါင္း၍ေငြလႊဲလက္မွတ္တစ္ေစာင္ထုတ္ေပးလိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေလ၏။သို႔ေသာ္လည္းသုူ႔အေနႏွင့္ အတတ္နိုင္ဆုံးေတာ့ဆိုင္ထဲတြင္မတိုက္ရေအာင္ေရွာင္ရွားလိုေပသည္။ က်န္းရွင္းေတြ႔လိုက္ရေသာဝူကုဖုန္း၏ဆြႀဲ ကိဳးတစ္ျခမ္းေၾကာင့္ထိုလူစုသည္ဝူကုဖုန္း၏အဆက္အႏြယ္မ်ားေလ လား။ဤသိ႔ဆ ု ိုလ်င္ေတာ့သတိႀကီးစြာထားရေပေတာ့မည္ဟုေတြးေတာရင္းက်န္းရွင္းမွာဆိုင္အတြင္းျပႆနာမ ျဖစ္ခ်င္၍ထြက္ေပါက္ကိုႀကိဳ၍ရွာထားလိုက္ေလသည္။ " ေဟ့ေကာင္ထစမ္း ့ ့မင္း ့ ့ ့ " " ဝွီး ့ ့ ့ေဖ်ာက္ ့ ့ ့ေဖ်ာက္ ႔ ့ ့" " ျဗဳတ္ ့ ့ျဗဳတ္ " တုန္းခ်င္ကက်န္းရွင္း၏အက်ီ ၤကိုကိုင္၍ထိုင္ခုံေပါ ္ မွဆမ ြဲ လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္။က်န္းရွင္းကတုန္းခ်င္၏ ေသြးေၾကာကိုလွ်ပ္တျပတ္ထိုးပိတ္လိုက္ျပီးအက်ီ ၤစကို ဆြထ ဲ ားေသာတုန္းခ်င္၏ လက္ႏွစ္ဖက္စလုံးကိုဆပ္ကနဲခါရမ္း၍ပုခုံးဆစ္ကေနဆြျဲ ဖဳတ္ျပစ္လိုက္ေလသည္။ က်န္းရွင္းကိုဘာသိုင္းပညာမွမတတ္အေျခာက္ တိုက္ေစာ္ကားခ်င္တိုင္းေစာ္ကား၍ရမည္ထင္ထားၾက ေသာတုန္းခ်င္တို႔ညီအကိုမွာေသြးပ်က္မတတ္ထိပ္လန္႔သြားၾကေလျပီ။တုန္းခ်င္တုိ႔ညီအကိုမွမဟုတ္သံကြ်န္းသ ခင္ႀကီးပါထိပ္လန္႔သြားသလို။အ့ံအားပါသင့္သြားေလ၏အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္က်န္းရွင္းသုံးလိုက္ေသာသိုင္း ကြက္ေၾကာင့္ပင္။ " ဟာ ့ ့ေကာင္းေလးမင္းသုံးလိုက္တာက ့ ့တာေမာ ့ ့ ့" " ဟုတ္ပါ့ တာေမာအဖ်က္သိုင္းကြက္ေလဗ်ာ ့ ့ ့" တာေမာအဖ်က္သိုင္းကြက္ဆိုသည္ႏွင့္သိုင္းက်မ္းအေၾကာင္းသိခ်င္ေနေသာလြီပုကူးကအျမန္ဝင္၍ေမး လိုက္ေလသည္။ " ဒါဆိုမင္းမွာဆြျဲ ပားရွိမွာေပါ့ ေျခာက္ပိုင္းသိုင္းက်မ္းဆြဲျပားေလကြာ ့ ့ ့" အရိပ္ျပရင္အေကာင္ျမင္ေသာက်န္းရွင္းကတုန္းခ်င္၏ဦးေခါင္းေပၚတင္ထားေသာလက္ကိုလည္တိုင္ သိ႔ေ ု ျပာင္းကိုင္လိုက္ျပီး။က်န္လက္တစ္ဖက္ကသူ၏ဆြျဲ ပားေလးကိုထုတ္၍ျပလိုက္ျပီး။ " ရွိတာေပါ့ဗ် ့ ့ ့ေဟာဒီမွာေတြ႔လား ့ ့ "့ " ဟာ ့ ့သခင္ႀကီးကြ်န္ေတာ္တို႔လူဗ် ့ ့လူမွားတာပါငါ့ညီရာ လူမွားသြားလို႔ပါ ့ ့ ့တို႔ကလဲ ဝူမိသားစုဝင္ ေတြပါကြ ့ ့ ့" လြီပုကူးသည္ဝမ္းသာအားရနွင့္စားပြမ ဲ ွထ၍ က်န္းရွင္းထံလွမ္းလာေနစဥ္။သံကြ်န္းသခင္ႀကီးက က်န္းရွင္းကိုဝူကုဖုန္းအေၾကာင္းေမးလိုက္ေလသည္။

63

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဟားဟားဟား ့ ့ဟုတ္ပါတယ္ငါ့တူႀကီးရာအဘတို႔က မင့္ရန္သူမဟုတ္ပါဘူးကြ ႔ ႔ ဒါနဲ႔ငါ့တူက အဖိုးေလးနဲ႔ဘယ္လိုေတာ္သလဲကြ႕ဲ ႕ ႕ " " ဘယ္ကအဖိုးေလးလဲ ႔ ႔ ႔ " " ဝူကုဖုန္းေလကြယ္ ့ ့ ့သိတယ္မဟုတ္လား ့ ့ ့" "ဟားဟားဟား ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ဆႀြဲ ကိဳးျမင္လိုက္ကတည္းကအဖိုးေလးဝူကုဖုန္းရဲ႕အဆက္ေတြလို႔ေတာ့ထင္ သားဗ် ့ ့အဖိုးေလးဝူကုဖုန္းကလဲခင္ဗ်ား တို႔ကိုေစာင့္ေနေလရဲ႕ ့ ့ ့" က်န္းရွင္းသည္သံကြ်န္းသခင္ႀကီး၏စကားေၾကာင့္ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရီေမာလိုက္ျပီးေနာက္တုန္းခ်င္ရဲ႕ လည္တိုင္ကိုခ်ိဳးလိုက္ကာလြီပုကူးကိုတိုက္ခိုက္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေဖ်ာက္ " " ဟာ ့ ့ ့ " " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ေဖာင္း ့ ့ေဖာင္း ့ ့ ့" " ့ ့အင့္ ့ ့" က်န္းရွင္းဒီလိုလုပ္လိမ့္မည္ဟုဘယ္သူမွထင္မွတ္မထားၾကေပ။တုန္းခ်င္မွာက်န္းရွင္းလက္ကလႊတ္ လိုက္သည္ႏွင့္ေပ်ာ့ေခြက်၍သြားသလို။အ့ံအားသင့္ေနေသာလြီပုကူးလဲက်န္းရွင္း၏လက္ဝါးရိုက္ကိုမေရွာင္ တိမ္းနိုင္ေပရန္သူဟုထင္မွတ္မထားေသသာက်န္းရွင္း၏ အနားသို႔လက္တစ္ကမ္းအကြာအထိတိုးကပ္၍လာ ေသာလြီပုကူးကို။အလစ္တိုက္လိုက္ေသာက်န္းရွင္း၏လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ကိုလြီပုကူးဘယ္လိုမ်ားလြတ္ေအာင္ ေရွာင္တိမ္းနိုင္မည္နည္း။သံကြ်န္းသခင္လည္းေရွာင္နိုင္ဖြယ္ရာမရွိေပ။ယခုမ်က္ေမွာက္ေခတ္သိုင္းေလာကတစ္ ခုလံုးတြင္ဤအေနအထားမ်ိဳး၌က်န္းရွင္း၏လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေရွာင္တိမ္းနိုင္သူမွာနွစ္ဦးသာရွိေပလိမ့္မည္။ထိုလူ ေတြက ရွင္းရန္ႏွင့္နတၳိကိုယ္ေတာ္ႀကီးပင္ေသြးတစက္ေတာင္လြတ္မည္မလြတ္မည္သိပ္မေသခ်ာေပ။ " ဟာ ့ ့ ့သြားျပီ ႔ ႔ " " တုန္ခ်င္း ့ ့ညီေလး ့ ့ " " လိုက္လိုက္ ့ ့ေျပးျပီ ႔ ႔ ႔ " ဆိုင္ထဲတြင္ျပႆနာမျဖစ္ခ်င္၍ထြက္ေပါက္ႀကိဳရွာထားေသာက်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ကေတာ့အားလုံးအံ့အား သင့္ေနခ်ိန္တြင္သူ႔အထုပ္ႏွင့္ဓါးကိုဆ၍ ြဲ ေျပးသြားေလျပီ။က်န္းရွင္း၏လက္ထဲတြင္အထုပ္ႏွင့္ဓါးအျပင္တုန္းခ်င္ ႏွင့္လြီပုကူးတိ႔၏ ု ဆြျဲ ပားႏွစ္ျခမ္းလဲပါသြားေလျပီ။သံကြ်န္းသခင္ႀကီးတို႔လူစုသည္က်န္းရွင္းခုန္တက္ သြားေသာစားေသာက္ဆိုင္အေပါ ္ထပ္သို႔ႏွစ္ေယာက္လိုက္သြားသလို။သံကြ်န္းသခင္ႀကီးႏွင့္သူ႔သားဝူအာ ကဆိုင္ေရွ႕ဘက္လမ္းရွိအေဆာက္အဦးေခါင္မိုးေပၚသို႔ခုန္တက္လိုက္ျပီးမူွန္ျပျပေလးသာျမင္လိုက္ရေသာ က်န္းရွင္းေနာက္သို႔တဟုန္ထိုးေျပးလိုက္သြားေလသည္။ဆိုင္ထဲတြင္ေတာ့ႏွာေခါင္းပြတုန္းဖုက်င္း၊ စူးစူး ႏွင့္အေလာင္းႏွစ္ေလာင္းသာက်န္ခဲ့ေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းမွာေျပးသည္ဟုဆိုေသာ္လည္းအားကုန္ မေျပးဘဲေနာက္မွလိုက္လာသည့္လူႏွစ္ဦးကိုေစာင့္ေနေလ၏။ဆိုင္ထဲတြင္တျခားလူမ်ားကိုထိခိုက္မည္ကိုစိုး ၍မ်ွားေခၚလာသည္ကတစ္ေၾကာင္း။ပထမဆုံးလူႏွစ္ေယာက္ကိုအလစ္အငိုက္ႏွင့္လြယ္လြယ္တိုက္လိုက္နိုင္ ေသာေၾကာင့္က်န္သည့္လူမ်ားကိုအထင္အျမင္ေသးသြားမိသည္ကတစ္ေၾကာင္းႏွင့္လြတ္ေအာင္ေျပး၍ရသည္ ကိုမေျပးဘဲေစာင့္ေနလိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။လြီပုကူးညီႏွင့္သံကြ်န္းသခင္ႀကီး၏တူမွာတခဏ အတြင္းက်န္းရွင္းကိုမွီလာျပီးအေသအေၾကဝင္တိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ သံသံခ်င္းထိသည့္အသံမ်ားဆူညံပြက္သြားသလို။ခ်န္က်န္းျမိဳ႕ျပင္တစ္ခုလံုးလဲေအာ္သံဟစ္သံမာန္သြင္းသံမ်ား ျဖင့္ဖုံးလႊမ္းသြားေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ေတာ့သူ႔ကိုယ္သူဘဝင္ေလ

64

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဟပ္ျပီး။အမွားႀကီးတစ္ရပ္လုပ္လိုက္မိျပီျဖစ္ေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းႀကီးနားလည္သြားေလေတာ့သည္။ သူႏွင့္တိုက္ခိုက္ေနသူႏွစ္ဦးမွာတာေမာအဖ်က္သိုင္းကြက္ကိုကြ်မ္းက်ြမ္းက်င္က်င္တတ္ေျမာက္ထား ၾကသူမ်ားျဖစ္ေနေလ၏။၎တို႔ႏွစ္ဦး၏အတြင္းအားကက်န္းရွင္းကိုမမွီေပမယ့္တာေမာအဖ်က္သိုင္းသမားႏွစ္ ေယာက္ကိုလည္းက်န္းရွင္းကနိုင္ေအာင္မထိမ္းနိုင္ေပ။နဂါးေသြးတစက္ကိုလက္ႏွစ္ဖက္စလုံးသုံးျပီး နဂါးေသြးႏွစ္စက္လုပ္ေနရေတာ့ေလသည္။သို႔ေသာ္လည္းတစ္ဦးခ်င္းမဟုတ္သည့္အတြက္က်န္းရွင္းမွာထိထိ ေရာက္ေရာက္မတိုက္ခိုက္နိုင္ေပ။လြီပုကူး၏ညီလြီမုကိုဖိတိုက္လိုက္လ်ွင္ဝူကြမ္ကက်န္းရွင္းကိုအေသအလဲျပန္ ဖိတိုက္လာသည္။လူနွစ္ေယာက္ကိုတိုက္ခိုက္ေနရင္းမွလ်ွပ္တျပတ္အတြင္းေတြးေတာျပီးက်န္းရွင္းဆုံးျဖတ္ ခ်က္ခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။သိုင္းကြက္။အတြင္းအား။နဂါးသတ္ဓါးႏွင့္ကိုယ္က်ပ္အက်ီၤတို႔၏အားသာခ်က္ေတြ ေၾကာင့္က်န္းရွင္းကရန္သူႏွစ္ေယာက္ထဲမွသိုင္းပညာႏွင့္အတြင္းအားအနည္းငယ္ညံ့ေသာတစ္ေယာက္ကို။သူ ၏ေသြးေၾကာရွစ္ေနရာကိုအရိုးေခ်ေၾကာေဖါက္သိုင္းကြက္ျဖင့္ကုပ္ဆြဲခြင့္ျပဳလိုက္ျပီး။သိုင္းပညာသာတစ္ ေယာက္ကိုအေသအလဲဖိတိုက္ရန္သာျဖစ္ေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္း၏ရန္သူမ်ားကႏွစ္ဦးတစ္ဦးဟူေသာ အားသာခ်က္ႏွင့္က်န္းရွင္းကတန္ျပန္တိုက္လိမ့္မည္ဟုလုံးဝထင္မွတ္ထားၾကမည္မဟုတ္ေပ။ဤသို႔ေသာ အေျခအေနမွာတစ္ေယာက္ကိုဖြင့္ေပးျပီးေနာက္တစ္ဦးကိုအေသဆြသ ဲ တ္လိမ့္မည္ဟုျပိဳင္ဘက္ရန္သူေတြေတြး မိမည္မဟုတ္ၾကေပ။ထို႔ေၾကာင့္က်န္းရွင္းကလြီ မုကိုမသိမသာဆိုသလိုလမ္းဖြင့္ေပးလိုက္ေလေတာ့ သည္။ က်န္းရွင္းကိုယ္က်ပ္အက်ီ ၤဝတ္ထားမွန္းမသိေသာ လြီမုသည္။က်န္းရွင္းကဝူကြမ္ကိုဖိလိုက္သည့္အခ်ိန္ တြင္လစ္ျပီအထင္ႏွင့္မရဏရွစ္ႀကိဳးသိုင္းကြက္ကေနအရိုးေခ်အေၾကာေဖါက္သိုင္းကြက္ကိုခ်က္ျခင္းေျပာင္း လဲ၍က်န္းရွင္းေက်ာမွေသြးေၾကာရွစ္ေနရာကိုလက္ေခ်ာင္းေတြျဖင့္အပိုင္ကုပ္ဆလ ြဲ ိုက္ေလသည္။ လြီမုအပီအျပင္တြက္ထားသလို။သူ၏လက္မ်ားကက်န္းရွင္းေက်ာျပင္ကိုထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္မသြားဘဲ။ မာေက်ာလွသည့္သတၱဳ၏အထိအေတြ႔အေၾကာင့္သူရဲ႕လက္ေခ်ာင္းမ်ားပင္နာက်င္သြားေလေတာ့သည္။ " ေဒါက္ ့ ့ေဒါက္ ့ ့ " " ဟာ ့ ့ဘာႀကီးလဲ ႔ ႔ " နဂါးေသြးတစက္၏ေသြးမုန္တိုင္းသိုင္းကြက္ေအာက္တြင္။ဝူကြမ္၏မွိန္းလက္နက္မွာနွစ္ပိုင္းျပတ္ ထြက္သြားျပီးေနာက္။ဆက္တိုက္တိုးဝင္လာသည့္ က်န္းရွင္း၏နဂါးမ်က္ေစာင္းလက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေတြကို အေသအလဲရိုက္ပုတ္ကာကြယ္ျပီးအေနာက္ကိုခုန္၍ေရွာင္တိမ္းလိုက္စဥ္တြင္။က်န္းရွင္းရဲ႕နဂါးသတ္ဓါးက ရုတ္တရက္ဆိုသလိုဓါးလမ္းေျပာင္းျပန္ပင့္တက္လာျပီးဝူကြမ္ရဲ႕ဘယ္ဘက္ဆီးစပ္နားကေနညာဘက္ပုခုံးအထိ ဆြျဲ ဖဲသြားလိုက္ေလသည္။ဘယ္သူမွထင္မွမထားေသာစိတ္ကူးမ်ွပင္မယဥ္မိၾကေသာဓါးကြက္မ်ိဳး။ဝူကြမ့္အေန ျဖင့္ပထမလက္ဝါးသိုင္းကြက္ဒါဏ္ကိုမခံနိုင္လို႔ေနာက္သို႔အျမန္ခုန္ဆုတ္သြားမိသည့္အတြက္ ႏွစ္ပိုင္းျပတ္မသြားျခင္းသာ။ " ရႊမ္း ့ ့ ့ဝွစ္ ့ ့ " " ထန္း ့ ့ ့ခြ်င္ ႔ ့ " ဝွီး ့ ့ဝုန္း ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ရႊပ္ ့ ့" " အား ့ ့ ့" က်န္းရွင္းကဒါဏ္ရာအႀကီးအက်ယ္နဲ႔လဲက်သြားေသာဝူကြမ့္ကိုလွည့္မၾကည့္ေတာ့ဘဲလြီမုဘက္လွည့္၍နဂါးကိုး ေကာင္ဟူေသာသိုင္းကြက္မွလက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေတြျဖင့္ဆက္တိုက္ရိုက္သြင္းလိုက္သည္။ လြီမုမွာသူ႔လက္ေခ်ာင္းထိုးမေပါက္ေသာက်န္းရွင္း၏ေက်ာျပင္ကိုအ့ံအားသင့္ေနစဥ္ဝူကြမ္ကလဲက်သြားျပန္ ေသာေၾကာင့္ႏွစ္ထပ္ကြမ္းအံ့အားသင့္သြားစဥ္။က်န္းရွင္း၏လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေတြကအတုအစစ္ေဝခြရ ဲ ခက္လွ စြာျဖင့္တိုးဝင္လာေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းကဘယ္လက္တစ္ဖက္ထဲျဖင့္အဆက္

65

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

မျပတ္တိုက္လိုက္သည္ဆိုေသာ္လည္းလြီမုအတြက္ကေတာ့လက္ကိုးဖက္ကတျပိဳင္နက္တည္းသူ၏ေသြး ေၾကႏွင့္ေသကြက္ကိုးခုကိုတိုက္ခိုက္လိုက္သလိုခံစားသြားရေလ၏။လြီမုမွာက်န္းရွင္း၏နဂါးကိုးေကာင္သိုင္း ကြက္ကိုမရဏတံတိုင္းဟူေသာရဟန္းလက္ဝါးဖ်က္သိုင္းကြက္ႏွင့္အသည္းအသန္တားဆီးေနရပါေသာ္ လည္းသူ႔မ်က္လုံးေတြက။နဂါးသတ္ဓါးကိုလက္ျပန္ ကိုင္ထားေသာက်န္းရွင္း၏ညာလက္ကိုမ်က္ေျခမျပတ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနရေသးသည္။သံကြ်န္းသခင္ႀကီးတိ႔သ ု ားအဖမွာျမိဳ႕ျပင္ေတာစပ္ အတြင္းတိုးဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာက်န္းရွင္းတို႔သုံးဦး၏တည္ေနရာကိုမွန္းဆရခက္ေနစဥ္။ အိပ္တန္းတက္ငွက္တစ္အုပ္တစ္အုပ္ကတစ္စုံတစ္ခုေသာအေႏွာက္အယွက္ေၾကာင့္ဝုန္းကနဲထပ်ံသြားေလရာ။ သံကြ်န္းသခင္ႀကီးသားအဖသည္ငွက္ အုပ္ပ်ံသြားသည့္ဘက္သို႔တဟုန္ထိုးေျပးလိုက္လာၾကေလသည္။ က်န္းရွင္းတိ႔သ ု ုံးေယာက္ထံကြ်န္းသခင္ႀကီးတို႔သားအဖႏွစ္ေယာက္ေရာက္ရန္ၾကာျမင့္မည့္ခ်ိန္ကသာမာန္လူ ေတြအတြက္တစ္ေခါ ္စာအကြာအေဝးကိုပုံမွန္လမ္းေလ်ွာက္သြားရသေလာက္ၾကာေလသည္။သို႔ ေသာ္လည္းဤမ်ွၾကာေသာအခ်ိန္သည္က်န္းရွင္းတို႔လိုသံကြ်န္းသခင္ႀကီးတို႔လုိလူေတြအဖို႔ေတာ့အင္မတန္ စိုးရိမ္ပူပန္စရာေကာင္းလွေသာအခ်ိန္။ကမာၻပ်က္မ တတ္ၾကာျမင့္သည့္အခ်ိန္ပင္။ လြိမုသည္က်န္းရွင္း၏ညာဘက္လက္ရိပ္ကနဲလႈပ္ရွားလာသည္ကိုမ်က္လုံးေထာင့္မွေတြ႔ျမင္လိုက္ရသည္ႏွင့္ သိုင္းကြက္ကိုခ်က္ျခင္းေျပာင္းလိုက္ေလသည္။ဆူးပန္းတစ္ရာ။လ်င္ျမန္မႈ။ရက္စက္မႈေတြႏွင့္မ ထင္မွတ္ထားသည့္အခ်ိန္မွာတိုက္ခိုက္ရန္အေကာင္းဆုံးသိုင္းကြက္ျဖစ္သည့္တာေမာအဖ်က္သိုင္းကြက္ ေတြထဲကသိုင္းတစ္ကက ြ ္။ဆူူးပန္းတစ္ရာကက်န္းရွင္းလိုခ်င္ေသာသိုင္းကြက္ အေနအထား။တာေမာအဖ်က္သိုင္းကိုတစ္နွစ္ေက်ာ္ ၾကာေအာင္အျမွီးကေနေခါင္း။ေခါင္းကေနအျမွီးဖြတ္ ဖြတ္ညက္ညက္ေၾကေအာင္ဝါးစားထားေသာက်န္းရွင္းကဘယ္အခ်ိန္ဘယ္ေနရာမွာဘာလုပ္ရင္ဘာျဖစ္လာ ရမည္ဆိုတာကိုတေရးနိုးထေမးရင္ေတာင္အမွားအယြင္းမရွိေျဖဆိုနိုင္ျပီးသားပင္။ ဒီဆူးပန္းတစ္ရာကိုေရာက္လာေအာင္သူက်ံဳးသြင္းလာခဲ့သည္မဟုတ္ပါလား။တစ္ဦးခ်င္းေတြ႔လ႔က ို ေတာ့ တာေမာအဖ်က္ကိုသာသုံးမည္ဆိုလွ်င္တာေမာကိုတိုင္ထလာလည္းက်န္းရွင္းတို႔ကရင္မခုန္ေပ။အခုေတာ့လြီ မုအတြက္ေနဝင္ခ်ိန္ေရာက္ျပီေကာ။လြီမုကိုကူညီအားျဖည့္တိုက္စစ္ဆင္ေပးသည့္သူကလဲဓါးဒါဏ္ရာႏွင့္လဲေန ေလျပီတစ္ေယာက္ခ်င္းကလည္းက်န္းရွင္းကိုလြီမုကရင္မဆိုင္နိုင္ေပ။ပိုးတိတာေမာႏွင့္တိုက္ရင္ေတာင္ ဟိုကသနားညွာတာေပး၍လြီမုဤမ်ွေလာက္အေျခအေနဆိုးမည္မဟုတ္။အခုေတာ့တာေမာအဖ်က္သိုင္းကို ေမွာ္ေပါက္ေအာင္ေလ့က်င့္ထားျပီးရက္စက္လွပါျပီဆိုေသာတာေမာအဖ်က္သိုင္းထက္ႏွစ္ဆမ်ွဆိုးဝါးရက္စက္ သည့္သိုင္းကြက္ႏွင့္အတိုက္ခံေနရေလျပီ။ဓါးရိပ္ေၾကာင့္ေျပာင္းသြားေသာဆူးပန္းတစ္ရာ။လြီ မုကလည္းအပိုင္ပင္တြက္ကာတက္လာေသာဓါးလမ္းထဲတိုးဝင္ျပီးက်န္းရွင္းမထင္မွတ္ထားေသာသိုင္းကြက္ျဖင့္ အပီအျပင္လွဲသိပ္လိုက္ျခင္းပင္။သို႔ေသာ္လည္းဤအကြက္ကက်န္းရွင္းျမႈဆြယ္ထားေသာေထာင္ေခ်ာက္။ " ရႊမ္း ့ ့ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့" " ေဖ်ာက္ ့ ့ေဖ်ာက္ ့ ့ဂြ်တ္ ့ ့" " အား ့ ့ " မွားေလစြလြီမု။ မွားေလစြ ။က်န္းရွင္း၏လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေတြကိုေဖါက္ထြက္ျပီး။ဓါးကိုင္လက္ေအာက္ ကိုပတ္သြားကာက်န္းရွင္း၏ခႏၶာကိုယ္ေအာက္ပိုင္းကိုတိုက္ခိုက္ေနရင္းမွလည္မ်ိဳကိုထိုးကုတ္ရန္ဆန္႔ထုတ္ လိုက္ေသာဆူးလက္သည္းကုပ္ခ်က္အခုေတာ့အဆစ္ကေနဆတ္ပိုင္းက်ိဳးသြားလို။လက္တစ္ခုလုံးလဲတစ္ သက္လုံးသုံးမရေတာ့ေအာင္အေၾကာကိုပါကုပ္ေခ်ဖ်က္ဆီးျခင္းခံလိုက္ရျပီမဟုတ္လား။ လက္တစ္ခုလုံး၏အေၾကာေတြပ်က္စီးသြား၍အသဲခိုက္ေအာင္နာက်င္သြားေသာလြီမုမွာေနာက္ထပ္

66

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဝင္လာသည့္က်န္းရွင္း၏ေသြးလက္ညႈိးအေၾကာေထာက္သိုင္းကြက္ကိုပါမေရွာင္နိုင္ေတာ့ေပ။လြီမုတစ္ ေယာက္ခါးေၾကာေတြပါဆိုင္း၍ပုံကနဲလဲက်သြားစဥ္က်န္းရွင္း၏ဓါးကအေၾကာဆြက ဲ ာတဆတ္ဆတ္တုန္ ေနေသာလီြမုရဲ႕လည္ပင္းကိုအက်အနပိုင္းခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ထိုစဥ္သံကြ်န္းသခင္၏သားကိုင္ ေဆာင္ သည့္သုံးေပေလာက္သာရွိေသာခရင္းခြလက္နက္အတိုေလးတစ္ခုကက်န္းရွင္းဆီေျပးဝင္လာေလသည္။ " ယား ့ ့ ့ က်ား ့ ့ " " ့ ့ ့ဝွီး ့ ့ ့" " ထန္း ့ ့ ့ခြ်င္ ့ ့ ့ " လြီမုအေတာ္ပင္ကံေကာင္းသြားသည္ဟုဆိုရေလမည္။ဝူစူးတိ၏ခရင္းခြလက္နက္တိုေလးသာက်န္းရွင္း ဆီေျပးမဝင္လာလ်င္လီမုေခါင္းႏွင့္ကိုယ္အိုးစားကြရ ဲ ေပေတာ့မည္။ " ဟာ ့ ့ဝူကြမ္ ့ ့လြီမု ့ ့ ့ေဟ့ေကာင္မင္းဘယ္သူလဲ ႔ ႔ ႔ " " စကားမ်ားမေနနဲ႔အဖိုးႀကီးေမွာင္လာျပီ ့ ့ ့ျမန္ျမန္လာခဲ့ ခင္ဗ်ားအဖိုးေလးနဲ႔ေတြ႔ရေအာင္ပို႔ေပးမယ္ ့ ့" " ့ ့ေခြးမသား ့ ့" " ဝူစူးအိ ့ ့မလုပ္နဲ႔ ႔ ႔အေနာက္ကေနသာလိုက္ခဲ့ၾကားလား ့ ့ ယား ့ ့" သံကြ်န္းသခင္ႀကီးကက်န္းရွင္းဆီေျပးဝင္ေတာ့မည့္သူ၏သားကိုတားဆီးလိုက္ျပီးသူအရင္ေျပးဝင္လာေလ ေတာ့သည္။သံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္း၏ပင္လယ္ႏွင့္လႈိင္းသိုင္းကြက္ေတြကက်န္းရွင္းရဲ႕နဂါးေသြးတစက္ကိုမမွီ ေပမယ့္။ဝူကုဖုန္း၏ငရဲတံခါးေအာက္်တာ့မက်ေပ။သို႔ေပမယ့္ဝူဖန္းကက်န္းရွင္းကိုတစ္ဦးခ်င္းေကာင္းစြာထိမ္း နိုင္သည္ကအတြင္းအားသူ႕အတြင္းအားကက်န္းရွင္းထက္အနည္းငယ္မ်ွသာေနသည္။ က်န္းရွင္းကိုဒုကၡေတြ႔ေစသည္ကဝူစူးအိဆိုေသာသတၱဝါ။သူကအေနာက္ကေနတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္တြင္ အလစ္ဝင္၍က်န္းရွင္းကိုသူ၏ခရင္းခြစာေၾကြးရန္ႀကိဳးစားေနသည္။ က်န္းရွင္းမွာပထမႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ရင္ဆိုင္ထားရသည့္အတြက္ပင္ပမ္းေနေလျပီ။မိနစ္အနည္းမ်ွထပ္ျပီး ရင္ဆိုင္ရမည္ဆိုရင္သူ႔အတြက္အေျခအေနဆိုးလာနိုင္သည္။ထို႔ေၾကာင့္သ႔အ ူ တြက္အေကာင္းျဖစ္မည့္ဆုံး ျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကိုေသခ်ာခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ဤသည္မွာထြက္ေျပးရန္သာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္က်န္းရွင္းမွာရွိရွိသမ်ွအတြင္းအားကိုအကုန္စုထားလိုက္သည္။ထို႔ေနာက္အလစ္ဝင္လာသည့္ဝူစူး အိရဲ႕လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ကိုေက်ာေပးေတာင့္ခံျပီးေနက္သံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္း၏သံေတာင္ေဝွးရိုက္ခ်က္ကိုဓါး ရြက္ျဖင့္ရင္ပင့္ကာရင္း။သူ၏ေသမင္းေအာ္သံကိုအသံုးျပဳ၍ထြက္ေျပးမည္ဟုလ်ွပ္တျပတ္ေတြးေတာလိုက္သည့္ အတိုင္းျပဳလုပ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ထို႔ေၾကာင့္က်န္းရွင္းမွာအလစ္ဝင္ရိုက္လိုက္ေသာ ဝူစူးအိ၏လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ကိုမေရွာင္တိမ္းမခုခံေတာ့ဘဲေပ၍အရိုက္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဝွီး ့ ့ေဖါင္း ့ ့ " " ဟာ ့ ့ ့ " ဝူစူးအိမွာသူ႔လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေၾကာင့္က်န္းရွင္းလဲက်မသြားသည္ကိုအံ့အားသင့္သြားေလသည္။သူအ တြက္ကအံ့အားသင့္ယုံမ်ွသာက်န္းရွင္းကေတာ့ေက်ာတစ္ခုလုံးဆုံထဲထည့္၍အေထာင္းခံလိုက္ရသလိုခံစား လိုက္ရေလ၏။သို႔ပါေသာ္လည္းသူရည္ရြယ္ထားသည့္အတိုင္းျဖစ္လာေစရန္အတြက္ေတာင့္ခံထားရင္းမွသူ၏ ခါးကိုျဖတ္ရိုက္လိုက္ေသာဝူဖန္းရဲ႕ေတာင္ေဝွးရိုက္ခ်က္ကိုဓါးရြက္ျဖင့္ရိုက္ကာဖယ္ထုတ္လိုက္ေလသည္။ " ဝွီး ့ ့ ့ထန္း ့ ့ " " ဝွီး ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့" က်န္းရွင္း၏လက္ေမာင္းတစ္ခုလုံးျပဳတ္ထြက္သြားမတတ္ခံစားလိုက္ရသည္။တစ္ဦးကလည္းအတြင္း

67

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အားအျပည့္ျဖင့္ရိုက္ခ်လိုက္သလို။ေနာက္တစ္ဦးက လည္းအားအင္အျပည့္ျဖင့္ခတ္လိုက္ေလရာ။မိုးႀကိဳး ျပစ္လိုက္သည့္အတိုင္းက်ယ္ေလာင္ေသာအသံႀကီးထြက္ေပါ ္လာျပီးေနာက္တြင္။ဝူဖန္း၏ေတာင္ေဝွးမွာ ဆတ္ပိုင္းက်ိဳးကာလြင့္ထြက္သြားျပီးနေဘးရွိသစ္ပင္ကိုထိမွန္သြားေလေတာ့သည္။ " ဟာ ့ ့ ဟင္ ့ ့" " ဂြ်တ္ ့ ့ဂြ်တ္ ့ ့ဂြ်တ္ ့ ့ ဗုန္း " တစ္ေယာက္ကေတာင္ေဝွးက်ိဳးသြား၍ဟာသြားသလိုေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္းဓါးအနည္းငယ္ေကြးသြား သည့္အတြက္ဟင္သြားသည့္အခ်ိန္တြင္။ေတာင္ ေဝွးစာမိသြားေသာသစ္ပင္ကသူတို႔တိုက္ခိုက္ေနသည့္ ဘက္သ႔ဗ ို ုန္းကနဲလဲက်လာေလေတာ့သည္။သစ္ပင္ေၾကာင့္အားလုံးအသဲအသန္ေရွာင္တိမ္း လိုက္ရသည့္အခ်ိန္တြင္။မထင္မွတ္ဘဲရလာသည့္အ ခြင့္အေရးကိုက်န္းရွင္းကအျပည့္အဝအသုံးခ်လိုက္ ေလေတာ့သည္။သံကြ်န္းသခင္ႀကီးကလြီမုႏွင့္ဝူကြမ္ကိုအမိအရဆြဲ ျပီးသစ္ကိုင္းေတြႏွင့္လြတ္ကင္းရာကိုခုန္ဆုတ္သြားသလို။က်န္းရွင္းကလည္းအေနာက္သို႔ခုန္ဆုတ္ရာမွတ ဆက္တည္းလွည့္၍ေျပးလိုက္ေလသည္။က်န္းရွင္း၏ေျပးလမ္းကိုဟန္႔တားရန္ႀကိဳးစားသည့္ လူကဝူစူးအိလစ္ကနဲထြက္ေျပးသြားေသာက်န္းရွင္းကိုခရင္းခြႏွင့္လွမ္းေပါက္ရင္းအေနာက္ကထပ္ခ်ပ္မခြာ ေျပးလိုက္လာေလသည္။က်န္းရွင္းကေျပးဝင္လာေသာဝူစူးအိ၏ခရင္းခြကို လွည့္မၾကည့္ဘဲလက္ထဲကဓါးေကြးျဖင့္ခတ္ထုတ္လိုက္ျပီးသည္ႏွင့္တျပိဳက္တည္းမွာပင္။ေျပးေနရာတုံ႔ ကနဲရပ္လိုက္ျပီးအေနာက္ကိုျပန္လွည့္ကာေသမင္းေအာ္သံျဖင့္က်ယ္ေလာင္အာ္ဟစ္လိုက္ေလသည္။ ဝူစူးအိမွာက်န္းရွင္းဆပ္ကနဲရပ္လိမ့္မည္ဟုလည္းမထင္ထားေသာေၾကာင့္ေျပးအားမေလ်ာ့ဘဲအတင္း ေျပးလိုက္လာျပီးအရွိန္မတန္႔နိုင္ခင္မွာပင္။ေသမင္းေအာ္သံေၾကာင့္ရုတ္တရက္သတိလစ္ျပီးေျခလွမ္းပ်က္သြား ကာက်န္းရွင္းထံသ႔ေ ို ခါင္းတိုး၍လဲက်သြားေလရာ။က်န္းရွင္းကဝူစူးအိ၏ငယ္ထိပ္တည့္တည့္ကိုလက္ဝါးျဖင့္ရိုက္ ခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဝွီး ့ ့ ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့ " " ရႊမ္း ့ ့ထန္း ့ ့ " " ေဟာင္း ့ ့ေဟာင္း ့ ့ " " ဝွီး ့ ့ ့ ခြပ္ ့ ့" ဝူစူးအိမွာေအာ္သံပင္မထြက္နိုင္။ဘယ္လိုျဖစ္၍ေသသြားရမွန္းလည္းသိမည္မထင္။က်န္းရွင္းကေတာ့ ဘာမွေတြးမေနဝူစူးအိကိုလက္ဝါးျဖင့္ရိုက္ျပီးသည္ႏွင့္ဝါးတရိုက္ေလာက္ေနာက္ျပန္ခုန္ဆုတ္ျပီးလွည့္၍ေျပး သြားေလေတာ့သည္။ " သား ့ ့ ့ဝူစူးအိ ့ ့သား ့ ့အား ့ ့အားဟားဟားဟား ့ ့ငါ့သားေလး ့ ့ ့ " လ်ွင္ျမန္လြန္းေသာအျဖစ္အပ်က္ေၾကာင့္သံကြ်န္းသခင္ၾကီးလဲမကယ္လိုက္နိုင္ေပ။သံကြ်န္းသခင္ႀကီး သတိဝင္ေျပးလာသည့္အခါက်န္းရွင္းကအေဝးကိုေရာက္သြားေလျပီ။သံကြ်န္းသခင္ႀကီးေအာ္ဟစ္ငို ေၾကြးသံကိုလဲက်န္းရွင္းကမၾကားနိုင္ေတာ့။က်န္းရွင္းသည္သံကြ်န္းသခင္ႀကီးႏွင့္ေဝးရာေရာက္ သြားသည့္အခါေျပးအားမွာတျဖည္းျဖည္းက်၍လာေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္သစ္ပင္ေအာက္တြင္ထိုင္၍ ခဏနားလိုက္စဥ္မွာေလတစ္ခ်က္အန္လာျပီးေသြးစေသြးနမ်ားကိုေထြးလိုက္ေလေတာ့သည္။ဒါေၾကာင့္မို႔ သူကတစ္ေယာက္တည္းသာက်န္ေတာ့သည့္သံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္းကိုတိုက္ခိုက္ရန္မႀကိဳးစားေတာ့ျခင္း ေပကိုး။ B10#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္#

68

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး (B )

" ေဝါ့ ့ ့ထြီ ႔ ႔ ဟိုေခြးမသားက အေသရိုက္တာေက်ာကိုေကာ့သြားတာဘဲ ႔ ႔ ေသတာေတာင္နဲေသး တယ္ ့ ့ဒင္းတို႔ေခြးမ်ိဳးေတြကလဲကုန္ကိုမကုန္နိုင္ဘူးဘဘဝူေတာက္တစ္ေယာက္ကလြရ ဲ င္ အကုန္ေခြးလို အေကာင္ေတြႀကီးပဲအားလားလားေက်ာမ်ားကြသ ဲ ြားျပီလားေတာင္မသိဘူးနာလိုက္တာ ့ ့ ့ အသက္သခင္ ေက်းဇူးရွင္အက်ီ ၤေလးရွိေပလို႔သာေပါ့ ့ ့မင္းတို႔ေတာ့ ငါတို႔ညီအကိုနဲ႔ေတြ႔ျပီဆိုတာ မွတ္ထားလိုက္ေပေတာ့ အမ်ိဳးယုတ္ေတြရဲ႕ ႔ ႔ ႔ ႔ " သူ႔လက္ခ်က္ႏွင့္လူသုံးေယာက္ေသ၍ႏွစ္ဦးမွာဒါဏ္ရာအႀကီးအက်ယ္ရသြားသည္ကိုေတာင္မေၾကမခ်မ္းနွင့္ပါး စပ္ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္ေရရြတ္ရင္း။သ႔ူေက်ာ၌လြယ္ထားေသာခရီးေဆာင္အိပ္ေလးကို။လ ေရာင္ရွိရာဘက္သို႔ခ်ကာဘာကိုရွာမွန္းမသိရွာေဖြေနျပန္၏။ " အဲ့ဒီေခြးမသားကေတာ့ကြာ ့ ့ငါသတ္လို႔ေသသာေတာင္နည္းေသးတယ္ ့ ့ဒါဏ္ေၾကေဆးကဘယ္ ဟာမွန္းမသိေတာ့ဘူး ေဆးေတြကအကုန္ေၾကျပီး ေရာကုန္ျပီ ႔ ႔ အိုဘာျဖစ္ျဖစ္ေသာက္တယ္ကြာကိုင္း " ေရႊဝတ္ဆံ။ပန္းေပါင္းတစ္ေထာင္။ေဆးေက်ာက္တုံး။ပုလဲနက္ႏွင့္ဒါဏ္ေၾကေဆးအနာက်က္ေဆးေတြ အကုန္ေရာေနေသာအမႈန္႔ကိုလက္ႏွင္သပ္၍လ်က္လိုက္ျပီးခရီးေဆာင္အိပ္ေလးကိုျပန္၍လြယ္ေနေသာက်န္း ရွင္းဆီမွဆူညံ့ေသာေအာ္သံထြက္လာျပန္ေလေတာ့သည္။ " အား ့ ့အမေလး ့ ့ပူလိုက္တာဗ်ာ ့ ့ေရေရေရေပးၾကပါဦးဗ်ိဳ႕ ႔ ႔ အား ့ ့ဟား ့ ့ဟား ႔ ့" ေအာ္သံမွာက်ယ္ေလာင္လွသလိုေျပးသြားသည္မွာလည္းေစာေစာေသေျပးရွင္ေျပးသြားသည့္အတိုင္း ပင္။ထို႔ထက္မပိုရင္သာေနရမည္မေလ်ာ့ေသာအရွိန္ျဖင့္ခ်န္က်န္းျမိဳ႕ဆီသ႔ျို ပန္၍ေျပးသြားေလသည္။ က်န္းရွင္းဘယ္ေလာက္မ်ားပူသြားသည္မသိသူ႔ကိုအႏၲရာယ္ျပဳမည့္သူမ်ားမွာခ်န္က်န္းျမိဳ႕၌ရွိေနေသးသည္ကိုမ ေတြးနိုင္ေတာ့တဲ့အထိဆူညံ့စြာေအာ္ဟစ္၍ေျပးထြက္သြားေလျပီ။ေရႊက်ားစားေသာက္ဆိုင္ထဲမွတုန္းဖုက်င္းရႈိ႕ လိုက္ေသာမီးကမည္မ်ွအထိေလာင္သြားသည္ေတာ့မသိမခန္႔မွန္းတတ္ေပ။ေသခ်ာသည္ကေတာ့သံကြ်န္းသ ခင္ ႀကီး၏ရြက္သေဘၤာကေတာ့သိုင္းေလာကပင္လယ္ျပင္ႀကီးအတြင္းမခုတ္ေမာင္းရေသးခင္မွာပင္။ အမည္နာမေလးေတာင္မသိလိုက္ရေသာမုန္တိုင္းတစ္လုံးဝင္၍ေမႊသြားလိုက္သည္ႏွင့္တက္ေကာရြက္ ေကာပါအပိုင္းပိုင္းက်ိဳးပဲ့သြားေလျပီ။ေျခာက္ပိုင္းသိုင္း က်မ္းဟူေသာစိတ္ကူးအိမ္မက္မွာလည္းအလဲလဲအ ျပိဳၿပိဳနွင့္ျဖစ္သြားရေလျပီ။နဂိုမွအဂၤါမစုံသည့္သိုင္းက်မ္းမွာအခုက်န္းရွင္းလက္ထဲႏွစ္ျခမ္းဖဲ့၍ထည့္ေပးလိုက္ရ ေသး၏။ျပည္မသားေတြအခုလဲသူတို႔ကိုမယွဥ္နိုင္သလိုေနာင္လဲယွဥ္နိုင္မွာမဟုတ္ဖူးဆိုသည့္သံကြ်န္းသခင္ႀကီး ဝူဖန္းမွာလည္းအသက္ဆယ့္ရွစ္နွစ္အရြယ္ျပည္မသားေလးႏွင့္ေတြ႔မွမ်က္ရည္ေပါက္ႀကီးငယ္က်သြားရရွာေတာ့ သည္။ခ်န္က်န္းျမိဳ႕ေတာင္ဘက္ကစုပ္ခ်ာလွေသာအရက္ဆိုင္ေလးတြင္မ်က္ႏွာတစ္ခုလုံးဖူးေရာင္ျပီးႏွစ္ခမ္းအစုံ မွာလည္းဘဲႏႈတ္သီးလိုခြ်န္ထြက္ေရာင္ကိုင္းေနေသာဆံပင္ဆုပ္ဖြားျဖင့္ေရႊေရာင္ခ်ပ္ဝတ္တန္ဆာႏွွင့္လက္က်ပ္ ေတြဝတ္ထားသည့္က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္အရက္အိုးထဲေခါင္းႏွစ္ေနသည့္အခ်ိန္တြင္။သံကြ်န္းသခင္ ၾကီးကအေလာင္းႏွစ္ေလာင္းကုိပုခုံးေပၚမွာထမ္း ထားျပီး။ေျခတစ္လွမ္းကိုမနည္းအားယူျပီးလွမ္းေနရ သည့္ဝူကြမ့္ကိုေစာင့္ေခၚရင္းထိုအရက္ဆိုင္စုပ္က ေလးေရွ႕မွျဖတ္၍သြားေလ၏။ဝူဖန္းကလည္းဆိုင္ထဲ ကိုမၾကည့္မိၾကည့္္မိလ်ွင္လည္းက်န္းရွင္းကိုမွတ္မိမည္မဟုတ္ေတာ့ေပ။က်န္းရွင္းကအေပၚအက်ီ ၤေတြမရွိ ေတာ့သလိုမ်က္နွာကလဲလူႏွင့္ပင္မတူေတာ့။ထို႔တူပင္ဆိုင္ထဲကက်န္းရွင္းလည္းကအျပင္ကိုမၾကည့္နိုင္နဂို ထက္ႏွစ္ဆၾကီးမားေနေသသူ႔မ်က္ႏွာကိုသက္သာလိုသက္ျငားအရက္အင္တုံထဲထည့္၍စိမ္ထားရသည္ႏွင့္ အျပင္ကိုလွည့္မၾကည့္နိုင္ေတာ့ေပ။ 11#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္#

69

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး)

ႏွာေခါင္းႀကီးတုန္းဖုက်င္း၏မနာလိုမဇၨရိယစိတ္ကသံကြ်န္းသခင္ႀကီးအားလုံးကိုပါေလာင္ျမိဳက္သြား ေစခဲ့ေလျပီ။စူးစူး၏အေရွ႕တြင္က်န္းရွင္းကိုေၾကာက္လန္႔တႀကီးႏွင့္အရွက္တကြျဲ ဖစ္ေအာင္လုပ္ခ်င္ေသာဆႏၵ ေၾကာင့္သူတ႔အ ို ားလုံးငါးပါးေမွာက္သြားခဲ့ရသည္။အခုေတာ့တုန္းဖုက်င္း၊စူးစူးႏွင့္သံကြ်န္းသခင္ႀကီးတို႔သုံးဦး သာအေကာင္းပကတိတိုင္းက်န္ေနခဲ့ျပီးသူတို႔လူငါးဦးမွာသုံးဦးေသဆုံးသြားျပီးႏွစ္ဦးကလဲဘာမွသုံးစားမရ ေအာင္ဒါဏ္ရာအႀကီးက်ယ္ရသြားခဲ့ရေလျပီ။ " ဒါ ရွင့္လက္ခ်က္မဟုတ္လား တုန္းဖုက်င္း ့ ့ ့ရွင့္ညီကိုဆိုင္အေနာက္ကိုေခၚသြားျပီး ဒီလူကိုျပႆ နာရွာခိုင္းလိုက္တာမဟုတ္လား ့ ့ ့ ့ရွင္လုပ္တာနဲ႔ကြ်န္မ ေမာင္ေသျပီသိရဲ႕လား ့ ့ ရွင့္လိုဦးေႏွာက္မရွိတဲ့ နလပိန္းတုန္းေကာင္ကို သတ္ျပစ္ ့ ့ ့ " "သမီး စူးစူးေတာ္ေတာ့ ေဖေဖတိ႔အ ု တြက္လူလို ေသးတယ္… " သံကြ်န္းသခင္ႀကီးကဓါးဆြထ ဲ ုတ္ေနေသာစူးစူးကိုဟန္႔တားလိုက္ရင္းအေၾကာျပိဳင္းျပိဳင္းထသည္အထိအံ ႀကိတ္လိုက္ျပီး။ " ေတာက္ ့ ့ ့ေတြ႔ၾကေသးသာေပါ့ျပည္မသားေတြရယ္ ့ ့ေဟ့တုန္းဖုက်င္းမိုးလင္းတာနဲ႔ျမင္းလွည္းငွားျပီး ကိုဝူကြမ့္ကိုျမင္း လွည္းေပါ ္တင္ေပးလိုက္ ့ ့ ့ဝူကြမ္မင္းရီးသြားဖို႔ျဖစ္နိုင္ေသးတယ္မဟုတ္ လား ့ ့ ့ ့" သံကြ်န္းသခင္ႀကီး၏အေမးစကားကိုမ်က္ႏွာတစ္ခုလုံးစကၠဴစလိုေဖြးဆုပ္ေနေသာဝူကြမ္ကေခါင္းကိုအ သာျငိမ့္၍ျပလိုက္ေလသည္။ " ေအးမင္းအတြက္ သမားေတာ္ပါထည့္ေပးလိုက္မယ္ ့ ့ ့ပင္လယ္ဝေရာက္တာနဲ႔ ငါတို႔ေလွေတြနဲ႔ဆက္ သြယ္ျပီး သံကြ်န္းတစ္ကြ်န္းလုံးအကုန္ေခါ ္ခေလးေတြ နဲ႔အသက္ႀကီးတဲ့သူေတြက လြရ ဲ င္ဘယ္ သူမွသံကြ်န္းမွာက်န္မေနေစနဲ႔လ႔မ ို ွာလိုက္ ့ ့ ့ဒါျပီးရင္မင္းညီအေလာင္းကိုအေခါင္းထဲထည့္စာ တစ္ေစာင္ေရးျပီးမင္းအိမ္ကိုျမင္းလွည္းနဲ႔ပို႔ခိုင္းလိုက္ ့ ့စာထဲမွာမင္းတို႔မိသားစုေတြထဲကအားကိုးရမယ့္လူ ေတြအကုန္လုံးခ်န္စုကိုလာဖို႔ေခၚလိုက္ ့ ့ ့ျပီးရင္ေနာက္ထပ္ျမင္းလွည္းတစ္စီးနဲ႔လြီညီအကို ႏွစ္ေယာက္ကိုထည့္ေပးလိုက္ ့ ့ ့ငါကိုယ္တိုင္စာေရးေပးလိုက္မယ္ ့ ့ ့လြီမုဆီကဆြျဲ ပားကိုေတာ့ျဖဳတ္ယူ ထားလိုက္ၾကားလား ့ ့ ့ငါ့တို႔သုံးေယာက္စလုံးမင္းေျပာတဲ့ခ်န္စုကိုသြားမယ္ဝူ အမ်ိဳးႏြယ္ေတြဟာဘယ္ေလာက္ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆိုတာသိုင္းေလာတစ္ခုလုံးသိသြားေစရမယ္ကြ ့ ့ ့ စူးစူးနင့္ေမာင္ကိုအေလာင္းကိုဝူကြမ္နဲ႔ထည့္ေပးလိုက္ၾကားလား ့ ့ ့ငါ့သားကိုလမ္းေဘးမွာေခြးေသ ဝက္ေသလိုျပစ္မထားနိုင္ဘူး ့ ့ ့သံကြ်န္းသခင္ႀကီးမွာေရွ႕ဆက္လုပ္ရမည့္အစီအစဥ္ဆေ ြဲ နရင္းမွတုန္းဖုက်င္း၏ က်က္သေရကင္းမဲ့လွေသာမ်က္ႏွာကိုၾကည့္ျပီးစိတ္ထိမ္း၍မနိုင္ေအာင္ျဖစ္လာေသာေၾကာင့္ေဒါသႀကီးက်ိမ္း ေမာင္းလိုက္ျပန္သည္။ "ေဟ့ေကာင္တုန္းဖုက်င္းေနာက္ဆိုငါမခိုင္းဘဲငါမသိဘဲဘာမွမလုပ္နဲ႔ ႔ ႔ မင္းကိုဒီတစ္ခါခြင့္လႊတ္လိုက္ တာက မင္းညီေကာလြီပုကူးေကာေသသြားလို႔ဆိုတာမွတ္ထားေပေတာ့ ့ ့ ့အခ်င္းခ်င္းစည္းလုံးႀကပါလို႔မွာ လိုက္တုန္းဘဲရွိေသးတယ္ ့ ့မင္းေသာက္သုံးမက်တာနဲ႔ဘယ္ေလာက္အထိနစ္နာသြားရျပီလဲဆိုတာမင္းနား လည္သလားေခြးမသား ့ ့ အိပ္ေနတဲ့နဂါးကိုမွ ေျခ နဲ႔သြားကန္ႏႈိးတဲ့ေကာင္ ထြီ ႔ ႔ ႔မင္းပေထြးက အေျခာက္လားေျမြေဟာက္လားဆိုတာအခုသိျပီမဟုတ္လား ့ ့တစ္ေယာက္ခ်င္းသာတိုက္ရ လို႔ကေတာ့ မင္းအေမလင္ကငါတို႔အားလုံးကိုလက္ညိႈးေလးနဲ႔ထိုးသတ္သြားလို႔ရတယ္ကြနားလည္လားေခြးမ်ိဳးရဲ႕ ့ ့ ့

70

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လူေလးေယာက္သြားတာငါတစ္ေယာက္ပဲအေကာင္းတိုင္းျပန္လာတယ္ဆိုကတည္းကဘယ္လိုအေကာင္လဲဆို တာသေဘာေပါက္ေနာက္ေနာင္လမ္းမွာေတြ႔ရင္ေျပးလာဖို႔သာစိတ္ကူးထားၾက ့ ့ ့ ့ဘာသူရဲ ေကာင္းမွမ လုပ္ခ်င္ၾကနဲ႔ ႔ ႔ ႔ ဒင္းကိုအနည္းဆုံးငါတို႔ သုံးေယာက္ဝိုင္းတိုက္မွနိုင္မွာဘဲ ႔ ႔ ႔ ဒီညေတာ့မင္းရဲ႕ ေက်းဇူး ေၾကာင့္ ေဟာ့ဒီဇရပ္မွာေခြးလိုအိပ္ရေတာ့မွာဘဲေသာက္သုံးတစ္စက္မွမက်တဲ့ေခြးမသားတုန္းဖုက်င္းရဲ႕ ႔ ႔ ႔ထီြ ႔ ႔ ႔ " ………………………… အုန္းေမာင္းေလးခ်က္တီးေလျပီ။ဆီးႏွင္းမ်ားကလည္းေရွ႕တစ္လံအကြာကုိမျမင္ရေအာင္ပင္ပိတ္ဖုံးေနေလ၏။ နန္းေတာ္ေစာင့္စစ္သည္မ်ားကလက္ဆမ ြဲ ီးအိမ္ကိုယ္စီျဖင့္တာဝန္ေၾကပြန္စြာထမ္းေဆာင္ရင္းကင္း လွည့္ေနၾကေလ၏။သို႔ေသာ္လည္းထိုအေစာင့္စစ္သည္ေလးမ်ားမွာသူတ႔၏ ို ေခါင္းေပၚမွလူတစ္ေယာက္ခုန္ပ်ံ ေက်ာ္လႊား၍သြားသည္ကိုမသိလိုက္ၾကေပ။ျမဴႏွင္းမ်ားဆိုင္းမေနလဲက်ဴးေက်ာ္လာသူကိုေတြ႔ျမင္လိုက္ၾကမည္မ ဟုတ္။ထုိလူ၏ကိုယ္ေဖာ့ညာမွာျပိဳင္ဘက္ကင္းအဆင့္တြင္ရွိေနေသာေၾကာင့္ပင္။ ထိုသ႔န ို န္းတြင္းကိုက်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္လာေသာလူရိပ္ကိုသာ။သူတို႔ျမင္နိုင္ေတြ႔ႏိုင္ခဲ့ၾကမည္ဆိုရင္ လည္းအေစာင့္စစ္သည္မ်ားမွာလည္းထြက္ေျပးေကာင္းထြက္ေျပးၾကေပလိမ့္မည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆို ေသာ္ထိုလူ၏ေခါင္္းမွာလူ႔တစ္ကိုယ္စာမ်ွႀကီးမားေနေသာေၾကာင့္ပင္။ရုတ္တရက္ၾကည့္လိုက္ပါကဦး ေခါင္းႀကီးမားလွသည့္တေစၧသရဲတစ္ေကာင္နန္းေတာ္ ေခါင္မိုးေပါ ္ရိပ္ကနဲခုန္တတ္သြားသည့္ႏွင့္တူလွ ေပသည္။ဤမ်ွႀကီးမားလွေသာေခါင္းပိုင္ရွင္မွာမည္သူျဖစ္ေလမည္နည္း။နဂါးမာန္ဂိုဏ္းကေခါင္းႀကီးေလလား။မ ျဖစ္နိုင္ေပနဂါးမာန္ဂိုဏ္းကေခါင္းႀကီး၏ဦးေခါင္းမွာဤေလာက္မႀကီးသလို။ခ်င္နန္းေတာ္ကိုလည္းေခါင္း ၾကီးအေနျဖင့္ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္ျဖင့္လာစရာမလိုေပ။က်ဴးေက်ာ္လာေသာဦးေခါင္းႀကီးသည့္လူသည္ နန္းေတာ္ေခါင္မိုးေပါ ္မွရိပ္ကနဲခုန္ဆင္းလိုက္ကာမီးေရာင္ထိန္လင္းေနသည့္နန္းေဆာင္တစ္ခုအတြင္းသို႔ လ်င္ျမန္စြာျဖင့္ေျပးဝင္သြားေလေတာ့သည္။မီးေရာင္ေအာက္တြင္ရိပ္ကနဲေတြ႔လိုက္ရသည္မွာကား။ က်ဴးဝင္ေရာက္လာသူမွာေခါင္းႀကီးေသာလူ တစ္ေယာက္မဟုတ္ေပ။ထူးဆန္းလွေပစြမည္သို႔ေသာ လူေပနည္း။အရိုးထဲစိမ့္မတတ္ခ်မ္းေအးလွေသာကာလ၌အဝတ္အစားကိုကိုယ္မွာမဝတ္ပဲမ်က္ႏွာႏွင့္ေခါင္းကို လုံျခံဳေအာင္ပတ္ထားေသာလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေလသည္။ထိုလူထူးဆန္းမွာေရႊေရာင္ကိုယ္က်ပ္ဝတ္စုံႏွင့္ လက္က်ပ္ေလးႏွစ္ခုကိုသာဝတ္ဆင္ထားျပီးမ်က္ႏွာႏွင့္ေခါင္းကိုအဝတ္ျဖင့္ပတ္ထားေလ၏ ။ ထိုလူထူး ဆန္း၏ကိုယ္က်ပ္အက်ီ ၤမွာက်န္းရွင္းဝတ္ေသာကိုယ္ က်ပ္ႏွင့္တထပ္တည္း တူညီေနသည္ကိုလည္းအ့ံအားသင့္ဖြယ္ျမင္ေတြ႔လိုက္ရေလေသးသည္။ ထိုလူရိပ္ဝင္သြားျပီးကြမ္းတယာညက္ေလာက္အၾကာတြင္နန္းေဆာင္အတြင္းမွရီသံအခ်ိဳ႕ပ်ံ႕လြင့္လာ ေလသည္။ " ဟားဟားဟား ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ရုပ္ႀကီးက လဲရီစရာေကာင္းလိုက္တာကိုကိုရာ ဟားဟားဟား ့ ့" " ေအးမင္းကေတာ့ရီနိုင္မွာေပါ့ကြ မင္းမ်က္ႏွာမွမဟုတ္ဘဲ ႔ ႔ ႔ ဒါေတာင္အေတာ္ေလးအေရာင္ေလ်ာ့ သြားတာကြ ႔ ႔ ႔ မင္းကိုယ္က်ပ္အက်ီ ၤဝတ္ျပီးငါနဲ႔လိုက္ခဲ့ ့ ့ ့ဟိုေခြးမ်ိဳးေတြကိုသြားျပီးစာရင္းရွင္းရေအာင္ ့ ့ ့" " ဘယ္ကေခြးမ်ိဳးေတြလဲ ႔ ႔ ႔ ကိုကိုမင္းဘာေတြလုပ္လာျပန္ျပီလဲ ႔ ႔ ႔ ေဖေဖတို႔ေရာသိသလား ့ ့ ့" " မင္းအေတာ္လ်ွာရွည္တဲ့ေကာင္ပါလားကြတုရွင္းရ ငါကလိုက္ခဲ့ဆိုလိုက္ခဲ့ရံုေပါ့ကြ ႔ ႔ ႔ ေဖေဖတို႔သိရင္ငါ အေဆာ္ခံရမွာမို႔လ႔မ ို င္းကိုငါကလာေခါ ္တာေပါ့ကြေျပးၾကည့္မွဒီညီအကိုေလးႏွစ္ေယာက္ရွိတာမင္းမကူလို႔ ဘယ္သူကငါ့ကိုကူမွာလဲ ့ ့ ့ငါကတစ္ေယာက္တည္းဆိုေတာ့အုပ္စုနဲ႔ဝိုင္းကိုက္ တဲ့ေခြးမ်ိဳးႏြယ္ေတြကိုေကာင္းေကာင္းမယွဥ္နိုင္ဘူးကြ ႔အဲဒီေကာင္ေတြေၾကာင့္မ်က္ႏွာကဒီလိုျဖစ္လာရတာ ေပါ့ ့လာသြားမယ္ကြာ မင္းကိုေျပာေနရတာနဲ႔အခ်ိန္ ၾကာတယ္ေတာ္ေတာ္ၾကာဦးရီးေတာ္နိုးလာလို႔ေတြ႔သြားရင္ ငါအရင္ဆုံးအသတ္ခံေနရလိမ့္မယ္ကြ ့ ့ ့"

71

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

"နည္းနည္းေလးမ်ားစဥ္းစားစမ္းပါဦးကိုကိုရာကြ်န္ေတာ္တိတ္တိတ္ေလးလိုက္လာေတာ့လဲရမလားဦးရီးေတာ္ ကေဖေဖတို႔ဆီလွမ္းျပီးစာပို႔ခိုလႊတ္မွာေပါ့ဗ် ့ ့ ့ကိုကိုနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ဒီႏိုင္ငံထဲကမထြက္ရေသးဘူး ဟိုကသိေနေလာက္ျပီ ႔ ႔ ႔ဒီေတာ့ညီေလးကို ျဖစ္သမ်ွအေၾကာင္းအကုန္ရွင္းျပ ႔ ႔ ႔ ျပီးမွလိုက္သင့္မလိုက္မစဥ္းစားမယ္ ့ ့လိုက္လာရင္လည္းအိမ္ကျပန္မသိနိုင္ေအာင္ဦးရီးေတာ္ကိုအယုံ သြင္းရဦးမွာ ့ ့ ့ဒီေတာ့ဘယ္လိုျဖစ္လာတာလဲဗ် ့ ့ ့" " ေအးငါကလည္းအဲဒီလိုဦးေႏွာက္သုံးရမွာပ်င္းလို႔မင္းကိုလာေခၚတာေပါ့ကြ ႔ ႔ ႔အရက္မရွိဘူးလားဟ ေျပာရမယ္ဆိုလဲအရက္ကေလးနဲ႔မွေျပာလို႔ေကာင္း တာကြ ႔ ႔ ႔ " " ေစာေစာစီးစီးဗ်ာ ့ ့မိုးေတာင္မလင္းေသးဘူးခဏေစာင့္သြားယူခိုင္းလိုက္မယ္ ့ ့ ့ မိနစ္အနည္းမ်ွအၾကာတြင္တုရွင္းကအရက္ကယားနွင့္အျမည္းအစုံလင္ပါေသာလင္ဗန္းတစ္ခ်ပ္ကိုယူလာျပီး က်န္းရွင္းေရွ႕သို႔ခ်ေပးလိုက္ကာ။ " ေရာ့ေသာက္ ့ ့ ခင္ဗ်ားလုပ္တာနဲ႔က်ဳပ္ပါအက်င့္ပ်က္ေတာ့မယ္ထင္တယ္ ့ ့ "့ " ဟဘာဆိုင္လ႔လ ို ဲ ငါ့ဟာငါေသာက္တဲ့ဟာကို ့ ့" " ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္ထဲေတာ့ရမလားဗ် ႔ ႔က်ဳပ္ လဲေသာက္မွာေပါ့ ့ ့ ့" " ဟားဟားဟား ့ ့ ့ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္ငါလဲအေဖာ္ရတာေပါ့ ့ ့ေဟးေဟးေဟး ့ ့" " ကမ္းေပးညီေလးေရ ့ ့ကမ္းေပး ့ ့" ညီအကိုႏွစ္ေယာက္အရက္ခြက္ကိုယ္စီျဖင့္ကမ္းေပးလိုက္ၾကျပီးေနာက္။က်န္းရွင္းကသူ႔ဇာတ္ထုတ္အ စအဆုံးကိုစုံစုံလင္လင္ျဖင့္တုရွင္းနားလည္လာေအာင္ဇာတ္စုံခင္း၍ေျပာျပလိုက္ေတာ့သည္။ တုရွင္းမွာက်န္းရွင္းေျပာသမ်ွနားေထာင္ရင္းအ ရက္တစ္ခြက္ျပီးတစ္ခြက္ေမာ့ေနေလ၏။ၾကည့္ရသည္ မွာသူ႔အကိုေမႊခဲ့ေသာအရႈပ္ထုပ္ကအေတာ္ေလးရွင္းရလင္းရမည့္ပုံေပၚေလသည္။ " ေတာ္ေသးတာေပါ့ဗ်ာ ဝူတန္ကလူေတြကိုပါမသတ္ခဲ့တာပဲေက်းဇူူးႀကီးလွပါျပီ အကိုေတာ္ရယ္ဘယ့္ႏွယ္ဗ်ာ ့ ့ မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ကိုေတြ႔ကတည္းကေဖေဖ့ သားပါလို႔ေျပာျပီး ့ ့ဟိုလူေတြအေၾကာင္းအျဖစ္မွန္ ေျပာျပလိုက္ရင္ ့ ့ ့ ့ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွသိုင္းေလာက ၏နံပါတ္တစ္ရန္သူျဖစ္လာစရာအေၾကာင္းမရွိဘူး ့ ့ ့ ခင္ဗ်ားကိုကေတာ္ေတာ္ေလးကိုအရစ္ရွည္တယ္မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္က သူ႔လူေတြသူထိမ္းလိမ့္မေပါ့ဗ်ာ အခုေတာ့အပ္နဲ႔ထြင္းရမယ့္ဟာပုဆိန္နဲ႔ေပါက္ရေတာ့မယ္ ့ ့ ့ ဟိုစံအိမ္သုံးခုနဲ႔ျပႆနာတက္လာတာအတူတူဘဲ ႔ ႔ ႔ ဝမ္ဟုန္တို႔ကိုသတ္ျပီးမွအဲ့ဒီပန္းခင္းကိုဖ်က္ဆီး မယ္လ႔စ ို ိတ္ကူးေတာ့ငရဲႀကီးမွာမို႔လ႔လ ို ား ့ ့ျပီးေတာ့ ေဆးေက်ာက္တုံးနဲ႔ပုလဲနက္ကိုျပန္လဲဖို႕သြားတာမ်ား ေစာင့္စရာရွိေစာင့္ ႔ ႔ ႔" " ေတာ္ ့ ့ငါ့ကိုဆရာမလုပ္နဲ႔ ႔ ႔ မင္းလိုက္မွာလားမလိုက္ဘူးလား ့ ့ ့" " ကြ်န္ေတာ့္စကားကိုနားေထာင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့လိုက္မယ္ ့ ့ဒါဘဲ ႔ ႔ ဒီမွာ ့ ့ ခင္ဗ်ားမ်က္ႏွာကို့လဲဘယ္သူမွအဆိပ္ခတ္တာမဟုတ္ဘူးနားလည္လားခင္ဗ်ားကိုေတာ့အ့ံေၾသာလြန္းပါရဲ႕မ စဥ္းစားဘူးဆိုလဲဘာမွအႀကံမထြက္တဲ့အထိေနလဲေနနိုင္တယ္ ႔ ႔ခင္ဗ်ားကိုနတ္ပန္းကေလးကဒါေလာက္အဆိပ္ ျပီးေအာင္လုပ္ေပးေနတာအဆိပ္ကဘယ္လိုမိလာရဦးမွာလဲ ႔ ႔ ႔ ခင္ဗ်ားသတ္လို႔ေသသြားတဲ့လူကမ်ားအဆိပ္ နဲ႔လုပ္ႀကံသေလးဘာေလးနဲ႔မဟုတ္မဟတ္ၾကေတာ့စဥ္းစားတတ္တယ္ခင္ဗ်ားမ်က္နွာအခုလိုဖူးေရာင္ေန တာကခင္ဗ်ားမေဟသီေပးလိုက္တဲ့ေသမင္းအကာနဲ႔ခင္ဗ်ားခိုးလာခဲ့တဲ့အတြင္းအားတိုးေဆးေတြ ပဋိပကၡျဖစ္ျပီးေဖာင္းကားလာတာ ့ ့ ့အရူးကံံေကာင္းအတြင္းအားေတြကဘယ္ေလာက္တိုးေနျပီလဲမသိ ဘူး ့ ့ ့ ညီအကိုခ်င္းမို႔လ႔လ ို ိုက္ခဲ့ေပးမယ္ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္စကားကိုနားေထာင္မွာလား ့ ့ ့"

72

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ညီေလးကလဲကြာ ကိုကိုကတစ္ခါတေလမွအျပင္ထြက္ရတာဆိုေတာ့စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ေလး ့ ့ ့" " ေတာ္စမ္းပါ လာခြ်ဲမေနနဲ႔ ခင္ဗ်ားနဲ႔အတူတူတစ္ရက္တည္းေမြးလာတာ ့ ့ခင္ဗ်ားပါးစပ္ဟလိုက္ တာဘာဆိုတာတုရွင္းတိ႔က ု သိျပီးသား ့ ့ ့သြားဟိုမွာအိပ္ေန ့ ့ ့ဒီည ဟန္ကိုသြားၾကမယ္ ့ ့ တစ္ခါတည္းေျပာျပီးသားေနာ္ညီေလးစကားနားေထာင္ရမယ္ ့ ့ ့" " ဟီးဟီး ့ ့ေအးပါကြ ႔ ႔မင္းကလည္း ့ ့" " လႊတ္စမ္းပါဗ်ာ ့ ့လာမနမ္းပါနဲ႔ခင္ဗ်ားပါးစပ္ကဝက္ႏႈတ္သီးၾကီးၾကေနတာဘဲ ႔ ႔ ႔ " တုရွင္းကအတင္းရုန္းကန္ေနေသာ္လည္းက်န္းရွင္းကလႊတ္မေပးဘဲသူ၏ေရာင္ကိုင္းေထာ္လန္ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းႀကီးျဖင့္တုရွင္းကိုအားရေက်နပ္ေအာင္နမ္းျပီးမွလႊတ္ေပးလိုက္ေလသည္။ က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ကုတင္ေပါ ္တြင္တေခၚေခၚေဟာက္ေနသည္အထိတုရွင္းကစားပြဝ ဲ ိုင္းကမထ ေသးေပ။သူ႔အကိုေမႊခဲ့သမ်ွေတြကိုေသခ်ာထိုင္၍စဥ္းစားေနေလ၏။က်န္းရွင္းေမႊခဲ့သမ်ွတြင္အဆိုးဆုံးက ရန္သူေဟာင္းဟုန္ကြ်မ့္တို႔ႏွင့္ဝူကုဖုန္း၏ေျမးဆိုေသာအဖြဲ႔ပင္။ တစ္ခုေတာ့ရွိသည္ဟုန္ကြ်မ့္တို႔အဖြ႔က ဲ ေတာ့။သိုင္းေလာကကိုဒုကၡေပးမည္မဟုတ္။ကိုယ္ေရးကိုယ္ တာအျဖစ္မိသားစုလိုက္သာစာရင္းရွင္းမည့္လူစားမ်ိဳး။တကယ့္ျပႆနာကဝူကုဖုန္းတို႔အဆက္ေတြျဖစ္ေလ သည္သူတ႔က ို မည္းမည္းျမင္ရာအကုန္ကိုက္ၾကမည့္ေခြးရူးလိုလူေတြ။ သူတ႔ေ ို ၾကာင့္သိုင္းေလာကဂယက္ရိုက္လာနိုင္ေပသည္အဓိကအေနႏွင့္ထိုအဖြဲ႕ကိုအရင္ဆုံျဖိဳရ ေပမည္။က်န္းရွင္းေျပာပုံအရ ထိုလူေတြအကုန္လုံး တာေမာအဖ်က္သိုင္းကိုတတ္ၾကဆိုေသာေၾကာင့္ ဤအဖြ႕ဲ ကိုသာအရင္လက္ဦးမႈမယူနိုင္လ်ွင္သိုင္းေလာကပ်က္စီးသြားနိုင္ေပသည္။ တုရွင္းသည္သ႔က ူ ိုသတိတရနွင့္ေျပး၍လာေခၚေသာအကိုျဖစ္သူကိုၾကည့္၍ျပံဳးလိုက္မိေလသည္။အ ေတာ္ေလးကိုခ်စ္စရာေကာင္းေသာအကိုပင္ေမႊခ်င္ရာေမႊလာခဲ့ျပီးသူ႔ဇာတ္သူမနိုင္ေတာ့မွညီလုပ္သူကိုအရႈပ္ ထုပ္တစ္ဝက္လာျပီးခြေ ဲ ပးေနသည္။သူေမႊခဲ့သည္ကလဲခပ္ေကာင္းေကာင္းပင္သူ႔ေၾကာင့္ဝူမ်ိဳးဆက္ေတြအမ်ား ႀကီးရွိေသးေၾကာင္းသိလာရသည္မဟုတ္လား။တုရွင္းကအိပ္ေပ်ာ္ေနေသာက်န္းရွင္းကိုေစာင္ ျခံဳေပးလိုက္ျပီး။အကိုျဖစ္သူ၏ေရာင္ကိုင္းေနေသာ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ျပီးခ်စ္စနိုးျဖင့္တီးတိုးေလးေရရြတ္ ေျပာဆိုကာနန္းေဆာင္အျပင္သို႔ထြက္သြားေလေတာ့သည္။ " အရူးႀကီး ့ ့ ့အေတာ္ေမႊလာခဲ့တာပဲ ႔ ႔ ႔ သိုင္း ေလာကေတာ့သူ႔လက္ခ်က္နဲ႔ပ်က္ေတာ့မယ္တူပါရဲ႕ " …………………………… အလင္းေရာင္ျပျပေလးသာျမင္ရေသာဤလႈိင္ဂူထဲတြင္အတိတ္ကျပဳခဲ့ဖူးေသာအရိပ္မည္းႀကီးေတြကိုသန္႔ရွင္း စင္ၾကယ္သြားေစရန္အတြက္သတိ၊ညာဏ္၊သမာဓိတည္၍သံေဝတရားကိုပြားမ်ားေနၾကေသာသူမ်ားရွိၾကေလ ၏။တရားျပကိုယ္ေတာ္ႀကီးတစ္ပါးမွလ၍ ြဲ မည္သူမ်ွမဝင္ဖူးေသာသံေဝဂလႈိင္ဂူႀကီးအတြင္းကိုဒုတိယ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႀကီးကထူးထူးျခားျခားျဖင့္ၾကြျမန္းလာေလသည္။ မလာစဖူူးအလာထူးေသာဆရာေတာ္ႀကီးေၾကာင့္ထန္က်န္းဘိုးဘိုးတို႔မွာအ့ံအားသင့္သြားၾကသလို။ဆ ရာေတာ္ႀကီးအတြက္ေနရာထိုင္ခင္းအျမန္စီစဥ္ေပးလိုက္ၾကရေလ၏။ဆရာေတာ္ႀကီးကထန္က်န္းဘိုးဘိုး တိ႔စ ု ီစဥ္ေပးေသာေနရာတြင္ထိုင္လိုက္ျပီး။ " အိမ္း ့ေနသာသလိုေနၾကပါ ဒကာၾကီးထန္က်န္းဒီေျခာက္ႏွစ္အတြင္းအေတာ္ေလးခရီးေရာက္ရဲ႕လား ့ ့ "့ " တင္ပါ့ဘုရား ့ ့တပည့္ေတာ္ျငိမ္းခ်မ္းေနပါျပီဘုရား ့ ့ ့" " ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေၾကာင့္ေပါ့ ဒကာႀကီးရယ္ ့ ့ ့ဒီကိုၾကြလာတာက ဒကာႀကီးထန္က်န္းရဲ႕ေျမးကအကူ အညီေတာင္းခံလိုက္တာေၾကာင့္ၾကြလာတာ ့ ့ ့"

73

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ရွင္းရန္လားဆရာေတာ္ ့ ့ ့ဘာမ်ားအကူအညီေတာင္းလိုက္တာပါလဲဆရာေတာ္ဘုရား ့ ့ " " လူတစ္ေယာက္ကိုနာမည္အသစ္ေပးခိုင္းလိုက္တာပါကြယ္ ့ ့ဒကာႀကီးေျမးကေတာ့အေတာ့္ကို ညာဏ္အေျမာ္အျမင္ႀကီးပါေပတယ္ ့ ့ ့ ့ဟင္းဟင္းဟင္း ့ ့ ့မုန္ညင္းခ်ဥ္လဲဒီမွာပညာေတြ အေတာ္ရလိုက္ေရာေပါ့ ့ ့ ရွင္းရန္ကဒကာေလး ကိုဒီ ထဲပို႔လိုက္အေၾကာင္းကို ဆရာေတာ္ကအခုမွဆင္ျခင္မိေတာ့တာကိုး ့ ့ ့ဒကာေလးကိုသူ႔လူေတြအမုန္းမပြားေအာင္ဒကာ ေလးလဲေနာင္တတရားနဲ႔ေနမသြားရေအာင္လို႔ဒီကိုပ႔ို လိုက္တယ္လို႔ဆရာေတာ္တ႔က ို အစကထင္ထားခဲ့တာ ဒါတင္ဘယ္ကမွာတုန္း ့ ့ ့ သူ႔တပည့္ကို ဒီအထဲမွာတပည့္လာခံခိုင္းလိုက္တာကိုးကြ ့ ့ ့ကိုင္းဒကာေလး ကို ရွင္းရန္ကနာမည္အသစ္ေပးလိုက္တယ္ ့ ့တိမ္ပ်ံေရွာင္ထင္းတဲ့မွတ္ထား ဒကာေလး ဒကာေလး နာမည္က တိမ္ ပ်ံတဲ့ေရွာင္ထင္း ့ ့ဆရာေတာ္ႀကီးႏႈတ္မွမိန္႔ၾကားလာေသာအမည္နာမကိုၾကားလိုက္ရေသာအခါ။မုန္ညင္း ခ်ဥ္ ၏တစ္ကိုယ္လုံးၾကက္သီးဖ်န္းဖ်န္းထသြားျပီးလ်ွင္မ်က္လုံးအိမ္အတြင္းမွမ်က္ရည္မ်ားပိုးပိုးက်လာေလသည္။ မုန္ညင္းခ်ဥ္မွမဟုတ္ဘိုးဘိုးထန္က်န္းလဲတိမ္ပ်ံေရွာင္ထင္းဆိုေသာနာမည္ေၾကာင့္အေတာ္ေလးကိုအံ့အားသင့္ ေလသြားေလ၏။ရွင္းရန္အေနႏွင့္မုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုအေတာ္ေလးကို အေရးထားမွန္းတိမ္ပ်ံေရွာင္ထင္္းဆိုေသာနာမည္ကသက္ေသခံေနေလသည္။တိမ္ပ်ံဆိုေသာနာမည္က သခင္ကိုအသက္ထက္ပင္ခ်စ္သည့္သစၥာရွိျမင္းတစ္ေကာင္၏နာမည္ျဖစ္သလို။ေရွာင္ထင္းဆိုသည့္ေနာက္ နာမည္တစ္ခုကလည္းဘာကိုေျပာစရာမလိုေသာအျဖဴေရာင္သိုင္းေလာကစံျပပုဂၢိဳလ္ႀကီး၏နာမည္။ ထိုနာမည္ႏွစ္ခုသည္ကားရွင္းရန္အင္မတန္ဘိုးထားေသာနာမည္ႏွစ္ခုကိုမွန္းရွင္းအေၾကာင္းခေရေစ့ တြင္းက်သိသူမ်ားအားလုံးနားလည္သေဘာေပါက္ၾကသည္။ရွင္းရန္ကသူ႔အတြက္အဓိပၸာယ္ရွိလွေသာဤ နာမည္ႏွစ္လုံးကိုေပါင္းစပ္၍မုန္ညင္းကိုဘာေၾကာင့္အမည္အသစ္ေပးလိုက္ရပါသနည္း။ အေျဖကရွင္းလွပါ၏။မုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုသံေဝဂလႈိင္ဂူအတြင္းမွျပန္ထုတ္ရလြယ္ကူေစရန္ႏွင့္နဂါးမွန္းဂိုဏ္းခ်ဳပ္ အျဖစ္ရည္ညႊန္းလိုက္ျခင္းပင္။တိမ္ပ်ံေရွာင္ထင္းဟူေသာအမည္နာမကိုကနဂါးမာန္ဂိုဏ္းကိုအေမြဆက္ခံမည့္ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေလာင္းလ်ာျဖစ္မွန္းနာမည္ၾကားရံုမ်ွျဖင့္သိသာထင္ရွားလြန္းလွသည္မဟုတ္ပါလား။ ရွင္းရန္အေၾကာင္းကိုအူမေခ်းခါးမက်န္သိေသာဘိုးဘိုးထန္က်န္းက။ရွင္းရန္မွာသူ႔သားႏွစ္ေယာက္ ကိုေက်ာ္၍မုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုေရြးခ်ယ္လိုက္ဘာ့ေၾကာင့္ေရြးခ်ယ္လိုက္မွန္းကိုေကာင္းစြာနားလည္သေဘာ ေပါက္လိုက္ေလ၏။အမႊာႏွစ္ေကာင္သည္တစ္ေကာင္မွဂိုဏ္းခ်ဳပ္လုပ္ရန္မသင့္ေတာ္မွန္းရွင္းရန္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ် လိုက္ျပီမဟုတ္ပါလား။သို႔ပါေသာ္လည္းဘိုးဘိုးထန္က်န္းကိုအ့ံအားသင့္ သြားေစသည္မွာလည္းဤအခ်က္ပင္။သားႏွစ္ေယာက္ကိုေက်ာ္၍မုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုဘာ့ေၾကာင့္ေရြးလိုက္ပါသ နည္း။ကေလးေတြကိုမ်ားသိုင္းေလာက၌မက်င္လည္ေစခ်င္၍ေပလား။မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစကာမူရွင္းရန္ဆို သည္မွာအလုပ္တစ္ခုကိုအေၾကာင္းျပဳမဲ့လုပ္တတ္သည့္သူမဟုတ္ေပ။ဘိုးဘိုးထန္က်န္းရဲ႕အေတြးစေတြကိုမုန္ ညင္းခ်ဥ္ကိုေမးျမန္းလိုက္ေသာဒုတိယေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး၏စကားကျပတ္ေတာက္သြားေစေလ၏။ " အဲ့ဒီတိမ္ပ်ံေရွာင္ထင္းဆိုတဲ့ နာမည္ကိုဒကာေလး ခံယူရဲျပီလား ့ ့လက္ခံႏိုင္ျပီလား ့ ့အဲ့ဒီနာမည္ကို လက္ခံလိုက္တာနဲ႔ ေနာက္တခါထပ္ျပီနာမည္မေသ ဆုံးရေလေအာင္ေစာင့္ထိမ္းရမယ့္တာဝန္က အရမ္းႀကီးမားလြန္းတယ္ဒါကိုဒကာေလးအေနနဲ႔ေက်ပြန္ေအာင္စာင့္ထိမ္းႏိုင္ပါ့မလား ့ ့ ့" ဆရာေတာ္ႀကီးႏႈတ္မွမိန္႔ၾကားလာေသာအမည္နာႏွင့္အေမးစကားကိုၾကားလိုက္ရေသာအခါ။မုန္ညင္း ခ်ဥ္ ၏တစ္ကိုယ္လုံးၾကက္သီးဖ်န္းဖ်န္းထသြားျပီးလ်ွင္မ်က္လုံးအိမ္အတြင္းမွမ်က္ရည္မ်ားပိုးပိုးက်လာေလသည္။ မုန္ညင္းခ်ဥ္မွာဝမ္းနည္း၊ဝမ္းသာႏွစ္ဖ်ာေသာရသကိုတစ္ခ်ိန္တည္းတျပိဳင္တည္းခံစားလိုက္ရျပီးေနာက္။ တုန္ရီေနအသံျဖင့္ဆရာေတာ္ႀကီးကိုဝမ္းသာအားရျပန္လည္ေလ်ွာက္တင္လိုက္ေလ၏။ " တပည့္ေတာ္ ့ ့တပည့္ေတာ္ လက္ခံႏိုင္ပါတယ္ဘုရား ့ ့ ့ေနာက္တစ္ႀကိမ္နာမည္မေသရေလေအာင္

74

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အစြမ္းကုန္ထမ္းေဆာင္ပါ့မယ္ဘုရား ့ ့ ့ ့" " အိမ္း ့ ့ဆရာေတာ္ကေတာ့ဘာမွမိန္႔စရာ မရွိေတာ့ပါဘူးေလ ေသခ်ာေအာင္ေတာ့ထပ္ေမး လိုက္ဦးမယ္ ့ ့ဒီလႈိင္ဂူထဲမွာမုန္ညင္းခ်ဥ္ဆိုတဲ့လူရွိ ေသးလားကြယ့္ ့ ့ ့" ဆရာေတာ္ႀကီးအေမးစကားေၾကာင့္မုန္ညင္းခ်ဥ္ေခၚအားတမွာမ်က္ရည္ေတြၾကားမွၾကည္လင္စြာျပံဳး လိုက္ျပီးျပတ္သားေသခ်ာလွေသာအသံျဖင့္ရဲရဲဝံ့ဝံ့ျပန္ေျဖၾကားေလ်ာက္ထားလိုက္ေလေတာ့သည္။ " မုန္ညင္းခ်ဥ္ ့ ့မရွိေတာ့ပါဘူးဘုရား ့ ့မုန္ညင္းခ်ဥ္ေသဆုံးပါျပီဘုရား ့ ့ ့" " ဟားဟားဟား ့ ့ ့မုန္ညင္းခ်ဥ္မရွိေတာ့ရင္ ဒီကဒကာေလးေရွာင္ထင္းကကိုယ္န႔မ ဲ ဆိုင္တဲ့ေဟာဒီ ့ ့ သံေဝဂလႈိင္ဂူထဲမွာဘာလုပ္ေနတာလဲကြဲ႕ ႔ ႔ ဒီေနရာ ကဒကာေလးလာရမယ့္ေနရာမဟုတ္ဘူး ့ ့ေရွာင္လင္ ေက်ာင္းေတာ္ရ႕ဲ သီးသန္႔နယ္ေျမကြဲ႔ သြားသြား ့ ့ ့ေနာက္ေနာင္ဒီကိုဘယ္ေတာ့မွမလာနဲ႔ၾကားလား ဒကာေလးေရွာင္ထင္း ့ ့ "့ " တင္ပါ့ဘုရားတပည့္ေတာ္ ေနာင္ကိုမလာေတာ့ပါဘူးဘုရား ့ ့ ့ " " သြားေတာ့ ့ ့အျပင္မွာမင္းကိုေစာင့္ေနတဲ့လူ ေတြရွိတယ္သူတို႔မွာလဲအေရးတႀကီးကိစၥေလးေတြပါလာပုံဘဲ ့ ကိုင္းသြားသြား ဆရာေတာ္ကေတာ့ဒီမွာ ခဏေနလိုက္ ဦးမယ္ ့ ့ေအာ္မီေတာ္ဖု ့ ့" တိမ္ပ်ံေရွာင္ထင္းတစ္ျဖစ္လဲမုန္ညင္းခ်ဥ္မွာဒုတိယေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး။ဘိုးဘိုးထန္က်န္းႏွင့္အ တူသံေဝဂယူေနေသာဆရာေတာ္ကိုးပါးတို႔ကိုရွိခိုးကန္ေတာ့လိုက္ျပီးေနာက္။စိတ္သစ္လူသစ္အားအင္အ သစ္မ်ားျဖင့္သံေဝဂလႈိင္အတြင္းမွထြက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။ေရွာင္လင္ေက်ာင္း၏ရင္ျပင္၌သူ႔ကိုေစာင့္ေနၾက ေသာလူတစ္စုကိုေတြ႔လိုက္ရေသာအခါတိမ္ပ်ံေရွာင္ထင္းေခါ ္မုန္ညင္းခ်ဥ္ကဝမ္းသာအားရျဖင့္ေအာ္ ဟစ္ ေခၚျပီးေျပးဖက္လိုက္ေလသည္။ " ဘဘေခါင္းႀကီး ့ ့ ့ဘဘေခါင္းႀကီး ့ ့" " ဟားဟားဟား ့ ့တိမ္ပ်ံႀကီးျဖစ္လာျပီေပါ့ကြာဟုတ္လား ့ ့ ့မင္းသခင္ႀကီးရဲ႕စိတ္ကူးေတြကိုေတာ့ ဘဘျဖင့္ဒီတစ္သက္လိုက္မွီမယ္မထင္ေတာ့ပါဘူးကြာ ့ ့ ့ျပန္ထြက္ဖို႔ခက္တဲ့ သံေဝဂလႈိင္ဂူထဲကလူတစ္ ေယာက္ကိုနာမည္အသစ္ေပးျပီးလြယ္လြယ္ကူကူေလးျပန္ထုတ္လာတာပါလားကြ ႔ ႔ဟားဟားဟား ့ ့" " ဘယ္လိုမ်ားေျပာလိုက္တာလဲ ဘဘရယ္သခင္ႀကီးကိုသာလိုက္မွီရင္ ့ ့သခင္ႀကီးကဘဘကိုရွင္းရန္ ဆိုတဲ့နာမည္ေပးသြားမွာေပါ့ဗ် ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့" တိမ္ပ်ံေရွာင္ထင္းေခၚမုန္ညင္းခ်ဥ္၏စကားကိုေခါင္းႀကီးကသေဘာက်စြာျဖင့္အက်ယ္ႀကီးေအာ္ဟစ္ရယ္ေမာ လိုက္ျပီးေနာက္ေမာက္က်င္းတို႔အဖြ႔ႏ ဲ ွင့္မိတ္ဆက္ေပးလိုက္ေလသည္။ထို႔ေနာက္ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ ေနေသာမ်က္ႏွာမွာတည္သြားျပီးမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုအေရးႀကီးေသာေလသံျဖင့္ေျပာလိုက္ေလသည္။ " ေအးဝမ္းသာတာလဲဝမ္းသာတာေပါ့ကြာ ့ ့ ့မင္းကိုသပ္သပ္လာေခၚတာေတာ့မဟုတ္ဘူးကြ ႔ ႔ ကိစၥ ေလးတစ္ခုပါေသးတယ္ ့ ့ ့အဲဒီကိစၥကိုေတာ့သခင္ႀကီးကသူ႔ေခြ်းမေလာင္းေလးကိုအပ္လိုက္တယ္ကြဒီေန႔ဘဲ ေရွာင္လင္ေက်ာင္းဝင္းထဲမွာဂိုဏ္းေပါင္းအစည္းအေဝးလုပ္ၾကလိမ့္မယ္မဟာမိတ္ဂိုဏ္းကႀကီးမႈးျပီးလုပ္တာဘဲ ေဟ့ ဘာေတြၾကားရမယ္ေတာ့မသိဘူး ေဟးေဟးေဟး ့ ့ ့ ့မမဘုရားေလးေတြကအထဲမွာတို႔ကိုေစာင့္ေန ေလာက္ျပီသြားရေအာင္ငါတို႔လုပ္စရာကိုင္စရာေတာ့ ဘာမွမရွိေတာ့ပါဘူး မစြာေတးခိုင္းတာေတြလဲအကုန္ လုပ္ေပးျပီးျပီအခုေတာ့ငါတို႔ကဒင္းတိ႔ေ ု လးေတြကိုအားျဖည့္ေပးရံုေလာက္ပါဘဲ ကိုင္းသြားၾကစို႔ဟ ့ ့စ ေတာင္စေနျပီလားမသိဘူး ့ ့ ့" အစည္းအေဝးျပဳလုပ္ေနၾကသည့္ခမ္းမေဆာင္ဆီလွမ္းလာၾကရင္းမွေခါင္းႀကီးကမခိုးမခန္႔ရီလိုက္ရင္းသေဘာ က်ေသာေလသံျဖင့္အားလုံးကိုလွမ္းေျပာလိုက္ျပန္သည္။

75

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ငါတို႔နတ္ပန္းကေလးနဲ႔ေတာ့ပက ြဲ အေတာ္ေလးလွသြားမွာငါျမင္ေရာင္ေသးတယ္ေဟ့လူတြင္က်ယ္လုပ္ခ်င္တဲ့ ေကာင္ေတြေတာ့ခံေပေတာ့ ့ ့မသကာငါတို႔ပါဂိုဏ္းေပါင္းစုံကေကာင္ေတြဝိုင္းေထာင္းတာကိုခံရေလာက္တယ္ ကြ ဟားဟားဟား ့ "့ မုန္ညင္းခ်ဥ္မွာဘဘေခါင္းႀကီး၏စကားေၾကာင္ဂိုဏ္းေပါင္းစုံအစည္းအေဝးဆိုေသာကိစၥကိုအင္မတန္မွစိတ္ဝင္ စားသြားေလေတာ့သည္။ဂိုဏ္းေပါင္းစုံအ စည္းအေဝးဆိုသည္မွာ သိုင္းေလာက အႀကီးအက်ယ္ျပႆနာေပၚမွသာျပဳလုပ္တတ္သည့္အစည္းအေဝးပြမ ဲ ဟုတ္ပါလား။ " ဘာျဖစ္တာလဲဗ်ဘဘေခါင္းႀကီးအစည္းအေဝးကဘယ္ေလာက္မ်ားအေရးႀကီးလို႔လဲဗ် ့ ့ "့ " ဟားဟားဟား ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့" " ဟားဟားဟား ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့" မုန္ညင္းခ်ဥ္မွာသူ႔စကားေၾကာင့္ေခါင္းႀကီးသာမကေမာက္က်င္းတို႔လူစုပါဝိုင္း၍ရီေမာလိုက္ေသာ ေၾကာင့္ပို၍နားမလည္နိုင္ေအာင္ျဖစ္သြားရေလသည္။ " လာစမ္းပါကြ ႔ ႔ ႔ သြားၾကစို႔မင္းဟိုေရာက္ရင္သိပါလိမ့္မယ္ ့ ့ ့ေဟ့ေမာက္က်င္း ့ ့အဲ့ဒီအစည္းအ ေဝးပြက ဲ ို မဟူရာကဘယ္လိုနာမည္ေပးထားသလဲဆိုတာေျပာျပလိုက္စမ္းကြာ ႔ ့ "့ " ဂိုဏ္းေပါင္းစုံအေရးမပါ ျပိဳင္ပတ ြဲ ဲ့ခင္ဗ် ဘဘေခါင္းရ ႔ ႔ ႔ " ေမာက္က်င္း၏စကားေၾကာင့္ ဘာအေၾကာင္း အရင္းမွန္းမသိေသးေသာမုန္ညင္းခ်ဥ္ပါေခါင္းႀကီးတို႔ ႏွင့္ေပါင္း၍ရီေမာလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ဟားဟားဟား ႔ ႔ ႔ " းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 12#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၁၂ ။ ေခါင္းႀကီးတို႔အဖြ႔သ ဲ ည္ေရွာင္လင္ေက်ာင္း၏ခမ္းမေဆာင္အတြင္းသို႔ေရာက္သည့္တိုင္ေအာင္အစည္းအ ေဝးပြက ဲ မစၾကေသးေပ။မုန္ညင္းခ်ဥ္ႏွင့္ေခါင္းႀကီးမွာသူတို႔ႏွစ္ဦးကိုလာေရာက္ႏႈတ္ဆက္ၾကေသာလူမ်ားကို အလိုက္အထိုက္ျပန္လည္ေျဖၾကားျပီးလိုက္ျပီး။နတ္ပန္းကေလးႏွင့္မဟူရာ၏နေဘးကခုန္၌ဝင္ ထိုင္လိုက္ၾကသည့္အခ်ိန္မွအစည္းအေဝးပြစ ဲ တင္ရန္အတြက္ေရွာင္လင္ေက်ာင္း၏ဒုတိယေက်ာင္းထိုင္ဆရာ ေတာ္ႀကီး၊စည္းကမ္းထိမ္းဆရာေတာ္တို႔ႏွင့္အတူဝါစဥ္ႀကီးေသာကိုယ္ေတာ္ႀကီးေလးပါးက၎တို႔အ တြက္သတ္မွတ္ထားေသာေနရာ၌ဝင္ထိုင္လိုက္ၾကေလသည္။ဆရာေတာ္ႀကီး၏ေနာက္၌နာယကဂိုဏ္းႀကီး ေျခာက္ဂိုဏ္းကဂိုဏ္းခ်ဳပ္မ်ား၊ဒုတိယဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ဝင္လာျပီးေနရာယူလိုက္ၾကျပန္သည္။ ထိုအဖြ႔ႏ ဲ ွစ္ဖြ႔ေ ဲ နရာယူျပီးသြားသည့္အခါမွသာဝါဆန္းဂိုဏ္းမွဒုတိယဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးကအစည္းအေဝးစ တင္ျပီျဖစ္ေၾကာင္းလိုက္ေလေတာ့၏။ေခါင္းႀကီးေရာမုန္ညင္းခ်ဥ္ပါထိုင္ခုန္၌ဝင္ထိုင္ လိုက္မိသည္ႏွင့္နတ္ပန္းကေလး၏မ်က္ႏွာအမူအရာကိုသတိထားလိုက္ၾကေလသည္။နတ္ပန္းကေလးမွာ အေတာ္ေလးေဒါသထြက္ေနဟန္ရွိေလသည္။ထြက္မည္ဆိုလည္းထြက္ေလာက္ေပသည္အထူး ဖိတ္ၾကားထားသည့္ဧည့္သည္ေနရာ၌ထိုင္ေနေသာနဂါးမာန္ဂိုဏ္းကသူမတို႔ကေလးမႏွစ္ဦးဟူေသာအျမင္ ျဖင့္မည္သူမွအဖက္မလုပ္ၾကသလို။နဂါးမာန္ဂိုဏ္းကမဟာမိတ္ဂိုဏ္း၏ဦးေဆာင္မႈေနာက္ကိုလိုက္ရလိမ့္မည္ ဟုတီးတိုးေျပာဆိုေနၾကသည္မဟုတ္ပါလား။သို႔ပါေသာ္လည္းနတ္ပန္းကေလးေဒါသထြက္

76

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေနသည္တစ္ျခား။ဒါေပမယ့္ေဒါသထြက္သည့္အထဲတြင္နဂါးမာန္ဂိုဏ္းကိုစာတန္ေပတန္ႏွင့္လူလႊတ္၍အကူအ ညီေတာင္းေသာဟူးေလာက္ဆိုသည့္မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ကသူကိုယ္တိုင္ခမ္းမအတြင္းထဲ၌ရွိေနလ်က္ကပင္ လာေရာက္၍သာေၾကာင္းနာေၾကာင္းလာမေမးျခင္းလဲအနည္းငယ္ေတာ့ပါဝင္ေလသည္။ ကေလးပဲလာလာလူႀကီးပဲလာလာဟူးေလာက္အေနႏွင့္လူမႈေရးအရလာေရာက္ႏႈတ္ဆက္သင့္သည္မ ဟုတ္ပါလား။အမွန္ဆိုလူမႈေရးအေနႏွင့္ေတာင္မဟုတ္ရွင္းရန္၏မ်က္ႏွာျဖင့္ပို၍အေရးတယူပင္လုပ္ဖို႔ ေကာင္းလွသည္မဟုတ္ပါလား။မဟာမိတ္ဂိုဏ္းႏွင့္ဘာမွမဆိုင္သည့္ဂိုဏ္းမ်ားက မွအေရးတယူနွင့္နႈတ္ဆက္ေဖာ္ေလးရေသးေပရာ။နတ္ပန္းကေလးမွာအျခားေသာအရာမ်ားႏွင့္စုေပါင္း၍ဟူး ေလာက္အေပၚေဒါသအမ်က္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္ လ်က္ရွိေနေလေတာ့သည္။နတ္ပန္းကေလးကိုပို၍ ေဒါသထြက္ေစရသည့္အေၾကာင္းအရင္းတစ္ခုလည္း ရွိေနေပေသးသည္ဤသည္ကားမလည္ရႈပ္လုပ္သြား ေသာသူတစ္ဦးေၾကာင့္ပင္။ေခါင္းႀကီးကနတ္ပန္းကေလး၏မ်က္ႏွာရိပ္မ်က္ႏွာကဲကိုေကာင္းစြာရိပ္စားမိေလ သည္။ထို႔အတူပင္သခင္မစုလင္းႏွင့္တထပ္တည္းတူညီလွေသာနတ္ပန္းကေလး၏အတြင္းအဇၩတၱကိုပါေကာင္း စြာသိေသာေၾကာင့္နတ္ပန္းကေလးကိုအာရံုလႊဲရန္အတြက္လွမ္း၍စကားစလိုက္ေတာ့သည္။ " သမီး ့ ့ နတ္ပန္းကေလး ့ ့ ့" ေခါင္းႀကီးမွာစကားပင္မစလိုက္ရနတ္ပန္းကေလးကသူ႔ကိုလက္ကာ၍ျပလိုက္ေသာေၾကာင့္ပါးစပ္ပိတ္ သြားရသလို။ဟူးေလာက္ကလဲအစည္းအေဝးေခၚယူရသည့္အေၾကာင္းကိုအာေဘာင္အာရင္းသန္သန္ျဖင့္ ရွင္းျပေျပာဆိုေနေလျပီ။ဟူးေလာက္၏စကားကိုၾကားလိုက္ရသည္ကမဟာမိတ္ဂိုဏ္းကသုိင္းေလာကရဲ႕ဘုံရန္ သူအျဖစ္သတ္မွတ္ထားသည့္သူမွာက်န္းရွင္းတစ္ဦးတည္းမဟုတ္ေပ။အင္ၾကင္းပါပါလာေလျပီ။ ဟူးေလာက္ကထိုရန္သူႏွစ္ဦး၏သိုင္းပညာအဆင့္ျမင့္မားပံု။ထိုလူငယ္ေလးႏွင့္မိန္းမပ်ိဳေလးသည္သိုင္း ေလာကအတြက္ႀကီးမားသည့္ကပ္ဆိုးႀကီးျဖစ္လာေစ မည့္သူမ်ားျဖစ္ျပီးဤႏွစ္ေယာက္ကိုသိုင္းေလာကသား ေတြကစည္းစည္းလုံးလုံးညီညီညြန္ညြတ္ျဖင့္တြန္းလွန္တိုက္ခိုက္သင့္ပုံတို႔ကိုေဝေဝဆာဆာေျပာဆိုလိုက္ျပီး ေနာက္သိုင္းဂိုဏ္းေပါင္းစုံ၏ဆႏၵကိုေတာင္းခံရင္းသူ႔စကားကိုနိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ေလရာ။အစည္းအေဝးခမ္းမ အတြင္း၌တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ျဖင့္စကားေျပာဆိုသည့္သံမ်ားျဖင့္ၾကြက္ၾကြက္ညံ့လာေလေတာ့သည္။ " ဘဘေခါင္းႀကီး ဘယ္သူေတြလဲဗ် ့ ့မဟာမိတ္ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးေျပာသလိုဆိုစြမ္းလွပါလားသူ တိ႔လ ု ူအုပ္နဲ႔ေတာ့မျဖစ္နိုင္ေလာက္ဘူးထင္တယ္ေနာ္ ့ ့ ့ကြ်န္ေတာ္တို႔ဝင္ပါရေတာ့မဟုတ္လား ့ ့ ့" မုန္ညင္းခ်ဥ္၏စကားေၾကာင့္ေခါင္းႀကီးကဟက္ကနဲတစ္ခ်က္ရီလိုက္ျပီးျပန္လည္အေျဖေပးလိုက္ ေသာစကားေၾကာင့္မုန္ညင္းခ်ဥ္မ်က္လုံးျပဴးသြားရေလေတာ့သည္။ " ေကာင္မေလးနာမည္ကိုေတာ့ဘဘတို႔မသိဘူးသူ႔အဖြ႔န ဲ ာမည္ကိုေတာ့သိခဲ့ရတယ္ ဧဝရတ္တဲ့ကြ ႔ ႔ ႔ မင္းဘဘလုေတာက္ကသူ႔လူေတြကိုေဒါက္ေရွာက္လိုက္ခိုင္းေနတယ္ ့ ့ ့သိုင္းပညာဘယ္ေလာက္ေကာင္းမ ေကာင္းဆိုတာေတာ့ငါလဲမသိဘူး သိလဲမသိခ်င္ဘူးကံမေကာင္းရင္ေသတတ္တယ္ကြ ႔ ႔ ႔ လုေတာက္သတင္းေပးတဲ့သိုင္းပညာပုံစံမ်ိဳးကေတာ့နတ္ပန္းကေလးတို႔တစ္ခါရင္ဆိုင္ဘူးတယ္ဆို ဘဲ ႔ ႔ ႔ေကာင္ေလးကေတာ့ တစ္ျခားလူမဟုတ္ဘူး မင္းညီေတာ္ေမာင္က်န္းရွင္းဘဲကြ ႔ ႔ လုေတာက္ေျပာ တဲ့ပုံနဲ႔ဝူတန္ဓါးခုႏွစ္ေဖာ္ေျပာတဲ့ပုံစံအရဆိုရင္ဒင္းမွဒင္းအစစ္ ့ ့ ့ လူႀကီးေတြကအတန္တန္မွာလိုက္ရက္နဲ႔ကိုေမႊ ျဖစ္ေအာင္ကိုေမႊသြားေသးတယ္အခုဆရာေတာ္ႀကီး ေရာနာယကေတြေရာဘယ္သူမွမေနရေတာ့ဘူးသခင္ေလးကိုစာလွမ္းပို႔ျပီးအေၾကာင္းၾကားေတာ့လဲအျဖစ္ မွန္အတုိင္းဘဲရွင္းခိုင္းလိုက္တယ္စိတ္ပူစရာေတာ့မရွိပါဘူးေလ ့ ့မ်က္ႏွာေတာ့ပ်က္ရတာေပါ့ကြဒင္းနဲ႔ေတာ့ မလြယ္ပါဘူးကြာ ့ ့ဒီေကာင္ကဒီမွာေနခဲ့ဘူးေတာ့သူ႔အေၾကာင္းကိုဆရာေတာ္ေတြကသိေနလို႔ေတာ္ေသးတာေ ပါ့ ့ ့အဓိကကေတာ့သခင္ေလးမ်က္ႏွာအမ်ား ႀကီးပါတာေပါ့ေလ ့ ့ ့"

77

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဗ်ာ ့ ့ ့ဒါဆိုကြ်န္ေတာ္တို႔က ့ ့ ့" " ဟင္း ့ ့ဟင္း ႔ ့ ဟြန္း ့ ့ " မဟူရာကသူတို႔ဘက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေသာေၾကာင့္။ေခါင္းႀကီးကနတ္ပန္းကေလးကိုလက္မနဲ႔အ သာထိုးျပလိုက္ျပီးမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုစကားမဆက္ေတာ့ရန္ဟန္႔တားလိုက္ေတာ့သည္။ ထိုစဥ္သိုင္းဂိုဏ္းမ်ား၏တီးတိုးတိုင္ပင္မႈမွာတျဖည္းျဖည္းဆူည့ံလာေလရာ။ေရွာင္လင္ေက်ာင္း၏ စည္းကမ္းထိမ္းဆရာေတာ္ကစကားစ၍ေျပာလိုက္မွျငိမ္သက္သြားေလေတာ့သည္။ " ေအာ္မီေတာ္ဖု ႔ ႔ ႔ ဒကာတို႔အေနနဲ႔ မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးနဲ႔လက္တဖ ြဲ ႔လ ို က္မတြဖ ဲ ို႔ ဒါမွမဟုတ္ၾကား ေနဖို႔ဆုံးျဖတ္ျပီးသားျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ၾကပါလိမ့္မယ္ ့ ့ ့ ဒီေန႔အစည္းအေဝးက သာမာန္နဲ႔မတူဘဲအနည္းငယ္ရႈပ္ေထြးတယ္ကြဲ႕ ႔ ႔ ႔ ဒီေတာ့ ဆရာေတာ္တို႔ရ႕ဲ ေရွာင္လင္ေက်ာင္းေတာ္နဲ႔နာယကဂိုဏ္းႀကီးေျခာက္ဂိုဏ္းရဲ႕သေဘာထားကိုအရင္ေၾကညာပါ့မယ္ဆရာ ေတာ္တ႔အ ို ားလုံးကအမ်ိဳးဘာသာသာသနာကိုထိပါးေစာ္ကားတဲ့ရန္သူမ်ိဳးမဟုတ္တဲ့အတြက္ၾကားေနမယ္လို႔ ဆုံးျဖတ္ထားပါတယ္ ့ ့ "့ " ဟာ ့ ့" " ဟင္ ့ ့ " မဟာမိတ္ဂိုဏ္းအပါအဝင္က်န္ဂိုဏ္းမ်ားမွာေရွာင္လင္ေက်ာင္းေတာ္နဲ႔နာယကဂိုဏ္းေျခာက္ဂိုဏ္း၏ဆုံးျဖတ္ ခ်က္စကားေၾကာင့္အ့ံအားသင့္သြားၾကေလေတာ့သည္။စည္းကမ္းထိမ္းဆရာေတာ္ကကြ်တ္ကြ်တ္ညံသြားေသာ အသံမ်ားျငိမ္သက္သြားသည္အထိေစာင့္ဆိုင္းလိုက္ျပီးမဆုံးေသးေသာစကားကိုျပန္၍ဆက္လိုက္ျပန္သည္။ "အဓိကကေတာ့ဒကာႀကီးဟူးေလာက္ေျပာဆိုသြားတဲ့အထဲမွာျပႆနာအရင္းခံကဘယ္လိုစတယ္ဆိုတာမပါ ဘူးျဖစ္ေနတယ္ ႔ ႔ ႔ဒီေတာ့ဆရာေတာ္တို႔ကိုအမွားအမွန္ေဝခြရ ဲ ခက္ေစတယ္ ့ ့ ့ ေနာက္တစ္ခ်က္ကသိုင္းေလာကတစ္ခုလုံးနဲ႔သက္ဆိုင္တယ္လို႔မဟာမိတ္ဂိုဏ္းကေျပာသြားခဲ့ေပမယ့္ဘယ္ သိုင္းဂိုဏ္းကမွအဲဒီသူငယ္ေလးႏွစ္ဦးရဲ႕ရန္ျပဳမႈကိုမွခံရေသးသလို ႔ ႔ ႔လူငယ္ေလးႏွစ္ဦးကလည္းသိုင္းေလာက ႀကီးလုံးကိုရန္ျပဳတာေတြအမ်ားျပည္လူအမ်ားကိုရန္သတၱဳျပဳမူတာေတြမရွိတဲ့အတြက္ေရွာင္လင္ေက်ာင္းအပါအ ဝင္ဂိုဏ္းႀကီးေျခာက္ဂိုဏ္းကသိုင္းေလာကျပႆနာလို႔မသတ္မွတ္ပဲ ၾကားေနလိုက္တာဘဲ ့ ့ ့ က်န္တဲ့သိုင္းဂိုဏ္းေတြကေတာ့ ့ ့ အိမ္း ့ ့မိန္႔လ႔ေ ို တာ့မသင့္ေပဘူး ့ ့ပူးေပါင္းသင့္ မပူးေပါင္းသင့္ကို ေသခ်ာဆုံးျဖတ္ၾကေပါ႔ေရွာင္လင္ကဒီအစည္းအေဝးကိုမွတ္တမ္းတင္ေပးထားပါ့မယ္ ့ ့ ့ကိုင္းဘယ္အဖြဲ႔က စမလဲ ႔ ႔ " " နဂါးမာန္ဂိုဏ္းက အရင္စပါမယ္ဆရာေတာ္ " စကားသံမ်ားတိတ္သြားၾကျပန္၏။အားလုံးရဲ႕အၾကည့္ကနတ္ပန္းကေလးဆီမွာျဖစ္ေနသလို။တီးတိုး တီးတိုးေဝဖန္ေနၾကသံမ်ားထြက္လာၾကျပန္သည္။ "ေအာ္မီေတာ္ဖု ့ ့ ့ ဒကာမေလးတို႔နဂါးမာန္ဂိုဏ္းရဲ႕ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကိုသိပါေစ ႔ ႔ ႔ " " တပည့္ေတာ္မရဲ႕ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေလးမေျပာခင္စကားေလးအနည္းေလာက္ေျပာခြင့္ေပးပါဘုရား ့ ့ ့" နတ္ပန္းကေလးကစကားေျပာခြင့္ေတာင္းလိုက္ေသာအခါေဝဖန္သံေတြကေနကန္႔ကြက္သည့္အသံ မ်ားအျဖစ္ေျပာင္းလြဲသြားကာ။ခမ္းမတစ္ခုလုံးပြက္ေလာရိုက္သြားရျပန္ေတာ့သည္။ " ေဟ့ ဒါဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေတြဘဲတတ္ရတဲ့အစည္းအေဝးကြ ႔ ႔ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္လုပ္တဲ့လူဘဲေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိတယ္ ့ ့ ့" " ဟုတ္တယ္ေဟ့ ့ ့ဂိုဏ္းခ်ဳပ္အစည္းေဝးမွာဂိုဏ္းခ်ဳပ္မဟုတ္တဲ့သူကဆုံးျဖတ္ခ်က္ေပးတာမ်ိဳး စကားဝင္

78

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေျပာတာမ်ိဳးျပဳလုပ္တာဟာ ႔ ့က်န္တဲ့ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေတြကိုေစာ္ကားလိုက္တာဘဲ ႔ ႔ ႔ ၿပီးေတာ့ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ရဲ႕သေဘာ ထားအစစ္အမွန္လဲမဟုတ္နိုင္ဘူး ့ ့ ့" ေအာ္ဟစ္ကန္႔ကြက္သည့္အသံမ်ားတိတ္သြားေစရန္မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးဟူးေလာက္ကတားလိုက္ ျပီးေနာက္နတ္ပန္းကေလးသေဘာေပါက္နားလည္ေအာင္ရွင္းျပလိုက္သည္။ " နဂါးမာန္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္မဟုတ္တဲ့လူေတြ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေပးတာကိုေတာ့လက္မခံနိုင္ပါဘူးတူမႀကီးတို႔ရ႕ဲ နဂါးမာန္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ၾကီးရွင္းရန္ရဲ႕စကားဆိုရင္ဦးတို႔ဘာမွကန္႔ကြက္စရာမရွိတဲ့အျပင္လိုက္နာဖို႔အသင့္ပါ ့ ႔ ႔ ငါ့တူမႀကီးမွာ ့ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ရဲ႕တံဆိပ္ပါလာရင္ေတာ့ ့ေျပာဆိုနိုင္ပါတယ္အကယ္လို႔မ်ားမပါခဲ့ရင္ငါ့တူမႀကီးရဲ႕စကား နဲ႔ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ၾကီးရဲ႕သေဘာထားကြလ ဲ သ ြဲ ြားနိုင္တယ္ကြ႕ဲ ဒါ့ေၾကာင့္ဦးတို႔ကကန္႔ကြက္ရတာဘဲ ႕ ႔ ငါ့တူမႀကီးမွ မဟုတ္ဘူးဂိုဏ္းခြမ ဲ ႈးေတြျဖစ္တဲ့ ေခါင္းႀကီးတို႔လုေတာက္တို႔ေတာင္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္မဟုတ္တဲ့အတြက္ ဦးတိ႔က ု လက္မခံႏိုင္ဘူးသူတို႔ကလည္းဂိုဏ္းခ်ဳပ္အစည္းအေဝးတိုင္းကိုတတ္ဖူးၾကပါတယ္ဒါေပမယ့္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္မ ဟုတ္တဲ့အတြက္တက္ၾကတာကလြျဲ ပီးဘာစကားတစ္ခြန္းမွဝင္မစြက္ၾကဘူးကြဲ႕ ႕ ႕ ဒီေတာ့ကေလးမဦးတိ႔က ု ိုအျပစ္မျမင္ပါနဲ႔လူဆိုတာသူ႔ေနရာသူေန ့ ့ေနတတ္ထိုင္တတ္သိတတ္ရ တယ္က႕ြဲ ႕႕ အခုဟာကဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေတြကိုယ္တိုင္တက္တဲ့အစည္းအေဝးျဖစ္ေနတယ္ကြဲ႔ကေလးမေလးရဲ႕ ကေလးမေလးစကားေျပာခ်င္ရင္ေတာ့ဂိုဏ္းခ်ဳပ္တံဆိပ္ျပားပါရင္ပါ ့ ့မဟုတ္ရင္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ျဖစ္မွဘဲရလိမ့္ မယ္ ဟင္းဟင္းဟင္း ့ "့ " ဒါဆို ကြ်န္မအေနနဲ႔ ဘာစကားမွေျပာခြင့္ ႔ ႔" " ေဟ့ကေလးမ မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးကဒါေလာက္ရွင္းျပေနတာကိုေတာင္နားမလည္ဘူးလား ့ ့" " ေဟ့ေခါင္းႀကီး ့ ့မင္းကိုယ္တိုင္ပါရဲ႕သားနဲ႔မင္းကငါတို႔ေစာ္ကားတာလားကြ ႔ ႔ ႔" " ဒါနဂါးမာန္ဂိုဏ္းက တို႔ကိုကေလးသာသာလူေတြလို႔သေဘာထားလိုက္တာဘဲ ႔ ႔ ႔" " ဟုတ္တယ္ေဟ့ တမင္သက္သက္လုပ္တာကြ ႔ ႔ ႔" နတ္ပန္းကေလးစကားစလိုက္ရံုမ်ွသာရွိေသးသည္ကန္႔ကြက္သံမ်ားကဆူညံသြားၾကျပန္ေလသည္။မဟာ မိတ္ဂိုဏ္းႀကီး၏စကားမွာမွန္သင့္သေလာက္မွန္ကန္ေနေသာေၾကာင့္နတ္ပန္းကေလးမွာအခက္ေတြ႔သြား ေလေတာ့သည္။နတ္ပန္းကေလးကဆရာေတာ္ႀကီး၏မ်က္ႏွာကိုလွမ္း၍အားကိုးတႀကီးႏွင့္ၾကည့္ လိုက္ပါေသာ္လည္းဆရာေတာ္ႀကီးကလည္းဘာမွမတတ္နိုင္သ႔ူမွာလည္းနတ္ပန္းကေလးကိုအကူအညီေပးလို႔ ကမရ။သူတ႔က ို သာနတ္ပန္းကေလးဘာဆိုသည္ကိုသိသည္က်န္သည့္လူေတြကဘာမွမသိေျပာရင္လည္းယုံ ၾကည္ၾကမည္မထင္။နတ္ပန္းကေလးကိုဇြတ္အတင္းေျပာခိုင္းျပန္ရင္လည္းက်န္သည့္သိုင္းဂိုဏ္းေတြကေရွာင္ လင္ကိုေက်နပ္ၾကလိမ့္မဟုတ္ေပ။ဆရာေတာ္ႀကီးလည္း နတ္ပန္းကေလးကိုမကယ္နိုင္ေတာ့။ နတ္ပန္းကေလးကမည္သို႔လုပ္ရမွန္းမသိေတာ့ ေသာေၾကာင့္ေဒါသစိတ္တို႔ကလည္းပိုိ၍အု႔ၾံ ကြလာ ေလေတာ့သည္။နတ္ပန္းကေလး၏ေဒါသမီးကိုေဖာက္ခေ ြဲ ပးခြင့္ေပးမည့္သူကမ်က္စိတစ္ဖက္လပ္ႀကီးႏွင့္ခမ္းမ အလယ္သို႔ထြက္လာေလသည္။ထိုလူကား သူေတာင္းစားဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးဟုတ္စိန္ပင္။ ဟုတ္စိန္ကနတ္ပန္းကေလး၏ေရွ႕၌ရပ္လိုက္ျပီးဆရာေတာ္ႀကီးေတြႏွင့္က်န္သည့္သူမ်ားအားလုံးကို အကုန္လွည့္ပတ္ႀကည့္လိုက္ျပီး။ဒုတိယေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႀကီးႏွင့္နယကေျခာက္ဦးတို႔ကိုအမႈးထားျပီး မည္သူမွထင္မွတ္မထားေသာစကားကိုေျပာလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဆရာေတာ္ႀကီးခင္ဗ်ားဒီစကားကိုဆရာေတာ္ၾကီးေတြနဲ႔နယာကႀကီးေတြရဲ႕ေရွ႕ေမွာက္မွာ ေျပာရတာျဖစ္သည့္ အျပင္သိုင္းေလာကဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေတြရဲ႕အလယ္မွာဒီစကားကိုေျပာခြင့္ရတာအင္မတန္မွဘဲဂုဏ္ယူမိပါတယ္ ့ ့ ့

79

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ကြ်န္ေတာ္ဟုတ္စိန္က သိုင္းေလာကမွာက်င္လည္ခဲ့တာႏွစ္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ေလးလဲၾကာခဲ့ပါျပီ ့ ့အ သက္ရြယသ ္ ိပ္မႀကီးေသးေပမယ့္ ့ ့ ့မ်က္လုံးတစ္ဖက္နဲ႔ နားတစ္ဖက္ကန္းေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာ ေၾကာင့္ ့ ့ ့သိုင္းေလာကထဲေရွ႕ဆက္က်င္လည္ဖ႔ဆ ို ိုတာခက္ခဲလြန္းလွပါတယ္ ့ ့ ့ ဒီအတြက္ေၾကာင့္ေဟာဒီကသိုင္းေလာကစံျပပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြရဲ႕ေရွ႕ ထိပ္သီးသိုင္းဂိုဏ္းႀကီးေတြရဲ႕ အလည္မွာဘဲ ႔ ႔ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ရာထူးကိုဝါးရံုေတာစံအိမ္သခင္မနတ္ပန္းကေလးလက္ထဲကို တရားဝင္လႊဲေျပာင္းလိုပါတယ္ ့ ့ ့ဝါးရံုေတာသခင္မေလးအေနနဲ႔သူေတာင္းစားဂိုဏ္းခ်ဳပ္ရာထူးကိုလက္ခံေပးပါ ခင္ဗ်ား ့ ့ ့ ့" " ဟာ ့ ့" " ဟင္ ့ ့" " ဒီလိုလုပ္လို ့ဘယ္ျဖစ္ ့ ့ "့ " အားလုံးနားေထာင္ၾကပါ ့ ့ကြ်န္ေတာ္တို႔သူေတာင္းစားဂိုဏ္းရဲ႕ တံဆိပ္နဲ႔ဝါးစိမ္းတုတ္ကိုသူ ေတာင္းစားဂိုဏ္းခ်ဳပ္ကဂိုဏ္းကိုဦးေဆာင္နိုင္မယ့္သူမည္သူမဆိုဂိုဏ္းခ်ဳပ္ကသင့္ေတာ္မယ္ထင္တဲ့သူမည္သူ႔ ကိုမဆို ့ ့ ့ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေဟာင္းကလႊဲေျပာင္းေပးအပ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္က်ား ႔ ႔မ မေရြးဘဲ ႔ ႔ကြ်န္ေတာ္တို႔ဂိုဏ္းကလက္ ခံဖို႔အသင့္ပါဘဲ ့ ့ဒါဟာကြ်န္ေတာ္တို႔ဂိုဏ္းနဲ႔သာသက္ဆိုင္တာေၾကာင့္ဘယ္သူမွဝင္စြက္ဖက္လို႔မရပါဘူး ခင္ဗ်ား ့ ့ ့သခင္မေလးကိုလည္းဂိုဏ္းခ်ဳပ္ရာထူးကိုလက္ခံေပးပါလို႔ေတာင္းဆိုပါရေစ ့ ့ ့" သူေတာင္းစားဂိုဏ္း၏အိပ္ရွစ္လုံးပိုင္ရွင္ရဲ႕စကားေၾကာင့္ကန္႔ကြက္ခ်င္ေသာ။သူေဝဖန္ခ်င္ေသာမ်ားမွာ အသံတိတ္၍သြားၾကလို။နတ္ပန္းကေလး၏မ်က္ႏွာတြင္အျပံဳးပန္းတစ္ခ်က္ လက္ကနဲပြင့္သာြ းေလသည္။တစ္ျခားသူမ်ားအတြက္ေတာ့မသိေပနတ္ပန္းကေလး၏အျပံဳးကိုမုန္ညင္းခ်ဥ္ ကေတာ့အရိုးထဲစိမ့္ေနေအာင္ေၾကာက္လန္႔သြားေလသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္နတ္ပန္းကေလးမ်က္ႏွာ ခ်ီထားပုံမ်က္ခုံးေကြးညႊတ္ထားပုံအေနအထား။ျပံဳး သြားသည့္အျပံဳးတို႔ကသူအင္မတန္ခ်စ္ေၾကာက္ရိုေသရေသာသခင္မႀကီး၏ပုံစံအတိုင္းပင္။သခင္မႀကီးစိတ္ ဒုန္းဒုန္းခ်ျပီးမဆုတ္မနစ္လုပ္ေတာ့မည္အခါမ်ိဳး။သူ ေသကိုယ္ေသတိုက္ေတာ့မည့္အခါမ်ိဳး။လူသတ္ေတာ့ မည့္အခါမ်ိဳးတြင္အျမဲျပံဳးေလ့ရွိေသာအျပံဳးမ်ိဳးႏွင့္တဖက္သားကိုေၾကာက္ဒူးတုန္ေအာင္ထိပ္လန္႔သြားေစမည့္ မာန္ေတြကမ်က္ႏွာေပၚတြင္အထင္းသားေပၚလြင္ေနသည္မဟုတ္ပါလား။ အင္းဒီလူေတြကေတာ့နာၾကေတာ့မည္ဟုမုန္ညင္းခ်ဥ္ေတြးလိုက္မိစဥ္မွာပင္။မိုးနဂါးဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး။ေရႊလွံ ပ်ံဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး။ဖိုမဓါးဂိုဏ္းခ်ဳပ္းႀကီးႏွင့္အျခားေသာဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးတို႔သည္ခမ္းမအလည္သို႔ထြက္လာၾက ျပီးနတ္ပန္းကေလးႏွင့္ဟုတ္စိန္တို႔ကိုေတာင္းပန္လိုက္ၾကျပန္ေလ၏။သူတို႔ေတာင္းပန္သည္ဆိုသည္ မွာကား ။ " သခင္မေလးကိုကြ်န္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔စစ္ေရးျပကြင္းကအသက္အေၾကြးျပန္ဆပ္ခြင့္ရလို႔အထူးေက်း ဇူးတင္ပါတယ္ ႔ ့ ့သူေတာင္းစားဂိုဏ္းခ်ဳပ္ၾကီးခင္ဗ်ားသခင္မေလးလိုႏုနယ္လွပတဲ့နတ္မိမယ္ေလးကိုေတာ့ သူေတာင္းစားမလုပ္ခိုင္းလိုက္ပါနဲ႔ဗ်ာ ့ ့ ့သခင္မေလးကိုကြ်န္ေတာ္တို႔ရ႕ဲ ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းကိုအပ္ပါတယ္ ့ ့ ့ ့ သခင္မေလးကိုဂိုဏ္းငါးရဲ႕ဂိုဏ္းခ်ဳပ္အျဖစ္တင္ေျမွာက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား ့ ့လက္ခံေပးပါ ့ ့ ့" ပြက ဲ ေတာ့လွျပီေပျပီဟုေခါင္းႀကီးမွတ္ခ်က္လိုက္စဥ္။ဒုတိယေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႀကီးဆီကတိုက္ တြန္းေသာေလသံထြက္လာေလရာ။နတ္ပန္းကေလး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဒကာမေလး ့ ့အခ်ိန္ေတြၾကာေနလိမ့္မယ္ ့ ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုေတာ့ခ်ေပေတာ့ ့ ့အေကာင္းဆုံးျဖစ္ ပါေစကြယ္ ့ ့ ့" " ကြ်န္မဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းရဲ႕ဂိုဏ္းခ်ဳပ္အျဖစ္လက္ခံပါတယ္ရွင္ ့ ့ ့ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားနဲ႔နာယကႀကီးမ်ား ကသမီးကိုဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းရဲ႕ဂိုဏ္းခ်ဳပ္အျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳေပးေစလိုပါတယ္ ့ ့ ့ ့"

80

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ေအာ္မီေတာ္ဖု ့ ့ ့ဆရာေတာ္တို႔အားလုံးကဝါးရံုေတာသခင္မေလးကို ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းရဲ႕ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ အျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္ ့ ့ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေဟာင္းေတြကၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴေပးအပ္မွေတာ့ ဆရာေတာ္တို႔က ကန္႔ကြက္စရာအသိအမွတ္မျပဳစရာမရွိပါဘူး ့ ့ ့" " ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆရာေတာ္ဘုရား ့ ့အခုကြ်န္မဟာဂိုဏ္းခ်ဳပ္ျဖစ္သြားျပီဆိုေတာ့ စကားေျပာခြင့္ ရွိသြားျပီထင္ပါရဲ႕ မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး ့ ့ ့" မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးမွာနတ္ပန္းကေလးကိုမသိပါ။သူ႔အေနႏွင့္တားျမစ္သည္ဆိုသည္မွာလဲဂိုဏ္း ခ်ဳပ္၏ဆုံးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္ကေလးမေလးရဲ႕ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကလ ြဲ ေ ြဲ နမည္စိုးေသာေၾကာင့္သာျဖစ္ေလသည္။ သိ႔ပ ု ါေသာ္လည္းဤလက္ေတာက္ေလာက္ရွိေသာကေလးမေလးကအဘယ့္အတြက္ေၾကာင့္။ဤ မ်ွအေရးပါေနမွန္းကိုသူစဥ္းစား၍မရနားလည္းမလည္ပါ။သူေတာင္းစားဂိုဏ္းခ်ဳပ္ကဂိုဏ္းအပ္သည္ကို ေတာင္ေနာက္လိုက္ေတြကမျငင္းသည့္အျပင္လက္ခံရန္ေတာင္းပန္ေနၾကသလို။က်န္သည့္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္မ်ား ကလည္းအသာတၾကည္ပင္ထ၍ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ရာထူးကိုဖယ္ေပးၾကသည္ဆိုေတာ့ႏွယ္ႏွယ္ရရေတာ့မဟုတ္ေပ။ ဤကေလးမနဂါးမာန္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္၏စားပြ၌ ဲ ဝင္ထိုင္လိုက္ကတည္းကသူအေလးထားသင့္သည္ဟုသူ႔ကိုယ္သူအ ျပစ္တင္လိုက္ရင္း။ဟုတ္စိန္ႏွင့္နတ္ပန္းကေလးတို႔လုပ္လိုက္ေသာလုပ္ရပ္ေၾကာင့္သူ႔သိကၡာပါအေတာ္ေလးက် ဆင္းသြားသည္ဟုေတြးမိလိုက္ကာခနိုးခနဲ႔ေသာေလသံျဖင့္သေဘာတူလက္ခံေၾကာင္းေျပာလိုက္ေလေတာ့ သည္။ " ဟင္းဟင္းဟင္း ့ ့အရွင္သခင္ေတြကမြးစား လိုက္ေတာ့လဲေန႔ခ်င္းညခ်င္းႀကီးပြားသြားတာကိုးကြဲ႕ ဘယ္ေလာက္အထိအေရးပါတဲ့စကားမို႔လို႔ဒီေလာက္ေျပာခ်င္ေနရတာလဲငါ့တူမႀကီးရဲ႕ ႔ ႔ ႔ အခုေတာ့ေျပာ ေရးဆိုခြင့္ရွိပါျပီဗ်ာ ့ ့ကိုင္းတင္ျပပါေျပာပါ လိုက္နာသင့္တဲ့ဟာမ်ားဆိုလဲ ဂိုဏ္းငါးရဲ႕သခင္မေလးရဲ႕စ ကားကိုကြ်န္ေတာ္မ်ားကလိုက္နာရေသးသာပါ့ဗ်ာ ့ ့ ့ဟင္းဟင္းဟင္း " နတ္ပန္းကေလးကေတာ့ခနိုးခနဲ႔ေျပာလဲဂရုမစိုက္သူမေျပာခ်င္တာေျပာရေတာ့မည္မဟုတ္ပါလား။အေမႊ စိန္၏မေဟသီျဖစ္လာမည့္သူကလည္းအေမႊစိန္ႏွင့္အသြင္တူသြားရန္ေတာ့ေမႊရေႏွာက္ရေတာ့မည္။နတ္ပန္း ကေလး၏စကားကဘာေတြျဖစ္၍ဘယ္လိုျဖစ္လာဦးမည္ေတာ့မသိေသး။နတ္ပန္းကေလးကသူမေျပာခ်င္ ေသာစကားထက္လတ္တေလာပို၍အေရးႀကီးသည့္စကားကိုေျပာေနေပသည္။ "ဘဘဟုတ္စိန္ကိုသမီးအရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္ ေက်းဇူးတင္တယ္ဆိုတာထက္ကိုပိုပါတယ္ ဘဘရယ္ ့ ့ ့" " ဘဘ သိပါတယ္သမီးရယ္ ့ ့ ့ငါ့သမီးကသူေတာင္းစားေတာ့မလုပ္ခ်င္ဘဲကိုးကြဲ႔ ဟားဟားဟား သူေတာင္းစားမလုပ္လဲသူေတာင္းစားဂိုဏ္းနဲ႔ညီအကိုေမာင္ႏွဂိုဏ္းအျဖစ္ေတာ့လက္ခံေပးေဟ့ ့ ့ ့ " " ဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔နာယကႀကီးေတြရဲ႕ေရွ႕မွာသမီးလက္ခံပါတယ္ဘဘရယ္ ့ ့သူေတာင္းစားဂိုဏ္း နဂါးမာန္ဂိုဏ္းနဲ႕ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းဟာ ညီအကိုဂိုဏ္းေတြပါဘဘရယ္ ့ ့ ့" " ဂိုဏ္းခ်ဳပ္သခင္မေလး ေျပာစရာရွိတာေျပာေပေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးဟုတ္စိန္ကိုခြင့္ျပဳပါဦးခင္ဗ်ာ ့ ့ ့" နတ္ပန္းကေလးကဟုတ္စိန္၏လက္ကိုဆက ြဲ ိုင္ထားရာမွလႊတ္လိုက္ျပီးေနာက္သူမစကားကိုစတင္ လိုက္ေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 13#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၁၃ ။ အားလုံးေသာလူမ်ား၏နား၊မ်က္လုံးမ်ားကနတ္ပန္းကေလးဆီမွမခြာ။စပါးၾကီးေျမြ၏ညိႈ႕ခ်က္မိထား

81

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေသာသားေကာင္ေတြလိုနတ္ပန္းကေလးကဖမ္းစားထားေလသည္။ နတ္ပန္းကေလး၏စကားသည္အေရးႀကီးသည္မႀကီးသည္ကအသာထား။နတ္ပန္းကေလးကိုစကား ေျပာခြင့္ရေအာင္ျပဳလုပ္ေပးၾကသည့္လူမ်ားကအေရးႀကီးလွေပသည္။ နတ္ပန္းကေလးကိုစကားေျပာခြင့္ရေအာင္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္တင္ေျမာက္ၾကသည့္ဂိုဏ္းေတြထဲတြင္မဟာမိတ္ဂိုဏ္းအဖြဲ႔ ဝင္ဂိုဏ္းတစ္ဂိုဏ္းမွမပါေပ။သို႔ေသာ္လည္းမဟာမိတ္ဂိုဏ္းအေနႏွင့္မလႊဲမေသြအကူအညီရယူလိုသည့္သိုင္း ဂိုဏ္းေတြသာျဖစ္ေလ၏။ထိုလူမ်ားကဘာ့ေၾကာင့္ဒီႏုႏုနယ္နယ္ကေလး မေလးကိုဝိုင္း၍ေနရာေပးၾကရသနည္းဟူသည့္အေၾကာင္းမွာသူတို႔အတြက္အသိရခက္နားလည္ရခက္ ေသာပုစာၦတစ္ပုဒ္သက္သက္မ်ွသာ။အားလုံး၏အာရံုစူးစိိုက္မႈမ်ားကသူမဆီမွာရွိေန မွန္းေသခ်ာေတာ့သည့္အခါမွနတ္ပန္းကေလးကဟုတ္စိန္၏လက္ကိုလႊတ္လိုက္ျပီးစကားစလိုက္သည္။ နတ္ပန္းကေလးအရင္ကစဥ္းစားထားေသာေျပလည္ရာေျပလည္ေၾကာင္းစကားအစား။မခိုင္သည့္ ေက်ာင္းကိုျပိဳေစမည့္စကားလုံးမ်ားကတစ္လုံးခ်င္းပီပီသသထြက္ေပါ ္လာေလျပီ။ " သိုင္းေလာကသားေတြအေနနဲ႔ အေရးၾကံဳလာလို႔တစ္ဦးအခက္အခဲကိုတစ္ဦးကူညီၾကတာကမထူး ဆန္းပါဘူး ့ ့ ့ ့ဒီလိုပါပဲ သိုင္းေလာကႀကီးပ်က္စီးမယ့္အႏၲရာယ္ တစ္စုံတစ္ရာ ၾကံဳလာလိ႔အ ု ခုလိုသိုင္းဂိုဏ္းေပါင္းစုံစု ေပါင္းၾကတာလဲမထူးဆန္းပါဘူး ့ ့ ့ ့ဒါေပမယ့္ ထူးဆန္းတာက ဘာျပႆနာမွန္းေရေရရာရာမသိရဘဲကြ်န္မတို႔ကဝင္ကည ူ ီရမယ္ဆိုတာကေတာ့ထူးဆန္းတယ္ ့ ့ ့ ့ အခုအစည္းအေဝးကဘာနဲ႔တူသလဲဆိုေတာ့ ငါ့မွာ ေနာက္ခံအဖြဲ႔အစည္းအင္အားရွိတယ္ ့ ့ ငါေျပာရင္သိုင္းေလာကထဲမွာဘာမဆိုျဖစ္တယ္ဂိုဏ္းခုႏွစ္ဂိုဏ္းကေတာင္ငါ့စကားဆိုမွားသည္ျဖစ္ေစ မွန္သည္ျဖစ္ေစေထာက္ခံေပးရတယ္ဆိုတဲ့ ့ ့ ့ ့ဘဝင္ေလဟပ္ေနတဲ့အစည္းအေဝးနဲ႔တူတယ္ မေနဘူးတဲ့ေနရာ ့ ့မရဘူးတဲ့အာဏာေတြကိုရတဲ့လူ ေတြလူေတြမွာျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရွိတဲ့ လူေတြရဲ႕ မျပည့္ဝ တဲ့စိတ္ဓါတ္ကိုလွစ္ဟျပတဲ့အစည္းေဝးပြန ဲ ဲ႔တူတယ္လ႔ဆ ို ိုရမယ္ ့ ့" " ဒီမွာ ကေလးမ ့ ့မင္းအေန ့ ့" " လူႀကီးလူေကာင္းေတြက သူမ်ားစကားေျပာရင္ျဖတ္မေျပာၾကဘူးရွင့္ ့ ့ ့ကြ်န္မကဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ ေယာက္ရဲ႕အမည္နာမကိုတပ္ျပီးေျပာေနတာလည္းမဟုတ္ဘူး ့ ့တူတယ္ဆိုတဲ့အသုံးအႏႈန္းပဲသုံးေနတာ ပါ ့ ့ ့ကြ်န္မရည္ညႊန္းတဲ့အထဲမွာအစည္းအေဝးကိုလာတက္တဲ့ကြ်န္မကိုယ္တိုင္လဲပါတယ္ ့ကဲရွင္းပလား ့ ့ ့ ဆရာေတာ္ႀကီးရွင့္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္တပါးအေနနဲ႔သူတက္ေရာက္တဲ့အစည္းအေဝးပြက ဲ ိုဒီေလာက္ေတာ့ေဝဖန္ခြင့္ရွိ တယ္မဟုတ္လားရွင့္ ့ ့ ့" နတ္ပန္းကေလးကိုခြန္းတုံ႔ျပန္ရန္အတြက္၍စကားစလိုက္ေသာမဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးဟူးေလာက္မွာနတ္ပန္း ကေလး၏တုံ႔ျပန္စကားေၾကာင့္ခမ္းမအတြင္းကလူမ်ားကိုမ်က္နွာပူပူႏွင့္လွည့္ပတ္ၾကည့္ရင္းအသာျပန္၍ထိုင္ လိုက္ရေလသည္။ဟူးေလာက္မွာအေတာ္ေလးလည္းရွက္သြားရေလ သည္။နတ္ပန္းကေလးကို စကားျဖတ္ေျပာရန္ႀကိဳးစားသူမွာဤခမ္းမအတြင္း၌သူတစ္ဦးသည္သာရွိသည္ကိုး။ " ေအာ္မီေတာ္ဖု ့ ့ ့ဒကာမေလးကဂိုဏ္းခ်ဳပ္တစ္ ပါးအေနနဲ႔ေဝဖန္နိုင္ပါတယ္ဒကာႀကီးဟူးေလာက္ ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းရဲ႕ဂိုဏ္းခ်ဳပ္သခင္မေလးဘက္ကစကားလြန္သြားတာမ်ိဳး ့ ့ ့စကားမွားသြားမ်ိဳးရွိရင္ နာကယလူႀကီးေတြကထိမ္းသိမ္းပါလိမ့္မယ္ ့ ့ ့ဂိုဏ္းခ်ဳပ္တစ္ဦးအေနနဲ႔ဒီေလာက္ေလးေဝဖန္ေျပာဆိုတာဟာ ့ ့ ဒကာႀကီးတိ႔ဆ ု ဲဆိုရန္ျဖစ္သတ္ပုတ္ၾကတဲ့အစည္းအေဝးေတြေလာက္ေတာ့မဆိုးေသးပါဘူးကြဲ႕ ့ ့ ့ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ သခင္မေလးဆက္ပါ ့ ့ဒကာမေလးကိုလည္းလိုရင္းကိုထိထိေရာက္ေျပာ ေစခ်င္တယ္ ့ ့ ့" " ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆရာေတာ္ဘုရား ့ ့လိုရင္းကိုေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ့ ့ ့သာမာန္စားေသာက္ ဆိုင္မွာျပႆနာျဖစ္ပြားတာေလာက္ကိုသိုင္းေလာကတစ္ခုလုံးရဲ႕ ျပႆနာျဖစ္တယ္လ႔ေ ို ျပာတဲ့မဟာမိတ္

82

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဂိုဏ္းအဖြ႔ဝ ဲ င္ေတြရဲ႕စကားကိုနာယကႀကီးေတြကေသခ်ာစြာစီစစ္ေပးပါလို႔ေတာင္းဆိုပါရေစ ့ ့ ့ ေနာက္တစ္ခ်က္က ့ ့ ့ဂိုဏ္းအသီးသီးမွာဂိုဏ္းတံဆိပ္နဲ႔အလံရွိၾကပါတယ္ ့ ့ ့ ခင္မင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြဒါ မွမဟုတ္သစၥာခံဂိုဏ္းေတြကိုတံဆိပ္ေပးၾကတာမ်ိဳးလဲရွိၾကပါတယ္ ့ ့ ့အဲ့ဒီတံဆိပ္ကိုလက္ဝယ္ရတဲ့လူကကိုယ္နဲ႔ မကြာေဆာင္ထားၾကတာမ်ားပါတယ္ ့ ့ ့သြားေလရာကို ကိုယ္နဲ႔မကြာေဆာင္ယူသြားမွအေရးႀကံဳလာရင္ ့ ့တံ ဆိပ္ဒါမွမဟုတ္အလံကိုျပျပီးအကူအညီေတာင္းလို႔ရမွာမဟုတ္လားရွင့္ ့ ့ ့ မဟာမိတ္ဂိုဏ္းကတံဆိပ္နဲ႔အလံဖ်က္ဆီးခံရတယ္လို႔ၾကားေတာ့ ့ ့ဒီလက္တစ္ဝါးစာပစၥည္းကိုဖ်က္ ဆီးတဲ့လူကဘယ္လိုမ်ားရွာေတြ႔သြားသလဲဆိုတာသိခ်င္စိတ္နဲ႔ စုံစမ္းၾကည့္ေတာ့ မဟာမိတ္ဂိုဏ္းကေပး ထားတဲ့တံဆိပ္က လင္ဗန္းတစ္ခ်ပ္စာေလာက္ရွိျပီးအလံကေတာ့ ေလးေပသုံးေပအလံျဖစ္ေနတာကိုသိ လိုက္ရပါတယ္ ့ ႔ ့ဂိုဏ္းတစ္ခုရဲ႕အထိမ္းအမွတ္အလံနဲ႔တံဆိပ္ေတြကိုဒီလိုမေတာ္တေရာ္ေလ်ွာက္လုပ္ျပီးဟို လူ႔ေပးဒီလ႔ူ ေပးေပးထားမွေတာ့ တစ္ေန႔ဒီလိုျပႆနာကေတာ့ျဖစ္လာမွာဧကန္ပါဘဲ ႔ ႔ ေဟာအခုခ်က္ျခင္းလက္ငင္းျဖစ္ သြားေတာ့ျပႆနာကတက္လာရျပီ ႔ ႔ ႔ တကယ္ေတာ့ ဖ်က္ဆီးသြားတဲ့ လူရ႕ဲ အျပစ္မဟုတ္ပါဘူး ့ ့တန္ဘိုးကို နားမလည္ ့ ့တန္ဘိုးထားရေကာင္းမွန္းမသိ တဲ့လူ ေတြရဲ႕အျပစ္ပါ ့ ့ ့ ့ အဲ့ဒီအလံနဲ႔တံဆိပ္ကိုတံတိုင္းဝမွာခ်ိပ္မထားၾက တဲ့လူေတြကိုေတာင္ေက်းဇူးတင္မိပါေသးရဲ႕မေတာ္လို႔ မ်ားအလံရွိတဲ့ဘက္တံဆိပ္ရွိဘက္ကိုတံေတြးေလးမ်ားလွည့္ေထြးမိရင္ ့ ့ သိုင္းေလာကရဲ႕နံပါတ္တစ္ရန္ သူ ျဖစ္သြားနိုင္တယ္ မဟုတ္လား ့ ့" " ဝါး ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ဟားဟားဟား " " ရႊီ ့ ့ အဲ့ဒါေတာ့ ဟုတ္တယ္ေဟ့ ့ ့" " ဟုတ္ပါ့ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္သခင္မေလးေရ ့ ့ ့" နတ္ပန္းကေလးကလက္ခုတ္သံ၊ရီသံ၊အားေပး ေထာက္ခံသံမ်ားစဲေအာင္ေစာင့္လိုက္ျပီးသူမ၏စကား ကိုဆက္လိုက္ျပန္သည္။ " နတ္ဓါးဂိုဏ္းနဲ႕တေစၧျမိဳ႕ေတာ္တို႔ကလူေတြမ်ိဳးနဲ႔ေတြ႔ရလို႔ ကြ်န္မတို႔ကအေသအေၾကတိုက္ခိုက္ရရင္ ေတာ့ဟုတ္ပါရဲ႕ ႔ ႔အခုေတာ့ မဟာမိတ္ဂိုဏ္းဝင္အဖြ႔ႏ ဲ ွစ္ခုကအရက္ဆိုင္မွာစကားမ်ားရန္ျဖစ္ၾကျပီး အပ်က္စီးဖိုးေပးေလ်ွာ္မသြားတာကိုေတာင္းလိုက္မိတဲ့လူတစ္ေယာက္ဟာသိုင္းေလာကရန္သူတဲ့လား ့ ့ျဖစ္ ေကာျဖစ္သင့္ပါသလား ့ ့ ့ဒီဇာတ္လမ္းကိုမဟုတ္ဘူးေတာ့မျငင္းၾကပါနဲ႔ဝူတန္ဓါးခုႏွစ္ေဖာ္ကအရက္ဆိုင္ပိုင္ရွင္ ကိုပါတစ္ခါတည္းေခၚလာခဲ့တယ္ ့ ့ ့ျငင္းရင္လည္းျငင္းၾကေပါ့ေလ ့ ့ ့ ေနာက္တစ္ေယာက္လည္းထူးမျခားနား သားလုပ္တဲ့သူက သူမ်ားသမီးပ်ိဳေလးကိုဆိုင္ထဲအထိဝင္ ျပီးဆြလ ဲ ားရမ္းလားနဲ႔ အတင္းသိမ္းပိုက္ဖို႔လုပ္လ႔ဟ ို ိုကစကားမေျပာနိုင္ေအာင္ဆုံးမလုိက္ေတာ့သိုင္းေလာ ကရန္သုူျဖစ္သြားရျပန္တယ္ ့ ့ ့ ဒါလားမဟာမိတ္ဆိုတာ ့ ့ ့ရွင္တို႔လိုလူအခ်င္းခ်င္း အတြက္က ေတာ့တကယ့္မဟာမိတ္ႀကီးေပါ့ေလ ့ ့ ့ဘယ္မွာလဲအျဖဴေရာင္သိုင္းသမားလမ္းစဥ္ နဲ႔ စိတ္ဓါတ္ ႔ ႔ ႔ သူတ႔က ို ိုဆုံးမလိုက္တဲ့လူေတြကသိုင္းပညာျမင့္လြန္းလို႔မယွဥ္နိုင္ေတာ့ က်ြန္မတို႔န႔လ ဲ ွည့္တိုက္ဖို႔လုပ္ လာျပန္ေရာ ရီခ်င္လိုက္တာရွင္ ့ ့အသက္သာငယ္တာပါ စဥ္းစားတတ္တဲ့ေခါင္းေလးေတာ့ရွိပါေသးတယ္ ့ ့ ့ ဒီေတာ့ကြ်န္မဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းရဲ႕ဂိုဏ္းခ်ဳပ္အေနနဲ႔ဒီကိစၥကိုအျဖစ္မွန္အတိုင္းျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္ ့ ့ ့ေနာက္ ျပီး ့နဂါးမာန္ဂိုဏ္းနဲ႔ ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းကမဟာမိတ္ဂိုဏ္းနဲ႔မပူးေပါင္းတဲ့အျပင္ ့ ့ ့ ့ သိုင္းေလာကရဲ႕ရန္သူအျဖစ္သတ္မွတ္ခံထားရတဲ့လူႏွစ္ေယာက္ကိုအျပည့္အဝကာကြယ္ေပးမယ္လို႔ ဒီေနရာကေနတခါတည္းတရားဝင္ေၾကျငာလိုက္ပါတယ္ ့ ့ ့အဲ့ဒီနွစ္ေယာက္ကိုတိုက္ခိုက္ဖို႔ႀကိဳးစားတဲ့ ဂိုဏ္းဂဃအဖြ႔အ ဲ စည္းမွန္သမ်ွဟာ ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းနဲ႔နဂါးမာန္ဂိုဏ္းတို႔ရ႕ဲ ရန္သူဘဲ ႔ ႔ ႔ ႔ အခုလိုစကားေျပာ

83

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ခြင့္ေပးတဲ့နာယကႀကီးေတြကိုအထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္ ့ ့ ့ ့" နတ္ပန္းကေလး၏ေက်းဇူးတင္စကားအဆုံး၌စည္းကမ္းထိမ္းဆရာေတာ္ႀကီးကမ်က္ႏွာကိုတစ္ဖက္သို႔လႊဲ၍ျပံဳး ေနေလသည္။ေခါင္းႀကီးလဲအခုမွသက္မခ်နိုင္သြားေတာ့သည္။က်န္းရွင္းရႈပ္ခဲ့သမ်ွေတြကိုေျပ လည္သည့္နည္းျဖင့္ရင ွ ္း၍မရေတာ့ဖိအားသုံးကာရွင္းသြားခဲ့သည့္နတ္ပန္းကေလးကိုလည္းေခါင္းႀကီးက သေဘာအက်ႀကီးက်ေနမိသည္။နတ္ပန္းကေလးေျပာသည့္အထဲတြင္သိုင္းေလာကရန္သူအျဖစ္သတ္မွတ္ခံ ထားရသည့္လူႏွစ္ဦးဟုသုံးသြားသည္ကိုလည္းေက်နပ္ေပ၏။ဒါမွသာက်န္းရွင္းကိုအျပည့္အဝကာအကြယ္ ေပးေနသည္ဟုဘယ္သူကမွရိပ္စားမိထင္ျမင္မိၾကေတာ့မည္မဟုတ္။နတ္ပန္းကေလး၏ေနာက္ဆုံးစကားကအ ေတာ္ေလးကိုိထိေရာက္လွေပသည္။ခမ္းမတစ္ခုလုံးကိုျငိမ္ က်သြားေစေလ၏။ ဘယ္ဂိုဏ္းအဖြဲ႔ကမ်ားနဂါးမာန္ ဂိုဏ္းကိုထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ခ်င္ၾကပါမည္နည္း။ရင္ဆိုင္တုိက္ၾကမည္ဆိုရင္လည္းျမင့္မိုရ္ေတာင္ ကိုဇီးေစ့ႏွင့္ေပါက္သလိုျဖစ္ေနမည္မွန္းသူတို႔ေကာင္းေကာင္းႀကီးသိသည္မဟုတ္ပါလား။နတ္ပန္းကေလး ၏ဖိအားကိုေနာက္ထပ္ဖိသိပ္ထည့္လိုက္သည့္သူကေပၚလာေလျပီ။တျခားေတာ့လူမဟုတ္ဟုတ္စိန္ပင္။ " က်ဳပ္တ႔သ ို ူေတာင္းစားဂိုဏ္းက ့ ့ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းဘက္ကေန ကာကြယ္ေပးမယ္ဗ်ိဳ႕ ႕ ႕ ၿပီးေတာ့မဟာ မိတ္ဂိုဏ္းအဖြ႔ဝ ဲ င္ေတြကိုခံုအဖြဲ႔ ဖြ႕ဲ လို႔စစ္ေဆးသင့္ျပီဗ် ့ ့ ဝူတန္ဂိုဏ္းကလူသက္ေသေခၚလာတုန္းတခါ တည္းစစ္ေဆးသင့္တယ္ဒါမွက်ဳပ္တို႔ကအျဖဴေရာင္သိုင္းေလာသားေတြျဖစ္တယ္တာဆို ထင္ရွားေတာ့မွာ ေပါ့မဟုတ္ဘူးလား ့ ့ ့အမွန္တရားအတိုင္းဘဲျဖစ္ေစရမယ္ ့ ့ ့ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား ငါ့လူမ်ား ့ ့ ့" " ဟုတ္တယ္ ့ ့ဟုတ္တယ္ ့ ့ေထာက္ခံတယ္ " " ေနနတ္သားဂိုဏ္းကလဲ ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းဘက္ ကရွိတယ္ ့ ့ ့" " ဓါးမဂိုဏ္းကလည္း အမွန္တရားဘက္ကရပ္တည္မယ္ ့ ့နဂါးမာန္တို႔န႔ပ ဲ ူးေပါင္းမယ္ဗ်ိဳ႕ ႕ ႕ " " နာယကႀကီးေတြခုံဖြ႔ေ ဲ ပးပါ ့ ့ဝါးရံုေတာသခင္မေျပာတာမွန္ရင္ ့ ့အမွန္တရားဘက္ကရပ္တည္မယ္ မမွန္ခဲ့ရင္ေတာ့ ့ ့ " " ေဟ့ေခြး ဘာစကားေျပာတာလဲကြ ႔ ႔ ဟိုမွာမင္းမဟာမိတ္ေတြရဲ႕မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ပါလားကြဒါေလာက္ ထင္ရွားေနတာ ့ ့ ့သခင္မေလးဘက္ကရွိတယ္ ႔ ့ " " ဘယ္သူဆဲလိုက္တာလဲကြ ႔ ႔ ငွက္ေတာ္ဂိုဏ္းတဲ့ကြ ထြက္ခဲ့စမ္း ့ ့ ့" " ေအာ္မီေတာ္ဖု ့ ့ ့နာယကလူႀကီးမင္းေတြကေသခ်ာေအာင္ခုံဖြဲ႕စစ္ေဆးေပးပါ့မယ္ ့ ့ရန္မျဖစ္ၾက ပါနဲ႔ ဒကာတိ႔ု ဒါသာသနာ့နယ္ေျမျဖစ္တယ္ကြဲ႔ ႕ ႕ " ကြက္တိဆိုသည္မွတကယ့္ကြက္တိပင္။အျပင္မွာ ဇာတ္တိုက္ထားလ်ွင္ပင္ဤမ်ွေလာက္ကြက္တိမက် နိုင္။ဇေဝဇဝါျဖစ္ေနၾကေသာသိုင္းဂိုဏ္းမ်ားကိုဟုတ္ စိန္ကသူ၏သူေတာင္းစားဂိုဏ္းအင္အားႏွင့္ထပ္ျပီး ေျခာက္လိုက္သလို။အျဖဴေရာင္သိုင္းေလာကသားမ်ား။အမွန္တရားဟူေသာစကားကို သုံးကာေပသီးေလသံျဖင့္ေျမွာက္ထိုးပင့္ေကာ္လုပ္လိုက္ေလရာ။ေရာင္ဝါးဝါးေဝေဝေလ ေလသိုင္းဂိုဏ္းခ်ဳပ္မ်ားကနတ္ပန္းကေလးဘက္အကုန္ျပိဳဆင္းလာၾကေလျပီေကာ။ေနာက္ဆုံးဆရာ ေတာ္ဝင္ထိမ္းရသည့္အထိကိုကေသာင္းကနင္းျဖစ္သြားရသည္။ အားလုံးကခုံအဖြ႔၏ ဲ စစ္ေဆးခ်က္မ်ားကိုစိတ္ဝင္တစားျဖင့္ေစာင့္နားေထာင္ေနၾကေလသည္။က်ားနက္ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႏွင့္ေျမြပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္တို႔ကအေက်ာက္အကန္ျငင္းဆိုၾကပါေသာ္လည္း။ စားေသာက္ဆိုင္ပိုင္ရွင္၊စားပြထ ဲ ိုးႏွင့္ဆိုင္တာဝန္ခံတို႔၏စကားကိုေက်လည္ေအာင္မေျဖရွင္းနိုင္ၾက။အ ထူးသျဖင့္ဆိုင္တာဝန္ခံေျပာျပေသာက်န္းရွင္းႏွင့္သူတို႔ရန္ပက ြဲ ိုၾကည့္ၾကသည့္အခန္းအေရာက္တြင္တေသာ ေသာႏွင့္ရီေမာၾကေလရာ။ဣေျႏၵႀကီးမားေသာဒုတိယေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ပင္ သဃၤန္းစကြယ္၍ျပံဳးရီ

84

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သြားရသည္အထိပင္။မီးလ်ွံငွက္မွာလည္းထို႔အတူတူပင္။ဘယ္လိုမွျငင္းခ်က္ထုတ္မရေအာင္သက္ေသေတြက ခိုင္မာ၍ေနေသာေၾကာင့္မျငင္းဆန္နိုင္ေတာ့ဘဲဝန္ခံလိုက္ရေတာ့ ေလ၏။ ခမ္းမအတြင္းဆူညံသြားၾကျပန္ေလျပီ။အဖြဲ႔အစည္းအရွိန္အဝါျဖင့္္လိမ္ညာျပီးေခၚသည္ဟုေအာ္သူ ကေအာ္။လူလိမ္အဖြ႔ဟ ဲ ုေခါ ္သူကေခၚ။အာဏာရူးဟု ေျပာသည့္သူကေျပာႏွင့္ပြက္ေလာရိုက္သြားၾကျပန္၏။ ဟူးေလာက္တစ္ေယာက္အရွက္ႀကီးရွက္သြားရျပီ။ရွက္သည္ဆိုသည္မွအခုခ်က္ျခင္းေျမႀကီးထဲကိုတိုး ဝင္၍သြားလိုတဲ့အထိရွက္ေနရေလျပီ။ကေလးမေလး ေျပာသည္မွာမွန္လည္းမွန္ေပသည္မေရာက္ဖူးေသာ ေနရာေရာက္ရ၍ဘဝင္လည္းျမင့္ခဲ့ေလ၏။လူငယ္ေလးေျပာသြားသည္မွလည္းမွန္၏လူလိမ္လူေကာက္ မ်ားကိုချြဲ ခားသုံးသပ္နိုင္သည့္ညာဏ္မိ်ဳးမရွိခဲ့။လူယုံမ်ားသတ္သည္ေခါ ္ရမလား။အာဏာရူးဘဝင္ရူးသြား၍ ငါလုပ္တိုင္းျဖစ္သည္ဟူေသာအတၱတို႔ကဘဲသတ္သည္ဟုေခါ ္ရမလား။ဘယ္လိုပင္ေျပာေျပာဟူးေလာက္ ဆိုေသာသူကေတာ့မေပါင္းသင့္မေပါင္းအပ္သည့္လူေတြေၾကာင့္နာမည္ပ်က္၍ဘဝေသသြားခဲ့ရေလျပီ။ ေနာင္မွရေသာေနာင္တတရားေတြကိုေခြ်းသိမ့္ေျဖဖို႔အတြက္ဟူးေလာက္ကသံေဝဂလႈိင္ဂူထဲဝင္ခြင့္ ေလ်ွာက္ထားေလျပီ။သံေဝဂလႈိင္ဂူ၏နတ္ႀကီးပုံမွာေၾကာက္ခမန္းလိလိပင္။လြန္ခဲ့ေသာနာရီႏွစ္ေမာင္း ေလာက္ကမွလူတစ္ေယာက္အျပင္ကိုထြက္သြားသည္နွင့္အခ်ိန္မဆိုင္းခ်က္ျခင္းလက္ငင္းေနာက္လူအသစ္ တစ္ဦးကိုအစားျပန္ေခါ ္ေနျပီတည္း။ေနာင္တတရားေတြႏွင့္ျပည့္ႏွက္ေနသည့္ဤေလာႀကီးအတြက္က ေတာ့သံေဝလႈိင္ဂူဆိုသည္မွာလည္းအဝင္အထြက္ႏွင့္သံသရာလည္ေနရဦးမည္ပင္။ သိ႔ေ ု သာ္လည္းဟူူးေလာက္သံေဝဂလႈိင္ဂူထဲ၌ပ်င္းမည္မထင္ေပ။သူ႔ခ်စ္မိတ္ေဆြႀကီးသုံးဦးပါလႈိင္ဂူဝင္ ခြင့္ေတာင္း၍ ဟူးေလာက္ေနာက္ကိုလိုက္သြားၾကေသာေၾကာင့္ပင္။ ေစတနာအက်ိဳးကိုလက္ငင္းခံစားလိုက္ရသည့္သူကမိုးနဂါးဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေဟာင္း။သိုင္းေလာကသားမ်ားႏွင့္ နာယကႀကီးေတြ၏တိုက္တြန္းခ်က္အရမဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္အျဖစ္တာဝန္ယူလိုက္ရေလသည္။ အားလုံးျပီးသြားေတာ့လည္းၾကံဳရသည္မ်ားမွာရီစရာတစ္ခုပမာျဖစ္သြားခဲ့ရေတာ့သည္။ရီရီေမာေမာႏွင့္ မိမိေနရပ္သို႔ျပန္လာၾကသည့္အဖြဲ႔ေတြထဲတြင္နတ္ပန္းကေလးတို႔အဖြ႔က ဲ အရီဆုံးပင္ျဖစ္လိမ့္မည္။ " သမီးနင့္ကိုေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ကဘယ္လိုေျပာလိုက္တယ္ ့ ့ ့" "ဘဘေခါင္းႀကီးကအ့ဲဒါဘဲေမးေနေတာ့တာပဲသိပ္ကိုသေဘာက်ေနတယ္ေပါ့ဟုတ္လား ့ ့ ့" " လုပ္ပါဟ ထပ္ေျပာပါဦးသေဘာက်လို႔ပါ ့ ့ ့" " ေအာ္က်န္းရွင္း ့ ့က်န္းရွင္းတဲ့ ့ ့ဘုန္းႀကီးအမႈကရြာမပတ္ရဘူးတဲ့သူ႔အမႈကဘုန္းႀကီးတို႔ကိုလာပတ္ ေနတယ္ ့ ့သိုင္းေလာကိုပြက္ပြက္ခါသြားေအာင္ဘယ္ လိုမ်ားလုပ္လိုက္တာတဲ့လဲ ႔ ႔ ဖေအနဲ႔ေတာ့ကြာပါ့ကြာ တဲ့ ့ ့ ့သူေၾကာင့္ေရွာင္လင္ပါနာမည္ပ်က္ေတာ့မလို႔ပါလားမဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ဆိုတာဒို႔တေတြတင္ေျမွာက္ထား တာဟ ့ ့ နင္တ႔ို အေမႊစိန္ကိုအျမန္ျပန္ရွာျပီးေခၚသြားၾက ့ ့ ့ေနာက္ထပ္ေမႊတယ္လို႔သတင္းၾကားလို႔က ေတာ့ ငါ့ေတာင္ေမႊးစာမိမယ္လို႔ေျပာလိုက္တဲ့ ႔ ့ ့အေတာ္ဆိုးတဲ့ေကာင္ ့ ့ ့ေရွာင္လင္ေက်ာင္းထိုင္ ဆရာ ေတာ္ ကက်န္းရွင္းကိုသိုင္းေလာကရဲ႕အေမႊစိန္ဆိုတဲ့ဘြ႕ဲ ေပးလိုက္တယ္လို႔သူ႔အေဖကိုေျပာလိုက္ၾကား လားတဲ့ ့ ့ ့ ့" " ဟားဟားဟား ့ ့ ့ဟားဟားဟား ့သိုင္းေလာက ရဲ႕အေမႊစိန္ဆိုပါလားဟ ့ ့ငါတို႔တူကို ဆရာေတာ္ ႀကီးကိုတိုင္ေပးလိုက္တာတဲ့ဟ ့ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့လိုက္ပါ့ကြာ ့ ့ ့ဒါနဲ႔ဆရာေတာ္ႀကီးကနင္ တို႔မီးရႈိ႕မီး လုပ္လိုက္လ႔ဟ ို ုိလူေလးေယာက္ ဂူထဲေရာက္သြားတာကိုေရာဘာမွမေျပာဘူးလား ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ နင့္ကိုပါတခါတည္းနာမည္ေပးခဲ့ဖို႔ေကာင္းတယ္ ့ ့ ့" ေခါင္းႀကီးကသာသေဘာက်ျပီးတဟားဟားရီေနသည္။သူတို႔အေမႊစိန္ဆိုေသာက်န္းရွင္းကေခါင္းႀကီး တိ႔ေ ု ရွာင္လင္မွာျပႆနာရွင္း၍ျပန္ဆင္းလာသည့္ေန႔မွာဘဲ ခ်န္က်န္းကစားေသာက္ဆိုင္မွာလူႏွစ္ေယာက္ သတ္ျပီးထြက္ေျပးသြားသည့္အေၾကာင္းကိုသာသိခဲ့မည္ဆိုလ်ွင္ေခါင္းႀကီးတစ္ေယာက္ေတာ့အငိုစိန္ျဖစ္

85

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သြားနိုင္ေပသည္။ " သခင္မေလး ႔ ့ ့ သခင္မေလးရဲ႕ဂိုဏ္းေတြနဲ႔ပတ္သက္ျပီးဘယ္လိုလုပ္မလဲဗ် ့ ႔ ႔ " မုန္ညင္းခ်ဥ္က နတ္ပန္းကေလးကိုထူးထူးျခားျခားသခင္မေလးဟုေခၚလိုက္သည္ကိုၾကားလိုက္ရ သည္ထင္၏။ဟုတ္ပါသည္။မုန္ညင္းခ်ဥ္ကမဟူရာကိုညီမေလးဟုေခၚေသာ္လည္း နတ္ပန္းကေလးကို သခင္မေလးဟုသာေခၚေလသည္။နတ္ပန္းကေလးတား၍လည္းမရေပ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္နတ္ပန္းက ေလးသည္ မုန္ညင္းခ်ဥ္အတြက္သူငယ္စဥ္ကတည္းကခ်စ္ ေၾကာက္ရိုေသခဲ့ရေသာသခင္မႀကီးစုလင္းအငယ္စားျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္။မုန္ညင္းခ်ဥ္ကနတ္ပန္းကေလး ကိုသခင္မေလးဟူေသာအေခၚအေဝၚမွလ၍ ြဲ အျခား နာမည္ကိုမေခါ ္ရဲေသာေၾကာင့္ပင္။ " ကိုကိုႀကီးဘဲ ႔ ႔ ေလာေလာဆယ္ထိမ္းသိမ္းထားလိုက္နတ္ပန္းကေလးက ဘာမွလဲမလုပ္တတ္ ဘူး ့ ့ပန္းကေလးကကိုကိုႀကီးကိုလက္ေထာက္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ခန္႔လိုက္တယ္လ႔ေ ို ၾကျငာထားလိုက္မယ္ ့ ့ ့ နဂါးမာန္လက္ေအာက္ကိုတခါတည္းဆြဲသြင္းရင္ ့ ့သူတို႔လည္းသိပ္သေဘာက်မယ္မထင္ဘူး ့ ့ ့ ဘဘေခါင္းႀကီးနဲ႔ကိုကိုႀကီးတို႔တိုင္ပင္ျပီးလုပ္လိုက္ၾကေပါ့ ့ ့ ့ေဖေဖ့ဆီအႀကံလွမ္းေတာင္းတာအ ေကာင္းဆုံးဘဲ ႔ ႔အကို႔ကိစၥအဆင္ေျပသြားျပီဆိုတာပါ သတင္းေပးရင္းနဲ႔ေပါ့ ့ ့ ့" " သိပ္ေကာင္းတာေပါ့သမီးရယ္ ့ ့သခင္ႀကီးကေတာ့သမီးအတြက္ ဘယ္ေလာက္ဂုဏ္ယူလိုက္မလဲ မသိဘူး ့ ့ ့" " သြားရေအာင္ ဘဘ ့ ့ေမာက္က်င္းလွည္းျပင္လိုက္ေတာ့ ့ ့ ့" နတ္ပန္းကေလးကေမာက္က်င္းကိုျမင္းလွည္းျပင္ခိုင္းရင္းျမင္းလွည္းဆီလွမ္းလိုက္သြားသည့္အခါ။ မဟူရာကေခါင္းႀကီးကိုအတင္းေျပာသလိုနဲ႔နတ္ပန္းကေလးကိုလွမ္းစလိုက္ေလသည္။ "အဲဒါေပါ့ဘဘေခါင္းႀကီးရဲ႕သားကမေကာင္းေတာ့ေခြ်းမကိုဘဲႀကံဖန္ဂုဏ္ယူရတာေပါ့ ့ ့ဟိုလူကတို႔ဟူး လိုလိုပဲျပားလိုလို နဲ႔ အေက်ာသာမတင္းတာျပႆနာရွာရမယ္ဆိုႏွစ္ေယာက္မရွိဘူး ့ ့ဒါမ်ိဳးလူကိုတန္းတန္း စြျဲ ဖစ္ေနတဲ့လူကလည္းရွိေသးတယ္အံ့ပါ့ ့ ့လူသာရူးတယ္ဘုန္းမရူးဘူးဆိုတာဒါမ်ိဳးလူေပါ့ဘဘေခါင္းရဲ႕ " " မဟူရာနင္ေတာ့ နာခ်င္ျပီထင္တယ္ ့ ့လာအခုလာခဲ့ လွည္းေပၚေရာက္မွ ငါ့အေၾကာင္းသိေစရမယ္ ငါ့ဟာ ငါမေျပာလိုက္ခ်င္ဘူးေနာ္ ့ ့" " ေတြ႔တယ္မဟုတ္လား ဘဘဆတ္ဆတ္ထိမခံနိုင္ဘူးဆိုတာအဲ့ဒါမ်ိဳး ့ ့ ့" မဟူရာစေသာေၾကာင့္နတ္ပန္းကေလးစိတ္ေကာက္သြားသည္ၾကည့္ျပီးေခါင္းႀကီးတို႔မွာအားရပါးရ ရီေမာလိုက္ရင္း။ထိုက္စန္းေတာင္ေျခမွနဂါးမာန္ဂိုဏ္းဆီသို႔ဦးတည္၍အိမ္အျပန္ခရီးကိုဆက္လက္ျပီးခ်ီလိုက္ၾက ရျပန္ေလသည္။ …………………… ခ်င္ႏွင့္ဟန္ႏွစ္နိုင္ငံနယ္စပ္ရွိစိမ့္စမ္းဟူေသာနယ္စပ္ျမိဳ႕ကေလး၏တည္းခိုေဆာင္တစ္ခုတြင္ရုပ္ရည္ ေခ်ာေမာေသာလူငယ္ေလးႏွင့္ဖူးေရာင္ကိုင္းေနေသာမ်က္ႏွာပိုင္ရွင္လူငယ္ေလးတို႔ျငင္းခုန္ေနၾကေလ၏။ မ်က္ႏွာဖူးေရာင္ေနေသာလူက အိပ္ခန္းအတြင္းရွိစားပြေ ဲ ပါ ္သို႔ ခရီးေဆာင္အိပ္ႏွင့္ဓါးကိုျပစ္တင္လိုက္ ရာဓါးႏွင့္စားပြထ ဲ ိသြားသည့္အသံေၾကာင့္စကားမ်ားျငင္းခုန္ေနၾကျခင္းပင္။ "ကိုကို ဒါဓါးနဲ႔သစ္သားထိတဲ့အသံလဲမဟုတ္ပါလားနဂါးသတ္ဓါးကေရာ ယူမလာခဲ့ဘူးလား ့ ့" "ဓါးကေကြးေနတာနဲ႔ ငါထားခဲ့လိုက္ျပီ ့ ့နန္းေတာ္ထဲဘယ္ေကာင္မွလာဝင္မယူပါဘူးကြာ ့ ့ျပီးေတာ့လို လဲမလိုေတာ့ပါဘူး ့ ့မင္းတစ္ေယာက္လုံး ပါလာတဲ့ ဟာကို ဟားဟားဟား ့ ့ ့" " ခင္ဗ်ားဗ်ာ ့ ့ဘယ္လိုလူလဲဗ် ့ ့ ့ဓါးမပါလဲဒီအတိုင္းလာေပါ့ဗ် ႔ ့ဒီတုတ္ႀကီးကိုအဝတ္န႔ပ ဲ တ္ျပီးေက်ာ မွာလြယ္လာစရာလားဗ် ႔ ႔ ႔"

86

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဟ ့ ့မင္းဘာနားလည္သလဲ ႔ ႔ ႔ေတာ္တန္ရံုသူခိုးဂ်ပိုးတြက ငါတို႔မွာဓါးပါလာတယ္ထင္ျပီးလာမစရဲ ေတာ့ဘူးကြနားလည္လား ့ ့ ့လူရွိန္တာေပါ့ကြာ ဟားဟားဟား ့ ့ေခါင္းေလးသုံးစမ္းပါ ့ ့မင္းကလဲ ႔ ႔ " " ေတာ္ဗ်ာ ခင္ဗ်ား ့ ့ ့မဟုတ္တာေတြေရွာက္ေရွာက္မလုပ္စမ္းပါနဲ႔ ႔ ႔ ႔ဟားဟားဟား ့ ့ဟားဟား ဟား ့ ့ ့ အမေလးႀကီးမားလိုက္တဲ့အေတြးအေခၚပါလားပါေနာ္ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့လူရွိန္ေအာင္လ႔တ ို ုတ္ ကိုအဝတ္နဲ႔ပတ္လာတယ္တဲ့ အရပ္ကတို႔ရ႕ဲ စိတ္ရွိလက္ရွိသာရီလိုက္ရရင္ေခါင္မိုးပြင့္သြားဦးမယ္ ့ ့ ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ဖူးေရာင္ေနတဲ့မ်က္ႏွာကိုျမင္လိုက္တာနဲ႔ ဟိုကေၾကာက္ေနၾကပါျပီဗ်ာ ့ ့ ့ခင္ဗ်ားအဆင့္နဲ႔သူခိုး ဂ်ပိုးကိုထည့္တြက္စရာလိုလို႔လားဗ်ာ ့ ့ေပးလႊင့္ျပစ္ လိုကမ ္ ယ္ ့ ့ ့" " အဲ့တာက မင္းကိုကိုက္ေနလို႔လားကြ အေရးအေၾကာင္းဆို အားကိုးရပါတယ္ကြ ႕ ႕ထားလိုက္စမ္း ပါ ့ ့ေနာက္လထဲ ေဖေဖတို႔ ခ်င္ကိုလာၾကမွာကြငါ့အေၾကာင္းသိမသြားေအာင္ျမန္ျမန္ေလးစာရင္းရွင္းဖို႔စဥ္း စားစမ္းပါအုန္းကြာ ့ ့ ့" " ဒါေတာ့မတတ္နိုင္ဘူးဗ် ့ ့ကြ်န္ေတာ္ကတန္ခိုးရွင္ မွမဟုတ္ဘဲ ့ ့ ့ဟိုလူေတြနဲ႔ေတြ႔မွျဖစ္မွာေပါ့ ့ ့ ့ျပစမ္း ပါဦးဟိုဆျြဲ ပားေတြကို ့ ့ ့" က်န္းရွင္းကလည္ပင္းတြင္ဆြဲထားေသာဆြျဲ ပားသုံးျပားကိုျဖဳတ္၍တုရွင္းလက္ထဲထည့္ေပးလိုက္ သည္ႏွင့္တုရွင္းကကုတင္ေပါ ္တြင္ထိုင္ရင္းဆြျဲ ပားသုံး ျပားကိုေသေသခ်ာခ်ာစစ္ေဆးေနေလေတာ့သည္။ " ငါကေတာ့ဘာမွမေတြ႔ပါဘူးကြာ က်ီးျခစ္ေၾကာင္ျခင္ေရွာက္ျခစ္ထားတဲ့ အတြန္႔အတက္ေတြေလာက္ ေတြ႕တာဘဲဘာမွဖတ္မရပါဘူး ႔ ႔အလကား အာပလာ ေနမွာပါကြာ ့ ့ ့" " ေဟ့လူဒီမွာစဥ္းစားေနတာဗ် ့အာရံုလာမေနာက္နဲ႔ ႔ ႔ ေတာထဲမွာက်ြန္ေတာ့ေယာကၡမနဲ႔ဘဘေပသီး လက္ခ်က္မိျပီး ရူးမ်ားလာသလားမသိပါဘူး ့ ့ ့ဒီက ဒီဒဂၤါးျပားကစာေတြက ့ ့သက်စာေတြဗ် အရုပ္ေလးေတြလဲပါတယ္ ့ ့ေဒါင္းျမီးထဲမွာအရုပ္ေတြထည့္ထားတာဗ် ့ ့ဒါေဒါင္းျမီးကြက္မဟုတ္ဘူး ့ ့" က်န္းရွင္းမွာသူ႔ညီစကားေၾကာင့္ကိုယ္ကိုတြန္႔လိမ္၍ကလိုက္ျပီးကလိုက္ျပီးဝမ္းသာစြာျဖင့္ေမးလိုက္ေလေတာ့ သည္။ " ဟ ့ ့မင္းသိတယ္ေပါ့ ့ ့ပြတာဘဲကြာ စိုင္ေကာ္လို႔ျခံဳေပၚေရာက္တယ္ဆိုတာဒါမ်ိဳးေပါ့ကြ ဟားဟား ဟား ့ ့ ့ဘာေတြေရးထားတာလဲကြ ႔ ႔ ႔" တုရွင္းကက်န္းရွင္း၏အေမးစကားကိုျပန္မေျဖေသးဘဲမ်က္စိႏွစ္လုံးမွိတ္၍စဥ္းစားေနေလရာ။က်န္း ရွင္းမွာေတာ့သိခ်င္ေဇာျဖင့္အိမ္ေျမွာင္အျမီးျပတ္လိုတြန႔တ ္ ြန္႔လူးေနေလေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္တုရွင္း၏မ်က္စိႏွစ္လုံးျပန္ပြင့္လာျပီးက်န္းရွင္းကိုတစ္လုံးခ်င္းပီပီသသေျပာလိုက္ေလရာ။ က်န္းရွင္းမွာအ့ံအားသင့္ရလြန္း၍မ်က္လုံးျပဴးမ်က္ဆန္ျပဴးျဖစ္သြားရေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး A14#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၁၄ ။(A) က်န္းရွင္း၏အ့ံအားသင့္သြားေသာစိတ္တို႔မွာေဒါသစိတ္ဆီသို႔လ်င္ျမန္စြာကူးစက္သြားျပီးတုရွင္းကိုေအာ္ ေငါက္လိုက္ေတာ့သည္။ " ဘာ ့ ့ဘာကြ ေဟ့ေကာင္မင္းခုနကဘာေျပာလိုက္တယ္ ့ ့ ့ ့" " ကြ်န္ေတာ္ မသိဘူးလို႔ေျပာလိုက္တာေလ ့ ့ ့" " မင္းေျပာေတာ့သက်စာေတြဆိုကြ ႔ ႔ ႔"

87

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဟုတ္တယ္ေလ ဘယ္လူမ်ိဳးရဲ႕စာမွန္းသိတယ္ဗ်ာ ့ ့မဖတ္တတ္ဘူးဗ် ့ ့ဒါေၾကာင့္မသိဘူးလို႔ေျပာ တာေလ ့ ့ "့ " မင္း ့ ့မင္းငါလုပ္ရင္နာေတာ့မယ္ ့ ့အာ့ဒါဆိုမင္းကမ်က္စိမိွတ္ျပီးဘာလုပ္တာတုန္းကြ ႔ ႔ ႔ " " ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကို အေသး စိပ္မွတ္မိေနသလိုမိ်ဳး ဒီဒဂၤါးျပားေတြကိုျပန္ျပီးေတာ့ပုံ ေဖာ္နိုင္သလားဆိုတာမ်က္စိထဲျမင္ေယာင္ၾကည့္ေနတာဗ် ့ ့" " ေတာက္ ့ ့ငါကေတာ့အဟုတ္မွတ္လို႔ကြာေပ်ာ္လိုက္ရတာ ့ ့ ့ အဲ့ဒီစာကိုဘယ္သူဖတ္တတ္ေလာက္ သလဲကြ ႔ ႔ ႔ " တုရွင္းကႏႈတ္ျဖင့္မေနေတာ့ဘဲက်န္းရွင္းကိုပုခုံး တစ္ခ်က္သာတြန္႔ျပလိုက္ေလ၏။ " ဒါဆိုရင္ေတာ့ ရွိလဲအလကားဘဲေပါ့ကြ သုံးစားလို႔မွမရတဲ့ဟာကို ့ ့ ့ ေအာ္ကဲ ႔ ႔ ဘာမွလုပ္ရမပါဘူးဆို မင္းျပဴျပဲျပီးၾကည့္ေနေတာ့ေရာ အေျဖကထြက္လာမို႔လ႔လ ို ား ့ ့အိပ္စို႔ဟ မနက္ေစာေစာ ခရီးထြက္ေအာင္ ့ ့" ဒဂၤါးျပားေတြဆီကိုသာအာရံုေရာက္ေနေသာတုရွင္းမွာက်န္းရွင္းေျပာသည္ကိုၾကားမွၾကားမိလိုက္ပါေလစ။ ဘယ္ႏွစ္ျခမ္းႏွင့္ညာတစ္ျခမ္းသာရွိေသးေသာဒဂၤါးသုံးျပားကိုအျပန္ျပန္အလွန္လွန္တစ္လွည့္စီၾကည့္ရင္းစဥ္း စားခန္းဖြင့္ေနေသာတုရွင္းမွာအုန္းေမာင္းဆယ့္တစ္ခ်က္ေခါက္သည့္အခ်ိန္ေရာက္မွသာဒဂၤါးျပားမ်ားကိုသိမ္း၍ က်န္းရွင္းနေဘး၌အသာလွဲအိပ္လိုက္ေလသည္။သို႔ေသာ္လည္းတုရွင္းမွာဘယ္လိုမွအိပ္လို႔မရနိုင္ ေအာင္ျဖစ္ေနေလသည္။သူ႔မ်က္ဝန္းအိမ္ထဲမွာေဒါင္းျမီးကြက္ထဲတြင္ပါေသာသိုင္းကြက္ပုံအစင္းအျခစ္ေတြ ထဲမွ တာေမာအဖ်က္သိုင္းကြက္ႏွင့္တူေသာကိုယ္ေနဟန္ႏွစ္ခုကိုေဖ်ာက္ဖ်က္၍မရေသာေၾကာင့္ပင္။ " အင္း ့ ့ ့တာေမာအဖ်က္သိုင္းကြက္ဆိုရင္လဲ ႔ ႔ ႔ဟိုလူေတြက ဒါေလာက္သည္းႀကီးမည္းႀကီး လိုက္ေန မွာမဟုတ္ဘူး ့ ့ ့သုူတ႔က ို တာေမာအဖ်က္ကိုတတ္ျပီးသားဘဲ ႔ ႔ တာေမာအဖ်က္ကိုေနာက္တဆင့္တက္ဖို႔ အတြက္လိုအပ္ေနတာဘဲျဖစ္ရမယ္ ့ ့ ့ တျခားသိုင္းဟန္ေတြကလဲအမ်ားအျပားပါေနေသးေတာ့ အျဖစ္နိုင္ဆုံးကေတာ့ အဲ့ဒါဘဲ ႔ ႔ ႔ ဒီလူေတြဝူကု ဖုန္းနဲ႔ေတြ႔မသြားတာအေတာ္ကံေကာင္းတာဘဲ ႔ ႔ ႔ဒီလူေတြေနာက္ကိုျမန္ျမန္လိုက္တာအေကာင္း ဆုံးျဖစ္မယ္ ့ ့ ့ခ်န္က်န္းေရာက္ရင္ေတာ့သူတို႔ဘယ္ကိုသြားတယ္ဆိုတာကိုအၾကမ္းဖ်င္းေလာက္ေတာ့သိနိုင္ေ လာက္ပါရဲ႕ ႕ ႕အိုေတာ္ပါျပီ ့ ့အိပ္တာဘဲေကာင္းမျမင္ရေသးတဲ့အရာကိုတအားႀကီးႀကိဳျပီးစဥ္းစားေတြး ေတာေနရင္မွားတတ္တယ္ ့ ့ ့ ကိုကိုလိုမ်ိဳးေမ့ထား တာဘဲေကာင္းတယ္ ့ ့အိပ္ေနလိုက္တာမ်ားသူနဲ႔ဘာ မွမဆိုင္သလိုဘဲ ႔ ႔ ႔ ကိုင္းအိပ္ျပီကြာ ့ ့ ့" က်န္းရွင္းကႏွစ္နွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္၍တေခါေခါေဟာက္ေနစဥ္။တုရွင္းကေခါင္းအုံးေပၚလူးလိမ့္ရင္း ေတြးေနသည့္အေတြးစကိုျဖတ္ျပီးမ်က္စိကိုအတင္းမွိတ္၍မရမကအိပ္စက္ရန္ႀကိဳးစားေနရရွာေလ၏။ …………………………… " ေဟ့ ့ ့ေခြးသရဲ မင္းေကာင္ေလးေတြကိုေသခ်ာေလ့က်င့္ေပးရဲ႕လား ့ ့ ့" " စိတ္ခ်လိုက္စမ္းပါမင္းသားေလးရယ္ေခြးသရဲပါဗ် ့ ့ ့လက္က်န္ဆယ္ေယာက္ေတာ့ထြက္လာပါျပီ ့ ့ ့" " ေကာင္းတယ္ ့ ့မင္းလူေတြကိုနာက္ထပ္ရွာခိုင္းလိုက္အုန္း ့ ့ ့ ့ငါလူအမ်ားႀကီးရခ်င္တယ္ ဟိုေကာင္မ က ကိုယ္ေလးလက္ဝန္ရွိေနတယ္ဆိုဘဲကြ ႔ ႔ ႔" " သတ္ပလိုက္ရေတာ့မလား မင္းသားေလး ဒါမွမဟုတ္ ကေလးဖ်က္ခ်ျပီး ျပည့္တာဆာတန္းပို႔လိုက္ရ မလား ့ ့ "့ ဝူတုရန္ကတပည့္ေက်ာ္ေခြးသရဲ၏စကားကိုရီေမာလိုက္ျပီးသူ၏ႀကီးမားလွေသာအနာဂတ္စီမံကိန္းကို ေခြးသရဲအားေျပာလိုက္ေလသည္။

88

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဟားဟားဟား ့ ့ဘာမွမလုပ္နဲ႔ ႔ ႔ ငါေတာ္ေတာ္ေလးကိုအခဲ့တာပါလားကြ ႔ ႔ ေတာက္ အရင္ကမစဥ္း စားမိခဲ့ဘူး ့ ့အခုကေလးေတြနဲ႔အဖြ႔ဖ ဲ ြ႔မ ဲ ွငါေတြးမိေတာ့တာကိုးကြ ႔ ႔ ႔ အဲ့ဒီေကာင္မကို ့ ့ ေသခ်ာေစာင့္ေရွာက္ခိုင္းလိုက္ေမြးလာမယ့္ကေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာေလ့က်င့္ေပး ရမယ္ ့ ့ ့ငါတို႔အရင္က သတ္ျပစ္ခဲ့တဲ့ဟာေတြႏွေျမာစရာေကာင္းလိုက္တာ ့ ့ ့လူသတ္ဖို႔န႔ရ ဲ က္စက္ဖို႔ကလြဲ ျပီးဘာမွ မသိနားမလည္ေအာင္သင္ေပးရမယ္ကြ ႔ ႔ေနဦးျပိဳင္ဘက္မရွိေကာက္က်စ္တတ္ေအာင္လည္း သင္ေပးရဦးမယ္ ့ ့ ဟားဟားဟား ့ ့ ့မင္းအခုေလ့က်င့္ေပးေနတဲ့ အဖြ႔ထ ဲ က္ဆယ္ဆ ေလာက္ဆိုးတဲ့ေကာင္ျဖစ္ေအာင္ေလ့က်င့္ေပးရမယ္ ့ ့ဒင္းတို႔ကိုခိုင္းစားလို႔ရတဲ့အရြယ္ဆို ငါတို႔ဆရာတပည့္ ႏွစ္ေယာက္က အသာေလးအေနာက္က ထိုင္ေနရံုပဲဘယ္ေလာက္သက္သာလဲ ႔ ႔ ႔ လူႀကီးေတြထက္ ကေလးေတြကိုအေရာင္ေျပာင္းရတာဘယ္ေလာက္လြယ္သလဲ ႔ ႔ေဟာအခုၾကည့္စမ္း ဟိုအဖြ႔လ ဲ က္ထဲဓါးသာထည့္ေပးလိုက္အေမဆိုတဲ့ဟာကိုေတာင္သတ္ဖို႔ဝန္မေလးေတာ့ဘူးေတြ႔လား ့ ့ ့ ငါလိုခ်င္တဲ့ လူေတြကအဲ့ဒါမ်ိဳးလူေတြကြ ့ ့ ့ဟိုကေလးေတြကို ေလွာင္အိမ္ထဲျပန္ထည့္ျပီး အစာအ ငတ္ထားလိုက္ ့ ့ ့အခ်င္းခ်င္းသတ္ၿပီး အစိမ္းအတိုင္း စားၾကလိမ့္မယ္တစ္ေယာက္ထဲက်န္မွငါ့ဆီေခါ ္လာခဲ့ ၾကားလား ့ ့ ့မြန္ဂိုဘက္ကဓားျမေတြကိုလဲေျပာလိုက္ ့ ့ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ဆယ္ႏွစ္ေအာက္ကေလးေတြရသ ေလာက္သာဖမ္းခဲ့လို႔ ေတာင္းတဲ့ေစ်းေပးမယ္လို႔ေျပာလိုက္ ႔ ႔ ႔ မင္းလူေတြကိုလည္း ရေလာက္ဖမ္းခိုင္း ့ ့ တစ္ရက္ကိုအနည္းဆုံး သုံးေလးေယာက္ေလာက္ေတာ့မိလာပါေစ ့ ့ ့ ဝမ္ဟန္႔တို႔ အဖြ႔ဲကိုလြင္ျပင္အစပ္ မွာ အခ်ဳပ္ေထာင္တစ္ခုအျမန္ေဆာက္ခိုင္းလိုက္ ့ ့ ့တာတာမ်ိဳးႏြယ္စုက ငါ့ကိုသူတ႔ို အႀကီးအကဲကိုလုပ္ က်န္ျပီးေနရာယူဖို႔ေျပာေနတယ္ ့ ့ ့မင္းသြားသတ္ေပးလိုက္ၾကားလား ့ ့ငါသာ တာတာေတြအႀကီးအကဲျဖစ္ လာရင္ျမက္ခင္းလြင္ျပင္တစ္ခုလုံးငါ့လက္ေအာက္ေရာက္လာတာနဲ႔အတူတူဘဲကြ ဟားဟားဟား ့ ့ ့ ေကာင္မေလးေတြကိုလဲ ငါတို႔အတြက္ဘဲသုံး ေတာ့မယ္ဝူတုရန္ရဲ႕ေသြးသားေတြက အစဥ္အဆက္ လိုက္ေဟာဒီျမက္ခင္းလြင္ျပင္ႀကီးအုပ္စိုးၾကလိမ့္မယ္ ့ ့ ့ အဲဒါမွတကယ့္ေရရွည္စီမံကိန္းဘဲ မျဖစ္စရာ လဲမရွိဘူး ့ ့ ့ငါတို႔ကိုကာကြယ္မယ့္ျမိဳ႕ရိုးနဲ႔စစ္တပ္လဲ အရံသင့္ရွိတယ္ ့ ့အေျခမလွရင္ လြင္ျပင္ကိုေျပးရံုဘဲ ဘာမွခုခံတိုက္ဖ႔မ ို စဥ္းစားနဲ႔ငါတို႔အတြက္သူမ်ားေတြတိုက္ေပးလိမ့္မယ္အေသခံလိမ့္မယ္ငါတို႔လုပ္ရမွာကကိုယ့္ လူေတြအေျခအေနမဟန္ရင္ေျပးသာေျပးအသက္မေသဖို႔ကအဓိကငါတို႔မေသမခ်င္းႀကိဳက္တာလုပ္လို႔ရ တယ္ၾကားလားဒါကိုမေသမခ်င္းမွတ္ထားပညာႀကီးရွိဝူတုရန္ရဲ႕ဆုံးမစကားဘဲခ်န္စုနယ္ဘက္ကတစ္ခ်ိဳ႕ဂိုဏ္း ေတြကင့ါဆီသစၥာခံခ်င္ေနတယ္လို႔ ဝမ္ဟန္႔ ကေျပာတယ္ ့ ့ ့မင္းလူေလးငါးေယာက္ေလာက္လႊတ္ျပီး ့ ့စုံစမ္း ခိုင္းလိုက္ ့ ့အျပန္ကိုလက္ခ်ည္းဗလာျပန္မလာၾကေစနဲ႔ ႔ ႔ ႔" " စိတ္သာခ်ေနပါမင္းသားေလးရ ့ ့လူငါးေယာက္ဆိုျမင္းလွည္းငါးစီးဘဲ မိန္းမနဲ႔ကေလးေတြကိုေအာ တိုက္ေနေအာင္ဖမ္းခိုင္းခဲ့မယ္ ့ ့ေခြးသရဲပါဗ် ့ ့ ့ဟဲဟဲမင္းသားေလး ့ ့ ့ကြ်န္ေတာ့္ကေလးေတြလဲသတ္ မျပစ္ပဲထည့္လို႔ရတယ္မဟုတ္လားဗ် ့ ့ ့အနာဂတ္စီမံကိန္းထဲမွာ ့ ့ ့" " ရတာေပါ့ကြ ႔ ႔လူမ်ားေလေကာင္းေလဘဲ ငါတို႔မ်ားမ်ားခိုင္းစားရေလဘဲေပါ့ကြ မင္းကလည္း ဘာလဲ မင္းေကာင္မေလးေတြကေရာ ဗိုက္ႀကီးေနျပန္ျပီလားဟားဟားဟား ့ ့ ့ မိန္းမေတြကလဲ အဲ့ဒါခက္တာဘဲ ကြ ႔ ႔ ႔ ၾကာၾကာေလး လက္တလ ြဲ ိုက္မိရင္ ေဖာက္လာေတာ့တာဘဲ ႔ ႔ တစ္ရက္တစ္ေယာက္ပဲေကာင္းတယ္ ဟားဟားဟား ့ ့ ့ အခုေတာ့ ကိစၥမရွိပါဘူးေလ ငါ့အစီအစဥ္နဲ႔အံက်ဘဲ ႔ ႔ ႔ အဲဒီေကာင္မေတြကိုအေစာင့္ အေရွာက္နဲ႔ ထြက္မေျပးနိုင္ေအာင္ထားလိုက္ ့ ့ ့ငါ့အတြက္ဒီညအသစ္တစ္ေယာက္ရွာခဲ့ၾကားလားေခြးသရဲ ႕႕႕ " "ဟုတ္ ့ ့ဒါနဲ႔သခင္ေလး ့ ့ဟိုေကာင္မႏွစ္ေယာက္ထြက္မေျပးရဲေအာင္ ့ ့ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းရိုက္ခ်ိဳးထားျပီး မ်က္ႏွာကိုအေရခြံလွန္လိုက္ရင္မေကာင္းဘူးလားဗ် ့ ့ ့" " ေဟ့ဒီမွာ ့ ့လူမေသ ဗိုက္မပ်က္ရင္ မင္းႀကိဳက္သလိုသာလုပ္ ့ ့ ့အဓိက ကအဲ့ဒီေကာင္မေတြသား

89

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေဖာက္နိုင္ဖို႔ဘဲ ႔ ႔ ႔ ေျခေထာက္ေတာ့ ခ်ိဳးခ်င္လည္း ႏွစ္ေခ်ာင္းမခ်ိဳးနဲ႔ကြ တစ္ေခ်ာင္းဘဲခ်ိဳး သြားလာရခက္ ေနဦးမယ္ ့ ့ ့သနားလို႔ေတာ့မဟုတ္ဘူးေခ်းအလူးလူးေသးအလူးလူးနဲ႔အခန္းထဲက ကေလးကိုငါမရခ်င္လို႔ ရွင္းတယ္ေနာ္ ့ ့ ့ငါနားေတာ့မယ္ ေကာင္မေလးအသစ္တစ္ေယာက္သြား ရွာခဲ့သြား ့ ့ ့ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ျပည့္တန္ဆာအိမ္တခါတည္းမပို႔ဘဲ ဇီးကပ္မကပ္ေသခ်ာေစာင့္ၾကည့္ရမယ္ကြ ့ ့ ့ ေသာက္သုံးမက်တဲ့ အျမံဳမေတြကေတာ့ျပည့္တန္ဆာတန္းေရာက္ျပီသာမွတ္လိုက္ေပေတာ့ ငါ့တပည့္ေရ ဟားဟားဟား ့ ့ ့ "့ " ဟုတ္ပါ့ မင္းသားေလးရာ ့ ့ဟုတ္ပါ့ ဘယ္သူမွမင္းသားေလးလို ေတြးမိၾကမွာမဟုတ္ဘူး ဟီးဟီး ့ ့ ့ ဒီေကာင္ေတြႀကီးလာလိ႔က ု ေတာ့ ေခြးသရဲတို႔ကအျငိမ္ေပါ့ဗ်ာ ့ ့ပါးစပ္နဲ႔ခိုင္းစားေနရံုဘဲ ဟားဟားဟား ့ ့ ့" ဘုရားဗုေဒၶါဟုသာတလိုက္ခ်င္ေတာ့သည္။ဝူတုရန္မွာဤသို႔ေသာမဟုတ္မဟတ္စိတ္ကူးမ်ိဳးကိုဘယ္ကဘယ္လို ရသြားသည္မသိ။အင္း ဒင္းစိတ္ကူးသာအေထာင္အထည္ေပါ ္သြားရင္ေတာ့ကမၻာပ်က္မည့္ကိန္း ရွိေပ၏။ကေလးငယ္ေတြကို အတင္းဖမ္းခိုင္းျပီးလက္ သပ္ေမြးယုံသာမဟုတ္။၎တို႔ကိုအုပ္စုငါးစုဖြဲ႕ကာအ ခ်င္းခ်င္းတိုက္ခိုင္းေလသည္။ထိုအထဲမွမေသဘဲက်န္ခဲ့သည့္ဆယ္ေယာက္ကိုလူစိတ္မရွိေတာ့သည္အထိျဖစ္ သြားေအာင္ျပန္တိုက္ခိုင္းျပီးေနာက္ဆုံးက်န္သည့္ကေလးတစ္ဦးတည္းကိုသာေရြးခ်ယ္ယုံသာမက။သူႏွင့္ေခြး သရဲတ႔က ို ပါသူတို႔အေမြဆက္ခံမည့္ကေလးမ်ားကိုသားေဖာက္သလိုေဖာက္ၾကဦးမည္ဆိုပါလား။ ဘုရား။ဘုရား ေတြးလဲေတြးတတ္သည့္ဝူတုရန္ေပဘဲ။မိဘေက်းဇူးကိုေတာင္မသိတတ္မွေတာ့မသိ တတ္ယုံသာမကပါေလ။ဖခင္အရင္းကိုေတာင္မေသမရွင္ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ခဲ့သည့္သူ႔အတြက္ကေတာ့ သား သမီးသံေယာဇဥ္ေတြဘာေတြဆိုသည္မွာဘယ္သိပါ့မည္နည္း။မသိ၍လည္းအရင့္အရင္ကသူႏွင့္ရသည့္ကိုယ္ ဝန္သည္ေတြကိုသတ္သည့္လူသတ္။ဗိုက္ကိုေျခေထာက္ ႏွင့္ကန္လိုကန္။သူ၏အဆိပ္လက္ႏွင့္ ဗိုက္ကိုဖိလိုဖိ လုပ္ခဲ့သည္ပဲ။ မေသဘဲက်န္ေနသည့္ေကာင္မေလး ေတြအဖို႔ကေတာ့ဝူတုရန္ႏွင့္ေခြးသရဲႏွိပ္စက္ သည့္ဒါဏ္ရာအနာတရမေပ်ာက္ခင္မွာပင္ျပည့္တန္ဆတန္း ၍ျဖစ္သြားၾကရရွာသည္။ ေကာင္မေလးအခ်ိဳ႕ဆိုရင္ျဖင့္အခုခ်က္ျခင္းႏွိပ္စက္ခံထား၍ေသြးအလူးလူးျဖစ္ေနသည့္ၾကားမွျပည့္တန္ဆာအိမ္ မေရာက္ခင္ခြးသရဲ၏တပည့္မ်ားဝိုင္းျပီးအဓၶမက်င့္ၾကသည္ကိုအရင္ခံလိုက္ရရွာေသးသည္။အခ်ိဳ႕ကလည္းအဲ့ဒီ ေနရာမွာပင္အသက္ေသဆုံးသြားၾကသည္ကမ်ားလွေပသည္။ဤေနရာတြင္မေသလ်ွင္ လည္းျပည့္တန္ဆာအိမ္၌ေသၾကရသည္ပင္။ဝူတုရန္၏ယုတ္မာရက္စက္ပုံကေတာ့စာဖြဲ႔၍မ ကုန္။အျခားမၾကည့္ႏွင့္မေန႔ကအျဖစ္အပ်က္ကို သာ ၾကည့္ဝူတုရန္ျခံထဲက မက္မုန္သီးေလး တစ္လုံးျခံ အျပင္၌ေၾကြက်ေနသည္ကိုေကာက္ယူကာစားလိုက္မိသည့္ဆီတို႔ဟူးေရာင္းသည့္သူအားဆုံးမလိုက္သည့္ပုံက နည္းနည္းမွလူမဆန္ေပ။မက္မုန္သီးကိုခိုးယူ၍ဆိုေသာအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ေခြးသရဲကလက္ျဖတ္လိုက္သည္ ကိ။ု ဝူတုရန္ကေနာက္တစ္ဖက္ရွိေနရင္အခုလိုယူေနဦးမည္ဟုဆိုလိုက္ေသာေၾကာင့္ေခြးသရဲကေနာက္တစ္ ေခ်ာင္းပါဆီတို႔ဟူးသည္ကိုအဆစ္ေတာင္းသြားေသးသည္မဟုတ္လား။လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းျပတ္သြားသည္ပင္ကို အားမရနိုင္ေသးေသာေခြးသရဲကခိုးကတာလက္စားတာပါးစပ္ဟုဆိုကာသြားေတြသံညွပ္ျဖင့္တစ္ေခ်ာင္းျခင္းဆြဲ ႏွတ္ျပန္ေလသည္။တပည့္လုပ္သည့္လူကိုဆရာကတား ဆီးမည္ဟုထင္ပါသေလာ။ေဝးေပစြ။ မ်က္လုံးကျမင္၍ေကာက္ယူစားေသာက္ေသာေၾကာင့္အဓိကတရားခံကမ်က္လုံးဟုပင္ဆိုလိုက္ေလ ေသး၏။ဤသို႔အေျပာေတြကေခြးသရဲ အႀကိဳက္ပင္မီး ရဲရဲဖုတ္ထားသည့္သံေခ်ာင္းျဖင့္ဆီတို႔ဟူးသည္ ၏မ်က္စိႏွစ္ကြင္းအလင္းမဲ့ေအာင္ထိုးေဖာက္ခဲ့သည္မဟုတ္ပါလား။ ျမိဳ႕ေစာင့္တပ္မႈးဝမ္ဟန္႔ကေရာဘာလုပ္သည္ ထင္ပါသနည္း ။တိုင္းျပည္ကိုေတာ္လွန္သည့္ရာဇဝတ္ သားကိုဖမ္းလာသလိုဒုကၡိတဆီတို႔ဟူးသည္ကိုေႏွာင္ႀကိဳးအထပ္ထပ္တုပ္၍ျမိဳ႕တြင္းျမိဳ႕ျပင္လွည့္လည္ျပသျပီးေ ထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ထားလိုက္ေပသည္။နာရီႏွစ္ေမာင္းသုံးေမာင္းပင္မၾကာပါ။အက်ဥ္း

90

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေထာင္၏အေလာင္းစြန္႔ျပစ္ရာသုသာန္ေျမမွာဆီတို႔ဟူးသည္အေလာင္းကိုလာေရာက္စြန္႔ျပစ္သြားၾကသည္ကို လူတိုင္းေတြ႔လိုက္ရေလသည္။ကေလးသုံးေယာက္ႏွင့္ဘာမွမလုပ္တတ္ေသာ ဆီတ႔ဟ ို ူးသည္၏မိန္းမ။ေယာက်ာၤးအေလာင္းကိုသျဂိ ၤဳလ္ဖို႔စရိတ္မတတ္နိုင္ရွာေသာဆီတို႔ဟူးသည္၏ မိန္းမ။သူမကေရာဘာျဖစ္သြားသည္ဟုထင္ပါသနည္း။ဝူတုရန္၏ျပည့္တာဆာေဂဟာတြင္ခႏၶာကိုယ္ကို ေရာင္းကာရလာေသာေငြျဖင့္ေယာက်ာၤးအေလာင္းေျမက်ေအာင္လုပ္သြားရွာသည္။ ကေလးသုံးေယာက္ကိုေတာ့ေစတနာရွင္ႀကီးဝူတုရန္သနားသျဖင့္ေစာင့္ေရွာက္ေပးမည္ဟုဆိုကာ ေခၚသြားေလ၏။ အခုေတာ့ေခြးစာေလာက္ေတာင္မ ေကာင္းေသာအစာခြက္ကိုယ္စီႏွင့္သံေလွာင္အိမ္ထဲမွာ ငိုႀကီးခ်က္မျဖင့္ဝူတုရန္၏ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းကိုခံစားေနရရွာေလျပီ။ ေနာက္ေရာက္လာမည့္ ကေလးအဖြ႔ႏ ဲ ွင့္ဆီတို႔ဟူးသည္၏ကေလးသုံးေယာက္တို႔သူေသကိုေသကိုက္ၾကခဲၾကသတ္ျဖတ္ၾကရေပဦးေတာ့ မည္။ဤလူေတြ အုပ္စိုးေနေသာသုချမိဳ႕ေတာ္ဟူသည့္နယ္စပ္ျမိဳ႕ကေလးမွာအလြန္ အင္မတန္မွ ေအးျငိမ္းခ်မ္းသာ၍ေလာကီသုခအဝဝတို႔ျဖင့္ျပည့္စုံလွေပသည္။ဤသုခေတြကဝူတုရန္တို႔အတြက္သာ။ ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားမ်ားအတြက္ကေတာ့ငရဲဘုံ။ဝူတုရန္၏အေျခြအရံဒုစရိုက္သမားေတြအတြက္ကနတ္ ျပည္စင္စစ္ပင္။သုချမိဳ႕ေတာ္၌လူအမ်ိဳးအစားႏွစ္မ်ိဳး တည္းသာရွိသည္။ ေယာက်ာၤးမွန္လ်ွင္သူခိုးဓားျမလူယုတ္မာ။မိန္းမမွန္လ်ွင္ျပည့္တန္ဆာဤႏွစ္မ်ိဳးမွလ၍ ြဲ သုချမိဳ႕ေတာ္မွာ ဘာမွမရွိ ။ဥပေဒ။ကိုယ္က်င့္တရား။ဘာသာေရး။လူမႈေရး ဘာမွမရွိ။ ထိုအရာအားလုံး၏အရွင္သခင္သည္ ဝူတုရန္။ ဥပေဒ၏ဘုရင္။ကိုယ္က်င့္တရား၏သခင္။ဘာသာေရး၏မီးရႈးတန္ေဆာင္။လူမႈေရး၏ဖခင္ႀကီး မွာဝူတုရန္။တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးဆိုသည္မွာဝူတုရန္ထံ၌သာရွိသည္။ ဤလူသားကိုအေရာင္အဝါပိုမိုထြန္းေတာက္လာေအာင္တာတာဓားျမတို႔ကလူမိ်ဳးေခါင္းေဆာင္ခန္႔အပ္ဦးမည္ ဆိုပါကလား။ဝူတုရန္တ႔ဘ ို ုန္းမီးေနလဟုန္း ဟုန္းထလာျပန္ဦးေတာ့မည္။မင္းေနျပည္ေတာ္က တားဆီးခိုင္းထား၍နယ္ျခားေစာင့္တပ္မႈးအျဖစ္ဝမ္ဟန္႔ကတာဝန္အရကာကြယ္ေနရသည့္တာတာဓားျမအုပ္စု ႏွင့္ ဝူတုရန္သာပူးေပါင္းမိသြားလ်ွင္မြန္ဂိုကိုတားဆီးထားေသာဟန္နယ္စပ္စစ္တံတိုင္းက်ိဳးသြားသည္ ႏွင့္အတူတူပင္။ဤသို႔သာျဖစ္လာခဲ့မည္ဆိုရင္မြန္ဂိုႏွင့္နယ္နမိတ္ခ်င္းထိစပ္ေနေသာခ်န္စုျပည္နယ္တစ္ခုလုံးဝူ တုရန္လက္ေအာက္ကိုအေႏွးႏွင့္အျမန္က်ေရာက္သြားေပေတာ့မည္။ ခ်န္စုနယ္ဆိုသည္မွာကအနက္ေရာင္ဒုစရိုက္သမားတို႔ေပ်ာ္စံရာ။ အက်င့္ပ်က္ျခစားမင္းမႈထမ္းတို႔၏အိမ္ယာ။ ခ်န္စုတစ္နယ္လုံးရွိျမိဳ႕စားမင္းေတြကတပ္မႈးႀကီးဝမ္ဟန္႔ကိုမသာရင္သာေနရလိမ့္မည္ေလာဘေဇာတိုက္သည့္ ေနရာ၌ဝမ္ဟန္႔ထက္ည့ံေသာသူတစ္ေယာက္မွမပါ။ထိုလိုမ်ားရွိေနသည့္အရပ္ေဒသမ်ိဳးက ေတာ့ဝူတုရန္အႀကိဳက္စားက်က္ေျမပင္။အဆိုးတကာ့ အဆိုးဆုံးျဖစ္လာနိုင္သည့္ကိစၥကေတာ့။ ဝူကုဖုန္း၏ေျမးဝမ္းကြဲသံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္းေခါင္းေဆာင္ေသာဝူေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ႏွင့္ဝူကုဖုန္းရဲ႕ျမစ္အရင္း ေခါက္ေခါက္ဝူတုရန္တို႔ သာမလႊဲမေသြပူးေပါင္းမိသြားလ်ွင္ဖြတ္ကေနမိေခ်ာင္းျဖစ္သည္ထက္ဆိုးသြားမည္မွာ ဧကန္မုခ်ပင္။အသာတၾကည္အယုံသြင္းျပီးပူးသတ္လ်ွင္သံက်ြန္းအုပ္စုတစ္ခုလုံးျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းရမည့္ကိစၥကို လက္လြတ္စပယ္လုပ္လိုက္ေသာက်န္းရွင္း၏မီးကြ်င္းမီးက်န္မ်ားကခ်န္စုတြင္အုံႏွင့္က်င္းႏွင့္ဟုန္းဟုန္းေတာက္ ေလာင္လာအုန္းေတာ့မည္ထင္ေလသည္။အခုေတာ့ေမႊယုံေလာက္သာေမႊသြားေသာကိုေရႊ က်န္းရွင္း၏ရန္သူေတာ္သံကြ်န္းသခင္ႀကီးကမိစာၦက်ားဟူေသာခ်န္စုနယ္ကအနက္ေရာင္ဂိုဏ္း၏ရာဇပုလႅင္ ေပၚကိုအခန္႔ သားထိုင္ေနေလျပီ။သံကြ်န္းကလူေတြ ႏွင့္ဝူမ်ိဳးဆက္စံအိမ္ႏွစ္ခုကလူေတြေရာက္လာလ်ွင္ သံကြ်န္းသခင္ႀကီး၏မိစာၦက်ားကခ်က္ျခင္းလက္ငင္းအသက္သြင္းလိုက္သလိုရွင္သန္လာျပီးခ်န္စုကသိုင္းဂိုဏ္း ေတြကိုစတင္ဝါးျမိဳေပေတာ့မည္။ ဝူတုရန္ကိုသစၥာခံရန္ ခြင့္ေတာင္းထားသည္ကအရင္ကမိစာၦက်ား ဂိုဏ္းခ်ဳပ္

91

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေဟာင္း။ဝူတုရန္၏လူေတြေရာက္လာလို႔ဝူဖန္းတို႔ႏွင့္အဆင္မေျပျဖစ္ၾကလ်ွင္ေတာ့ခ်န္စုသာမက သိုင္းေလာက ပါ ေအးခ်မ္းေလာက္ေပသည္။သူတို႔အခ်င္းခ်င္းတိုက္၍ေသကုန္ၾကရင္ လည္း ဝမ္းနည္းစရာမရွိသို႔ေသာ္ ။ လက္ေတြ႔သည္စိတ္ကူးႏွင့္တျခားစီသာျဖစ္ေလသည္။ " ဟားဟားဟား ့ ့ ့က်ဳပ္က အခုလက္ရွိမိစာၦက်ား ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ဝူဖန္းပါ ့ ့ေမာင္ရင္တို႔ကိုကမ္းလွမ္းခဲ့တာက အရင္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ ့ ့ ့တစ္မ်ိဳးေတာ့မထင္ပါနဲ႔ေမာင္ရင္တို႔ရယ္ ့ ့ ့သစၥာမခံေပမယ့္ မိတ္ေဆြ ေတာ့ဖ႔ပ ြဲ ါရေစ ့ ့ ့ဒီေတာ့ကား ့ ့ ့ေမာင္ရင္တို႔ျပန္တဲ့အခါ က်ဳပ္သမီးနဲ႔ က်ဳပ္လူတုန္းဖုက်င္းကိုထည့္လိုက္ပါ့မယ္ ့ ့ ့သူတို႔ကဘဲ လြင္ျပင္သခင္ႀကီးကို အက်ိဳးအေၾကာင္းရွင္း ျပတာပိုေကာင္းပါလိမ့္မယ္ ့ ့ေမာင္ရင္ေလးတို႔လည္းအျပစ္လြတ္တာေပါ့ ကိုင္းဒီမွာစိတ္လြတ္လက္လြတ္သာနားၾက ့ ့ ့လုိအပ္တဲ့အကူအညီေတြကို ဟိုကတုန္းဖုက်င္းကိုေျပာလိုက္ အားလုံးအကူအညီေပးဖို႔အသင့္ဘဲ ဟုတ္ျပီလား ့ ့ ့ ့" " ဟုတ္ကဲ့ပါ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး ့ ့ ့ကြ်န္ေတာ္တို႔ကလဲ တခါတည္းသစၥာခံရမယ္လို႔ဆိုတာမဟုတ္ပါဘူး ့ ့ဒီ ကိုလာတာလဲအေျခအေနတီးေခါက္ရင္းအလုပ္ကေလးလည္းရွိလို႔ပါ ့ ့ ့ကြ်န္ေတာ္တို႔က ညတြင္းခ်င္း ျပန္မွာပါဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးလုူေတြသာအဆင္သင့္ျပင္ခိုင္းထားလိုက္ပါေလ ့ ့အခုေတာ့ခြင့္ျပဳပါဦးအျပန္ကိုဆက္ ဆက္ဝင္ေခၚပါ့မယ္ ့ ့ " ေျမြေျမြခ်င္းေတာ့ေျချမင္ၾကသည္ကိုး။ဝူတုရန္၏လူေတြကလည္းလည္သည္ပင္။ျပႆနာစကားတစ္ ခြန္းမွမဆို။သူတို႔ႏွင့္မဆိုင္သူတို႔အလုပ္မဟုတ္မွန္းသိသည္။သိုင္းပညာခ်င္းလည္းမယွဥ္နိုင္ေလာက္မွန္းလဲ သိသည္ဒါ့ေၾကာင့္အခ်ိဳသပ္၍ေျပာဆိုေနျခင္းသာ။ဝူတုရန္ႏွင့္ဆရာေခြးသရဲစီမံလိမ့္မည္။အသက္ ေတာ့အလကားအေသမခံခဲ့ႏွင့္ဟုဝူတုရန္မွာလိုက္သည္မဟုတ္လား။ဝူဖန္းကေရာထိုလူေတြႏွင့္ဘာမွမ ထူးပါ ။ သူ႔အေနျဖင့္ဤငခ်ြတ္ေလးေတြကိုလက္မေျမွာက္ဘဲသတ္လို႔ရသည္။သို႔ေသာ္လည္းမသတ္ပါ။ သူ႔ဂိုဏ္းအတြက္ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံလိုေနေသးသည္။လူေလးရာ၊ငါးရာေလာက္ရွိေသာမိစာၦက်ား ကသစၥာခံမည္ဟုေျပာကတည္းကနွယ္နွယ္ရရမဟုတ္မွန္းသေဘာေပါက္ေလသည္။ထို႔ေၾကာင့္စူးစူးႏွင့္တုန္း ဖုက်င္းကိုစနည္းနာရန္ထည့္လိုက္ျခင္းပင္။ေရႊလမ္းေငြလမ္း မပြင့္ပြင့္ေအာင္ဖြင့္။ျပီးမွ လြင္ျပင္သခင္ႀကီးကိုပူးသတ္ျပီးလြင္ျပင္ေဒသကိုသိမ္းယူမည္ ဤကားဝူဖနိး၏အေတြး။ေျမြေျမြေျချမင္ၾက ေသာေျမြနွစ္ေကာင္ဘယ္သူကအရင္အစားခံရမည္လည္းေတာ့မေျပာတတ္ေပ။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့။ဝူဖန္းကိုအခ်ိဳသပ္လာသည့္တပည့္လူလည္ေတြကိုအေသနိုင္ေအာင္ထိမ္းထားနိုင္ေသာ ဝူတုရန္ကဝူဖန္းထက္သာေပလိမ့္မည္။အသက္အရြယ္ႏွင့္မလိုက္ေအာင္နည္းေပါင္းစုံႏွင့္ ေကာက္က်စ္တတ္ေသာဝူတုရန္ကိုသာ။ကြ်န္းေပၚကေနဘယ္မွမေရာက္ဖူးေသာပင္လယ္ဓားျမကလူလည္က် လိ႔ေ ု တာ့ရႏိုင္မည္မထင္ေပ။ဤပံုအတိုင္းသာဆိုရင္ျဖင့္ခ်န္စုသည္သိုင္းေလာ ကအတြင္းပထမဆုံးစတင္ဆူပူလာသည့္အရပ္ေဒသျဖစ္လာေတာ့မည္ထင္ေလ၏။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး B14#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။၁၄ ။ဘီ တုရွင္း၏စာၾကည့္ေဆာင္အတြင္းသို႔တုရွင္းခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲမည္သူမွမဝင္ရဲၾကေပ။ထိုအထဲတြင္တုရွင္း ၏ဒုတိယဇနီးတုဖန္းသမီးရွင္းရီလည္းပါေလသည္။ခ်န္ယုေဝတစ္ေယာက္သာလ်ွင္တုရွင္း၏စာၾကည့္ ေဆာင္အတြင္းသို႔ဝင္ရဲထြက္ရဲေလရာအခုလည္းစာၾကည့္ေဆာင္ကိုသန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရန္အတြက္ေရာက္

92

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေနေလျပီတည္း။အခန္းသန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရန္လာသည့္ခ်န္ယုေဝမွာသန္႔ရွင္းမလုပ္နိုင္ဘဲကုတင္ေပၚတြင္ေတြ႔ လိုကရ ္ သည့္နဂါးသတ္ဓါးသတ္ေၾကာင့္အေတြးမ်ားသြားေလသည္။ စားပြေ ဲ ပၚရွိ ဖတ္လက္စာအုပ္။အရက္ခြက္ႏွစ္ခြက္ႏွင့္စားစရာအၾကြင္းအက်န္ေတြျပီးေတာ့နဂါးသတ္ဓါး။ ထိ႔အ ု တူတုရွင္း၏ေရွာင္တခင္နယ္စစ္ျခားေစာင့္ခံတပ္ေတြကိုဝင္ေရာက္စစ္ေဆးသည့္လ်ွိဳ႕ဝွက္ခရီးစဥ္ဟာဘာ ကိုရည္ညႊန္းေနသည္ကိုခ်န္ယုေဝသေဘာေပါက္နားလည္သြားေပျပီ။ က်န္းရွင္းအိပ္စက္သြားသည့္ကုတင္ကိုတြန္းေရႊ႔႕ျပီးေျမေအာက္ခန္းအတြင္းသို႔ဆင္းလာခဲ့ေလရာသူမ၏အေတြး မွာရာႏႈန္းျပည့္မွန္ကန္ေၾကာင္းသိလိုက္ရေလေတာ့သည္။ တုရွင္း၏ကိုယ္က်ပ္အက်ီ ၤမွာမရွိေတာ့။သူမ၏ကိုယ္က်ပ္သာက်န္ေနခဲ့သည္မဟုတ္လား။ခ်န္ယုေဝ တစ္ေယာက္နဂါးသတ္ဓါးကိုေျမေအာက္ခန္းအတြင္းရွိစဥ္ေပၚတြင္တင္ထားလိုက္ျပီးေနာက္ကိုယ္က်ပ္ အက်ီ ၤကိုဝတ္ဆင္လိုက္ကာေျမေအာက္ခန္းမွျပန္ တက္လာခဲ့လိုက္ေတာ့သည္။ စာၾကည့္ကိုသန္႔ျပန္႔ေနသည္အထိသုတ္သင္ရွင္းလင္းလိုက္ျပီးစာၾကည့္ေဆာင္မွျပန္ထြက္သြားေလ ေတာ့၏။ထို႔ေနာက္သူမ၏အခန္းထဲမွေသြးတစက္လက္နက္ပုန္းႏွင့္ေငြလႊဲလက္မွတ္တို႔ယူ၍ျမင္းေဇာင္းမွျမင္း တစ္ေကာင္ကိုေတာင္းကာနန္းေတာ္ထဲမွထြက္သြားေလသည္။ " ဘာ ့ ့မေန႔ကတည္းက ့ ့မင္းသမီးတစ္ပါးေပ်ာက္ေနတာကို ေမာင္မင္းတို႔က ဒီေန႔မွ သံေတာ္ဦး တင္ရသလားကြ ႔ ႔ ႔ " " တိက်ေသျခာေတာ္မူေအာင္ ့ ့ေလ့လာစုံစမ္း ့ ့" " ေတာ္တိတ္ ့ ့ဘာကိုတိက်ေသျခာေအာင္ေလ့လာေနရတာတုန္းကြ ႔ ႔ ငါမေျပာလိုက္ခ်င္ဘူး ့ ့" တုဖန္း၏အမ်က္ေဒါသေအာက္တြင္ကုန္းကုန္းႏွင့္အိပ္ဖန္ေစာင့္မ်ား။နန္းတြင္းအပိိ်ဳေတာ္မ်ားႏွင့္အ မတ္မ်ားမွာေနစရာမရွိေအာင္ထိပ္လန္႔ေနၾကေလသည္။တုဖန္းကေျပာလက္စ စကားကိုမဆက္ေသးဘဲ အတန္ၾကာသည္အထိနဖူးေၾကာမ်ားေထာင္ေနေအာင္စဥ္းစားလိုက္ျပီး။ " ဒါေမာင္မင္းတို႔ရ႕ဲ မင္းသားႀကီးက်န္းရွင္းစနက္ ပဲ ႔ ႕ ကေလာင္တံနဲ႔စာရြက္ယူခဲ့ ဟန္ကိုစာပို႔ျပီးအသိ ေပးရမယ္ ့ ့ ့သမီးေတာ္ ယုေဝ နယ္စပ္မေက်ာ္ေသးခင္လုေတာက္တို႔ကို ေစာင့္ႀကိဳခိုင္းရမယ္ ့ ့ဟဲ့ငါေျပာ ၾကားၾကသလား ့ ့ "့ " အမိန္႔ေတာ္ အတိုင္းပါဘုရား ့ ့ ့" " ခလုန္း ့ ့ ့ခလြမ္း ့ "့ တုဖန္းသည္အမတ္ေတြၾကားထဲသ႔ေ ို ရတေခါင္းကိုျပစ္ေပါက္လိုက္ျပီး။ " ၾကားရင္လဲ သြားယူၾကပါလားကြ ႔ ႔ ႔ ၾကမ္းျပင္န႔ဖ ဲ င္နဲ႔က မခြာဘဲ ငါ့လက္ထဲ ေရာက္လာပါ့မလားကြ ဒါျပီးရင္ အမတ္ခ်ဳပ္က အမတ္ေတြကိုခိုင္း အမတ္ေတြကအစည္းေဝးထိုင္ ့ ့သင့္ေတာ္တဲ့အမတ္ ကိုေရြးျပီးတာဝန္ေပး ့ ့ ့အဲ့ဒီအမတ္က တဆင့္ျပန္ခိုင္း ့ ့မင္းတို႔အဲ့ဒီလို အဆင့္ဆင့္ခိုင္းျပီးမွ ငါ့လက္ထဲ စာေရးစရာကေရာက္မွာလားကြ ႔ ႔ ႔ အလာကားလူေတြ ့ ့ဒါေတာင္အခုထိ ဖင္ကမၾကြၾကေသးဘူးလား ့ ့ ့ ့" " ကြ်န္ေတာ္ မ်ိဳးသြားယူခဲ့ပါမယ္ မင္းႀကီး ့ ့ ့" " သြားျမန္ျမန္ေလး ဟိုအမတ္ေတြကေတာ့သုံးစားလို႔ရမွာမဟုတ္ဘူး ့ ့" တုဖန္း၏ကိုယ္ရံေတာ္တပ္ဖြဲ႔ဝင္တစ္ဦးကစာရြက္နွင့္ကေလာင္တံအားတုဖန္းေပးလိုက္သည့္အခိ်န္မွ အမတ္ေတြက ဝမ္းဗိုက္ပူပူႀကီးေတြကိုမနိုင့္တနိုင္မ၍လႈပ္လီလႈပ္ျဖင့္ကုန္းရုန္းထေနၾကေလသည္။ " ခင္ဗ်ားတို႔လည္း အသက္ေတြကႀကီးျပီဆိုေတာ့အနားယူသင့္ျပီ ့ ့ ့သန္မာဖ်တ္လတ္တဲ့လူငယ္ေတြနဲ႔

93

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အစားထိုးမွ သင့္ေတာ္ေတာ့မယ္ ့ေနာက္လထဲစာေမးျပဳလုပ္ရင္ေကာင္းမယ္ထင္တယ္ ့ ့" တုဖန္း၏စကားကထိုင္ရာမွထရန္အတြက္ေလးလံထိုင္းမိႈင္းေနေသာအမတ္ေတြရဲ႕ဖင္ကိုကင္းနဲ႔ကိုက္ ခိုင္းလိုက္သည့္အတိုင္းပင္။အမတ္မ်ားမွာဇိုးကနဲဇာတ္ကနဲထလာၾကသလို။ကနဦးကအာေစးမိေနေသာပါး စပ္မ်ားမွာလဲသြက္လက္လာၾကေလေတာ့၏။ " သီးခံေတာ္မူပါ မင္းႀကီး ့ ့အသက္အရြယ္ငယ္သူေတြဟာ ့ ့ဘယ္လိုမွအေတြးအေခၚနဲ႔ အေတြ႕အ ႀကံဳရင့္က်က္မႈရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး မင္းႀကီး ့ ့ "့ "ဆုံးဖ်တ္ခ်က္မွားပါလိမ့္မယ္ မင္းႀကီး ့ ့ငယ္႐ယ ြ ္ သူေတြဟာရာထူးဂုဏ္ရွိန္ရဲ႕ဒါဏ္ကိုခံနိုင္ဖို႔အတြက္လိုပါေသးတယ္ဘုရား ့ ့ " " ဟုတ္ပါတယ္မင္းတရားၾကီး ့ ့မင္းတရားႀကီး အေနနဲ႔ ႕ ႕ ႕ " " ေဟ့တိတ္ၾကစမ္း ့ ့ ့ ဒါမ်ိဳးေတာ့လူေကာႏႈတ္ေကာသြက္ၾကပါေပတယ္ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္နဲ႔ နားကိုညီးေနတာဘဲ သြားၾကေတာ့ ့ ့" တုဖန္းကႏွင္ထုတ္လိုက္သည့္တိုင္အမတ္ေတြကမသြားနိုင္ၾကေသးဘဲ အခ်င္းခ်င္းစုေဝးလ်က္တီးတိုး တိုင္ပင္လ်က္ရွိေနရာမွအမတ္တစ္ဦးကအတြန္႔တက္လိုက္ျပန္ေလသည္။ " မင္းႀကီး ့ ့အလ်င္စလိုဆုံးျဖတ္ခ်က္မခ်ဘဲ ့ ့ ့" " ေတာ္ေတာ့လ႔ေ ို ျပာထားတယ္မဟုတ္လား ့ ့ေဟ့တပ္မႈး ့ ့အသံထြက္လာတဲ့အမတ္မွန္သမ်ွဖမ္းျပီး အက်ဥ္းခ်ထားလိုက္ ့ ့ၾကားလား ့ ့" က်န္းရွင္း၏အစြမ္းကားအ့ံဖြယ္လိလိပင္။အစကိုဆြဲလိုက္သည့္တအုံလုံးတျပဳန္လုံးျပီထြက္လာေအာင္ျပဳလုပ္ႏိုင္ ပါေပသည္။ဟန္ၾကဴးမွာသိုင္းဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေတြ ဘုမသိဘမသိႏွင့္က်ဥ္းခ်ခံလိုက္ရသလို။အခုလည္း အမတ္တစ္ခ်ိဳ႕မွာထိုင္ခုန္မွဆင္းေပးရမည့္ပုံရွိေလ၏။ခ်င္ကအမတ္ေတြမီးခဲပုံေပၚတက္ထိုင္မိသလိုေန မသည့္ထိုင္မသာျဖစ္ေနခ်ိန္၌က်န္းရွင္းဆိုေသာမဟာလူသားကညီေတာ္ေမာင္ကိုဟန္က်ားေက်းရြာရွိၾကယ္နီ တည္းဆိုေဆာင္မွာထားထားျပီးျပႆနာကိုမီးခြက္ထြန္း၍ရွာရေအာင္ၾကံေဆာင္ေနျပန္ေလျပီ။ က်န္းရွင္းေတြ႔လိုက္သည္ကလူတစ္ေယာက္။သူတစ္ခါမွမျမင္ေတြ႔ဖူးေသာလူတစ္ေယာက္သာျဖစ္ေလ ၏။သို႔ပါေသာ္လည္း ထိုလူ၏လက္နက္ကိုေတာ့က်န္းရွင္းေကာင္းစြာသိေလသည္။ထိုလက္နက္မ်ားေၾကာင့္ က်န္းရွင္းကဤလူစိမ္းကိုစိတ္ဝင္စားသြားျခင္းပင္။ထိုလူကိုလူရွင္းေသာေနရာ၌အနည္းငယ္မ်ွေမး စမ္းၾကည့္လိုက္လ်ွင္သူထင္ထားသည့္လူဟုတ္မဟုတ္ေသခ်ာေပါက္သိရလိမ့္မည္ဟုက်န္းရွင္းယူဆထား ေလသည္။သူထင္ထားသည့္လူသာမွန္ပါဤလူအဖို႔ဒီေန႔ဒီရက္သည္လူ႔ေလာႀကီး၌ေနာက္ဆုံးေနထိုင္သြားရ သည့္ေန႔ရက္သာျဖစ္ေပလိမ့္မည္။အေရွ႕မွလူသည္လည္းရြာလည္ေစ်းကတည္းက က်န္းရွင္းေနာက္ကလိုက္လာမွန္းရိပ္စားမိေလသည္။က်န္းရွင္းကလည္းထုိလူရိပ္မိေအာင္တမင္လိုက္ေန ျခင္းသာ။သို႔မွသာထိုလူ၌အေပါင္းအပါမ်ားပါလာခဲ့ရင္ထိုလူကမိတ္ေဆြေတြထံအကူအညီေတာင္းလိမ့္မည္ ဟုယူဆထားေသာေၾကာင့္ပင္။အခုထိုလူ၌အေပါင္းအသင္းမိတ္ေဆြရွိပုံမရေပ။ ရြာျပင္ေတာစပ္ဆီကိုသာဦးတည္ျပီးခပ္သုတ္သုတ္ေလးသြားေနေလ၏။မၾကာခင္က်န္းရွင္းကထိုလူကိုမွီ လာမည္မွန္းကိုက်န္းရွင္းေကာဤလူပါရိပ္စားမိၾကေလသည္။သို႔ပါေသာ္လည္းထိုလူကထြက္ေျပးရန္မၾကိဳးစား ပါ။ထိုလူ၏ပုံစံကသတ္ကြင္းေကာင္းေသာေနရာကိုေရြးခ်ယ္ေနသည္ႏွင့္တူေလသည္။ကိုယ့္ကိုကိုယ္အ ျပည့္အဝယုံၾကည္ေနပုံရေသာလူမွာမည္သူျဖစ္မည္နည္း။က်န္းရွင္းကေရာထိုလူကိုဘာေၾကာင့္အသည္းအ သန္လိုက္ေနရပါသနည္း။ေတာစပ္ရွိက်ယ္ျပန္႔ေသာကြင္းျပင္အေရာက္တြင္အေရွ႕မွလူသည္ရပ္တန္႔လိုက္ျပီး က်န္းရွင္းဘက္လွည့္လိုက္ေလသည္။က်န္းရွင္းကိုတိုက္ခိုက္ရန္အတြက္ထိုလူစိတ္တိုင္းက်ေသာေနရာတစ္ခုကို

94

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ရွာေဖြေတြ႔ရွိသြားသည့္ပုံရေလသည္။ထိုလူ၏မ်က္ႏွာမွာတည္ျငိမ္ေနသေလာက္က်န္းရွင္းကေတာ့ျပံဳးျဖီးျဖီးႏွင့္ ထိုလူဆီတေျဖးေျဖးလွမ္းလာျပီးငါးေပေလာက္အကြာတြင္ရပ္လိုက္ခါအားပါးတရျပံဳးျပလိုက္ေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းထင္ထားသည္မွာတစက္မ်ွမလြေ ဲ ၾကာင္းကိုထိုလူကိုင္ေဆာင္ထားေသာလက္နက္ကသက္ေသ ခံေနေလျပီ။ဤလူသည္ကား။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 15#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္ (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၁၅ ။

တစ္ေပခြခ ဲ န္႔ရွည္သည့္ဓါးသံလ်က္ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုခါးၾကားမွဆထ ြဲ ုတ္ျပီးက်န္းရွန္းကိုမမွိတ္မသုန္စူးစိုက္ ၾကည့္ေနသည့္သူကားေတာင္ပိုင္းခါးကုန္းႀကီးေျမးျဖစ္ေလ၏။ ခါးကုန္းႀကီး၏သတင္းကိုၾကားလိုက္ရသည္ႏွင့္ေနာက္ဆုံးေသာအဆိပ္ငါးပါးက်င့္စဥ္ကိုေပါက္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္ေအာင္ေလ့က်င့္ျပီးျပည္မသို႔ထြက္လာခဲ့ျခင္းပင္။သူတစ္ဦးတည္းေတာ့မဟုတ္။သူ႔အကိုသုံးေယာက္ ႏွင့္ဘႀကီးႏွစ္ဦးပါ ပါေသးေပသည္။က်န္းရွင္းကိုသူေခၚလာသည့္ေနရာႏွင့္ေပတစ္ရာအကြာက ေတာအုပ္ အထဲတြင္သ႔အ ူ ကိုသုံးေယာက္ႏွင့္ဘႀကီးႏွစ္ေယာက္ရွိေနေသးသည္။သူကရြာထဲ၌စားစရာရိကၡာဝယ္ယူရန္ ဝင္လာျခင္းမ်ွသာ။သူအျပန္လမ္းေတာက္ေရွာက္က်န္းရွင္းလိုက္လာေသာေၾကာင့္အကူအညီေပးမည့္လူမ်ား ႏွင့္မလွမ္းမကန္းကိုမ်ွားေခါ ္လာျခင္းျဖစ္ေလ၏။စြတ္ပုတုန္းကက်န္းရွင္းကိုေသခ်ာၾကည့္ရင္းစဥ္း စားေနေလသည္။သူ႔အေနာက္ကိုလိုက္လာေသာသူမွာသာမာန္သိုင္းသမားတစ္ဦးမဟုတ္မွန္းေတာ့ရိပ္စားမိ ေလသည္။သူတစ္ဦးတည္းေကာင္းစြာရင္ဆိုင္နိုင္မည္ဟုလည္းယုံၾကည္လိုက္ေလသည္။ သိ႔ေ ု သာ္လည္းသူ၏ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြကိုအကူေခၚထားလိုက္သည္ကမွားမည္မထင္ေပ။သုံးႏွစ္လုံး လုံးသူတ႔ည ို ီအကိုေတြပူးေပါင္းတိုက္ကြက္ထြင္ထားၾကသည္ကိုလက္ေတြ႔အသုံးခ်သည္ကပို၍စိတ္ခ်ရသ လို အခ်ိန္ကုန္လည္းသက္သာမည္မဟုတ္ပါလား။စြတ္ပုတုန္းကပါလာသည့္ရိကၡာထုပ္ကိုအေဝးသို႔ လႊင့္ျပစ္လိုက္ျပီး။က်ယ္ေလာင္စူးရွေသာေအာ္သံတစ္ခုႏွင့္သူ႔လူမ်ားကိုအခ်က္ေပးလိုက္သည့္အခါတြင္။ က်န္းရွင္းဆီကစကားသံထြက္ေပၚလာေလေတာ့ သည္။ " ေတာင္ပိုင္းခါးကုန္းႀကီး အဆက္ေတြထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ ့ ့ ့လက္နက္နဲ႔ အသင့္ျပင္ထားပုံကခါးကုန္းႀကီးအ တိုင္းဘဲ ႔ ႔ ႔ လူေတြပါလာေသးတယ္ထင္ပါရဲ႕ ႕ ႕ " " ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္အဖိုးကိုသိလို႔လား ့ ့ "့ " သိပ္သိတာေပါ့ဗ်ာ ့ ့ ့သူေကာင္းေကာင္းေနသြားရေအာင္က်ြန္ေတာ္လုပ္ေပးလိုက္ေပးတာေပါ့ အခုခင္ ဗ်ားကိုလည္းသူငရဲမွာမပ်င္းရေလေအာင္အေဖာ္ထည့္ေပးမလို႔ ႔ ႔ အေနာက္ကလိုက္လာတာေပါ့ဗ်ာ ့ ့ ဘယ္လိုလဲ ဘိုးဘိုးႀကီးနဲ႔ေတြ႔ဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနျပီမဟုတ္လား ့ ့ ့" က်န္းရွင္း၏စကားအဆုံး၌စြတ္ပုတုန္းရဲ႕ခႏၶာကိုယ္မွာလႈပ္ခါသြားျပီးအဆိပ္ေငြ႔မ်ားႏွင့္ဖုံးအုပ္သြား ေလသည္။ထိုအဆိပ္ေငြ႔ေတြၾကားမွဆဲဆိုသံတစ္ခုထြက္ေပါ ္လာျပီးေနာက္က်န္းရွင္းကို မည္းနက္ေန ေသာအဆိပ္လုံးကဖုံးလႊမ္းကာသြားေလေတာ့သည္။ " ေခြးမသား ႔ ႔ မင္းတို႔ကိုရွာေနတာကြ ေသစမ္း ့ ့ ့" " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ ထန္း ့ ့ထန္း ့ ့" " ေဖ်ာင္း ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ ့ဝုန္း ့ ့" " ထပ္ ့ ့ထပ္ ့ ့ခြ်လြင္ ့ ့ အား "

95

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ညေနခင္း၏ အလွအပကိုဆူညံေသာအသံတို႔ကဖ်က္ဆီးလိုက္ၾကေလျပီ။ တိုက္သံခိုက္သံၾကားထဲမွက်န္းရွင္းကေနာက္ျပန္ခုန္ထြက္လာေလ၏။သူ၏အဝတ္ပတ္ထားေသာတုတ္ မွာႏွစ္ပိုင္းျပတ္သြားျပီတုတ္တိုႏွစ္ပိုင္းကိုဘယ္ညာကိုင္ထားလို ညာဘက္တုပ္တိုထိပ္၌ေသြးစြန္းေနေလ၏။ စြတ္ပုတုန္း၏ဓါးတစ္ေခ်ာင္းမွာေျမႀကီးေပၚသို႔ျပဳတ္က်သြားသလို။က်န္းရွင္းမွာလည္းစြတ္ပုတုန္းဆီ ျပန္မဝင္နိုင္ေသးဘဲ မ်က္ေတာင္မ်ားကို အတင္းပုတ္ခပ္ေနရေလသည္။ စြတ္ပုတုန္း၏အဆိပ္က ေတာင္ပိုင္းခါးကုန္းႀကီးထက္ပို၍ျပင္းထန္ေလသည္။က်န္းရွင္းဤအဆိပ္ေငြ႔ေတြၾကားၾကာၾကာမေနနိုင္၍စြတ္ပု တုန္းကိုအပိုင္ရနိုင္ပါလ်က္ႏွင့္ျပန္ခုန္ထြက္လာခဲ့ရျခင္းပင္။သို႔ေသာ္လည္းကံက်မၼာကက်န္းရွင္းကိုၾကာၾကာ ေလးအခြင့္အေရးေပးလိုဟန္မရေပ။ " ဟား ့ ့ယား ့ "့ " ေဟ့ စြတ္ပုတုန္း ့ ့အကိုတို႔လာျပီကြ " ေအာ္သံေတြႏွင့္ေျပးဝင္လာေသာလူေတြေၾကာင့္က်န္းရွင္းစိတ္ပ်က္သြားေလသည္။သူထင္ထားသည့္အေဖာ္ ဆိုသည္ကတစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္မ်ွသာျဖစ္ေလသည္။ထိုကဲ့သို႔ေသာလူေလးငါးေျခာက္ဦးမဟုတ္ေပ။ " ေတာက္ ့ ့မေတြ႔လိုက္န႔ဲ ေတြ႔လိုက္တာနဲ႔လူကငါးေယာက္ေအာက္ေလ်ာ့တယ္လို႔ကိုမရွိဘူး ့ယား ့ ့" ညီးတြားသည့္အသံႏွင့္အတူက်န္းရွင္းဦးတည္တိုက္ခိုက္သည့္သူကစြတ္ပုတုန္း ။ဒါဏ္ရာအနည္း ငယ္ရထားသည့္အျပင္။သိုင္းပညာသိပ္မက်ြမ္းက်င္ေသးမွန္းက်န္းရွင္းေကာင္းစြာသိသည္။ထို႔အျပင္သူ႔ဆီ မွာဓါးကတစ္လက္ဘဲရွိေတာ့သည္မဟုတ္ပါလား။ က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္အရက္ႏွင့္စားေသာက္စ ရာမ်ားမွာမည္ဟုေျပာျပီးတည္းခိုေဆာင္ေအာက္ထပ္ကစားေသာက္ဆိုင္ကိုဆင္းသြားသည္မွာအေတာ္ၾကာ ေနေလျပီ။ေအာက္ထပ္၌တစ္ေယာက္တည္းစားေသာက္ေနျပီထင္ေသာေၾကာင့္တုရွင္းကဆိုင္ေအာက္ထပ္ ဆင္း၍ရွာေဖြၾကည့္ေသာ္လည္းက်န္းရွင္းကိုမေတြ႔ေပ။ " ဒီလူဘယ္သြားျပန္ျပီလဲမသိဘူး ့ ့တစ္ေယာက္တည္းေရွာက္မသြားပါနဲ႔လ႔ေ ို ျပာထားရက္နဲ႔ ႔ ႔ ဘယ္လိုက္ရွာလိ႔ရ ု ွာရမွန္းမသိဘူး ့ ့အေတာ္ေျခရွည္တဲ့လူဘဲ ႔ ႔ " ပါးစပ္ကတီးတိုးေရရြတ္ရင္းစားေသာက္ဆိုင္အျပင္ကိုထြက္၍လမ္းေဘးဝဲရာကိုေငးၾကည့္လိုက္ျပီး။ လူစုစုျဖစ္ေနေသာရြာလည္ေစ်းလမ္းဘက္ကိုတုရွင္းထြက္လာခဲ့လိုက္ေလသည္။က်န္းရွင္းဤေစ်းထဲ၌ရွိ လိမ့္မည္ထင္၏။ " ဟာ ဆရာေလး ့ ့ဘယ္တုန္းကဒီကျပန္ျဖတ္သြားတာတုန္းဗ် ့ ့ကြ်န္ေတာ္လဲမေတြ႔လိုက္ပါလား ဗ် ့ ့အက်ီ ၤအဝတ္အစားေတာင္လဲျပီးသြားျပီဘဲ ႔ ႔ ႔" သူ႔ကိုက်န္းရွင္းႏွင့္မွားေနျပီမွန္းတုရွင္းရိပ္စားမိေသာေၾကာင့္ျမင္းလွည္းဆရာကိုစပ္စုၾကည့္လိုက္၏။ " အဲ့ဒါကြ်န္ေတာ့္အကိုပါဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္တ႔က ို အမႊာေတြဗ် ့ ့သူဘယ္ကိုသြားတာလဲဗ် ့ ့ ့" " အမေလးတူလဲ တူၾကပါေပ့ဗ်ာ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ သရဲေျခာက္လိုက္တဲ့အတိုင္းဘဲ ေဟာဒီလမ္း အတိုင္း သြားတာဘဲဗ် ့ ့ ့ၾကည့္ရတာလူတစ္ေယာက္ေနာက္ကိုလိုက္ သြားပုံရတယ္ဗ် ့ ့ ့ ဆရာေလးအကိုေရွ႕ကေနလူတစ္ေယာက္ ခပ္သုပ္သုပ္ေလ်ွာက္သြားေနတာေတာ့သတိထားလိုက္မိသဗ်ာ ့ ့ ့ ရြာျပင္ထြက္သြားၾကဟန္တူတယ္ဗ် ့ ့ျပႆနာမ်ားျဖစ္ထားၾကေလသလားမသိဘူးဗ် ျမန္ျမန္ေလး လိုက္သြားပါဗ်ာ ့ ့ဟိုလူကဓါးႏွစ္ေခ်ာင္းေတာင္ပါတာခင္ဗ် ့ ့သြားသြား ဆရာေလး ျမန္ျမန္ေလးလိုက္သြား ေပေတာ့ ့ ့ ့" " ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား ့ ့သြားလိုက္ဦးမယ္ဗ်ိဳ႕ ႔ ႔ ႔" တုရွင္းမွာျမင္းလွည္းဆရာကိုကမန္းကတမ္းႏႈတ္ဆက္ေက်းဇူးတင္စကားေျပာျပီးခုန္ပ်ံေျပးလႊားလိုက္ေလရာ။

96

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" အမေလး ့ ့ဘုရားဘုရား ့ ့ ငါေတာ့ေနခင္းႀကီးတေစၧေျခာက္ခံျပီဟ ႔ ႔ ႔ဘုရား ႕ ႕ဘုရား ့ ့" ေၾကာက္လန္႔တၾကားေရရြတ္ရင္းလွည္းအိမ္အတြင္းဝင္ေျပးသြားေသာျမင္းလွည္းဆရာကိုတုရွင္းမ ေတြ႔ျမင္သတိမထားမိလိုက္ေတာ့ေပ။ျမင္းလွည္းဆရာတေစၧဟုထင္မည္ဆိုပါကလည္း ထင္ေလာက္ေပသည္။ဒီသုံးႏွစ္အတြင္းပင္မေသြးေၾကာေတြအကုန္ပြင့္သြားေသာတုရွင္း၏ကိုယ္ေဖာ့ပညာက။ လူမိုက္ကံေကာင္းက်န္းရွင္းထက္အနည္းငယ္သာလြန္ေနေလသည္။ က်န္းရွင္းသာအတြင္းအားတိုးေဆးေတြမစားခဲ့ရလ်ွင္တုရွင္းကိုအတြင္းအားႏွင့္ကိုယ္ေဖာ့ပညာလိုက္မွီ ႏိုင္မည္မထင္ေပ။အခုတုရွင္းကိုယ္ေလးတစ္ခ်က္လႈပ္လိုက္သည္ႏွင့္ဝါးသုံးျပန္စာေက်ာ္သည့္အကြာအေဝးကို လြင့္ပ်ံေရာက္ရွိသြားေလရာ။ဤျမင္းဆရာမွေၾကာက္လန္႔တၾကားျမင္းလွည္းအိမ္အတြင္း သိ႔ဝ ု င္မေျပးလ်ွင္မည္သူကေျပးပုန္းပါမည္နည္း။တုရွင္းႏွင့္ျမင္းလွည္းဆရာတို႔စကားေျပာေန သည္ကိုအမွတ္မထင္ေတြ႔ျမင္လိုက္သူတစ္ဦးရွိေလသည္။သူကအင္ၾကင္းပင္။ စိတ္စလ ြဲ ြန္း၍မ်က္စိအျမင္မ်ားမွားေလသလားဟုထင္မိေနေသာအင္ၾကင္းမွာမိမိ၏လက္ကိုအသာဆြျဲ ပီး ဆိတ္ၾကည့္လိုက္ေလေသးသည္။နာက်င္ေသာအရသာကိုခံစားမိလိုက္မွအိမ္မက္မဟုတ္မွန္း။ စိတ္စလ ြဲ မ္း၍ထင္ေရာင္ထင္မွားျမင္မိျခင္းမဟုတ္မွန္းသိလိုက္ရေလသည္။ထို႔ေၾကာင့္ အင္ၾကင္းမွာဘာကိုမွ သတိမထားမိေတာ့ဘဲပိတ္စေရာင္းေသာဆိုင္ကေနေစ်းလမ္းအတိုင္းေျပးထြက္လာခဲ့မိေလေတာ့သည္။ ဆိုင္ျပင္၌ေစာင့္ေနေသာသူမ၏လူမ်ားကအင္ ၾကင္းေနာက္ေျပးလိုက္ရင္း။ " သခင္မေလး ့ ့ဘာျဖစ္တာလဲ ႔ ႔" " ဘာမွ မျဖစ္ဘူး ဒီမွာေစာင့္ေနခဲ့ၾက ့ ့ ့" အင္ၾကင္းကလူအုပ္ၾကားအတင္းတိုးေဝွ႔ရင္းသူ႔လူမ်ားကိုေအာ္ဟစ္တားျမစ္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္ တုရွင္းကျမင္းလွည္းနေဘးမွလ်င္ျမန္စြာေျပးထြက္သြားေလျပီ။ျမင္းလွည္းဆရာကလဲဘာ့ေၾကာင့္မွန္းမ သိလွည္းေပၚခုန္တက္သြားသည္ကိုေတြ႔လိုက္ရသည္။ " လွည္းဆရာႀကီး ့ ့လွည္းဆရာႀကီ ႔ ႔ ႔" " ခ ့ ့ ့ ခ ့ ့ ့ခညာ ့ ့" ေညာင္နာနာေလသံျဖင့္ထူးရင္းေျခြးသီးေျခြးေပါက္မ်ားက်ေနေသာမ်က္ႏွာျဖင့္လွည္းအိမ္အတြင္းမွအထိပ္ ထိပ္အလန္႔လန္႔ႏွင့္တိုးထြက္လာေသာျမင္းဆရာကို။ " ေစာေစာကလူ ဘယ္ကိုသြားတာလဲရွင့္ ့ ့" " အမေလး ဘုရား ့ ့ဘုရား အဲ့ဒါလူမဟုတ္ဘူးမမေလးရဲ႕ တေစၧဗ် တေစၧ ျမိဳ႕ျပင္ေတာထဲကိုသြားျပီ သူ႔အိမ္သူျပန္တာေနမွာ ့ ့အမေလးဗ် ့ ့ဂစ္ ့ ့ဂစ္ ့ ့" ဒီတစ္ခါေတာ့ျမင္းလွည္းဆရာႀကီးတက္၍သြားရွာေလျပီ။ထိပ္လန္႔လြန္း၍အသက္မ်ားပင္ထြက္သြားျပီ လားမဆိုနိုင္။အင္ၾကင္းကကိုယ္ကိုအသာေလးလႈပ္လိုက္ရာပိတ္စဆိုင္မွအစဝယ္ရန္အတြက္ သူမႏွင့္ လိုက္မလိုက္စမ္းပတ္လာေသာအစမွာေျမႀကီးေပါ ္ကိုျပဳတ္က်သြားျပီး။လူကဝါးႏွစ္ျပန္မေရာက္တေရာက္ အကြာအေဝးကိုေရာက္သြားေသာေၾကာင့္ျမင္းလွည္းဆရာႀကီးမွာပထမအရွိန္မေသေသးခင္မွာပင္ေနာက္ထပ္ တေစၧမတစ္ေကာင္ေတြ႔လိုက္ရေသာေၾကာင့္စကားမဆုံးခင္သတိလစ္၍သြားေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းကစြတ္ပုတုန္းကိုအတင္းဝင္တိုက္လိုက္သလို။က်န္းရွင္းကိုလည္းလူငါးေယာက္ကအတင္းဝင္ တိုက္လိုက္ၾကေလ၏။က်န္းရွင္းမွာေနာက္တိုးလာသည့္ရန္သူမ်ားေၾကာင့္ထင္တိုင္းမေပါက္ဘဲအခိုးအေငြ႔မ်ား ကင္းလြတ္ရာျဖစ္ေသာေလေပါ ္သို႔ရုတ္တရက္ခုန္တက္လိုက္ရေလေတာ့သည္။ ေဝဝါးလာေသာမ်က္လုံးမ်ားကိုပြတ္သက္လိုက္ျပီးေအာက္သို႔ျပန္အက်တြင္သူ႔ေနာက္မွလိုက္၍ခုန္တက္လာ ေသာလူသုံးေယာက္ကိုေလထဲတြင္လက္ဝါးသုံးခ်က္ရိုက္ထုတ္တိုက္ခိုက္လိုက္ေလ၏။

97

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဝုန္း ့ ့ဝုန္း ့ ့ဝုန္း ့ ့ " ခါးကုန္းႀကီး၏မ်ိဳးဆက္ေတြကလည္းသိုင္းပညာနွင့္အတြင္းအားျမင့္မားေသာက်န္းရွင္းကုိတစ္ဦးခ်င္းအမိမခံေပ ။က်န္းရွင္းလက္ရိပ္ကနည္းတက္လာသည္ႏွင့္ကိုယ္ကိုတြန္႔လိမ္၍ေရွာင္ထြက္သြားၾကေလျပီ။ က်န္းရွင္းမွာအဆိပ္ေငြ႔လုံးေတြၾကားတဖန္ျပန္၍ေရာက္ရွိသြားျပန္ေလေတာ့သည္။ " ဝွစ္ ့ ႔ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့ ဝွီး " " ထန္း ့ ့ထန္း ့ ့ထန္း ့ ့ထန္း " " ဝုန္း ႔ ႔ ေဖ်ာင္း ့ ့အား ့ ့" က်န္းရွင္းမွာက်လာေသာဓါးႏွစ္ေလးေခ်ာင္းသူ႔ကိုထိကာနီးတြင္ေက်ာျဖင့္ဆပ္ကနည္းလွည့္ခံလိုက္ျပီး။ေနာက္ ေက်ာကိုထိုးလိုက္သည့္ဓားေတြၾကားထဲမွအနီးဆုံးလူကိုလက္ဝါးျဖင့္ရိုက္ခ်လိုက္ေလ၏။ ဓါးေလးလက္ကက်န္းရွင္းေက်ာျပင္ကိုက်လာသလို။က်န္းရွင္းလက္ဝါးကလည္းခါးကုန္းႀကီး၏တူအ ၾကီးပုထုံးခ်န္ကိုရိုက္မိသြားေလသည္။သို႔ပါေသာ္လည္းက်န္းရွင္းအပိုင္တြက္ထားသလို အပ္ခ်မွတ္ခ်ေတာ့မဟုတ္ေပ။ယိပုတုန္းကပုထုံးခ်န္ကိုရုတ္တရက္တြန္းထုတ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ပုထုံးခ်န္၏ပုခုံး ကိုသာရိုက္မိသြားေလသည္။သို႔ေပမယ့္ပုထုံးခ်န္ကေတာ့က်န္းရွင္းကိုဆက္တိုက္နိုင္စြမ္းရွိေတာ့မည္မထင္ေပ။ လက္ျပင္ရိုးတစ္ခုလုံးအစိပ္အစိပ္က်ိဳးေၾကသြားရံုသာမက။ညွပ္ရိုးကပင္ပုခုံးကိုေဖာက္ထြက္သြားေလျပီတည္း။ အဲ့ပုတုန္းႏွင့္ဆန္းပုတုန္းကဦးေလးျဖစ္သူကိုဆထ ြဲ ုတ္သြားစဥ္က်န္းရွင္းကပုထုံးအိကိုတရတြန္းတိုက္ လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့" " ဝုန္း ့ ့ဝုန္း ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ " ပုတုန္းအိကိုနဂါးကိုးေကာင္လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ႏွင့္အဆက္မျပတ္ရိုက္လိုက္ပါေသာ္လည္း။က်န္းရွင္း ၏လက္ဝါးလ်က္မွန္သမွ်ကိုယိပုတုန္းႏွင့္စြတ္ပုတုန္းတို႔ရ႕ဲ ဓါးေတြကဟန္႔တားထားၾကေလသည္။ တိုက္ပအ ြဲ ခ်ိန္အနည္းငယ္ပို၍ၾကာျမင့္သြားေသာေၾကာင့္သူ႔မ်က္လုံးေတြကအင္မတန္မွက်ိမ္းစပ္လာ ေလျပီ။ထို႔ေၾကာင့္က်န္းရွင္းကေသမင္းေအာ္သံျဖင့္က်ယ္ေလာင္စြာေအာ္ဟစ္လိုက္ျပီး။ပုတုန္းအိရဲ႕ငယ္ ထိပ္ကိုအားပါးတရရိုက္ခ်လိုက္ကာအဆိပ္ေငြ႔ေတာတဲမွအတင္းထိုးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေဟာင္း ့ ့ေဟာင္း ့ ့ " " ေဖ်ာင္း ့ ့ခြပ္ ့ ့" ပုတုန္းအိလဲက်ေသဆုံးသြားသလိုက်န္သည့္သူမ်ားလည္းေခတၱေမ့ေျမာသြားၾကေလသည္။က်န္းရွင္း ကလည္းအဲ့ဒီအခြင့္အေရးကိုအမိအရယူနိူင္စြမ္းမရွိေပသူ႔မ်က္လုံးမွာအခုခ်က္ျခင္းပင္ေပါက္ထြက္ေတာ့မတတ္ ေသြးေရာင္လႊမ္းကာရဲရဲနီေနေလျပီ။ၾကာၾကာဆက္တိုက္ေနရင္မ်က္လုံးကန္းသြားနိုင္ ေၾကာင္းသိေသာက်န္းရွင္းကထြက္ေျပးက်န္ၾကံစည္လိုက္စဥ္။သတိျပန္ဝင္လာေသာယိပုတုန္းတို႔ညီအကို ေတြကမ်က္စိကိုပြတ္ေနေသာက်န္းရွင္းကိုထိုးခုတ္တိုက္ခိုက္လိုက္ၾကေလေတာ့၏္။ " ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့" " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ "့ " ထန္း ့ ့ထန္း ့ ့ထန္း ့ "့ က်န္းရွင္းကိုခုတခ ္ ်လိုက္ေသာဓါးခ်က္မ်ားကိုလမ္းေၾကာင္းေျပာင္းျပီးေသကြင္းေသကြက္ဆီေျပးဝင္လာ ေသာတုရွင္း၏ျမားတံမ်ားကိုပုတ္ထုတ္ကာလိုက္ရေလသည္။ " ကိုကို ့ ့ေနာက္ဆုတ္ခဲ့ ့ ့"

98

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

တုရွင္းေအာ္သံေၾကာင့္က်န္းရွင္းအားျပန္တက္လာေလသည္။ေျပးဖို႔စဥ္းစားေနရာမွတုရွင္းေအာ္ေခၚ ေသာအသံေၾကာင့္အေနာက္ကိုမသြားဘဲယိပုတုန္းတိ႔ထ ု ံခုန္ဝင္သြားေလသြားေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္း၏လုပ္ရပ္ကသူတို႔ညီအကိုႏွစ္ဦးစလုံးေသတြင္းထဲကိုဖက္၍အတူခုန္ဆင္းလိုက္သည့္ႏွင့္တူ လွေပေတာ့သည္။ယိပုတုန္းတို႔ေလာက္မျပင္းထန္သည့္ေတာင္ပိုင္းခါးကုန္းႀကီး၏အဆိပ္ေငြ႔ဒါဏ္ကိုပင္တုရွင္း မခံႏိုင္သည္ကိုသူေမ့ေလ်ာ့သြားေလျပီ။တုရွင္း၏အသံၾကားလိုက္ေသာေၾကာင့္အားတက္သေရာႏွင့္မ်က္လုံး ေတြေပါက္ထြက္မတတ္ကိုက္ခဲေနသည္ကိုပါေမ့ေလ်ာ့ျပီးအတင္းဝင္တိုက္ေနေလျပီ။ နတ္ပန္းကေလးတစ္ေယာက္သာလြရ ဲ င္ယိပုတုန္းညီအကိုရဲ႕အဆိပ္ဒါဏ္ကိုဂရုမစိုက္သည္သူမသိေတာ့။သူသိ သည္ကတုရွင္းအေနာက္ကလိုက္လာမည္ကိုသာသိေလေတာ့သည္။သိုင္းပညာကသူတို႔ညီအကိုက အပုံႀကီးသာေပမယ့္ဒီအဆိပ္ေငြ႔ေတြၾကားမွာတစ္မိနစ္ ထက္ပို၍တုရွင္းမေနေပ။ တစ္ဦးခ်င္းဆိုလ်ွင္ေတာ့တစ္မိနစ္အတြင္းအနိုင္ရေကာင္းရနိုင္ေပမယ့္။လူအင္မ်ားေသာယိပုတုန္းတို႔ကို အဆိပ္ေငြ႔ေတြၾကားမွာတစ္မိနစ္ႏွင့္အသာရေအာင္မတိုက္နိုင္မွန္းတုရွင္းေကာင္းစြာသိေပမယ့္အကိုလုပ္သူ ကခုန္ဝင္သြားေလျပီ။ထို႔ေၾကာင္က်န္းရွင္းကိုေရွာင္တိမ္းရန္ေခါ ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ေလ၏။ထိုလူမ်ားသူတို႔ညီအကို ႏွစ္ဦးေနာက္ကိုလူခ၍ ြဲ လိုက္လာရင္တိုက္ခိုက္ရသည္မွာပို၍လြယ္ကူသြားသလိုအလုံးအရင္းႏွင့္ရင္ဆိုင္စရာလဲမ လိုေတာ့ေရွာင္ေျပးလိုက္လ်ွပ္တျပတ္ျပန္တိုက္လိုက္ႏွင့္ရန္သူကိုဆြေပးျပီးအပိုင္တိုက္ခိုက္၍ရသည္။အခု ေတာ့အကိုလုပ္သူေၾကာင့္စိတ္ကူးျပက္သြားရေလျပီ။တုရွင္းမွာအသက္ကိုဝဝကိုရႈရင္းက်န္းရွင္းျပန္အ ထြက္ကိုေစာင့္ေနေလ၏။က်န္းရွင္းေဖာက္ထြက္လာလ်ွင္ယိပုတုန္းတို႔အကြက္မွာစကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ပ်က္ သြားေလေတာ့မည္ ထိုအခ်ိန္၌သူအတင္းဝင္တိုက္မည္။ဤသို႔ဆိုလ်ွင္က်န္းရွင္းလည္းခဏမွ်မ်က္စိအနား ရသြားေပေတာ့မည္။ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ညီအကိုႏွစ္ေယာက္တစ္ ေယာက္တစ္လွည့္လူလဲ၍ တိုက္ခိုက္ၾက ေပမည္။ထိုသို႔ သာတျပန္တလွည့္တိုက္လိုက္ရင္ခါးကုန္းအဆက္အႏြယ္မ်ားမုခ်ရႈံးနိမ့္ရမည္မဟုတ္ပါလား။ " ဝွီး ့ ့ ဝွစ္ ့ ့ ဝွစ္ ့ ့ဝုန္း " " ကုိကိုနားျပီးမွဝင္လာခဲ့ ့ ့ ့" တုရွင္းေတြးထားသည့္အတိုင္းက်န္းရွင္းထြက္လာေလသည္။က်န္းရွင္းခုန္ထြက္လာရာလမ္းအတိုင္းပါ လာေသာအဲ့ပုတုန္း၏ဓါးကိုင္လက္ကိုတိုက္ပအ ြဲ ျပင္ကေနၾကည့္ေနေသာတုရွင္းက အလ်င္အျမန္ဝင္၍နဂါး ပုလဲဖမ္းသိုင္းကြက္ျဖင့္ခ်ဳပ္ကိုင္ဆဖ ြဲ မ္းလိုက္ေလသည္။အဲ့ပုတုန္းမွာလက္ထဲမွဓါးကိုဝင္လုရင္းအေၾကာ ေတြကိုေခ်ျဖက္ရန္ၾကိဳးစားလာေသာတုရွင္းအားဓားကိုထိုးအပ္လိုက္ရျပီးေနာက္သို႔အျမန္ျပန္ဆုတ္သြားလိုက္ရ ေလသည္။အဲ့ပုတုန္းအေနျဖင့္တုရွင္းကိုသာဓါးမေပးလိုပါကသူ႔အသက္ေပးလိုက္မည္မွန္းသိေလ၏။တုရွင္းသာ သူ၏လက္ကိုမိသြားလို႔ကေတာ့သူဘာမွျပန္လုပ္နိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္ေပ။ထို႔ေၾကာင့္ဓါးကိုေပးျပီးေနာက္သို႔ခုန္ ဆုတ္သြားျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။တုရွင္းလွမ္းမွာထားေသာစကားကိုတစက္မွနားမေထာင္သည္ ကက်န္းရွင္းမ်က္စိႏွစ္လုံးကုိ ခဏေလးသာပြတ္ေခ်ျပီး။တိုက္ပအ ြဲ တြင္းျပန္ခုန္ဝင္သြားျပန္ေလသည္။ " ဟာ ေသကုန္ၾကေတာ့မွာဘဲ ႔ ႔ ႔ " တုရွင္းမွာအားမလိုအားမရေအာ္ဟစ္လိုက္သည့္အသံႏွင့္အတူအတြင္းအားသိုင္းကြက္တို႔ကိုအျမင့္ဆုံး တင္ျပီးယိပုတုန္းႏွင့္စန္းပုတုန္းတို႔ႏွစ္ဦးကိုတရၾကမ္းတိုက္လိုက္ေလ၏။ တုရွင္းအဓိကထားတိုက္သူကယိပုတုန္း။သူကထိုေလးေယာက္ထဲတြင္သိုင္းပညာအျမင့္ဆုံးျဖစ္ေလ၏။ သိ႔ေ ု သာ္လည္းတုရွင္းအပိုင္ဖမ္းရန္ျပင္ဆင္သူကစန္းပုတုန္း။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္စန္းပုတုန္းကပူးေပါင္းကြက္တစ္ခုလုံး၏ဗဟိုတိုက္စစ္ကိုေဖာ္ေဆာင္ေပးသည့္တိုက္စစ္ မႈးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ယိပုတုန္းကႏွင့္အဲ့ပုတုန္းကခံစစ္သမားေတြ။တုရွင္းတို႔၏လက္ဝါး

99

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ခ်က္ေတြကိုဓါးျဖင့္ဟန္႔တားေပးျပီးစြတ္ပုတုန္းကေဘးကအေရာင္ျပအလစ္ဝင္၍တုရွင္းတို႔လႈပ္မရေအာင္ ထိမ္းခ်ဳပ္ေပးျပီးစန္းပုတုန္းရဲ႕အေသသတ္အကြက္ထဲထည့္ေပးေသာသူသာျဖစ္ေလသည္။ အေထာင္ထားတိုက္ေသာစန္းပုတုန္းကိုသာအမိဖမ္းတိုက္ျပီးဦးခ်ိဳးထားလိုက္ရင္ယိပုတုန္းတို႔ကိုဒုကၡ ေတြ႔သြားေစနိုင္ေပသည္။ယေန႔အဖို႔ကံတရားကအမႊာႏွစ္ေကာင္ကိုမ်က္နွာ တစ္စက္မွ်ေပးပုံမရ။တုရွင္း၏ကိုယ္ပိုင္တီထြင္ထားေသာနဂါးေက်ာ့ကြင္းသိုင္းကြက္ကစန္းပုတုန္းရဲ႕ႏွလုံး အိမ္ကိုရိုက္ခေ ြဲ ခ်မြရန္လက္မအနည္းငယ္မ်ွအလိုတြင္။တိုက္ပအ ြဲ ျပင္၌လဲေနေသာပုထုံးခ်န္ကအလ်ား လိုက္ခုန္ဝင္ျပီးတုရွင္းနံေစာင္းကိုလက္ဝါးျဖင့္အရွိန္ျပင္းစြာအလစ္ဝင္ရိုက္ေလေတာ့သည္။ အလစ္ဆို သည္မွတကယ့္အလစ္အငိုက္ပင္။တုရွင္းကေသျပီဟုထင္ထားေသာသူကရုတ္တရက္ဝင္လာသည္ကိုတု ရွင္းလြတ္ေအာင္မေရွာင္နိုင္ပါ။သို႔ပါေသာ္လည္းစန္းပုတုန္းဆီသြားေနေသာ လက္ကိုအျမန္ရုပ္ျပီးပုထုံးခ်န္၏ငယ္ထိပ္ကိုေတာ့အမိအရရိုက္ခ်လိုက္ေလသည္။တုရွင္းႏွင့္ပုထုံးခ်န္တို႔၏ လက္ဝါးခ်က္ေတြမွာတစ္ဦးအေပၚတစ္ဦးျပိဳင္တူၾကသြားေလရာက်ယ္ေလာင္အသံထြက္ေပၚေတာ့သည္။ " ေဘာင္း ့ ့ " " အင့္ " " ေဖ်ာင္း ့ ့ခြပ္ " တုရွင္းမွာတိုက္ပအ ြဲ ျပင္ဘက္လြင့္ထြက္သြားျပီး။ပုထုံးခ်န္ရဲ႕လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေၾကာင့္နံေစာင္းတစ္ခုလုံးေအာင့္ တက္သြားျပီးအသက္ရႈမွားသြားသည့္အခ်ိန္တြင္။က်န္းရွင္းကအဲ့ပုတုန္း၏ေခါင္းျပတ္ကိုကိုင္ရင္း လြင့္ထက ြ ္လာျပန္သည္။က်န္းရွင္းမွာလက္ဝါးရိုက္ခ်က္ဓါးခ်က္ေတြကို အနာခံတိုးဝင္ျပီး အဲ့ပုတုန္း၏ေခါင္း ကိုနဂါးပုလဲဖမ္းသိုင္းကြက္ျဖင့္အမိအရဖမ္းလိုက္ျပီး။အဲ့ပုတုန္း၏ပုခုန္းႏွစ္ဖက္ေပၚခုန္တက္ျပီးေခါင္းကို လိမ္၍ဆြျဲ ဖဳတ္လိုက္စဥ္တြင္။ယိပုတုန္းႏွင့္စြတ္ပုတုန္းတို႔၏လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ ေျခကန္ခ်က္မ်ားမိကာအျပင္ သိ႔လ ု ြင့္ထြက္သြားေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းမိလိုက္ေသာလက္ဝါးခ်က္ေတြကန္ခ်က္ေတြမွာျပင္းထန္ပုံရေလ၏ ။ေျမျပင္ေပၚသို႔ေခြးက်ဝက္က်ကာေလးငါးဆယ္ပတ္မ်ွလိမ့္သြားေလေတာ့သည္။ " ဝွီး ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ေဖ်ာင္း " အင့္ ့ ့ " " ျဗဳတ္ ့ ့ " " ဟာ ့ ့ေခြးမသား " " ရႊမ္း ့ ့ရႊပ္ ့ ့ရႊပ္ ့ ့ထန္း ့ ့ထန္း " ေဘာင္း ့ "့ " အား ့ ့ ့ " တျပိဳင္ထဲနက္လြင့္ထြက္လာေသာညီအကိုႏွစ္ဦးကိုပုတုန္းညီေနာင္ေတြကအျပီးသတ္တိုက္စစ္ဆင္ လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။အျပီးသတ္မွတကယ့္အျပီးသတ္ပင္။အနည္းငယ္မ်ွသတိရွိေသးေသာတုရွင္းကဝင္ လာသည့္ဓါးခ်က္ကိုကိုယ္ျဖင့္ခံလိုက္ၿပီးလူးလိမ့္ေရွာင္ထြက္နိုင္လိုက္ေသာ္လည္း။ လိမ့္သြားသည့္အရွိန္မေသေသးေသာက်န္းရွင္းကခုခံႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ေပ။တုရွင္းကလူးလိမ့္ေရွာင္ ထြက္သြားရင္းမွလ်င္ျမန္စြာျပန္ထ၍တိုက္ခိုက္ရန္ျပင္လိုက္ေသာ္လည္းျမင္လိုက္ရေသာျမင္ကြင္းေၾကာင့္။ မ်က္လုံးျပာေဝသြားကာတန္ျပန္တိုက္ခိုက္ရန္ပင္ေမ့သြားျပီး ငယ္သံပါသည္အထိေအာ္ဟစ္လိုက္ေလ ေတာ့သည္။ " ကိုကို ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့"

100

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

းးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

A16#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၁၆ ။ေအ တုရွင္း၏လည္ေခ်ာင္းကြဲမတတ္ေအာ္ဟစ္လိုက္သည့္အသံေၾကာင့္က်န္းရွင္းကေနာက္ျပန္လိွမ့္သြားရာမွ ေျမႀကီးကိုေျခႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္အားျပဳတြန္းကန္ျပီးလူကိုေလ်ာတိုက္၍ေရွာင္ထြက္သြားေလသည္။ လက္မတင္ေလးမွတကယ့္လက္မတင္ေလးပင္။က်န္ရွင္းေလ်ာတိုက္၍ထြက္သြားလိုက္သည့္အခ်ိန္မွာပင္ယိပု တုန္း၏ဓါးကက်န္းရွင္းဇက္ကိုပိုင္းလိုက္သည့္အခ်ိန္ႏွင့္ကြက္တိျဖစ္ေနေလရာ။က်န္းရွင္းသာေလ်ာ တိုက္၍မထြက္နိုင္လိုက္ပါကေခါင္းႏွင့္ကိုယ္အိုးစားကြသ ဲ ြားရမည္ကဧကန္မုခ်ပင္။ ယိပုတုန္းကလဲတုန႔ဆ ္ ိုင္းေလးလံျခင္းအလ်င္းမရွိေပ။က်န္းရွင္းသူ႔ဓါးခ်က္မွလြတ္သြားသည္ႏွင့္ေလ်ာ ထိုးသြားေသာက်န္းရွင္းေနာက္သို႔ခုန္၍လိုက္လာေလသည္။တဆက္တည္းလိုက္လာေသာယိပုတုန္းကိုက်န္း ရွင္းကလက္ထမ ဲ ွေခါင္းျပတ္ျဖင့္ျပစ္ေပါက္လိုက္ေလ၏။ယိပုတုန္းကသူ႔ထံတိုးဝင္လာေသာေခါင္းျပတ္ႀကီး ကိုအေယာင္ေယာင္အမွားမွားျဖင့္ဓါးျဖင့္ပိုင္းခ်လိုက္ျပီးေနာက္အသံကုန္ေအာ္ဟစ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " အား ့ ့ညီေလး ့ ့ေခြးမသား ေသေပေတာ့ " သရဲမရဲစီးသလိုဓါးကိုေဝွ႔ရမ္း၍ဝင္လာေသာယိပုတုန္းက်န္းရွင္းဆီမေရာက္ခင္မွာပင္အျဖဴေရာင္လူရိပ္ ေလးခုကယိပုတုန္းဆီတိုးဝင္သြားသည္။ " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ႔ ႔" " ရႊမ္း ့ ့ရႊမ္း ့ ့ရႊပ္ ့ ့" " ဟာ ့ ့" ယိပုတုန္းတစ္ေယာက္အ့ံအားသင့္ရေလျပီ။ယိပုတုန္းတစ္ေယာက္တည္းသာမကပါေပ။က်န္းရွင္း ေရာတုရွင္းပါအ့ံအားသင့္သြားရသည္ပင္။ယိပုတုန္း ထံတိုးဝင္လာသည္ကလူသားစင္စစ္မ်ားမဟုတ္ ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေလ၏။အားလုံးအံ့အားသင့္ေနၾကသည့္အခိ်န္တြင္ေနာက္ထပ္အျဖဴေရာင္ အရိပ္ငါးခုကလဲက်ေနေသာက်န္းရွင္း၏ေခါင္းေပါ ္မွျဖတ္ေက်ာ္ျပီးယိပုတုန္းဆီဝဲပ်ံ၍ဝင္သြား ၾကျပန္သည္။ ဒီတစ္ေခါက္ဝဲပ်ံသြားသည့္ပုံရိပ္ေရာင္ေတြၾကားထဲတြင္လူသားစင္စစ္တစ္ေယာက္ပါသြားသည္ကိုျမင္ ေတြ႔လိုက္ေသာက်န္းရွင္းကေအာ္ဟစ္၍ဟန္႔တားလိုက္ျပီးလ်င္ျမန္စြာခုန္၍ထလိုက္ျပီးအရိပ္ငါးခုေနာက္ ထပ္ခ်ပ္မကြာလိုက္သြားလိုက္ေလသည္။ " မသြားနဲ႔ ႔ ႔ ႔" ပုတုန္းညီအကိုေတြအကုန္းလုံးလူရိပ္ေတြဆီေျပးဝင္လာၾကသလို။အမႊာနွစ္ေကာင္ကလည္းပုတုန္းညီ အကိုေတြဆီေျပးဝင္သြားၾကေလေတာ့သည္။အင္ၾကင္းသည္က်န္းရွင္း၏ဟန္႔တားသံကိုၾကား လိုက္ပါေသာ္လည္းကူညီေပးလိုသည့္စိတ္ေဇာကပ္ေနေသာေၾကာင့္ေနာက္ဆုပ္ရန္စိတ္မကူးမမိေပ။ ပုတုန္းညီေနာင္ကလည္းကိုယ္ခႏၵာကိုလႈပ္ခါရင္းအင္ၾကင္းႏွင့္သူမ၏ကိုယ္ပြားမ်ားထံေျပးဝင္တိုက္ခိုက္ လိုက္ၾကရာ။အဆိပ္ေငြ႔မ်ားမွာမူလထက္ဆထက္တပိုးတိုးကာမ်ားျပားသြားေလေတာ့သည္။ ပုတုန္းညီေနာင္သုံးေယာက္အနက္ႏွစ္ဦးကေျပးဝင္လာေသာအင္ၾကင္း၏ကိုယ္ပြားမ်ားကိုတိုက္ခိုက္ လိုက္ၾကသလို။အကိုႀကီးျဖစ္ေသာယိပုတုန္းကလည္းအင္ၾကင္းကိုဓါးခ်က္သုံးဆယ့္ရွစ္ခ်က္တိတိထိုးခုတ္

101

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

တိုက္ခိုက္ေလသည္။အဆိပ္ေငြ႔။ဟုတ္ေပသည္။မည္းမည္းအေငြ႔ေတြကိုအဆိပ္ေငြ႔ဟုထင္မွမထားေသာ အင္ၾကင္းမွာယိပုတုန္း၏ဓါးခ်က္သုံးဆယ့္ရွစ္ခ်က္ကိုလြတ္ေအာင္ေရွာင္တိမ္းျပီးေနာက္ျပန္လဲက်လာသြားေလ သည္။တကယ္တမ္းေတာ့အင္ၾကင္းမွာယိပုတုန္း၏ဓါးခ်က္သုံးဆယ့္ခုႏွစ္ခ်က္ႏွင့္တဝက္ခန္႔သာလြတ္ေအာင္ ေရွာင္တိမ္းလိုက္နိုင္ေလသည္။ယိပုတုန္း၏ေနာက္ဆုံးဓါးခ်က္ျဖစ္ေသာသုံးဆယ့္ရွစ္ကြက္ေျမာက္ဓါးခ်က္ ကအင္ၾကင္းရဲ႕ရင္ညႊန္႔ကိုရွပ္ထိကာသြားေလသည္။ " ရႊမ္း ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွစ္ ့ ့ရႊပ္ " " အား ့ ့ " က်န္းရွင္းမွာတိုက္ပအ ြဲ တြင္းခုန္ဝင္လိုက္စဥ္။သူတို႔အားလာေရာက္ကူညီသည့္အရိပ္ငါးခုအနက္ေလးခုမွာဓါး ခ်က္ေအာက္အပိုင္းပိုင္းျပတ္သြားသလို။ေနာက္ထပ္လူရိပ္တစ္ခုမွာေနာက္သို႔လြင့္ထက ြ ္ေလရာက်န္း ရွင္းကကူညီသူကိုအလ်င္အျမန္ဖမ္းဆီးေဖးမလိုက္ရေလေတာ့သည္။ ထိုအခိ်န္တြင္တုရွင္းကက်န္းရွင္းနေဘးသို႔ေရာက္ရွိလာျပီး။အဆိပ္ေငြ႔အတြင္းမွအင္ၾကင္း၏ရင္ဝကိုထိုး စိုက္ရန္တိုးထြက္လာေသာစြတ္ပုတုန္းရဲ႕ဓါးကိုင္လက္ကိုအမိအရဆြဖ ဲ မ္းလိုက္ျပီးလက္ေခ်ာင္းသုံးေခ်ာင္းက စြတ္ပုတုန္း၏ေသြးေၾကာေတြကိုကုပ္ေျခဖ်က္ဆီးလိုက္ေလေတာ့သည္။ ေသြးေၾကာေတြအပိတ္ခံလိုက္ရရံုသာမကအပိုင္းပိုင္းျပတ္သြားေအာင္ေျခမြခံလိုက္ရေသာစြတ္ပုတုန္း မွာ။ရုတ္တရက္ေလျဖတ္သြားသည့္လူကဲ့သ႔ဘ ို ာမွမလုႈပ္ရွားနိုင္ေတာ့ဘဲအမႊာညီေနာင္ဘက္သို႔လဲျပိဳၾကသြား ေလေတာ့သည္။စြတ္ပုတုန္း၏လက္ကိုဆုပ္ေျခမြ၍ဆပ္ကနဲဆခ ြဲ ်လိုက္ေသာတုရွင္းေၾကာင့္။က်န္းရွင္းကသူ႔ ဘက္သ႔ို လဲက်လာေသာစြတ္ပုတုန္းကိုအျပီးသတ္တိုက္ခိုက္လိုသျဖင့္သတိလစ္ေနေသာ အင္ၾကင္းကိုတုရွင္းထံတြန္းပို႔လိုက္ရင္း။ဒုူးဆစ္နားအထိလဲက်လာေန ျပီျဖစ္ေသာ စြတ္ပုတုန္း၏လည္စလုပ္ကိုဖေနာင့္ျဖင့္ေနာက္ျပန္ပင့္ ခပ္လိုက္ေလသည္။ " ေရာ့ညီေလး သြားေတာ့ ့ ့" " ဝွီး ့ ့ ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ ့" တုရွင္းကအင္ၾကင္းကိုအမိအရဖမ္းလိုက္ျပီးတိုက္ ပြႏ ဲ ွင့္ေဝးရာကိုေနာက္ျပန္ခုန္ခုတ္သြားလိုက္ေလ၏္။ စြတ္ပုတုန္းကိုကူညီရန္ႀကိဳးစားလိုက္သည့္ဆန္းပုတုန္း၏လက္တစ္ဖက္မွာက်န္းရွင္းရဲ႕နဂါးေသြးတစက္ ေအာက္မွာသြင္သြင္က်ိဳးေၾကသြားသလို။က်န္းရွင္း၏ျပင္းထန္လွေသာေျခကန္ခ်က္ကလည္းဆန္းပုတုန္းရဲ႕ ေပါင္တန္ရိုးကိုဆပ္ပိုင္းက်ိဳးသြားေစေလေတာ့သည္။ " ဖတ္ ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ဂြ်တ္" " အား ့ ့ ့ " က်န္းရွင္းကနဂါးကိုးေကာင္လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ျဖင့္ဆန္းပုတုန္းကိုအျပီးသတ္ရိုက္ခ်လိုက္ေလသည္။သို႔ ေပသည့္ယိပုတုန္း၏ဓါးခ်က္ေတြကက်န္းရွင္းရဲ႕လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေတြကိုဟန္႔တားလာေလသည္။က်န္းရွင္း ကလက္က်ပ္အားကိုးျဖင့္ယိပုတုန္း၏ဓါးခ်က္ေတြကိုအထိခံျပီးအရိုးက်ိဳးေနျပီျဖစ္ေသာဆန္းပုတုန္းကိုသာအ ေသသတ္ရန္အတြက္သာမဲ၍တိုက္ေလသည္။လူခ်င္းအရမ္းနီးကပ္သြားၾကေသာပုတုန္းညီအ ကိုႏွင့္က်န္းရွင္းတို႔၏မလူူသာမလြန္႔သာတိုက္ကြက္ၾကားထဲတြင္။အဝါေရာင္အေငြ႔အဆိပ္ေငြ႔ႏွင့္ေသမင္း ေအာ္သံတ႔မ ို ွာတျပိဳင္နက္တည္းထြက္ေပါ ္လာေလ ေတာ့သည္။ " ဟူး ့ ့ ့ေဟာင္း ့ ့ ့ေဟာင္း ့ ့" " ရႊမ္း ့ ့ထန္း ႔ ့ "့ " ေဘာင္း ့ ့ ့အား ့ "့ ယိပုတုန္း၏ပါးစပ္ထဲမွအဆိပ္ေငြ႔ေတြကက်န္းရွင္း၏မ်က္ႏွာကိုတိုက္ရိုက္ထိသြားေလရာစိမ္းေရႊျပင္းျပ

102

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေသာအဆိပ္ရနံ႔ေၾကာင့္က်န္းရွင္းမွာဒူးညႊတ္ငိုက္က်သြားသလို။က်န္းရွင္း၏ေအာ္သံေၾကာင့္ပုတုန္းညီအ ကိုသတိလစ္သြားရေလသည္။ဆန္းပုတုန္းကသတိမလစ္ခင္စပ္ၾကားက်န္းရွင္းကိုဓါးျဖင့္စလြယ္သိုင္း၍ တစ္ခ်က္ခုတ္လိုက္ေသး၏။ဆန္းပုတုန္း၏ဓါးခ်က္ကကိုယ္က်ပ္အက်ီ ၤဝတ္ဆင္ ထားေသာက်န္းရွင္းရဲ႕ဒူးပို၍ညႊတ္သြားရံုမ်ွအပဘာမွျဖစ္မသြားေပ။ သိ႔ပ ု ါေသာ္လည္းက်န္းရွင္းကသူ႔မ်က္လုံးမ်ားျပာ ေဝ၍မျမင္မစမ္းျဖစ္မသြားခင္။သူ႔ထက္အရင္သတိ လစ္သြားေသာဆန္းပုတုန္း၏ရင္ဝကိုအေၾကာျဖတ္ လက္ဝါးကျဖင့္တိက်စြာရိုက္ခ်သြားနိုင္ေလသည္။ ထိ႔ေ ု နာက္အဆိပ္ဒါဏ္။ေအာ္သံေတြေၾကာင့္အသီးသီးခဏတာသတိလက္လြတ္ျဖစ္သြားၾကေလ ေတာ့သည္။ပထမဆုံးသတိဝင္လာသူကတုရွင္း။က်န္းရွင္းေအာ္လိုက္သည္ကိုသတိမထားမိေသာ ေၾကာင့္သူပါေရာ၍သတိလစ္သြားရာမွအရင္ဆုံးသတိျပန္ဝင္လာသူကတုရွင္းပင္။ အဆိပ္ေငြ႔မ်ားက်ဲပါးသြား၍လူလုံးသူလုံးသဲကစ ြဲ ြာျမင္ေနရေသာယိပုတုန္းဆီကိုခုန္ဝင္၍ယိပုတုန္း၏ငယ္ထိပ္ကို ခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။သို႔ေသာ္။ မထင္မွတ္ထားေသာကိစၥကျဖစ္လာ ေလသည္။ မထင္မွထားေသာအမႈကိုျပဳလုပ္လိုက္သူကက်န္းရွင္း။ " ဟာ ့ ့ "့ " ေျပး ့ ့ေျပးေတာ့ ့ ့ငါေကာင္းေကာင္းမျမင္ရ ေတာ့ဘူး " က်န္းရွင္းမပီမျပင္ႏွင့္ျမင္လိုက္ရသည္က။ဓါးကိုဆန္႔တန္း၍သတိလစ္ေနေသာယိပုတုန္းကခုန္ဝင္သြားေသာတု ရွင္း၏ရင္ဝကိုဓါးျဖင့္ထိုးလိုက္သည္ဟုထင္လိုက္မိေလသည္။ ထိ႔ေ ု ၾကာင့္။ တုရွင္း၏လက္ဝါးကယိပုတုန္းရဲ႕ေခါင္းကိုထိခါနီးအခ်ိန္တြင္။က်န္းရွင္းကတုရွင္း၏ခါးကိုပုခုံးျဖင့္ထမ္း ျပီးဆြေ ဲ ခၚထုတ္သြားေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းကတုရွင္းကိုေျပးရန္ေျပာသည့္အခ်ိန္တြင္ယိပုတုန္းကသတိဝင္ လာျပီးအဆိပ္ေငြ႔မ်ားကိုခါ၍ေျပးထြက္သြားေလေတာ့သည္။ တုရွင္းသည္မည္းနက္ေနေသာအဆိပ္ေငြ႔တန္းကိုၾကည့္ရင္းေတာက္တခ်က္ျပင္းထန္စြာေခါက္လိုက္ ျပီးက်န္းရွင္းကိုတြန္းထုတ္လိုက္ေတာ့သည္။ " ေတာက္ ့ ့ ကိုကို ဘာလုပ္တာလဲဗ် ့ ့ဟိုမွာ လြတ္သြားျပီ ႔ ႔တစ္ခါတည္းကိစၥျပတ္ရမယ့္ဟာကို ခင္ဗ်ားဗ်ာ ့ ့" " ငါက ဘယ္သိမလဲ မင္းေသေတာ့မယ္ထင္လို႔ဝင္ဆလ ြဲ ိုက္တာကိုးကြ ႔ ႔ " " ေတာ္ဗ်ာ ့ ့ ့ျမင္ရေသးတယ္မဟုတ္လား ႔ ႔လာတည္းခိုေဆာင္ျပန္မယ္ ့ ့ လာကူတဲ့ေကာင္မေလးကအေျခအေနေကာင္းပုံမရဘူး ့ ့ျမန္ျမန္သြားဗ်ာ ့ ့ခင္ဗ်ားနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ျပီးမွ စာရင္းရွင္းမယ္ ့ ့ ့" တုရွင္းမွာအကိုလုပ္သူကိုဆူပူမာန္မဲရင္းအင္ၾကင္းကိုပုခုံးေပၚထမ္းလိုက္ေလေတာ့၏။ထို႔ေနာက္ႏြားရိုင္းသြင္း ခ်ိန္၏ေမွာင္ရီဝိုးတဝါးအလင္းေရာင္ေအာက္၌ညီအကိုႏွစ္ေယာက္အေျပးျပိဳင္ပက ြဲ ်င္းပလ်က္သူ႔ထက္ငါအျမန္ ေျပး၍တည္းခိုေဆာင္ဆီျပန္လာခဲ့ၾကေလသည္။သို႔ေသာ္ ႔ ႔ ႔ ႔ ႔။ တုရွင္းရဲ႕ပုခုံးထက္ဆီမွျပံဳးလိုက္ေသာအင္ၾကင္း၏ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ အျပံဳးပန္းေလးကိုေတာ့အမႊာညီအကိုႏွစ္ေယာက္စလုံးသတိမထားမိလိုက္ၾကေပ။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

103

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး B16#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၁၆ ။ ဘီ

ၾကယ္နီတည္းခိုေဆာင္၏အိပ္ခန္းတစ္ခုထဲတြင္အမႊာႏွစ္ေယာက္ေခါင္းမီးေတာက္ၾကေလသည္။ ဒါဏ္ရလာသည့္လူကပ်ိဳျမစ္နုနယ္ျပီးေခ်ာေမာလွပေသာမိန္းကေလးတစ္ဦးျဖစ္ေနသည့္အျပင္။ရလာ ေသာဒါဏ္ရာကရင္ညႊန္႔တြင္ျဖစ္ေလ၏။ဒါဏ္ရာမႀကီးသည့္တိုင္အဆိပ္ကျပင္းထန္လွသည္မဟုတ္လား။ ေသြးစို႔ရံုေလာက္နွင့္ေသေစနိုင္ေသာအဆိပ္သုတ္လိမ္းထားသည့္ဓါးခ်က္ရွပ္ထိလာသည့္တိုင္ေအာင္မ ေသေသးေသာေကာင္မေလးကိုၾကည့္၍ညီအကိုႏွစ္ေယာက္အ့ံအားသင့္ေနၾကသလို။အဆိပ္ကိုအျမန္မ ဖယ္ရွားမေပးနိုင္ပါကေကာင္မေလးဒုကၡေရာက္သြားမည္ကိုစိုးရိမ္မိေနၾကေလ၏။ " ငါကေတာ့ ့ ့ေဆးေတြဘာေတြအေၾကာင္းဘာမွမသိဘူးေနာ္ ့ ့ ့ ဒါေပမယ့္ ဒီေကာင္မေလးကိုဒီအ တိုင္းထိုင္ၾကည့္ေနမယ္ဆိုေသသြားေတာ့မွာကိုေတာ့ငါသိတယ္ကြ ့ ့ ့ မင္းအနဲအက်င္းေတာ့ကုတတ္တယ္ မဟုတ္မလား လုပ္ေပးလိုက္ေလ ့ ့ ့ဒီအတိုင္းေသြး ေၾကာပိတ္ထားလို႔ေတာ့မရဘူးမဟုတ္လား ့ ့ျမန္ျမန္ ကုေပးလိုက္ေလ ့ ့" ထိုင္ခုန္ေပါ ္တြင္ထိုင္ေနျပီးဒူးကိုနန္႔ကာဆရာႀကီးေလသံျဖင့္ေျပာလိုက္ေသာက်န္းရွင္းေၾကာင့္တုရွင္းမွာအသဲ ယားသြားျပီးေလသံမာမာျဖင့္လွမ္းေဟာက္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ခင္ဗ်ားသိတာဘာရွိလဲဗ် သိုင္းသင္ဖို႔ ျပႆနာရွာဖိ႔ု နတ္ပန္းကေလးအနားကပ္ေနဖို႔ဘဲ သိတာမဟုတ္ လား ့ ့ ့ဒါႀကီးကေယာက်ာၤးေလးမဟုတ္ဘူး ့ ့မိန္းကေလးဗ် ့႔ ႔ မိန္းကေလး ့ ့သူ႔ကိုယ္ထဲကအဆိပ္ေတြ ကိုဘယ္လိုထုပ္မလဲ ႔ ႔သူ႔ဒါဏ္ရာကအဆိပ္ေတြကိုဘယ္လိုထုတ္မလဲဗ်ခင္ဗ်ား ့ ့လာလုပ္ပါလား ့ ့ ့အဲ့ဒီခုန္ေပၚ မွာဒူးနန္႔ေနမယ့္အစား လာလုပ္ပါလားဗ် ့ ့ ့ေဟာဒီမွာေတြ႔လား သူ႔လက္မွာ ဆြထ ဲ ားတဲ့ကနုပ္ ပန္းေတြ ဒါက်ဳပ္တို႔လူမ်ိဳးလည္းမဟုတ္ဘူး ့အဲ့ဒီအရုပ္ေတြက ဘာဆိုတာေကာခင္ဗ်ားသိသလား ့ ့ ့" " ေဟ့ ဘာျဖစ္ျဖစ္ကြာငါ့ကိုလာမေအာ္နဲ႔ ငါမသိဘူးအဲ့တာဘာျဖစ္လည္း ့ ့ မသိလို႔မင္းကိုလုပ္ခိုင္းေန တာေပါ့ကြ ့ ့ ့သူကငါတိ႔က ု ိုလာကူညီတာ ့ ့ငါတို႔ေၾကာင့္ဒါဏ္ရာရသြားတယ္ ့ ့မင္းကလုပ္ေပးတတ္တယ္ လုပ္ေပးလိုက္ေပါ့ကြရွင္းရွင္းေလး ့ ့ဘာမွမလုပ္ေပးဘဲဒီအတိုင္းထိုင္ၾကည့္ေနလို႔ရမလားကြ ႔ ႔ ႔ ဒီမွတုရွင္း မင္းစဥ္းစားေနတာၾကာသြားရင္မင္းေၾကာင့္လူေကာင္းတစ္ေယာက္အလဟသအသက္ ေသရေတာ့မယ္ ့ ့ ့ငါသိတာဒါဘဲ ႔ ႔ ငါေအာက္ထပ္ မွာေရေႏြးသြားယူခဲ့မယ္ ့ ့မင္းစျပီးကုေတာ့ ႔ ႔ ငါ့ စကားကိုနားေထာင္ငါမင္းထက္အသက္ ႀကီးတယ္ ၾကားလားေဟ့ေကာင္ ့ ့ ့" တုရွင္း၏ေခါင္းကိုတစ္ခ်က္လွမ္းရိုက္လိုက္ျပီးစ ကားကိုအနိုင္ပိုင္းသြားသည့္က်န္းရွင္းမွာအခန္းအျပင္ သိ႔ထ ု ြက္သြားေလၿပီ။အခန္းထဲတြင္တုရွင္းႏွင့္အင္ ၾကင္းသာက်န္ရစ္ခဲ့ေလေတာ့၏။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ဘုရင္လုပ္ရန္အတြက္နိုင္ငံေဒသအသီးသီး၏ရိုးရာဓေလ့ထုံးတမ္းေတြကိုေလ့လာထား ေသာတုရွင္းက။အင္ၾကင္းသည္ဘယ္အရပ္ကလာ၍ဓေလ့ထံုးတမ္းမည္သို႔ရွိသည္ကိုေကာင္းစြာသိေလ သည္။ထို႔ေၾကာင့္ခ်ီတုံ႔ခ်တုံ႔ျဖစ္ေနရျခင္းပင္။သူမ၏လက္၌္သာမကဒါဏ္ရာအနားတဝိုက္ တြင္လဲကနုပ္ပန္းမ်ားရွိလိမ့္ဦးမည္ျဖစ္ေလသည္။သူကသာေဆးလိမ္းေပးကုသေပး၍ထိုကနုပ္မ်ားပ်က္သြား မည္ဆိုလ်ွင္မည္သို႔ျဖစ္လာမည္ဆိုသည္ကိုလည္းေကာင္းေကာင္းႀကီးနားလည္သေဘာေပါက္ေလ၏။ သူထိုမိန္းကေလးကိုအေသခံခိုင္းရမည္ေလာ။ဒါမွမဟုတ္ ႔ ႔ ႔ ႔ သူကဘဲ ႔ ႔ ႔တုရွင္းေဝခြမ ဲ ရျဖစ္ေနစဥ္။

104

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အေတာ္ေလးျပာႏွမ္းလာေသာအင္ၾကင္း၏ႏႈတ္ခမ္းမ်ားေၾကာင့္။ေတြေဝေနေသာတုရွင္းမွာအင္ၾကင္း၏အက်ီ စ ၤ ကိုဆဖ ြဲ ြင့္လိုက္ေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းသည္က်န္းရွင္းသာျဖစ္ေပ၏။ တည္းခိုေဆာင္ေလွကားေပါ ္ကတီးတိုးေရရြတ္ ေျပာဆိုရင္းေအာက္ထပ္ကိုဆင္းလာသည့္က်န္းရွင္း၏စကား သံေတြကိုတုရွင္းသာၾကားနိုင္စြမ္းရွိခဲ့လွ်င္။က်န္းရွင္း၏လည္ပင္းကိုမေသမျခင္းညွစ္သတ္ေလာက္ေပသည္။ " ဟြန္းငါ့မ်ားငအမွတ္လို႔ တုရွင္းရာ ့ ့ငါကမစဥ္းစားခ်င္လို႔ပါကြ မင္းလည္တာငါအိပ္ေနသေလာက္ပဲရွိ ေသးတယ္ကြ ႔ ႔ဟားဟားဟား ့ ့ ့ ့သက်စာေတြနွစ္က်စာေတြသာငါမဖတ္တတ္ရင္ ေနလိမ့္မယ္ ့ ့သူတို႔လူမ်ိဳးအေၾကာင္းကိုေတာ့ မင္းနဲ႔အတူငါေကာဟိုေခြးသူေတာင္းစားပါ သင္ခဲ့ရတာပါကြ နားလည္လား ့ ့ ့အဆိပ္မ်ားငါကပ်င္းေသး ့ ့ ့ငါကဘာမကုတတ္စရာရွိသလဲေတာထဲမွာငါ့ခ်စ္ ခ်စ္ကိုေဆးကူေဖာ္ေပးေနရတာဘဲငါကုေပးရင္ငါဒုကၡေရာက္သြားမွာေပါ့ ့ ့ ့ေနာက္ထပ္မိန္းမတစ္ေယာက္ မ်ားပါလာရင္ဟိုမမကငါ့ကိုသတ္မွာကြမင္းဘာသိသလဲ ေဟးေဟးေဟး ့ ့ ့ မင္းကဘုရင္ျဖစ္မယ့္လူဆိုေတာ့မိန္းမေနာက္တစ္ေယာက္တိုးလားလဲဘာမွမျဖစ္ပါဘူးငါ့ညီရာ ့ ့အကို ကေစတနာနဲ႔ေရွာင္ေပးတယ္ပဲသေဘာထားလိုက္ပါေတာ့ ဟားဟားဟားအကိုကမင္းကိုခ်စ္လြန္းလို႔အနစ္ နာခံလိုက္တာကြ ညီေလးရ ဟားဟားဟား ့ ့ ့ ့မင္းကုေပးမယ္ဆိုတာငါသိသားပဲလည္ျဖတ္ေၾကး ေတာင္ေလာင္းလိုက္ခ်င္ေသးရဲ႕ ့ ့ဟြန္း ့ ့"ျပံဳးစိစိျဖင့္ေအာက္ထပ္သို႔ဆင္းလာေသာက်န္းရွင္း မွာစားပြ၌ ဲ ဝင္ထိုက္လိုက္ျပီးအနားကိုကပ္လာေသာစားပြထ ဲ ိုးေလးအား လွမ္းမွာလိုက္ေလသည္။ သူ႕အမွာစကားကိုတုရွင္းနားႏွင့္ဆက္ဆက္သာၾကားခိုင္းလိုက္ေစခ်င္ေတာ့၏။ " ငါ့ကို အရက္နဲ႔စားစရာေတြခ်ေပး ့ ့ေကာင္းတဲ့ဟာမွန္သမ်ွအကုန္ခ်ကြာ ့ ့ ့ငါတို႔တည္းေနတဲ့အခန္း ကိုသိလား ့ ့ "့ " သိပါတယ္ ဆရာေလး လသာေဆာင္ေဘးက အခန္းပါ ခင္ဗ်ား ့ ့ ့ " " ေအးဟုတ္တယ္ ့ ့အဲ့ဒီအခန္းမွာ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ေနလိမ့္မယ္ၾကားလား ့ ့ငါ့အတြက္အခန္း တစ္ခုျမန္ျမန္ေလးလုပ္ေပး ့ ့ ့ျပီးရင္ ေရေႏြးဇလုံရယ္ စားစရာနဲ႔အရက္ေတြပါ ဟိုလင္မယား အခန္းကိုသြားပို႔ေပး လိုက္ၾကားလား ့ ့ ့အခန္းတံခါးကိုအသာေလးေခါက္ျပီးအျပင္မွာခ် ထားလိုက္ ဟိုကထြက္ယလ ူ ိမ့္မယ္ ့ ့တံခါးကိုသြားမဖြင့္နဲ႔ေနာ္ ေဟးေဟးေဟး ့ ့သြားေတာ့ ငါ့ကိုအရက္ အရင္လာခ်ေပး ့ ့ ့" စိတ္ထင္ရာလုပ္ျပီးသြားေသာက်န္းရွင္းကေတာ့ေလာကႀကီးတြင္သူတစ္ဦးတည္းရွိသည့္အတိုင္းျပံဳးရႊင္ၾကည္နူး ရင္းအရက္တစ္ခြက္ျပီးတစ္ခြက္ေမာ့ေသာက္ေနေလေတာ့သည္။ ညနက္လာသည့္တိုင္က်န္းရွင္းမွာတည္းခိုေဆာင္အေပၚထပ္သို႔ျပန္မတတ္ေသးေပ။အရက္ကေလး ေသာက္လိုက္အျမည္းကေလးစားလိုက္ႏွင့္ဇိမ္က်ေန၏။က်န္းရွင္းကဇိမ္က်ေနသေလာက္တုရွင္းမွာေတာ့ ေဇာေျခြးမ်ားပင္ျပန္ေနေလျပီ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္တုရွင္းထင္မွတ္ထား သည္ထက္ေစာစြာအင္ၾကင္းကသတိရလာေသာေၾကာင့္ပင္။အင္ၾကင္းမွာသတိျပန္ရလာသည္နွင့္အ ဝတ္ကင္းမဲ့ေနေသာသူမ၏ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းကိုသတိထားလိုက္မိျပီးသတိလက္လြတ္ေအာ္ဟစ္လိုက္ေလ ေတာ့သည္။ " အား ့ ့ရွင္ ့ ့ရွင္ ့ ့" ေအာ္သံေၾကာင့္ တည္းခိုေနသူမ်ားလန္႔ႏိုးသြား ၾကသလိုက်န္းရွင္းကသေဘာက်စြာျဖင့္အသံထြက္၍ ရီေမာလိုက္ျပီး အတက္အဆင္းေလွကားကိုေငးေမ်ွာ္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ေလွကားေပၚ ကေနေခြး ေျပးဝက္ေျပးဆင္းလာမည့္တုရွင္း၏ပုံစံကိုျမင္ေရာင္ကာျပံဳးစိစိျဖင့္ေလွကားကိုသာမမွိတ္မသုန္ေစာင့္ၾကည့္ရင္း ဣေျႏၵမဆည္ေအာင္တခီြးခြီးျဖင့္ရီေမာေနေလေတာ့သည္။

105

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဟားဟားဟား ့ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့" အင္ၾကင္းေအာ္ဟစ္လိုက္သည့္အသံ၏ေနာက္၌နာရီတစ္ေမာင္းခန္႔အၾကာတြင္။တည္းခိုေဆာင္ေလွ ကားကေနစူပုတ္ေနေသာမ်က္ႏွာျဖင့္တုရွင္းတစ္ေျခ ေဆာင့္ျပီးဆင္းလာေတာ့သည္။ " ဒုန္း ့ ့ဒုန္း ့ ့ဒုန္း ့ ့ဒုန္း ့ "့ " ဟားဟားဟား ့ ့ကမ္းေပး ့ ့ညီေလး ကမ္းေပး ႔ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့" " ဝုန္း ့ ့ဒုန္း ့ "့ တုရွင္းကေျပာင္စပ္စပ္ႏွင့္ရီေမာေသာက်န္းရွင္းကိုခုန္အုပ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ညီအကိုႏွစ္ေယာက္လဲက် သြားသည့္အသံကက်ယ္ေလာင္စြာထြက္ေပၚသြားျပန္၏။တုရွင္းကက်န္းရွင္းအေပါ ္ခြစီးထားျပီး။လက္နွစ္ ဖက္ကက်န္းရွင္းဆံပင္ေတြကိုဆက ြဲ ိုင္ကာက်မ္းရွင္း၏ေခါင္းကိုဆိုင္က်မ္းပ်ဥ္ႏွင့္သုံးေလးခ်က္ေလာက္ကိုင္ ေဆာင့္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ကိုင္း ဒါေလာက္ႀကီးကမ္းေပးခ်င္အုန္း ့ ့" " ဒုန္း ့ "့ " ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုအကိုလဲဗ် ့ ့ခင္းဗ်ားသိတယ္ မဟုတ္လား ့ ့သိသိႀကီးနဲ႔ ကိုင္းဟာ ့ ့ ့ကိုင္းဟာ ့ ့ ့" " ဒုန္း ့ ့ဒုန္း ့ "့ " အား ့ ့နာတယ္ကြညီေလးရ ႔ ႔ " " ဘာညီေလးလဲ ႔ ႔ကဲ ႔ ႔ကဲ ႔ ႔" " ဒုန္း ့ "့ " ဟားဟားဟား ့ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့" " ဟားဟားဟား ႔ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့" ဒီႀကိမ္ေတာ့ က်န္းရွင္းနာက်င္သည့္အေၾကာင္းမေျပာေတာ့ဘဲဟားတိုက္ျပီးရီခ်လိုက္သည္။က်န္းရွင္း ၏ရီသံေၾကာင့္တုရွင္းပါလိုက္၍ရီလာျပီးအကိုျဖစ္သူကိုဆြဲထူကာညီအကိုႏွစ္ေယာက္အတူထိုင္ကာအရက္ ေသာက္ေနၾကေတာ့သည္။တစ္ဦးႏွင့္အၾကည့္ခ်င္းဆုံမိၾကသည့္အခ်ိန္တြင္ႏွစ္ဦးစလုံးျပံဳးစိစိျဖစ္သြားၾကကာ ခြက္ထိုးခြက္လွန္ရီေမာၾကျပန္၏။ဆိုင္တာဝန္ခံမွာအျခားေသာဧည့္သည္မ်ားရွိေသးေသာေၾကာင့္အမႊာႏွစ္ ေကာင္ကို ဆူညံျခင္းမျပဳလုပ္ၾကအတြက္လာေရာက္ေတာင္းပန္ရေလေတာ့သည္။ " ဆရာေလးတိ႔ရ ု ယ္ ညလည္းနက္လွပါျပီခင္ဗ်ား ေက်းဇူးျပဳျပီး ဆူဆူညံညံမလုပ္ၾကဖို႔အတြက္ကြ်န္ ေတာ္မ်ိဳးေတာင္းပန္ပါခင္ဗ်ား ့ ့ ့" ဆိုင္တာဝန္ခံ၏စကားေၾကာင့္အမႊာႏွစ္ေကာင္မွာတာဝန္ခံ၏မ်က္ႏွာကိုေစ့ေစ့ၾကည့္ျပီးခြက္ခြက္လွန္ ေအာင္ရီခ်လိုက္ၾကျပန္ေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ့ ့ ့ဟားဟားဟား " တာဝန္ခံႀကီးမွာတစ္သက္ႏွင့္တစ္ကိုယ္ဤမ်ွအူျမဴးျပီးရီေၾကာရွည္သူကိုမေတြ႔ဘူးေသးေသာေၾကာင့္ ေခါင္းကိုတဗ်င္းကုပ္ရင္း အျခားေသာဧည့္သည္မ်ားကိုသာေတာင္းပန္ရန္ထြက္သြားလိုက္ရေလ၏။ အမႊာႏွစ္ေကာင္အတြက္ကေတာ့ယေန႔ညသည္ျမင္ျမင္ရသမ်ွရီေနရသည္လားမေျပာတတ္ေပ။အူတိ အူေၾကာင္ျဖစ္သြားေသာဆိုင္တာဝန္ခံကိုၾကည့္ရင္းရီလိုက္ၾကသည္မွာမ်က္ရည္မ်ားထြက္လာသည္အထိပင္။ အမႊာႏွစ္ေကာင္ကသာရီေမာေနသည္။အင္ၾကင္းကေရာမည္သို႔ေနရွာေလမည္နည္း။ မွိန္မွိန္ေလးလင္းေနေသာအခန္းမီးပုံး၏အလင္းေရာင္ေအာက္ဝယ္ကုတင္ေပၚ၌လဲေလ်ာင္းေနေသာအင္ၾကင္း ရဲ႕ပုခုံးသားေလးမ်ားတုန္ရင္ေနသည္ကိုေတြ႔ရေလသည္။ကေလးမေလးေတာ့ငိုေနျပီထင္ ေလ၏။ မဟုတ္ပါ။အင္ၾကင္းမငိုပါ။သူမ၏သိမ့္သိမ့္တုန္လႈပ္ခတ္ေနေသာေနာက္ေက်ာကိုေက်ာ္၍အေရွ႕ကို

106

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လာၾကည့္မည္ဆိုလ်ွင္။အင္ၾကင္းကေလး ၾကည္ၾကည္းႏူးႏူးျဖင့္ရီေမာေန သည္ကိုေတြ႔ရပါလိမ့္မည္။ သူမဘာေၾကာင့္ရီေနရပါသနည္း။အေျဖကရွင္းပါ၏။သူမတိတ္တခိုးစြလ ဲ မ္း၍လိုက္ ရွာေနေသာလူသားကိုေတြ႔ရယုံသည္သာမက။ထိုလူကအခုဆိုရင္သူမ၏အရွက္သိကၡာကိုငွဲ႔၍ေစာင့္ေရွာက္ မည္ဟုကတိအထပ္ထပ္ေပးသြားခဲ့မဟုတ္လား။သူမအေနႏွင့္ထိုလူအနားတြင္ဘယ္လိုနည္းနွင့္ ေနရေနရ။သူမအတင္းတြယ္ကပ္ေနမည္သာ။လူကိုနဖူးေတြ႔ဒူးေတြ႔မျမင္မရခင္ကတည္းက ပိတ္ပါးစေလးကိုၾကည့္ကာအင္ၾကင္းတစ္ေယာက္အသည္းေပါက္မတတ္ခ်စ္ခဲ့ရေသာေၾကာင့္ပင္။ တိုးညွင္းစြာရီေမာေနေသာအင္ၾကင္း၏ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားမွအသံတိုးတိုးေလးထြက္လာေလျပီ။နာက်င္လြန္း ၍ညီးညဴလိုက္သည္ထင္၏။မဟုတ္ပါ။ လုံးဝမဟုတ္ပါ။သူမကိုယ္သူမမခ်င့္မရဲ ျဖင့္ေျပာလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုစကားကိုအမႊာႏွစ္ေယာက္မၾကားျခင္းကအေကာင္းဆုံးျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ အမႊာႏွစ္ေကာင္အနက္တုရွင္းမၾကားျခင္းကပို၍အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေလမည္။တုရွင္းၾကားနိုင္မည္လည္း မထင္ပါေခ်။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္အင္ၾကင္းကလည္းဤစကားကိုဘယ္သာအခါမွထပ္မံ၍ေျပာေတာ့မည္မ ဟုတ္ေသာေၾကာင့္ပင္။အင္ၾကင္းေျပာလိုက္သည္မွာကား။ " ဒီလိုမွန္းသိရင္ ဒါဏ္ရာပိုျပီးျပင္းေအာင္ခပ္နက္ နက္ေလးအထိခံလိုက္ပါတယ္ ့ ့ ့ဟင္းဟင္းဟင္း ့ ့ အရမ္းခ်စ္လြန္းလို႔မထင္မွတ္ပဲရလာတဲ့အခြင့္အေရးကိုအရယူလိုက္တာပါအကိုရယ္ ့ ့ညီမကိုခြင့္လႊတ္ ပါေတာ့ ့ ့ ့ " တရားသည္လား။မတရားသည္လား အင္ၾကင္းမသိပါ။သူမကေတာ့ သူမ၏အခ်စ္မွာစစ္မွန္၍တုရွင္းႏွင့္ ဆုံစည္းရသည္ဟုသာသေဘာထားလိုက္ေလသည္။ဤသို႔သေဘာထားလိုက္မွဘဲသူမညာဏ္ဆင္ခဲ့သည္ ကိုသူမဟာသူမေျဖသိမ့္နိုင္ေပေတာ့မည္မဟုတ္လား။အမႊာႏွစ္ေကာင္လည္းေမာလြန္း၍လားမသိရီသံ တိတ္သြားေလျပီေကာ။ရီေမာေနစဥ္ကတုရွင္းသည္က်န္းရွင္း၏အသြင္သ႑ာန္ႏွင့္တူေနေသာ္လည္း။အရီ ရပ္သြားသည္ႏွင့္တည္ၾကည္ေလးနက္သြားကာက်န္းရွင္းႏွင့္ဆန္႔က်င္ဘက္ျပန္ျဖစ္သြားေလျပီ။ " ဘာမွကိုမေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူးကိုကိုရယ္ ့ ့ခင္ဗ်ားဟာအေတာ္ဆိုးတဲ့လူပါလားဗ် ့ ့ ေတာ္ပါျပီဗ်ာ မေျပာ ခ်င္ေတာ့ပါဘူး ့ ့အေပၚတက္ပါစို႔ က်န္တဲ့လူေတြကိုအားနာဖို႔ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ ့ ့ ့" " ေအးေလတက္ဆိုလဲ တက္ၾကရံုေပါ့ ့ ့ ့ငါေတာ့ရီခ်င္ေသးတယ္ကြ ႔ ႔ငါတို႔အေမေတာ့ မင္းေၾကာင့္မူး လဲမွာငါျမင္ေရာင္ေသးတယ္ ေဟးေဟးေဟး ့ ့ ့" " ေတာ္စမ္းပါဗ်ာ ့ ့ဘာကြ်န္ေတာ့္ေၾကာင့္လဲအခုဟာ ခင္ဗ်ားေမႊလို႔ ျဖစ္ရတာဗ် ့ ့ ့ခင္ဗ်ားသာအနားမွာ ရွိရင္ ရွင္းျပလို႔ရေသးတယ္ ့ ့အခုဟာကေတာ္ပါေတာ့ဗ်ာ ့ ့ ့မနက္ေစာေစာဒီကထြက္ရေအာင္ ့ ့ ဒီမွာျပႆနာတတ္ထားေတာ့အျမန္ေရွာင္သြားတာေကာင္းတယ္ ေၾကာက္လို႔ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး အေျခအေနဆိုတာသိရတယ္ဗ်အခုေတာင္ကံေကာင္းလို႔မေသၾကတာ ့ ့ ့ အဆိပ္ငါးပါးဒါဏ္ကိုနတ္ပန္းကေလးတစ္ေယာက္ကလြျဲ ပီးကြ်န္ေတာ္တို႔ေကာင္းေကာင္းမခံႏိုင္ဘူးသူတို႔သိုင္း ပညာကေၾကာက္စရာမဟုတ္ေပမယ့္ အဆိပ္ပညာကေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ ့ ့ ့ ဒီေတာ့ ခဏေရွာင္ေနတာေကာင္းတယ္ ့ ့ျပီး ေတာ့အဲ့ဒီအဆိပ္သမားေတြနဲ႔ေတြ႔ရင္တစ္ေယာက္ တစ္လွည့္ဝင္တိုက္တာအေကာင္းဆုံးဘဲဆိုတာမွတ္ထားလိုက္ေပေတာ့ဘယ္ေတာ့မွႏွစ္ေယာက္ျပိဳင္မတိုက္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တ႔ႏ ုိ ွစ္ေယာက္ဒီေန႔လက္ေတြ႔ဘဲမဟုတ္လား ့ ့ကိုင္းဆက္ေျပာေနရင္ မိုးလင္းေတာင္ ျပီးမွာ မဟုတ္ဘူး တက္ၾကစိ႔ု ႔ ႔ ႔" အမႊာညီအကိုႏွစ္ေယာက္အေပၚထပ္သို႔တက္သြားလိုက္ၾကသည့္အခါမွညဆိုေသာတိတ္ဆိပ္ျငိမ္သက္ျခင္း ၏သရုပ္ကပိုမိုျပီျပင္လာေလေတာ့သည္။ေလာကဓါတ္ႀကီးတစ္ခုလုံးကတိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေမွာင္မည္းလ်က္။

107

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သိ႔ပ ု ါေသာ္လည္း။သုချမိဳ႕ေတာ္ႏွင့္လီေပါင္းငါး လီမ်ွေဝးေသာအရပ္၌။ညအေမွာင္ကိုတြန္းလွန္၍စိမ္း လမ္းစိုေျပေနသည့္ျမက္ခင္းျပင္ႀကီးကိုလင္းလင္းက်င္းက်င္းျမင္ရေအာင္အလို႔ငွာ။ၾကီးမားေသာထင္း တုံးႀကီးေတြျဖင့္မီးဖိုထားေသာမီးပုံႀကီးကိုလူတစ္စုကေပ်ာ္ရႊင္စြာလွည့္ပတ္ကခုန္ေနၾကေလ၏။ မီးဖိုႀကီး၏အေရွ႕တြင္ေခါင္းျပတ္ႀကီးတစ္ခုကိုလွံျဖင့္ထိုးစိုက္ထားၾကေလသည္။ ဘာေၾကာင့္ေပ်ာ္ေနပါသလဲ။ဘာ့အတြက္ေအာင္ ပြခ ဲ ံေနၾကပါသလဲ။တာတာလူမ်ိဳးအႀကီးအကဲကိုေခြးသ ရဲကေအာင္ျမင္စြာသုတ္သင္လိုက္နိုင္ေသာေၾကာင့္လူမိုက္ေတြေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္ေအာင္ပခ ြဲ ံေနၾကျခင္းပင္။ ျမက္ခင္းလြင္ျပင္ေဒသ၏အင္အားအႀကီးဆုံးမ်ိဳး ႏြယ္စုတစ္ခုကေတာ့ေခြးသရဲနွင့္ဝူတုရန္လက္အတြင္း သိ႔ေ ု ရာက္သြားေလျပီ။အေရွ႕ေျမာက္အရပ္ကခံတပ္တံတိုင္းကေတာ့ တာက်ိဳးရန္အစျပဳလာေလျပီ။ မီးပုံကိုပတ္၍ကေနၾကသည့္လူမ်ားသည္။ျမက္ခင္းလြင္ျပင္ဆီဒုန္းစိုင္းေမာင္းႏွင္လာျမင္းအုပ္တစ္အုပ္ ေၾကာင့္ဆူညံစြာေအာ္ဟစ္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ " ေဟး ့ ့ဝူး ့ ့ဝူး ့ ့ဝူး ့ ့" " ငါတုိ႔ေခါင္းေဆာင္အသစ္လာျပီကြ ႔ ႔ ေဟးေဟး ့ ့ေဟး ့ ့" " ေဝး ့ ့ ့ေဝး ့ ့ေဟး ့ ့" မီးအလင္းအေရာင္ေအာက္ဝယ္ေရႊေရာင္မ်က္ႏွာဖုံးႀကီးတလက္လက္နွင့္ဝင္းလက္ေနေသာဝူတုရန္ ကလက္ေျမွာက္ျပလိုက္ျပီး။မီးပုံအေရွ႕ရွိႀကီးမားေသာထိုင္ခုံႀကီးေပါ ္သို႔ဘုရင္တစ္ပါးလိုတက္ထိုင္လိုက္ သည္ႏွင့္ အင္အားနည္းပါးေသာမ်ိဳးႏြယ္စုေခါင္းေဆာင္မ်ားကဝူတုရန္ကို တစ္ဦးခ်င္းစီလာေရာက္မိတ္ ဆက္အရိုအေသးေပးလိုက္ၾကသည္။ဝူတုရန္၏ဘိတ္သိပ္ခံယူပက ြဲ ိုအားက်ေသာမ်က္ ဝန္းေတြျဖင့္ၾကည့္ေနသူကတုန္းဖုက်န္း။သူတို႔လာေရာက္မဟာမိတ္ျပဳသည့္သူမွာအင္အားႀကီးမားသူျဖစ္ ေသာေၾကာင့္ဝမ္းသာသြားသလိုအားက်ေသာစိတ္မ်ားလည္းတဖြားဖြားေပါ ္ေပါက္လာေလေတာ့သည္။ တုန္းဖုက်န္းႏွင့္ဆန္႔က်င္ဖက္ခံစားလိုက္ရသည့္သူကစူးစူးပင္။ သူမတိ႔သ ု ားအဖအႀကံအစည္ကဝူတုရန္ကိုပါလက္စတုန္းျပီးလြင္ျပင္ေဒသကိုသိမ္းရန္ၾကံထားၾကသည္ကိုး။ ဝူတုရန္သာအခုလိုအင္အားအရမ္းႀကီးမားေနလ်င္စူးစူးတို႔အႀကံအထေျမာက္ေအာင္ျမင္မည္မဟုတ္ ေတာ့ေပ။ဝူတုရန္ကိုလုပ္ႀကံပါက မြန္ဂိုလမ္းဓါးျပေတြကသူမတို႔ေနာက္ကိုပါလာမည္မဟုတ္သလို။နယ္ျခား ေစာင့္တပ္ကပါသူမတို႔ကိုရန္ရွာလာေပဦးမည္။ထိုအခါသူမတို႔လိုခ်င္သေလာက္အင္အားကိုရလိမ့္မည္မ ဟုတ္ေပ။စူးစူးတို႔လိုခ်င္သည္ကအင္အားေတာင့္တင္းမႈ ျဖစ္သလိုနယ္ျခားေစာင့္ေတြႏွင့္ျပပႆနာတက္ ရန္မဟုတ္ေပ။ဝူတုရန္ကလည္းမဟာမိတ္ဖြဲ႔ကိုစိတ္စားသည့္ပုံမျပ။စဥ္းစားဦးမည္ဟုသာေျပာခဲ့သည္။ ဝူတုရန္ကသူ႔လက္ေအာက္၌အညံ့ခံပူးေပါင္းလာျခင္းကိုသာလိုခ်င္သူျဖစ္ေလသည္။ထိုသို႔အညံ့ခံ ပူးေပါင္းရျခင္းထက္တန္းတူညီတူဆက္ဆံျခင္းခံရေအာင္သူမလုပ္ရေပမည္။လုပ္နိုင္စြမ္းလည္းရွိသည္။ သုချမိဳ႕ေတာ္ကိုေရာက္ကတည္းကမ်က္ႏွာဖုံးေအာက္မွဝူတုရန္၏အၾကည့္ေတြကဘာကိုေဖာ္ျပေန သည္ကိုသူမေကာင္းေကာင္းနားလည္ေလသည္။စူးစူးမွာဒီေန႔ညသူမသည္လြင္ျပင္သခင္မျဖစ္ ရမည္ဟုစိတ္ပိုင္းျဖတ္လိုက္ေလသည္။ဝူတုရန္လိုခ်င္ သည့္အရာကိုသူမေပးမည္။ထို႔အတူဝူတုရန္ကလည္း သူမတိ႔သ ု ားအဖလိုခ်င္သည့္အရာကိုျပန္၍ေပးရေပမည္။ဤသေဘာတူညီခ်က္သာရလ်ွင္ဝူတုရန္သည္သူ႔ လက္ထဲကသားေကာင္သဖြယ္ျဖစ္လာျပီးသူမလိုရာဆြက ဲ ိုင္ေဆာ့ကစား၍ရျပီဟုစူးစူးအပိုင္တြက္လိုက္ ေလ ေတာ့၏။သူ႔တြက္ကိန္းႏွင့္သူဟုတ္ေနေသာစူးစူးသည္ဝူတုရန္ထံသြား၍ႏွစ္ကိုယ္ၾကား စကားေျပာခြင့္ေတာင္းလိုက္ေလေတာ့သည္။ဝူတုရန္ကလက္ခံလိုက္ျပီးမီးပံုအေနာက္၌ထိုးထားေသာတဲဝိုင္းၾကီ းထဲသို႔စူးစူးကိုေခၚ

108

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေဆာင္သြားလိုက္သည္။တဲအတြင္း၌ဘာေတြတိုင္ပင္ေဆြးေႏြးေနၾကသည္မသိ။နာရီနွစ္ေမာင္းေက်ာ္သုံးေမာင္း နီးပါးၾကာ ျမင့္သြားေလသည္။တုန္းဖုက်န္းကေတာ့စူးစူးေပ်ာက္သြားသည္ကို လည္းစိတ္မဝင္စားေတာ့။ ေခြးသရဲကိုဆရာတင္ကာေသာက္စားမူးရူးျပီးအေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္ေနေတာ့သည္။ေခြးသရဲကတုန္းဖုက်န္း ကိုတဲတစ္ခုအတြင္းေခၚသြားျပီးဖမ္းဆီးထားေသာမြန္ဂိုမေလးမ်ားကိုျပကာတုန္းဖုက်န္း၏နားရြက္နားကပ္၍ တီးတိုးေလးေျပာလိုက္ေလရာ။အဆီဝင္းေျပာင္ေနေသာတုန္းဖုက်န္း၏မ်က္ႏွာ မွာတဏွာရဂခိုးေတြအလိပ္လိုက္တက္လာျပီး။မိန္းမပ်ိဳေလးေတြကိုစိတ္ႀကိဳက္ေရြးခ်ယ္လိုက္ျပီးသူသေဘာ က်ေသာမိန္းကေလးတစ္ဦးကိုေပြ႔ခ်ီ၍တဲျပင္သို႔ေခၚထုတ္သြားေလေတာ့သည္။ " ေဟး ့ ့ေဟး ့ ့ဝူး ့ ့ ့ဝူး ့ ့" မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကိုေပြ႔ခ်ီလာေသာတုန္းဖုက်န္းကို လမ္းဓါးျပေတြကေအာ္ဟစ္၍ညာသံေပး လိုက္ၾကေလရာ။တုန္းဖုက်န္းမွာတဟီးဟီးျဖင့္သေဘာအႀကီးအက်ယ္က်သြားျပီးနီးစပ္ရာတဲအတြင္း အျမန္ဝင္သြားေလေတာ့၏။တဲအတြင္း၌တုန္းဖုက်န္းထက္အရင္ေရာက္ေနေသာသူတစ္ဦးရွိေနေသးေပ ၏ထိုသူကားတပ္မႈးႀကီးဝမ္ဟန္႔ပင္။ဝမ္ဟန္႔ကတုန္းဖုက်န္းကိုပင္လွည့္မၾကည့္နိုင္ေလာက္ေအာင္ကိုတဏွာ ဆိပ္ကငယ္ထိပ္အထိေရာက္ေနျပီျဖစ္ေလရာ။တုန္းဖုက်န္းကလည္းအားက်မခံဝမ္ဟန္႔ႏွင့္ယွဥ္တ၍ ြဲ ေခြး ဇာတ္ခင္းလိုက္ေလေတာ့သည္။တုန္းဖုက်န္းျပန္ထြက္လာျပီးထမင္းတစ္အိုးက်က္ ေလာက္သည့္အခ်ိန္မွဝူတုရန္ႏွင့္စူးစူးသည္တဲဝိုင္းႀကီးအတြင္းမွထြက္လာၾကေလသည္။ စူးစူး၏ညွိႏိႈင္းမႈအဆင္ေျပသည္မေျပသည္ကိုစူးစူး၏ပုံပမ္းသ႑ာန္သက္ေသခံေနေလျပီ။စူးစူး၏ ကိုယ္၌သားေမႊးေစာင္တဘက္ႀကီးပတ္ထားျပီး။သူမကိုဝူတုရန္ကေပြ႔ခ်ီထားေလသည္။ တုန္းဖုက်န္းမွာဤျမင္ကြင္းေၾကာင့္မ်က္လုံးမ်ားျပာေဝ၍အမူးေျပသြားကာအေပ်ာ္မ်ားအေပ်ာက္ဆုံးသြားေလ ေတာ့သည္။တစ္ေန႔ေန႔သ႔ထ ူ ံေရာက္လာရ မည္ဟုေတြးထင္ထားေသာစူးစူးမွာမေန႔တစ္ေန႔ကမွ ေတြ႔လိုက္ရေသာဝူတုရန္၏ရင္ခြင္ထဲ၌အရွက္ကင္းမဲ့ေသာပံုစံျဖင့္ေရာက္ရွိသြားေလျပီ။တုန္းဖုက်န္းတစ္ ေယာက္ေခါင္းတစ္ခုလုံးပြင့္ထက ြ ္သြားမတတ္ကိုက္ခဲ၍လာစဥ္။ဝူတုရန္၏အသံကလြင္ျပင္တစ္ခုလံုးၾကား ရမတတ္ဟိန္း၍ထြက္လာေလေတာ့သည္။ " ကိုင္းအားလုံးနားေထာင္ၾကစမ္းေဟ့ ့ ့ ့" ဝူတုရန္၏က်ယ္ေလာင္လွေသာအမိန္႔သံေအာက္တြင္ခုန္ေပါက္ျမဴးတူးေနသူမ်ားျငိမ္သက္သြားၾကေလ သည္။လူအားလုံးျငိမ္သက္သြားေၾကာင္းေသခ်ာေတာ့မွဝူတုရန္က စကားဆက္လိုက္ေလသည္။ " ဒီေန႔ကေတာ့ သခင္ႀကီးအတြက္မဂၤလာ အရွိ ဆုံးေန႔ဘဲ့ေဟ့ တာတာမ်ိဳးႏြယ္စုေတြရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ အျဖစ္ေရာက္ရွိတဲ့ေန႔ျဖစ္သလို ့ ့ ့ေဟာဒီက မင္းတိ႔ရ ု ႕ဲ သခင္မႀကီးကိုပါ ၾကင္ယာေတာ္အျဖစ္တင္ေျမာက္နိုင္ ခဲ့တယ္ေဟ့ ့ ့ ့အခု တာတာရိုးရာအတိုင္းမဂၤလာပြက ဲ ်င္းပမယ္ျပင္စရာရွိတာေတြျပင္ၾကေဟ့ ့ ့ဟားဟားဟား ျပီးမွသုချမိဳ႕ေတာ္မွာမဂၤလာပြျဲ ခိမ့္ျခိမ့္သဲျပန္က်င္းပအုန္းမယ္ေဟ့ ့ ့ ့ေပ်ာ္ၾကစမ္း ့ ့ပါးၾကစမ္း ့ ့ကဲ လိုက္ၾကစမ္းေဟ့ ့ ့ ့မင္းတို႔ဖမ္းလာတဲ့ေကာင္မေလးေတြအားလုံးကိုမင္းတို႔အတြက္ေပးလိုက္မယ္ေပ်ာ္ၾကစမ္းေ ဟ့ ့ ့ "့ " ေဟး ့ ့သခင္ႀကီးနဲ႔ သခင္မႀကီးသက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ ့ ့ ့" " သခင္ႀကီးနဲ႔သခင္မႀကီးသက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ ့ ့ ့ ့" " သခင္ႀကီးနဲ႔ သခင္မႀကီး …………… ……………………………………… " လူမိုက္တ႔၏ ို ဆုေတာင္းသံကမိုးထိညံေအာင္ပ်ံ႕လြင့္သာြ းေလသည္။

109

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အယူသာရွိျပီးအေပးဆိုတာကိုမသိေသာဝူတုရန္ကိုစူးစူးကဘဲခ်ဳပ္ကိုင္နိုင္မလား။ဝူတုရန္၏လက္အ တြင္းသိ႔စ ု ူးစူးတို႔သားအဖက်ေရာက္သြားသလားဆိုတာကေတာ့ ့ ့ ့ ့ ေတြးေတာရန္ခက္ခဲလွပါဘိ။ဝူတုရန္ဟူေသာသတၱဝါကိုခ်ဳပ္ကိုင္နိုင္ဖို႔ဆိုသည္မွာဝူတုရန္ေသမွသာ ျဖစ္နိုင္ေပလိမ့္မည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဤသို႔ေျပာရပါသနည္းဟုေမးလာခဲ့သည္ရွိေသာ္။ ဝူတုရန္၏အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္ေခြးသရဲက သခင့္စားေတာ္က်ကိုစားသုံးရန္အသင့္ျဖစ္ေနေသာမ်က္လုံးေတြ ျဖင့္စူးစူးကိုၾကည့္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။တပည့္၏မ်က္လုံးေတြကေျပာေသာစကားကိုအ ျပည့္အဝနားလည္ေသာဆရာႀကီးဝူတုရန္က။တပည့္ေက်ာ္ေခြးသရဲကိုစိတ္ဆိုးသည့္ဟန္တစက္ကေလးမွမ ေျပာဘဲအျပံဳးျဖင့္ျပန္လည္တုန္႔ျပန္လိုက္ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ဝူတုရန္၏အျပံဳးကိုေတာ့။ သူတ႔ဆ ို ရာတပည့္ႏွစ္ ဦးမွတပါးအျခားသူမည္သူမွမသိနိုင္ေပ။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 17#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။၁၇ ။ ခ်န္ယုေဝသည္တုရွင္းကိုမေတြ႔ခင္ၾကားကာလ၌ ျပႆနာႀကီးငယ္တစ္စုံတစ္ရာမျဖစ္လိုေပ။ ထိ႔ေ ု ၾကာင့္စားေသာက္ဆိုင္ထဲတြင္သူမကိုရိသဲ့သဲ့လုပ္ကာသားေျပာမယားေျပာဆိုေနၾကသည့္လူမ်ားကိုသီးခံ ခြင့္လႊတ္ျပီးစားပြထ ဲ ိုးေလးလာခ်ေပးေသာအစားအေသာက္ကိုသာအျမန္စားလိုက္ေလသည္။ " အိုးဟိုးဟိုး ေျဖးေလးစားပါခ်စ္ေလးရဲ႕အပူေတြ ဘာေတြေလာင္ကုန္ပါ့မယ္ကြ႔ဲ ကိုႀကီးလာခြ႔ေ ံ ၾကြးရမ လား ခ်စ္ေလးရဲ႕ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ႔ ႔ ႔" အစားအစာစားေသာက္ေနသည္ကိုမွအလြတ္မေပးေသာလူစုကိုခ်န္ယုေဝကစိတ္ျပက္လက္ျပက္ႏွင့္ ေစာင္းငဲ့ၾကည္လိုက္ေလသည္။ခ်န္ယုေဝေစာင္းငဲ့ၾကည့္လာသည္ကိုပင္ပါးစပ္သရမ္းေသာလူမ်ားကအလြတ္မ ေပးပါေခ်။ " မ်က္ေစာင္းထိုးတာေလးကိုက ခ်စ္စရာေကာင္းေနပါလား ငျပဴးရ ဟင္းဟင္း ့ ့ ့" ၾကာၾကာဆက္ေနရင္သူမလူသတ္မိေတာ့မည္မွန္းသိေသာခ်န္ယုေဝကအစားကိုပင္ျပီးေအာင္မစားေတာ့ ဘဲေငြတုံးတစ္တုံးကိုစားပြေ ဲ ပၚတင္ျပီးဆိုင္ထဲမွထလာ ခဲ့လိုက္ေလသည္။ စားေသာက္ဆိုင္အတြင္း၌ထိုင္ေနေသာလူရမ္းကားတစ္သိုက္က။ျမင္းကုန္းႏွီးကိုေသခ်ာျပင္ေနေသာ ခ်န္ယုေဝကိုၾကည့္၍သူတို႔အခ်င္းခ်င္းေခါင္းခ်င္းဆိုင္ကာတိုင္ပင္ေနၾကေလ၏။၎တို႔ႏွီးေနွာတိုင္ပင္ၾက သည္ကအၾကံေကာင္းညာဏ္ေကာင္းေတာ့ဟုတ္မည့္ပံုမေပၚေပ။ " ေဟ့ေကာင္ငျပဴး ေကာင္မေလးကတစ္ေယာက္ထဲခရီးသြားမယ့္ပုံဘဲကြ ့ ့ ့တို႔ဝင္ဆၾြဲ ကရေအာင္ကြာ ႔ ႔ ဒီေလာက္ေခ်ာလွေနတဲ့ဟာေလးသာကိုဆရာတို႔ကိုဆက္သလိုက္လ႔က ို ေတာ့ ့ ့ဟင္းဟင္း ့ ့တို႔ကေတာ့ ပြျပီကြ ႕ ႕ ႕ " " မင္းအေတာ္ အပါလားကြေဟ ့ ့ဒီေလာက္လွေနတဲ့ဟာေလးကိုဘာလို႔သူမ်ားလက္ထဲအပ္ေနမွာလဲ ကြ ႔ ႔ ႔ တို႔ဘဲအသုံးခ်မွာေပါ့ကြ ႔ ႔ " " ျဖစ္ပ့ါမလား သခင္ႀကီးသိသြားရင္ မလြယ္ဘူးေနာ္ ့ ့ ့" " ဘာလိ႔မ ု ျဖစ္ရမွာလဲကြ ႔ ႔ ႔သူတို႔လဲပါလာတာမဟုတ္ဘူး တို႔ကိုကေလးေတြကိစၥနဲ႔ဘဲလႊတ္လိုက္တာ ျပီးေတာ့ဒါမ်ိဳးေခ်ာေခ်ာလွလွေလးဆိုသူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဘဲလက္ဝါးႀကီးအုပ္သြားမွာကြ ့ ့ဆရာႀကီးေခြးသရဲအ ေၾကာင္းမင္းလဲသိသားနဲ႔ ႕ ႕ ငါတို႔ကအရိုးေတာင္ကိုက္လိုက္ရမွာမဟုတ္ဘူး ့ ့ ့ တို႔ကိစၥျပီးတာနဲ႔ ေကာင္မေလးကိုလက္စေဖ်ာက္ျပီးအ ျပတ္ရွင္းလိုက္ရင္ ့ ့ဘယ္သူမွမသိနိုင္ပါဘူးကြ ႔ ႔ ႔ ဘယ္လိုလဲ ႔ ႔ "

110

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ကိုင္း ခ်ကြ ့ ့ " "လုပ္လိုက္ေလၾကာသလားလို႔ေမာင္ရာ ့ ့" " ေျပာေနၾကာတယ္ ေဟ့ေကာင္ေတြ လိုက္ၾကစို႔ " လက္စသပ္ေတာ့ ဝူတုရန္၏လူေတြကိုး။နယ္က်ဴးပယ္က်ဴးလာျပီးကေလးလာဖမ္းၾကသည့္လူေတြကိုး။ ဆရာေကာင္းတပည့္ပီပီ။မိန္းမလွလွျမင္သည္ႏွင့္သေရတမ်ွားမ်ွားက်ကာပန္းေကာင္းအညႊန္႔ခ်ိဳးျပီးေျခ ေတာ္တင္ခ်င္ၾကသည့္လ႔တ ူ ိရိစာၦန္အဖြဲ႔ေတြကိုး။အခုေတာ့ျဖင့္သူတို႔ခူးခ်င္သည့္ပန္းကဆူးရွိသလား မရွိသလားဆိုတာကိမ ု ၾကာခင္ေကာင္းေကာင္းႀကီးသိရေပေတာ့မည္။သနားစရာေကာင္းလွေပစြတကား။ ခ်န္ယုေဝထြက္သြားသည့္ဘက္သို႔ဦးတည္ျပီးဝူတုရန္၏လူေတြသည္အလုံပိတ္ျမင္းလွည္းသုံးစီးျဖင့္တရက်မ္း လိုက္သြားၾကေတာ့သည္။သူတို႔၏ျမင္းလွည္းေၾကာင့္အေနာက္တြင္ဘယ္လိုျဖစ္၍က်န္ေနခဲ့သည္ ကိုနည္းနည္းေလးမ်ွပင္ဂရုမစိုက္ၾကေတာ့။သူတို႔ဂရုစိုက္နားလည္သည္ကခ်န္ယုေဝကိုအမိဖမ္းၾကရန္သာ ျဖစ္ေလ၏ျမင္းလွည္းတစ္စီး၏အမိုးေပါ ္တြင္လူသုံးေယာက္လိုက္ပါစီးနင္းလာသလိုလွည္းအိမ္အတြင္းတြင္သ တိေမ့ေဆးမိေနေသာကေလးရွစ္ဦးစီပါေလသည္။ျမင္းလွည္းသုံးစီးႏွင့္မႏုႆမုဆိုးကိုးဦးက။ဝန္ႏွင့္မ မ်ွဆေ ြဲ နရေသာျမင္းကိုလည္းမသနား။လွည္းထဲမွကေလးေတြကိုလည္းမညွာတာဘဲအေရွ႕ကသမင္မေလး ကိုသာအမိဖမ္းရန္အားထုတ္ေနၾကျပီးျမင္းကိုျမန္သည္ထက္ျမန္ျမန္ေျပးေစရန္ၾကာပြတ္ျဖင့္တရႊမ္းရႊမ္း ရိုက္ႏွက္ျပီးအတင္းလိုက္ေနၾကေလသည္။ …………………… " ဆရာလု ့ ့ဆရာလု ့ ့ " " ေဒါက္ ့ ့ ့ေဒါက္ ့ ့ေဒါက္ " " ဆရာလု ့ ့ဆရာ ့ ့ ့" " ေအးလာျပီကြ ႔ ႔ ႔" ေမာၾကီးပမ္းႀကီးေအာ္ခၚသံႏွင့္တံခါးကိုအဆက္မျပတ္ေခါက္ေနေသာေၾကာင့္လုေတာက္ကအခန္းအတြင္းမွျပန္ လည္ေျဖၾကားျပီးတည္းခိုခန္းတံခါးကိုဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ " ဟ ့ ့အေမာတႀကီးနဲ႔ မင္းအေနာက္ကက်ားလိုက္လာလို႔လား ထုံးေပါင္ရ ႔ ႔ ႔ " " အမေလးဗ်ာ က်ားကမွေတာ္ဦးဆရာရယ္ ့ ့မင္းသမီး ေဝ ဒီေစ်းေရွ႕ျဖတ္သြားတာေတြ႔လ႔မ ို နဲေျပး လာခဲ့ရတာ ့ ့ရြာအျပင္သြားတဲ့လမ္းဘက္ထြက္သြားတာဘဲၾကည့္ရတာကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဂိုဏ္းကိုမ်ားအရင္သြားမ လားမသိ ့ ့အဲ့ဒီဘဲသြားမွာပါဗ်ာ သူကဘယ္ကိုသြားတတ္လို႔လဲဗ် ့ ့ ့" " ေတာ္ေတာ့ င့ါတို႔ပစၥည္းေတြျမန္ျမန္သိမ္းျပီးအေနာက္ကလိုက္ခဲ့ လ်ွာကိုရွည္တယ္ ့ ့ငါသြားျပီေဟ့ " လုေတာက္မွာထုံးေပါင္၏စကားအဆုံးအထိမေစာင့္နိုင္ေတာ့ အခန္းအျပင္သို႔ေျပးထြက္သြားရင္းသူ႔ လူမ်ားတည္းခိုေနသည့္အခန္းတံခါးေတြကိုပုတ္ျပီးေခၚသြားေလေတာ့သည္။ " ဘုန္း ့ ့ဘုန္း ့ ့ဘုန္း ့ ့" " ေဟ့ အားလုံးနားမေနၾကေတာ့ ငါ့ေနာက္လိုက္ ခဲ့ေဟ့ ပစၥည္းေတြေပါင္ထုံးသိမ္းလာခဲ့လမ့္မယ္ ့ ့" ဆရာႀကီးလုေတာက္ေခၚသံေၾကာင့္အံ့အားသင့္မႈကိုအေနာက္သို႔ပို႔ထားကာဂိုဏ္းသားမ်ားကအခန္းအ ျပင္သို႔အျမန္ေျပးထြက္ျပီးတည္းခိုေဆာင္ေအာက္သို႔သူ႔ထက္ငါအရင္ေျပးဆင္းလာၾကေလသည္။ " ျမင္းေတြယူ လာလမ္းအတိုင္းရြာျပင္ကိုထြက္မယ္ ့ ့ျမန္ျမန္လုပ္ မင္းသမီးေဝ ဒီကျဖတ္သြားတယ္တဲ့ ့ ့ ့" ပ်ားအုံကိုတုတ္နဲ႔ထိုးလိုက္သလိုလုေတာက္ရဲ႕လူမ်ားျပာယာခတ္သြားရေလျပီ။ခ်န္ယုေဝကိုနယ္စပ္က

111

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ႀကိဳေစာင့္ရန္ေန႔ညမနားဘဲသုံးရက္ၾကာေအာင္ခရီးခက္လာခဲ့သည့္တိုင္နယ္စပ္မွာမမိနိုင္၍လုေတာက္က ပန္းကမာၻေက်းရြာကေစာင့္ရန္ဆုံးျဖတ္လိုက္ျပီး။ဒီပန္းကမာၻေက်းရြာမွာမနက္ေဝလီေဝလင္းကတည္းေစာင့္ေန ခဲ့ၾကသည္။ခ်န္ယုေဝလည္းခရီးကိုခပ္သုတ္သုတ္ႏွင္လာပုံရေလ၏္။သာမာန္အားျဖင့္ဆိုခ်န္ယုေဝသည္မ နက္ျဖန္ မွသာက်န္းစီးနယ္အဆုံးကပန္းကမာၻေက်းရြာကိုေရာက္လာမည္သာျဖစ္ေလ၏။ေျခရွည္ေသာထုံးေပါင္ ေၾကာင့္ခ်န္ယုေဝကိုေတြ႔လိုက္ရျခင္းကဒီေန႔မနက္ခင္းခ်န္ယုေဝေရာက္လာလိမ့္မည္ဟုထင္မထားေသာလု ေတာက္အဖို႔ဘုရားသိၾကားမလိုက္သလိုျဖစ္သြားရေလေတာ့သည္။အရင္လိုမွအေႏွးရဆိုသလိုပင္။ခ်န္ယုေဝ ေနာက္အျမန္လိုက္ခ်င္ေနကာမွ လမ္းကပိတ္ေနေလ၏္။လမ္း ေပါ ္မွာဝိုင္းအုံၾကည့္ေနၾကေသာလူအုပ္ၾကီးကိုလု ေတာက္ကလွမ္းေမးလိုက္ေလသည္။ " ဘာျဖစ္ၾကတာလဲဗ် ့ ့ "့ " ဘယ္ကျမင္းလွည္းေတြမွန္းမသိပါဘူးဆရာႀကီးရယ္ လူအုပ္ကိုဝင္တိုက္ျပီးအတင္းေမာင္းသြားတာ လူႏွစ္ေယာက္ေတာ့ပခ ြဲ ်င္းျပီးေသျပီးက်န္တဲ့လူေတြကေတာ့ျမင္တဲ့အတိုင္းဘဲခင္ဗ် ့ ့ ့" " ေတာက္ရိုင္းလိုက္တာကြာ ့ ့ေရွာက္စူး မင္းတို႔ငါးေယာက္အဲ့ဒီျမင္းလွည္းေနာက္ကိုေနာက္လိုက္စမ္း ကြာ ့ပိုင္ရွင္သိရေအာင္သာလိုက္ခဲ့ၾကားလားက်န္တာငါရွင္းမယ္ ့ ့ ့" လုေတာက္ပါးစပ္ကသာညႊန္ၾကားလိုက္ေသာ္လည္းဘယ္သူမွေနရာမွေရႊ႕၍မရေသာေၾကာင့္လု ေတာက္ကလူအုပ္ႀကီးကိုျဖတ္သန္းခြင့္ေတာင္းလိုက္ရေလသည္။ " ေက်းဇူးျပဳျပီး တဆိတ္ေလာက္ လမ္းဖယ္ေပးၾကပါဦးခင္ဗ်ာ ့ ့ရမ္းကားသြားတဲ့ျမင္းလွည္းေနာက္ လိုက္ခ်င္လို႔ပါခင္ဗ် ့ ့ ့ေက်းဇူးျပဳျပီး လမ္းကေလးနည္းနည္းေလာက္ဖယ္ေပးၾကပါခင္ဗ်ား ့ ့ ဟိုျမင္းလွည္းသမားကိုဆုံးမခ်င္လို႔ပါခင္ဗ် ့ ့ ့" " ေဟ့ေဟ့ ့ ့ေနရာေရႊ႕ေပးလိုက္ၾကပါဟ ့ ့" " လမ္းေဘးခ် ့ ့လမ္းေဘးကိုေပြ႔ေခၚခဲ့ၾကေဟ့ဆရာႀကီးတို႔က ျမင္းလွည္းေနာက္လိုက္မလို႔တဲ့ဟ ့ ့ ့" လုေတာက္ေအာ္ဟစ္ခြင့္ေတာင္းလိုက္ေသာအခါမွဝိုင္းၾကည့္ေနေသာလူအုပ္ႀကီးက ဒါဏ္ရာရသူႏွင့္ ေသဆုံးသြားသူမ်ားကိုလမ္းေဘးသို႔ေရႊ႕ျပီးေနရာဖယ္ေပးလိုက္ၾကေလသည္။ ထိသ ု ႔ေ ို နရာဖယ္ေပးရင္းမွလုေတာက္တို႔ကိုျမင္းလွည္းသမားေတြအားမည္သို႔လုပ္သင့္ေၾကာင္းတစ္ ေယာက္တစ္ေပါက္ႏွင့္ေအာ္ဟစ္အၾကံေပးၾကျပန္၏။ " ဆရာႀကီး ဒီေကာင္ေတြကို အေသသာသတ္ခဲ့ဗ်ာ ့ ့ ့ရုိင္းစိုင္းလြန္းလို႔ပါ ့ ့ ့" " အို မေသမရွင္အရင္နွိပ္စက္ျပီးေတာ့မွသတ္ျပစ္ဆရာႀကီး ့ ့ ့လူယုတ္မာေတြဗ် ့ ့ ့" " ေျခလက္ေတြအရင္ျဖတ္ျပီး ေနပူလွမ္းသင့္ တယ္ဗ် ဆရာႀကီးရ ႔ ႔ ႔" " ဆရာႀကီး တံက်င္လ်ိဳသတ္တာအေကာင္းဆုံးေပါ့ဗ် ့ ့ ့ဆရာႀကီးတို႔အဖြ႕ဲ ေအာင္ျမင္ပါေစဗ်ာ ့ ့ ့" " ဟုတ္တယ္ဗ်ိဳ႕ ႔ ႔ေအာင္ျမင္ပါေစဆရာႀကီး ့ ့ဆရာႀကီးနိုင္ေအာင္တိုက္ခဲ့ေနာ္ ဗ် ့ ့ ့" " ကိုင္းအားလုံးဘဲ သြားျပီဗိ်ဳ႕ ေနာက္က်ေနမွာစိုးလို႔ပါဗ်ာ ့ ့ဟိုင္း ့ ့ဟိုင္းယား ့ ့" လုေတာက္ကဆူညံေနေသာလူအုပ္ႀကီးကိုႏႈတ္ဆက္လိုက္ျပီးခ်န္ယုေဝႏွင့္လူရမ္းကားျမင္းလွည္းသ မားတို႔၏ေနာက္ကိုလိုက္ရန္အတြက္ျမင္းကိုအျပင္းႏွင္သြားေလေတာ့သည္။ လုေတာက္ရဲ႕ျမင္းမွာေလးညိႈ႕ကလႊတ္သလိုေျပးထြက္သြားသည္ႏွင့္လုေတာက္၏လူမ်ားကလည္းအ ေနာက္ကထပ္ခ်ပ္မကြာဒုန္းစိုင္းလိုက္ပါသြားၾကေလသည္။ ………………………… ျမင္းခြာသံ။လွည္းဘီးႏွင့္ေျမၾကီးပြတ္တိုက္သည့္ အသံတို႔မွာက်ယ္ေလာင္လွေသာေၾကာင့္လူတစ္စုေရး ႀကီးသုတ္ျပာႏွင့္ခရီးႏွင္လာၾကသည္ကိုေနာက္သို႔လွည့္မၾကည့္ဘဲႏွင့္ခ်န္ယုေဝေကာင္းစြာသိေလ၏။

112

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ထိ႔ေ ု ၾကာင့္သာမာန္ထက္သာသည္ဆိုရံုမ်ွေလးသာေျပးေနေသာသူမ၏ျမင္းကိုအရွိန္ေလ်ာ့ေပးလိုက္ ျပီးျမင္းလွည္းမ်ားအလြယ္တကူေက်ာ္တက္သြားနိုင္ေစရန္အတြက္လမ္းေဘးခ်ကာအသားက်ေလးစီးနွင္း လိုက္ေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္အေရးတႀကီးခရီးႏွင္လာေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားကိုသိခ်င္လာေသာစူးစမ္းစိတ္ေၾကာင့္အ ေနာက္ကိုလွည့္၍ၾကည့္လိုက္ေလ၏။ခြာသံ။လွည္းဘီးသံ။ဝင္ရိုးသံေတြသာဆူညံေနပါ ေသာ္လည္း အကြာအေဝးကအေတာ္ေလးလွမ္းေနေသာေၾကာင့္လူလုံးသဲကစ ြဲ ြာမျမင္ရေသးေပ။ခ်န္ယုေဝ ကျမင္းကိုရပ္လိုက္ျပီးဝိုးတဝါးျမင္ေနရသည့္အရာကိုစိတ္ဝင္တစားေငးၾကည့္လိုက္သည္။ မသဲမကြဲျမင္ေနရသည့္အရိပ္သ႑ာန္ကိုကစိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းေနေလသည္။သမရိုးက်ျမင္းလွည္း ေတြလိုလူတစ္ေယာက္တည္းကသာအမိုးေပါ ္၌လိုက္ ပါေမာင္းႏွင္လာသည္မဟုတ္ဘဲအမိုးေပါ ္၌လူသုံး ေယာက္ပူး၍လိုက္ပါစီးႏွင္းလာေသာေၾကာင့္ပင္။အေရွ႕ဆုံးမွေျပးလာေနေသာျမင္းလွည္းနွစ္စီးက ခ်န္ယုေဝအနားေရာက္ခါနီးေပတစ္ရာေလာက္အကြာတြင္အရွိန္စတင္ေရွာ့လာျပီးသာမာန္အျမန္ႏႈန္းျဖင့္သာ ခ်န္ယုေဝကိုျဖတ္ေက်ာ္သြားၾကျပီးေနာက္ခ်န္ယုေဝႏွင့္မလွမ္းမကန္းတြင္ရွိေသာအရိပ္ေကာင္းေသာသစ္ပင္ ေအာက္၌ခဏနားရန္ျပင္ေနၾကေလသည္။ထိုလူမ်ားသည္ပန္းကမာၻရြာ၌မရပ္နားဘဲခရီးျပင္း ႏွင္လာကာေတာစပ္နားေရာက္မွနားၾကေသာေၾကာင့္အေရးႀကီးပစၥည္းသယ္ေဆာင္လာသည့္အာမခံအဖြဲ႕မွ လူမ်ားျဖစ္ပုံရေလသည္။သူတို႔၏ပစၥည္းကိုရြာထဲ၌အလုခံရမည္စိုးေသာေၾကာင့္ဒီေနရာ၌အနားယူၾကခ်င္း ျဖစ္ၾကေပလိမ့္မည္ဟုဆင္ျခင္သုံးသပ္ရင္းအာမခံ႒ာနကလူမ်ားကိုေသခ်ာစြာၾကည့္လိုက္သည္။ သိ႔ပ ု ါေသာ္လည္း။အာမခံတံဆိပ္အလံမ်ားကိုမေတြ႔ရသလို။ျမင္းလွည္းအမိုးေပါ ္၌လိုက္ပါလာသူမ်ား ကလည္းေနဒါဏ္ေလဒါဏ္ကာကြယ္လိုသည့္အတြက္ပုဝါစမ်ားကိုမ်က္စိႏွစ္လုံးသာေဖါ ္ျပီးျခံဳလာၾကသည့္အ တြက္လူရုပ္သြင္ျပင္ကိုခ်န္ယုေဝမျမင္ေတြ႔ရေပ။သူတို႔သယ္လာေသာပစၥည္းမွာအင္မတန္အေရး ႀကီးေသာေၾကာင့္။တံဆိပ္၊အလံႏွင့္မ်က္ႏွာမ်ားပါကြယ္ဝွက္ထားၾကဟန္တူသည္ဟုစဥ္းစားလိုက္ျပီးေနာက္ ဆုံးျမင္းလွည္းျဖတ္ေက်ာ္သြားေစရန္ဆက္ေစာင့္ေနလိုက္ျပန္သည္။ေနာက္ဆုံးျမင္းလွည္းကပထမႏွစ္စီးထက္ ေတာ္ေလးေႏွးေကြးစြာျဖင့္တအိအိႏွင့္ေမာင္းႏွင္ေလသည္။ခ်န္ယုေဝမွာလည္းေငးလက္စႏွင့္ေနာက္ဆုံးျမင္း လွည္းေပၚမွလူမ်ားကိုပါဆက္ေငးေနလိုက္သည္။ေနာက္ဆုံးျမင္းလွည္းေပါ ္မွလူႏွစ္ေယာက္ထိုင္ လိုက္လာသည့္ပုံမွာထူးဆန္းလြန္းလွသည္ဟုခ်န္ယုေဝေတြးေတာေနစဥ္မွာပင္ျမင္းလွည္းကခ်န္ယုေဝ၏အေရွ႕ တည့္တည့္သ႔ေ ို ရာက္ရွိလာေလေတာ့သည္။ထိုအခါေနာက္ဆုံးျမင္းလွည္းေခါင္မိုးေပၚကလူ ႏွစ္ေယာက္မွာဘာ့ေၾကာင့္ထူးထူးျခားျခားထိုင္စီးလာၾကသည္ကိုခ်န္ယုေဝသိလိုက္ရေလေတာ့၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္အမိုးေပါ ္မွေျခႏွစ္ေခ်ာင္းတြလ ဲ ဲခ်ကာခ်န္ယုေဝဘက္သို႔မ်က္ႏွာမူျပီးတင္ပါးလႊဲထိုင္ကာ စီးလာသည့္သူႏွစ္ဦးကခ်န္ယုေဝကိုရုတ္တရက္ခုန္အုပ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ပင္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 18#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၁၈ ။

ရုတ္တရက္ခုန္အုပ္လိုက္ၾကသည့္လူႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္ခ်န္ယုေဝမွာအငိုက္မိမတတ္ျဖစ္သြားရေလ၏။ သိ႔ေ ု သာ္။လူကေနေသာ္ပါလည္းပညာကမေနေပ။အႏွစ္ႏွစ္အလလေလ့က်င့္ထားသည့္သိုင္းပညာကခ်န္ယုေဝ ကိုလူယုတ္မာႏွစ္ဦးလက္အတြင္းမွကယ္တင္သြားေလေတာ့သည္။အမွန္တကယ္က။ကယ္တင္လိုက္သည္ ထက္ပင္ပိုေနေပေသး၏။မႏုႆမုဆိုးႏွစ္ေကာင္ကခ်န္ယုေဝကိုဖမ္းဆီးမိျပီဟုတထစ္ခ်ယုံၾကည္ထားရာမွသူတို႔ ႏွစ္ဦး၏မ်က္စိေရွ႕မွရုတ္တရက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာခ်န္ယုေဝေၾကာင့္အသဲေတြအူေတြ

113

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေျပာင္းျပန္လန္သြားသည္အထိထိပ္လန္႔သြားၾကေလေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝတစ္ေယာက္ျမင္းေပၚကေနဘယ္ကို ေပ်ာက္သြားပါသနည္း။ခ်န္ယုေဝေျမလ်ိဳး၍မိုးပ်ံသြားသည္ေတာ့မဟုတ္ပါ။ရိပ္ကနဲခုန္အုပ္လာသည့္လူႏွစ္ဦးကို ေတြ႔လိုက္ရသည္ႏွင့္ခ်န္ယုေဝကသူမရဲ႕ျမင္းလည္တိုင္ကိုခိုစီးအားျပဳလ်က္ျမင္းေရွ႕ကေနပတ္ထြက္သြားျပီးလူ ကိုတပတ္ဂြ်မ္းထိုးလိုက္ကာလူယုတ္မာႏွစ္ဦး၏ေက်ာေပၚသို႔ခုန္ တက္လိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ခ်န္ယုေဝကလူယုတ္မာႏွစ္ဦး၏ေက်ာျပင္ေတြကိုေျခနွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ခြနင္းထားျပီး။ဆံပင္မ်ားကိုေဆာင့္ ဆြလ ဲ က ို ္ကာအားျဖင့္ဖိခ်လိုက္ေလ၏။ခ်န္ယုေဝဖိႏွိပ္ေသာအားအရွိန္ေၾကာင့္လူယုတ္မာႏွစ္ေယာက္မွာ ဘယ္လိုမွဟန္ခ်က္မထိမ္းနိုင္ေတာ့ဘဲမဟာပထီေျမႀကီးႏွင့္သူတို႔ေယာက္၏ႏွာေခါင္းကိုမိတ္ဆက္ေပးစား လိုက္ရရွာေတာ့သည္။ " ဗုန္း ့ ့ဗုန္း ့ "့ " အြတ္ ့ ့အင့္ ့ "့ ျပဳတ္က်သည့္အရွိန္ကျပင္းထန္လွသည့္အတြက္လူယုတ္မာႏွစ္ဦးမွာေခါင္းႏွင့္ေျမၾကီးရိုက္မိျပီးခ်က္ျခင္းသတိ လစ္သြားသလို။သူတို႔၏ခႏၶာကိုယ္ေတြက ေျမႀကီးေပါ ္ေလ်ာတိုက္လြင့္စင္သြားေလေတာ့သည္။ ေျမႀကီးေပၚေလ်ာတိုက္သြားသည့္အရွိန္ကိုခ်န္ယု ေဝကေက်ာေပၚကေနအားစိုက္ဖိနင္း၍ရပ္တန္႔လိုက္ ေသာအခါ။ေလ်ာတိုးသြားေသာအရွိန္မွာရုတ္ခ်ည္းရပ္တန္႔သြားသလိုခ်န္ယုေဝဖိနင္းလိုက္ေသာအားေၾကာင့္ ငမိုက္သားႏွစ္ဦး၏ေက်ာရိုးမႏွစ္ေခ်ာင္းက်ိဳးေၾကသြားသည့္အသံမ်ားထြက္ေပၚလာေလသည္။ " ဂြ်တ္ ့ ့ ့ေဖ်ာက္ ့ ့" ငမိုက္သားေတြမွာအသဲေပါက္မတတ္နာက်င္လြန္းသည့္အတြက္သတိေမ့ေနရာမွ။ျပန္လည္သတိရလာ ျပီးေအာ္ဟစ္ညီး ညဴေနၾကေလေတာ့သည္။ " အား ့ ့အမေလး ့ ့ေသပါျပီဗ် ့ ့" " အားလားလား မ်က္ျပဴးေရ ကယ္ပါဦးကြ " ခါးရိုးက်ိဳးသြားသည္နွင့္အတူငမိုက္သားႏွစ္ေကာင္၏မစင္ေတြကထြက္က်လာေလရာ။ေဟာင္ကနဲတက္ လာေသာမစင္န႔ေ ံ တြကခ်န္ယုေဝ၏ႏွာေခါင္းထဲကိုတိုးဝင္လာေသာေၾကာင့္ခ်န္ယုေဝမွာျပိဳ႕တက္သြားေတာ့ သည္။ " ေအာ့ ထြီ ႕ ႕ ရြ႕ံ စရာေကာင္းလိုက္တာ ့ ့" " ဝွစ္ ့ ့ ဝွစ္ ့ ့ဝွီး ့ ့" " ဖတ္ ့ ့ ့" လ်ွပ္ျပတ္သလိုျမန္ဆန္လြန္းသည့္အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္အံ့အားသင့္မႈထက္ေၾကာက္စိတ္ကပိုလြန္ကဲ သြားေသာျမင္းလွည္းေမာင္းသမားကသူ႔လူေတြကိုမကူေတာ့ဘဲ။ျမင္းလွည္းကိုေမာင္းထြက္ေျပးရန္အတြက္ျမင္း ဇက္ႀကိဳးကိုဆတ ြဲ င္းလိုက္စဥ္အခ်ိန္ကေလးမွပင္ခ်န္ယုေဝ၏ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္းကိုခံလိုက္ရေလျပီ။ အ့ံအားမသင့္ဘဲအသင့္အေနအထားျဖစ္ေနပါရင္လည္းျမင္းလွည္းေခါင္မိုးေပၚသို႔ဘယ္လိုေရာက္လာ မွန္းမသိေသာခ်န္ယုေဝကိုခုခံႏိုင္မည္လည္းမဟုတ္ပါေခ်။ခ်န္ယုေဝသည္ျမင္းလွည္းေမာင္းသူ၏ျခံဳပုဝါကိုဆြဲ ဖယ္လိုက္ေသာအခါ။စားေသာက္ဆိုင္၌သူမကိုေႏွာက္ယွက္ခဲ့သည့္လူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းမွတ္မိသြားေလေတာ့ သည္။ျမင္းလွည္းေမာင္းသမားမွာခ်န္ယုေဝ၏အျပံဳးကိုျမင္ေတြ႔လိုက္သည္ႏွင့္ရက္စက္ေတာ့မည္မွန္းရိပ္စားမိ၍ ေတာင္းပန္စကားဆိုလိုက္ေလသည္။ " သနားညွာတာေပးပါခင္ဗ်ား ႔ ့ ့ အသက္ကိုခ်မ္း သာေပးပါခင္ဗ်ား ့ ့ ့ေနာက္ေနာင္ဒါမ်ိဳးမလုပ္ေတာ့ပါ ဘူးခင္ဗ် ့ ့ကတိေပး ့ ့အား ့ ့အ ့အစ္ ့ ့အစ္ ့ ့"

114

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဒါကမွေနာက္ေနာင္ကိုဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္နိုင္ ေတာ့မွာနားလည္လား ့ ့ ့ေအးအခုေတာ့ ့ ့ငရဲမွာသာ သြားလုပ္ၾကေပေတာ့ ့ ့ ့" ျမင္းလွည္းသမား၏လည္မ်ိဳကိုကုပ္ဆထ ြဲ ားေသာခ်န္ယုေဝရဲ႕လက္ေခ်ာင္းေတြကေတာင့္တင္းသြားသလို ျမင္း လွည္းသမားမွာလည္းအသက္ရႈေသာေလျပြန္ကိုဆုပ္ေျခဖ်က္ဆီးျခင္းခံလိုက္ရေသာေၾကာင့္အသက္ရႈၾကပ္လာ ျပီးေနာက္။လွ်ာေတြထြက္။မ်က္ျဖဴေတြလန္ကာ။နတ္က်သလိုတဆတ္ဆတ္တုန္ရင္လာျပီးေသ ဆုံးသြားေလေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝေျပာလိုက္ေသာစကားကိုလဲျမင္းလွည္းေမာင္းသမားတစ္ေယာက္ေတာ့ ၾကားလိုက္နိုင္မည္မထင္။ခ်န္ယုေဝကလက္ထဲမွအေလာင္းကိုလႊတ္ခ်လိုက္ ျပီးက်န္သည့္ျမင္းလွည္းႏွစ္စီးဘက္သို႔လွည့္ၾကည့္လိုက္စဥ္။ျမင္းလွည္းႏွစ္စီးကလူမ်ားသည္သူ႔လူေတြ ကိုဝင္ေရာက္မကူညီဘဲစတင္ေမာင္းႏွင္ထြက္ေျပးၾကေလျပီ။သူတို႔ျပဳသမ်ွခံရမည္ဟုတြက္ထားေသာမိန္းက ေလးကမေခသည္မွတကယ့္ကိုမေခမွန္းသိသြားၾကျပီမဟုတ္လား။သူတို႔ကျပဳခ်င္တိုင္းမျပဳရ။ေကာင္မေလးက သာသူတ႔လ ို ူသုံးေယာက္ကိုလုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္သြားေလျပီေကာ။တကယ့္သိုင္းထိပ္သီးအဆင့္ရွိသည့္လူ၏နား ရြက္ကိုမွတံေတြးသြားဆြတ္မိၾကျဖစ္ေၾကာင္းသေဘာေပါက္နားလည္သြားေသာမ်က္ျပဴးတို႔ေျခာက္ေယာက္ မွာျမင္းလွည္ကိုအျပင္းႏွင္လိုက္ၾကေတာ့သည္။ဝူတုရန္၏အမွာစကားဦးထိပ္ထားေသာလူမ်ားျဖစ္ သည့္အတိုင္း။အေျခအေနမေကာင္းလ်င္ေျပးဖို႔ကိုသာေခါင္းထဲ၌စြေ ဲ နေအာင္မွတ္သားထားၾကသည့္သူမ်ားျဖစ္ ၾကသည္ႏွင့္အညီေျပးၾကေလျပီ။အသက္မေသဖို႔သာအေရးႀကီးသည္။က်န္သည့္လူေတြဘာျဖစ္ျဖစ္ဟူေသာ လြင္ျပင္သခင္ႀကီးဝူတုရန္၏ဆုံးမစကားကိုေျမဝယ္မက်နားေထာင္ရမည့္အခိ်န္အခါကမ်က္ျပဴးတို႔အတြက္ ေရာက္ရွိလာျပီမဟုတ္ပါလား။ထို႔ေၾကာင့္ဘာမွစဥ္းစားေနရန္မလိုလြတ္ေအာင္ ေျပးနိုင္ဘို႔သာအဓိျဖစ္သည္။ ထြက္ေျပးသည္ကိုမွ ရိုးရိုးသားသားေျပးၾကလ်ွင္ခ်န္ယုေဝ၏လက္အတြင္းမွလြတ္ေျမာက္ဖြယ္ရာရွိေပ ေသးသည္။အခုေတာ့ရိုးရိုးသားသားမေျပးလူမိုက္တို႔၏ထံုးစံအတိုင္းခ်န္ယုေဝကိုပိုးစိုးပက္ဆဲဆို၍သြားၾကေလ ေသးသည္။ " ေဟ့ျပည့္တဆာမ ႔ ႔ ႔ ႔ မင္းငါတို႔အေၾကာင္းေကာင္း ေကာင္းႀကီးသိေစရမယ္ကြနားလည္လား ့ ့ ေသာက္ေကာင္မ အပ်က္မ ့ ့ နင့္ကိုဖမ္းမိမွ အခေၾကးေငြမယူဘဲ ႔ ႔ ႔ ျပည့္တန္ဆာအလကားလုပ္ ခိုင္းျပစ္မယ္ ့ ့နားလည္လား ့ ့အပ်က္မရဲ႕ ႔ ႔ ႔" ခ်န္ယုေဝအေၾကာင္းမသိေသာသူမ်ားကကိုယ့္ေသတြင္းကိုကိုယ္တိုင္တူးၾကေလျပီေကာ။လူကိုတုန္၍ တက္လာသည္အထိခံျပင္းသြားေသာခ်န္ယုေဝ၏ေဒါသကသူတို႔ကိုအလြတ္ေပးပါေတာ့မည္တဲ့လား။ထိုေဒါ သနွင့္လြတ္ကင္းရာကိုမ်က္ျပဴးတို႔၏ျမင္းလွည္းကသယ္ေဆာင္ပို႔ေပးနိုင္ပါမည္တဲ့လား။ေဝးေလစြ။ ခ်န္ယုေဝက်ိမ္းေမာင္းလိုက္ေသာစကားကိုသာ မ်က္ျပဴးတို႔ကိုၾကားေစခ်င္မိေတာ့သည္။ " ဟြန္း ့ ့ဒီလိုထက ြ ္ေျပးေတာ့ေကာ ့ ့ ့လြတ္မယ္ လို႔မ်ား ထင္ေနသလား ့ ့" ခ်န္ယုေဝျမင္းလွည္းအမိုးကိုတစ္ခ်က္ကန္ျပီးခုန္လိုက္သည္ႏွင့္ မ်က္ျပဴးတို႔အဖြ႔ဲ ထြက္မေျပးခင္ျမင္း လွည္းရပ္ထားသည့္ေနရာကိုေရာက္ရွိသြားေလေတာ့သည္။ေျမႀကီးကိုေျခတစ္ခ်က္ေဆာင့္ျပီးဒုတိယအႀကိမ္ ခုန္လိုက္သည္ႏွင့္ဝါးတျပန္သာသာေမာင္းႏွင္ထြက္ေျပးရေသးေသာမ်က္ျပဴး၏ျမင္းလွည္းေခါင္မိုးေပၚသို႔ ေရာက္ရွိသြားေလရာ။ " ဟ နင့္အေမကလႊား ့ ့ ့" " မသာမ ့ ့ကိုင္းဟာ ့ ့ ့ အား ့ ့" " ဝွီး ့ ့ ဝွီး ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့" " အား ့ ့ အီး ့ ့"

115

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ထိပ္လန္႔တၾကားေအာ္သံ။ဆဲဆိုသံေတြကိုသာၾကားလိုက္ရျပီးမ်က္ျပဴးတို႔သုံးေယာက္မွာတိုက္ခိုက္ရန္အ တြက္ဓါးပင္ထုတ္ခ်ိိန္မရလိုက္ရွာေပ။ဘယ္လိုျဖစ္၍ေသဆုံးသြားျပီးျမင္းလွည္းေပါ ္မွျပဳတ္က်သြားသည္ကို သိလိုက္နိုင္မည္မထင္။ခ်န္ယုေဝရဲ႕ေသးသြယ္လွပေသလက္ေခ်ာင္းေလးေတြကသံမဏိလိုမာေၾကာသြားျပီး။ မ်က္ျပဴးတို႔သုံးဥိီးဘာမွမလုပ္နိုင္ခင္မွာပင္သူတို႔၏လည္စလုပ္ေတြကို။ုခ်န္ယုေဝကလည္ပင္းကေနကုပ္ ေဖာက္ဆထ ြဲ ုတ္သြားျပီးေလျပီတည္း။ခ်န္ယုေဝတတိယအႀကိမ္ခုန္လိုက္ျပန္၏။ထိုအခါေနာက္ဆုံးျမင္းလွည္း ေပၚတြင္ရွိေသာလူသုံးေယာက္ကခ်န္ယုေဝေရာက္လာသည္ႏွင့္တိုက္ခိုက္ရန္အသင့္ျပင္ထားၾကေလေတာ့ သည္။ " ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ " " အင့္ ့ ့အု ့ ့အား ့ ့" ခ်န္ယုေဝ၏လက္ကေလထဲမွာပင္တစ္ခ်က္ေလးလႈပ္သည္ဆိုရံုမွ်လႈပ္သြားသည္ႏွင့္ခ်န္ယုေဝကိုတိုက္ ခိုက္ရန္အသင့္ျပင္ေနၾကသည့္လူမ်ားမွာလဲက်ေသဆုံးသြားၾကေလေတာ့သည္။ ဘာေၾကာင့္ေသသြားရသည္။ဘယ္လိုတိုက္ခိုက္ျခင္းခံလိုက္ရသည္ကိုပင္မသိသြားရရွာၾကေပ။သူတို႔ရင္ ဘတ္တြင္စိုက္ဝင္သြားေသာ လက္နက္ပုန္းေၾကာင့္ထြက္လာသည့္ေသြးကေလးတစက္ကိုသူတို႔ရ႕ဲ ဝိညာဥ္ မ်ားကေတြ႔ျမင္လိုက္မည္ဆိုပါက။ဘာေၾကာင့္ေသဆုံးသြားရသည္ဆိုတာကိုေကာင္းစြာသေဘာေပါက္လိမ့္ မည္ထင္မိေလ၏။အမဲမွတ္၍လိုက္ဖမ္းၾကသည့္မႏုႆမုဆိုးေက်ာ္ၾကီးေတြကေတာ့စိုင္ေကာ္လို႔ၿခံဳေပၚမ ေရာက္ဘဲ။စိုင္ပက္၍ေသၾကရရွာေလျပီ။ခ်န္ယုေဝကေလထဲမွာလက္နက္ပုန္းျဖင့္ျပစ္လိုက္ ျပီးသည့္ေနာက္။ျမင္းလွည္းအမိုးကိုေျခခ်လိုက္မိသည့္ အခ်ိန္မွာျမင္းလွည္းေပၚကလူသုံးေယာက္မွာလွည္း ႏွင့္အတန္ငယ္လွမ္းေသာေနရာတြင္ျပဳတ္က်ေသဆုံးေနၾကေလျပီ။ခ်န္ယုေဝကအရွိန္ႏွင့္ေျပးေနေသာျမင္းဇက္ ႀကိဳးကိုဆက ြဲ ာအရွိန္ေလ်ာ့ရပ္တန္႔လက ို ္ျပီး။ေျပးလႊားေနဆဲျဖစ္ေသာဒုတိယလွည္းကိုခုန္တက္ခါ ထိမ္းေက်ာင္း ေမာင္းႏွင္လိုက္ျပီးေနာက္။တတိယလွည္းကိုပါဆြ၍ ဲ သူမ၏ျမင္းရွိရာသို႔ေမာင္းႏွင္လာခဲ့ေလသည္။ ထိ႔ေ ု နာက္လူယုတ္မာေတြသယ္လာသည့္ပစၥည္းကိုစစ္ေဆးရန္အတြက္ျမင္းလွည္းတံခါးကိုဆဖ ြဲ ြင့္၍ၾကည့္သည့္ အခါ။ခ်န္ယုေဝမွာတခါတည္းၾကက္ေသ ေသသြားေလေတာ့သည္။ " ဟယ္ကေလးေတြ ့ ့ေတာက္ ႔ ႔ ႔ အေတာ္ ယုတ္မာတဲ့လူေတြပါလား ့ ့" လွည္းသုံးစီးစလုံးတစ္စီးျပီးတစ္စီးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ရာလွည္းအိမ္အတြင္း၌ကေလးေတြကိုဖမ္းဆီး၍ထည့္ ထားသည္ကိုသာျမင္ေတြ႔ရေလ၏။ " အင္း ့ ့အား ့ ့အမေလး ့ ့" " ကြ်တ္ ့ ့က်ြတ္ ့ ့နာလွခ်ည္ရဲ႕ ဗ်ာ ႔ ့အေမေရအား ့ ့အေမရဲ႕ ႕ ႕" ငမိုက္သားႏွစ္ေကာင္ရဲ႕ ညီးညဴသံက။အသား ေတြတဆတ္ဆတ္တုန္သည္အထိေဒါသထြက္ေန ေသာခ်န္ယုေဝကိုမီးေလာင္ရာေလပင့္ေပးသလိုျဖစ္သြားေစေလျပီ။သူတို႔ကိုေမ့ေနေသာခ်န္ယုေဝကို ကြ်န္ေတာ္တ႔ဒ ို ီမွာပါခင္ဗ်ဟုေအာ္ဟစ္၍သတိေပးလိုက္သည္ႏွင့္မျခား။ခ်န္ယုေဝ၏ေဒါသကငမိုက္သားေတြ ဖက္လွည့္သြားေလျပီ။ခ်န္ယုေဝကသူမ၏ဆံထိုးကိုဆျြဲ ဖဳတ္ျပီး။တင္းမာခက္ထန္ေသာမ်က္ႏွာျဖင့္ငမိုက္သားႏွစ္ ေကာင္ဆီတစ္လွမ္းခ်င္းလွမ္း၍သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝေတာ့ငမိုက္သားေတြကိုေရဆုံးေရဖ်ား စစ္ေဆးေတာ့မည္ႏွင့္တူေလ၏။ခ်န္ယုေဝ၏ဆံထိုးဒါဏ္ကိုငမိုက္သားႏွစ္ေကာင္မည္မွ်ေတာင့္ခံႏိုင္မည္နည္း။ ကြမ္းတစ္ယာညက္ ေလာက္ေတာင္ဤငမိုက္သားေတြခံႏိုင္ဖြယ္ရာမရွိေပ။ေသခ်ာသည္ကေတာ့။ ထိုငမိုက္သားေတြအဖိ႔သ ု ူတို႔၏ဘဝတစ္သက္ တာ၌တစ္ခါမွမွာမႀကံဳေတြ႕ဖူးေသာနာက်င္မႈဒါဏ္ကို ေကာင္းစြာခံစားရေတာ့မည္မွာေသခ်ာလွေပသည္။ခါးရိုးကိိ်ဳး၍နာက်င္ကိုက္ခဲေနသည္ကအပရိက ဒါဏ္ရာေလးဟုထင္မွတ္သြာေအာင္ခ်န္ယုေဝကျပဳစုယုယေပးေပေတာ့မည္။

116

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သုချမိဳ႕ေတာ္မွာသူမ်ားကိုညွင္းပမ္းႏွိက္စက္လာၾကေသာငမိုက္သားေတြအဖို႔ေနာက္ဘဝပင္မကူးေန႔ျခင္းည ျခင္းဆိုသလိုဝဋ္ဆိုေသာအရာကက်ေရာက္လာေခ်ျပီ။ဝဋ္ဆိုသည္ကေၾကာက္စရာေကာင္းလွေပစြ။ " စြပ္ ့ ့ ့" " အား ့ ့ ့အား ့ ့အား ့ ့ အေမ ့ ့အေမေရ အီးအီးဟီးဟီး ့ ့ အားဟားဟား နာလွပါျပီဗ် မလုပ္ပါနဲ႔ ေတာ့ အေမေရ ႔ ႔ အ ့ ့အ ့ေမ ့ ေရ ႔ ႔" ငမိုက္သားတစ္ေကာင္ေတာ့ခ်န္ယုေဝ၏ဆံထိုးစာမိ၍သတိလစ္ေမ့ေျမာသြားသလို။က်န္သည့္တစ္ဦးမွာ လည္းခ်န္ယုေဝကိုေၾကာက္လြန္း၍မ်က္ရည္ေတြႏွပ္ေတြရႊဲရႊဲစိုစိုေအာင္ငိုေနရေလျပီ။ခ်န္ယုေဝကထိုလူကို ျပံဳးၾကည့္လိုက္ေလရာငမိုက္သားချမာေခါင္းတခါခါ လက္တကာကာျဖင့္စကားကိုပင္ပီသေအာင္မေျပာ ေအာင္နိုင္ေတာ့ေပ။ " သ ့ ့သခင္မေလး ရယ္ ျမဳပ္ပါနဲ႔ခညား ့ ့တနားပါအူးခညား အီးဟီးဟီး ့ ့ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးမွာခါးလဲက်ိဳး ေနပါဘီခညား ့ ့တနားပါ သခင္မေလးရယ္ ့ ့" " ဟင္းဟင္းဟင္း ့ ့အေတာ္ရီရတဲ့လူပါလားရွင့္ကြ်န္မကသနားေပးရမယ္ေပါ့ ႔ ႔ရွင့္ကိုလႊတ္ေပးရမယ္ ေပါ့ဟုတ္လား ့ ့ "့ " ဝုတ္ကဲ့ခည ့ ့ဟုတ္ ့ ့ဟုတ္ကဲ့ " ခ်န္ယုေဝသည္ငမိုက္သားကိုစစ္ေမးရန္ျပင္လိုက္စဥ္။သူမ၏နားထဲသို႔ေလသံသဲ့သဲ့ေလးေလာက္ၾကား ရသည္ဆိုရံုမ်ွတိုးဝင္လာေသာျမင္းခြာသံေတြေၾကာင့္မ်က္ေမွာင္က်ံဳလိုက္ျပီး။ " ရွင့္ကို ့ ့ျပီးမွစစ္မယ္ ့ ့လူေတြလာေနတယ္ ရွင္တို႔အေပါင္းအသင္းေတြထင္တယ္ ့ ့အုပ္စုေတာ့ အေတာ္ေတာင့္တာဘဲရွင့္ ့ ့ ့ ျမင္းခြာသံၾကားရတာ ေတာ့ ဆယ္ေယာက္ထက္မနည္းပါလား ဒင္းတိ႔န ု ႔ဲ စာရင္းရွင္းျပီးမွျပန္လာခဲ့မယ္ ့ ့ ့ ့ခဏေစာင့္ဟုတ္ျပီလား ့ ့ ့ေရာ့ ဒီမွာအျမည္းေလးစားထားလိုက္ရွင္ႀကိဳက္သြား ေစရမယ္ ့ ့ ့" " အီး ့ ဟီးဟီး မရက္လုပ္ပါနဲ႔ ခည ့ ့အား ့ ့အားအေမေရ႕ ႕ ႕ အား ့ ့ေသပါဘီ ့ ့အေလးေလး နာ လွပါလားခည ့ ့ ့အား ့ ့အားဟားဟား ့ ့အရိုေလး " " ဖ်န္း ့ ့" " သိပ္ မၾကာပါဘူးေစာင့္ေနသိလား ့ ့ ့" နာက်င္ေစေသာေသြးေၾကာကိုဆက ြဲ ုပ္ခံလိုက္ရေသာေၾကာင့္ေအာ္ဟစ္ညီးညဴေနသည့္ငမိုက္သားကို ခ်န္ယုေဝကပါးတစ္ခ်က္ထပ္ရိုက္လိုက္ျပီး။ျမင္းလွည္း ေခါင္မိုးေပၚကိုခုန္တက္လိုက္ေလသည္။ ထိ႔ေ ု နာက္ခ်န္ယုေဝကဖုန္တေထာင္းေထာင္းထေအာင္ဒုန္းစိုင္းလာသည့္ျမင္းစီးသမားလူအုပ္ၾကီးေရာက္လာ မည့္အခ်ိန္ကိုေစာင့္ေမ်ွာ္ေနေလေတာ့သည္။အေၾကာင္းမသိလ်င္ျမင္းလွည္းေခါင္မိုးေပၚ၌နတ္ သမီးေလးတပါးကတသုန္သုန္တိုက္ခတ္ေနေသာေလေျပေလညင္း၏ေအးျမမႈကိုထိေတြ႔ခံစားေနသည္ဟု ထင္မွတ္မွားခ်င္မွားၾကေပလိမ့္မည္။အေၾကာင္းစုံသာသိလ်င္ေတာ့ ျမင္းစီးသမားေတြ ကဝါးတရိုက္အျပင္ဘက္ကေနသာျမင္းကိုလွည့္၍ျပန္သြားၾကမည္သာျဖစ္ေလ၏။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။ ေအာက္သို႔တေ ြဲ လာင္းခ်ထားေသာခ်န္ယုေဝ၏ဘယ္ညာလက္ဖဝါးႏွစ္ဖက္အတြင္းတြင္ေသြးတစက္ လက္နက္ပုန္းေလးခုစီကိုလက္မႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ဖိကာကိုင္ထားေသာေၾကာင့္ပင္။ ငျပဴးတို႔လိုအလယ္အလတ္အဆင့္ကိုေက်ာ္ေသာသိုင္းသမားဆိုမထားႏွင့္မဟာမိတ္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ျပဳတ္ဟူး ေလာက္ကဲ့သ႔ပ ို ထမအဆင့္ဟုသတ္မွတ္ခံထားေသာသူပင္ဝါးတျပန္အတြင္း၌ခ်န္ယုေဝ၏ေသြးတစက္လက္ နက္ပုန္းကိုအေသအလဲခုခံကာကြယ္ရေပလိမ့္မည္။ထို႔ထက္နည္းသြားသည့္အကြာအေဝး။ဒါမွမဟုတ္ ေပႏွစ္ဆယ္အတြင္းသို႔ေရာက္သြားပါကဟူးေလာက္မေျပာႏွင့္ဟူးေလာက္အေဖပါလြတ္ေအာင္မေရွာင္တိမ္းနိုင္

117

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေပ။ဤအကြာေဝး၌ေရွာင္တိမ္းနိုင္သည့္လူေတြကသူမအေၾကာင္းသိေနေသာ။သူမ၏လက္နက္ပုန္းျပစ္နည္း ကိုအေျခခံေလာက္ေလ့က်င့္ဖူးၾကေသာနဂါးမာန္မိသားစု၏လူရင္း။လူယံုေတာ္စာရင္းဝင္မ်ားသာလြတ္ ေအာင္ေရွာင္တိမ္းနိုင္ေပလိမ့္မည္။ခ်န္ယုေဝႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တိုက္ခိုက္ရင္းေရွာင္တိမ္းမည္ ဟုေတြးေတာမိခဲ့ရင္ေတာ့။ ဤကိစၥကစိတ္ ကူးယဥ္ေတြးေတာၾကည့္သင့္သည့္ ကိစၥမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ့ေပ။ ထိုသ႔မ ို ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တိုက္ခိုက္ရင္းေရွာင္တိမ္းနိုင္သည့္လူေတြကလည္းသူမ၏ေယာက္ကၡမမိသားစုဝင္ေတြ ႏွင့္အေဖအရင္းသာရွိေပေတာ့မည္။ေနာက္ထပ္တိုးလာသည့္မဟူရာကိုပါထည့္၍ေစ့ေစ့ငုငုလက္ခ်ိဳးေရတြက္ သည့္တိုင္လက္ဆယ္ေခ်ာင္းမျပည့္။အခုျမင္းဒုန္းစိုင္း၍လာၾကေသာအဖြဲ႕ကေရာခ်န္ ယုေဝ၏လက္နက္ပုန္းကိုဝါးတျပန္အကြာအေဝးအတြင္းကေနေရွာင္တိမ္းနိုင္ပါမည္တဲ့လား။ ခ်န္ယုေဝကလည္းရန္သူ႔အေၾကာင္းကိုမသိရေသးခင္။ရန္သူတိမ္းေရွာင္သြားနိုင္သည့္ဝါးတျပန္စာအကြာ အေဝးကိုေတာ့လက္နက္အဆံုးခံ၍ျပစ္မည့္လူစားမ်ိဳးမဟုတ္ေပ။ေသခ်ာသည့္ပစ္ကြင္းေရာက္မွ။ေပႏွစ္ ဆယ္အတြင္းကိုဝင္လာမွသာအပိုင္ျပစ္ခတ္ေပလိမ့္မည္။ခ်န္ယုေဝသာထိုသို႔အပိုင္ျပစ္ခဲ့မည္ဆိုလ်ွင္။ လုံးဝေသခ်ာလွေပ၏္။ ထိုျမင္းစီးသမားေတြအဖို႔ မည္နည္းႏွင့္မွလြတ္လမ္းမရွိႏိုင္ေတာ့ေပ။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 19#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး ) စာစဥ္ ။ ၁၉ ။ ျမင္းခြာသံေတြကပို၍နီးလာ။ပို၍က်ယ္လာသလို။အရွိန္ျပင္းစြာျဖင့္ဒုန္းစိုင္းလာၾကေသာလုေတာက္တို႔လူစုမွာ ခ်န္ယုေဝႏွင့္တေျဖးေျဖးနီးကပ္လာၾကေလျပီ။ဝါးငါးျပန္အကြာမွ။ဝါးေလးျပန္စာအကြာအေဝးအ ေရာက္တြင္ခ်န္ယုေဝကပုခုံးနွစ္ဖက္ကိုတစ္ခ်က္လႈပ္ခတ္ရင္းအေၾကာေလ်ာ့ခ်လိုက္ေလသည္။ရန္သူလား မိတ္ေဆြလားမကြျဲ ပားေသးေပမဲ့သူမကလက္နက္ပုန္းႏွင့္ျပစ္လိုလ်ွင္ျပစ္ခတ္နိုင္ရန္အတြက္အဆင္သင့္ျဖစ္ေန ေလေတာ့၏။ခ်န္ယုေဝကတရိပ္ရိပ္တိုးဝင္လာေသာျမင္းအုပ္ႀကီးကိုအာရံုစူးစိုက္ကာေစာင့္ၾကည့္ေနသလို။ျမင္း အုပ္ႀကီးကိုေရွ႕ဆုံးမွေခါင္းေဆာင္စီးနင္းလာေသာလုေတာက္ကလည္းျမင္းလွည္းေခါင္မိုးေပၚမွာမတ္တပ္ ရပ္ေနသည့္ခ်န္ယုေဝကိုေကာင္းစြာသတိထားမိလိုက္ေလေတာ့သည္။သို႔ေသာ္လည္းလူလုံးလူဖန္မသဲကြဲ ေသးေပ။ျမင္းလွည္းအမိုးေပါ ္မ်က္ႏွာသြင္ျပင္ကိုမသဲမကြဲ သာျမင္ေတြ႔ရေသာအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏ပုံသ႑ာန္ႏွင့္ လမ္းေပၚတြင္လဲက်ေနေသာအေလာင္းေတြေၾကာင့္။သူ႔ေခါင္းကိုေကာင္းေကာင္းႀကီးအလုပ္ေပးလိုက္ရေလျပီ။ " အရွိန္ေလ်ာ့ ၾကေဟ့ ့ ့ ့ ့" ျမင္းခြာသံေတြၾကားမွထြက္ေပၚလာသည့္လုေတာက္၏စကားသံေၾကာင့္ျမင္းစီးသမားေတြမွာအရွိန္ ေလ်ာ့လိုက္ၾကသလို။ခ်န္ယုေဝလည္းမ်က္ေမွာင္တစ္ခ်က္ကုပ္သြားေလေတာ့၏။ျမင္းခြာသံၾကားထဲမွထြက္ ေပၚလာသည့္အသံကို သူမရင္းရင္းႏွီးႏွီးၾကားဘူးေနေသာေၾကာင့္ပင္။ ျမင္းလွည္းေနာက္ကို ဒုန္းစိုင္း လိုက္လာၾကေသာလုေတာက္တို႔မွာျမင္းကိုအရွိန္ေလ်ာ့လိုက္ၾကသည့္တိုင္ေအာင္။ခ်န္ယုေဝလိုခ်င္ေသာျပစ္ ကြင္းအကြာအေဝးကိုေရာက္မွသာျမင္းဇက္ကိုထိမ္းသိမ္းႏိုင္ျပီးအရွိန္ေလ်ာ့လိုက္နိုင္ၾကေလ၏။ လုေတာက္တ႔မ ို ွာခ်န္ယုေဝေစာင့္ေနသည့္ဝါးတျပန္အတြင္းသို႔လုံးလုံးလ်ားလ်ားႀကီးဝင္သြားၾကေလျပီ။ ဇက္ၾကိဳးကိုတင္းေနေအာင္အဆြခ ဲ ံလိုက္ရေသာေၾကာင့္ျမင္းဟီသံေတြကဆူညံပြက္ေလာရိုက္သြား ေလေတာ့သည္။ထိုျမင္းဟီသံေတြကိုေက်ာ္လြန္ ေအာင္ေအာ္ဟစ္လိုက္ေသာလုေတာက္၏ေအာ္သံက ေတာစပ္တစ္ခုလုံးကိုဖုံးလႊမ္းသြားေတာ့သည္။ " သမီး ယုေဝ ႔ ႔ ဘဘလုေတာက္ ပါဟ ့ ့ သမီးဘဘလုေတာက္ တို႔ပါကြ ႔ ႔ ႔" " သမီး သိပါတယ္ ဘဘရဲ႕ ႕ ႕ ႕"

118

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

တစ္ဦးကိုမ်က္ေျခမျပတ္ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကေသာလူႏွစ္ေယာက္မွာမွတ္မိသြားၾကေလျပီ။ခ်န္ယုေဝက ျမင္းလွည္းအမိုးေပၚမွခုန္ဆင္းလိုက္ျပီးေနာက္ရမ္းခါေနေသာလုေတာက္၏ျမင္းျငိမ္သက္သြားေအာင္ျမင္းဇက္ ႀကိဳးကိုကူ၍ဆြထ ဲ ိမ္းေပးလိုက္သည္။ " ေက်းဇူးပဲသမီးေရ ႔ ႔ ႔ နင္ေစာေစာကဘဘတို႔ကို လက္နက္ပုန္းနဲ႔ျပစ္ဖို႔ လုပ္ေနတာမဟုတ္လား ့ ့" " ဟုတ္တယ္ဘဘရဲ႕ ႕ ႕ သမီးက ဟိုျမင္းလွည္းသမားေတြနဲ႔ တဖြ႔တ ဲ ည္းလိ႔ထ ု င္တာကိုး ဘဘရဲ႕ လာ လာဘဘဒီမွာလာၾကည့္ ဘဘကိုသမီးျပစရာေတြရွိ တယ္ ့ ့ ့ ့" လုေတာက္မွာခ်န္ယုေဝျပလိုက္ေသာျမင္းလွည္း အိမ္အတြင္းမွ အဖမ္းခံထားေသာကေလးမ်ားကိုေတြ႔ ျမင္လိုက္ရသည္ႏွင့္ဆြ႔အ ံ မင္သက္၍သြားေလ၏။ " ေတာက္ ့ ့အေတာ္ေလး လူမဆန္တဲ့ေခြးေတြပါလားကြေဟ ့ ့ ့ အကုန္ေသကုန္ၾကျပီလား ဘယ္သူ လုပ္ခိုင္းတယ္ဆိုတာမသိလိုက္ရတာ နာတာဘဲကြာ " " အကုန္ေတာ့ မေသေသးဘူးဘဘ ႏွစ္ေယာက္ေတာ့က်န္ေသးတယ္ ့ ့ ့သမီးစစ္ေမးမလို႔လုပ္ေန တုန္းဘဘတိ႔ေ ု ရာက္လာလို႔ ႕ ႕ ဘာမွမေမးျဖစ္ေသးဘူး ့ ့ ့" " အဲ့ဒီ ေခြးေတြဘယ္မွာတုန္း ့ ့ ့ဘဘကိုျပစမ္းေတြ႔ၾကျပီေပါ့ကြာ ့ ့ ့" " ဟိုကသတိေမ့ေနတဲ့ႏွစ္ေယာက္ေလ ့ ့" " သမီးခဏနားလိုက္ဦး ့ ့ဘဘတာဝန္ယူလိုက္မယ္ ့ ့ ့ေဟ့ ့ ့ ့ထုံးေပါင္လာစမ္း ့ ့ ့ ့ဒီကမင္းဆရာႏွစ္ ေကာင္ကိုသတိရေအာင္လုပ္ေပးလိုက္စမ္းကြာ ့ ့ ့" ကေလးေတြကိုသတိရေအာင္လုပ္ေနၾကေသာလုေတာက္၏လူေတြထဲမွ ထုံးေပါင္ကေျပးထြက္လာ သည္။ထို႔ေနာက္သတိလစ္ေမ့ေျမာေနေသာ ဝူတုရန္ ရဲ႕လူွႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ကာထိုးအန္လိုက္ေဘေတာ့သည္။ " ေအာ့ ့ ့ေဝါ့ ့ ့ ့ဘယ္လိုမ်ား လုပ္လိုက္တာလဲမင္းသမီးရယ္ ့ ့ ့ေခ်းအလူးလူး ေသးအလူးလူးနဲ႔ပါ လားခင္ဗ် ့ ့ရြ႕ံ စရာေကာင္းလုိက္တာဗ်ာ ့ ့ ့" ႏွာေခါင္းကိုလက္တစ္ဖက္ျဖင့္ညွစ္ခါပိတ္ထားျပီး ငမိုက္သားႏွစ္ေကာင္ကိုေျချဖင့္ကန္၍သတိလည္လာ ေအာင္လုပ္ေနေသာထုံးေပါင္ကိုၾကည့္ျပီးခ်န္ယုေဝကခပ္ဟဟေလးရီလိုက္ျပီးေနာက္လုေတာက္ကိုလွမ္းျပီး အက်ိဳးသင့္အေၾကာင္းေျပာလိုက္ေလသည္။ " ဘဘျမင္းလွည္းကိုခပ္လွန္းလွန္းေမာင္းထြက္ခိုင္းရင္ေကာင္းလိမ့္မယ္ ့ ့ ့ကေလးေတြ သတိရလာ ရင္ ဒီလိုျမင္ကြင္းေတြကို မျမင္ေတြ႔ေစခ်င္ဘူး ့ ့လမ္းေပၚကအေလာင္းကိုလည္းတစုတည္းျဖစ္ ေအာင္ျပန္ေကာက္ခိုင္းလိုက္ပါလားဘဘရဲ႕ ႕ ႕ " " ေအးငါ့ သမီးေျပာတာဟုတ္တယ္ေဟ့ ့ ့ ့ဘဘလဲသတိေမ့သြားတယ္ကြယ့္ ့ ့ ့ ေဟ့ေကာင္ေတြ ျမင္းလွည္းကိုဟိုဘက္ကအရိပ္ေကာင္းတဲ့ဘက္ကိုေမာင္းသြားကြာက်န္တဲ့ေကာင္ ေတြကအေလာင္းေကာက္ခဲ့ၾကေဟ့ ့ ့ ့လာသမီး ဘဘတိ႔က ု ျမင္းလွည္းေနာက္လိုက္သြား ရေအာင္ ့ ့ ့လုပ္စရာေတြကေတာ့မ်ားလာျပီကြဲ႕ ႕႕ဘဘတိ႔က ု သမီးကိုလာေစာင့္ေခါ ္ၾကတာ တုရွင္း နဲ႔က်န္းရွင္းေနာက္ကို မလိုက္ခင္ ကေလးေတြကိစၥကိုအရင္ရွင္းေပးရဦးမယ္ ့ ့ ့သူတို႔ေလးေတြရဲ႕မိဘေတြ အင္မတန္စိတ္ပူၾကရွာေရာ့မယ္ ့ ့ ့သခင္ႀကီးနဲ႔သခင္မေလးလည္း ခ်င္ကိုလာဖိ႔အ ု တြက္ဆင္းလာေနၾကျပီ ့ ့ ့သမီးကနဂါးမာန္ဂိုဏ္းကေနဘဲ သူတို႔ကိုေတြ႔ဖို႔ေစာင့္ေနေပေတာ့ ့ ့ ့ ့ အင္း ့ ့ ့က်န္းရွင္းကို သိုင္းေလာကထဲဆင္းခိုင္းလိုက္တာ ့ ့စာဗူးေတာင္းအသိုက္ကိုဖြခိုင္းလိုက္သလိုဘဲ ႔ ႔ ႔ ႔ ခ်န္က်န္းမွာ လည္းက်န္းရွင္းက လူငါးေယာက္ကိုသတ္သြားခဲ့ေသးတယ္ ့ ့အဲ့ဒီေနာက္ဘာသံမွမၾကား

119

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေတာ့ျပန္ဘူး ့ ့သ႔ည ူ ီတုရွင္းကိုပါသြားေခၚလာတယ္ဆိုကတည္းကနင့္အကိုေတာ္က်န္းရွင္းကဘာေတြကိုရာဇ ဝင္အူေပါက္ေအာင္ေမႊေနွာက္ထားျပီလဲမွမသိတာ ့ ့ ့သူတစ္ေယာက္ထဲနဲ႔ရင္ဆိုင္ဖို႔မလြယ္ကတည္းက နည္းတဲ့ ျပႆနာေတာ့မဟုတ္ေလာက္ဘူး ့ ့ ့ျပီးေတာ့ ပင္လယ္ဘက္ကေန ထိပ္တန္းအဆင့္ရွိ တဲ့ သိုင္းမားအဖြ႔ႀဲ ကီးတစ္ဖြ႕ဲ တက္လာေနတယ္လ႔လ ို ဲဘဘတို႔ သတင္းရထားတယ္ ့ ့ ့လူအင္အားက ရာနဲ႔ ခ်ီျပီးပါလာတယ္တဲ့ ့ ့ ့ ့က်န္းရွင္းနဲ႔မ်ားဆက္စပ္ေလမလားဆိုျပီး ဘဘတိ႔ု လူလႊတ္ျပီးအဲ့ဒီအဖြဲ႔ကို ေစာင့္ၾကည့္ခိုင္းလိုက္တာ အဲ့ဒီ မွာပဲဘဘတိ႔လ ု ူသုံးေယာက္အသတ္ခံလိုက္ရတယ္ ့ ့ ့ ့ အခုသူတ႔ေ ို နာက္ကို နတ္ပန္းကေလးနဲ႔ေခါင္းႀကီးတို႔လက ို ္ေနတယ္ ့ ့ ့ ့ ့ ့သိုင္းေလာကႀကီးကေတာ့ စျပီးဆူပြက္ေနျပီ ခ်န္စုနယ္မွာလည္း မိစာၦက်ားဆိုတဲ့အနက္ေရာင္သိုင္းဂိုဏ္းက တျခားဂိုဏ္းေတြစျပီးသိမ္း ပိုက္ေနျပီ ဘာေတြဆက္ျဖစ္လာဦးမယ္မသိေသးဘူးခ်န္စုနယ္ထဲမွာနင့္အမနတ္ပန္းကေလးရဲ႕သိုင္း ဂိုဏ္းႏွစ္ခုကလဲရွိေနတယ္ ့ ့ ့" " ဟင္ မမနတ္ပန္းကေလးက ဘယ္ကေနဘယ္လိုလ႔သ ို ိုင္းဂိုဏ္းခ်ဳပ္ျဖစ္သြားလဲ ဘဘရဲ႕ ႕ ႕" " က်န္းရွင္းရဲ႕ျပႆနာရွင္းေပးရင္းကေနဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းက ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ခန္႔လိုက္တာတဲ့ ့ ့ဒါေတြကေနာက္ ေတာ့ငါ့သမီးသိလာပါလိမ့္မယ္ ့ ့ ့ဒီရက္ပိုင္းအတြင္းအေျပာင္းအလဲေတြကအရမ္းျမန္ဆန္ေနတယ္ ့ ့ ့ မုန္ညင္းခ်ဥ္နဲ႔မဟူရာတို႔အဖြဲ႕ကခ်န္စုနယ္ကိုသြားၾကျပီ ႔ ႔ ႔ နတ္ပန္းကေလးရဲ႕ သိုင္းဂိုဏ္းႏွစ္ခုကိုကာ ကြယ္ေပးဖို႔ကလိုေသးတယ္မဟုတ္လား ့ ့ ့ဘဘလဲဒီကေန က်န္စီးျပန္ေရာက္ရင္ မဟူရာတို႔အတြက္နဂါး မာန္ဂိုဏ္းသားတစ္ခ်ိဳ႕ကိုအကူလႊတ္ေပးရဦးမယ္ ့ ့ ့အခုေလာေလာဆယ္ဘဘနဲ႔ဆက္အသြယ္ျပတ္ ေနတာက နတ္ပန္းကေလးနဲ႔ေခါင္းႀကီးဘဲ သူတ႔ေ ို နာက္ကိုက လိုက္စုံစမ္းခိုင္းဖိို႔လြယ္တယ္ ့ ့ ့ လုံးဝေျခရာခံမရေသးတာက ့ ့ဟိုအမႊာႏွစ္ေကာင္ဘဲ ႔ ႔ ႔ ဒါေပမယ့္ တုရွင္းပါ ပါလာေတာ့စိတ္ခ်လို႔ရပါ တယ္ေလ ့ ့ ့ေလာေလာလတ္္လတ္ေတာ့ ဒီကေလးသူခိုး ျပႆနာကိုအရင္ရွင္းေပးရမွာရဘဲ ႔ ႔ ႔ ႔" လုေတာက္စကားအဆုံး၌တူဝရီးႏွစ္လုံးအေတြးကိုယ္စီျဖင့္ျငိမ္သြားၾကေလ၏။ လုေတာက္လိုေနရာအႏွံ႔နားမ်က္စိဖြင့္ထားနိုင္သူကပင္တုရွင္းႏွင့္က်န္း၏သတင္းကိုမရလ်ွင္ခ်န္ယုေဝအေနျဖင့္ ဘယ္လိုမွရနိုင္မည္မဟုတ္ေပ။ခ်န္ယုေဝကလည္းထိုအခ်က္ကိုေကာင္းစြာရိပ္မိေလသည္။ခ်န္ယုေဝကအိပ္ ေပ်ာ္ေနေသာကေလးငယ္တစ္ဦး၏ေခါင္းကိုပြတ္သပ္ေပးရင္းလုေတာက္ကိုစကားဆိုလိုက္သည္။ " ဘဘက ဒီကေလးေတြ ကိစၥကိုသာလိုက္ရွင္းေပးလိုက္ပါ ့ ့ ့သမီး ဘဘလူႏွစ္ေယာက္ကိုေခၚျပီး က်န္စီးျပန္ႏွင့္မယ္ ့ ့ ့ဟိုေရာက္ေတာ့ ဘဘအကူလႊတ္မဲ့အဖြ႔ေ ဲ တြနဲ႔အတူ ညီမေလးမဟူရာတို႔ေနာက္ကိုလိုက္သြားမယ္ ့ ့ ့ေဖေဖတို႔ကိုေစာင့္ေနလိုက္ရင္ ခ်င္နိုင္ငံကိုဘဲျပန္ ပါသြားလိမ့္မယ္ ့ ့ ့ေဖေဖတို႔ကသိုင္းေလာကအရႈပ္အေထြးေတြထဲ ဝင္ပါမယ့္သေဘာမွာမရွိေတာ့ဘူး ့ ့ ့ ့ ကိုယ့္ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြ အလုပ္ရႈပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာသမီးနန္းေတာ္ထဲမွာ ျငိမ္ျငိမ္ေလးထိုင္မေနနိုင္ ဘူး ့ ့ ့တားျမစ္ဖို႔ေတာ့ မႀကိဳးစားပါနဲ႔ ဘဘ သမီး အမိန္႔ေပးတယ္လို႔သာ မွတ္လိုက္ပါ ့ ့ ့" " အင္းေလ တားလို႔မရမွေတာ့ ဘဘကမတားပါဘူးကြယ္ ့ ့ ့မဟူရာတို႔လဲ အင္အားေတာင့္သြားတာ ေပါ့ ့ ့ ့ဟိုမွာ ထုံးေပါင္လာေနျပီ သတင္းရလာျပီထင္တယ္ ့ ့ ့ဘယ္သူ႔လက္ခ်က္လဲဆိုတာသိလာျပီထင္ ရဲ႕ ႕ ႕ ႕" ထုံးေပါင္ေျပာသြားေသာေနာက္ကြယ္ကခိုင္းေစေသာလူ၏နာမည္ေၾကာင့္လုေတာက္မွာေခါင္းကိုမိုးႀကိဳးမွန္သြား သလိုခံစားသြားရျပီး။မူးမိုက္သြားေသာေၾကာင့္ ျမင္းလွည္းတံခါးကိုအားျပဳေထာက္မီွလိုက္ရသည္။ " ဘာ ့ ့ ့ဝူတုရန္ ဟုတ္လားကြ ႔ ႔ " " ဘုရား ့ ့ဘုရား ့ ့တေစၧမ်ား ထ ေျခာက္ေနတာလား ဘဘရယ္ ့ ့ ့ ေမေမေျပာေတာ့ ဝူတုရန္ေသျပီဆို ့ ့ ့ အဲဒီဝူတုရန္ရဲ႕ အေလာင္းကို သမီးလည္းကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်ေတြ႔ခဲ့တာဘဲ ႔ ႔ ႔ ႔ ဘုရား ဘုရား ့ ့"

120

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လုေတာက္ထက္ပိုအ့ံအားသင့္သြားသူကခ်န္ယုေဝဝူတုရန္ဆိုေသာလူ၏အေလာင္းကို ပါ့ဝမ္ကေခ်ာက္ထဲ ျပစ္ခ်လိုက္သည္မွာသူမမ်က္ျမင္ေပကိုး။ " ငါလိုက္ ခဲ့မယ္ထုံးေပါင္ ့ ့မင့္အေကာင္မေသေသးဘူးမဟုတ္လား ့ ့ ့" " မေသေသးပါဘူး ဆရာလု ့ ့ ့ဆရာ့ခြင့္ျပဳခ်က္မရလို႔ မသတ္ေသးပါဘူးခင္ဗ်ား ့ ့ ့ " ငမိုက္သားေတြကိုလုေတာက္ကိုယ္တိုင္စစ္ေဆးေမးျမန္းေသာအခါမွအားလုံးဇာတ္ရည္လည္သြားေလသြားရ ေလျပီ။ဝူတုရန္ကမေသသည့္အျပင္သိုင္းပညာပါေၾကာက္ခမန္းလိလိ တိုးတက္လာသည့္အျပင္။ေခြးသရဲဆို သည့္သိုင္းစြမ္းထက္ေသာလူ႔ဗာလာနံစစ္စစ္ကိုတပည့္အျဖစ္ေမြးထားကာေသာင္းက်န္းခ်င္တိုင္းေသာင္းက်န္း ေနသည္ကိုး။လြင္ျပင္သခင္ႀကီး။တာတာလူမ်ိဳးေခါင္းေဆာင္။မိစာၦက်ားဂိုဏ္းခ်ဳပ္၏သမက္ျဖစ္မွန္းကိုလဲသိ လိုက္ရသလို။မိစာၦက်ားဂိုဏ္းခ်ဳပ္ဆိုသည္မွာလည္းခ်န္က်န္းတြင္က်န္းရွင္းသတ္သြားခဲ့ လူငါးဦး၏ဆရာျဖစ္မွန္းကိုလုေတာက္ဆက္စပ္ေတြးေတာ၍ရသြားေလျပီ။ " ကဲသမီးၾကားတဲ့ အတိုင္းဘဲ ႔ ႔ ထုံးေပါင္နဲ႔ရႈးပ်ံကိုေခၚျပီး မဟူရာတို႔ေနာက္ကို အျမန္လိုက္ေပေတာ့ ဘဘက ကေလးေတြကို ေနရပ္ပို႔ေပးျပီးအေနာက္ကလိုက္လာခဲ့မယ္ ့ ့ ့ ဒီေကာင္ေတြ အဖြ႔ဲ ျပည္မထဲ ဆင္းမလာေအာင္ခ်န္စုကေန ပိတ္ဆ႔ထ ို ားၾကေပေတာ့ ့ ့ ့ ့ နတ္ပန္းကေလးတို႔ လိုက္ေနတဲ့ ပင္လယ္ကလူေတြဆိုတာ ့ ့ ့ဟိုေခြးရဲ႕ အဆက္အႏြယ္ေတြဘဲ ႔ ႔ ေခါင္းႀကီးကိုသတင္းေပးဖို႔လုပ္ၾကစမ္းေဟ့ ့ ့ ့ပင္လယ္ကလူေတြလည္းခ်န္စုနယ္ထဲကိုေရာက္မသြားဖို႔ အေရးႀကီးတယ္ ့ ့ ့ကဲ ့ ့သမီးအခ်ိန္ဆိုင္းမေနနဲ႔ သြားေတာ့ ့ ့ထုံးေပါင္လိုက္သြား ့ ့ ့ရႈးပ်ံ မင္းပါ မင္းသမီးနဲ႔လိုက္သြားဟိုခါးက်ိဳးႏွစ္ေကာင္ကိုေတာ့ လက္စသပ္လိုက္ၾက ေတာ့ ့ ့ ့ငါတို႔လဲ ကေလးေတြျပန္ပို႔ဖို႔လုပ္ရမယ္ ့ ့" လုေတာက္၏စကားအဆုံး၌လူအားလုံးပ်ားပန္းခသလိုအလုပ္မ်ားသြားၾကေလျပီ။ခ်န္ယုေဝလည္းလု ေတာက္ကိုႏႈတ္ဆက္ျပီးေနာက္ ရႈးပ်ံႏွင့္ထုံးေပါင္ကိုေခၚကာျမင္းဒုန္းစိုင္း၍ထြက္သြားေလျပီ။လုေတာက္ သာလ်ွင္ ရႈပ္ေထြးေနာက္က်ိေနေသာအေတြးတစ္ သိုက္ႏွင့္လမ္းမနေဘးေငးငိုင္ကာက်န္ေနခဲ့ေလ၏ သူမ်ားႏွင့္မတူတမူထူးျခားျပီးယုတ္မာေသာဝူတုရန္မွာမေသသည့္အျပင္အင္အားေတာင့္တင္းလာသည္ဟုသိ လိုက္ရေသာေၾကာင့္လုေတာက္အတြက္အလုပ္ပို၍မ်ားသြားေလျပီ။ဝူတုရန္ဘက္က ဒီထက္ပိုျပီးအင္အားမေတာင့္တင္းခင္။ဝူတုရန္ဘက္ကႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈေတြမလုပ္ရေသးခင္ လက္ဦးမႈရယူထားနိုင္မွေတာ္ကာၾကေပလိမ့္မည္။ဝူတုရန္ကိုလက္ဦးမႈမယူမဘဲလႊတ္ေပးထားလိုက္ လ်ွင္ေျခကုပ္မိျပီးတြန္းလွဲရန္ခက္သြားေပလိမ့္မည္။ေျခကုပ္။ ေျခကုပ္။ဒီသုံးႏွစ္လုံးလုံး၌ရွိရွိသမ်ွ အခ်ိန္ေတြကို ဝူတုရန္ဆိုေသာလူကေသာက္စားေပ်ာ္ ပါးရင္းျဖင့္အခ်ိန္ကုန္ခံေနသည္ေတာ့မဟုတ္။ လုေတာက္ေတြးလိုက္ေသာေျခကုပ္ဆိုေသာအရာျမဲျမံေအာင္လုပ္ေနျခင္းသာျဖစ္ေလ၏။ ထိုအေၾကာင္းေတြကိုဝူတုရန္၊ေခြးသရဲႏွင့္ဝမ္ဟန္႔တ႔သ ို ုံးဦးသာသိေလသည္။ဒါေတာင္မွဝူတုရန္ဘာ အတြက္ၾကံစည္ထားသည္ကဘာေတြလုပ္ခ်င္သည္ဆိုတာကိုေတာ့ဝူတုရန္ကလြျဲ ပီးဘယ္သူမွမသိနိုင္ေပ။ ဝူတုရန္အေၾကာင္းၾကားလိုက္ရ၍အေလးအနက္ေတြးေတာသြားသည့္လုေတာက္။ျပာယာခတ္ေအာင္ ေျပးလႊားသြားသည့္ခ်န္ယုေဝတို႔ႏွင့္ျခားနားစြာေပ်ာ္ရႊင္ေနသည့္လူသားသုံးဦးေတာ့ ေလာကႀကီး၌ရွိေနေပ ေသးသည္။ထိုလူေတြက။က်န္းရွင္း၊တုရွင္းႏွင့္ အင္ၾကင္းတို႔သုံးဦးပင္ျဖစ္ ေလ၏။အင္ၾကင္းမွာ တုရွင္း၏လက္ကိုခိုင္ခိုင္တ၍ ြဲ တုရွင္ပုခုံးထက္၌ေခါင္းေလးတင္ကာသာယာၾကည္ႏူး ေနသလို။တုရွင္းကလည္းပီတိေဝဖ်ာေသာအျပံဳးမ်က္ႏွာအတိနွင့္ ရႊင္ျမဴးေနေလသည္။ ထိုလူသားႏွစ္ဦးကိုၾကည့္ျပီး အေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္ေနသည့္သူကေတာ့က်န္းရွင္း။

121

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဒီမွာခဏ ေစာင့္ေနၾကဦးကြာ ့ ့ ့ငါ လမ္းေလ်ွာက္ထြက္လိုက္ဦးမယ္ ့ ့ ့ဒီတည္း ခိုခန္းကအရမ္းညံ့တာဘဲ ႔ ႔ ႔ စားေသာက္စရာေလးေတာင္မေရာင္းဘူးကြ ့ ့ ့ ဘာဝယ္ခဲ့ရမလဲ ႔ ႔ " " ကိုကို ညီမေလးကို ၾကက္ေၾကာ္ဝယ္ခဲ့ဦး ့ ့ ့" " ကိုကို အရက္ေလးပါ တခါတည္း ဝယ္ခဲ့ဗ်ာ ့ ့အတူတူေသာက္ၾကတာေပါ့ အျပင္မွာေသာက္မလာ ခဲ့ေနာ္ ့ ့ ့ ့" " ေအးပါကြ မင္းကလည္း ဟီးဟီးဟီး ့ ့ ့"စူဠလိပ္ကိုေတာ့ ေရထဲလႊတ္လိုက္ၾကေလျပီ။ ျပႆနာမ်ားတက္လာဦးေလမည္မလားမသိနိုင္ေပ။ဟိုႏွစ္ေယာက္မွာလည္းေပ်ာ္မဆံုးေမာ္ဆုံးျဖစ္ေနေသာ ေၾကာင့္က်န္းရွင္းကိုတားျမစ္ဟန္႔တားဖိ႔ရ ု န္စိတ္ကူးမရၾကေပ။က်န္းရွင္းရွိေနလ်ွင္သူတို႔ႏွစ္ဦးၾကားထဲ၌ရႈပ္ သည္ဟုမ်ားထင္ေနေလလားမသိေပ။မဟာအရႈပ္ေတာ္ပုံႀကီးကေတာ့ ျပံဳးစိစိႏွင့္ေခါင္း ကိုတဆတ္ဆတ္ျငိမ့္၍ ပိုးဝါေက်းရြာလမ္းမအတိုင္းလမ္းေလ်ွာက္ခါလာေနေလျပီ။ ေစ်းဆိုင္အေရွ႕နားတြင္စုရံုးစုရံုးလုပ္ေနၾကေသာရြာသူျဖဴျဖဴေခ်ာေခ်ာေလးေတြကို ျပံဳးစိစိႏွင့္ မ်က္စျပစ္ ရင္းေလာကႀကီးကိုသူတစ္ဦးတည္းသာအပိုင္စားရထားသလိုေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ေျမာက္ၾကြၾကြလုပ္ကာ ေလ်ွာက္လွမ္းလာေသာက်န္ရွင္းသည္။ျပႆနာေပါင္းစုံ စုေဝးတတ္ေသာအရပ္။ျပႆနာ တက္ရန္ ျဖစ္နိုင္ေျခအမ်ားဆုံးရွိေသာအရပ္ျဖစ္သည့္ အရက္ဆိုင္အတြင္းသို႔ျပံဳးခ်ိဳေသာမ်က္ႏွာျဖင့္လွမ္းဝင္သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 20#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္ (အေမႊစိန္၏ သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၂၀ ။ က်န္းရွင္းမွာစားပြထ ဲ ိုးလာခ်ေပးမည့္အစားအေသာက္မ်ားကိုေစာင့္ဆိုင္းေနရင္းသူထိုင္ေနေသာစားေသာက္ ဆိုင္ေအာက္ထပ္ကိုေသခ်ာေအာင္စစ္ေဆးၾကည့္လိုက္ျပန္သည္။ရန္ျပဳမည့္သူမရွိသည့္တိုင္ေအာင္။ဆိုင္ အတြင္း ၌ထိုင္ေနၾကေသာလူဦးေရ ။စားေသာက္ေနၾကေသာ စာပြဝ ဲ ိုင္းအေရတြက္။ သူထိုင္ထားေသာေနရာသည္ အေရးေပါ ္ထြက္ေပါက္အေနျဖင့္အသုံးျပဳလ်ွင္အလြယ္ တကူထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္နိုင္မည့္ေနရာဟုတ္မဟုတ္တို႔ကိုေသခ်ာစြာျပန္လည္စစ္ေဆးၾကည့္ရႈလိုက္ၿပီး ေနာက္သေဘာက်ေၾကနပ္၍သြားေလေတာ့သည္။စားပြထ ဲ ိုးေလးကအစားအစာႏွင့္အရက္ကိုလာခ် ေပးသည္ႏွင့္အရက္အေကာင္းစားတစ္အိုးႏွင့္ၾကက္ေၾကာ္တစ္ပက ြဲ ိုထပ္၍မွာလိုက္ျပန္သည္။တုရွင္းႏွင့္ အင္ၾကင္းမွာလိုက္သည္မ်ားကိုေမ့သြားမည္စိုးေသာေၾကာင့္ပင္။က်န္းရွင္းအရက္ကေလးတစ္ခြက္ႏွစ္ခြက္ မ်ွသာေသာက္ရေသးသည္ျပႆနာဆိုေသာအရာကက်န္းရွင္းကိုရွာေတြ႔သြားေလျပီ။ အေရးေကာင္းဒိန္းေဒါင္းဖ်က္သည္ဟုဆိုသည့္အတိုင္းဇိမ္က်ေနေသာက်န္းရွင္းကိုဒိန္းေဒါင္းဆိုေသာအရာက က်န္းရွင္းမဖိတ္ေခၚဘဲေနွာက္ယွက္ ရန္အစ ျပဳေနေလျပီ။ထိုဒိန္းေဒါင္းသည္ကလြီမုပင္ျဖစ္ေလ၏။ လြီမု။က်န္းရွင္းလက္ခ်က္ႏွင့္ အေၾကာေတြေသကုန္ေသာလြီမု။လြီမုကဤဆိုင္အေပါ ္ထပ္ကိုဘယ္လိုလုပ္ျပီး ေရာက္ေနရပါသနည္း။တုန္းဖုက်န္းငွားလာသည့္အာမခံ႒ာနကျမင္းလွည္းေပၚစီး၍လိုက္လာၾကသည့္လြီပုကူး ႏွင့္လြီမုကႏၲာရညီ ေနာင္ႏွစ္ပါး၏အိမ္အျပန္ခရီးကအလာတုန္းကလိုမလွပေတာ့ေပ။ ပင္မေသြးေၾကာေတြကုပ္ေျခဖ်က္ဆီးျခင္းခံလိုက္ရေသာလြီမုက။အကိုျဖစ္သူလြီပုကူး၏အေလာင္း ထည့္ထားေသာအေခါင္းဖုံးကိုမွီရင္းကႏၲာရေဒသကိုျပန္လာခဲ့ရသည္။အေလာင္းတစ္ေလာင္းႏွင့္ဒုကၡိတတစ္ဦး

122

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ကိုသယ္ေဆာင္သြားဖိ႔ဆ ု ိုသည္ကသာမာန္ရိုးရိုးျမင္းလွည္းသမားႏွင့္ဘယ္လိုမွမျဖစ္နိုင္ေသာေၾကာင့္တုန္းဖု က်န္းကအာမခံ႒ာန၏လက္ထဲကိုအပ္လိုက္သည့္အတြက္လြီမုမွာလမ္းတပိုင္းႏွင့္အသက္ထြက္မသြားျခင္းပင္။ အာမခံ႒ာနလူမ်ားကတစ္လမ္းလုံးလီမ ြ ုကိုေစာင့္ေရွာက္ေပးလာသေလာက္လြီမု၏မိဘမ်ားေဆြမ်ိဳးမ်ားကလိြီပု ကူးအေလာင္းႏွင့္ဒုကၡိတျဖစ္လာေသာလြီမုကိုေတြ႔ျမင္လိုက္ၾကေသာအခါေဒါသစိတ္ေၾကာင့္ဘာမွမေမးျမန္းမစုံ စမ္းဘဲအာမာခံ႒ာနကလူမ်ားကိုသတ္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ဘာမဆိုင္ညာမဆိုင္ႏွင့္ၾကားထဲကေနပထမဆုံး အေခ်ာင္အသတ္ခံလိုက္ရသည့္လူေတြကအာမခံ႒ာနကလူမ်ားသာလ်င္ျဖစ္သြားရေလေတာ့သည္။ လြီပုကူး၏အေလာင္းကိုမိသားစုဂူသခ်ိဳ ၤင္းထဲသ႕ို ေျပာင္းေရႊ႕ၾကစဥ္။လြီပုကူး၏ေခါင္းဖုံးအေပၚ၌သံျဖင့္ စြျဲ မဲေနေအာင္ရိုက္ကပ္ေပးလိုက္ေသာသံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္းရဲ႕စာကိုသတိထားမိလိုက္ၾကေသာေၾကာင့္လြီမု ၏အထက္ကအကိုျဖစ္ေသာလြီစူးကဖြင့္ေဖါက္ဖတ္လိုက္ေလသည္။ လူငါးဦးဝိုင္းတိုက္ၾကသည့္တိုင္ေအာင္လူသုံးဦးေသလူႏွစ္ဦးဒုကၡိတျဖစ္သြားသည္ဟုပိုပိုသာသာေလးေရးလိုက္ ေသာသံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္း၏စာေၾကာင့္။လြီစူးတစ္ေယာက္မွာေဒါသစိတ္ကိုမထိမ္းသိမ္းနိုင္ ေတာ့ဘဲဘိုးေဘးေတြ၏ေက်ာက္တလားအေခါင္းတစ္ခုကိုတြန္းလွလ ဲ ိုက္ေလရာေနရာတက်စီတန္း၍ထားထား ေသာေက်ာက္တလားအေခါင္းမ်ားမွာတစ္ခုကိုထိတိုက္မိျပီးလဲျပိဳၾကသြားေလေတာ့သည္။ ထိုသ႔ေ ို က်ာက္တလားေတြ တစ္ခုႏွင့္ထိမိျပီးလဲက်သြားသည့္အေၾကာင္းတရားကလြီပုတို႔မိသားစုကိုသိုင္း ေလာကထဲအျမန္ဆင္းလာေစခဲ့အေၾကာင္းအရင္းအမွန္ျဖစ္လာေစေတာ့၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာတစ္ခုေသာေခါင္းတလားမွာ ဝူမ်ိဳးႏြယ္စု၏ပထမဆုံးသခင္ႀကီး၏အေခါင္း ျဖစ္ေနျပီးထိုအေခါင္းဖုံးအတြင္း၌တတိယမ်ိဳးဆက္သခင္ႀကီးရဲ႕ အမွာစာ၊သိုင္းက်မ္းႏွင့္အတြင္းအားက်င့္စဥ္ တိ႔က ု ိုေတြ႔လိုက္ရေသာေၾကာင့္ပင္။ထိုတတိယသခင္ႀကီးကသိုင္းပညာထူူးခြ်န္ေျပာင္ ေျမာက္ပါေသာ္လည္းပထမမ်ိဳးဆက္ႏွင့္ဒုတိယမ်ိဳးဆက္တို႔လိုအညိုးအေတးမႀကီးမားေသာေၾကာင့္လက္စား ေခ်လိုရန္လိုမုန္းတီးသည့္စိတ္လည္းမရွိ။ထို႔ေၾကာင့္သူဘာသာျပန္ေလ့က်င့္တတ္ေျမာက္ သြားေသာေျခာက္ပိုင္းသိုင္းက်မ္းကိုေနာင္လာေနာက္သားမ်ားအသုံးျပဳမည္စိုးေသာေၾကာင့္ေရးမွတ္ထားျခင္း ပင္မျပဳေတာ့ဟုဆိုထားေလသည္။ေနာက္မွစိတ္ကူးေျပာင္းသြားကာ။ဝူမ်ိဳးႏြယ္မ်ားကို သူတပါးမေစာ္ကားၾကေစရန္ဟုရည္ရြယ္ျပီးပထမသခင္ႀကီးနွစ္ပါး၏ေက်ာက္ေခါင္းတလား၌ေရးထြင္းျပီးအျပီး အပိုင္ခ်ိပ္ပိတ္ထားလိုက္သည္ဟုေရးမွတ္ထားခဲ့ေလသည္။ဝူမ်ိဳးဆက္အစ၌ဝူညီေနာင္သုံးဦးရွိသည့္အ နက္။နီေပါ၌ေသဆုံးသြားသူကိုသာမီးသျဂိဳ ၤလ္ျပီးက်န္ ႏွစ္ဦးကိုအေခါင္းသြင္းထားခဲ့ျခင္းျဖစ္ေလရာ။ေနာက္ သခင္ႀကီးတစ္ဦးအေခါင္းသည္တုန္းဖုက်န္းတို႔၏မိဘေတြထံရွိေနသည္မဟုတ္ပါလား။ ေက်ာက္ေခါင္းတလားအတြင္းမွသိုင္းက်မ္းႏွင့္အတြင္းအားက်င့္စဥ္ကိုအေသအခ်ာကူးျပီးဖတ္ၾကည့္ၾက ေသာလြီမိသားစုကေနာက္ထပ္တပုိင္းႏွင့္ပူးေပါင္းက်င့္လိုသည့္စိတ္ဆႏၵေတြျဖစ္ေပၚလာေလေတာ့ သည္။အေခါင္းတစ္ခုတည္းမွသိုင္းပညာကအလြန္အစြမ္းထက္လွသည္ဟုညႊန္းထားရံုသာမကေခါင္းႏွစ္ခု ကိုေပါင္း၍ေလ့က်င့္နိုင္ပါကသိုင္းေလာကတစ္ခြင္၌ျပိဳင္ဘက္ကင္းေသာသိုင္းသမားအဆင့္ကိုေရာက္ျပီဟုဆို ထားေသာေၾကာင့္ပင္။သို႔ပါေသာ္လည္းအေခါင္း၏ေအာက္ဆုံး၌ေရးထားေသာထပ္တိုးစာတစ္ပုိဒ္ေၾကာင္း ေၾကာင့္အနည္းငယ္ေတြေဝသြားၾကျပန္သည္။သိုင္းပညာဆိုသည္မွာကုန္နိုင္ခမ္းနိုင္သည့္ပညာ ရပ္မဟုတ္ေပ။ထိုအေခါင္းႏွစ္ခု၌ေရးထားေသာသိုင္းပညာသည္သာမညသာျဖစ္ေလ၏။ကြ်န္ုပ္သည္ေနာက္ ဆုံးေနဝင္ခ်ိန္ကိုေရာက္ေတာ့မည္ျဖစ္ေလ၏ကြ်န္ုပ္ေသဆုံးသြားသည့္အခါျမဳပ္ႏွံ႔မည့္ ေခါင္းတလားဖုံး၌ ကြ်န္ုပ္ကိုယ္တိုင္ေရးထိုးထားေသာသိုင္းပညာ၏အဆီအႏွစ္မ်ားကိုေတြ႔ျမင္ရလ်ွင္ပထမကျပိဳင္ဘက္ကင္းဟု ေၾကြးေၾကာ္ထားေသာသိုင္းပညာသည္သာမာန္မ်ွသာျဖစ္သည္ကိုေတြ႔ျမင္ရေပလိမ့္မည္။

123

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဝူစမ္းဟြာေနာက္တိုးစာပိုဒ္ထဲကသိုင္းပညာမည္မ်ွေကာင္းေကာင္းလြီမိသားစုကေတာ့ေသခ်ာေရရာေတြ႔ျမင္ရ သည့္ပထမအေခါင္းဖုံးကသိုင္းကိုသာစိတ္ဝင္စားၾကေလသည္။ေနာက္တိုးစာပိုဒ္ကဝူစမ္းဟြာဆိုေသာအဖိုး ၾကီးကေသခါနီးေယာင္ကတမ္းႏွင့္ေလ်ွာက္ေရးသြားသည္လည္းျဖစ္နိုင္ေပသည္။ ပထမအေခါင္းအတြင္းမွသိုင္းပညာကိုေလာေလာလတ္လတ္ဖတ္မွတ္၍ေလ့က်င့္မိသေလာက္ေတာင္မွ တာေမာအဖ်က္ထက္သာလြန္ေကာင္းမြန္ေနေလရာဘယ္မွာေသလို႔ေသမွန္းမသိေသာဝူစမ္းဟြာ၏အ ေခါင္းကိုလည္းလိုက္မရွာလိုေတာ့ေပ။လိုက္မရွာလို သည္ထက္ရွာရန္အခ်ိန္မေပးနိုင္ေသးေပ။ရွာမည္ဆို လည္းမေတြ႔ႏိုင္ေတာ့ပါထိုတတိယေခါင္းတလားကိုၾကယ္ျပာဂိုဏ္း၏ပထမဂိုဏ္းခ်ဳပ္ကထိုက္စန္းေတာင္ ေပၚကေနရသြားျပီးခဲ့ေလျပီ။ရက္စက္ၾကမ္းတမ္းလြန္းသည့္သိုင္းကြက္ေတြႀကီးတည္းျဖစ္သည့္အတြက္ဖ်က္ဆီး ၍အစေဖ်ာက္လိုက္ၾကသလိုလူေတြကလည္းေရွာင္လင္ေက်ာင္းမွာရဟန္းဝတ္သြားၾကသည္မွာႏွစ္ရာႏွင့္ပင္ခီ် ၍ၾကာေနျပီေကာ။တတိယအေခါင္းကအၾကြင္းအက်န္သိုင္းညာဟူ၍အတြင္းအားက်င့္စဥ္ႏွင့္သိုင္းပညာ၏သ ေဘာတရားကိုရွင္းျပထားသည့္ေၾကးျပားေလးႏွစ္ခ်ပ္ကိုသာရွင္းရန္ကကံေကာင္းေထာက္မ၍ရခဲ့ဖူးေလသည္။ (သိုင္းေလာက၏ပဋိညာဥ္ခံ၌ ရွင္းရန္ေဆးရည္စိမ္ခဲ့ ေသာေခါင္းတလားျဖစ္ပါသည္) လြီမိသားစုကလည္းေလာေလာဆယ္တြင္တတိယအေခါင္းကိုစိတ္မဝင္စားေသးေပ။သူတို႔လြီမိသားစု ကိုရန္စသြားသည့္လူငယ္ေလးကိုလက္စားေခ်နိုင္ရန္ကသာအဓိကျဖစ္ေန၏။ထို႔အျပင္တုန္းပုက်န္းတို႔ထံ တြင္ရွိေနေသာေခါင္းတလားအတြင္းမွသိုင္းက်မ္းကိုလည္းပူးေပါင္း၍ေလ့လာခ်င္ေသးသလိုတုန္းဖုက်န္းတို႔က လည္းအမည္ပင္မသိလိုက္ရေသာလူငယ္ေလးကိုလက္စားခ်င္ၾကမွာဧကန္မုခ်ပင္။ ထိ႔ေ ု ၾကာင့္လြီမုတ႔မ ို ိသားစုေတြအကုန္လုံးတုန္းဖုက်န္း၏မိဘေတြကိုေတြ႔ရန္ျပည္မကိုဆင္းလာခဲ့ၾက ေသာေၾကာင့္ဤအရက္ဆိုင္အတြင္းတြင္က်န္းရွင္းကိုလြီမုကျမင္ေတြ႔သြားျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။ စားေသာက္ဆိုင္အေပၚထပ္ကိုက်န္းရွင္းေသခ်ာဂရုထား၍မၾကည့္သည္ေတာ့မဟုတ္။စားေသာက္ဆိုင္ အေပၚထပ္ရွိထမ္းစဥ္အတြင္း၌ထိုင္ေနေသာလြီမုကိုစားပြထ ဲ ိုးကကြယ္ေနေသာေၾကာင့္မျမင္ေတြ႔လိုက္ရျခင္းသာ ျဖစ္ေလ၏။ရန္သူရွိမည္ဟုလည္းမထင္သူကိုယ္တိုင္ကလည္းရန္စရာအေၾကာင္းကမရွိသလိုပတ္ဝန္းက်င္ကို နွစ္ႀကိမ္ႏွစ္ခါေတာင္ေလ့လာျပီးသြားေသာေၾကာင့္က်န္းရွင္းကစိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာျဖင့္အရက္ေသာက္ေန ေတာ့သည္။က်န္းရွင္းလက္ခ်က္ႏွင့္စကားမေျပာနိုင္ေတာ့သလိုဘယ္လက္ကေလးတစ္ဖက္သာေျမွာက္ သည္ဆိုရံုမ်ွေျမွာက္နိုင္ေသာလီြမုကလည္းမိဘေမာင္ဖြားေတြကိုအခ်က္ျပရန္ခက္ခဲေနေတာ့သည္။သို႔ပါေသာ္ လည္းအခ်ိန္အတန္ၾကာသည္အထိေလသံေလးျဖင့္ေအာ္ေနေသာလြီမုရဲ႕ေအာ္သံကိုအကိုျဖစ္သူလြီစူးကသတိ ထားမိသြားျပီျဖစ္ေလ၏။ " အူး ့ ့ဝူး ့ ့ဝူး ့ ့ဝူးအူးအူးအြန္း " းးးးးးးးးးးးးးးးးးးး A21#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေေလာကခရီး) စာစဥ္ ။၂၁ ။ေအ လြီမုဘာကိုဆိုလိုသည္။ဘာကိုေျပာခ်င္ေနသည္ကိုမသိေသာ အကိုျဖစ္သူလြီစူးက။အရက္ခြက္ကိုလြီစု ၏ႏႈတ္ခမ္းဝ၌ေတ့ကာေလာင္းထည့္ေပးလိုက္သည္။ " အူး ့ ့ ့ဝူး ့ ့ ့ဝူး ့ ့" " ေအာ္ အျမည္းစားခ်င္တာလား ့ ့ ့" လြီစူးကေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ဝက္သားျပားေၾကာ္တစ္ဖတ္ကိုတူနဲ႔ညွပ္ယူ၍လြီစုကိုခြ႔ေ ံ ၾကြးလိုက္ျပန္ေလ၏။

124

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လြီမုမွာသူေျပာသည္ကိုလည္းအကိုကနားမလည္အကိုနားလည္ေအာင္လည္းသူကမေျပာတတ္။က်န္း ရွင္းလြတ္သြားမည္ကိုလည္းစိုးရိမ္လာသည့္အတြက္အသားေတြတဆတ္ဆတ္တုန္ကာမ်က္ရည္ျဖိဳင္ျဖိဳင္က်လ ာေလေတာ့သည္။ " အူးအူး ့ ့ ့အူး ့ ့" " ဒုကၡပါဘဲ ငါ့ညီရာ မင္းေျပာခ်င္တာလည္းငါကမသိ ့ ့ ့ ငါလုပ္ေပးတာကလဲ မဟုတ္ျပန္ဆိုေတာ့ ခက္ လွပါလားကြ ဟင္း ့ ့ ့" " အူးအူး ့ ့အူးအူး ့ ့" လြီမုမွာသူ၏လႈပ္ရွားနိုင္ေသးေသာဘယ္လက္ကဆိုင္ေအာက္ထပ္ကိုညႊန္ျပရင္းလြီစူးနားလည္ေစရန္ႀကိဳးစား၍ ရွင္းျပေနေလသည္။ " ေဟ့စားပြထ ဲ ိုး ့ ့ကေလာင္တံနဲ႔စာရြက္ေပးစမ္းကြာ ့ ့ျမန္ျမန္ေလးယူလာခဲ့ ့ ့ ့" " ဟုတ္ကဲ့ သခင္ေလး ့ ့ဟုတ္ကဲ့ ့ ့" လြီစူးကစားပြထ ဲ ိုးကိုစာရြက္ႏွင့္ကေလာင္တံကိုေတာင္းလိုက္ျပီးညီျဖစ္သူကိုလွမ္းေျပာလိုက္ေလ၏။ " စာေတာ့ႀကိဳးစားျပီးေရးလိုက္ကြာ ဒါမွမင္းဘာေျပာခ်င္ဆိုတာငါတို႔သိမွာကြ ႔ ႔ ႔ ဒီ အူးအူးအားအားကေတာ့ငါလည္း နားမလည္ဘူးကြ ၾကားလားညီေလး ့ ့ ့" လြီစူးကသူ႔ညီလြီပုကိုေျပာဆိုေနသည့္အခိုက္မွာပင္စားပြထ ဲ ိုးေလးကစာရြက္ႏွင့္ကေလာင္တံတို႔ကိုလာ ၍ေပးသြားေလ၏။ " ကိုင္းေရာ့ကေလာင္တံ ့ ့ ့ေသခ်ာကိုင္ပါကြနဲနဲေတာ့ အားထုတ္လိုက္ပါအုန္းဟ ငါစာရြက္ကိုင္ေပး ထားမယ္ ့ ့ကဲေရးေပေတာ့ ့ ့ ့" လြီစူးကလြီမုလက္ထဲကိုကေလာင္တံထည့္ေပးလိုက္ပါေသာ္လည္းလြီမုကျမဲျမန္ေအာင္ပင္မဆုပ္ကိုင္ နိုင္ပါေခ်။လြီစူးကလြီမုလက္ငါးေခ်ာင္းကိုျဖန္႔ျပီးကေလာင္တံကိုဓါးကိုင္သလိုကိုင္ခိုင္းလိုက္မွအဆင္ေျပသြား ေလေတာ့သည္။လြီစူးမွာလြီမုအားစိုက္၍ေရးေနေသာမညီမညာမ လွမပလက္ေရးေတြစာရြက္ကိုင္ေပးေနရင္းမွတစ္လုံးျခင္းလိုက္ဖတ္လိုက္ေလသည္။ ဆိုင္ေအာက္ထပ္။တစ္ေယာက္ထဲထိုင္ ။ရန္သူ။လြီမုရဲ႕စာမွာအဆက္အစပ္မရွိေပမယ့္လြီစူး၏ဖင္ကို ကင္းကိုက္လိုက္သလိုခံစားသြားေစေလေတာ့သည္။လြီစူးကလြီမု၏ပုခုံးကိုလႈပ္ကိုင္ခါရမ္းလိုက္ျပီးေသ ခ်ာေအာင္ထပ္ေမးလိုက္သည္။ " မင္းကို ဒုကၡိျဖစ္ေအာင္လုပ္သြားတဲ့ေကာင္လားညီေလး ့ ့အကိုႀကီးကို သတ္သြားတဲ့ေကာင္လား ့ ့" လြီစူး၏စကားေၾကာင့္လြီမုကရႈိက္ႀကီးတငင္ငိုရင္းမွ ဝူးဝူးဝါးဝါးေျပာကာလႈပ္ရွားနိုင္ေသးသည့္လက္က ေလးျဖင့္အကိုျဖစ္သူရဲ႕လက္ကိုအားကိုးတႀကီးျဖင့္ျဖစ္ညစ္လိုက္ေလသည္။ " အူူး အူး အူူး ့ ့ဝူးဝူး ့ ့ ့" လြီစူးစကားေၾကာင့္လြီသခင္ႀကီးႏွင့္ေဆြမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ေခါင္းေထာင္လာၾကေလ၏။ " ဒီဆိုင္ထဲမွာတဲ့လားကြ လြီစူး ဟုတ္သလား ့ "့ " ဟုတ္တယ္ ေဖေဖ ့ ့ဒီဆိုင္ထဲမွာတဲ့ ့ ့ " " လြီမုနားမွာတစ္ေယာက္ေနခဲ့ က်န္တဲ့လူေတြအားလုံးလာၾကေဟ့ ့ ့" လြီသခင္ႀကီးကေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ဆိုင္ေအာက္ထပ္ကို အရင္ဆုံးခုန္ဆင္းသြားလိုက္ေလသည္။လြီသ ခင္ၾကီးခုန္ဆင္းသြားသည္ႏွင့္လြီစူးတိ႔လ ု ူစုလည္းအေနာက္မွထပ္ခ်ပ္မခြာလိုက္၍ဆိုင္ေအာက္ထပ္သို႔ခုန္ ဆင္းလိုက္ၾကေတာ့သည္။

125

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဝွစ္ ့ ့ ဟူး ့ ့ ဖတ္ ့ ့ဖတ္ ့ ့ ဖတ္ ့ ့" ဆိုင္အေပၚထပ္ကေနရုတ္တရက္ခုန္ဆင္းလာၾကသည့္လူေတြေၾကာင့္ေအာက္ထပ္၌ေအးေအးလူလူစား ေသာက္ေနသည့္လူေတြလန္႔ျဖတ္သြားၾကေလေတာ့သည္။ " ဟဲ့ ပလုပ္တုတ္ ့ ့ " " ဘာျဖစ္ၾကတာလဲဟ လန္႔လိုက္တာ ့ "့ လြီစူးက ပလုပ္တုတ္ တလိုက္ေသာစာပြထ ဲ ိုးကိုတြန္းဖယ္လိုက္ျပီးဆိုင္ေအာက္တြင္စားေသာက္ေနၾက သည့္လူမ်ားကိုတစ္ဦးခ်င္းစီေစ့ေစ့စပ္စပ္ၾကည့္လိုက္ေလ၏။စားပြဝ ဲ ိုင္းဆယ္ဝိုင္းတြင္စားေသာက္ေနၾကသည့္လူ ေတြမွာ ငါးေယာက္အဖြ႔။ဲ ေလးေယာက္အဖြဲ႔ေတြခ်ည္းသာျဖစ္ေလသည္။လြီမုေျပာသလိုလူတစ္ဦးတည္း ထိုင္ကာစားေသာက္ေနသည့္သူမရွိေပ။လြီသခင္ႀကီးတို႔အဖြ႔မ ဲ ွာဘယ္သ႔က ူ ိုရန္လုပ္၍လုပ္ ရမွန္းမသိျဖစ္ေနၾကစဥ္လြီစူးကေငြသိမ္းေကာင္တာအေနာက္ကေနမ်က္လုံးျပဴးမ်က္ဆန္ျပဴးျဖင့္ၾကည့္ေန သည့္ဆိုင္တာဝန္ခံကိုစစ္ေမးလိုက္ေလသည္။ " ေဟ့လူ ေစာေစာက ဒီေအာက္ထပ္မွာ လာစားေသာက္သြားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ဘယ္ကိုထြက္သြား သလဲ ႔ ႔ ႔ " " ဟို ့ ့ဟို ့ ့ဘယ္ကိုထြက္သြားတယ္ဆိုတာေတာ့သတိမထားမိဘူးခင္ဗ် ့ ့ထသြားေတာ့သိပ္မၾကာေသး ဘူး ့ ့ ့" " သူ႔ပံုစံကို မွတ္မိသလား ့ ့ဘယ္လိုပုံစံလဲ ႔ ႔ ႔" " ဟို ့ ့ဟို ့ "့ ထိပ္လန္႔တႀကီးႏွင့္ေျဖေနေသာဆိုင္တာဝန္ခံ၏ကိုယ္စားက်န္းရွင္းထြက္သြားသည္ကိုသတိထားလိုက္ မိသည့္စားပြထ ဲ ိုးေလးတစ္ဦးကလြီစူးသိခ်င္ေနသည့္ေမးခြန္းကိုေစ့ေစ့စပ္စပ္အေျဖေပးလိုက္ေတာ့သည္။ " ရြာလယ္လမ္းမႀကီးအတိုင္းေျမာက္ဖက္ကိုသြားတာသတိထားလိုက္မိတယ္ ခင္ဗ် ႔ ႔ ႔ သခင္ေလးတို႔ ရွာရတာလြယ္မွာပါ လူေခ်ာလူလွခင္ဗ် ့ ့ျပီးေတာ့ လက္ထဲမွာအရက္အိုးနဲ႔ၾကက္ေၾကာ္ဆြဲ သြားေသးတယ္ ့ ့ၾကက္ေၾကာ္နဲ႔အရက္အိုးကိုင္ထားတဲ့ ကိုလူေခ်ာကိုေတြ႔ရင္ အဲ့ဒါ သခင္ေလးတို႔ရွာေနတဲ့ လူဘဲ ခင္ဗ် ့ ့ ့" လြီစူးတိ႔အ ု ဖြ႔မ ဲ ွာ စားပြထ ဲ ိုးေလး၏စကားဆုံးသည္ႏွင့္ဆိုင္ျပင္ကိုေျပးထြက္သြားၾကျပီးစားပြထ ဲ ိုးေလးညႊန္ လိုက္သည့္လမ္းအတိုင္းေျမာက္အရပ္ကိုဦးတည္၍က်န္းရွင္းကိုလိုက္ရွာၾကေလေတာ့သည္။ မက္မုန္သီးဆိုင္နားတြင္အရက္အိုးကိုပုခုံးေပၚတင္ကာၾကက္ေၾကာ္ကိုကိုင္ထားေသာက်န္းရွင္းကမက္မုန္သီး တုတ္ထိုးကိုသားေရတမ်ွားမ်ွားႏွင့္ေငးေမာၾကည့္ေနေလ၏။တည္းခိုေဆာင္ကိုတန္း၍ျပန္လ်ွင္အေနာက္က လိုက္လာေနၾကသည့္ လြီစူးတို႔လူစုႏွင့္လေ ြဲ ခ်ာ္နိုင္ေပေသးသည္။ အခုေတာ့လန ြဲ ိုင္မည္မထင္ေတာ့ေပ။ လြီ စူးတိ႔မ ု ွာလည္းလမ္းေပၚရွိရွိသမ်ွလူေတြကိုေစ့ေစ့စပ္စပ္ၾကည့္ရင္းက်န္းရွင္းကိုရွာေဖြကာလာေနၾကေလသည္။ လမ္းမႀကီး၏ေဒါင့္ခ်ိဳးတြင္မက္မုန္သီးတုတ္ထိုးဝယ္ေနေသာက်န္းရွင္းႏွင့္လြီစူးတို႔လူစုေတြ႔ဆုံရန္မွာ ကိုက္တစ္ရာမ်ွသာလိုေပေတာ့သည္။လြီစူးတို႔လမ္းေဒါင့္ခ်ိဳးကိုခ်ိဳးေကြ႔လိုက္မိသည္ႏွင့္အရက္အိုးကိုထမ္း ျပီးၾကက္ေၾကာ္ကိုကိုင္ထားေသာက်န္းရွင္းကိုပက္ပင္းေတြ႔ၾကမည္မွာေသခ်ာလွေပသည္။ " ကြ်န္မတို႔ေမာင္ႏွမေတြကိုသနားပါသခင္ႀကီးရယ္ အခုထိမနက္စာမစားရေသးလို႔ပါ သခင္ႀကီးရယ္ ့ ့ ့သ ခင္ႀကီးရယ္သနားပါရွင္ ့ ့ ့မနက္စာ မစားရေသးလို႔ပါသခင္ႀကီးရယ္ ့ ့ ့" ညစ္ေထးစုပ္ျပဲေနေသာအဝတ္အစားကိုဝတ္ဆင္ထားသည့္အသက္ဆယ္ႏွစ္အရြယ္ကေလးမေလးက တစ္ႏွစ္သားကေလးကိုခါး၌ေပြ႔ခ်ီထားျပီးကေလးငယ္သုံးေလးဦးအတူသနားစရာေကာင္းလွေသာအသံျဖင့္

126

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေတာင္းရမ္းေနေလရာစိတ္ရင္းသေဘာေကာင္းလွေသာက်န္းရွင္းကသနားသြားေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းကအရက္အိုးကိုပုခုံးေပၚတင္ထားရာမွအသာခ်လိုက္ျပီးလက္ထဲမွၾကက္ေၾကာ္ကိုကေလးမ ကိုေပးလိုက္ေတာ့သည္။ " ေက်းဇူးႀကီးလွပါတယ္ သခင္ႀကီးရယ္ ့ ့ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္ ့ ့" " ေဟ့ေဟ့ ေနၾကဦး ဒီကိုလာၾက မက္မုန္သီးေတြလာယူၾကဦး ့ ့ ့ ဗ်ိဳ႕ေစ်းသည္ႀကီးမက္သီး တုတ္ခ်ိဳခ်ဥ္ေတြကိုဒီကကေလးေတြကို တစ္ေယာက္တစ္ခုေပးလိုက္ပါဗ် ့ ့ ့" သေဘာေကာင္းလွေသာက်န္းရွင္းေၾကာင့္ကေလးေတြအကုန္လုံးေပ်ာ္ျမဴးသြားသလိုေစ်းေရာင္းရ ေသာေစ်းသည္ႀကီးကလည္းက်န္းရွင္းကိုဆုေတာင္းေမတၱာေတြရြတ္ဖတ္ေပးလိုက္သည္။ သူေတာင္းစားအဖြ႔မ ဲ ွာကေလးငယ္ေတြသာမကပါေပ။ေစတနာေတြေရစီးကမ္းပ်ိဳျဖစ္ေနေသာက်န္း ရွင္းထံကိုအျခားေသာသူေတာင္းစားအုပ္စုႀကီးပါဝိုင္းလာၾကေလေတာ့သည္။ရုတ္တရက္ၾကည့္လိုက္လ်ွင္ ပ်ားရည္အိုးကိုပုရြက္ဆိပ္ေတြအုံခဲတက္ေနသလိုမ်ိဳး။မက္မုန္သီးတုတ္ခ်ိဳခ်ဥ္ဆိုင္ကိုသူေတာင္းစားအဖြဲ႔ကအ တင္းဝိုင္းအုံလုရက္ေနသည္ႏွင့္ပင္တူလွေပေတာ့သည္။က်န္းရွင္းမွာေတာ့ျဖင့္သူေတာင္းစားေတြ၏အ လယ္၌သြားႀကီးျဖီးကာတဟီးဟီးတဟဲဟဲႏွင့္အေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္ေနေတာ့သည္။ေစ်းသည္ႀကီးမွာလဲမက္မုန္ သီးတုတ္ထိုးကိုအခ်ိဳရည္အိုးထဲထိုးႏွစ္ရသည္ကိုလက္မလည္ေတာ့သည့္အတြက္ က်န္းရွင္းကပါျပံဳးျဖီးျဖီးႏွင့္ ဝင္ကူေပးေနရေတာ့သည္။လြီစူးတို႔အဖြ႔မ ဲ ွာသူေတာင္းစားေတြႏွင့္တအုန္းအုန္း တရုန္းရုန္းလုပ္ေနသည့္မက္မုန္သီးတုတ္ခ်ိဳခ်ဥ္ဆိုင္ကိုမႏွစ္ျမိဳ႕သလိုတစ္ခ်က္ၾကည့္ျပီးႏွာေခါင္းကိုရႈံ႕ကာ ဆက္ေရွာက္သြားၾကေလသည္။ထိုသူေတာင္းစားေတြ၏ၾကားထဲ၌သူတို႔ရွာေဖြေန သည့္ အရက္အိုးႏွင့္ၾကက္ေၾကာ္ပိုင္ရွင္ကိုလူေခ်ာတစ္ဦးရွိေနသည္ကိုသတိမထားလိုက္ၾကေပ။ေသခ်ာသတိ ထားၾကည့္မည္ဆိုရင္လည္းသာမာန္ဖ်င္ၾကမ္းအက်ီ ၤကိုဝတ္ဆင္ထားေသာက်န္းရွင္းကို လူေခ်ာလူလွေစ်း သည္ႀကီးဟုသာထင္ၾကမွာေသခ်ာလွေပသည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ က်န္းရွင္း၏ၾကက္ေၾကာ္ မွာကေလးမေလးကိုေပးလိုက္သလိုအရက္အိုးမွာလည္းသူေတာင္းစားအဖိုးႀကီးတစ္ဦးကခိုးယူသြားျပီျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ပင္။လြီစူးတို႔ကလည္းလမ္းမတစ္ေလ်ွာက္က်န္းရွင္းကိုလိုက္ရွာေနၾကသလိုက်န္းရွင္းက လည္းေစ်းေရာင္းေကာင္းလ်က္ရွိေနေပေတာ့သည္။ ……………………………

B21#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၂၁ ။ဘီ ေစ်းသည္ႀကီး၏မက္မုန္သီးေတြလဲေျပာင္သလင္းခါသြားသလိုသူေတာင္းစာအုပ္ႀကီးမွာလဲလူစုကသ ြဲ ြားေလျပီ။ က်န္းရွင္းမွာေစ်းသည္ႀကီးကိုမက္မုန္သီးဖိုးေငြရွင္းေပးျပီးေနာက္အရက္အိုးခ်ထားေသာေနရာကိုတစ္ခ်က္ ၾကည့္ျပီးျပံဳးရီကာမက္မုန္သီးဆိုင္မွထြက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။လြီသခင္ႀကီးတို႔သားအဖေဆြမ်ိဳးတစ္သိုက္မွာ လည္းလမ္းေပၚ၌ေတြ႔သမ်ွလူတိုင္းကိုအရက္အိုးႏွင့္ၾကက္ေၾကာ္ကိုင္လာသည့္လူေခ်ာလူလွတစ္ဦးကိုျမင္ေတြ႔မိ ပါသလားဟုေမးရလြန္း၍အာေပါက္မတတ္ရွိေနေလေတာ့၏။ရြာလမ္းမွာလည္းဆုံးသြားျပီျဖစ္ေလရာ။လြီသခင္

127

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ႀကီးတိ႔မ ု ွာလာလမ္းအတိုင္းတပ္ေခါက္ျပန္လာၾကျပီးတစ္ဆိုင္ဝင္တစ္ဆိုင္ထြက္ႏွင့္က်န္းရွင္းကိုရွာေဖြလာ ၾကျပန္ေလ၏။ " ဒီရြာထဲမွာတည္းခိုေဆာင္ေလးႏွစ္ခုတည္းရွိတာလဲအကုန္ေမးျမန္းျပီးၾကျပီ ႔ ႕တစ္ေယာက္တည္းလာ တည္းတဲ့လူမရွိသလို ့ ့ ့ဟိုစားပြထ ဲ ိုးေျပာတဲ့ ့ ့ ့အရက္အိုးနဲ႔ၾကက္ေၾကာ္ေကာင္ကိုလဲလူမေျပာနဲ႔ဖင္ဖ်ားေတာင္မ ျမင္ရပါလားငါ့တူရ ႔ ႔ ႔မင္းအေကာင္ကေျမရႈိးျပီးမိုးမ်ားပ်ံသြားေလသလားကြလြီစူးရေဟ ႔ ႔ ႔ " ဦးေလးျဖစ္သူ၏စကားေၾကာင့္လြီစူးမွာကြ်ဲျမီးတိုသြားျပီးဦးေလးကိုျပန္ေအာ္လိုက္ေျပာလိုက္ေလေတာ့သည္။ " အိုဗ်ာ ့ ့ ဒါေတာ့ဘယ္သိမွာလဲ အတူူတူလာရွာၾကတဲ့လူခ်င္းအတူတူကို ကြ်န္ေတာ္ျမင္ရင္ဦးေလး လဲျမင္ရမွာဘဲေပါ့ဗ် ့ ့ဟိုေခြးမသားကဒီကထြက္သြား ျပီေနမွာေပါ့ ့ ့ ့ ့ " " လြီစူးေတာ္ေတာ့ ့ ့ ့ငါတို႔ စားေသာက္ဆိုင္ကိုျပန္ၾကမယ္ ့ ့ ့ ဒီေကာင္အသက္ရွင္ေနသမ်ွကာလ ပတ္လုံးေတာ့တို႔လက္ထဲကေျပးမလြတ္နိုင္ပါဘူးကြာစားေသာက္ဆိုင္ေရာက္မွ စားပြထ ဲ ိုးကိုျပန္ျပီးလူပုံစံ ကိုေသခ်ာေမးရမယ္ ့ ့ ့ အခုဟာကလမ္းမွာမ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ေတြ႔လဲ သူ႔ကိုငါတို႔ကသိမွာမဟုတ္ဘူး ့ ့ ့ ့ ဒီေတာ့ျပန္ၾကတာေကာင္းတယ္ ့ ့ ့ျပီးမွလူစုချြဲ ပီးတည္းခိုေဆာင္နွစ္ခုမွာမ်ွတည္းၾကမယ္ ့ ့အဲ့ဒါဆိုဒီ ေကာင္ဒီရြာမွာရွိေသးရင္ေတာ့ ့ ့ ့ငါတို႔ကႏၲာရမိသား စုလက္ကေျပးမလြတ္ပါဘူးကြာ ့ ့ "့ လြီသခင္ႀကီးကေဒါသပုန္ထေနေသာလြီစူးကိုဟန္႔တားျပီး။ေတြးေတြးဆဆျဖင့္ေျပာလိုက္ေသာ ေနာက္ဆက္တစ ြဲ ကားကအသင့္ေလ်ာ္ဆုံးအႀကံျဖစ္ေနသည့္အတြက္ေၾကာင့္မည္သူမေစာဒကမတက္ ေတာ့ဘဲစားေသာက္ဆိုင္ဆီသာျပန္ရန္ဦးတည္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ လြီစူးတိ႔သ ု ားအဖတေတြျပန္လာသည့္လမ္းအတိုင္းက်န္းရွင္းကမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္၍တည့္တည့္မတ္မတ္ႀကီး ျပန္လာေနျပီျဖစ္ေလ၏။က်န္းရွင္းကိုအမွတ္တမဲ့ၾကည့္လိုက္မည္ဆိုေခါင္းနွစ္လုံးပါသည့္လူတစ္ဦးဟုထင္ မွတ္မွားဖြယ္ရာရွိေလသည္။က်န္းရွင္းမွာလူသာမာန္မ်ွသာျဖစ္သည့္အတြက္အမ်ားထက္ထူးျပီးဦးေခါင္းတစ္လုံး အပိုမပါေပ။က်န္း ရွင္း၏ပုခုံးေပၚ၌ဦးေခါင္းတစ္လုံးေပါက္ေနသည္ဟု ထင္ျမင္ေစသည့္အရာက အရက္အိုးတစ္လုံးပင္။အခိုးခံလိုက္ရေသာအရက္အိုးအစား။ေနာက္ထပ္အသစ္ဝယ္လာသည့္အရက္အိုး တစ္လုံးသာျဖစ္ေလ၏။သူ႔လက္တြင္လည္းၾကက္ေၾကာ္တစ္ေကာင္ကိုကိုင္ဆလ ြဲ ာခဲ့ေပေသးသည္။ အရက္အိုးကိုပုခုံးေပါ ္တင္ထားျပီးေအာက္သို႔ျပဳတ္မက်သြားေအာင္တည္ျငိမ္စြာထိမ္း၍ေလ်ွာက္လမ္းလာ ေသာက်န္းႏွင့္လြီစူးတို႔သားအဖတစ္ေတြဒီတစ္ခါေတာ့တေဖ်ာင့္တည္းေသာလမ္းေပၚတြင္မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္၍ ေတြ႔ၾကၿပီထင္ေလ၏။ကံတရားကမည္သူ႔ဖက္သို႔အေလးသာမည္မသိ။တစ္ေယာက္တစ္တည္းသမားက်န္းရွင္း ဘက္သ႔အ ို ေလးမည္လား။သို႔တည္းမဟုတ္လူကိုးဦးပါသည့္လြီသခင္ႀကီးတို႔ကိုအေလးသာမည္လားမဆိုနိုင္။ ရွာေဖြသူႏွင့္အရွာခံရသည့္လူတို႔ရြာလယ္လမ္းမႀကီးထက္၌ဘြားဘြားႀကီးရင္ဆိုင္တိုးမိၾကေလျပီ။ က်န္းရွင္းကိုရွာရေဖြရလြန္း၍ေခြ်းဒီဒီးက်ေနေသာလြီမိသားစုေတြထဲမွအသက္အငယ္ဆုံးျဖစ္ေသာလြီစူးကိုက်န္း ရွင္းက။ " ဗ်ိဳ႕ေနာင္ႀကီး ့ ့ ့ တဆိတ္ေလာက္ဒီေတာင္းေလးကိုပင့္ျပီးဆန္အိပ္ေပၚတင္ေပးပါလားခင္ဗ် ့မနက္ျဖန္ ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ေမြးေန႔ခင္ဗ် ့ ့ ့ေနာင္ႀကီးတို႔ကခရီး သြားေတြထင္ပါ့ ့ ့ ခရီးမဆက္ေသးရင္ ေတာ့ၾကြခဲ့ဦးေလဗ်ာ ့ ့တစ္ရြာလုံးမီးခိုးတိတ္ေၾကြးမွာခင္ဗ် ့ ့မီးခိုးတိတ္ဘဲ ႔ ႔ " တတ္လည္းတတ္နိုင္သည့္က်န္းရွင္းပါကလား။ဆန္အိပ္ႀကီးႏွစ္လုံးကိုထမ္းထားျပီးရန္သူေတာ္ျဖစ္လာမည့္လြီစူး ကိုပင္ဆန္အိပ္အေပၚသို႔ေတာင္းကိုပင့္ တင္ခိုင္းေနျပန္ေလျပီေကာ။လြီစူးကိုေတာင္းပင့္ခိုင္းရင္းကပင္။ က်န္းရွင္းဆို သည့္လူသားကအလွဴ႕ရွင္ႀကီးသဖြယ္ဆရာေတာ္ႀကီး ၏ေမြးေန႔ပက ြဲ ိုလာေရာက္ၾကရန္္ဖိတ္

128

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လိုက္ေပေသးသည္။ဆန္အိပ္ႏွစ္လုံးေတာင္းႀကီးတစ္လုံးကိုမနိုင္ရန္ကာထမ္းပိုးသယ္ေဆာင္ေနေသာဆ ရာေတာ္ႏွစ္ပါးကိုအတင္းဝင္ေရာက္ကူညီေပးသည့္ေစတနာကဘဲအက်ိဳးထူးေလသလား။ သိ႔တ ု ည္းမဟုတ္သူေတာင္စားေတြကိုအလွဴႀကီးေပးလွဴခဲ့သည့္ေစတနာကဘဲက်န္းရွင္းအေပၚကံ ေကာင္းမႈေတြကိုေဆာင္ယူလာခဲ့ေလသည္လားေတာ့မသိနိုင္ေပ။ " ဒကာေလး ျဖစ္ပါ့မလားကြယ့္ ေတာင္းကေတာ့ကိုယ္ေတာ္တို႔ဘဲထမ္းခဲ့ပါ့မယ္ ့ ့ ့" " အို တပည့္ေတာ္ထမ္းေနၾကပါ ဆရာေတာ္ရဲ႕ကဲေနာင္ႀကီးတဆိတ္ေလာက္ကူညီပါဦးဗ်ာ ့ ့ ့" ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါး၏စိုးရိမ္ပူပန္မႈႏွင့္တားျမစ္ေနသည္ကိုညင္းဆန္လိုက္ကာက်န္းရွင္းကလြီစူးကိုအကူ အညီေတာင္းလိုက္ျပန္သည္။ " ငါ့ညီကအေတာ့္ကိုသန္မာပါလားကြကိုင္းေတာင့္ ထား တင္ျပီေဟ့ ့ ့ ့" လြီစူးကသုံးတင္းဝင္ဆန္အိပ္ႀကီးႏွစ္အိပ္ကိုထမ္းထားသည့္အျပင္တစ္တင္းခြမ ဲ ်ွေလးသည့္တင္းေတာင္း ႀကီးကိုပင့္တင္ခိုင္းေနေသာက်န္းရွင္းကိုခ်ိီးက်ဴးစကားဆိုလိုက္ျပီး။တင္းေတာင္းကိုဆန္အိပ္ႏွစ္လုံးေပၚသို႔ ပင့္တင္ေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေက်းဇူးဘဲေနာင္ႀကီးရာ မနက္ျဖန္အလွဴလာခဲ့ၾကဦးေနာ္ ့ ့ ့ဟိုက ဘဘတု႔က ိ ိုလည္းတခါတည္း ဖိတ္လိုက္ပါရဲ႕ဗ်ာ ့ ့ ့" " မလာေတာ့ပါဘူးငါ့တူႀကီးရယ္ ့ ့ ့ အဘတို႔ကအလုပ္ကိစၥေလးရွိေသးတယ္ကြဲ႔ ႕ ႕ မန္ေပါ ဆရာ ေတာ္ႀကီးေမြးေန႔ပအ ြဲ တြက္အလွဴေငြထည့္လိုက္ပါဦး" လြီသခင္ႀကီးကက်န္းရွင္းရဲ႕ေလာကြတ္စကားကိုျငင္းဆန္လိုက္ျပီး။ေယာကၹျဖစ္သူကိုအလွဴေငြထည့္ ခိုင္းလိုက္သျဖင့္ေရွာင္လင္ေက်ာင္း၌သုံးေလးႏွစ္ၾကာေအာင္ေနလာခဲ့ေသာက်န္းရွင္းက။ ကိုယ္ေတာ္ႏွစ္ပါးထက္ပင္သာလြန္ေကာင္းမြန္လွသည့္ဆုေတာင္းေမတၱာစာအရွည္ႀကီးကိုရြတ္ဖတ္ဆု ေတာင္းေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေအာ္မီေတာ္ဖု ့ ့အလွဴေငြထည့္ေပးတဲ့ဒကာႀကီးေရသြားျပီကြဲ႕ ႕ ႕ ႕လာဒကာေလး ့ ့သြားၾကစို႔ ႕႕ ႔ " က်န္းရွင္း၏အရက္အိုးကိုပိုက္ထားေသာကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးကလြီသခင္ႀကီးတို႔ကိုႏႈတ္ဆက္လိုက္ျပီး။ က်န္းရွင္းကိုေခၚကာေရွ႕ဆုံးမွဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သည့္စာမ်ားရြတ္ဖတ္ရင္းထြက္သြားလိုက္ေလရာက်န္းရွင္း ႏွင့္ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးကလည္းလြီသခင္ႀကီးတို႔ကလ ို က္ျပႏႈတ္ဆက္ရင္းဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သသည့္စာမ်ားကို အက်ယ္ႀကီးေအာ္ဆိုျပီးအေနာက္မွလိုက္သြားၾကေလေတာ့သည္။ေစ်းသည္ဘဝကေနကပၸိယဘဝကိုေျပာင္း သြားေသာက်န္းရွင္း၏မ်က္ႏွာထက္၌ပီတိေဝဖ်ာေသာအျပံဳးေတြအစဥ္ျပံဳးလ်က္။လြီသခင္ႀကီးေျပာသလိုပင္လူ ပုံစံကိုအတိအက်မသိေသာေၾကာင့္က်န္းရွင္းႏွင့္ပက္ပင္းတိုးမိပါေသာ္လည္းထိုေကာင္ေလးမွာသူတို႔လိုက္ရွာ ေနသည့္အရက္အိုးႏွင့္ၾကက္ေၾကာ္ျဖစ္ေနမွန္းကိုမသိလိုက္ၾကျခင္းသာျဖစ္ေလေတာ့၏။သူတို႔အဖြ႔အ ဲ ားကိုးအား ထားျပဳ၍ရွာေနသည့္အရက္အိုးကကိုယ္ေတာ္တပါးကိုင္ထားသလို။ၾကက္ေၾကာ္မွာလည္းတင္းေတာင္းအတြင္း ၌က်န္းရွင္းထည့္ထားေသာေၾကာင့္အစေပ်ာက္ကာရွာမရျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ထိ႔ေ ု ၾကာင့္က်န္းရွင္းကိုသူတို႔ရန္သူမွန္းမသိဘဲေတာင္းပါပင့္ေပးလိုက္ၾကျပီး။က်န္းရွင္း၏ရႊန္းရႊန္းေဝ ေနေသာေလာကြတ္စကားေၾကာင့္လြီသခင္ႀကီးပင္သဒၵါေပါက္သြားကာအလွဴေငြထည့္ဝင္လိုက္ၾကေသးမ ဟုတ္ပါလား။လြီသခင္ႀကီးအားသဒၵါေပါက္ေအာင္ေျပာဆိုသြားခဲ့သူမွာသူ႔သားတစ္ေယာက္ကိုသတ္ျပီး။ ေနာက္တစ္ဦးကိုဒုကၡိတျဖစ္ေအာင္လုပ္သြားခဲ့လူမွန္းသာသိသြားခဲ့မည္ဆိုလ်ွင္။လြီသခင္ႀကီးတို႔လူစုအ ဘယ္မ်ွေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္ေနၾကမည္ဆိုတာကိုမခန္႔တတ္ေတာ့ေပ။ရန္သူကိုရန္သူဟုမသိ။ရန္သူကိုရန္သူဟုမျမင္

129

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ၾကေသးေသာလူေတြ၏ယခုလက္ရွိျမင္ကြင္းေလာက္သာယာၾကည္နူးဖြယ္ရာေကာင္းသည့္အရာကားေလာ ကႀကီး၌ရွာေဖြ၍ေတြ႔နိုင္မည္မထင္ေတာ့ေပ။ ……………………………… ထမင္းတစ္အိုးက်က္မ်ွႏွင့္လဲျပန္မလာ။ႏွစ္လုံးက်က္ရံုေလာက္ႏွင့္ျပန္မေရာက္ေသာက်န္းရွင္းကိုရွာ ေဖြရန္အတြက္တုရွင္းတို႔ေမာင္နွံမွာတည္းခိုေဆာင္အျပင္ဘက္သို႔ထြက္လာၾကေလေတာ့သည္။ " အကို႔ ့ ့ ကိုႀကီးကိုဘယ္လိုက္ရွာၾကမွာလဲ ႔ ႔ " " ေတြ႔သမ်ွအရက္ဆိုင္ထဲကိုသာမ်က္စိရွင္ရွင္နဲ႔ရွာေပေတာ့ တစ္ဆိုင္မဟုတ္တစ္ဆိုင္ေရာက္ေနမွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္ ့ ့ ့ ့အကိုတို႔အမ်ိဳးေတြထဲမွာလဲ အကိုသိရသေလာက္ဘယ္သူမွသူ႔ေလာက္အရက္မႀကိဳက္ပါဘူး ့ ့ သူ႔က်မွ ထူးထူးျခားျခားဒီအရက္ကိုတမ္းတမ္းစြျဲ ဖစ္ေနတာဘဲ ဘိုးဘိုးေရွာင္ထင္းနဲ႔သြားတူ တာျဖစ္မယ္ ့ ့ဒါမွမဟုတ္ဘိုးဘိုးေဟြ႔န႔မ ဲ ်ားတူေလသလားဘဲ ႔ ႔ ႔ " အင္ၾကင္းမွာတုရွင္း၏လက္ကိုတက ြဲ ိုင္ထားျပီး။က်န္းရွင္းအေၾကာင္းအားေျပာဆိုေနေသာတုရွင္း၏မ်က္ႏွာေလး ကိုေငးေမၾကည့္ရင္းသေဘာက်ႏွစ္ခ်ိဳက္လြန္းသျဖင့္တခစ္ခစ္ရီရင္းၾကည္ႏူးရႊင္ျမဴးေနသည့္အ ခိုက္မွာ။က်န္းရွင္း၏အားရဝမ္းသာျဖင့္ေအာ္ေခၚလိုက္သည့္အသံကိုၾကားလိုက္ရေလေတာ့သည္။ " ေဟးညီေလး ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့အေတာ္ဘဲကြာ ဒီကိုျမန္ျမန္လာစမ္းပါကြ ႔ ႔ ႔ လာသယ္ကူၾကပါဦး ဟေလးလြန္းလို႔ အီးထြက္ေတာ့မယ္ကြ ့ ့ဟားဟား ဟားဟား ့ ့ ့" ေရွ႕ေနာက္မစဥ္းစားဘဲ ေျပာခ်င္ရာကိုဇြတ္တရြက္ေျပာလိုက္ေသာစကားေၾကာင့္ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါး မွာက်န္းရွင္းကိုမ်က္ႏွာပူအားနာသြားၾကေသာေၾကာင့္ျပာျပာသလဲျဖင့္ေျပာဆိုေတာင္းပန္လိုက္ၾကရေလသည္။ " အိုဟုတ္သားဘဲ ႔ ႔ ေက်းဇူးႀကီးလွပါျပီဒကာေလးရယ္ ့ ့ဒီေလာက္ဆိုရပါျပီ ႔ ႔ ဒကာေလးလဲပင္ ပမ္းျပီးေမာေနေရာေပါ့ ့ ့ ့ကိုယ္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းကလည္း မေဝးေတာ့ပါဘူး ဒါေလာက္ဆို ကိုယ္ေတာ္တို႔ သယ္နိုင္ပါျပီကြယ္ ့ ့ ့" " ဟုတ္သားဘဲ ဒကာေလးရယ္ ေပးေပး ကိုယ္ေတာ့္ကိုေပး ့ ့ကိုယ္ေတာ္တို႔ထမ္းသြားပါေတာ့မယ္ ဒကာေလးနားပါေတာ့ ့ ့ ့" ေျပာေလကဲေလ။မန္းေလျပဲေလဆိုေသာလူကို က်န္းရွင္းဟုေခၚသည္ဟုေျပာရမလိုပင္။ က်န္းရွင္း၏ တု႔ျံ ပန္စကားေၾကာင့္ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးမွာေျပာစရာစကားမရွိဘဲပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္သြားရျပန္သည္။ " ကိုယ္ေတာ္တ႔က ို ေက်ာင္းနဲ႔နီးမွတပည့္ေတာ္တို႔ ကိုလက္မခံခ်င္လို႔ႏွင္တာလား ့ ့ အစကကိုယ္ေတာ္ တိ႔ေ ု ျပာေတာ့တပည့္ေတာ္တို႔ေမာင္ႏွမေတြကိုေက်ာင္း မွာလာတည္းခိုၾကပါဆို ့ ့ ့ အခုလက္မခံနိုင္ေတာ့လို႔ႏွင္တာလားဘုရား ့ ့ ့ဒီ ထက္မကေလးတာေတာင္ထမ္းလာခဲ့တဲ့လူပါဘုရား ့ အခုဟာကအေသးအဖြေ ဲ လးပါခင္ဗ် ့ ့ကိုယ္ေတာ္တို႔လက္မခံလဲ တပည့္ေတာ္ကေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီး ကိုေလွ်ာက္ျပီးေနမွာဘဲ ႔ ႔ ႔ " " ေအာ္မီေတာ္ဖု ့ ့ဟိုဒင္းပါကြ ဒကာေလးရဲ႕ငါ့ႏွယ္ေနာ္ ့ ့ ့ဒီသေဘာနဲ႔ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူးတကာေလး ရယ္ ့ ့ ့ခက္လိုက္တာေနာ္ ့ ့ကိုယ္ေတာ္ရႊီက်င္းရွင္းကူေျပာကူပါဦးဟ ့ ့ ငါ့ႏွယ္ခက္လိုက္တာေနာ္ ့ ့" ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးမွာက်န္းရွင္းကိုဘယ္လိုရွင္းျပရမွန္းမသိဘဲ အိုးတိ႔အ ု န္းတန္းျဖစ္ေနၾကစဥ္တုရွင္းႏွင့္ အင္ၾကင္းကအနားသို႔ေရာက္လာေလရာ။က်န္းရွင္းဆိုသည့္သတၱဝါေျပာဆိုလိုက္သည့္ပံုက။ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးကဘဲသူ႔တို႔သုံးေယာက္စလုံးကိုေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ေမြးေန႔ပအ ြဲ တြက္အတင္းအ ၾကပ္အကူအညီေတာင္းေနသည့္ပုံမ်ိဳး။သူတို႔ ကဘဲအားနာလြန္း၍။မညင္းသာလြန္း၍အကူအညီ ေပးရမည့္ပုံမ်ိဳးျဖင့္ေျပာလိုက္ေလေတာ့သည္။

130

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ေဟ့ညီေလး ့ ့ဒီမွာကူသယ္ပါဦးကြ ႔ ႔ ဒီကဆရာေတာ္နွစ္ပါးက မနက္ျဖန္မွာက်င္းပမဲ့ ဆရာေတာ္ ႀကီးရဲ႕ေမြးပြအ ဲ တြက္ တို႔ကိုေက်ာင္းမွာညအိပ္ေစခ်င္ၾကသတဲ့ကြ ႔ ႔ ႔ ဒါမ်ိဳးျငင္းဆန္လို႔ေကာင္းတဲ့အရာမဟုတ္ဘူးနားလည္လား ငါေျပာတာကို ့ ့ ့ ့" တင္းေတာင္းကိုေအာက္ခ်ျပီးဆန္အိပ္တစ္လုံးကူထမ္းလိုက္သည့္တုရွင္းကိုစိတ္ထင္ရာေရွာက္ေျပာျပီး ေနာက္အင္ၾကင္းကိုပါ တဆက္တည္းအမိန္႔လိုက္ေလ၏။အင္ၾကင္းနင္ကတည္းခိုခန္းကိုျပန္ပစၥည္းေတြ သိမ္းျပီးလိက ု ္ခဲ့ ့ ့သြားျမန္ျမန္လုပ္ခဲ့ ့ ့ငါဒီအထုပ္အပိုးအေလးႀကီးနဲ႔ နင့္ကိုရပ္မေစာင့္နိုင္ဘူး ့ ့ ့ေနဦး ့ ့ ့ ဟိုေကာင့္အေပၚကိုေအာက္ခ်ထားတဲ့ ေတာင္းပင့္ တင္ေပးလိုက္ဦး ့ ့အား ့ ့ ့အခုမွလူကိုေပါ့သြားတာ ဘဲ ႔ ႔ ေဟ့ျမန္ျမန္သြားေလကြာ ့ ့ ့" က်န္းရွင္းအေၾကာင္းနကန္းတစ္လုံးမွမသိေသာအင္ၾကင္းကက်န္းရွင္းေဟာက္လိုက္သည္ႏွင့္တင္း ေတာင္းကိုတုရွင္းအေပၚမတင္ေပးလိုက္ျပီးတည္းခိုေဆာင္ဆီလွည့္၍ေျပးသြားေလေတာ့၏။ တည္းခိုေဆာင္အေရွ႕ကရြာလယ္လမ္းမႀကီးအေပၚမွာေတာ့က်န္းရွင္း၏လက္ခ်က္မိ၍အူေၾကာင္ ေၾကာင္ျဖစ္သြားရရွာသည့္ဆရာေတာ္ႀကီးႏွစ္ပါးႏွင့္ညီေတာ္ေမာင္တုရွင္းကတည္းခိုေဆာင္ကျပန္ထြက္လာ မည့္အင္ၾကင္းကိုက်န္းရွင္းႏွင့္အတူရပ္ေစာင့္ေနရေလေတာ့သည္။ဘုရားေက်ာင္းဝင္းသို႔သြားရာလမ္းတစ္ေလ်ွ ာက္တြင္ညီအကိုႏွစ္ေယာက္တိုးတိုးက်ိတ္က်ိတ္ေလးစ ကားမ်ားေနရာမွတစ္ခါတစ္ခါအသံက်ယ္က်ယ္ထြက္ေပၚလာေသာေၾကာင့္ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးမွာမ်က္ႏွာအ ထားရခက္ေနေတာ့သည္။ " ဟင္ဘာေျပာလိုက္တယ္ဗ် ့ ့ဆရာေတာ္ေတြက ေတာ့ခင္ဗ်ားကုိေလာကဝတ္စကားေလး ကေတာ့ဆိုမွာေပါ့ဗ် ့ ့ ့ ့ခင္ဗ်ားမစဥ္းစားတတ္ဘူးလား ့ ့မေတြးမိဘူးလားကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ဘူး ဗ် ့ ့ ့မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါေသးတယ္ ့ ့ ့ဘုန္းႀကီးရဟန္းနဲ႔ မိန္းမအပ္စပ္၏မအပ္စပ္၏ခင္ ဗ်ားေတြးပါလား ့ ့ဆရာေတာ္တို႔ကိုဘယ္ေလာက္ အားနာဘို႔ေကာင္းသလဲ ႔ ႔ ႔ ဆရာေတာ္တ႔ေ ို နရထိုင္ရဘယ္ေလာက္က်ဥ္းက်ပ္ေလမလည္း ့ ့ ့အင္ၾကင္းကေရာဘယ္ေလာက္အေန က်ံဳမလဲေတြးပါလားဗ် ့ ့ ့တည္းခိုေဆာင္အခန္းလည္းျပန္အပ္လိုက္ျပီဆိုေတာ့ ့ ့ ့ဒီပစၥည္းေတြပို႔ျပီးတာနဲ႔ရြာ ကထြက္သြားၾကမယ္ ့ ့ ့ဘာမွဟိုဒီအေၾကာင္းျပမေနနဲ႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဗ်ာအခ်ိန္ရွိေန ေသးလို႔ေပါ့ ့ ့ခင္ဗ်ားဗ်ာအျပင္ေလးတစ္ခါထြက္ရင္တစ္ခါဆိုသလိုကိုခင္ဗ်ားနဲ႔ပတ္သက္မိတဲ့လူအကုန္လုံးကို စိတ္ဆင္းရဲကိုယ္ဆင္းရဲျဖစ္ေအာင္လုပ္နိုင္ပါေပတယ္ဗ်ာ ့ ့ ့" စိတ္ကူးတည့္ရာဇြတ္တရြတ္လုပ္တတ္သည့္က်န္းရွင္းမွာညီျဖစ္သူ၏ခ်က္က်လက္က်စကားကိုေတာ့မ ျငင္းဆန္နိုင္ေပ။ " မင္းကလည္းကြာ ဆရာေတာ္တို႔ကဒါေလာက္ေျပာေနမွေတာ့ ငါကလည္းအားနာတာေပါ့ကြ ႔ ႔ ႔" " ေတာ္ဗ်ာ ့ ့ ့" " အို စကားမမ်ားၾကပါနဲ႔ ဒကာတို႔ရယ္ ကိုယ္ေတာ္ၾကားထဲကေနေတာင္းပန္ပါတယ္ ့ ့တစ္ရက္တေလ ေလးတည္ခိုတာေလာက္ေတာ့ကိုယ္ေတာ္တို႔အတြက္အပမ္းမႀကီးပါဘူး ့ ့ ့ " ရႊီက်င္းကိုယ္ေတာ္ႀကီးကဝင္ေရာက္ျဖန္ေျဖစကားေျပာလိုက္သည္ကိုက်န္းရွင္းက။ကိုင္းငါမေျပာလားဟူ ေသာအၾကည့္ျဖင့္တုရွင္းကိုၾကည့္ျပီးေမးဆတ္ျပလိုက္ေသးသည္။ " ခင္ဗ်ားဟာေတာ္ေတာ္ႀကီးကိုအလိုက္ကမ္းဆိုးမသိတဲ့လူပါလားဗ် ့ ့ ့" တုရွင္းကရြာအဝင္အထြက္ဂိတ္ေပါက္နားအေရာက္တြင္အရိပ္အာဝါသေကာင္းမြန္ေသာသစ္ပင္ႀကီးေအာက္၌စီ တန္း၍ရပ္နားထားေသာျမင္းလွည္းသမားေတြဆီသြားေရာက္ျပီးလွည္းနွစ္စီးကိုငွားရမ္းလိုက္ေလသည္။

131

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ထိ႔ေ ု နာက္၎တို႔ထမ္းပိုးလာေသာပစၥည္းမ်ားကိုလွည္းတစ္စီးေပၚသို႔တင္လိုက္ျပီးဆရာေတာ္ႏွစ္ပါး ကိုေတာင္းပန္စကားဆိုကာေငြစမ်ားပါလွဴဒါန္းလိုက္ျပီးဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးကိုပါျမင္းလွည္းေပၚသိ႔လ ု ိုက္ပါ သြားေစေလေတာ့သည္။ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးကလည္းတုရွင္းစီမန္သမ်ွကိုမညင္းဆန္ၾကပါေလ။အကယ္၍ မ်ားေရာင္မွားျပီးညင္းဆန္လိုက္မိပါကကိုရႊက်န္းရွင္းေၾကာင့္ဒုကၡေရာက္ၾကရဦးမည္ကိုမ်ားေတြးေၾကာက္သြား ေလသလားမဆိုနိုင္ေတာ့ေပ။ေနာက္လွည္းတစ္စီးမွာေတာ့အမႊာႏွစ္ေကာင္ႏွင့္အင္ၾကင္းတို႔လိုက္ပါသြားျပီး။လြီ သခင္ႀကီးတိ႔သ ု ားအဖေဆြမ်ိဳးတစ္သိုက္နားခိုေနေသာစားေသာက္ဆိုင္ေရွ႕မွျဖတ္သန္းသြားၾကေလေတာ့သည္။ ……………………………… " ဘာ ့ ့ဘာကြ ႔ ႔ ႔ ဒါ ့ ့ဒါဆို ဟိုအေကာင္ဘဲ ခုနက အေကာင္ရဲ႕ပုံနဲ႔အတူတူဘဲကြ မန္ေပါရ ႔ ႔ ႔" လြီသခင္ႀကီး၏ေဒါသႀကီးေအာ္ဟစ္လိုက္သည့္အသံကစားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုလုံးကိုဟိမ္း၍သြားေလသည္။ မည္မ်ွအထိေဒါသထြက္သည္။မထြက္သည္ကတဆတ္ဆတ္တုန္ေနေသာလြီသခင္ႀကီး၏ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကို ၾကည့္ျခင္းျဖင့္သိေလာက္ေပသည္။စားပြထ ဲ ိုးကေလးမွာလည္းေၾကာက္လြန္း၍တုန္ခါ ေနရွာေလေတာ့၏။ထို႔ေနာက္သူ႔ေရွ႕၌ခ်ထားေသာသ တင္းေမးျမန္းခေငြစေလးကိုေတာင္လွမ္းမယူႏိုင္ရွာ ေတာ့ဘဲသုပ္ေျခသင္ကာဆိုင္ထဲဝင္ေျပးသြားေလျပီ။ " ရွင္ေတြ႔ခဲ့လို႔လား လြီကူး ့ ့ ့" " ေတာက္ ့ ့ေတြ႔တာမွ ေတြ႔ ့ ့ေတြ႔ ႔ ႔ ေတြ႔ နဲ႔ကိုေနေသးတာေပါ့ မိန္းမရာ ရွက္စရာေကာင္းလိုက္တာ ကြာ ့ ့ ့ထြီ ့ ့မင့္သားအလတ္ကအဲ့ဒီအေကာင္ကိုေတာင္းေတာင္ပုခုံးေပၚေရာက္ေအာင္ပင့္တင္ေပးခဲ့ေသးတယ္ ့ ့ ့ ့ ေအး ့ ့ ့ငါကလဲသူ႔အေျပာမွာေျမာျပီး ့ ့လ်ွံေငြသုံးရာကိုေတာင္ အလွဴေငြထည့္ခဲ့ေသးတယ္ ့ ့ ့" " ရွင္ ့ ့ ့" " ရွင္ ့ ့မေနနဲ႔ တည္းခိုေဆာင္ႏွစ္ခုကို လူစုခၾြဲ က ဒီည ့ ့ဒီေကာင္ဘယ္မွာရွိမလဲဆိုတာငါေတြးလို႔ရသြား ျပီ ႔ ႔ ကိုင္းအနားယူထားၾက ဒီညလႈပ္ရွားရေအာင္ ့ ့ ့" ည။ ပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္ေနေသာည။အေမွာင္ကဗလႅာရဲ႕သိပ္သည္းေသာအနက္ေရာင္ကိုအကာအကြယ္ျပဳျပီးလ ဆယ့္သုံးေယာက္မွာတေစၧဆယ့္သုံးေကာင္သဖြယ္ညင္သာေပါ့ပါးစြာလႈပ္ရွားလာၾကေလ၏။ ညကသိပ္မနက္ေသးသို႔ေပသည့္လကြယ္ညျဖစ္ေနသည့္အျပင္။ေတာရိပ္ေတာင္ရိပ္ေတြေၾကာင့္ရြာျပင္ ေတာစပ္ရွိဘုန္းႀကီးေက်ာင္းဝန္းက်င္တစ္ခုလုံးပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္မိုက္ေနေလသည္။ သာမာန္လူေတြအဖို႔ခလုပ္ကသင္းျငိမိခိုက္မိနိုင္သည့္အေမွာင္ထုအတြင္း၌ညလူတို႔ကေန႔လည္ေန႔ခင္းသ ဖြယ္လ်င္ျမန္စြာလႈပ္ရွားေနၾကေလ၏။ေက်ာင္းဝင္းအတြင္း၌မူကားမနက္ျဖန္မနက္ခင္းတြင္က်င္းပျပဳလုပ္မည့္ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ေမြးေန႔မဂၤလာအခမ္းအနားရွိေသာေၾကာင့္မီးေရာင္မ်ားထိန္ထိန္လင္းလ်က္ရွိေလသည္။ အုတ္တံတိုင္းအေပၚမွလ်င္ျမန္စြာေျပးလႊားလာ ျပီးေက်ာင္းေဆာင္ေခါင္မိုးေပါ ္သို႔ညင္သာစြာခုန္တက္ လာေသာညလူတ႔၏ ို မ်က္ႏွာကိုေက်ာင္းဝင္းအတြင္းထြန္းညွိထားသည့္မီးအလင္းေရာင္ဟပ္မႈေၾကာင့္မသဲမကြဲ ျမင္ေတြ႔လိုက္ရေလသည္။မွန္လွေပ၏။လြီသခင္ႀကီးတို႔လူစုပင္။က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၌ရွိ မည္ထင္မွတ္၍လက္စားေခ်ရန္အတြက္တိုးတိတ္ညင္သာစြာလႈပ္ရွားလာၾကျခင္းပင္။ " ဟားဟားဟား ့ ့ ့ဟားဟားဟား ျဖစ္မွျဖစ္ရေလကိုယ္ေတာ္ရယ္ ့ ့ ့" ေဝယ်ာဝိစၥလုပ္ကိုင္ေနၾကေသာဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြႏွင့္သာဝကေတြ၏အူလိုက္သည္းလိုက္ရီေမာသံ ႀကီးကညအေမွာင္ယံကိုေဖါက္ထြင္းလႊမ္းမိုးသြားေလသည္။သူတို႔ဘာကိုဤမ်ွအထိသေဘာက်ေနပါသနည္း။ " အခက္ေတြ႔လိုက္ပုံမ်ားကေတာ့မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူးကိုယ္ေတာ္တို႔ရယ္ ့ ့တပည့္ေတာ္နဲ႔ရႊီက်င္းဆိုအဲ့

132

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဒီဇြတ္တရြတ္လူေၾကာင့္ငိုေတာင္ငိုခ်င္သြားမိသဗ်ား ဟားဟားဟား ႔ ႔ ့ " လက္စပ္သတ္ေတာ့က်န္းရွင္းအေၾကာင္းေျပာ ဆိုရီေမာေနၾကသည္ကိုး။ေမြးေန႔ရွင္က်ာင္းထိုင္ဆရာ ေတာ္ႀကီးပင္ သေဘာက်၍လိုက္ရီေမာေနသည္ကိုေတြ႔ျမင္လိုက္ရေလသည္။ ေက်ာင္းေဆာင္ေလးေဆာင္ႏွင့္ေက်ာင္းဝင္းအႏွံ႔ေျပးလႊားရွာေဖြေနၾကေသာလြီသခင္ႀကီးလူစုမွာမွန္း ခ်က္ႏွင့္ႏွမ္းထြက္မကိုက္ပါေလ။သူတို႔ရွာေဖြေနသည့္လူ၏အရိပ္အေရာင္ပင္ေက်ာင္းဝင္းအတြင္း၌မျမင္ရ။ မူလစုေဝးရာေနရာျဖစ္ေသာ ပင္မေက်ာင္းေခါင္မိုးေပၚသို႔လြီသခင္ႀကီးတို႔လူစုျပန္လည္စုေဝးသြားမိၾက ျပီးေနာက္လြီသခင္ႀကီးကက်န္းရွင္းႏွင့္အတူတူထြက္သြားေသာကိုယ္ေတာ္ႏွစ္ပါးကိုစစ္ေမးရန္ဆုံးျဖတ္လိုက္ ေလေတာ့သည္။ " ဟိုအေကာင္ကို တစ္ေယာက္မွ ရွာမေတြ႔ဘူးဆိုေတာ့ ့ ့ ့ဒီေကာင္နဲ႔အတူထြက္သြားတဲ့ကိုယ္ေတာ္ႏွစ္ ပါးကေတာ့သိမွာဘဲ ႔ ႔ ႔ အဲ့ဒီကိုယ္ေတာ္ေတြကိုသြားေမးၾကည့္ၾကတာေပါ့ ့ ့ ့" " အကိုႀကီးခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးကိုင္ေပးလိုက္တာေကာင္းမယ္ ့ ့ ့အနုနည္းနဲ႔ေမးေနရင္ေတာ့ ႔ ႔ ႔ဟို ေကာင့္ဘက္က ကာရင္ကာေနဦးမွာ သူတ႔က ို ိုၾကည့္ရတာ အင္မတန္မွရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္ေနပုံရတယ္ဗ် ့ ့ ့" " ေအးဟုတ္တယ္ မန္ေပါ မင္းေျပာတာသဘာဝ က်တယ္ဟိုဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးက ေတာ့ဟိုေကာင့္ဘက္ကကာကြယ္ေျပာမွာဘဲ ကိုင္းလႈပ္ရွားလိုက္ၾကစို႔ ႔ ႔ " လြီသခင္ႀကီး၏စကားဆုံးသည္ႏွင့္တျပိဳက္နက္လြီမိသားစုေတြအကုန္လုံးမွာေက်ာင္းေဆာင္အမိုးေပၚ မွခုန္ဆင္းျပီး။နံနက္ခင္းတြင္ေကြ်းေမြးရန္အတြက္ခ်က္ျပဳတ္ေၾကာ္ေလွာ္ေနၾကသည့္လူေတြႏွင့္ကိုယ္ ေတာ္ေတြဆီေျပးဝင္သြားလိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ " ဝွီး ႔ ႔ ႔ဝွီး ့ ့ဟူး ့ ့ဟူး ့ ့ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့" " ဖတ္ ့ ့ဖတ္ ့ ့ဖတ္ ့ ့ဖတ္ ့ ့' " အမေလး ့ ့ဘုရား ့ ့ဘုရား ့ ့ေအာ္မီေတာ္ဖု " မိုးေပၚျပဳတ္က်လာသလား။ေျမႀကီးထဲကဘဲထြက္လာေလသလားမသိေအာင္ျမန္ဆန္လြန္းၾကသည့္လြီ မိသားစု၏ကိုယ္ေဖာ့ပညာေၾကာင့္သိုင္းပညာကိုနကန္းတစ္လုံးမွမသိနားမလည္ၾကေသာဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ ႏွင့္ရြာသားမ်ားကထိပ္လန္႔သြားၾကေလေတာ့သည္။ " ဟာ ့ ့ေန႔ခင္းက ေငြလွဴလိုက္တဲ့ဒကာႀကီးဘဲ ့ ့" ရႊီက်င္းကိုယ္ေတာ္၏ဝမ္းသာအားရေအာ္ဟစ္ေျပာသည့္အသံက။မန္ေပါ၏ဝမ္းေခါင္းသံႀကီးျဖင့္ေအာ္ ဟစ္ေငါက္ငမ္းေျပာဆိုလိုက္သည့္အသံေအာက္၌ေပ်ာက္ကြယ္သြားရေလေတာ့သည္။ " ဘာ ေန႔ခင္းက ဒကာႀကီးလဲ ့ ့ ့ဟိုင္းဟာ ့ ့ ့" မန္ေပါကေအာ္ေငါက္လိုက္သည္သာမဟုတ္။ဧည့္ပရိတ္သတ္အေပါင္းကိုေၾကြးေမြးရန္အတြက္မိုးဗ်ဲဒယ္အိုးႀကီး ျဖင့္ႏူးအိေနေအာင္ႏွပ္ထားေသာဝက္သားအိုးႀကီးကိုပါရိုက္ခလ ြဲ ိုက္ေလေတာ့၏။ " ဝွီး ့ ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့" " ႔ ႔ ခြမ္း ့ ့ " " အမေလးကုန္ပါျပီဗ်ာ ့ ့ကုန္ပါျပီ ႔ ႔ဒါဆရာေတာ္ေမြးေန႔ပအ ြဲ တြက္ခ်က္ထားတဲ့ဟာကြ ့ ့လူယုတ္မာ ႀကီးရ ႕ ႕ ကိုင္းဟာ ့ ့" " ဝွီး ့ ့ဒုတ္ ့ ့အင့္ ့ ့" ရြာထဲမွေခါ ္ထားေသာစားဖိုမႈးႀကီးကသူ၏ဟင္းအိုးႀကီးရိုက္ခြဲခံလိုက္ရသည့္အတြက္ေဒါသအျမက္ ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္သြားကာမန္ေပါကိုဝက္သားခုတ္သည့္ဓါးျဖင့္ေျပး၍ခုတ္လိုက္ေလသည္။ သိ႔ေ ု ပမယ့္ႏွင္းစက္နွင္းေပ်ာက္နွင့္ပင္လယ္ႀကီးလိုကြာျခားလွေသာသိုင္းပညာေၾကာင့္။မန္ေပါ၏ဇက္

133

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ကိုဓါးျဖင့္မပိုင္းလိုက္ရဘဲၾကားထဲမွျဖတ္ထိုးလိုက္ေသာလြီစူးလက္သီးခ်က္မိျပီးျမက္ခင္းေပါ ္စန္႔စန္႔ႀကီး လဲကာေလာကႀကီးႏွင့္ေခတၱမ်ွကင္းကြာသြားရေလေတာ့သည္။လြီစူးသာအတြင္းအားထည့္ျပီးထိုးလိုက္ပါ ကစားဖိုမႈးႀကီး၏ေခါင္းမွာသူခြဲခဲ့ေသာၾကက္ဥဘဲဥေတြလိုကေ ြဲ ၾကသြားဖြယ္ရာသာရွိေလေတာ့သည္။ လြီစူးကစားဖိုမႈးကိုလက္သီးႏွင့္ထိုးျပီးေနာက္ရွိသမ်ွလူအားလုံးကိုေအာ္ေငါက္ကာထမင္းအိုးဟင္းအိုးမ်ားကိုအ ကုန္ရိုက္ချြဲ ဖက္ဆီးလိုက္ျပန္၏။ "ေဟ့ေသခ်င္တဲ့လူေတြထြက္လာခဲၾ့ ကစမ္း ့႕့ေမြးေန႔ပဟ ြဲ ုတ္လားဆရာေတာ္နဲ႔ေမြးေန႔ပဘ ြဲ ာဆိုင္လို႔လဲကိုင္းဟာ ့ ့ ကိုင္းဟာ ့ "့ " ဂလုန္း ့ ့ဂလြမ္း ့ ့ဂလုန္း ့ ့" ရြာထဲရွိလူရမ္းကားမ်ားေတာင္ေၾကာက္ရြံ႕ရေသာစာဖိုမႈးႀကီးေျမေပါ ္လဲသြားကတည္းကေတာေက်ာင္း အတြင္းရွိရဟန္းေရာလူပါ။လြီစူးတို႔အဖြ႕ဲ ကိုဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ေအာင္ေၾကာက္သြားၾကျပီျဖစ္ေလရာ။လြီစူးေအာ္ဟစ္ စိမ္ေခၚေသာင္းက်မ္းပါေသာ္လည္းထြက္လာရဲသည့္ သူမရွိေတာ့ေပ။ လြီစူး၏ေအာ္ေငါက္သံကညအေမွာင္ကိုေက်ာ္လြန္ ၍ထြက္ေပၚလာျပန္သည္။ " ေန႔လည္ခင္းကေတြ႔တ့ဲ ကိုယ္ေတာ္ႏွစ္ပါးေရွ႕ထြက္ခဲ့ ့ ့က်ဳပ္တို႔ေမးတာကိုမွန္မွန္ေျဖရင္ေျဖမေျဖလို႔ ကေတာ့ေက်ာင္းေဆာင္ေတြကိုမီးရႈိ႕ၿပီးရွိသမ်ွလူအကုန္လုံးသတ္သြားခဲ့မယ္ဘာမွတ္ေနသလဲ ႔ ႔ ႔ " လြီစူး၏ေအာ္ေငါက္မႈေၾကာင့္ရႊီက်င္းကိုယ္ေတာ္မွာေၾကာက္ေၾကာက္ရြံ႕ရြ႕ံ နွင့္ေရွ႕ထြက္လာျပီး။ " ေမးပါတဒကာေလး ေမးပါဒကာေလးေမးသမ်ွကိုယ္ေတာ္ေျဖပါ့မယ္ ့ ့က်န္တဲ့ကိုယ္ေတာ္နဲ႔ဒကာ ေတြကိုေတာ့ခ်မ္းသာေပးပါကြယ္ ့ ့ ့" " လြီစူး ငါ့သားေနာက္ဆုတ္စမ္း ့ ့ ့က်ဴပ္တို႔ကလဲသိုင္းပညာမတတ္တဲ့လူေတြကို မနွိပ္စက္ခ်င္ပါဘူးဒါ ေပမယ့္ က်ဳပ္တို႔သိခ်င္တဲ့အေျဖမသိရရင္ေတာ့တစ္မ်ိဳးေပါေလ ့ ့ ့ ကိုင္း ့ ့ ေန႔ခင္းကဆန္အိပ္ထမ္းလာတဲ့အေကာင္ဘယ္မွာလဲ ႔ ႔ ႔ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးလိမ္မယ္ေတာ့မက်န္နဲ႔ေနာ္ ့ ့ ့" " ေအာ္မီေတာ္ဖု ့ ့ ့ေအာ္မီေတာ္ဖု ့ ့အမေလးဘုရား ့ ့ဘုရား ့ ့ဟစ္လို႔သာငိုလိုက္ခ်င္ေတာ့တာပါပဲ ဒကာႀကီးရယ္ ့ ့ဒါကိုသိခ်င္တာနဲ႔မ်ား ထမင္းအိုးဟင္းအိုးေတြရိုက္ချြဲ ပစ္ရတယ္လို႔ ႕ ႕ ႕ ဒီလိုကြ႔ဲ ဒီလို ့ ့ အဲ့ဒီဒကာေလးနဲ႔ကယ ို ္ေတာ္နဲ႔ဘာမွမဆိုင္ပါဘုူးကြယ္ ့ ့ ့ ့" ရႊီက်င္းကိုယ္ေတာ္က က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္ဝင္ကူညီသည္မွစျပီးတုရွင္းျမင္းလွည္းငွားရမ္းေပးလိုက္ သည္အထိ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ဇာတ္စုံခင္းျပလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေတာက္ ့ ့ ့ေဟ့မန္ေပါသြားစို႔ငါ့အသဲကိုဆား နဲ႔ပက္တာထက္ေတာင္နာေသးတယ္ ့ ့ ့ ေခြးေကာင္မင္းမ်က္ႏွာငါဘယ္ေတာ့မွမေမ့ဘူးကြေသဖို႔သာျပင္ထားေပေတာ့ ့ ့ မင္းတို႔ညီအကိုႏွစ္ ေကာင္စလုံးထမင္းဝေအာင္စားထားလိုက္ၾကစမ္း ့ ့ ့အားလုံးသြားၾကမယ္ေဟ့ ့ ့ ့ ့" တေစၧသရဲေတြလိုရုတ္တရက္ေပၚလာသည့္သူမ်ားကသရဲသဘက္ေတြရုတ္တရက္ပင္အေမွာင္ထဲတိုးဝင္ ကာေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကေလျပီ။ လြီသခင္ႀကီးတိ႔လ ု ူစုေရာက္လာသည္ႏွင့္ျပန္ထြက္ သြားၾကသည္မွာကြမ္းတစ္ယာညက္မ်ွသာၾကာေလ၏။သို႔ေသာ္လည္းထိုကြမ္းတယာညက္ေလးသာၾကာ ေသာအခ်ိန္မွာေတာေက်ာင္းဝင္းအတြင္း၌ရွိေသာရဟန္းရွင္လူမ်ားအတြက္ေျခာက္ျခားစရာေကာင္းလွသည့္ ေဆာင္းအိမ္မက္လိုမ်ိဳးမက္လိုက္ရသလိုပင္။သို႔ပါေသာ္လည္းေဆာင္းတြင္းအိမ္မက္ဂေယာက္ဂ ယက္မက္လိုက္ရသည္ေတာ့မဟုတ္။အခုအျဖစ္ပ်က္ ကလက္ေတြ႔သာျဖစ္ေလသည္။ျမက္ခင္းျပင္တစ္ခုလုံး ပြစာက်ဲေနသည့္ထမင္းဟင္းေတြကသက္ေသခံအျဖစ္က်န္ရွိေနသည္မဟုတ္လား။ လြီသခင္ႀကီးတိ႔အ ု ဖြ႔ထ ဲ ြက္သြားျပီးအတန္ငယ္ၾကာေသာအခါမွဆရာေတာ္ႀကီးကတုန္ရင္ေနေသာအသံ ျဖင့္ရႊီက်င္းကိုယ္ေတာ္ကိုမိန္႔ေတာ္မူေလ၏။

134

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ရႊီက်င္းရယ္ ကိုယ္ေတာ္တို႔ႏွစ္ပါးကိုေန႔ခင္းတုန္း ကအကူအညီေပးခဲ့လူဟာ လူမဟုတ္ဘဲနတ္ဆိုးတစ္ ပါးမ်ားလားကြယ့္ ့ ့ ့ ႏွစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ့ ့ ့ သနာ့ေဘာင္ထဲမွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနလာခဲ့တဲ့ဆရာေတာ္ ႔ ႔ ႔အခုဆိုဆရာေတာ့္အသက္ ဆိုအသက္ရွစ္ဆယ့္ ငါးႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္ျပီ

့ ့ ့ ့ဒီေလာက္ေျခာက္ျခားစရာေကာင္းတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးမၾကံဳေတြ႔ခဲ့ဘူးေသးဘူး ့ ့ကိုယ္

ေတာ့္လူရ႕ဲ အကူအညီေလးယူလိုက္မိကာမွဘဲထမင္း လုံး တေစၧေျခာက္သလိုခံစားလိုက္ရေတာ့တယ္ ့ ့ ့ အိမ္းဒါေတာင္ ေက်ာင္းအထိပါမလာေပလို႔ဘဲ ႕ ႔ေက်ာင္းမွာသာဒီလူညအိပ္သြားလိ႔က ု ေတာ့ဆရာေတာ္ ရဲ႕ေက်ာင္းကေတာ့ ငရဲျပည္ထက္ဆိုးမယ့္ပုံဘဲ ႕ ႔ ႔ကိုင္းအားလုံးနားေထာင္ၾက ့ ့ ့ ့ ဒီေမြးေန႔န႔ပ ဲ တ္သက္လို႔လဲ ခဏခဏမိန္႔ခဲ့ဖူးပါရဲ႕မလုပ္ၾကပါနဲ႔လို႔ ႔ ႔ ႔ ဆရာေတာ္ႀကီးကိုပူေဇာ္တာပါ ဘာညာေျပာလုိ႔သာ လက္ခံေပးခဲ့တာအခုေတာ့ပပ ြဲ ်က္လို႔အရွက္ကြရ ဲ ေတာ့မယ္ ့ ့ ့ေဟာအရွက္မကြခ ဲ င္စပ္ ၾကားလူေျပာခံလိုက္ရတယ္မဟုတ္လား ့ ့ဆရာေတာ္နဲ႔ေမြးေန႔ပြဲ ဘာဆိုင္လ႔လ ို ဲတဲ့ ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား ကိုယ္ေတာ္တ႔ရ ို ႕ဲ ႕ ႕ ႕ဟင္း ့ ့ကဲကဲ ဖိတ္ထားစင္ထားေတြလွည္းက်င္းၾက ေသခ်ာေလးသိမ္းဆည္းျပီး ရြာထဲကေခြးေတြကိုေကြ်းေမြးၾကခ်ည္ေတာ့ ့ ့ ့ေနာက္ေနာင္လဲဘာေမြးေန႔မွလုပ္ဖို႔စိတ္မကူးၾကနဲ႔ေတာ့ ့ ့ဒီေန႔ႀကံဳ ေတြ႔လိုက္ရတာနဲ႔တင္ကိုအေတာ္ေလးသံေဝဂတရားရသြားတယ္ ့ ့ေအာ္မီေတာ္ဖု ့ ့ ့" ဆရာေတာ္ႀကီးကမိန္႔ေတာ္မူျပီးေက်ာင္းေဆာင္အတြင္းသို႔ျပန္ၾကြသြားေလသည္။ဆရာေတာ္ေက်ာင္း ေဆာင္အတြင္းေရာက္ရွိသြားသည့္အခ်ိန္တြင္သတိလစ္ေနေသာစားဖိုမႈးမွာသတိျပန္ဝင္ျပီးဓါးတစ္လက္ျဖင့္ရမ္း ေနေသာေၾကာင့္မနည္းဝိုင္းဖမ္းလိုက္ရျပန္ေသး၏။ထို႔ေနာက္ျပန္႔က်ဲေနေသာထမင္းဟင္းေတြကို စုစည္းျပီးသစ္သားစည္ပိုင္းျပတ္အတြင္းထည့္ကာသိမ္းဆီးလိုက္ၾကျပီး။အမဂၤလာတရားျဖင့္ခမ္းနားစြာ ျပီးဆုံးသြားေသာဆရာေတာ္ႀကီး၏ေမြးေန႔ပအ ြဲ တြက္ကံေကာင္ျခင္းမ်ားျပန္လည္ေဆာင္ယူေပးနိုင္ေအာင္ဘုရား ကိုရည္စူးရြတ္ဖတ္ဆုေတာင္းလိုက္ၾကျပီးအသီးသီးအေဆာင္အတြင္းသို႔ျပန္ကာအိပ္စက္ရန္ျပင္လိုက္ ၾကေလေတာ့သည္။သို႔ေသာ္လည္းထိပ္လန္႔စရာအျဖစ္အပ်က္ကိုလတ္တေလာႀကံဳေတြ႔ထားၾကေသာေၾကာင့္ မည္သူမွမအိပ္စက္နိုင္ၾကဘဲအိပ္ယာထဲ၌လူးလိမ့္ကာသက္ျပင္းခ်ေန ၾကသည့္ႏွာမႈတ္သံတဟင္းဟင္းကညအေမွာင္ထဲ၌ထြက္ေပါ ္ေနေလေတာ့၏။ ………………………… C21# သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္ # ေတာေက်ာင္းအတြင္းရွိရဟန္းရွင္လူမ်ားကထိပ္လန္႔စိတ္ေၾကာင့္အိပ္မေပ်ာ္နိုင္ၾကသည္ကိုကားလက္ခံ၍ရေပ သည္။ဘာမွမထူးဆန္းေပ။ထူးဆန္းေနသည္က။ထိပ္လန္႔စရာအျဖစ္ကိုမႀကံဳေတြ႔ဘဲေႏြးေထြးေသာ အိပ္ယာထက္၌မအိပ္စက္နိုင္ေသးဘဲ။သစ္ပင္ထိပ္ဖ်ားထက္၌ေအးျမလွေသာေဆာင္း၏အခ်မ္းဒါဏ္ကိုအန္တု ၍ေခ်ာင္းေျမာင္းေနသည့္လူႏွစ္ဦးမွာထူးဆန္းလွေပသည္။ထိုလူႏွစ္ေယာက္ကဘယ္သူေတြျဖစ္ျပီး။ဘာလုပ္ ရန္ေခ်ာင္းေျမာင္းေနၾကပါသနည္း။လမိုက္ညခ်င္းတူေပသည့္အရပ္ေဒသကြာျခားသည့္အေလ်ာက္ေကာင္း ကင္ယံ၌ က်ိဳ႕တိ႔က ု ်ဲတဲျဖင့္အလင္းေရာင္မွိန္ျပျပေပးေန သည့္ၾကယ္ေရာင္ ေအာက္၌ရိုးတိုးရိပ္တိတ္ျမင္ ေတြ႔လိုက္ရသည့္ပုံပန္းသ႑ာန္အရ ထိုလူရိပ္ႏွစ္ခုသည္။ေယာက်ာၤးႏွင့္မိန္းမစုံတျြဲ ဖစ္ေနမွန္းသတိထားမိ လိုက္ေလေတာ့သည္။ေသေသခ်ာခ်ာစူးစိုက္၍အာရံုခံၾကည့္မည္ဆိုပါက။ထိုလူအရိပ္ႏွစ္ခုအနက္တစ္ခု ေသာလူရိပ္မွာလူသာမာန္တို႔ထူးျခားေနသည္ကိုအားလုံးေတြ႔ျမင္ရေပလိမ့္မည္။ ထူးျခားေသာလူရိပ္ပိုင္ရွင္ကအမ်ိဳးသားျဖစ္ျပီး။ထိုလူ၏ထူးျခားခ်က္သည္ကား ။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 22#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္#

135

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၂၂ ။

ဦးေခါင္း ။သာမန္လူေတြထက္ပို၍ႀကီးေနေသာဦးေခါင္းႀကီးျဖစ္ေလ၏။ ထိုေခါင္းဦးႀကီးသည့္လူသည္သာနဂါးမာန္ဂိုဏ္းကဂိုဏ္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးနွစ္ဦးအနက္ကတစ္ဦးျဖစ္ခဲ့မည္ ဆိုပါက။မိန္းမသ႑ာန္အရိပ္မွာနတ္ပန္းကေလးျဖစ္မည္မွာဧကန္ပင္။ " သမီး ့ ့ဘဘတို႔အတြက္အခ်ိန္ၾကျပီထင္တယ္ ့ ့" " ခဏေစာင့္လိုက္ပါဦးဘဘရယ္ ့ ့ဒီညေတာ့သိပ္မလြယ္ေလာက္ေတာ့ဘူး ့ ့သူတို႔လည္းသတိအျပည့္ ထားေနၾကတယ္ ့ ့ ့ ့က်န္ေနတဲ့လူေတြကလည္းအရင္လူေတြထက္ သာလိ႔က ု ်န္ေနတာဘဲဘဘရဲ႕ ႕ ႕ ဒီညေတာ့သမီးအနားကသိပ္မခြာနဲ႔ ဆယ္ေပအကြာမွာဘဲေန ့ ့ ့ ့" တီးတိုးေျပာဆိုေနၾကသည့္ေလသံမ်ားအရနတ္ပန္းကေလးႏွင့္ေခါင္းႀကီးျဖစ္မွန္းေသခ်ာသြားေလျပီ။ လုေတာက္၏လူသုံးေယာက္ကိုသတ္သြားသည့္သံကြ်န္းကလူေတြေနာက္လိုက္ေနၾကသည့္နတ္ပန္းကေလး ႏွင့္ေခါင္းႀကီးသည္။လြန္ခဲ့သည္ေလးရက္ကသံကြ်န္းအဖြဲ႔ထက္ေစာျပီးေရွ႕ကႀကိဳ၍ေျပးျပီးေစာင့္ေနတတ္သည့္ လုေတာက္၏အဖြ႔သ ဲ ားႏွင့္လက္ဖက္ေမႊးေက်းရြာမွာဆုံေတြ႔မိလိုက္ၾကေလသည္။ ထိုအေထာက္ေတာ္၏သတင္းေပးခ်က္အရသံကြ်န္းသားတစ္ရာ့နွစ္ဆယ့္ႏွစ္ဦးပါသည့္အဖြဲ႔မွာေနာက္နာရီ ႏွစ္ေမာင္းေလာက္အၾကာတြင္လက္ဖက္ေမႊးကိုေရာက္ရွိမည္ျဖစ္ျပီး။သံကြ်န္းသားေတြက တစ္ရက္တာ အခိ်န္အတြင္း၌ေလးနာရီသာအိပ္စက္အနားယူျပီးေန႔ညမေရြးခရီးျပင္းႏွင္ေနၾကသည္ဟုသိလိုက္ရေလသည္။ သံကြ်န္းသားေတြေနာက္ဆုံးရပ္နားမည့္အရပ္ေဒသသည္ကခ်န္စုျဖစ္ေၾကာင္းသူသိရသေလာက္သတင္း ေပးပို႔ခဲ့ေလ၏။နတ္ပန္းကေလးကလုေတာက္၏လူကိုခ်န္စုသို႔ေစလႊတ္လိုက္ျပီး။မိစာၦက်ားဂိုဏ္းႏွင့္အနီးဆုံး တြင္ရွိေသာသူမ၏ဂိုဏ္းထံသို႔က်န္သည့္ဂိုဏ္းေလးဂိုဏ္းကစစ္ကူေပးပို႔ၾကရန္အမိန္႔ေပးလိုက္သည့္စာကိုအ ေထာက္ေတာ္ႏွင့္ထည့္ေပးလိုက္ျပီး။သူမ၏ဂိုဏ္းေလးဂိုဏ္းကိုပါတပါတည္းဝင္ေရာက္ေခါ ္ေဆာင္သြားခိုင္း လိုက္ေလသည္။ထိ႔အ ု ျပင္မုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းကိုေသခ်ာကြပ္ကဲရန္အမွာပါးလိုက္ျပီး။မဟူရာႏွင့္သူ၏ အမဲလိုက္ေခြးအဖြ႔က ဲ ိုနန္က်ိဳးျမိဳ႕အဝင္ေတာထဲ၌အသင့္ေစာင့္ဆိုင္းထားၾကရန္ကိုပါေသခ်ာမွာလိုက္ျပန္သည္။ နတ္ပန္းကေလးကသံကြ်န္းသားမ်ားကိုအလြတ္ေပးေတာ့မည္မဟုတ္မွန္းေခါင္းႀကီးေရာအေထာက္ ေတာ္ပါေကာင္းစြာနားလည္လိုက္ၾကေလသည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။နတ္ပန္းကေလးကမဟူ ရာႏွင့္အမဲလိုက္ေခြးဆယ့္ငါးေယာက္ကိုလိုခ်င္၍သူမ၏ဂိုဏ္းေလးဂိုဏ္းႏွင့္လဲလိုက္ျပီမဟုတ္ပါလား။ သံကြ်န္းသားေတြလြတ္သြားမည့္အေရးကိုအေျခအေနလုံးဝမတည္မျငိမ္ျဖစ္ေနသည့္ခ်န္စုနယ္မွာရွိေနေသာသူ မ၏ဂိုဏ္းထက္စိုးရိမ္ေနပုံရေလသည္။ဒါ့ေၾကာင့္မို႔မဟူရာတို႔ကိုနန္က်ိဳးမွာေစာင့္ခိုင္းလိုက္ ျခင္းပင္။မဟူရာ၏လက္စလက္နကိုလည္းတေစၧျမိဳ႕ ေတာ္သိမ္းသည့္တိုက္ပက ြဲ တည္းကေခါင္းၾကီးေကာင္း ေကာင္းႀကီးသိသလို။အမဲလိုက္ေခြးေတြအေၾကာင္းကေတာ့ေႏွာေၾကေနေအာင္သိျပီးသားျဖစ္ေလရာ။ သံကြ်န္းကလူတစ္ရာေက်ာ္၏ကိုယ္စားေခါင္းႀကီးကဝင္ေတြးၾကည့္ျပီးအသက္ရႈပင္ၾကပ္သြားရေသးသည္။ အဟုတ္တကယ္လဲေခါင္းႀကီးထင္ထားသည့္အတိုင္းျဖစ္လာခဲ့သည္ပင္။လက္ဘက္ေမႊးေက်းရြာ၏ရြာ အျပင္တြင္သံကြ်န္းအဖြ႔ဲ စခန္းခ်လိုက္သည္ႏွင့္နတ္ ပန္းကေလးနဲ႔ေခါင္းႀကီးမွာသံကြ်န္းသားေတြ ကိုရြက္ဖ်င္တဲထိုးခြင့္ေတာင္မေပးဘဲက်ားဆြဲသလိုဝင္ဆခ ြဲ ဲ့ၾကသည္ပင္။ ထိုေန႔ကဘဲေခါင္းႀကီး၏လက္ခ်က္နဲ႔လူဆယ့္ငါးဦးေသဆုံးသြားခဲ့ေလရာနတ္ပန္းကေလးကဆိုဆိုဖြယ္ ရာမရွိဟုေျပာရေလမည္။ေခါင္းႀကီးႏွင့္နတ္ပန္းက ေလးစတိုက္သည့္ပထမညက။ပထမဆုံးအတိုက္ခံ လိုက္ရသည့္လူေတြမွာေလွထိုးသားေတြခ်ည္းျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ရန္သူ၏သိုင္းပညာကိုနတ္ပန္းကေလး

136

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေရာေခါင္းႀကီးပါအထင္ေသးသြားခဲ့မိေသးသည္။သူတို႔၏စိတ္ထဲတြင္ပထမညကပင္လူအကုန္သတ္ နိုင္မည္ဟုထင္ထားမိခဲ့ေသးသည္။သူတို႔ထိုးခုတ္သတ္ျဖတ္ေနစဥ္မွာခုန္ဝင္လာသည့္လူသုံးဦးေၾကာင့္ ေခါင္းႀကီးမွာဒုကၡေရာက္ခါနီးဆဲဆဲျဖစ္သြားရေလ၏။ထိုအခါ။နတ္ပန္းကေလးကေခါင္းႀကီးကိုစိုးရိမ္စိတ္ဝင္ သြားျပီးအတင္းဝင္တိုက္ကာေဖာက္ထြက္ခဲ့ရေလသည္။ဒုတိယညေတာ့ပထမညလိုအတင္းဝင္မလုံးၾက ေတာ့ဘဲရသေလာက္သာအမွည့္ေျခြေျခြခဲ့ၾကေတာ့၏။ထိုသို႔အမွည့္ေျခြေျခြခဲ့ၾကသည္မွာအခုညႏွင့္ဆို သုံးညရွိေလျပီ။အတင္းဝင္လုံးသည့္ညကိုပါထည့္တြက္ရင္ေတာ့ေခါင္းႀကီးတို႔ဝင္တိုက္သည္မွာစုစုေပါင္းေလးည တိုင္ခဲ့ေလျပီ။သံကြ်န္းကလူေတြဟူေသာအသံၾကားလိုက္သည္ႏွင့္နတ္ပန္းကေလးအလြတ္မေပးခ်င္ေတာ့ သည့္အေၾကာင္းကိုလည္းေခါင္းႀကီးသိသြားခဲ့ေလျပီ။နတ္ပန္းကေလး၏ေယာကၡမစုလင္းတို႔ေတာင္ ပိုင္းမ်ိဳးေတြ။ပင္လယ္အဆက္ေတြ၏မေၾကေသာရန္ေၾကြးပင္။တံငါေလွလိုက္ေသာ စုလင္းရဲ႕မိခင္က္ို။သံ ကြ်န္းကပင္လယ္ဓါးျမေတြကတံငါေလွကိုဓါးျမတိုက္ရင္းအဓမၼေစာ္ကားသတ္ျဖတ္သတ္ခဲ့ၾကသည္ဟုဆို ေလ၏။ပင္လယ္ထဲေလွလိုက္ေနသူေရာ။ကမ္းရိုးတမ္းတစ္ေလ်ွာက္ေနထိုင္ၾကသူမ်ားအဖို႔မွာသံကြ်န္းဆို သည္ကိုၾကားရံုသာၾကားဖူးၾကျပီးမည္သည့္အရပ္ေဒသ၌ရွိမွန္းမသိေသာေၾကာင့္လက္စားေခ်ခ်င္ပါရက္နွင့္ ရွာရခက္ခဲလြန္းသည့္အတြက္ျငိမ္၍ေနရသည္ဟုသိလုိက္ရျပန္ေလသည္။သူတို႔ဓါးျမတိုက္ခ်င္သည့္အခါမွသာ ပင္လယ္ျပင္ထဲ၌ထြက္လာကာဓါးျမတိုက္တတ္သည့္အဖြ႔ျဲ ဖစ္ေသာေၾကာင့္စုလင္း၏အရင္္ဆရာပင္လက္ေလ်ာ့ ထားလိုက္ရသည့္အဖြ႔ျဲ ဖစ္သည္ဟုနတ္ပန္းကေလးကအိပ္သြန္ဖာေမွာက္အကုန္အစင္ေျပာျပျပီးမဟုတ္ပါလား။ ထိ႔ေ ု ၾကာင့္ေခါင္းႀကီးအေနႏွင့္လည္းသံကြ်န္းသားေတြကိုနည္းနည္းေလးမ်ွခြင့္လႊတ္စရာအေၾကာင္းမရွိေပ။ သခင္မႀကီးစုလင္းအတြက္သံကြ်န္းသားမွန္သမ်ွအကုန္လက္စားေခ်လိုသည့္စိတ္ကမ်ားေနေလေတာ့သည္ ။ ထိ႔ေ ု ၾကာင့္ ။အေစာပိုင္းညဦးယံအခ်ိန္တုန္းကနတ္ပန္းကေလး ကိုဝင္တိုက္ၾကရန္ေျပာဆိုလိုက္ျခင္းျဖစ္ေလ ၏။တိုက္ခ်င္ေနသည္မွာလည္းလက္ကယား၍ေနျပီ။နတ္ပန္းကေလးကလည္းဝင္တိုက္ရန္အခ်က္မျပေသး။ ကနဦးကလူတစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ့္တစ္ေယာက္ဟူေသာအဖြဲ႔ကသူတို႔ႏွစ္ေယာက္လက္ခ်က္ႏွင့္ဆယ္ဂဏန္းကို လက္သုံးေခ်ာင္းစြန္းစြန္းေလးသာရွိေလေတာ့သည္။သံကြ်န္းသားေတြစုစုေပါင္းလူသုံးဆယ့္ေလးေယာက္ သာရွိေတာ့၏။လူတစ္ရာေက်ာ္ကိုသုံးဆယ္ေက်ာ္မ်ွသာက်န္သည္အထိတိုက္ခိုက္နိုင္ခဲ့သည့္ေအာင္ျမင္မႈအ ရွိန္ကျမင့္မားေနေသာေၾကာင့္ေခါင္းႀကီးလက္ယားေနသည္မွာအျပစ္မဆိုသာေပ။ " ဘဘဒီညေတာ့ေလးငါးေျခာက္ေယာက္ေလာက္ ဆိုေတာ္ျပီဘဘကတစ္ေယာက္ရတာနဲ႔ သမီးကို ေစာင့္မေနနဲ႔ခ်က္ျခင္းျပန္ထြက္ ့ ့ ့သမီးဘက္ကလူသုံးေလးေယာက္ရတာနဲ႔ဘဘကိုအခ်က္ေပးမယ္အဲ့ဒီအခါဘ ဘအရင္ျပန္ထြက္ ့ ့ ့သမီးအခ်က္ေပးတာနဲ႔ဘဘလူရရမရရအျမန္ဆုံးျပန္ထြက္ရမယ္ ့ ့ ့ဒီညေတာ့အရမ္း က်ပ္တာဘဲ ႔ ႔ ျဖစ္နိုင္ရင္သမီးတစ္ေယာက္ထဲဘဲသြားခ်င္တာ ့ ့အျမန္ ဝင္အျမန္ထြက္ပဲေနာ္ သိမ္းစြန္ရဲေတြအစာသုတ္သလိုဘဲ ႔ ႔ ႔ သြားစို႔ ႔ ႔" တူအရီးႏွစ္ေယာက္မွာသစ္ပင္ထိပ္ဖ်ားဆီမွညင္သာစြာခုန္ဆင္းလိုက္ၾကေလသည္။ေျမျပင္ကိုေျခဖ်ား ေလးႏွင့္ထိမိလိုက္သည္နွင့္ေကြးသည္ဆိုရံုမွ်သာေကြးထားေသာဒူးကို။အေပၚကေနခုန္ခ်လာသည့္အားႏွင့္ ေပါင္းစပ္ကာေကြးထားေသာဒူးကိုတြန္းကန္ဆန္႔ထုတ္လိုက္ျပီးေလထုထဲကို အရွိန္ျဖင့္ခုန္တက္သြားၾကျပန္ ေတာ့သည္။ေခါင္းႀကီးကထိုကဲ့သုိ႔ေလးခါမ်ွခုန္လိုက္ေသာအခါ။သံကြ်န္းကလူမ်ားစခန္းခ်နားေနသည့္နတ္ကြန္း ပ်က္နွင့္အနီးဆုံးသစ္ပင္ေပၚတြင္ရွိေနေသာနတ္ပန္းက ေလးဆီေရာက္ရွိသြားေလေတာ့သည္။ သံကြ်န္းကလူေတြသည္ဆီမီးတိုင္မ်ားကိုနတ္ကြန္းပတ္ပတ္လည္၌ လင္းထိန္ေနေအာင္ထြန္းညိွထားၾက ျပီးလူဆယ့္ငါးေယာက္လ်ွင္ႏွစ္နာရီသာအိပ္စက္ျပီးအလွည့္က်ကင္းေစာင့္လ်က္ရွိေနၾကေလ၏။ ယေန႔ညကင္းလွည့္ေစာင့္ေနေသာလူမ်ား၏ခါး၌အရင့္အရင္ေန႔ေတြကမေတြ႔မိေသာအရာကိုေတြ႔လိုက္

137

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ရေလသည္။သံမဏိႀကိဳးမ်ွင္အေသးေလးေတြျဖင့္ျပဳလုပ္ထားသည့္ပိုက္ကြန္ေတြျဖစ္ေလ၏။ ကင္းလွည့္ေနေသာလူမ်ားလမ္းေလ်ွာက္သြားလိုက္သည့္အခါတိုင္းသံႀကိဳးသံေတြကတခြ်င္ခြ်င္ျဖင့္စည္းခ်က္ညီ ညီထြက္ေပၚေနေလေတာ့သည္။ေခါင္းႀကီးကနတ္ပန္းကေလး၏မ်က္ႏွာကိုအခ်ိန္ျပည့္အကဲခတ္ေနေလရာ။ နတ္ပန္းကေလးကသူမ၏ခါး၌ထိုးထားသည့္တစ္ေတာင္သာသာရွိေသာဝါးခြ်န္ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုဆထ ြဲ ုတ္လိုက္ျပီး ေခါင္းႀကီးဘက္လွည့္ကာေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္ေလေတာ့သည္။နတ္ပန္းကေလးကတိုက္ခိုက္ရန္အခ်က္ျပလိုက္ ေလျပီ။နတ္ပန္းကေလးအခ်က္ျပလိုက္သည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ေခါင္းႀကီးကအရင္ဦးစြာသစ္ပင္ေပၚမွခုန္ ဆင္းလိုက္ပါေသာ္လည္း။ေခါင္းႀကီးကေခါင္းႀကီး။နတ္ပန္းကေလးက နတ္ပန္းသာျဖစ္ေလသည္။ ေခါင္းႀကီးကေျမႀကီးေပါ ္ေျခေထာက္ကာအားယူ ၍ေလေပါ ္ျပန္ခုန္တက္ရန္ျပင္ေနသည့္အခ်ိန္တြင္ နတ္ပန္းကေလးကကင္းလွည့္ေနေသာသံကြ်န္းသားဆယ့္ငါးဦးဆီေရာက္ရွိသြားျပီး။လူတစ္ေယာက္ကိုလဲ ျပိဳက်သြားေစျပီးျပီျဖစ္ေလေတာ့၏။ " ဝွွီး ့ ့ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့" " ရန္သူ ့ ့ရန္သူ ့ ့ ့" " ထန္း ့ ့ဇြပ္ ့ ့ " " အား ့ ့ ့ ့ ့ " နတ္ပန္းကေလးဘာလုပ္လိုက္၍ထိုလူလဲက်သြားေလသနည္း။ေခါင္းႀကီးျမင္လိုက္သည္ကလူတစ္ ေယာက္လဲက်သြားသည္ကိုသာျမင္ေတြ႔ရလိုက္ျခင္းသာ။သို႔ေသာ္နတ္ပန္းကေလး၏လက္ခ်က္မိ၍အ သက္ေပ်က္သြားသည့္လူကတစ္ဦးတည္းမဟုတ္ေပ။အေပၚမ်က္ေတာင္ႏွင့္ေအာက္မ်က္ေတာင္မထိ ခပ္မိခင္ၾကားကာလ။လွ်ပ္ပ်က္သည္ထက္ျမန္ေသာကာလေလးအတြင္း၌လူႏွစ္ေယာက္ေသဆုံးသြားျပီျဖစ္ေလ သည္။နတ္ပန္းကေလးလုပ္လိုက္သည္မွာကအဆင့္ျမင့္လြန္းလွေပ၏။သူမ၏ဘယ္လက္လက္ထဲမွဝါးခြ်န္တစ္ ေခ်ာင္းျဖင့္ရန္သူခုခံကာကြယ္နိုင္ရံုသာျပစ္လႊတ္လိုက္ေလသည္အျပစ္ခံရသည့္လူ၏ဓါးကထိုဝါးခြ်န္ကိုရိုက္ ထုတ္လိုက္သည့္အခ်ိန္မွာ။နတ္ပန္းကေလး၏ဘယ္ညာလက္ႏွစ္ဖက္ကလ်ွပ္စီးထက္ျမန္ေအာင္လႈပ္ရွားသြား ေလေတာ့သည္။ညာ ဘက္လက္ထဲရွိဒုတိယဝါးခြ်န္က။လက္ထဲမွဓါးျဖင့္ပထမဝါးခြ်န္ကိုခုတ္ခ်လိုက္ေသာ လူ၏လည္တိုင္နားမွျဖတ္သန္းသြားျပီ။ထိုလူႏွင့္ေရျပင္ညီတစ္တန္းတည္းျဖစ္ေနေသာကင္းသမားတစ္ဦးထံေဝွ႔ ဝႈိက္ဝင္ေရာက္သြားၿပီး။ထိုလူသတိမထားမိလိုက္ခင္မွာပင္ရင္ဝကိုထုတ္ခ်င္းေပါက္ေအာင္စူးဝင္နွစ္ျမဳပ္သြားေစ သလို။ထိ႔တ ု ူအတူပင္။ညာလက္ႏွင့္တျပိဳင္တည္းျပစ္ လိုက္သည့္ဘယ္လက္ကေရခဲမွ်ားမွာလည္းပထမဝါး ခြ်န္ကိုဓါးျဖင့္ခုတ္ခ်လိုက္သည့္လူ၏လည္မ်ိဳကိုထုတ္ခ်င္းေဖါက္သြားေစေတာ့သည္။ " ထၾက ထၾက ဟိုစုန္းမလာျပန္ျပီေဟ့ ့ ့ ့" " အဲ့ဒီစုန္းမကို အေသသတ္ ့ ့ ့ယား " နတ္ပန္းကေလး၏လက္ႏွစ္ဖက္လႈပ္ခတ္သြားျပန္ေလျပီ။ဒီတစ္ႀကိမ္နတ္ပန္းကေလး၏လက္အတြင္းမွ ထိုးထြက္သြားသည္ကစုလင္းအသုံးျပဳသည့္ပုဝါႏွစ္စ။ေအာ္ဟစ္သံႏွင့္နတ္ပန္းကေလးထံေျပးဝင္လာ ေသာကင္းသမားေလးေယာက္မွာဟူးေလာက္နီးနီးသိုင္းပညာအဆင့္ျမင့္မားၾကေလ၏။သို႔ပါေသာ္လည္း ေသကြင္းေသကြက္ဆီတိုးဝင္လာေသာနတ္ပန္းကေလး၏ပုဝါစေၾကာင့္သိုင္းပညာအဆင့္ျမင့္မားသည့္ကင္းသ မားေလးဦးမွာေသြးေလေျခာက္ျခားသြားျပီးေျခလွမ္းေတြမွားယြင္းသြားၾကေလေတာ့သည္။ " ဝွစ္ ႔ ႔ ဝွစ္ ့ ့ရႊမ္း ့ ့ရႊမ္း ့ ့ " " ကိုင္း ႔ ့မသာမ ့ ့ယား ့ ့"

138

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

နတ္ပန္းကေလး၏ပုဝါစႏွစ္စကိုအသည္းအသန္လူးလိမ့္ေရွာင္တိမ္းလိုက္ၾကျပီး။ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ လာသည့္ကင္းသမားေလးေယာက္အနက္ႏွစ္ဦးမွာပုဝါစ၏လႈပ္ရွားမႈလမ္းေၾကာင္းကိုဓါးျဖင့္ဝိုင္းကာခုတ္လိုက္ ၾကျပီး။က်န္ႏွစ္ဦးကနတ္ပန္းကေလးထံမိုးဓါး ျဖင့္ခုတ္ပိုင္းရန္ခုန္ဝင္လာၾကေလသည္။ သိ႔ပ ု ါေသာ္လည္းသူတို႔ထင္သလိုျဖစ္မလာေပ။နတ္ပန္းကေလး၏ပုဝါစကသူမ၏အက်ီ ၤလက္အိုး အေပၚျပန္လည္လိပ္တက္သြားသည့္အတြက္ပုဝါစကိုဓါးႏွင့္ပိုင္းလိုက္သည့္လူမ်ားကေၾကာင္သြားၾကေလ ၏။ထိုပုဝါႏွစ္စကပင္ရုတ္ခ်ည္းဆိုသလိုဓါးကိုဝင့္ကာခုန္ဝင္လာသူေတြထံတိုးဝင္သြားျပန္ေလေတာ့၏။ မိုးဓါးကိုသုံးခ်င္သည့္လူႏွစ္ဦးကဓါးကိုစက္ဝိုင္းပမာေဝွ႔ရမ္း၍ပုဝါစကိုကာကြယ္ရန္ျပင္လိုက္စဥ္မွာပင္။ နတ္ပန္းကေလး၏လက္ေကာက္ဝတ္၌ခ်ိပ္ဆခ ြဲ ်ည္ေနွာင္ထားေသာသံမဏိႀကိဳးတပ္ထားသည့္သူမရဲ႕လက္ နက္ဆန္းက။ဓါးျဖင့္ခုတ္ပိုင္းရန္ခုန္ဝင္လာသူ ႏွစ္ဦး၏ႏွလုံးအိမ္အတြင္း၌စူးစိုက္သြားေလေတာ့သည္။ " ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့ရႊမ္း ့ ့ရႊမ္း ့ ့" " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဒုတ္ ့ ့ဒုတ္ ့ "့ " အား ့ ့ အူး ့ ့ ့" ပုဝါစေပ်ာက္၍ခဏမ်ွေၾကာင္သြားေသာကင္းသမားႏွစ္ဦးအတြက္နတ္ပန္းကေလးရဲ႕ပုဝါစကရုတ္ရက္ျပန္ေပၚ လာျပီးသူတ႔ႏ ို ွစ္ဦး၏လည္တိုင္ေတြကိုရစ္ပတ္သြားေလေတာ့သည္။ကင္းသမားႏွစ္ဦးေနာက္ဆုံးသိလိုက္ရ သည္က။နာက်င္ေသာေဝဒနာျဖစ္ေလေတာ့သည္။လည္တိုင္အရိုးက်ိဳးသြားသည့္အသံကိုေတာ့ၾကားလိုက္ၾက မည္မဟုတ္။နတ္ပန္းကေလးပုဝါစကိုဆတ ြဲ င္းလိုက္သည့္အခ်ိန္လည္တိုင္ရိုးမက်ိဳးခင္မွာပင္အသက္ေပ်ာက္ သြား ၾကေသာေၾကာင့္ပင္။ " ဝွီး ့ ့ ့ဝွီး ့ "့ " ဖတ္ ့ ့ဖတ္ ့ ့" " ဂြ်တ္ ့ ့ ဂြ်တ္ ့ ့ ့" ေပ်ာ့ေခြလဲက်သြားေသာလူႏွစ္ဦးထံမွနတ္ပန္းကေလးပုဝါစဆြျဲ ဖဳတ္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္။ေခါင္းႀကီး ကမာန္သြင္းသံႏွင့္အတူသူနွင့္ရင္ဆိုင္ေနေသာရန္သူ၏ရင္ဝအတြင္းသို႔ဓါးကိုတဆုံးထိုးသြင္းလိုက္ေလသည္။ " မရဏပိုက္ကြန္ေဟ့ ့ ့ ့မရဏပိုက္ကြန္ " နတ္ကြန္းပ်က္အတြင္းကက်ယ္ေလာင္ေသာအမိန္႔ေပးသံတစ္ခုထြက္ေပၚလာေသာေၾကာင့္နတ္ပန္း ကေလးကေခါင္းႀကီးနေဘးသို႔ခုန္ဝင္သြားျပီးေခါင္းႀကီးကိုထြက္ခြာရန္သတိေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဘဘသြားေတာ့ ့ ့ထြက္ေတာ့ စုေပါင္းတိုက္ ကြက္လာတာ့မယ္ ထင္တယ္ ့ ့ ့" " သမီး ့ ့ ့ " " အခုသြား ့ ့ ့ " အရင့္အရင္ေန႔ေတြကပင္ထိုသို႔က်ယ္ေလာင္ေသာအမိန္႔ေပးသံထြက္ေပၚလာသည္ႏွင့္နတ္ပန္းက ေလးကသူ႔ကိုဆုတ္ခိုင္းေနေသာေၾကာင့္။မရဏပိုက္ကြန္၏အစြမ္းကိုသိခ်င္လာေသာေခါင္းႀကီးကဆက္ ေနရန္အတြက္စကားစလိုက္စဥ္နတ္ကပန္းကေလးကေအာ္ဟစ္ေမာင္းထုတ္လိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေလ၏။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 23#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၂၃ ။ နတ္ပန္းကေလးကမေသခ်ာေသာအလုပ္ကိုမမလုပ္လိုေပ။သူမလိုခ်င္သည့္လူအေရအတြက္လည္း ရျပီးေနျပီျဖစ္၍ေနာက္ဆုတ္ရန္လည္းအခ်ိန္တန္ျပီျဖစ္သလို။တစ္ႀကိမ္မ်ွမျမင္ေတြ႔ဖူးေသးေသာမရဏပိုက္

139

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ကြန္ဟူေသာစုေပါင္းတိုက္ကိုလည္းရင္ဆိုင္ရန္အလိုမရွိေပ။စုေပါင္းတိုက္ကြက္ေဖာ္၍တိုက္ခိုက္ရန္ေလ့က်င့္ ထားသည့္သိုင္းသမားငါးေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္။ဆယ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္လိုမ်ိဳးလူအေရအတြက္ႏွင့္အ ခ်ိဳးမ်ွတစြာရင္ဆိုင္ရလ်ွင္ျဖင့္မရဏပိုက္ကြန္၏အစြမ္းကိုသိခ်င္၍ေပေတတိုက္မိခ်င္တိုက္မိေလာက္ေပမည္။ အခုလိုနတ္ကြန္းထဲကေနရပ္ၾကည့္ေနေသာလူေျခာက္ဦး၏သိုင္းပညာအဆင့္ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲဆိုတာလဲမ သိရေသးသည့္အျပင္။လူသုံးဆယ္ေက်ာ္ျဖင့္ဝိုင္းတိုက္မည့္ပူးေပါင္းသိုင္းကြက္ကိုစြန္႔စားရင္ဆိုင္ရန္အခ်ိန္လည္း မဟုတ္ေပ။ထို႔ေၾကာင့္ေခါင္းႀကီးကိုေမာင္းထုတ္လိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။ေခါင္းႀကီးအေမွာင္ထုအတြင္းေျပး ဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည့္အခ်ိန္တြင္နတ္ပန္းကေလးသည္။ခါးမွပိုက္ကြန္မ်ားကိုျဖဳတ္ကာေဝွ႔ရမ္းေနၾကသည့္ သိုင္းသမားေတြထံရိုးရိုးလက္နက္ပုန္းျဖင့္ျပစ္ခတ္ဟန္႔တားလိုက္ျပီး။ေခါင္းႀကီးေျပးထြက္သြားသည့္လမ္း ေၾကာင္းအတိုင္းေနာက္ဆုတ္ျပန္ေျပးလာခဲ့ေတာ့သည္။ " မလိုက္ၾကနဲ႔ေဟ့ ့ ့မလိုက္ၾကနဲ႔ ႕ ႕ " နတ္ပန္းကေလးႏွင့္ေခါင္းႀကီးတိုးဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည့္အေမွာင္ထုအတြင္းသို႔လိုက္ရန္ျပင္ေနေသာ လူမ်ားကိုေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူကဟန္႔တားလိုက္သည့္အသံကိုနတ္ပန္းကေလးသဲ့သဲ့ေလးၾကားလိုက္ရေလ သည္။နတ္ပန္းကေလးႏွင့္ေခါင္းႀကီးကသာသာယာယာေလးဝင္တိုက္ျပီး။သာသာယာယာေလးထြက္ေျပးသြား ၾကပါေသာ္လည္း။မသာမယာမေအးခ်မ္းနိုင္သည့္လူကပထမဆုံးရက္ကနတ္ပန္းကေလးရဲ႕နဂါးေသြးတစက္ လက္ခ်က္မိ၍လက္ေမာင္းရိုးက်ိဳးေၾကသြားသည့္ ဝူက်န္း။ပထမေန႔ရက္ကေခါင္းႀကီးကိုအပီအျပင္ဝိုင္းတိုက္ ၾကျပီး အနက္ေမွာ္သိုင္းကိုအသုံးျပဳခဲ့ၾကေသာလူသုံးေယာက္ထဲမွတစ္ေယာက္။ေခါင္းႀကီးဒုကၡေရာက္လု ဆဲဆဲတြင္နတ္ပန္းကေလးခုန္ဝင္ျပီးကူညီေပးလိုက္သည့္အခါတြင္။တာေမာအဖ်က္ကိုေျပာင္းသုံးျပီးနတ္ ပန္းကေလးႏွင့္ေခါင္းႀကီးကိုဝိုင္းတိုက္ၾကေလသည္။နတ္ပန္းကေလးကေခါင္းႀကီးကိုကယ္ရန္ႏွင့္တာ ေမာအဖ်က္သုံးေယာက္လက္အတြင္းမွာလြတ္ေျမာက္ရန္အတြက္။ေသမင္းအကာသုံးျပီီးနဂါးေသြးတစက္ သိုင္းကြက္ျဖင့္ေခါင္းႀကီးတိုက္ခိုက္ေနသည့္လူ၏လက္ကိုခ်ိဳးေျခကာထြက္ေျပးသြားေသာေၾကာင့္။ လက္တစ္ခုလုံးရစရာမရွိေအာင္က်ိဳးေၾကသြားခဲ့သည့္ဝူက်န္း။ေသမင္းအကာ၏အစြမ္းႏွင့္နဂါးေသြးတစက္အ စြမ္းေၾကာင့္သုံးရက္လုံးလုံးထမ္းစင္ျဖင့္ထမ္းေခၚလာ ခဲ့ရသည့္ဝူက်န္း။ ဒီေန႔ညေတာ့ ပထမျဖစ္ထလာျပီးညီလုပ္သူကို က်ိမ္းေမာင္းေနရေလျပီတည္း။ " ေတာက္ ့ ့ ့ဘယ္ကေနေပၚေပၚလာတဲ့ကေဝမလဲကြ ႔ ႔ ႔ ေလးညတိတိရွိသြားျပီ ့ ့ပါလာသမ်ွလူေတြ လဲ တတိတိန႔က ဲ ုန္ေတာ့မယ္ ့ ့ ့ေဟ့ေကာင္ ့ ့ ့ဝူခ်င္ ့ ့ " " ဗ်ာ အကိုႀကီး ့ ့ ့" " ငါတို႔ရ႕ဲ လက္ေရြးစဥ္သိုင္းသမားေတြကိုေတာ့ထပ္ျပီးအေသမခံႏိုင္ေတာ့ဘူး ပုံမွန္အတိုင္းဘဲခရီးဆက္ မယ္ ့ ့ ့ျမိဳ႕ထဲရြာထဲမွာဘဲစခန္းခ်မယ္ၾကားလား ့ ့ခ်န္စုနယ္ကိုဘယ္အခ်ိန္မွေရာက္ေရာက္ကြာအား ့လုံးကိုအသိ ေပးလိုက္ ့ ့ ့ထြီ ႔ ႔ ညီအကိုခ်င္းမို႔မင္းကိုယုံၾကည္ကိုးစားလိုက္မိပါတယ္ေခြးလုံးလုံးကိုျဖစ္ ေတာ့တာဘဲ ႔ ႔ ႔မင္းေျပာေတာ့ ့ ့ ့ပိုင္ပါတယ္ ့ ့ ့ပိုင္ပါတယ္ဆို ့ ့ ့မရဏပိုက္ကြန္လက္ကေျပးမ လြတ္ပါဘူးဆို ့ ့ငါ့လက္ေရြးစင္ေတြကဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာကိုသိတယ္ကြ ႔ ႔ ႔ မင္းေသာက္အသံျဗဲႀကီးနဲ႔ မရဏပိုက္ကြန္ ့ ့မရဏပိုက္ကြန္လို႔ ေအာ္ေအာ္ျပီးေျပာေနမွေတာ့ဟိုေကာင္မ ကေျပးျပီေပါ့ကြ ႔ ႔ ႔ ဟိုကပါးလိုက္သာမွလွပ္လို႔ ႕ ႔ ကိုင္းငါ့ကိုေျပာစမ္းပါဦးကြာ မင့္ရဲ႕ မရဏပိုက္ကြန္ က လူသတ္ဖို႔လား ့ ့ ့ငါးဖမ္းဖို႔လား ့ ့သြားစမ္းကြာငါ့အေရွ႕က ့ ့ ့မင့္လိုေကာင္ကိုညီေတာ္ရတာေတာင္ငါ ရွက္ေသးတယ္ ့ ့က်က္သေရတုန္းေကာင္ ့ ့" ………………………………

140

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေနာက္ထပ္သုံးရက္ႏွင့္သုံးညတိတိ။နတ္ပန္းကေလးကသံကြ်န္းသားေတြေကာင္းမအိပ္ရေအာင္ဒုကၡေပးထား ေလသည္။ဗ်ဴဟာေျပာင္းျပီး။ေျဖးေျဖးခ်င္းပုံမွန္အတိုင္းနားနားေနေနခရီးဆက္လာၾကသလို။ျမိဳ႕ထဲရြာထဲက တည္းခိုေဆာင္မွာေတြမွာသာတည္းခိုၾကေတာ့သည္။ဒါေပသိသံကြ်န္းသားေတြမွာနတ္ပန္းကေလးေၾကာင့္ ေကာင္းေကာင္းအိပ္ရသည္ဟူ၍မရွိေပ။ပင္လယ္ျပင္၌ငမန္းတစ္ေကာင္လိုက်ယ္ခ်င္တိုင္းက်ယ္ခဲ့ သည့္သံကြ်န္းသားေတြကုန္းေျမေပၚေရာက္ေတာ့ဒုကၡလွလွႀကီးေတြ႔ေနၾကေလျပီ။လူတစ္ရာေက်ာ္ မွာလည္း ပရုပ္လုံးလိုတေျဖးေျဖးလုံးပါးပါးလာျပီးစိတ္ဓါတ္က်ေနသည့္လူႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္သာက်န္ေပေတာ့သည္။ စိတ္ဓါတ္က်မည္ဆိုလည္းက်ေလာက္ပါေပသည္။သံကြ်န္းကေနျပည္မကိုရက္ႏွစ္ဆယ္ၾကာေအာင္ခရီး ႏွင္လာခဲ့ရသလို။ျပည္မကိုေျခခ်မိသည္ႏွင့္ခ်န္စုနယ္ကိုေရာက္ေအာင္မနားမေနခရီးဆက္လာရသည့္ သူတ႔အ ို ဖြ႔က ဲ ိုစုန္းလိုလို။ကေဝလိုလိုေကာင္မေလးတစ္ဦးကညတိုင္းဝင္ဝင္တိုက္ေနေသာေၾကာင့္ေကာင္း ေကာင္းအိပ္ရသည္ဟူ၍မရွိေသးေပ။ဘယ္အခ်ိန္ဝင္၍လာ သတ္သြားမလဲဟုသာေတြးပူေနရေလသည္။ အခုေတာ့စိတ္ဓာတ္က်ေနသည့္လူႏွစ္ဆယ့္ခုႏွစ္ေယာက္ထဲမွလူႏွစ္ဦးကထြက္ေျပးဖို႔တိုင္ပင္ေနၾကေလျပီ။သူ တိ႔အ ု တြက္အသက္ရွင္မည့္လမ္းကထိုနည္းလမ္းတစ္ခုတည္းသာရွိေလေတာ့သည္မဟုတ္လား။ " ငါးမန္းႀကီးမင္း သခင္ႀကီးတို႔ဆီဆက္လိုက္ဦးမွာလားကြ ႔ ႔ ႔ " ငါးမန္းႀကီးကက်င္စု၏မ်က္ႏွာကိုေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေလသည္။က်င္စုဆိုသည္ကယုံစား၍ရသည့္လူ မဟုတ္မွန္းငါးမန္းႀကီးကေကာင္းစြာသိေသာေၾကာင့္ပင္။ " ေဟ့ေကာင္ငါေမးတာေျဖဦးေလကြာ ့ ့ ့ဟိုဘက္ နားကသုံးေယာက္ကလည္းထြက္ေျပးဖို႔တိုင္ ပင္ေနၾကတာကိုငါၾကားခဲ့တယ္ကြ ႔ ႔ ႔ မင္းမလိုက္ရင္လဲေနကြာ ့ ့ငါကေတာ့သူတို႔န႔အ ဲ တူလိုက္ျပီးထြက္ေျပးေတာ့မယ္ ့ ့ ့" ငါးမန္းႀကီးစဥ္းစားသြားရေလျပီ။က်င္စုအတည္ေျပာေနသည္လား။သခင္ေလးေတြကဘဲတဖက္လွည့္ နဲ႔စုံစမ္းခိုင္းလိုက္ေလသလားေဝခြမ ဲ ရျဖစ္ေနစဥ္။ " ေဟ့ေကာင္မင္းကဘာေတြစဥ္းစားေနတာလဲဒါစဥ္းစားရမယ့္အခ်ိန္မဟုတ္ေတာ့ဘူး ့ ့ငါကမင္းနဲ႔ တေလွတည္းမွာအလုပ္အတူလုပ္လို႔လာေျပာတာကြမင္းမလိုက္လဲေန ့ ့ဟိုကေဝမကမင္းကို လည္းခ်မ္း သာေပးမွာမဟုတ္ဘူး ့ ့ ့မင္းသူ႔ကိုယွဥ္နိုင္ရင္ေတာ့ ေနခဲ့ ေပါ့ကြာ ႔ ႔ ႔ ႔ သခင္ေလးတိ႔ေ ု တာင္မယွဥ္ရဲလို႔ငါတို႔ကိုႀကီးအတိုက္ခိုင္းေနတာမဟုတ္လားဒီေတာ့လိုက္ခ်င္ရင္တခါ တည္းေျပာ ့ ့ျပီးမွငါမေျပာဘူးမလုပ္နဲ႔ ႔ ႔ ႔ " " ကိုင္းလိုက္မယ္ဗ်ာ ့ ့အခုေျပးၾကမွာလား ့ ့ ့" " ေအးေျပးမယ့္ေျပးလည္း ့ ့အခုလိုသိပ္မေမွာင္ ခင္ေျပးတာေကာင္းတယ္ကြ႕႕႕ ငါတို႔ကလမ္းသိတာမဟုတ္ဘူး ့ ့" ညေနစာစားရန္အတြက္လူစုလိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္လူငါးဦးေလ်ာ့ေနသည္ကိုဝူခ်င္သတိထားမိလိုက္သည္။ မနက္ခင္းကေရတြက္ထားသည့္လူဦးေရကႏွစ္ဆယ့္ခုႏွစ္ေယာက္တိတိ။အခုႏွစ္ဆယ့္ႏွစ္ေယာက္သာက်န္ ေပေတာ့သည္။ကေဝမကညေနပိုင္းေတာ့လာရိုးထုံးစံမရွိေပ။က ေဝမလာရင္လည္းသူတို႔အားလုံးသိရေပမည္။ ဤသို႔ဆိုရင္ထိုလူငါးေယာက္ကထြက္ေျပးသြားၾကသည္သာျဖစ္လိမ့္မည္။ လူအင္အားနည္းရသည့္အထဲထြက္ေျပးသြားေသာလူေတြေၾကာင့္ဝူခ်င္မွာေဒါသစိတ္ကိုမထိမ္းနိုင္ ေတာ့ဘဲေအာ္ဆဲလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေခြးမသားေတြ ႔ ႔ ႔ ႔ အမ်ိဳးယုတ္ေတြ ႔ ႔ ငေၾကာက္ေတြ ႔ ႔ ေဟ့ ့ ့ ့ကေဝမလာရဲရင္လာခဲ့စမ္း ဒီညေတာ့ မင္းေသျပီဆိုတာကိုမွတ္ထားေပေတာ့ေဟ့ ့ ့ ့" ……………………………

141

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

စားေသာက္ဆိုင္အတြင္းသို႔လွမ္းဝင္လိုက္သည္ႏွင့္နတ္ပန္းကေလး၏မ်က္ႏွာကျပံဳးရႊင္ခ်ိဳျမသြားေလ၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။နန္က်ိဳးျမိဳ႕နယ္ထဲမေရာက္ခင္ေရႊျခဴးေက်းရြာရွိစားေသာက္ဆိုင္ထဲမွာပင္မဟူရာႏွင့္ ေမာက္က်င္းတို႔အဖြ႔က ဲ ိုေတြ႔လိုက္ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေလသည္။သံကြ်န္းအဖြဲ႔ကေႏွးသြားေလေလ။မဟူရာကတို႔ ကျမန္လာေလေလေပါ့ဟူေသာနတ္ပန္းကေလး၏စကားမွာမွန္လွေပသည္ဟုေခါင္းႀကီးလက္သင့္ခံလိုက္ရေလ ေတာ့သည္။ထို႔အတူဒီေန႔ညေတာ့တကယ့္ပႀြဲ ကီးေကာင္းႏႊဲရေတာ့မည္ဟုေတြးကာပီတိပင္ျဖစ္သြားေလေသး၏။ လူဦးေရနည္းသြားေသာသံကြ်န္းသားေတြႏွင့္အေနာက္ကိုျပန္မဆုတ္တတ္ေသာအမဲလိုက္ေခြးေတြ ႏွင့္ေတြ႔ၾကမည့္ပအ ြဲ တြက္ႀကိဳတင္ေတြးၾကည့္ျပီးေခါင္းႀကီးစိတ္ေတြထၾကြလာေလေတာ့သည္။ " ညီမေလးဒီအထိလိုက္လာတာအရမ္းေကာင္း တယ္ျမန္ျမန္ေလးလက္စသပ္လိုက္ရတာေပါ့မဟုတ္ ရင္ေပရွည္ေနဦးမယ္ ့ ့ ့ဟိုအဖြဲ႔က ရြာအစြန္ကတည္းခိုေဆာင္မွာ တည္းေနၾကတယ္ ့ ့ ့ တစ္ခုသတိထားရမွာက ့ ့ဝူကုဖုန္းနဲ႔အဲ့ဒီအဖြ႔ပ ဲ တ္သက္ပုံရွိတယ္ ့ ့သူတို႔ထဲမွာ အေမွာင္သိုင္းပညာ သုံးတဲ့လူသုံးေယာက္ေတာင္ရွိတယ္ ့ ့မမစိတ္အထင္ေတာ့ေျခာက္ေယာက္ေလာက္ရွိမယ္ထင္တယ္ ့ ့ တစ္ေယာက္ကေတာ့ မမလက္ခ်က္မိထားလို႔သိပ္စိတ္ပူစရာမရွိဘူး ့ ့သတိေတာ့ထားရလိမ့္မယ္ ေနာက္တစ္ခုက ့ ့သူတ႔ပ ို ူးေပါင္းတိုက္ကြက္ဘဲ ဘယ္လိုအေျခအေနရွိမယ္ေတာ့မသိဘူး ့ ့ ့သူတို႔ခါးမွာခ်ိပ္ ထားတဲ့သံမဏိပိုက္ကြန္ကိုသုံးဖို႔မ်ားတယ္ ့ ့ ့ေမာက္က်င္းနင့္လူေတြကို ့ ့ပိုက္ကြန္ကိုေသခ်ာ သတိထားဖိ႔မ ု ွာထား ၾကားလား ့ ့ ့ " " ဟုတ္ကဲ့ သခင္မေလး ့ ့ ့ကြ်န္ေတာ္တို႔ဒီညဝင္တိုက္ၾကမလား ့ "့ " မတိုက္ဘူး ့ ့ တည္းခိုေဆာင္မွာ ဒီညလူမ်ားပံုရတယ္ ့ ့ ့မဆိုင္တဲ့လူေတြကိုထိခိုက္မိနိုင္တယ္ မနက္ေဝလီလင္းကိုသူတို႔ ခရီးထြက္ၾကလိမ့္မယ္အဲ့ဒီ အခ်ိန္ဝင္တိုက္မယ္ ့ ့ မေသခင္စပ္ၾကားအခ်ိန္ေလးမွာသူတို႔ကိုတစ္ညေလာက္ေတာ့အိပ္ေရးဝဝအိပ္ခိုင္းလိုက္ဦးမယ္ ့ ့ ့" " ေတာ္ပါေတာ့ ပန္းကေလးရယ္ နင္ဒီေလာက္ ႀကီးေစတနာထားေနမွေတာ့ဟိုေကာင္ေတြကနင့္ ေစတနာေတြေၾကာင့္ဒီညေကာင္းေကာင္းအိပ္လို႔ရမယ္မထင္ပါဘူးဟာ ့ ့ ့ဟားဟားဟားဟား ့ ့ ့" " ခစ္ခစ္ခစ္ ့ ့ ့ခစ္ခစ္ခစ္ ့ ့ ့" " ဟားဟားဟား ့ ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ ့" နတ္ပန္းကေလးကိုေခါင္းႀကီးကဝင္၍ခနဲ႔လိုက္ေသာစကားေၾကာင့္အားလုံးပြက ဲ ်သြားေလေတာ့သည္။ ေခါင္းႀကီး၏စကားကမွန္လွေပသည္။သံကြ်န္းသားေတြကနတ္ပန္းကေလးလာလိမ့္နိုးနိုးျဖင့္ေစာင့္ေနၾကေသာ ေၾကာင့္အရင္ရက္ထက္ေတြပို၍အိပ္ေရးပ်က္သြားၾကေလသည္။အရင္ရက္ေတြကနတ္ပန္းကေလးလူဝင္သတ္ ျပီးျပန္ထြက္သြားသည့္အခ်ိန္ေနာက္ပိုင္းတြင္ေခါင္းျပားေအာင္လို႔ရေသးသည္။ အခုညကေတာ့သံကြ်န္းသားေတြအဖို႔တေရးမွမရလိုက္ၾကေပ။ " တုံ ႔ ႔ တုံ ႔ ႔ တုံ ႔ ႔ ႔တုံ " အုန္းေမာင္းသံေလးခ်က္တိတိထြက္ေပၚလာသည့္အခါမွသံကြ်န္းသားေတြဟင္းခ်လိုက္နိုင္ေတာ့သည္။ မနက္ခင္းလူလာသတ္ေလ့မရွိေသာကေဝမကဒီညအဖို႔လာရန္လမ္းမရွိေတာ့ေပ။ " အကိုႀကီး ့ ့ကြ်န္ေတာ္တ႔ို ခဏေလာက္အိပ္လိုက္ၾကမွထင္တယ္ ့ ့ ့" " မအိပ္နဲ႔ေတာ့ဝူခ်င္ဟိုေကာင္မကေန႔လည္ေန႔ခင္းလူသတ္ေလ့မရွိဘူး ့ ့ ့ဒီေတာ့ငါတို႔လမ္းမွာဘဲနား ရေအာင္ ့ ့ဒီကျမန္ျမန္ခြာတာေကာင္းလိမ့္မယ္ငါ့စိတ္ထဲသိပ္ျပီးဘဝင္မက်ဘူး ႔ ့ ့ မင္းလူေတြကိုတတ္နိုင္သမ်ွတိုးတိုးတိတ္တိတ္နဲ႔လႈပ္ရွားခိုင္း ့ ့အသံဗလံသိပ္မထြက္ေစနဲ႔ သြားသြား ဒီကခြာဖိ႔လ ု ုပ္ေတာ့ ့ ့ ့"

142

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဝူက်န္း၏ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကသူတို႔အားလုံးကိုေသတြင္းထဲတြန္းပို႔လိုက္ျခင္းျဖစ္မွန္းကိုညီျဖစ္သူဝူခ်င္တစ္ ေယာက္မသိရွာေပ။သံကြ်န္းသားေတြအကုန္လုံးဝူက်န္းညႊန္ၾကားလိုက္ သည့္အတိုင္းအသံတိတ္ႏိုင္သမ်ွတိတ္ေစရန္ႀကိဳးစားျပီးရြာျပင္သို႔ထြက္လာခဲ့ၾက၏။ ရြာျပင္ရွိက်ယ္ျပန္႔ေသာလယ္ကြင္းႀကီးကိုသံကြ်န္းသားေတြျဖတ္သန္းလာျပီးေတာစပ္နားေရာက္ရန္အနည္းသာ လိုေတာ့သည့္အခ်ိန္တြင္လင္းေရာင္ျခည္ကသန္းလာေလျပီ။အလင္းေရာင္ျပိဳ႕လာသည္ႏွင့္အတူေက်းငွက္ သာရကာတိ႔၏ ု အသံကသာယာညိမ့္ေညာင္းစြာထြက္ ေပၚလာၾကေလေတာ့သည္။ငွက္ေက်းတို႔၏ေတးသီသံႏွင့္အတူတိတ္ဆိတ္စြာသြားလာလႈပ္ရွားေနေသာသံ ကြ်န္းသားေတြဆီမွစကားသံ။ေခ်ာင္းဟန္႔သံေတြထြက္ ေပၚလာေလသည္။ နတ္ပန္းကေလးမလာ ေတာ့သည္မွာလည္းေသခ်ာသြားျပီဟုသံကြ်န္းသားေတြထင္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ထို႔ေၾကာင့္ဝမ္းသာအူျမဴး သြားျပီးဘယ္သူကစတင္၍ရီေမာလိုက္သည္မသိ။ေအာ္ဟစ္ရီေမာလိုက္သည့္အသံေတြကေတာေတာင္လြင္ ျပင္ေတြကိုဖုံးလႊမ္းသြားမတတ္ပင္ရွိေလေတာ့သည္။သံကြ်န္းကထြက္လာကတည္းကတစ္ခါမွမရီခဲ့ရ ရွာသည့္သံကြ်န္းသားေတြအဖို႔အခုလိုရီေမာလိုက္ရသည့္အတြက္စိတ္လက္ေပါ့ပါးသြားသည္ဟုထင္မွတ္ လိုက္ၾကေလ၏။သံကြ်န္းသားေတြမသိနိုင္သည္က။အခုရီသံသည္သူတို႔၏ေနာက္ဆုံးေသာရီသံျဖစ္နိုင္သလို။ သူတ႔ျို မင္သမ်ွေတြ႔သမ်ွ။ၾကားသမ်ွအရာအားလုံးသည္သူတို႔အတြက္ေနာက္ဆုံးေသာအရာမ်ားျဖစ္သြားနိုင္ သည့္အေၾကာင္းပင္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။သံကြ်န္းသားေတြ၏ေသမင္းက။ နံနက္ခင္း၏အလင္းေရာင္ေအာက္တြင္အလွပဆုံးေသာအျပံဳးျဖင့္ေတာစပ္အတြင္းမွထြက္လာ ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေလသည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 24#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၂၄ ။ နတ္သမီးတစ္ပါးထက္ပင္ေခ်ာေမာလွပေသာနတ္ပန္းကေလး၏အျပံဳးေၾကာင့္သံကြ်န္းသားေတြရီသံ တိတ္သြားၾကေလသည္။ရီသံေမာသံအစားဖရုသဝါစာစကားသံေတြက အစားထိုးဝင္လာၾကျပီး။နတ္ပန္းကေလးကိုမၾကားဝံမနာသာစကားေတြျဖင့္ဆဲၾကဆိုၾကေလေတာ့သည္။ အသံအားလုံးထက္ေက်ာ္လြန္ျပီးထြက္လာသည့္ဝူခ်င္၏စကားသံကနတ္ပန္းကေလးရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းေပၚ ကအျပံဳးတိ႔ဆ ု ခ ြဲ ြာခ်လိုက္ျပီး။သံကြ်န္းသားအားလုံးကို ေသမိန႔ခ ္ ်လိုက္သည့္ႏွယ္ျဖစ္သြားေစေတာ့သည္။ " ေဟ့ ကေဝမ နင့္လင္ ့ ့ေခါင္းႀကီးသရဲေကာမပါဘူးလားကြေဟ ့ ့ ့ေသခ်င္လို႔တစ္ေယာက္ထဲလာ ခဲ့တာလားကြ ႔ ႔ ေဟ့ေကာင္ေတြ တိုက္ၾကစမ္း ့ ့ ့" ဝူခ်င့္စကားသံအဆုံး၌သံကြ်န္းသားေလးဦးမွာသံမဏိပိုက္ကြန္ေတြကိုေဝွ႔ရမ္းလ်က္ေရွ႕သို႔ေျပးတက္ လာၾကေလေတာ့သည္။ " ခြ်င္ ့ ့ခြ်င္ ့ ့ခြ်င္ ့ ့ခြ်င္ ့ ့ခြ်င္ ့ ့" " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့" ေတာ္တန္ရံုသိုင္းသမားဆိုလွ်င္။ဤသို႔ေသာပိုက္ကြန္ေဝွ႔ရမ္းသည့္အသံၾကားရံုမ်ွ ျဖင့္ဒူးတုန္သြား ဖြယ္ရာရွိေပ၏။နတ္ပန္းကေလးကတုပ္တုပ္မ်ွပင္မလႈပ္။အျပံဳးအရီကင္းမဲ့ေသာမ်က္ႏွာျဖင့္သံကြ်န္းသားေလးဦး ကိုသာစူးစိုက္ၾကည့္ျပီးတည္ျငိမ္စြာျဖင့္ရပ္ေနေလသည္။နတ္ပန္းကေလးထံေျပးလာေသာသံကြ်န္းသား

143

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေလးေယာက္မွာ။နတ္ပန္းေလးထံေရာက္ရန္ေပႏွစ္ဆယ္ေလာက္အလိုတြင္သူတို႔၏လက္ထဲမွပိုက္ကြန္ျဖင့္ နတ္ကေလးထံျပစ္လႊတ္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ငါးေပပတ္လည္ေလာက္က်ယ္ျပန္႔သည့္ပိုက္ ကြန္ေလးခုကေလထဲမွာလွပဝိုင္းစက္စြာျပန္႔ကား၍တက္သြားေလသည္။ ထိ႔ေ ု နာက္ေလထဲမွာပင္တစ္ခုႏွင့္တစ္ခုခ်ိပ္ဆက္မိသြားကာေပႏွစ္ဆယ္က်ယ္ေသာပိုက္ကြန္ႀကီးတစ္ခု ျဖစ္သြားေလေတာ့သည္။ထိုပိုက္ကြန္အႀကီးႀကီးကနတ္ပန္းကေလးကိုအုပ္မိုးဖမ္းခ်ဳပ္ရန္အတြက္အရွိန္အ ဟုန္ျပင္းျပင္းႏွင့္ေျပးဝင္လာေလေတာ့၏။သံကြင္းဆက္ျခင္းထိခတ္သည့္အသံေတြကဆူ ညံစြာထြက္ေပါ ္လာျပီး။ပိုက္ကြန္ႀကီးကနတ္ပန္းက ေလးကိုအုပ္မိရန္ႏွစ္ေပသုံးေပမ်ွသာလိုေပေတာ့၏။ နတ္ပန္းကေလးကအခုထိတုတ္တုတ္မ်ွမလႈပ္ေသး။တစ္ခါမ်ွမျမင္ေတြ႔ဘူးေသာအရာေၾကာင့္ထိပ္ လန္႔ဆံြ႕အ၍သြားေလသလားမသိေတာ့ေပ။ " ဝွီး ့ ႔ ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့" " ခြ်င္ ့ ့ခြ်င္ ့ ့ခြ်င္ ့ ့ခြ်င္ ့ ့ခြ်င္ ့ ့" " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့" " ေဖ်ာင္း ့ ့ျဖန္း ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ " နတ္ပန္းကေလးကိုမိျပီထင္ေလ၏။ပိုက္ကြန္ေတြလုံးေထြးသြားသည့္အသံကိုၾကားလိုက္ရသည္။ မဟုတ္ပါ။လုံးဝမဟုတ္။နတ္ပန္းကေလးကရပ္ေနျမဲ။ပိုက္ကြန္ေတြကေတာ့မရွိေတာ့ေပ။ ပိုက္ကြန္ကနတ္ပန္းကေလးကိုအုပ္မိရန္နွစ္ေပခန္႔အလိုတြင္။ေတာစပ္အတြင္းကေနဝါးစိမ္းတုတ္ တုတ္ႀကီးေလးငါးေခ်ာင္းကေျပးထြက္လာျပီးနတ္ပန္းကေလးကိုအုပ္ဆိုင္းရန္ျပင္ေနသည့္ပိုက္ကြန္စႀကီးကို ေနာက္သို႔ျပန္၍လြင့္စင္ထြက္သြားေစေတာ့သည္။ " ဟာ ့ ့" "ဟင္ ့ ့" " ေတာက္ ့ ့ကြာ ့ ့မိခါနီးမွ ့ ့" အပိုင္တြက္ထားေသာသံကြ်န္းသားမ်ားဆီမွစိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ေရရြတ္သံေတြထြက္လာၾကေလသည္။နတ္ ပန္းကေလးကိုပိုက္ကြန္ျဖင့္ျပစ္လိုက္ေသာလူေလးဦးကေတာ့နတ္ပန္းကေလးကိုဆဲဆိုကိ်မ္း ေမာင္းလိုက္ျပီး။ႏွစ္ေပခြပ ဲ တ္လည္ရွိေသာပိုက္ကြန္အေသးတစ္ခုကိုေဝွ႔ရမ္းကာနတ္ပန္းကေလးဆီကိုခုန္ ဝင္လာၾကျပန္ေတာ့သည္။ " မသာမ ႔ ့စုန္းမ ့ ့ ေသစမ္း ့ ့" " ေသာက္ကေဝမ ့ ့ယား ့ ့ ့" " ယား ့ ့က်ား ့ ့ "့ တည္ျငိမ္စြာရပ္ေနေသာနတ္ပန္းကေလးထံသို႔ေလးေနရာခြဲ၍ပိုက္ကြန္ေတြကေျပးဝင္လာၾကျပန္ေလ ျပီ။ထိုပိုက္ကြန္ေတြကိုသံမဏိႀကိဳးရွည္တစ္ခုျဖင့္ထိမ္း ေက်ာင္းထားၾကျပီးလိုအပ္သလိုလႈပ္ရွားနိုင္ၾကေလ၏။အခုလည္းပိုက္ကြန္ေတြကိုလႈိင္းလုံးသ႑ာန္အတိုင္းနိမ့္ ခ်ည္ျမင့္ခ်ည္ျဖင့္ခန္႔မွန္းရခက္ေအာင္ျပဳလုပ္ျပီးနတ္ပန္းကေလးကိုတိုက္ခိုက္လိုက္ၾကေလ၏။ " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့" " ခ်ြင္ ့ ့ခြ်င္ ့ ့ခြ်င္ ့ ့ခြ်င္ ့ ့"

144

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ထိုပိုက္ကြန္အေသးေလးထဲတြင္ငါးမ်ွားခ်ိပ္လိုခ်ိပ္ေကာက္ေလးမ်ားကမြမြတက္ေအာင္ပါေနသည္ကိုနတ္ပန္းက ေလးသတိထားလိုက္မိသည္။နတ္ပန္းကေလးမေရွာင္ပါ။လႈပ္လည္းမလႈပ္။မ်က္ေတာင္ပင္တစ္ခ်က္မ်ွမခပ္ ပါ။နတ္ပန္းကေလးကဝါးစိမ္းတုတ္ေတြကိုေစာင့္ေမ်ွာ္ေနသည္လား။မဟုတ္ပါေလ။ ဝါးလုံးေတြလည္းထြက္မလာပါ။ေရႊေရာင္အရိပ္တစ္ခုကနတ္ပန္းကေလး၏ေခါင္းေပၚကေနခုန္ေက်ာ္ ၍ထြက္လာေလသည္။တိုေရႊေရာင္အရိပ္ကေလထက္ ပင္လ်င္ျမန္သည္ဟုထင္ရေသာအရွိန္ျဖင့္ခုန္ပ်ံထြက္ လာျပီးလ်ွင္နတ္ပန္းကေလးထံတိုးဝင္လာေသာပိုက္ကြန္ေလးခုစလုံးကို။ဓါးႏွစ္လက္ျဖင့္ရိုက္ထုက္ကာ ကြယ္ေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့ဟူး ့ ့ဟူး ့ ့" " ထန္း ့ ့ထန္း ့ ့ထန္း ့ ့ထန္း" " ဟာ ့ ့ဘာႀကီးလဲဟ ့ ့ ့" " အလို ့ ့စုန္းမေနာက္တစ္ေယာက္ဟ ့ ့" ပိုက္ကြန္မ်ားကိုရိုက္ပုတ္ျပီးသည့္ေနာက္တြင္။မဟူရာကေျမျပင္ကိုက်လာသည့္အရွိန္အတိုင္းျမက္ခင္းေပၚ တြင္ဒူးေထာက္ေလ်ွာတိုက္ရင္း။ထိုင္ရာကေန မထဘဲစႀကၤာလွည့္တစ္ခုလိုမႊတ္မႊတ္လည္ေအာင္ လွည့္ပတ္သြားျပီးသံကြ်န္းသားေလးဦးဆီကိုတိုးဝင္သြားေလေတာ့သည္။ အံအားသင့္သြားေသာသံကြ်န္းသားေလးဦးမွာမဟူရာ၏ဓါးႏွစ္လက္အစြမ္းကိုေကာင္းေကာင္းႀကီးခံစားလိုက္ရ ေလျပီ။စႀကၤာသဖြယ္လွည့္ေနေသာမဟူရာကအရွိန္သပ္ ျပီးရပ္လိုက္သည္နွင့္သံကြ်န္းသားေလးဦးစလုံးေျမျပင္သို႔လဲက်သြားေလေတာ့သည္။ " ဝွစ္႕ ႕ ရႊမ္း ့ ့ရႊပ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့" " အား ့ ့အီး ့ ့အား ့ ့အူး ့ ့" သံကြ်န္းသားေလးဦးကိုခုတ္ပိုင္းသြားေသာမဟူရာ၏ဓါးႏွစ္လက္မွာလည္းေက်ာတြင္ခ်ိပ္ဆထ ြဲ ားသည့္ဓါးအိမ္အ တြင္းသိ႔ျု ပန္လည္ေရာက္ရွိေနေလျပီ။ဤသို႔ဆိုလ်ွင္ မဟူရာ၏လက္ႏွစ္ဖက္တြင္ကုိင္ ဆြထ ဲ ားသည္ကဘာျဖစ္လိမ့္မည္နည္း။မဟူရာရဲ႕လက္ထဲတြင္ကိုင္ထားသည့္အရာကသံ ကြ်န္းသားႏွစ္ဦး၏ေခါင္းျပတ္ႏွစ္လုံးသာျဖစ္ေလ၏။ မဟူရာကလက္ထားမွေခါင္းျပတ္ႏွစ္လုံးကိုသံ ကြ်န္းကလူေတြဆီျပစ္ေပးလိုက္ျပီး။ခါးကိုလက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ၾကြၾကြရြရြေလးေထာက္ကာသံကြ်န္းတစ္ဖြဲ႔လုံးကိုစိမ္ ေခၚသည့္ပုံစံျဖင့္ေလွာင္ၿပံဳးကေလး ျပံဳးျပလိုက္ ျပီးေနာက္။သံကြ်န္းသားေတြကိုမ်က္ႏွာထိမ်က္နွာထား ျဖင့္ေခါင္းဆတ္ျပလိုက္ေလသည္။ေရႊအိုေရာင္ကိုယ္က်ပ္အက်ီ ၤကိုနတ္ပန္းကေလး တို႔နည္းတူ အတြင္းမွကြယ္ဝတ္မထားဘဲ။ စစ္သူႀကီး ေတြဝတ္သလိုအျပင္သို႔ထုတ္၍ဝတ္ဆင္ထားေသာ မဟူရာ၏ပုံစံကစစ္နတ္ဖုရားမေလးတစ္ပါးလိုအလွႀကီးလွေနေလေတာ့သည္။ သံကြ်န္းသားေတြကေတာ့ နတ္သမီးရႈံးေအာင္လွပေသာနတ္ပန္းကေလးႏွင့္နတ္သမီးတစ္ပါးလိုလွ ပေသာမဟူရာတို႔၏အလွအပကိုမခံစားနိုင္ၾကရွာေပ။နတ္သမီးႏွစ္ပါး၏အလွအပကိုခံစားၾကဖို႔ေနေန သာသာဝူက်န္းကျပစ္ျပစ္ႏွစ္ႏွစ္ႀကီးဆဲဆို၍ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုလိုက္ေတာ့သည္။ " အပ်က္အေတြ ႔ ႔ ျပည့္တန္ဆာမေတြ ႔ ႔စုန္းမေတြ ႔ ႔ကေဝမေတြ ႔ ႔ ႔ နင္တို႔ကိုဘာလုပ္မိလို႔ ဒီေလာက္အထိအညိႈးတႀကီးနဲ႔ငါ့တို႔ကိုလာတိုက္ခိုက္ေနရတာလည္း ့ ့ ့ မင္းတို႔လူမွားျပီးတိုက္ေနတာကြ ႔ ႔ သိရဲ႕လားမင္းတိ႔လ ု ူမွားေနျပီကြ ႔ ႔ ႔ " ဝူက်န္းအတြက္တုန္႔ျပန္လိုက္ေသာအေျဖစကားသည္။တစ္ခ်ိန္လုံးျငိမ္သက္စြာရပ္ေနသည့္နတ္ပန္းက ေလးေရွ႕သို႔ခုန္ထြက္လာျပီးဝူက်န္တို႔လူစုကဝ ို ါးစူးခြ်န္လက္နက္ပုန္းျဖင့္ျပစ္ေပါက္လိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေလ

145

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေတာ့၏။ " ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့" " ထန္း ့ ့ထန္း ့ ့ဇြပ္ ့ ့ဒုတ္ ့ ့ေဖါက္ ့ ့" " အား ့ ့အီး ့ ့အူး ့ ့အင့္ ့ ့" " တိုက္ၾကေဟ့ ့ ့ေခြးမ ့ ့မသာမ ့ ့ကိုင္း အား " ေနမင္း၏အလင္းေရာင္ႏွင့္ေႏြးေထြးေသာေနေရာင္ျခည္တ႔ိုအားေကာင္းလာသည္ႏွင့္အတူတိုက္ပြဲ ကလည္းပို၍အားေကာင္းလာေလျပီ။တိုက္ပတ ြဲ စ္ပျြဲ ဖစ္ပြားလာသည္ႏွင့္အညီ။တိုက္ ၾကခိုက္ၾကသည့္အသံေတြကလည္းဆူညံစြာျဖင့္ထြက္ေပါ ္လာေတာ့၏။သံမဏိပိုက္ကြန္သံ ။ ဓါးခ်င္းခတ္သံ။ ေအာ္သံ။ ညီးညဴသံ။ဆဲဆိုသံတို႔ျဖင့္ဆူညံစြာထြက္ေပါ ္ေနသည့္ တိုက္ပအ ြဲ တြင္းကို။ ေခါင္းႀကီး၏ေအာင္ျမင္ခန္႔ညားလွေသာေအာ္သံႀကီးနွင့္အတူေျပးဝင္လာၾကသည့္အမဲလိုက္ေခြးဆယ့္ငါး ေယာက္ေၾကာင့္။မိန္းမလွေလးႏွစ္ေယာက္ကိုပင္ နိုင္ေအာင္မထိမ္းနိုင္ေသာသံကြ်န္းသားမ်ားမွာျပာ ေတာက္၍သြားၾကေလေတာ့သည္။ " သံကြ်န္းသားမွန္သမ်ွ အကုန္သာသတ္ျပစ္ေဟ့ေခြးမ်ိဳးေတြ ႔ ႔ ယား ့ ့ "့ " ေခြးမ်ိဳးေတြကို တိုက္ၾကေဟ့ ့ ့ ့" " ေသၾကစမ္း ပင္လယ္ဓါးျပေတြ ့ ့ ့" ေခါင္းႀကီးႏွင့္အမဲလိုက္ေခြးတို႔ဝင္လာျပီးေနာက္မိနစ္အနည္းမ်ွအၾကာတြင္။ငရဲတမ်ွဆူညံေနေသာ ေအာ္သံဟစ္သံေတြကေလ်ာ့ပါးသြားေလေတာ့သည္။သို႔ေသာ္လည္းတိုက္ပက ြဲ ေတာ့မျပီးေသးေပ။ နတ္ပန္းကေလးေတြးထင္ထားသည့္တာေမာအ ဖ်က္သမားေတြကေျခာက္ဦးထဲသာျဖစ္ေလ၏။တ ကယ္တန္းကေျခာက္ဦးမကပါ။လက္က်ိဳးကိုပါထဲ့၍ တြက္လ်ွင္ခုႏွစ္ေယာက္တိတိရွိေလသည္။ လက္က်ိဳးညီေနာင္ႏွင့္မဟူရာ။အသက္ငါးဆယ္ေက်ာ္လူႀကီးတစ္ဦးကိုရင္ဆိုင္သည့္သူေတြကေခါင္းႀကီးႏွင့္ ေမာက္က်င္း။ေလွသူႀကီးဘိန္းစားအို၊နားရြက္ျပတ္ႏွင့္မ်က္စိေမွးေသာလူကနတ္ပန္းကေလးကိုဝိုင္းတိုက္ေနၾက သလို။တာေမာအဖ်က္သိုင္းသမားလူဝၾကီးတစ္ဦးကိုကေတာ့အမဲလိုက္ေခြးဆယ္ေကာင္ကပိုင္နိုင္စြာထိမ္းသိမ္း ထားၾကေလသည္။က်န္သည့္အမဲလိုက္ေခြးငါးေကာင္ကေနာက္လိုက္သံကြ်န္းသားမ်ားကိုရွင္းလင္းျပီးသည္နွင့္ လူဝႀကီးကိုဝိုင္းတိုက္ေနေသာအဖြဲ႕သားမ်ားႏွင့္ပူးေပါင္းလိုက္သည့္အခါတြင္လူဝႀကီးတစ္ေယာက္အရွင္ လတ္လတ္ငရဲေယာက္သြားသကဲ့သို႔အေျခအေနဆိုးသြားရေလေတာ့သည္။ အမဲလိုက္ေခြးေတြ၏ပူးေပါင္းတိုက္ကြက္ကနဂါးညိႈ႕ခ်က္ဝကၤပါသိုင္းကြက္ျဖစ္ေလ၏။ ႏွယ္ႏွယ္ရရသိုင္းကြက္ေတာ့မဟုတ္။ပူးေပါင္းသိုင္းကြက္ျခင္းသာယွဥ္မည္ဆိုလ်ွင္နဂါးညိႈ႕ခ်က္ကိုမွီနိုင္မည့္ပူး ေပါင္းသိုင္းကြက္မ်ိဳးသိုင္းေလက၌မရွိေတာ့ေပ။ရွင္းရန္ႏွင့္ေသြးတစက္တို႔အဖန္ဖန္အခါအခါစစ္ ေဆးျပီးဟာကြက္မရွိေတာ့မွသင္ၾကားေလ့က်င့္ရန္အတြက္ခ်ေပးခဲ့သည့္ပူးေပါင္းတိုက္ကြက္ျဖစ္ေလ၏။ လူဆယ္ဦးႏွငပ ့္ င္တာေမာအဖ်က္သိုင္းသမားနွစ္ေယာက္ေလာက္ကိုထြက္ေပါက္မရွိေအာင္အေသခ်ဳပ္ထိမ္းထ ားနိုင္သည့္ပူးေပါင္းသိုင္းကြက္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ေနာက္ထပ္အမဲလိုက္ေခြးငါးဦးဝင္လာသည္ ႏွင့္လူဝႀကီးမွာစျပီးဘဝပ်က္ရေလေတာ့သည္။အေပၚကေနမိုး၍ခုတ္လိုက္ေသာလူသုံးေယာက္ ၏ဓါးကိုလူဝႀကီးကလက္ထဲမွမွိန္းလက္နက္ျဖင့္ခုခံလိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္။အရပ္ေလးမ်က္ႏွာကေနတိုက္ ခိုက္လိုက္ေသာဓါးခ်က္ေတြကလူဝႀကီးထံက်ေရာက္လာျပန္ေတာ့သည္။ ထိ႔ထ ု က္ဆိုးဝါးသည္ကအမဲလိုက္ေခြးေတြ၏လက္ထဲမွဓါးရွည္ႀကီးေတြကလူဝႀကီးရဲ႕ျပစ္မလြခ ဲ ႏၶာကိုယ္ႀကီးဆီ ကိုလွံျဖင့္ေပါက္သလိုျပစ္ေပါက္လိုက္ေသာဓါးခ်က္ေတြျဖစ္ေလသည္။အမဲလိုက္ေခြးေတြက လူဝႀကီးကိုဓါးရွည္ျဖင့္အလြတ္ျပစ္ေပါက္လိုက္ၾကျခင္းေတာ့မဟုတ္ပါ။အမဲလိုက္ေခြးေတြကိုင္ေသာဓါး၏ဓါးရိုး

146

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

တြင္သုံးေပခြခ ဲ န္႔ရွည္လ်ားသည့္သံႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကပါေနေလသည္။အမဲလိုက္ေခြးေတြက၎တို႔ရ႕ဲ ဓါးကိုလို အပ္သလိုသုံးနိုင္ရန္အတြက္လက္ေကာက္ဝတ္ႏွင့္ဓါးရိုးကိုသံႀကိဳးျဖင့္ခ်ည္ေနွာင္ထားၾကျခင္းသာျဖစ္ေလ၏။ လူဝႀကီးမွာလုံးဝေမ်ွာ္လင့္မထားသည့္အခ်ိန္။လုံးဝမျဖစ္နိုင္သည့္အေနအထားကေနဝင္လာေသာဓါးခ်က္ေတြ ေၾကာင့္အသက္ရႈမွားသြားရေလေတာ့သည္။အေပၚခုတ္လာသည္ကသုံးဦး။ ေရွ႕ေနာက္ဝဲယာ ကေနညွပ္ေနသည့္ဓါးသမားကေလးဦး။ထိုဓါးသမားေလးဦး၏ခါးလည္ကေနလွံရွည္သဖြယ္ထိုးထြက္လာ သည္ကသံႀကိဳးတပ္ထားသည့္ဓါးရွည္ငါးလက္။ ထိ႔ေ ု နာက္ ့ ့ ့ ေပါင္လယ္ႏွင့္ဒူးေခါင္းကိုျဖတ္တိုက္လိုက္ၾကသည့္ႀကိဳးတပ္ဓါးရွည္ေတြက ထပ္ေဆာင္း၍ဝင္လာ ေသာအခါအသက္ရႈမွားသြားရာကေနအသက္ရႈရပ္သြားေလေတာ့သည္။ " အား ့ ့ ့" လူဝႀကီးမွာအသံနက္ႀကီးျဖင့္ေအာ္ဟစ္၍အသက္ေပ်ာက္သြားပါေသာ္လည္း။ေျမျပင္ေပၚသို႔လဲက်မသြား ပါေလ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာသံႀကိဳးတပ္ထားသည့္ဓါးမ်ားကလူဝႀကီးလဲက်မသြားေအာင္ထိမ္းေပးထားသ လိုျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။အမဲလိုက္ေခြးေတြကလက္ထဲကသံႀကိဳးကိုလႈပ္ခါ၍သိမ္းလိုက္သည့္အခါမွလူဝႀကီး မွာဘိုင္းကနဲလဲက်သြားေလေတာ့သည္။အမဲလိုက္ေခြးအုပ္ႀကီးမွာလူဝ ႀကီးကိုဂရု မစိုက္ေတာ့ဘဲ။အေရးနိမ့္စျပဳေနျပီျဖစ္သည့္ေခါင္းႀကီးနွင့္ေမာက္က်င္းတို႔ထံေျပးသြားၾကေလေတာ့သည္။ အမဲလိုက္ေခြးေတြဝိုင္းအုံလိုက္ၾကသည္ႏွင့္ေစာေစာကက်ားရဲတစ္ေကာင္လိုတိုက္ခိုက္ေနသည့္သံ ကြ်န္းသားႀကီးမွာျခေသၤ့တို႔အလယ္ကသိုးငယ္ေလးလိုျဖစ္သြားရရွာေလေတာ့သည္။ " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွစ္ ့ ့ရႊမ္း ့ ့" " ဒုတ္ ့ ့ဒုတ္ ့ ့ဒုတ္ ့ ့စြပ္ ့ ့" " အား ့ ့ ့" ေခါင္းႀကီးႏွင့္အမဲလိုက္ေခြးတို႔ကလဲက်သြားေသာလူကလ ုိ ည ွ မ ့္ ၾကည္ေ ့ တာ့ဘ။ဲ နတ္ပန္းကေလးႏွင့္ မဟူရာကိုကူညီရန္လူခ၍ ြဲ ဝင္လိုက္ၾကေလသည္။သို႔ပါေသာ္လည္းနတ္ပန္းကေလးႏွင့္မဟူရာတို႔၏ အေျဖစကားက။ " မလာနဲ႔ ႔ ႔ ႔ " " မလိုဘူး ့ ့ ့" လက္က်ိဳးတိ႔ည ု ီအကိုမွာႏွစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနသည့္တိုင္မဟူရာ၏ဓါးႏွစ္လက္ေအာက္တြင္ ဒုကၡပင္လယ္ေဝေနၾကေလသည္။ " ခစ္ ့ ့ခစ္ ့ ့ခစ္ ့ ့ဒါလားအေမွာင္သိုင္း ့ ့တာေမာအဖ်က္ဆိုတာ ့ ့ ့ေသခ်ာမွ ေလ့က်င့္မထားဘဲကိုး ့ ့ ့ ျပီးေတာ့ အားကလည္းနည္းလိုက္တာလြန္ပါေရာလား ့ ့ ့မိန္းကေလးေလာက္ေတာင္အားမရွိဘူး ႕႕႕႕ ခစ္ခစ္ခစ္ ့ ့ ့" မဟူရာ၏ခနိုးခနဲ႔စကားေၾကာင့္ဝူက်န္းႏွင့္ဝူခ်င္မွာေဒါသထြက္သြားရံုမွအပဘာမွမတုန္႔ျပန္နိုင္ရွာ။မဟူရာ ရဲ႕ဓါးႏွစ္လက္ကိုသာလူးလိမ့္ေရွာင္ေနရသည္။မဟူရာေျပာလဲေျပာစရာပင္သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က လည္းသံကြ်န္းသခင္၏သားသမီးငါးေယာက္ထဲတြင္သိုင္းပညာအညံ့ဆုံးနွစ္ေကာင္ျဖစ္ေနသည္မဟုတ္ပါလား။ မဟူရာကခနိုးခနဲ႔စကားဆိုရင္းဝူခ်င္ထံပို၍တိုးဝင္၍ဖိတိုက္လိုက္ေလသည္။ဓါးႏွစ္စလုံးဝူခ်င္ထံေရာက္ သြားေသာေၾကာင့္ဝူခ်င္ကေနာက္သို႔ဆုတ္ေပးလိုက္ရသည္။ဝူခ်င့္ကိုမဟူရာမဲတိုက္လိုက္သည့္မ်က္ေတာင္ ႏွစ္ခ်က္သုံးခ်က္ခပ္စာသည္။လက္က်ိဳးအတြက္အခြင့္အေရးအမ်ားႀကီးျဖစ္ေပါ ္သြားေလေတာ့၏။

147

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ထိ႔ေ ု ၾကာင့္လက္က်ိဳးကညီျဖစ္သူ၏နေဘးသို႔လ်င္အျမန္ခုန္ဝင္တိုးကပ္လိုက္ေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္မဟူ ရာကိုဆူးပန္းတစ္ရာသိုင္းကြက္ကိုေဖာ္၍တိုက္ခိုက္ရန္စဥ္းစားလိုက္ျပီးေနာက္။သိုင္းကြက္ကိုခင္းလိုက္ျပီး လက္က်ိဳးဝူက်န္းကျပံဳးလိုက္ေလေတာ့သည္။သူ႔အျပံဳးကၾကာၾကာမခံ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ သူဝင္သြားသည့္အခ်ိန္မွာဝူခ်င္ကိုဖိတိုက္ေနေသာမဟူရာကေနရာတြင္မရွိေတာ့ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေလ၏။ ဝူခ်င္ကိုအသာစီးရေနေသာမဟူရာကဝူက်န္းဝင္လာသည့္အခ်ိန္မွာပင္ေနာက္သို႔ခုန္ဆုတ္သြားကာေျမ ႀကီးေပၚတြင္မုဆိုးဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး။ဓါးႏွစ္ လက္ကိုလည္းေျမႀကီးေပါ ္မွာၾကက္ေျခခတ္ခင္းျပီး ကိုင္ထားလိုက္ေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္မဟူရာကေျမႀကီးကိုေနာက္ေျချဖင့္ အားကုန္ကန္လိုက္ျပီးလက္က်ိဳးညီေနာင္ဆီဝါးလုံးထိုးခုန္ဝင္သြားေလေတာ့သည္။ ေစာေစာကလက္က်ိဳးဝူက်န္းကအပိုင္တြက္ျပီးျပံဳးလိုက္သည့္အျပံဳးမ်ိဳးကို။ေလထဲကိုခုန္ဝင္သြားေသာ မဟူရာကလည္းျပံဳးလိုက္ေလ၏။သို႔ေသာ္။မဟူရာ၏အျပံဳးကဝူက်န္းရဲ႕အျပံဳးထက္ပို၍အ ဓိပၸာယ္ရွိလွေပသည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္မဟူရာ ရဲ႕နားထဲသို႔တိုးဝင္လာေသာနတ္ပန္းကေလး၏ေလ ခြ်န္သံေၾကာင့္ပင္။နတ္ပန္းကေလးကသုံးေယာက္တစ္ေယာက္ကိုတည္၍ရင္မဆိုင္ဘဲ။လ်င္ျမန္ဖ်တ္လတ္မႈကို ဦးစားေပးကာေရွာင္တိမ္းျပီးအေဝးကေနသာသူမ၏လက္နက္ႏွင့္လူသုံးေယာက္ကထ ြဲ ြက္မသြားေအာင္သာ ထိမ္းခ်ဳပ္၍တိုက္ခိုက္ေနေလသည္။ထိုလူသုံးေယာက္ထဲမွလူတစ္ေယာက္ကအျခား အဖြ႔က ဲ ိုကူမည့္ဟန္ျပလာလွ်င္နတ္ပန္းကေလးကသူမဆီေရာက္လာေအာင္ျပန္ဖိတိုက္ျပီးေခၚထားသလို။က်န္ ႏွစ္ဦးကအဖိခံရသူကိုဝင္ကူလ်ွင္နတ္ပန္းကေလးကေရွာင္တိမ္းထြက္သြားေလသည္။ထို႔ေနာက္ေဝးက သာလွမ္း၍ျပန္တိုက္ခိုက္ေနျပီးသူမ၏အနားကိုအကပ္မခံေပ။နတ္ပန္းကေလး၏နဂါးေသြးတစက္သိုင္းကြက္ ေၾကာင့္ေလွသူႀကီးတိ႔မ ု ွာတစ္ဦးခ်င္းလည္းမယွဥ္နိုင္။သုံးေယာက္ေပါင္းတိုက္ျပန္လည္းနတ္ပန္းကေလးကအနာ းကိုအကပ္မခံ။နတ္ပန္းကေလးလက္ထဲမွရုန္းထြက္လိုက္ျပန္ရင္လည္းနတ္ပန္းကေလး၏လိုက္ဖိတိုက္ျခင္းကိုခံ ရလိုက္ရျပန္ႏွင့္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ေလွသူႀကီး၊နားျပတ္၊မ်က္ေမွးတို႔ကနတ္ပန္းကေလး၏ စသလိုေနာက္သလိုတိုက္ခိုက္ေနမႈကိုသီးမခံနိုင္ေတာ့သည့္အဆုံးအျမင့္ဆုံးသိုင္းကြက္။အျမင့္ဆုံးေသာအ ရွိန္အဟုန္ျဖင့္နတ္ပန္းကေလးထံတိုးဝင္၍လုံးရန္ႀကိဳးစားအားထုတ္လိုက္ၾကေတာ့သည္။ ဤသည္ကားနတ္ပန္းကေလးေစာင့္စားေနေသာအခ်ိန္ကာလပင္ျဖစ္ေလေတာ့၏။ထိုလူသုံးဦး၏စိတ္ ထဲတြင္သူမကိုသတ္ရန္လျြဲ ပီးဘာမွသတိမရေတာ့သည့္အခ်ိန္ကိုနတ္ပန္းကေလးေစာင့္ေနခဲ့ျခင္းသာျဖစ္ ေလေတာ့သည္။ေလွသူႀကီးသို႔သိုင္းကြက္ေျပာင္းလိုက္သည္ႏွင့္ေဘးခ်င္းယွဥ္၍တိုက္ေနေသာမဟူရာကို အတြင္းအားပို႔လႊတ္သည့္နည္းျဖင့္ေလခြ်န္၍အခ်က္ေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္။ေလွသူႀကီးတို႔သုံးဦးအတင္းဝင္ၾကသည့္အခ်ိန္။လူတစ္ေယာက္ကိုအတင္းဖိေနေသာမဟူရာအ ေနာက္ကိုခုန္ဆုတ္သြားသည့္အခ်ိန္တြင္။နတ္ပန္းကေလး၏ဝတ္ရံုစကေလထဲသို႔ရိုက္ခတ္သြားသည့္အသံႏွင့္ အတူ။က်ယ္ေလာင္စူးရွလွသည့္သမင္းေအာ္သံကထြက္ေပါ ္လာေလေတာ့သည္။ " ဖန္း ့ ့ ့ဖန္း ့ ့" " ဟမ္း ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ေဟာင္း ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့" နတ္ပန္းကေလး၏ေအာ္သံအဆုံးတြင္မဟူရာကေျမျပင္တြင္မုဆိုးဒူးေထာက္အေနအထားျဖင့္ထိုင္ထားရာမွမ်ွား တစ္စင္းျပစ္လိုက္သည့္အတိုင္းဝူက်န္းတို႔ညီအကိုဆီတရွိန္တိုးေျပးဝင္သြားေလေတာ့သည္။ နတ္ပန္းကေလးကေတာ့မဟူရာႏွင့္ဆန္႔က်င္ျပီးထိပ္တိုက္ေျပးဝင္လာေသာေလွသူႀကီးတို႔သုံးဦးႏွင့္လြတ္ကင္းရ ာျဖစ္သည့္အေနက္ဖက္ကိုေျခလွမ္းသုံးေလးလွမ္းစာေလာက္ခုန္ဆုတ္ေပးလိုက္ေလသည္။ ထိ႔ေ ု နာက္တြင္ေတာ့။နတ္ပန္းကေလး၏ေသမင္းေအာ္သံေၾကာင့္ႏွလုံးေလရိုက္ကာစကၠန္႔အေတာ္ၾကာၾကာ ေလာက္သတိလစ္သြားၾကသည့္သံကြ်န္းသားေတြမွာဘာမွန္းညာမွန္းမသိလိုက္ရဘဲငရဲကိုတန္း၍ေရာက္သြား

148

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ၾကေလေတာ့သည္။မဟူရာ၏ဓါးႏွစ္လက္ကသတိလစ္ျပီးေတာင့္တင္းသြားသည့္ဝူက်န္းတို႔ညီအကိုႏွစ္ ေယာက္ရဲ႕ေခါင္းကိုတိကနဲပိုင္းျဖတ္လိုက္သလို။နတ္ပန္းကေလးကလည္းသူမ၏ေအာ္သံေၾကာင့္ ဟန္ခ်က္ပ်က္ျပီးေရွ႕တိုးလဲက်လာေသာလူႏွစ္ဦးရဲ႕ေခါင္းကိုရိုက္ခလ ြဲ ိုက္ျပီးေနာက္။ေသမင္းအကာၾကား မွာေမွာက္ခုန္လဲေနေသာမ်က္ေမွး၏လည္တိုင္ကိုေျခဖေနာင့္ျဖင့္ေပါက္ကာေဆာင့္ခ်ိဳး၍သတ္လိုက္ေလ ေတာ့သည္။ေသမင္းေအာ္သံ၏အဖ်ားခပ္မႈၾကာင့္သတိလစ္ထိပ္လန္႔သြားၾကေသာေခါင္းႀကီးႏွင့္အမဲလိုက္ေခြး အုပ္စုသတိျပန္ဝင္လာသည့္အခါမွာေတာ့တိုက္ပက ြဲ အားလုံးျပီးဆုံးသြားေလျပီ။ ကြမ္းတစ္ယာညက္ေတာင္မၾကာလိုက္သည့္အခ်ိန္အတြင္းမွာပင္သံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္းအားထားရ ေသာလူမ်ားႏွင့္ေသြးသားရင္းခ်ာေတြက။ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္။ဘာ့ေၾကာင့္မွန္းမသိဘဲတစ္ဖြဲ႔ လုံးျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းေအာင္အသတ္ခံလိုက္ရေလေတာ့သည္။အမဲလိုက္ေခြးေတြကျပန္႔က်ဲေနေသာအေလာင္း ေတြကိုဆက ြဲ ာထပ္လိုကၾ္ ကျပီးေနာက္။သစ္ကိုင္းေျခာက္ေတြသစ္ခက္ေျခာက္ေတြရွာေဖြကာမီးပုံရႈိ႕လိုက္ၾက ေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္ေတာစပ္ထဲတြင္အမဲလိုက္ေခြးေတြဝွက္ထားေသာျမင္းလွည္းေပၚသို႔လူခတ ြဲ က္ကာ ခ်န္စု နယ္သို႔သြားရန္အတြက္ခရီးဆက္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ျမင္းလွည္းကေလးဘီးစလိမ့္လိုက္သည္ႏွင့္ ေခါင္းႀကီး၏အေတြးထဲကိုမုန္ညင္းခ်ဥ္ကဝင္လာေလေတာ့သည္။မုန္ညင္းခ်ဥ္တစ္ေယာက္တည္းႏွင့္ဆူပူ အုံ႔ၾကြေနေသာေဒသကိုထိမ္းနိုင္ပါ့မလားဟုေတြးကာပူလိုက္မိေလသည္။ မုန္ညင္းခ်ဥ္မွာဆူပူေနေသာေဒသကိုထိမ္းနိုင္သည္မထိမ္းနိုင္သည္ကိုေတာ့မသိ။မနက္ျဖန္မနက္ ေစာေစာတြင္အနက္ေရာင္သိုင္းသမားေလးဦးႏွင့္ယွဥ္ျပိဳင္ရန္ခ်ိန္းဆိုထားေလျပီ။ ခ်န္စုနယ္အတြင္းရွိနတ္ပန္းကေလး၏ဂိုဏ္းကိုသစၥာခံရန္လာေရာက္ေတာင္းဆိုေသာအနက္ေရာင္ သိုင္းသမားေလးဦးကိုတိုက္ခိုက္ရန္စိမ္ေခၚလိုက္ျပီး။ထိုအနက္ေရာင္ဂိုဏ္းေလးဂိုဏ္းကိုပတ္သိမ္းဖို႔မုန္ညင္း ခ်ဥ္ကႀကံစဥ္ထားသည္ကိုသာေခါင္းႀကီးသိရင္လန္႔ဖ်ားပင္ဖ်ားသြားေလာက္ေပ၏။ နတ္ပန္းကေလးတို႔အဖြ႔က ဲ ျမင္းလွည္းကိုေက်ာ့ေက်ာ့ေလးေမာင္း၍ထြက္လာသည့္အခ်ိန္တြင္။ေရႊျခဴး ေတာအုပ္အတြင္း၌တညတာပုန္းေအာင္းေနၾကျပီး။မနက္လင္းမွလမ္းမႀကီးအတိုင္းေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည့္လာၾကသည့္က်င္စုတို႔ဂိုဏ္းေျပးငါးေယာက္ကေတာ့ေက်ာေကာ့ေနၾကေလျပီ။ က်န္းရွင္း၏ဓါးခ်က္ေၾကာင့္ဒါဏ္ရာရသြားေသာဘႀကီးျဖစ္သူဝူကြမ္ကိုငဲ့ညာျပီးအေနာက္ကေနျဖည္း ေအးသက္သာစြာလိုက္လာခဲ့သည့္သံကြ်န္းသခင္ႀကီးရဲ႕သားအလတ္ဝူစူးထိုက္လက္ခ်က္ႏွင့္အသက္ေမ်ာ့ ေမ်ာ့သာရွိၾကေလေတာ့သည္။က်င္စုဆီကအျဖစ္သနစ္အစုံအလင္ကိုၾကားလိုက္ရလိုက္ရျပီးသည့္ေနာက္တြင္ဝူ စူးထိုက္ရဲ႕ေဒါသလက္ဝါးကက်င္စု၏ငယ္ထိပ္တည့္တည့္ကိုက်ေရာက္သြားေလေတာ့သည္။ " ေဖ်ာင္း ့ ့ခြပ္ ့ ့" ဝူစူးထိုက္၏လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေၾကာင့္က်င္စုလဲက်ေသဆုံးသြားေလျပီ။ သိ႔ေ ု သာ္လည္းဝူကြမ္ႏွင့္ဝူစူးထိုက္တို႔မွာမေသမရွင္ျဖစ္ေနၾကသည့္ငါးမန္းႀကီးတို႔ကိုလွည့္မၾကည့္နိုင္ ေတာ့။ထို႔အတူဝူကြမ္ရရွိထားေသာဒါဏ္ရာအနာတရ ကိုပင္ဂရုမစိုက္နိုင္ေတာ့ဘဲျမင္းလွည္းကိုတရၾကမ္း ေမာင္းႏွင္သြားၾကေလေတာ့သည္။အေနာက္ကေနက်ားလိုက္၍ေျပးရလာသည့္အ တိုင္းအသဲအသန္ေမာင္းႏွင္လာေသာဝူစူးထိုက္၏ျမင္းလွည္းသည္။ေန႔ခင္းသုံးဗဟိုရ္စည္တီးေလာက္သည့္ အတြင္မနက္ခင္းကတိုက္ပျြဲ ဖစ္ပြားခဲ့ေသာေနရာအနီးအနားကိုေရာက္လာခဲ့ေလေတာ့၏။ မီးခိုးေတြတအူအူထြက္ေနသည့္အရာကိုဝူစူးထိုက္ကအေဝးကေနလွမ္းျမင္ေနရပါေသာ္လည္းအမႈမဲ႔အ မွတ္မဲ့သာထင္မိ၍ျမင္းလွည္းကိုအရွိန္မေရွာ့ဘဲျဖတ္သန္းေမာင္းႏွင္သြားလိုက္မိေလသည္။ ထိုသ႔ျို ဖတ္ေက်ာ္ရင္းမွမီးခိုးတအူအူထြက္ေနသည့္အရာကိုေသခ်ာၾကည့္လိုက္မိသည့္အခါတြင္စိတ္ထဲမွ

149

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ထင့္ခနဲျဖစ္သြားေလသည္။ထို႔ေနာက္ဝူစူးထိုက္သည္ေတာစပ္အတြင္းသို႔ေျပးဝင္ေတာ့မည့္ျမင္းကိုဇက္ႀကိဳး တင္းေနေအာင္ဆ၍ ြဲ ရပ္တန္႔လိုက္ေလေတာ့သည္။အရွိန္ႏွင့္ေျပးလႊားေနစဥ္တုံ႔ကနဲေနေအာင္အရွိန္ အတန္႔ခံလိုက္ရေသာျမင္းကေရွ႕ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းလိပ္ေခါက္သြားျပီးငိုက္က်သြားေလေတာ့၏။ ထိ႔ေ ု နာက္ျမင္းလွည္းအိမ္မွာေဘးသို႔တိမ္းေစာင္းသြားျပီးလွည္းဘီးကတစ္ခုကဝင္ရိုးကေနကြ်တ္ထြက္သြား ေလေတာ့သည္။ျမင္းလွည္းအိမ္မွာလည္းလမ္းမ အတိုင္းေလ်ာတိုက္၍ပါသြားေလေတာ့သည္။ ေမာင္းႏွင္လာသည့္အရွိန္ကျပင္းလြန္းသည့္အတြက္လဲက်သြားသည့္ျမင္းပင္ျမင္းလွည္းေရွာထိုးသြား သည့္ေနာက္ကိုသုံးေလးပတ္လိမ့္၍ပါသြားေလေတာ့သည္။ျမင္းကေတာ့ေသေလျပီထင္၏။ " ဟီး ့ ့ဟီး ့ ့ဟီး ့ "့ " ေျဗာ ့ ့ဝေရာ ့ ့ဗုန္း ့ ့ " " အား ့ ့အ ့ ့ ဘာျဖစ္တာလဲဟ စူးထိုက္ရ ႔ ႔ " လွည္းအိမ္အတြင္းမွလူးလိမ့္ထကာေမးလိုက္ေသာဘႀကီးျဖစ္သူကိုပင္ဝူစူးထိုက္မွာေကာင္းစြာမေျဖေပး နိုင္ေတာ့ေပ။ " ျမန္ျမန္လိုက္ခဲ့ ဘႀကီး ့ ့အကုန္ေသၾကျပီထင္တယ္ ့ ့" ဘာမွန္းညာမွန္းမသိေသးေပမယ့္ေရးႀကီးသုတ္ျပာျဖင့္ေျပးသြားေသာဝူးစူးထိုက္ေနာက္ကိုအားယူျပီး ဝူကြမ္ကေျပးလိုက္သြားေလေတာ့သည္။ " အား ့ ့ ့အား ့ ့ေတာက္ ့ ့ျပည္မသားေတြေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့ကြာ ့ငါ့ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြအတြက္ မင္းတို႔လည္ေခ်ာင္းေသြးကိုေဖါက္ေသာက္ျပစ္မယ္ကြနားလည္လား ့ ့ ့ အီးဟီးဟီး ႔ ့အကိုႀကီး ့ ့အကိုေလး ျဖစ္မွျဖစ္ရေလဗ်ာ ့ ့အားဟားဟား ့ ့ ့သံကြ်န္းသားတဲ့ကြ ႔ ႔ သံကြ်န္းသားတဲ့ေဟ့ ့ ့ ့ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့ ့ ့" အေနာက္ေျပးလိုက္လာေသာဝူကြမ္၏ရင္ဝကိုဝူစူးထိုက္ရဲ႕ငိုေၾကြးသံကေဆာင့္ကန္လိုက္သလိုျဖစ္သြားေစေတ ာ့သည္။ျမင္ရသည့္ျမင္ကြင္းကိုလည္းဝူကြမ္တစ္ေယာက္မယုံၾကည္နိုင္ေပ။ အကင္းေသစျပဳေနသည့္မီးခိုးေငြ႔တလူလူၾကားတြင္မီးကြ်မ္းထားေသာအေလာင္းေတြ။ မီးေကာင္း ေကာင္းမစြေ ဲ သးေသာအေလာင္းေတြႏွင့္မီးခိုးမႈိင္းမိ၍မည္းတူးေနေသာအေလာင္းေတြကပုံေနေလ၏။ ေနရာအႏွ႔ံ၌က်ဲပ်ံေနေသာသံမဏိပိုက္ကြန္။မွိန္း။ခရင္းခြလက္နက္ေတြ။သံကြ်န္းသားတို႔စက ြဲ ိုင္သည့္အ သံုးအေဆာင္လက္နက္ေတြက။ဘယ္သူဘယ္ဝါျဖစ္ေၾကာင္းဝူကြမ့္ကိုေျပာျပေနေလသည္။ ေလတစ္ခ်က္အေဝွ႔မွာပ်ံ႕လြင့္လာသည့္မီးခိုးမည္းမည္းႏွင့္မီးသင့္ထားေသာအေလာင္းမွထြက္လာသည့္ေညွာ္ နံ႔ျပင္းျပင္းၾကားထဲတြင္ဝူကြမ္ဒူးေထာက္လဲက်သြားေလ၏။ထို႔ေနာက္။ ျမက္ပင္ေတြကိုက်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆက ြဲ ိုင္လိုက္ျပီးဝူကြမ္တစ္ေယာက္စိတ္ရွိလက္ရွိေအာ္ဟစ္လိုက္ ေတာ့သည္။သို႔ေသာ္လည္းခံစားရသည့္ေဝဒနာကမေဖာ္ျပတတ္ေအာင္ကိုမ်ားျပားေနေသာေၾကာင့္ဝူကြမ္ ၏ပါးစပ္မွအားဟူေသာစကားလုံးထက္ပို၍ထြက္မလာေတာ့ေပ။ " အား ့ ့႕႕႕႕" "အား ့ ႕့ ႕႕႕" အေလာင္းပုံနားမွာတစ္ေယာက္။ကြင္းျပင္ထဲမွာတစ္ေယာက္အရုပ္ႀကိဳးျပတ္သြားသလိုလဲက်ငိုေၾကြးေနၾက ေသာလူႏွစ္ေယာက္မွာအနည္းငယ္မ်ွစိတ္တည္ျငိမ္သြားၾကပံုရေလသည္။ထို႔ေနာက္တြင္။ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကိုသာမီးကြ်မ္းေသးသည့္ဝူက်န္း၏အေလာင္းႏွင့္လက္တစ္ဖက္မီးကြ်မ္းသြားေသာဝူခ်င့္အ ေလာင္းကိုဆထ ြဲ ုတ္လိုက္ၾကျပီးေနာက္။သစ္ကိုင္းေျခာက္မ်ားရသေလာက္ရွာေဖြၿပီးကိုင္း

150

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေျခာက္ေတြအေပါ ္မွသစ္ကိုင္းအစိမ္းမ်ားကိုတင္ကာမီးမစြေ ဲ သးေသာအေလာင္းေတြကိုမီးသျဂိဳ ၤလ္ေပး လိုက္ၾကေလ၏။ထို႔ေနာက္ျပဳတ္ထြက္သြားေသာလွည္းဘီးကိုျပန္တပ္ဆင္လိုက္ျပီး။ျမင္းအေသကိုလွည္းထမ္းပို းကေန ျဖဳတ္ကာဝူက်န္းႏွင့္ဝူခ်င္၏အေလာင္းကိုလွည္းေပၚတင္ျပီးလိုက္ျပီးဝူးစူးထိုက္ကလွည္းကိုဆြဲ ရန္ျပင္ေလ ေတာ့သည္။ဝူကြမ္ကျမင္းလွည္းေမွာက္သြားတုန္းကထြက္က် သြားသည့္ေစာင္တစ္ထည္ ေကာက္ယူျပီးတူေတာ္ေမာင္ႏွစ္ေယာက္၏အေလာင္းေပၚလႊမ္းျခံဳေပးလိုက္ေလသည္။ ထိ႔ေ ု နာက္တြင္ဝူကြမ္ကျမင္းလွည္းကိုအေနာက္ကေနကူတြန္းေပးရင္း။ေနွးေကြးေလးလန္ေသာေျခ လွမ္းမ်ားျဖင့္ေတာအတြင္းသို႔ဝင္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကေလေတာ့သည္။ ညသန္းေခါင္ယံအခ်ိန္တြင္နတ္ပန္းကေလးတို႔အဖြ႔သ ဲ ည္နန္က်ိဳးျမိဳ႕ထဲသ႔ေ ို ရာက္ရွိသြားၾကေလေတာ့၏။ နတ္ပန္းကေလးတို႔အဖြ႔သ ဲ ည္ညလုံးေပါက္ဖြင့္ေသာေဆြသဟာအမည္ရွိစားေသာက္ဆိုင္နွင့္တည္းခို ေဆာင္ ထားတြထ ဲ ားဖြင့္ထားသည့္ဆိုင္တြင္တစ္ညတာအိပ္စက္အနားယူရန္အတြက္စာရင္းေပးသြင္းလိုက္ၾကေလသ ည္။အိပ္ခန္းအတြင္း၌ကိုယ္လက္သန္႔စင္ၾကျပီးေအာက္ထပ္ရွိစားေသာက္ဆိုင္တြင္လူျပန္စုမိၾကသည့္အခါတြင္ ေခါင္းႀကီးကတစ္ေနကုန္ခ်ဳပ္တီးလာရသည့္ေမးခြန္းကိုနတ္ပန္းကေလးအားေမးခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ " သမီး ့ ့မုန္ညင္းတစ္ေယာက္ထဲနဲ႔ ဟိုမွာျဖစ္ပါ့မလား ့ ့ ့သူကသိုင္းေလာကနဲ႔အဆက္ျပတ္ေနတာအ ေတာ္ေလးၾကာသြားျပီက႔ြဲ ႕႕႕သူေဆးမိသြားတဲ့ႏွစ္ေတြကမနည္းေတာ့သိုင္းပညာလည္း ႕႕႕႕႕ဟိုအရင္လိုေကာင္းေတာ့မယ္မထင္ဘူး ့ ့ ့တိုက္ၾကခိုက္ၾကမယ္ဆိုရင္သူ႔အတြက္ ဘဘ ရတက္မေအးနိုင္ဘူး ့ ့စိတ္မခ်ဘူးသမီးရဲ႕ ႕႕႕ " " ခစ္ခစ္ခစ္ ့ ့ဘဘရယ္က်န္က်န္ဖန္ဖန္ ကိုကိုႀကီးကို ဘဘေရာဘဘလုေတာက္ႏွစ္ေယာက္ေပါင္း တိုက္ေတာင္မယွဥ္ႏိုင္ပါဘူး ့ ့ ့ သံေဝဂလႈိင္ဂူထဲကဘိုးဘိုးထန္က်န္းနဲ႔ဆရာေတာ္ေတြက အလကားေနမွာမဟုတ္တာ ့ ့ျပီးေတာ့ဘဘ ခ်န္ကလည္း ့ ့ကိုကိုႀကီးအတြက္ ဓါးပ်ံေလးကြက္ေပး လိုက္ေသးတယ္ ့ ့႕ အဲ့ဒါကို သမီးေမ့ေနလို႔ဘဘကိုမေျပာမိတာပါ ဘဘခ်န္ရဲ႕ပညာဆိုတာနည္းတာမွမဟုတ္ဘဲ ႔ ႔ ႔ ဘဘစိတ္ပူေနလဲမနက္ေစာေစာခရီးျပန္ဆက္ၾကတာေပါ့အခုေတာ့စားေသာက္လိုက္ဦး စိတ္ပူေနလို႔ လည္း ခ်က္ျခင္းေရာက္တဲ့မ်ိဳးေစ့မွမဟုတ္ဘဲ ႔ ႔ " နတ္ပန္းကေလးစကားေၾကာင့္ေခါင္းႀကီးရဲ႕ေလးလံထိုင္းမႈိင္းေနသည့္စိတ္တို႔မွာအေဝးကိုလြင့္စင္သြား ေလသည္။ထို႔အတူေသြးတစက္၏ဓါးပ်ံေလးကြက္အစြမ္းကိုလည္းသိခ်င္ျမင္ခ်င္သည့္စိတ္တို႔ကျဖစ္လာေလရာ အခါအခြင့္သင့္ေသာအခ်ိန္တြင္မုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုျပသခိုင္းရဦးမည္ဟုစိတ္ထဲမွာေတးမွတ္ထားလိုက္ေတာ့သည္။ နတ္ပန္းကေလးကမနက္ေစာေစာခရီးဆက္မည္ဟုေျပာေသာ္လည္း။တကယ္တန္းတြင္ေတာ့မနက္စာ ျပီးေသာက္ျပီးေသာအခ်ိန္အခါမွသာနန္က်ိဳးျမိဳ႕ကေနခြာျဖစ္ၾကေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္။ခ်န္စုနယ္ရွိ ေငြနဂါးေရကန္ႀကီး၏နေဘးတြင္သိုင္းဂိုဏ္းႏွစ္ဖြဲ႔မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္၍ရပ္ ေနၾကေလသည္။အျဖဴေရာင္သိုင္းဂိုဏ္းႏွင့္အနက္ေရာင္သိုင္းဂိုဏ္းတို႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မိေနသည္ကေကာင္းေ သာအေျဖ။ေကာင္းေသာရလာဒ္မထြက္ေပါ ္လာနိုင္ေပ။မွန္ပါ၏။ 25#သိုင္းေလက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၂၅ ။ အျဖဴေရာင္သိုင္းဂိုဏ္းဘက္မွအသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္လူငယ္ေလးတစ္ဦးကသတ္ကြင္းအလယ္၌ရပ္ေနသလို။ အနက္ေရာင္သိုင္းဂိုဏ္းဖက္ကလူေလးဦးကလည္းေရွ႕သို႔တစ္လွမ္းျခင္းတိုးကာသတ္ကြင္းထဲသို႔ဝင္လာ

151

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ၾကေလျပီ။တဟူးဟူးတိုက္ခိုက္ေနေသာေလေတြကလူငယ္ေလး၏မိုးျပာေရာင္အက်ီ ၤစကိုတျဖတ္ျဖတ္ လႈပ္ခါေန ေလသည္။ဖရိုဖရဲစည္းေနွာင္ထားေသာလူငယ္ေလး၏ဆံႏြယ္ေတြမွာေလအေနာက္သို႔လိုက္ ပါသြားသည့္အခါမွာေတာ့လူငယ္ေလးရဲ႕ေယာက်ာၤးဆန္၍ခန္႔ညားလွေသာရုပ္အသြင္မွာအထင္းသားေပၚ လြင္လာေတာ့သည္။ထိုလူငယ္ေလးသည္က။တိမ္ပ်ံေရွာင္ထင္းပင္။တိမ္ပ်ံေရွာင္ထင္းဆိုေသာ အမည္နာမကသိုင္းေလာကအတြက္စိမ္းေနမည္ဆိုပါက။ထိုလူငယ္ေလးကိုအၾကင္နာမဲ့ဓါးသမားဟုေခၚ ဆိုနိုင္ေပသည္။တစ္ခ်ိန္တစ္ခါတုန္းကအနက္ေရာင္သိုင္းေလာကသားေတြအတြက္အၾကင္နာမဲ့ဓါးသမား ဟူေသာနာမည္ၾကားရံုႏွင့္ေရွာင္ရွားသြားသည္အထိလက္စြမ္းထက္ခဲ့ေသာလူငယ္ေလးသာျဖစ္ေလေတာ့၏။ အၾကင္နာမဲ့ဓါးသမားဆိုသည္မွာလည္းအနက္ေရာင္သိုင္းေလာကသားေတြကေပးလိုက္ေသာဘြဲ႔ထူးဂုဏ္ထူး တစ္ခုသာျဖစ္ေလသည္။လူငယ္ေလး၏အေၾကာင္းကိုသိေသာအျဖဴေရာင္သိုင္းသမားေတြကေတာ့ထိုလူ ငယ္ေလးကို မုန္ညင္းခ်ဥ္ဟုသာေခၚၾကေလသည္။

မုန္ညင္းခ်ဥ္။

ေလစုန္မွာရပ္ေနသည့္မုန္ညင္းခ်ဥ္က။တဟူးဟူးႏွင့္ေအာ္ျမည္အသံေပးတိုက္ခတ္ေနသည့္ေလသရမ္း ေလၾကမ္းၾကားထဲတြင္မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္မ်ွမခပ္ဘဲတည္ျငိမ္စြာရပ္လ်က္တလွမ္းျခင္းလွမ္းလာေနေသာ လူေလးေယာက္ကိုသာစူးစိုက္ၾကည့္ေနေလ၏။မိစာၦက်ားဂိုဏ္းရဲ႕လက္ေအာက္ခံဂိုဏ္းခြမ ဲ ႈးေတြ ျဖစ္ၾကသည့္ ဝံပုေလြနက္၊သရဲမ်က္ႏွာ၊မရဏလွံတိုခ်ိန္ ခ်ိန္ႏွင့္ဝက္ဝံႀကီးလ်ိဳခ်န္းတို႔သည္မုန္ညင္းခ်ဥ္၏ေရွ႕ ငါးေပအကြာတြင္ရပ္လိုက္ၾကေလသည္။ထို႔ေနာက္ဝံပုေလြနက္ကမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုေဖ်ာင့္ျဖ ေခ်ာ့ေမာ့သည့္စကားကိုဆိုလိုက္ေလသည္။ " ေမာင္ရင္္ေလးစဥ္းပါဦးကြယ္ ့ ့အခ်ိန္ေတြအမ်ားႀကီးရွိပါတယ္ ့ ့ေမာင္ရင္ေလးသာ မိစာၦက်ားဂိုဏ္းခ်ဳပ္ ဆီမွာသစၥာခံလိုက္မယ္ဆိုရင္ ့ ့ ့ေမာင္ရင္ေလးကိုေနရာတစ္ခုရေအာင္ဦးတို႔ေလးေယာက္ကဝိုင္းျပီး ေထာက္ခံေပးပါ့မယ္ကြယ္ ့ ့ ့ေမာင္ရင္ေလးတို႔ဂိုဏ္းသာဦးတို႔န႔ပ ဲ ူးေပါင္းလိုက္ရင္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးလည္းစိတ္ခ်မ္းသ ာ ့ ့ေမာင္ရင္ေလးတို႔လည္းဂုဏ္တက္ ့ ့ ့" " ခဏဗ်ာ ့ ့" မုန္ညင္းခ်ဥ္ကဝံပုေလြနက္ကိုလက္ကာျပလိုက္ျပီးေနာက္မျပံဳးဘဲဝါးလုံးကြဆ ဲ ိုသလိုရီခ်လိုက္ေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ့ ့ဟားဟားဟား ့ ့ခင္ဗ်ားရဲ႕ဂိုဏ္းခ်ဳပ္စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔က်ဳပ္တို႔အားလုံးကစိတ္ဆင္း ရဲေပးရမယ္ေပါ့ ့ ့ေတာ္ပါေပ့ဗ်ာ ့ ့ ေလေအးေလးေလးနဲ႔ေျပာေျပာ ေငါက္ငမ္းျပီးပဲေျပာေျပာ ့ ့ ့ ဓါးျပလာတိုက္တာကဓါးျပလာတိုက္တာ ပါဘဲေလ ့က်ဳပ္ကဘာလို႔ဂိုဏ္းအပ္ရမွာလည္းဘာလို႔ သစၥာခံရမွာလည္း ႔ ႔ ႔ခင္ဗ်ားတို႔အနက္ေရာင္ေလာကသားေတြအတြက္ဂိုဏ္းဆိုတာက လူမနီးသူနီးေတာႀကီးမ်က္မည္းထဲမွာလူစုလူေဝးနဲ႔ဓါးျပတိုက္ဖို႔လူသတ္ဖ႔သ ို ာလုပ္တဲ့အဖြ႔အ ဲ စည္းဗ် ့ ့ ့ဒါေတြ ရွင္းျပေနလည္းခင္ဗ်ားတို႔နားမလည္ပါဘူး ့ ့ ့ၾကာလည္းၾကာပါတယ္ ့ ့ ့ကဲဘယ္သူအရင္လာ မွာလဲ ႔ ႔ ႔ လာဗ်ာ ဒီမွာကေလအရမ္းတိုက္တယ္ဗ် က်ဳပ္အိမ္ျပန္ျပီး ေႏြးေႏြးေထြးေထြးနဲ႔ေနခ်င္လွျပီ ့ ့ ့" ျပတ္သားလွပါေပ့မုန္ညင္းခ်ဥ္ရယ္။ျပတ္သားလွ ပါ့ေပ့။ မုန္ညင္းခ်ဥ္ဆီကစိမ္ေခါ ္သံထြက္လာသည့္ႏွင့္ဝက္ဝံႀကီးလ်ိဳခ်န္းကရႈးရႈးရွားရွားျဖစ္သြားျပီးေရွ႕သို႔ေျခ တစ္လွမ္းတိုးသြားေလရာမရဏလွံတိုခ်ိန္ခ်ိန္ကဟန္႔တားလိုက္ျပီး။ေကာက္က်စ္ယုတ္မာေသာညာဏ္ျဖင့္။ မုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုသူတို႔ေလးေယာက္ေပါင္းျပီးရင္ဆိုင္မည့္အေၾကာင္းကိုစကားမရွိစကားရွာကာအရွက္မရွိေျပာဆို လိုက္ေလေတာ့သည္။ " လ်ိဳခ်န္းခဏေနဦး ႔ ့ ့ဒီမွာေမာင္ရင္က်ဳပ္တို႔ေလးေယာက္ဟာ ့ ့ ့"

152

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ေလးေယာက္ျပိဳင္တိုက္ခ်င္ေနတာမဟုတ္လားစကားရွည္မေနနဲ႕ခင္ဗ်ားတုိ႔ဒီလိုယုတ္မာမယ္ဆိုတာကို က်ဳပ္ကထင္ျပီးသားပါ ့ ့ ့ကိုင္းလာၾကေလၾကာ လြန္းလို႔ပါဗ်ာ ့ ့ ့ " မုန္ညင္းခ်ဥ္ဆီကခြင့္ျပဳခ်က္ရသည္ႏွင့္ေရွ႕ဆုံးမွာေရာက္ေနေသာဝံဝက္ႀကီးကသံမဏိလက္သည္းခြ်န္ ႀကီးေတြကိုေလထဲတြင္တစ္ခ်က္ေဝွ႔ရမ္းလိုက္ျပီး။မုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုတစူးထိုးေျပးဝင္တိုက္ခိုက္လိုက္ေတာ့သည္။ " ေခြးမသားက ့ ့လူပါးဝလို႔ ႕ ႕" ဝက္ဝံႀကီး၏ဝံကုတ္လက္သည္းသုံးဆယ့္ေျခာက္ကြက္သည္အနက္ေရာင္သိုင္းေလာ၌ထိပ္တန္းအဆင့္ ရွိသည္ဟုဆိုရေပမည္။အားပါလွသည့္ဝံကုတ္လက္သည္းကြက္ေတြကမုန္ညင္းခ်ဥ္၏မ်က္ႏွာ။လည္မ်ိဳ။ပခုံး။ ဗိုက္စသည့္ေနရာေတြကိုဆက ြဲ ုတ္ဖဲ့ထုတ္ျပစ္ရန္ႀကိဳးစားေနေလ၏။ မုန္ညင္းခ်ဥ္ကလက္ခ်ည္းဗလာျဖင့္ဝက္ဝံႀကီး၏ ဝံကုတ္လက္သည္းခ်က္ေတြကိုရင္ဆိုင္ေနျပီး။လြတ္ သည္ဆိုရံုေလးပြတ္ကာသီကာျဖင့္ေရွာင္တိမ္းေနေလသည္။ ထိုစဥ္မရဏလွံတိုခ်ိန္ခ်ိန္ကသူ၏ေက်ာတြင္ခ်ိပ္ဆထ ြဲ ားေသာလွံအိပ္အတြင္းမွ။ႏွစ္ေပခြေ ဲ လာက္သာ ရွည္လွံတိုရွစ္စင္းအနက္နွစ္စင္းကိုဆထ ြဲ ုတ္ျပီးတိုက္ပထ ြဲ ဲသို႔ခုန္လာေလေတာ့သည္။ ခ်ိန္ခ်ိန္၏ဘယ္ညာလက္အစုံကယက္ကန္းလြန္းေျပးေနသလိုလ်င္ျမန္လွေပသည္။ခ်ိန္ခ်ိန္၏မရဏလွံ တိုေတြကမုန္ညင္းခ်ဥ္ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ေအာက္ပိုင္းျဖစ္ ေသာေျခသလုံး။ေပါင္လည္ႏွင့္ခါးတို႔လ်င္ျမန္ေသာအ ရွိန္ျဖင့္လြန္းပ်ံသေနသလိုတရစပ္တိုးဝင္သြားၾကေလသည္။ဝက္ဝံႀကီးကေတာ့ေစာေစာကတိုက္သည့္အတိုင္း ပင္။မုန္ညင္းခ်ဥ္၏ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းကိုမနားတမ္း လိုက္၍တိုက္ေနေလသည္။ လက္သည္းကုတ္သည့္အသံ။လွံတိုေတြကေျချဖင့္ထုတ္သည့္အသံ။လက္ျဖန္ျခင္းရိုက္မိသည့္အသံ တိ႔က ု ဆူညံစြာထြက္ေပါ ္လာေလသည္။ " ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့ဝွီး ့ ့" " ဝွစ္ ႔ ႔ဝွစ္ ႔ ့ဝွစ္ ့ ့ဝွစ္ ့ ့" " ေဖ်ာင္း ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့" ေဘးကေနအေျခအေနၾကည့္ေနေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည့္ဝံပုေလြနက္ႏွင့္သရဲမ်က္ႏွာတို႔မွာမုန္ညင္း ခ်ဥ္ကိုခ်ီးက်ဴးလိုက္မိၾကသလိုအနည္းငယ္လည္းေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ဝင္သြားၾကေလ၏။ ေရွာင္လင္သိုင္းပညာေတြေရာ။အမည္မသိသည့္သိုင္းပညာေတြပါေရာစပ္ပါဝင္ေနသည့္မုန္ညင္းခ်ဥ္၏ သိင ု ္းပညာကိုမခ်ီးက်ဴးဘဲမေနနိုင္ပါ။သို႔ေသာ္လည္းအနက္ေရာင္သိုင္းေလာကတြင္မိစာၦက်ားဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးမွ လြျဲ ပီးဘယ္သူမွလြတ္ေအာင္မေရွာင္တိမ္းနိုင္ေသးသည့္လွံတိုႏွင့္ဝံလက္သည္းတို႔၏ပူးေပါင္းတိုက္ကိုမထိခ လုတ္ထိခလုတႏ ္ ွင့္ေရွာင္တိမ္းေနေသာမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုၾကည့္ျပီးအနည္းမ်ွလန္႔သြားၾကေလသည္။ သရဲမ်က္ႏွာႏွင့္ဝံပုေလြနက္တို႔သည္တစ္ဦးမ်က္ႏွာကိုတစ္ဦးၾကည့္လိုက္ၾကျပီးေနာက္။လူႏွစ္ေယာက္ အထက္ေအာက္ညွပ္တိုက္ျခင္းကိုခံေနရသည့္မုန္ညင္းခ်ဥ္ထံသို႔ဓါးကိုယ္စီဝင့္၍ခုန္ဝင္သြားေလေတာ့သည္။ " ယား ့ ့က်ား ့ ့ " မာန္သြင္းသံႀကီးႏွင့္အတူက်လာသည့္ဓါးႏွစ္လက္ကိုမုန္ညင္းခ်ဥ္ကအသက္ကယ္ေျခလွမ္းဆယ့္ရွစ္ကြက္ကိုအ သုံးျပဳျပီးေရွာင္ထြက္သြားလိုက္ေလသည္။မုန္ညင္းခ်ဥ္ေနာက္ဆုံးေရွာင္တိမ္းသြားသည့္ ဓါးခ်က္ကအသဲအူတုန္စရာေကာင္းလွေပေတာ့၏။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္သရဲမ်က္ႏွာရဲ႕ဓါးခ်က္ကမုန္ညင္း ခ်ဥ္၏ဇက္ပိုးႏွင့္စပါးလုံးတစ္ေထာက္စာအကြာအေဝးကေနျဖတ္သန္းသြားေသာေၾကာင့္ပင္။ မုန္ညင္းခ်ဥ္၏ဇက္ပိုးနားမွာစိမ္းစိမ္းစိုစိုထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ႏွင့္ေပါက္ေနေသာေမႊးညင္းႏုေလးမ်ားပင္သရဲ မ်က္ႏွာရဲ႕ဓါးဖ်ားထိပ္တြင္တိကနဲပါသြားေသးေလသည္။ေနာက္ေျခလွမ္းလွည့္လိုက္သည့္အလွည့္ေလး

153

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

တစ္ခ်က္သည္။လက္မဝက္ေလာက္တိမ္းေစာင္းသြားမည္ဆိုပါကသရဲမ်က္ႏွာ၏ဓါးခ်က္ကမုန္ညင္းရဲ႕ေခါင္းကို တိကနဲခုတ္ျဖတ္သြားမည္မွာဧကန္ပင္။ေလးေယာက္တစ္ေယာက္တိုက္ပသ ြဲ ည္ၾကာလာ သည္နွင့္အမ်ွအရွိန္အဟုန္ျမင့္လာေလေတာ့သည္။စက္ဝိုင္းလိုလည္ေနသည့္အမည္းေရာင္အရိပ္ ေတြၾကားထဲမွတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေလေပၚသို႔ခုန္ခုန္တက္လာသည့္မိုးျပာေရာင္အရိပ္တစ္ခုကိုသာမသဲမ ကြေ ဲ လးသာေတြ႔ျမင္ရေတာ့သည္အထိျပင္းထန္သြားၾကေလသည္။ေဘးမွရပ္ၾကည့္ေနသူမ်ားသည္ အတြင္းအား လႈိင္းရိုက္ခတ္သည့္သံ။ေအာ္သံ။ၾကံဳးဝါးသံတို႔သာၾကားလိုက္ၾကရျပီးသည့္ေနာက္တြင္။ဖုန္မႈန္႔။ သဲမႈန္႔ တို႔ေလေပြမုန္တိုင္းထသလိုထလာသည္ကိုသာျမင္ေတြ႔လိုက္ၾကရေတာ့သည္။ ဓါးႏွစ္လက္။လွံတိုႏွစ္ေခ်ာင္းႏွင့္သံမဏိလက္သည္းတစ္စုံတို႔ျဖင့္လက္နက္ကိုယ္စီကိုင္ေဆာင္ထား ၾကသည့္လူေလးေယာက္က။လက္နက္မဲ့သမားတစ္ဦးကိုအနိုင္ယူရန္မဆိုထားဘိ။အက်ီ စ ၤ ကိုေတာင္ထိ ေအာင္မတိုက္ခိုက္နိုင္ၾကေပ။တိုက္ပက ြဲ အထြဋ္အထိပ္ကိုေရာက္လာေလျပီ။ လူခ်င္းလဲကက ြဲ ြာသြားၾကေလျပီ။ကနဦးကလိုလုံးေထြး၍မေနၾကေတာ့ေပ။ တိုက္ပက ြဲ လည္းေစာေစာကလိုေလေပြမုန္တိုင္းမထန္ေတာ့ဘဲျပန္လည္တည္ျငိမ္သြားၾကေလျပီ။ဘယ္သူမွအမွ ားမခံေတာ့သည့္အခ်ိန္တစ္ခ်က္မွားသည္ႏွင့္အသက္ပါေပးလိုက္ရေတာ့မည့္အခ်ိန္ေရာက္လာၾကေလျပီ။ ထိုအခ်ိန္ကမုန္ညင္းခ်ဥ္အတြက္မဟုတ္ပါ။အနက္ေရာင္သိုင္းသမားေလးဦး၏ေနာက္ဆုံးအထြဋ္အထိပ္အ ခ်ိန္သာျဖစ္ေလ၏။သက္ေစာင့္သိုင္းကြက္ေတြထြက္လာၾကေလျပီ။ထိုထဲတြင္မရဏလွံတိုခ်ိန္ခ်ိန္၏လွံတိုသိုင္း ကြက္ကအထူးျခားဆုံးႏွင့္အလွပဆုံးျဖစ္ေလသည္။ခ်ိန္ခ်ိန္ကလွံတိုေျခာက္စင္းကိုမုန္ညင္းခ်ဥ္ဆီျပစ္ လႊတ္လိုက္ျပီး။ခ်ိန္ခ်ိန္ကထိုလွံတိုေျခာက္စင္းၾကားထဲကေနလွံတိုႏွစ္စင္းကိုလွပစြာေဝွ႔ယမ္းမုန္ညင္းခ်ဥ္ထံျပီး ေျပးဝင္သြားေလသည္။ေျပးဝင္လာေသာလွံတိုေတြကိုမုန္ညင္းခ်ဥ္ကရိုက္ ဖယ္မထုတ္ဘဲအေနာက္ကိုဆယ္ေပေလာက္ခုန္ဆုတ္ျပီးေရွာင္တိမ္းထြက္သြားလိုက္၏။ ခ်ိန္ခ်ိန္ကလက္ထဲမွလွံတိုႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္မုန္ညင္းခ်ဥ္ထြက္သြားရာလမ္းေၾကာင္းကိုျပစ္ေပါက္လိုက္ေလ သည္။ထို႔ေနာက္အရွိန္ေႏွး၍ျပဳတ္က်လာေသာလွံတိုေျခာက္စင္းအနက္ႏွစ္စင္းကိုဖမ္းယူလိုက္ျပီး။က်န္ သည့္ေလးခ်ာင္းကိုေျခေထာက္ႏွင့္ခပ္ကာမုန္ညင္းခ်ဥ္ထံသို႔ကန္သြင္းလိုက္ေတာ့သည္။ ထိုအခ်ိန္ႏွင့္တျပိဳက္နက္ထဲမွာခ်ိန္ခ်ိန္၏လူသုံးေယာက္ကလည္းလႈပ္ရွားလာၾကေလေတာ့သည္။လွံ တိုဝိုင္းေနေသာမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုဓါးသမားႏွစ္ကဘယ္ညာညွပ္ခုတ္ရန္ေျပးဝင္လာၾကသလို။ဝက္ဝံႀကီးက လည္းခ်ိန္ခ်ိန္႔ေနာက္ေက်ာတည့္တည့္မွေျပးျပီးေနသည္။ဝက္ဝံႀကီးစိတ္ကူးက ခ်ိန္႔ခ်ိန္႔ေက်ာကိုနင္း၍ မုန္းညင္းခ်ဥ္ဆီခုန္ဝင္သြားျပီးမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုဝက္ဝံပ်ားဖြတ္သိုင္းကြက္ႏွင့္အဆုံးသတ္ေပးရန္ျဖစ္ေလေတာ့ သည္။မုန္ညင္းခ်ဥ္၏လက္ႏွစ္ဖက္ကလွံတိုေတြကို ရိုက္ပုတ္လိုက္ရင္းမွေလတြင္သုံးခ်က္တိတိအပိုလႈပ္ ခါသြားသည္။လွံတိုေျခာက္စင္းကိုကိုးခ်က္တိတိရိုက္ ဖယ္လို႔သြားေလသည္။ မုန္ညင္းခ်ဥ္ကလက္ကိုဘာေၾကာင့္သုံးခ်က္ပို၍လႈပ္ရွားသြားပါသနည္း။ ထိုေမးခြန္း၏အေျဖက။ေလခြင္းသံလည္းမထြက္ ေအာင္။ဓါးရိပ္လည္းမျမင္ရေအာင္အေပ်ာက္ျပစ္ခတ္ သြားသည့္မုန္ညင္းခ်ဥ္၏ဓါးပ်ံေလးလက္ေၾကာင့္ပင္။မွန္ပါ၏။လက္ရိပ္သုံးခ်က္နွင့္ဓါးပ်ံေလးလက္။လက္သုံး ခ်က္လႈပ္ခတ္သြားသည္ႏွင့္ေျပးထြက္သြား ေသာဓါးပ်ံေတြကျပစ္မွတ္ကိုတည့္မွတ္ေသခ်ာစြာထိ မွန္သြားၾကေလသည္။ " အား ့ ့ အား ့ ့ ့အား ့ ့ ့" ျမန္ဆန္လွေသာအေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ခ်ိန္ခ်ိန္ေၾကာင္သြားေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္ေျပာစရာစကားမရွိ ေအာင္ပင္ဆြ႔အ ံ သြားေလေတာ့၏။သရဲမ်က္ႏွာႏွင့္ဝံပုေလြနက္ကိုဓါးပ်ံျဖင့္ဘယ္လိုျပစ္သြားလိုက္သည္ဆိုတာ

154

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ကို။ သိုင္းပညာ ထိပ္တန္းအဆင့္ရွိေသာခ်ိန္ခ်ိန္လိုသိုင္းသမားပင္မသိလိုက္ရျခင္းပင္။ ထိုႏွစ္ေယာက္လဲက်သြားသည့္အခါမွသာလည္တိုင္တြင္ဓါးရိုးတဆုံးအထိစိုက္ဝင္ေနေသာဓါးပ်ံမ်ားကို ေတြ႔ျမင္လိုက္ရ၍သာသိလိုက္ရျခင္းျဖစ္ေလေတာ့၏။ဒီထက္ထူးဆန္းေနသည္ကသူ႔လည္တိုင္နေဘး ကေနေလတိုးသံသဲ့သဲ့ေလးေပး၍ပြတ္ကာသီကာျဖတ္သန္းသြားေသာဓါးပ်ံကသူ႔ေနာက္ေက်ာတြင္ကြယ္ေန ေသာဝက္ဝံႀကီးကိုသြားမွန္သည့္ကိစၥပင္။အစကေတာ့သူ႔ျပစ္လိုက္ေသာဓါးပ်ံေခ်ာ္သြားသည္ဟု ခ်ိန္ခ်ိန္ေတြးမိလိုက္ေသးသည္။တကယ္တန္းကသူ႔ျပစ္သည့္ဓါးပ်ံမဟုတ္ဘဝ ဲ က္ဝံႀကီးကိုျပစ္လိုက္ သည့္ဓါးပ်ံသာျဖစ္ေနေတာ့သည္ကိုး။ခ်ိန္ခ်ိန္ကလက္ထဲမွလွံတိုျဖင့္မုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုျပစ္ေပါက္ရန္လက္ကို ေျမွာက္လိုက္သည္ႏွင့္အထူးဆန္းဆုံးထက္ထူးဆန္းသည္ဆိုေသာအေၾကာင္းအရာတစ္ခုကိုလက္ေတြ႔က်က် သိလိုက္ရေလေတာ့သည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။မုန္ညင္းခ်ဥ္၏ဓါးပ်ံကသူ႔ႏွလုံးအိမ္ထဲကိုဓါးသြားတဆုံးစိုက္ ဝင္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။ထို႔ေနာက္သူ႔လက္ ကလည္းလွံတိုႏွစ္ေခ်ာင္းကိုျမဲေအာင္ကိုင္နိုင္ စြမ္းမရွိေတာ့ေပ။ " ေဒါက္ ့ ့ဂေလာက္ ့ ့ခြ်င္ ့ ့ခြ်လန္ ့ ့" လွံတိုႏွစ္ေခ်ာင္းျပဳတ္က်သြားသည့္အသံကိုခ်ိန္ခ်ိန္ၾကားလိုက္ရျပီးမ်က္လုံးမ်ားျပာေဝလာကာ၊နားထဲ ကေလေတြတဟူးဟူးႏွင့္ထြက္လာေလေတာ့သည္။ဒူးႏွစ္ေခ်ာင္းကလဲအဆစ္ျပဳတ္သြားသလိုခံစားလိုက္ရျပီး ခိုင္ျမဲစြာမရပ္နိုင္ေတာ့ဘဲေျမႀကီးေပါ ္သို႔ဒူးေထာက္ ညႊတ္ေခြ၍လဲက်သြားေလ၏။ ခ်ိန္ခ်ိန္ကအားယူ၍ျပန္ထရန္ႀကိဳးစားလိုက္သည့္အခါတြင္။သူ႔အနားကိုလာရပ္ျပီးေျပာလိုက္ေသာမုန္ ညင္းခ်ဥ္၏စကားသံကို။အေဝးႀကီးကလွမ္းေျပာသည့္စကားသံကိုနားစိုက္ေထာင္ေနရသည့္အတိုင္းတိုးတ လွည့္က်ယ္တလွည့္ႏွင့္သာၾကားလိုက္ရေလေတာ့သည္။ " မလႈပ္နဲ႔ညိမ္ညိမ္ေလးလွဲေနတာအေကာင္းဆုံးဘဲ ႔႕႕႕ေျမႀကီးေပါ ္လွဲေနလိုက္ ့ ့ဓါးကိုေတာ့ဆမ ြဲ ႏႈတ္လိုက္ နဲ႔ ႕႕႕႕႕ဓါးကိုဆႏ ြဲ ႈတ္လိုက္တာနဲ႔ခင္ဗ်ားေသမွာဘဲ႕႕အခုအတိုင္းကေတာ့ မိနစ္အနည္းငယ္ေလာက္ေနရဦးမယ္ ႕႕႕ ဟြန္းဟြန္း ႕႕ဘဝကူးေကာင္းေအာင္တရားေလးဘာေလးမွတ္ေနေပါ့ဗ်ာ ႕႕႕ ဘုရားရွိခိုးစာေကာရရဲ႕ လား ႕႕သနားစရာေကာင္းတာဗ်ာ ့႕႕႕ " ခ်ိန္ခ်ိန္အတြက္ကေတာ့မုန္ညင္းခ်ဥ္ေျပာသလိုဘုရားစာတရားစာလည္းမသိေပ။သူသိခ်င္ေနသည့္ အရာကတစ္ခုတည္းသာရွိေလသည္။ထို႔ေၾကာင့္ရွိသမ်ွ အားအကုန္စိုက္ထုတ္ျပီးသူသိခ်င္ေသာေမးခြန္းကို ေမးလိုက္ေလေတာ့သည္။သို႔ပါေသာ္လည္းသူ႔ပါးစပ္ကထြက္သြားေသာစ ကားသံကိုယ့္အသံပင္ကိုယ္မမွတ္မိေလာက္ေအာင္ရွတအက္ကေ ြဲ နေလျပီ။ " မင္း ့ ့မင္းဘယ္သူလဲ ႔ ႔ ႔" ခ်ိန္ခ်ိန္၏ေမးခြန္းကတျခားလူေတြအဖို႔ေျဖရန္အင္မတန္လြယ္ေသာေမးခြန္းပင္။သို႔ေသာ္မုန္ညင္း ခ်ဥ္အတြက္ခက္ခဲလွေလ၏။သူဘယ္လိုေျဖရမည္နည္း။အၾကင္နာမဲ့ဓါးသမား ဟုေျဖရမည္လား။တိမ္ပ်ံေရွာင္ထင္းလားဒါမွမဟုတ္မုန္ညင္းခ်ဥ္လား။ေတြးရင္းစဥ္းစားရင္းအေျဖတစ္ခုရလာ ေလသည္။ထို႔ေၾကာင့္ေျမႀကီးေပၚလဲက်ေနေသာခ်ိန္ခ်ိန္၏နား ရြက္နားကိုကပ္ကာတိုးတိုးေလးေျပာလိုက္ ေလေတာ့သည္။ "ခင္ဗ်ားတို႔လိုလူေတြအတြက္ေတာ့က်ဳပ္က ႕႕ ေရွာင္ထင္း ႕့ တိမ္ပ်ံေရွာင္ထင္းေတာ့မဟုတ္ဘူး႕႕ ဓါးပ်ံေရွာင္ထင္း႕႕ခင္ဗ်ားသိလား ႕႕ဓါးပ်ံေရွာင္ထင္းတဲ့ ဓါးပ်ံေရွာင္ထင္း ႕႕႕႕ " မုန္ညင္းခ်ဥ္ေခါ ္ဓါးပ်ံေရွာင္ထင္းေျပာသည့္စကားကိုခ်ိန္ခ်ိန္မၾကားနိုင္ေတာ့ေပ။ဓါးပ်ံေရွာင္ထင္းဟူေသာ အမည္နာမကိုစဥ္းစားေနသည့္အခ်ိန္မွာပင္ခ်ိန္ခ်ိန္ကအသက္ထြက္သြားႏွင့္ေလျပီ။ " ဒုတိယဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးတဲ့ကြ ႕႕႕ ဟားဟားဟားဒါမ်ိဳးလုပ္လို႔ဘာရမလဲ႕႕႕"

155

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အျဖဴေရာင္သိုင္းဂိုဏ္းဘက္မွပ်ံ႕လြင့္လာေသာအသံေၾကာင့္ေတြေဝေငးေမာေနေသာမုန္ညင္းခ်ဥ္ကသ တိျပန္ဝင္လာျပီးခ်ိန္ခ်ိန္၏ရင္ဝကဓါးပ်ံကိုဆႏ ြဲ ႈတ္လိုက္ျပီးအျဖဴေရာင္သိုင္းဂိုဏ္းကလူေတြရွိရာဆီျပန္သြား လိုက္ေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္။မုန္ညင္းခ်ဥ္၏လူမ်ားကအေလာင္းေလးေလာင္းကိုေတာထဲသို႔သယ္မသြားက ာေျမျမႈပ္ေပျပီးျပန္ထြက္လာၾကေလသည္။ထိုလူေတြျပန္ထြက္လာတဲ့အထိမုန္ညင္းခ်ဥ္တို႔ ကေရကန္နေဘးမွမခြာၾကေသး။သူတို႔ႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္အရပ္ကိုေငးေမ်ွာ္၍္ၾကည့္ေနၾကေလသည္။ သိပ္မၾကာၾကာမေစာင့္လိုက္ရပါေလ။ေနာက္ထပ္ ကြမ္းတယာညက္ေလာက္အၾကာမွာပင္ျမင္းခြာသံေတြ အရင္ၾကားလိုက္ရျပီး။ေရကန္နေဘးေတာအုပ္ထဲကေနျမင္းဆယ္စီးႏွင့္လူဆယ့္သုံးေယာက္ထြက္ေပါ ္လာ ေလေတာ့သည္။ျမင္းဆယ္စီးႏွင့္လူဆယ့္သုံးေယာက္။ျမင္းဆယ္ေကာင္ေပၚတြင္လူဆယ္ေယာက္ကစီးထားျပီး။ က်န္သည့္လူသုံးေယာက္ကိုေျခေထာက္တြင္ႀကိဳးႏွင့္ျခည္ျပီးတရြတ္တိုက္ဆလ ြဲ ာၾကျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။ ထိုသုံးလူေယာက္ကခ်ိန္ခ်ိန္တို႔ေလးေယာက္လဲက်သြားသည္ႏွင့္ထြက္ေျပးသြားၾကသည့္အနက္ေရာင္သိုင္း ဂိုက္းအဖြ႔က ဲ လူသုံးေယာက္ပင္။မုန္ညင္းခ်ဥ္ကေနာက္လိုက္ေတြလွည့္ေျပးေလာက္သည္ဟုခန္႔မွန္းမိျပီးမေန႔ည ထဲကပင္ျမင္းစီးသမားအဖြ႔က ဲ ိုေတာထဲပုန္းျပီးအဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ေစာင့္ဆိုင္းထားေစလိုက္ေလသည္။ ထိုသ႔စ ို ဥ္မံထားျခင္းေၾကာင့္သာ။ေနာက္လိုက္ေခြးေတြလွည့္ေျပးလာၾကသည္ႏွင့္ျမင္းစီးသမားေတြကျခံဳခို တိုက္ခိုက္လိုက္ျပီးလူရည္လည္ပုံရသည့္လူသုံးေယာက္ကိုအရွင္ဖမ္းလာခဲ့ျခင္းသာျဖစ္ေလ၏။ " အကုန္လုံးအျပတ္ရွင္းခဲ့ရဲ႕လား ့ ့ဂိုဏ္းခြမ ဲ ႈးႀကီး " " ဟုတ္ကဲ့ရွင္းခဲ့ပါတယ္ ့ ့ ဒုဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး ႔႕႕" "ကိုင္း ျပန္ၾကစို႔ ႕႕ဂိုဏ္းေရာက္မွ အစီအစဥ္အ တိုင္းအေသအခ်ာလုပ္ၾကရေအာင္ ့ ့ ့ေနာက္သုံးရက္ အတြင္း ဝံပုေလြနက္ဂိုဏ္းနဲ႔ သရဲမ်က္ႏွာရဲ႕ဂိုဏ္းကို ရမွျဖစ္မယ္ ့ ့ ့ဒါမွမိစာၦက်ားဂိုဏ္း ႕႕ ျပည္မကိုဆင္းလာနိုင္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းပိတ္မွာ ့ ့ ့လက္ေရြးစင္သိုင္းသမားေတြ ထဲကလူသံုးဆယ္ေလာက္ခ်န္ခဲ့ရမယ္ ့ ့ကြ်န္ေတာ္ တို႔ကို ရိကၡာေထာက္ေပးမယ့္အဖြဲ႔ကိုၾကီးၾကပ္ဖို႔အတြက္ေပါ့ ႕႕႕႕ဒီလိုခ်န္မထားခဲ့ရင္ ဟိုေကာင္ေတြကၾကားေန ရိကၡာေထာက္ေပးမယ့္အဖြဲ႔ကိုေပ်ာက္က်ားစနစ္နဲ႔ဝင္တိုက္သြားရင္ ေတာမေရာက္ေတာင္မေရာက္နဲ႔အကုန္ ငတ္ျပတ္ကုန္ၾကမယ္ ့ ့ ့ကြ်န္ေတာ္တို႔က သခင္မေလးမလာမျခင္းမိစာၦ က်ားဒီဘက္ကိုနယ္မကြ်ံ႕လာ ေအာင္ထိမ္းထားရမွာဘဲသခင္မေလးလာမွ ့ ့ ့သူၾကည့္ျပီးစီမံလိမ့္မယ္ ့ ့" စကားစကိုျဖတ္ျပီး ေျခလွမ္းကိုသြက္သြက္ေလးလွမ္းလိုက္ေသာမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုဂိုဏ္းခြမ ဲ ႈးတစ္ဦးကအ ရဲစြန္႔ျပီးေမးလိုက္ေလသည္။ " ဒုတတိယဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးခင္ဗ်ား ့ ့မသိတာေလး ေမးခြင့္ျပဳပါခင္ဗ်ာ ႕႕႕ " မုန္ညင္းခ်ဥ္ကေျခလွမ္းမပ်က္လွမ္းေနရင္းမွဂိုဏ္း ခြမ ဲ ႈးဘက္လွည့္ကာျပံဳးျပလိုက္ျပီး။ " ဟုတ္ကဲ့ ေမးပါရပါတယ္ ့ ့ ့" " ဟုတ္ကဲ့ ကြ်န္ေတာ္လည္းဓါးပ်ံသမားတစ္ ေယာက္ပါခင္ဗ် ့ ့ဒုတိယဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးလည္းဓါးပ်ံသ မားဆိုတာသိပါတယ္ခင္ဗ်ား ့ ့ ့" " ကြ်န္ေတာ္သေဘာေပါက္ျပီ ခုနကတိုက္ပမ ြဲ ွာဘာလို႔ဓါးပ်ံကိုအေစာႀကီးမသုံးတာလဲလို႔ေမးမွာမ ဟုတ္လား ့ ့ "့ " ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား ့ ့ ့" " ကြ်န္ေတာ္လည္း ကြ်န္ေတာ့္သခင္ႀကီးဆီကအမွာစကားနဲ႔သခင္ႀကီးရဲ႕ခမည္းခမက္ဆီကပညာမရ ေသးခင္အခ်ိန္တုန္းက ့ ့ တိုက္ပစ ြဲ တာ နဲ႔ဓါးပ်ံကိုအသုံး ျပဳတတ္တဲ့ ဓါးသမားတစ္ဦးပါ ့ ့ ့ ကြ်န္ေတာ့္သခင္ႀကီးကဓါးပ်ံသမားျဖစ္တဲ့ကြ်န္ေတာ္က်င့္သုံးဖို႔စကားအရွည္ႀကီးအမွာပါးခဲ့တယ္ကြ်န္

156

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေတာ္ေသခ်ာနားလည္ေစခ်င္လို႔ပါေလ ့ ့ကြ်န္ေတာ္တို႔ကလ်င္ျမန္သြက္လက္မႈနဲ႔ပါ့ပါးမႈကို အားထားျပီးဓါးပ်ံကိုသုံးၾကေပမယ့္ ့ ့ ့ဓါးမရွိေတာ့ရင္ အလကားဘဲ ႕႕႕ လက္ထဲမွာဓါးပ်ံ မရွိေတာ့တဲ့ဓါးပ်ံ သမားဟာေသရတာဘဲ ႔ ႔ ႔ျပီးေတာ့ျပစ္မလြဓ ဲ ါးပ်ံသမားျဖစ္ဖို႔ကအျပစ္ရမယ့္ခ်ိန္အခါကိုသိဘို႔လိုတယ္ ့ ့ ့ဓါးေပါ တိုင္းေလ်ာက္ျပစ္ ေနလို႔အလကားဘဲ ႕႕ ဓါးအမ်ားႀကီးနဲ႔ေရွာက္ ျပစ္လို႔ဓါးကုန္သြားတာကို ရန္သူကအျမန္ရိပ္မသ ိ ြားနိုင္တယ္ ့ ့ ့ တစ္ခ်က္ေကာင္းသမားျပစ္လို႔ဓါးကုန္သြားလည္း ျပိဳင္ဘက္ရန္သူကဓါးပ်ံရွိေသးတယ္ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔ကိုယ့္ကိုေၾကာက္ေနရတုန္းဘဲခင္ဗ် ့ ့ ့ဘာလိုလည္း ဆိုေတာ့သူကလိုအပ္မွပိုင္ေလာက္တဲ့အခါမွျပစ္တာ ကိုး ႕႕႕႕ျပီးေတာ့ဓါးပ်ံသမားလုပ္မဲ့လူကလက္နက္မဲ့သိုင္း ေကာင္းေကာင္းတတ္ထားဖို႔လိုတယ္ ့ ့ဓါးအမ်ားႀကီးပါသြားတာထက္သိုင္းပညာေကာင္းေကာင္းပါသြားတာ ကပိုျပီးစိတ္ခ်ရသလို ့ ့ ့ျပစ္မလြဓ ဲ ါးပ်ံသိုင္းသမားဆိုတဲ့ဂုဏ္ပုဒ္ကိုလည္းအဲဒီသိုင္းပညာကေဖာ္ေဆာင္ေပး တယ္ဗ် ့ ့ ့အဓိကကေတာ့ဗ်ာခင္ဗ်ားဟာဓါးပ်ံသမားျဖစ္မွန္းရန္သူကသိေနပါေစဦးဒါေပမယ့္ခင္ဗ်ားရဲ႕ဓါး ထြက္လာမဲ့အခ်ိန္ကိုသာရန္သူကမသိပါေစနဲ႔ ႕႕႕အဲ့ဒီလိုအခ်ိန္ျဖစ္ဖို႔ေရာက္ဖို႔ရဖို႔ကသိပ္ေတာ့မလြယ္ဘူးဗ် ့ ့ ့ တိုက္ ပြတ ဲ စ္ပမ ြဲ ွာတစ္ႀကိမ္ တစ္ခါေလးဘဲရတယ္ ့ ့အဲ့ဒီအ ခါက ခုနတုန္းကလိုမ်ိဳးအခ်ိန္ဘဲ ႕႕႕ သူေသကိုယ္ေသဆိုျပီးတစ္ဖက္လူကစိတ္ဒုန္းဒုန္းခ်ျပီးဝင္သတ္တဲ့အခ်ိန္ဘဲ ႔႕႕႕ အဲ့ဒီအခါေနရာအ ကြာေဝးျပစ္ရမယ့္ပုံစံေတြကိုသိေနဖို႔က ဓါးပ်ံျပစ္မဲ့လူရဲ႕ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေပါ ္မူတည္တယ္ ့ ့ ့ဘာလို႔လည္းဆို ေတာ့လသ ြဲ ြားရင္ေသျပီကိုး ့ ့ ့ကြ်န္ေတာ္တို႔ကသူတ႔ို ေလာက္မွသိုင္းမစြမ္းဘဲကိုးဗ် ့ ့ ့ကြ်န္ေတာ္ေျပာတဲ့အ တိုင္းျပစ္ရဲခတ္ရဲရင္ေတာ့ခင္ဗ်ားဓါးပ်ံကိုဘယ္သူမွေရွာင္လို႔မလြတ္နိုင္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ ့ ့ ့ ျပီးေတာ့ဓါးပ်ံသမားက တဖက္ကရန္သူထက္အခြင့္အေရးအမ်ားႀကီးပိုရတယ္ ဟိုကဓါးေျမွာက္ရင္ဓါးနဲ႔ ခုတ္မယ္မွန္းကိုယ္ကသိရတယ္ ့ ့ ့ေအးကိုယ္ျပစ္မယ့္ဓါးနဲ႔ကိုယ္ျပစ္မယ့္အခ်ိန္ကို ရန္သူကမသိဘူးမျမင္ရ ဘူးမဟုတ္လား ့ ့ "့ " ေတာ္ပါျပီ ဒုဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးရယ္ ့ ့ဓါးပ်ံသမားလဲမ လုပ္ေတာ့ပါဘူး ့ ့ဒုဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေျပာလိုက္မွေခါင္း ပိုရႈပ္ သြားတယ္သပြတ္အူကိုလိုက္ရွင္းေနရသလိုဘဲ႕႕႕႕႕ကြ်န္ေတာ္ကကြ်န္ေတာ့္ကိုမ်ားဓါးျပစ္နည္းေလး မ်ားမစမလားဆိုျပီးေမးမိပါတယ္ခင္ဗ်ား ့ ့ ့လူကိုမူး သြားတာဘဲ ႕႕႕႕" " ေဟာဗ်ာ အဲ့ဒါခင္ဗ်ားကို ဓါးျပစ္နည္းသင္ေပး လိုက္တာဘဲေလ ့ ့ဓါးေပါက္တာကေတာ့လူတိုင္း ေပါက္တတ္တာေပါ့ဗ် ့ ့မွန္တာနဲ႔မမွန္တာဘဲရွိမယ္အခုဟာကဓါးျပစ္နည္းဗ် ့ ့ ့" "ေတာ္ပါျပီ ဒုဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးရယ္ ့ ့ဆရာ့ဟာက ကြ်န္ေတာ့္ကိုေသတြင္းထဲတြန္းပို႔ေနသလိုဘဲ႕႕႕႕" " ေဟာဗ်ာ ့ ့ဟားဟားဟား ဟားဟားဟား ႕႕႕႕ကိုင္းဂိုဏ္းလည္းျပန္ေရာက္ျပီဗ်ာေနာက္ပဲမွဓါးပ်ံ အေၾကာင္းေျပာၾကတာေပါ့ဟိုသုံးေကာင္ကိုဝိုင္းစစ္လိုက္ၾကပါဦးမိစာၦက်ားအေၾကာင္းအနည္းအက်င္းသိထားရ လည္း မနည္းဘူး ့ ့ ့" ဂိုဏ္းအစည္းအေဝးခမ္းမထဲ၌ဂိုဏ္းခြမ ဲ ႈးေတြေရာလက္ေရြးစင္သိုင္းသမားေတြပါေၾကာက္ရြံ႕ထိပ္လန္႔ စြာျဖင့္ထိုင္ေနၾကရေလ၏။ဘယ္သူမွလည္းစကားအပိုမေျပာရဲၾကေတာ့သလို။ ဘယ္သူမွလည္းမုန္ညင္းခ်ဥ္၏မ်က္ႏွာကိုေစ့ေစ့မၾကည့္ရဲၾကေတာ့ေပ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။ မုန္ညင္းခ်ဥ္၏မ်က္ႏွာသည္ေၾကာက္စရာေကာင္း ေလာက္ေအာင္ပင္တင္းမာခက္ထန္ေနသည့္အတြက္ပင္။မုန္ညင္းခ်ဥ္၏ခႏၶာကိုယ္အတြင္းကေနလည္း လူ သတ္လိုသည့္အရိပ္အေငြ႔ေတြကလည္းအျပင္ကိုပင္လ်ွံထြက္ေနသည္ဟုပင္ဂိုဏ္းခြမ ဲ ႈးမ်ားအားလုံးခံစား လိုက္ရေသာေၾကာင့္။ေၾကာက္ရြံ႕သြားကာမလႈပ္မရွက္ႏွင့္ျငိမ္ျငိမ္ေလးထိုင္ေနၾကျခင္းသာျဖစ္ေလေတာ့၏။ " ေတာက္ ဟို ႔ ႔ ေခြးဝင္စားကမေသေသးဘူးေပါ့ ့ ့ကြာ ့ ့မိစာၦက်ားရဲ႕သမက္က ဝူတုရန္လို႔ေျပာ ခဲ့တာေသခ်ာေနာ္ ဟုတ္လား ့ ့ ့"

157

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေၾကာက္စရာေကာင္းလွေသာရင္ေခါင္းသံႀကီးျဖင့္ေအာ္ဟစ္ေမးလိုက္သည့္မုန္ညင္းခ်ဥ္၏အသံေၾကာင့္ ဓါးပ်ံအေၾကာင္းေမးမိေသာဂိုဏ္းခြမ ဲ ႈးကလန္႔၍တုန္သြားျပီးေနာက္။တုန္ရင္ထိပ္လန္႔ေနေသာအသံျဖင့္အ ေျဖေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟုတ္ ့ ့ဟုတ္ပါတယ္ ဒု ႔႕႕ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးခင္ဗ်ားတာတာမ်ိဳးႏြယ္စုေခါင္းေဆာင္ ့ ့လြင္ျပင္သခင္ႀကီး ဝူတုရန္ပါတဲ့ ခင္ဗ်ား ့ ႔ ့ အေျဖေပးတဲ့သူက ဝူတုရန္ရဲ႕တပည့္ေခြးသရဲဆိုတဲ့ေကာင္ရဲ႕ ႕႕႕ တပည့္ပါတဲ့ခင္ဗ် ့ ့ ့" " ဘာတပည့္ရဲ႕တပည့္ရဲ႕တပည့္ေတြလည္း ႕႕႕႕ခင္ဗ်ားေျပာတာရႈပ္ေနတာဘဲ ႕႕႕ အဲ့ဒီအေကာင္မေသ ေသးဘူးမဟုတ္လား ့ ့ ့ေဟ့တစ္ေယာက္ေလာက္သြားစမ္းကြာ ့ ့ ့ဟိုသုံးေကာင္စလုံးဒီကိုေခၚခဲ့ ႔ ႔ ႔ ေဟ့ေကာင္ ႕႕ေအာ္ ့ ့ ့စကားကိုဆုံးေအာင္နားမေထာင္ဘူး ေျပးထြက္သြားျပီ ႕႕႕ေနာက္တစ္ေယာက္ လိုက္သြား ့ ့ ့သြားျမန္ျမန္ေလး ့ ့ ့" မုန္ညင္းခ်ဥ္၏စကားအဆုံး၌အခန္းထဲကလူတစ္ ဦးထပ္မံ၍ေျပးထြက္ျပီးဖမ္းဆီးမိထားေသာလူသုံးဦး ကိုလႏ ူ ွစ္ေယာက္ညွပ္၍ခမ္းမထဲသို႔ဆေ ြဲ ခၚလာၾက ေလေတာ့သည္။မုန္ညင္းခ်ဥ္ကသူသိခ်င္သည္မ်ားကို ေမးေလေတာ့သည္။မုန္ညင္းခ်ဥ္ေမးသမွ်ကိုေခြးသရဲ ၏တပည့္ကလူဆိုးလူမိုက္လူလိမ္လူေကာက္ပီပီ။ သူအားသနားညွာတာလာေအာင္ဆိုေသာစိတ္ကူးျဖင့္ဝူတုရန္ႏွင့္ေခြးသရဲတို႔အေၾကာင္းကိုဟုတ္သည္ ေကာမဟုတ္သည္ေကာေရာ၍။ဝူတုရန္ကမည္ကဲ့သို႔ ယုတ္မာသည္။မည္ကဲ့သို႔ရက္စက္သည္။ဘယ္လိုအ ႀကံအစည္ရွိ၍။ဘယ္လိုလုပ္ၾကသည္စသျဖင့္ပိုပုိသာ သာေလးေျပာျပီးေဘးတီး၍ေခ်ာက္တြန္းေလေတာ့သည္။ သူ႔ကိုလည္းေခြးသရဲကဘယ္လိုအဆိပ္ထားျပီး။ဘယ္လိုႏိွပ္စက္ေသာေၾကာင့္မဆိုးခ်င္မမိုက္ခ်င္ဘဲ။လူမိုက္ လုပ္ေနရသည့္အေၾကာင္းတို႔ေျပာကာမုုန္ညင္းခ်ဥ္သနားလာေအာင္မ်က္ရည္ျပဇာတ္ကျပေနေလရာ။ ဝူတုရန္နာမည္ၾကားရံုႏွင့္လူသတ္ခ်င္ေနေသာမုန္ညင္းခ်ဥ္ကနားညီး၍လာေသာေၾကာင့္ဘာမွစဥ္းစားမေနေတ ာ့ဘဲ။မ်က္ရည္ျပဇာတ္လာကျပေနေသာလူကိုဓါးပ်ံတစ္ေခ်ာင္းေပးျပီးတစ္သက္လုံးပါးစပ္ပိတ္၍ေနခိုင္းလိုက္ေ လေတာ့သည္။ထိ႔ေ ု နာက္နတ္ပန္းကေလးလႊတ္လိုက္၍သူ႔ဆီေရာက္ေနေသာအေထာက္ေတာ္ကိုတစ္ခ်က္ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေလရာ အေထာက္ေတာ္ကအခန္းထဲက ေနခ်က္ျခင္းထ၍ထြက္သြားေလေတာ့သည္။ ေျမႀကီးကိုလက္နွင့္ပုတ္ရင္လခ ြဲ ်င္လေ ြဲ နဦးမည္။အေထာက္ေတာ္ထ၍ထြက္သြားသည္ကဘယ္ကိုဦး တည္ေနသည္ဆိုတာကိုေတာ့ေဗဒင္ေမးေနစရာမလိုေပ။အေထာက္ေတာ္သြားမည့္ေနရာကတစ္ခုတည္း သာရွိေလ၏။ဤေနရာကားနဂါးမာန္ဂိုဏ္းသာလ်ွင္ျဖစ္ ေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 26#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။၂၆။ ရွင္းရန္သည္ သူ႔အားသိုင္းကြက္ကိုးကြက္ကိုေၾကေၾကညက္ညက္ျပန္လည္ကျပေနသည့္ေပသီးကိုေသ ခ်ာၾကည့္ျပီးခ်ီးက်ဴးစကားဆိုလိုက္ေလသည္။ " ဒီလိုဆိုေတာ့လည္းကိုေပသီးကမွတ္မိလြယ္သား ပဲဗ် ႕႕ အဲ့ဒီသိုင္းကိုးကြက္ကို ကိုေပသီးတူႏွစ္ေယာက္ကို ျပန္သင္ေပးလိုက္ပါ ႕႕႕႕ဒီသိုင္းကိုးကြက္ဘာအဆက္အစပ္မွမရွိဘူးတုရွင္း ကလြျဲ ပီးဘယ္သူမွ လည္းဆက္စပ္နိုင္မယ္မထင္ဘူးအခ်ိန္လည္းမရွိတာနဲ႔ဒီေလာက္ပဲ သင္ေပးလိုက္တာဘဲ အစက ဘယ္သ႔က ူ ိုမွ မသင္ေပးေတာ့ဘူးလို႔ဆုံးျဖတ္ထားတာဗ် ႕႕႕႕ သားသမီးအေရးျဖစ္လာ ေတာ့လည္းမေနနိုင္ေတာ့ဘူးမဟုတ္လား ကိုေပသီးရယ္ ႕႕႕႕အႀကီးေကာင္ကသူ႔ညီကိုေခၚထုတ္သြားကတည္း ကဘယ္ေလာက္္အေျခအေန ဆိုးသလည္းမွမသိတာကိုး ႕႕႕ဒါေၾကာင့္လိုလိုမယ္မယ္သင္ေပးလိုက္တာဘဲ ႕႕႕

158

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ကိုေပသီးကဒီဟန္ၾကဴးကေနစျပီးခင္ဗ်ားတူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အေၾကာင္းကိုစုံစမ္းျပီးရွာေဖြေပေတာ့ ႕႕႕ ကြ်န္ေတာ္တ႔က ို ေတာ့ခ်င္ကိုဘဲတန္းသြားေတာ့မယ္႕႕ဟိုမွာျပန္ေတြ႔ၾကတာေပါ့ဗ်ာ ႕႕႕" ရွင္းရန္စကားဆုံးသည္ႏွင့္ျမိဳ႕စားႀကီး၏ဧည့္ခန္းေဆာင္တစ္ခုလုံးအပ္ၾကသံၾကားရေလာက္သည့္အထိ ျငိမ္သက္သြားေလေတာ့သည္။အားလုံး၏ရင္ထဲ၌ကအေတြးကိုယ္စီျဖင့္ျပည့္ေန ၾကေလသည္။ က်န္းရွင္းျပႆနာရွာ၍အရင္ကသတ္မွတ္ထားသည့္ရက္ထက္ေစာျပီး။ရွင္းရန္တို႔အားလုံးဝါးရံုေတာ စံအိမ္ကေနခ်င္နိုင္ငံကိုဆင္းခဲ့ၾကရသည္။ရွင္းရန္တို႔ထင္ထားသည္ကက်န္းရွင္းႏွင့္တုရွင္း နွစ္ေကာင္ေၾကာင့္သိုင္းေလာကႀကီးဂြ်မ္းျပန္ေနေလာက္ျပီဟုထင္ထားၾကေလသည္။ တုရွင္းပါသြား၍အနည္းငယ္မ်ွစိတ္ေအးသည္။ စိတ္ခ်ရသည္ဟုဆိုပါေသာ္လည္း။ တဇြတ္ထိုးလုပ္တတ္သည့္သ႔အ ူ ကိုေတာ့နိုင္ေအာင္မထိမ္းနိုင္မွန္းသူတို႔အားလုံးသိၾကေလ၏။ထို႔ ေၾကာင့္ျပႆနာအရမ္းႀကီးမထြားခင္ေျဖရွင္းၾကရန္ဆင္းလာခဲ့ခ်င္းသာ။ အေျခအေနကထင္ထားသလိုမဟုတ္။သိုင္းေလာကကေတာ့သူ႔ထုံးစံအတိုင္းတအုံ႔ေႏြးေႏြးမ်ွသာရွိေန သည္။ဘာမွမေျပာင္းလည္း။အမႊာႏွစ္ေကာင္ကသာလုေတာက္ရဲ႕လူေတြအရွာလို႔မရေအာင္အထိေပ်ာက္ေန သည္။ ေသသြားၾကသည္မျဖစ္နိုင္တစ္ေနရာမွာက်ိတ္၍ၾကံေနၾကသည္သာျဖစ္ေပလိမ့္မည္။က်န္းရွင္းႏွင့္ တု ရွင္းႏွစ္ေယာက္ေပါင္းမိသြားရင္သူမ်ားသတ္၍မေသနိုင္ေတာ့သည္ကေျမႀကီးလက္ခတ္မလြေ ဲ သခ်ာလွသည္။ ထိုႏွစ္ေကာင္ကိုယွဥ္နိုင္ဖို႔ကအနည္းဆုံးေသြးတစက္၏အဆင့္ကိုရွိမွျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ေသြးတစက္၏ ေျခဖ်ားကိုမမွီဘဲႏွင့္ေတာ့အမႊာႏွစ္ေကာင္ကိုလြယ္လြယ္ျဖင့္သတ္နိုင္မည္မဟုတ္။ ေသြးတစက္ေတာင္။အရင္ေသြးတစက္မဟုတ္အခုလက္ရွိေသြးတစက္အေနအထားကိုဆိုျခင္းျဖစ္ေလ၏။ သိုင္းကိုးကြက္။ေပသီးကေနတဆင့္ျပန္သင္ခိုင္းလိုက္သည့္သိုင္းကိုးကြက္ဘာသိုင္းပညာမ်ားျဖစ္ေလမည္နည္း။ ထိုသိုင္းကိုးကြက္သည္ကား။တုဖန္းကေလးကြက္အင္းျဖင့္သိုင္းကြက္ေတြကိုေဖာ္ျပီး။ရွင္းရန္ဆီကိုလင္းယုန္ ငွက္ႏွစ္ေကာင္ျဖင့္လ်ွိဳ႕ဝွက္ပို႔ေဆာင္ေပးခဲ့သည့္အေမွာင္အေျဖအဖ်က္သိုင္းကြက္ေတြသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ထိုအေမွာင္အေျဖအဖ်က္သိုင္းကြက္မ်ားကိုရွင္းရန္ကအႏွစ္ခ်ဳပ္ျပီးေပသီးကေနတဆင့္္ျပသခိုင္းလိုက္ခ်င္းသ ာ ျဖစ္ေလ၏။ထိုသိုင္းကြက္ေတြရွင္းရန္ဆီေရာက္ေနသည္မွာၾကာလွေပျပီ။ရွင္းရန္အထီးက်န္မဆန္ခင္ကတည္း က လက္ထဲေရာက္ေနျပီးသားပင္။သူ႔မိသားစုဝင္ေတြကိုနဂါးေသြးတစက္ဆိုသည့္သိုင္းကြက္အသစ္မသင္ ေပးခင္ကတည္းကလက္ထဲမွာရွိေနခဲ့ျပီးသားျဖစ္ေလ၏။ဘာေၾကာင့္ရွင္းကထိုသိုင္းကိုမသင္ေပးဘဲ။နဂါး ေသြးတစက္ကိုသင္ေပးလိုက္ပါသနည္းဟု။ဆိုလာခဲ့ေသာ္။မသုံးေစခ်င္၍ဟုသာေျဖရေပလိမ့္မည္။ရွင္းရန္ လိုလူကေတာင္မသုံးေစခ်င္မွေတာ့ထိုသိုင္းကြက္၏ေၾကာက္စရာေကာင္းပုံကိုေတြးမိၾကလိမ့္မည္ဟု။ယုံ ၾကည္လိုက္ရေပေတာ့သည္။တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနမႈနွင့္အားလုံး၏အေတြးေတြကိုရိုက္ခ်ိဳးလိုက္သည့္သူ ကၾကြက္။ဒါမွမဟုတ္ ဝူေတာက္။ " ေပ ႕႕ေပသီး ဒီ႕႕ဒီကိုလာစမ္း ႕႕ငါ႕႕ငါကဒုတ္ ဒုတ႕္ ႕ဒုကၡိတဆိုေတာ့ ႕႕႕ဘာ႕႕ဘာမွမလိုေတာ့ဘူး ႕႕ မင္း ႕႕မင္းက ႕႕ ေသ ႕႕ေသမွာေၾကာက္တဲ့လူဒီ႕႕ဒီေတာ့ ႕႕ငါမင္းကို ႕႕ အ ႕႕ အ ႕႕ " " ေဟ့ေကာင္ အထစ္ ဟီးဟီး ေတာ္စမ္းကြာနား ညီးတယ္ ႕႕ဟီးဟီး ႕႕ ေပသီးကိုမင့္အတြင္းအားလႊဲ ေပးခ်င္တာမဟုတ္လား ႕႕ ႕႕ ဟားဟား ႕႕ဒါမ်ား ရိုးရိုးေျပာပါလားကြ ႕႕ဟီးဟီး ငါ ႕႕ငါ ႕႕ငါ နဲ႔ ႕႕ဟားဟား လူက စကားထစ္ရတဲ့အထဲ ႕႕ဟီးဟီး႕႕ စကားေၾကာကရွည္ခ်င္ေနေသးတယ္ ဟိုးဟိုး ႕႕ " " ရိုး ႕႕ရိုး ႔႕ရိုးရိုးေျပာတာဘဲ ႕႕ အ႕႕အကိုႀကီးခ်န္ကလည္း ႕႕စိတ္ ႔႕စိတ္ ႔႕ " ေသြးတစက္ႏွင့္ဝူေတာက္စကားမ်ားၾကေတာ့မည္ ကိုသိေသာၾကဴးေပါင္ကၾကားထဲကေနဝင္၍ေဟာက္ လိုက္ေလသည္။

159

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ေဟ့ ေတာ္ၾကစမ္းကြာမင္းတို႔ႏွစ္ေကာင္ကလည္း စိတ္ရႈပ္ရတဲ့ၾကားထဲ႕႕႕တစ္ရက္တစ္ရက္ ဒီအရူး ႕႕ ငေပါ ႕႕ဒုကၡိတေတြအတူေနရတာေလာက္စိတ္ရႈပ္စရာေကာင္းတာေလာ ကႀကီးမွာမရွိေတာ့ဘူး ႕႕တကယ္ဘဲ ႕႕" " ေဟ့ေကာင္ ၾကဴးေပါင္ မင္းဟာမင္းစိတ္ရႈပ္ရင္ဘုန္းႀကီးသြားဝတ္ေနပါလားကြ ႕႕ အလကားေနရင္း စိတ္တိုေနတဲ့ ႕႕လူပုစိတ္တိုကမ်ား ငါထရိုက္လိုက္ရ " " ကေလးေတြသူတို႔ဟာသူတို႔ေျပာေနတာရွင္နဲ႔ဘာဆိုင္လို႔ ရိုက္မယ္နွက္မယ္နဲ႔ေျပာေနရတာလဲလူ႔ဂြ စာအဖိုးႀကီးရဲ႕ ႕႕ ေသနို္င္ခဲႀကီးရဲ႕ ႕႕႕႕" " ေဟ့ ငါ့ဟာငါ ဂြစာျဖစ္ျပီး ေသနိုင္ခဲတာဘာျဖစ္သလဲ ႕႕႕ နင့္လို အိုႀကီးအိုမနဲ႔ ႕႕႕လွခ်င္ပခ်င္တဲ့စိတ္ မရွိဘူကြ နားလည္လား ႕႕႕ နင္ကသာ သူငယ္ျပန္ျပီးစုလင္းနဲ႔နတ္ပန္းကေလး တို႔ရ႕ဲ အက်ီ ၤအဝတ္အစားေတြကို ယူူယူျပီး ဝတ္ေန တယ္ ဆိုတာ တေလာကလုံးသိတယ္ကြ ဟြန္း ႕႕ " ဟန္ရွန္းေဟြ႔န႔ဟ ဲ ြားက်င္တို႔ဝင္ပါလာေသာစကားဝိုင္းကဆူညံပြက္ေလာရိုက္သြားေလျပီ။ ဝူေတာက္။ဟြားက်င္ႏွင့္ၾကဴးေပါင္တို႔ကတစ္ဖက္။ဟန္ရွန္းေဟြ႔။ေသြးတစက္ႏွင့္ေပသီးတို႔ကတစ္ ေအာ္ၾကဟစ္ၾကျငင္းၾကခုန္ၾကေလေတာ့မည္။ရွင္းရန္ႏွင့္စုလင္းကေတာ့ၾကားထဲကေနထိုႏွစ္ဖြဲ႔ကို ၾကည့္ျပီးေနရီေမာေပ်ာ္ရႊင္ေနေပလိမ့္မည္။ဤသည္ကားသာယာခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္ေကာင္းလွေသာနဂါးမာန္မိသားစု ၏ေန႔စဥ္ျဖစ္ျမဲ။ဘယ္ေတာ့မွရိုးအီ၍မသြားႏိုင္ သည့္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ပင္။ " ဟားဟားဟား ႔ ႔႕႕ဟားဟားဟား ေတာ္ၾကပါ ေတာ့ဗ်ာ႕႕ဘယ္သူမွလည္း ရစရာကိုမရွိေတာ့ပါဘူး႕႕႕ ကိုေပသီးကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ခဏလိုက္ခဲ့ ႕႕႕" ရွင္းရန္၏ဟန္႔တားလိုက္ေသာစကားသံႏွင့္အတူေပသီးကိုအျပင္လိုက္ခဲ့ရန္ေခါ ္လိုက္ေသာစကား ေၾကာင့္အားလုံးအသံတိတ္သြားၾကေလသည္။ထို႔ေနာက္စုလင္းက။ " အကိုဘယ္သြား မလို႔လည္း ညီမလဲလိုက္ခဲ့ မယ္ ႕႕႕ " " မလိုက္ပါနဲ႔ေတာ့ ႕႕႕ ကိုေပသီးနဲ႔အျပင္သြားစနည္း နာမလို႔ပါ မိုးခ်ဳပ္မွျပန္ေရာက္လိမ့္မယ္ ႕႕႕မနက္ခရီး ထြက္ရေအာင္သာအဆင္သင့္ျပင္ထားလိုက္ပါညီမရယ္ ႕႕႕ လာကိုေပသီး ႕႕႕သြားၾကစို႔ ႕႕႕႕" ေပသီးသည္ရွင္းရန္ေခၚလာသည့္အေနာက္ကိုျမင္းတစ္ေကာင္စီးျပီးလိုက္လာခဲ့ရေသာ္လည္းရွင္းရန္ ဘယ္ကိုသြားမည္ဆိုတာကိုမသိေပ။ရွင္းရန္ကစနည္းနာမည္ဟုေျပာျပီးျမိဳ႕ထဲကိုမသြား ဘဲဟန္ၾကဴးေရကန္နေဘးကေတာအုပ္ထဲသို႔ဝင္လာေသာေၾကာင့္ပင္။ရွင္းရန္သည္ ေတာအုပ္အတြင္းရွိသာယာျပန္႔ျပဴးေသာေနရာေလးတစ္ခုသို႔အေရာက္တြင္ျမင္းကိုရပ္လိုက္ျပီး။ " ဒီေနရာေလးေပါ့ကိုေပသီးရယ္ ႕႕ ကြ်န္ေတာ္ရယ္ ႕႕ အကိုႀကီးဝူရယ္႕႕တိမ္ပ်ံရယ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ေနခဲ့ၾကတဲ့ေနရာေလးေပါ့ဗ်ာ ႕႕႕ ဒီေနရာေလးကေနခြာလိုက္မိတဲ့ေန႔ကစျပီး သိုင္းေလာကဝဲဂယက္ထဲ ဘုမသိဘမသိနဲ႔ေရာက္သြားခဲ့ ေတာ့တာေပါ့ ႕႕႕႕႕ကိုင္းထားပါေတာ့ေလ ႕႕႕႕႕" ထိ႔ေ ု နာက္ရွင္းရန္၏စကားသံတိုးတိမ္၍သြားေလေတာလသည္။ရွင္းရန္၏စကားသံတိုးတိမ္၍သြားသည္ႏွင့္အ တူ။ေနေပ်ာက္ပင္မထိုးေသာေတာအုပ္ႀကီးသည္ေနမင္းႀကီးအေနာက္အရပ္သို႔တိုးဝင္ေပ်ာက္ကြယ္လို႔မသြား ေသးခင္မွာပင္။ေမွာင္ထုကိုရုတ္ခ်ည္းေဆာင္ယူ၍ေပး လာေလေတာ့သည္။ ရွင္းရန္တို႔ဆရာ တပည့္ႏွစ္ဦးကေတာ့အေမွာင္ထဲမွာတစ္စုံတစ္ခုကိုအေလးအနက္ေျပာဆိုေဆြးေႏြးေန ၾကေလေတာ့၏။ ……………………………… " ေမာက္က်င္းႏွင့္ျမင္းက ဒီထက္ျမန္ျမန္မေျပးနိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့လား ႔႕႕႕" နတ္ပန္းကေလး၏အေမးစကားကိုရုတ္တရက္ ၾကားလိုက္ရသူအတြက္ေတာ့ရယ္စရာစကားတစ္ခုလိုပင္။

160

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သူေမးလိုက္သည္ပံုက။ျမင္းကဘဲလူကစကား ေျပာတတ္ေနသည့္အတိုင္းျဖစ္သြားရသည္မဟုတ္ပါလား။ " ဒီထက္ေတာ့ျမန္ျမန္မေျပးနိုင္ေတာ့ဘူးမင္းသမီးႀကီးရဲ႕ ႕႕႕ဒါအကုန္ဘဲဖုရာ့ ႕႕႕" ျမင္းလွည္းေျပးေနသည္ကိုေႏွးေသးသည္ဟုထင္ေနသည့္နတ္ပန္းကေလးကိုျပန္အေျဖေပးလိုက္သည့္ ေမာက္က်င္း၏စကားေၾကာင့္။နတ္ပန္းကေလးႏႈတ္ခမ္းစူသြားေလေတာ့သည္။ " နင္ကလည္းစကားကိုရိုးရိုးေျပာစမ္းပါ ႕႕ဖုရာ့ဖုရာ့နဲ႔ေမးေတာင္မေမးရဲေအာင္ဘဲ ႕႕႕" လယ္ကြင္းေတြ။သစ္ပင္ေတြရိပ္ကနဲရိပ္ကနဲျဖစ္ေအာင္ေျပးလႊားေနေသာျမင္းလွည္းကိုေႏွးသည္ဟု နတ္ပန္းကေလးကထင္မိေလမည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။သူမကစိတ္ေလာေနသည္မဟုတ္ပါလား။နတ္ပန္း ကေလးကိုအလ်င္စလိုျဖစ္ေအာင္လုပ္သြားသည့္လူကအေထာက္ေတာ္။လမ္းတပိုင္းေတြ႔လိုက္ရေသာအ ေထာက္ေတာ္ကဝူတုရန္ဆိုသည့္နာမည္ကိုေျပာသြားခဲ့ေလသည္။ဝူတုရန္ဆိုေသာနာမည္ၾကားလိုက္ရသည္ႏွင့္ နတ္ပန္းကေလးတို႔တစ္ဖြ႔လ ဲ ုံးေဒါသစိတ္ေတြအုန္းကနဲထသြားၾကေတာ့သည္။ အေဖအရင္းျဖစ္တဲ့ဝူေတာက္အေပၚဝူတုရန္က်ဴးလြန္သြားခဲ့သည့္လူမဆန္လွေသာလုပ္ရပ္ေတြအတြက္ ။လူတိုင္းကဝူတုရန္ကိုသတ္ခ်င္ေနၾကေသာေၾကာင့္ပင္။ထို႔ေၾကာင့္။နတ္ပန္းကေလးက ျမင္းလွည္းကိုအ ေမာင္းႏွင္ေနေစျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။အေထာက္ေတာ္နဲ႔နတ္ပန္းကေလးေတြ႔လိုက္ရ သည့္ႏွစ္ႀကိမ္လုံးနတ္ပန္းကေလးကသားေကာင္အေနာက္ကိုမလြတ္တန္းလိုက္၍ဖမ္းတတ္သည့္က်ားသစ္မ ေလးဘဝေရာက္သြားရသည္ပင္။အခုလည္းနတ္ပန္းကေလးတစ္ေယာက္ဝူတုရန္အေနာက္ကိုမီးခိုးမဆုံးမိုးမဆုံ းလိုက္ေတာ့မွာေသလွေပ၏။နတ္ပန္းကေလးတို႔အဖြ႔အ ဲ ေလာတႀကီးခရီးဆက္ေနသလိုမ်ိဳး။မနားတန္းဒုန္း စိုင္းလာသည့္အဖြ႔တ ဲ စ္ဖြ႔ရ ဲ ွိ ေလေသးသည္။ထိုအဖြဲ႔ကလူကိုးေယာက္ပါေလသည္။ ျမင္းကိုး ေကာင္ႏွင့္လူကိုးေယာက္ကလည္းနတ္ပန္းကေလးတို႔သြားေနသည့္ခ်န္စုနယ္ကိုသြားမည့္အဖြဲ႔ျဖစ္ေလသည္။ သူတ႔အ ို ဖြ႔က ဲ လည္းအလြန္အင္မတန္အေရးႀကီး ေနသည္ပင္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။သူတို႔၏သားအငယ္ အသတ္ခံလိုက္ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေလသည္။သတ္သြားသည့္လူ၏နာမည္ေလးကိုေတာင္မသိ လိုက္ရဘဲ။သားျဖစ္သူရဲ႕အေလာင္းနဲ႔စာတစ္ေစာင္ကိုသာေတြ႔ျမင္ထားၾကရသည့္သခင္ၾကီးတုန္းက်င္ဖတို႔မိ သားစုသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ထိုလူေတြကနတ္ပန္းကေလးတို႔ထက္အနည္းငယ္ ေရွ႕ေရာက္ေနသည္ဟုဆိုရမည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။ထိုအဖြဲ႔ကကနတ္ပန္းကေလးတို႔အဖြဲ႔လွမ္းျမင္ေန ရသည့္အေရွ႕အေနာက္ျဖတ္သန္းထားေသာလမ္းႀကီးအတြင္းတြင္ေရာက္ရွိေနၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ နတ္ပန္းကေလးတို႔ကေတာင္ေျမာက္လမ္းမႀကီးအတိုင္းတရမ္းၾကမ္းေမာင္းလာသလို။ တုန္းက်င္ဖတို႔မိသားစုကလည္းအေရွ႕အေနာက္သြယ္တန္းထားသည့္လမ္းမႀကီးအတိုင္းျမင္းကိုဒုန္း စိုင္း၍တက္လာၾကေလသည္။ခ်န္စုနယ္ဆိုသည္ကေျမာက္အရပ္တြင္တည္ရွိေလ၏။ ေတာင္ေျမာက္လမ္းမႀကီးအတိုင္းတည့္တည့္သြားမည့္အဖြဲ႔ႏွင့္အနာက္ကေနေျမာက္ကိုေကြ႔ပတ္သြားၾကမည့္အ ဖြ႔တ ဲ ႔သ ို ည္။လမ္းေလးခြဆုံသည့္ေနရာကိုေရာက္ရန္ေပတစ္ရာစီသာလိုၾကေလေတာ့သည္။ အရွိန္မေလ်ာ့ေသာျမင္းလွည္းအဖြဲ႔ႏွင့္ဒုန္းစိုင္းလာေသာျမင္းစီးအဖြဲ႔တ႔လ ို မ္းေလးခြတြင္ထိပ္တိုက္ေတြ႔ဆုံ မိၾကပါက။ျပႆနာႀကီးငယ္အသြယ္သြယ္တက္ျဖစ္သြားၾကမည္လား။ သိ႔တ ု ည္းမဟုတ္တစ္ဖ႔ဖ ြဲ ြ႔က ဲ ဘဲအေလ်ာ့ေပးလိုက္မည္လားမေဝခြတ ဲ တ္ေတာ့ေပ။ေသခ်ာသည္ကေတာ့။ ဘယ္လိုမွအရွိန္ထိမ္းရန္မျဖစ္နိုင္ၾကေတာ့သည့္အဖြဲ႔ႏွစ္ဖြ႔သ ဲ ည္။လမ္းေလးခြ။ လမ္းဆုံေနရာ၌ဘြားကနဲရင္ဆိုင္ တိုးမိလိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 27#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္#

161

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၂၇ ။

ႏွစ္ဖြ႔စ ဲ လုံး၏သရဲသဘက္စီးသလိုေမာင္းႏွင္လာၾကသည့္အရွိန္ေတြကဘယ္လိုမွတုန္႔ကနဲေနေအာင္ရပ္ဖို႔မျဖစ္ နိုင္သည့္အတြက္။လမ္းေလးခြဆုံသည့္ေနရာတြင္အုန္းကနဲျမည္ေအာင္ဝင္၍တိုက္မိသြားၾကေလသည္။ တုန္းက်င္ဖတို႔အဖြ႔ႏ ဲ ွင့္ေရွ႕ဆုံးမွေျပးေနေသာနတ္ပန္းကေလး၏ျမင္းလွည္းဝင္မတိုက္မိခင္မွာ။ ေမာက္က်င္းကနတ္ပန္းကေလးႏွင့္မဟူရာကိုလွမ္းေအာ္၍သတိေပးလိုက္ေလသည္။ " မင္းသမီးတိ႔ု ႕႕ သတိထားၾက ႕႕႕ " ေမာက္က်င္း၏ေအာ္ဟစ္သတိေပးသည့္အသံအ အဆုံး၌။နတ္ပန္းကေလး၏ျမင္းလွည္းမွာေလေပၚသို႔ ေျမွာက္တက္သြားျပီးဒုန္းဆိုေသာအသံၾကီးႏွင့္အတူသြက္သြက္ခါေအာင္တုန္ခါလႈပ္ရမ္းသြားေလေတာ့သည္။ ဟီး႕႕႕ဟီ႕႕႕ " ေဖ်ာင္း႕႕႕႕ေဗ်ာ ႕႕႕ဝေရာ ႕႕႕" " အုန္း ႕႕႕ ဘုန္း ႔႕႕႕" " ဟီး႕႕႕ဟီး႕႕႕ဟီ႕႕႕ဟီး႕႕႕" စစ္ရထားကိုဆေ ြဲ နၾကျမင္းႏွစ္ေကာင္ႏွင့္စစ္ရထားကိုကြ်မ္းက်င္ပိုင္နိုင္ေအာင္ေမာင္းႏွင္ေလ့က်င့္လာသည့္ ေမာက္က်င္းတို႔ေၾကာင့္သာနတ္ပန္းကႏွင့္မဟူရာစီးလာသည့္ျမင္းလွည္းမွာတိမ္းေမွာက္၍မသြားခ်င္းသာျဖစ္ ေလေတာ့သည္။လမ္းတစ္ဖက္ကေနရိပ္ခနဲထိုးထြက္လာသည့္ျမင္းအုပ္ကိုေတြ႔ျမင္လိုက္သည္ႏွင့္တိုက္ ရည္ခိုက္ရည္ဝေနသည့္နတ္ပန္ကေလးတို႔၏စစ္ျမင္းႏွစ္ေကာင္မွာ။ေမာက္က်င္းထိမ္းေက်ာင္းလမ္းျပေနစရာမ လိုသည္အထိပါးနပ္လိမၼာလြန္းလွေပသည္။ျမင္းလွည္းကိုဆြဲကာေျခကုန္သုတ္ေျပးေနရ သည့္ၾကားထဲမွခြာစုံခုတ္ျပီးေရွ႕ကိုတစ္ခ်က္ေဆာင့္ခုန္ လိုက္ျပီး။ ေလထဲမွာပင္ျမင္းႏွစ္ေကာင္ကလက္ဝဲဘက္ ကိုခ်ာကနဲလွည့္ကာတိမ္းေရွာင္ထြက္သြားေလေတာ့၏။ ျမင္းႏွစ္ေကာင္ကထိုသ႔ခ ို ုန္ျပီးလွည္းကိုဆပ္ကနဲခ်ိဳးေကြ႔လိုက္သည့္အတြက္။ျမင္းလွည္းမွာ ေရွ႕ကိုပို၍တိုးထြက္သြားျပီး။လက္ဝဲဘက္ကိုျမင္းလွည္းအိမ္ကခ်ာကနဲလွည့္၍ပါသြားေလေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု ၾကာင့္လွည္းအိမ္နံရံတည့္တည့္ကိုဝင္တိုး ျမည့္ျမင္းမွာမတိုးမိေတာ့ဘဲ။ နတ္ပန္းကေလး တိ႔ျု မင္းလွည္းအိမ္ေနာက္ျမီးကသာ။ေရွ႕ဆုံးကေျပးလာျပီး။ျမင္းလွည္းကိုတည့္တည့္ ႀကီးတိုးဝင္တိုက္ လာမည့္ျမင္း၏ေခါင္းကိုရိုက္ခ်ိဳး၍သြားေလေတာ့သည္။ျမင္းလွည္းအိမ္အတြင္း၌ေျမပဲေလွာ္အိပ္ကိုယ္စီ ကိုင္ျပီးလိုက္လာခဲ့ၾကသည့္နတ္ပန္းကေလးႏွင့္မဟူရာကေတာ့သတိထားခ်ိန္ေကာင္းေကာင္းမရလိုက္သည္ ့ အတြက္။ျမင္းလွည္းအမိုးကိုေခါင္းႏွင့္ေဆာင့္မိသြားၾကျပီး။လွည္းဝမ္းထဲသို႔ျပန္အက်တြင္တစ္ေယာက္နဖူးကို တစ္ေယာက္ေဆာင့္တိုက္မိသြားကာမူးေဝသြားၾကေလေတာ့သည္။ " ဒုန္း ႔႕႕ဒုန္း ႔႕" " အု ႕႕ အီး ႕႕ " " ခြပ္ ႕႕႕ " " အင့္ ႔႕ " " အ ႕႕ေသျပီ ႕႕႕" နတ္ပန္းကေလး၏ျမင္းေတြက။ေလထဲမွျပန္က်လာသည္ႏွင့္ျမင္းလွည္းကို။အေရွွ႕အရပ္သို႔သြားသည့္ လမ္းမႀကီးအတိုင္းအတင္းဆြဲျပီးေျပးသြားၾကေလေတာ့သည္။နတ္ပန္းကေလးႏွင့္မဟူရာျဖစ္သြားသည္ကအပရိ ကမ်ွသာ။သူတို႔ႏွစ္ဦး၏အေနာက္ဘက္မွာက ကမာၻပ်က္၍က်န္ေနေလျပီ။

162

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

နတ္ပန္းကေလး၏ျမင္းလွည္းအျမီးႏွင့္ရိုက္ခတ္မိသြားသည့္ျမင္းကလည္ထြက္သြားျပီး။ တုန္းက်င္ဖရဲ႕ျမင္းကိုေျပး၍တိုက္ခတ္သြားေလသည္။တုန္းက်င္ဖကျမင္းေပါ ္ကေနခုန္ထြက္သြားနိုင္ ပါေသာ္လည္းသူစီးလာသည့္ျမင္းကလဲက်သြားျပီး။ေနာက္ကလိုက္လာသည့္ျမင္းခုႏွစ္ေကာင္၏ေရွ႕တြင္လမ္း ပိတ္သလိုျဖစ္သြားေလေတာ့သည္။ေနာက္ကလိုက္လာသည့္ျမင္းေတြမွာရုတ္ခ်ည္း လဲက်လာသည့္တုန္းက်င္ဖ၏ျမင္းေၾကာင့္ေျခလွမ္းေတြမွားသြားျပီးေျခေခါက္၍လဲက်ကုန္ေတာ့သည္။ " ေဖ်ာင္း ့ ့ေဖ်ာင္း ့ ့ဘုန္း ႔႕႕" " ဟီး႕႕႕ဟီး ႕႕႕ ဟီး ႕႕႕" ထိုသ႔ဗ ို ရုတ္ဗရက္အေျခေနမွာ။နတ္ပန္းကေလး၏ေနာက္မွာလိုက္ပါလာသည့္ ေခါင္းႀကီးရဲ႕ျမင္းရထားကနတ္ပန္းကေလးတို႔ထက္ဆိုးေသာအေျခအေနႏွင့္ပက္ပင္းတိုးမိသြားေလေတာ့သည္။ ေခါင္းႀကီးလိုက္ပါစီးနင္းလာသည့္အမဲလိုက္ေခြးအဖြဲ႔၏ျမင္းရထားေတြကစစ္သုံးျမင္းရထားေတြပုံစံအတိုင္းေပါ့ ေပါ့ပါးပါးျဖင့္တည္ေဆာက္ထားၾကသည့္အျပင္။ျမင္းရထားတစ္စီးတြင္လူႏွစ္ဦးထက္ပို၍မပါၾက ေသာေၾကာင့္။ေရွာင္ရတိမ္းရသည္မွာနတ္ပန္းကေလးတို႔၏ျမင္းလွည္းထက္လြယ္ ကူေပသည္။သို႔ပါေသာ္လည္း။အေျခအေနကထင္သေလာက္မလြယ္ကူေပ။အဘယ့္ၾကာင့္ဆိုေသာ္။ နတ္ပန္းကေလးတို႔ျမင္းလွည္းႏွင့္ရိုက္မိျပီးလဲက်သြားသည့္ျမင္းကိုစီးလာသည့္အမ်ိဳးသမီးႀကီးက။ေျမ ျပင္ေပၚမွလူးလိမ့္ထရန္ျပင္လိုက္ေလသည္။ထိုအမ်ိဳး သမီးႀကီးေျမေပါ ္သို႔မထနိုင္ေသးခင္မွာပင္။ နတ္ပန္းကေလး၏လွည္းေနာက္ကေနအရွိန္ျပင္းျပင္းႏွင့္လိုက္ပါလာသည့္ေခါင္းႀကီးစီးလာေသာျမင္းရထားက။ ထိုအမ်ိဳးသမီးႀကီးရဲ႕ခါးကိုျဖတ္္က်ိတ္၍သြားရန္အတြက္ေပအနည္းမ်ွသာလိုေတာ့သည့္အတြက္ပင္ျဖစ္ေလ ေတာ့၏။ေအာ္သံဟစ္သံေတြကပြက္ပြက္ညံသြားၾကေလျပီ။ထိုထဲတြင္ေခါင္းၾကီး၏ျမင္းရထားကိုေမာင္းေသာ သူႏွင့္အမဲလိုက္ေခြးေတြေအာ္လိုက္သည့္အသံမွာအက်ယ္ဆုံးျဖစ္ေလသည္။ " ေဟ့ေဟ့ ႕႕ မထနဲ႔ဝပ္ေန ႕႕ ဝပ္ ႔႕ဝပ္ ႕႕ " " ဟာသြားျပီ ႕႕ " " ရင္နု ႕႕႕ရင္နု႕႕႕ရင္နု႕႕႕႕" " အေမ ႕႕႕ေရွာင္ ႕႕႕ေရွာင္ ႕႕႕" " မထနဲ႔ ေမွာက္အိပ္ေန ႔ ႔ ႔ ဝပ္ထား " " မထနဲ႔ ႕႕မလႈပ္နဲ႔ ႕႕ဘာမွမျဖစ္ဘူး ႕႕႕" လ်ွပ္ျပတ္သလိုရုတ္တရက္ျဖစ္သြားခဲ့သည့္ျမင္းလွည္းႏွင့္ျမင္းတိုက္ခိုက္မိေသာ အရွိန္။ ေျမျပင္ကိုျပဳတ္က်ျပီးျပင္းထန္စြာရိုက္ခတ္မိလိုက္သည့္အတြက္ခံစားရေသာက်င္မႈ။အရွိန္အဟုန္ျပင္းျပင္းျဖင့္ နင္းလူကိုေျခရန္အတြက္ေျပးဝင္လာသည့္ျမင္းရထား။စိုးရိမ္တႀကီးႏွင့္ဝိုင္း၍ေအာ္လိုက္ၾကသည့္ေအာ္သံ ေတြေၾကာင့္။ရင္နုမွာအေၾကာက္လြန္ျပီး။ၾကက္ေသေသသြားေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္။ လမ္းမကိုလက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ေထာက္ျပီးကုန္းကုန္း ႀကီးနွင့္ဘာလုပ္၍ကိုင္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနေလေတာ့၏။ ထိုစဥ္မွာပင္။ျမင္းရထား၏လွည္းဘီးက။ရင္နု၏လည္တိုင္ကို ျဖတ္က်ိတ္ရန္အတြက္ႏွစ္ေပသာေဝးေတာ့သည့္။အကြာအေဝးကိုေရာက္ရွိလာေလေတာ့သည္။ ရင္နုမွာေၾကာက္လန္႔လြန္း၍ဘာမွမလုပ္နိုင္ေတာ့ဘဲမ်က္စိကိုသာစုံမွိတ္ထားလိုက္ေလေတာ့၏။ " ဟာ ႕႕႕ရင္နု ႕႕႕" " အေမ ႕႕႕ " " အမႀကီး ႕႕႕႕ "

163

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေခါင္းႀကီးလည္းဘာမွမတတ္နိုင္ေတာ့။ျမင္းရထား နံေတာင္ကိုက်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ကိုင္လိုက္ျပီး။မ်က္ စိနွစ္လုံးကိုမွိတ္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။ " ဟာ႕႕႕႕သြားျပီ ႕႕႕႕" ေခါင္းႀကီး၏စိတ္မေကာင္းျခင္းမ်ားစြာႏွင့္ေရရြတ္လိုက္ေသာစကားသံမဆုံးခင္မွာပင္။ သူတ႔၏ ို ျမင္းရထားသည္ရုတ္ခ်ည္းဆိုသလို။ဘီးတဖက္ေျမွာက္တက္သြားျပီးတစ္ဖက္ကိုလဲက်ေတာ့မတတ္ တိမ္းေစာင္းသြားေလေတာ့သည္။ထိုအခါ။လူအားလုံးမွာေအာ္သံေတြတိတ္ကာဆြံ႔အသြား ၾကေလေတာ့သည္။ လွည္းဘီး။ မြတ္ေနေအာင္လည္ေနသည့္လွည္းဘီးက။ရင္နု ၏ဦးေခါင္းေပၚကေနဝွွီးကနဲျမည္သံေပး၍ ျဖတ္ေက်ာ္ သြားေလသည္။လွည္းဘီးနွင့္ေခါင္းမွာလြတ္သည္ဆိုယုံေလးမ်ွသာ။လက္မအနည္းငယ္သာကြာေလ၏။ ရင္နုသာအနည္းမွ်ေခါင္းေထာင္လိုက္လ်ွင္ထိုေနရာ၌ပြခ ဲ ်င္းျပီးေသဆုံးသြားမည္မွာဧကန္ပင္။ ထိ႔ေ ု နာက္။ဆြ႔အ ံ သြားၾကသည့္အသံ။မယုံၾကည္နိုင္ေလာက္သည့္ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ျပဴး က်ယ္လို႔သြားၾကသည့္ မ်က္လုံးေတြက။တစ္ဖက္ကိုတိမ္းေစာင္းသြားေသာခါင္းႀကီးတို႔၏ျမင္းရထားဘီးျပန္ေျမျပင္ေပါ ္သို႔ျပန္က်သည့္ အခါမွာ ေတာ့။ေပ်ာ္ရႊင္ေသာေအာ္သံၾကီးအျဖစ္ေျပာင္းသြားၾကေလေတာ့သည္။ " ဒုန္း႕႕႕ဝွီး ႕႕႕ေဗ်ာ ႕႕႕ဝေရာ ႕႕" " ေဟး ႕႕႕ ေဟး ႕႕ လ်ွိဳရွန္း တဲ့ ကြေဟး ႕႕ " " ရႊီ႕႕႕ရႊီ ႕႕လ်ွိဳရွန္းကြ ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕" " ေဟးေဟးေဟး ရင္နု ႕႕ရင္နု ႕႕ " " အေမ ႕႕အေမ႕႕႕ဟားဟားဟား အေမ ႕႕" ျမင္းရထားလုံးဘီးေျမေပါ ္သို႔ျပန္က်သြားသည္ ႏွင့္ေခါင္းႀကီးပထမဆုံးျပဳလုပ္လိုက္သည့္အရာက။ မ်က္စိႏွစ္လုံးကိုဖြင့္ျပီးအေနာက္ကိုကပ်ာကယာျဖင့္စိုးရိမ္တၾကီးႏွင့္လွည့္ၾကည့္လိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေလ ေတာ့၏။လမ္းေပါ ္မွကုန္းရုန္းထလာသည့္အမ်ိဳးႀကီးႏွင့္သူ႔ကိုေျပးထူေပြ႔ဖက္လိုက္ၾကေသာလူေတြကိုျမင္ လိုက္ရသည့္အခါမွ။သက္ျပင္းေမာႀကီးကိုဟူးကနဲမႈတ္ထုတ္လိုက္ ျပီး။ျမင္းရထာေမာင္းေန သည့္လွ်ိဳရွန္းကိုေပြ႔ဖက္ခ်ီး က်ဴးလိုက္ျပီး။အားပါးတရေအာ္ဟစ္ရီေမာလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟူး ႕႕႕ေတာ္ေသးတာေပါ့ လ်ွိဳရွန္းရာ ေတာ္ ေသးတာေပါ့ကြာ ႕႕႕႕မင္းေတာ္လို႔ပါလားကြ႕႕႕ငါသာ ဆိုရင္ေတာ့အက်ိတ္ဘဲေပါ့ကြာ႕႕႕ ဟားဟားဟား႕႕႕႕ ဟားဟားဟား ႕႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕ဟားဟားဟား႕႕႕ လွ်ိဳရွန္းတဲ့ေဟ့ ႕႕ေဟးေဟးေဟး ႕႕႕ " ေခါင္းႀကီးသည္အရွိန္ေလ်ာ့သြားေသာျမင္းရထားေပၚမွခုန္ဆင္းလိုက္ျပီး။တုန္းက်င္ဖတို႔လူစုဆီေျပး သြားလိုက္ေတာ့သည္။ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္စလုံးအျပစ္မကင္းၾကသည့္တိုင္သူတို႔ဘက္မွအစစအရာရာကူညီေပးလို သည့္ဆႏၵႏွင့္သာျဖစ္ေလ၏။ျမင္းကိုးေကာင္စလုံးကခရီးဆက္လို႔မရေလာက္ေအာင္ျဖစ္သြားေသာေၾကာင့္ ေခါင္းၾကီးကခရီးခ်င္းတူပါက။တုန္းက်င္ဖတို႔လူစုကိုျမင္းရထားျဖင့္ေခၚေဆာင္သြားျပီးျမင္းကိုးေကာင္ ကိုအစားျပန္ဝယ္ေပးရန္အထိေခါင္းႀကီးကရည္ရြယ္ထားေလသည္။ဤသည္ကား။ ကိုယ္ႏွင့္ႏႈိင္း၍မရိုင္းတတ္ေသာေခါင္းႀကီး၏စိတ္ကူးသက္သက္မ်ွသာ။တစ္ဖက္ကေရာ။ မ်ိဳးႏွင့္ရိုးႏွင့္ခ်ီျပီးသေႏၶယုတ္လာၾကသည့္ဝူမ်ိဳးဝူႏြယ္ေတြကေတာ့ဘာမွကိုေမးေနစရာမလိုေပ။ဘယ္ ေတာ့မွအသိတရားရွိလာမည့္လူေတြမဟုတ္။ကိုယ့္မ်က္ေခ်းကိုယ္ျပန္မျမင္ၾက။ရမ္းကားစြာ ေမာင္းႏွင္လာသည့္ျမင္းလွည္းသမားေတြေၾကာင့္ျမင္းကိုးေကာင္စလုံးသုံးစားမရေအာင္ျဖစ္သြားၾကသလို။ တုန္းကေတာ္ႀကီးပါ။အပြန္းပြန္းအပဲ့ပဲ့ႏွင့္အသက္ေဘးမွကံေကာင္းလြန္း၍လြတ္ေျမာက္ခဲ့ရသည္ဟူျပီး

164

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေခါင္းႀကီးျမင္းလွည္းသမားေတြကိုဆုံးမရန္အတြက္ဓါးကိုစမ္း၍ေနၾကေလျပီ။ကိုယ္ခ်င္းစာတရား။ စိုးရိမ္စိတ္ေတြႏွင့္ေစတနာ ေတြပိုေနေသာေခါင္းႀကီးကတုန္းက်င္ဖတို႔ထံမေရာက္ခင္မွာပင္။ တေက်ာ္ေက်ာ္ေအာ္ဟစ္ေမးျပီးေျပးစိုးရိမ္တၾကီးႏွင့္ေျပးလာေနေလသည္။ " အမႀကီး ႕႕႕ အမႀကီး ႔႕႕႕ဘာျဖစ္သြားေသးသ လဲ ႕႕အမႀကီး ႕႕႕ ေတာ္ေသးတာေပါ့ဗ်ာ ႕႕႕ ကြ်န္ေတာ္ကအမႀကီးအတြက္စိုးရိမ္ေနတာဗ် ႕႕႕႕ " ေခါင္းႀကီး၏စကားကတုန္းက်င္းဖရဲ႕သားအႀကီးျဖစ္သူ။တုန္းဖုခ်န္၏စိတ္ကိုဆြေပးလိုက္သလိုျဖစ္သြား ေစေတာ့သည္။ထို႔ေၾကာင့္။တုန္းဖုခ်န္က သူတို႔ေရာက္ရန္အတြက္ဆယ့္ ငါးေပ။ေပႏွစ္ဆယ္မ်ွသာလို ေတာ့သည့္ေခါင္းႀကီးထံသို႔ဆဲဆိုခုန္ဝင္သြားျပီးဓါးျဖင့္ပိုင္းလိုက္ေလေတာ့သည္။ " မင့္အေမကို ျမင္းလွည္းနဲ႔တိုက္ျပီးမွ ဒီစကားကိုလာေျပာလားပါလား ေခြးမသားရဲ႕ ႕႕႕ေရာ့ ႕႕ေသစမ္းကြာ ႔႕႕႕ " " ဝွီး ႕႕႕ရႊမ္း ႔႕႕႕ " " ဟာ ႕႕႕႕႕ " အရွိန္နဲ႔ေျပးလာေနစဥ္ဓါးျဖင့္အပိုင္းခံရမည္ဟုလည္းထင္မွတ္မထားေသာေခါင္းႀကီးက။တုန္းဖုခ်န္၏ ဓါးခ်က္ကိုေျမႀကီးေပၚအလ်ားထိုးေမွာက္ျပီးျဖစ္သလို ေရွာင္တိမ္းလိုက္ရေလေတာ့သည္။ " ေခြးမသား ႕႕႕ ေခါင္းႀကီးေကာင္ ကိုင္းဟာ" တစ္ခ်က္တည္းနဲ႔အေသဟုအပိုင္တြက္ျပီးခုတ္ခ်လိုက္သည့္တုဖုခ်န္က။သူ႔ဓါးခ်က္ကိုေခြးလိုဝက္လိုလူးလိမ့္ျပီး တိမ္းေရွာင္သြားသည့္ေခါင္းႀကီးကို။ ငရဲလမ္းမွဓါးပန္းသိုင္းကြက္ ျဖင့္အေပၚစီးကေနထိုးႏွွက္လိုက္ေလ ေတာ့သည္။ေျမၾကီးေပါ ္မွာပက္လန္ျပီးလူးလိမ့္ေရွာင္ေနရသည့္ေခါင္းၾကီးကထိုသိုင္းကြက္ကိုမည္မွ်ၾကာၾကာ ေရွာင္တိမ္းနိုင္ပါမည္နည္း။ထို႔အျပင္သူ႔ကိုတိုက္ခိုက္ေနေသာဓါးသမားကဘာသိုင္းပညာကိုသုံးေနသည္ဆိုတာ ကိုလည္းေခါင္းႀကီးေကာင္းေကာင္းႀကီးသိပါ၏။တာေမာအဖ်က္သိုင္း။မွန္ေပသည္။တာေမာအဖ်က္သိုင္း။ ထိုသ႔ေ ို သာတာေမာအဖ်က္သိုင္းသမား။အေမွာင္ သိုင္းပညာရွင္ကိုေျမျပင္ေပါ ္တြင္ရပ္၍တစ္ဦးခ်င္းပင္ ေကာင္းစြာမယွဥ္ျပိဳင္နိုင္ေသာေခါင္းႀကီးသည္။ေျမႀကီးေပၚပက္လက္အေနအထားမွေရွာင္တိမ္း ေနရ ေသာေခါင္းႀကီးသည္။တုန္းဖုခ်န္၏ငရဲပန္းသီဆို သည့္ဓါးခ်က္ကိုလြတ္ေအာင္မေရွာင္တိမ္းနိုင္ေတာ့ေပ။ တုန္းဖုခ်န္၏ဓါးခ်က္ကေခါင္းႀကီးရဲ႕ဇီဝိန္ကိုခ်ဳပ္ေပးရန္အတြက္။ေခါင္းႀကီး၏ႏွလုံးအိမ္ရွိရာကိုထိုးစိုက္၍ဆင္းလ ာ ေလေတာ့သည္။ " ရႊမ္း ႕႕ ရႊမ္း ႕႕ ရႊပ္ ႔႕႕ ရႊပ္ " " အ ႕႕႕႕ " သိ႔ေ ု သာ္။ကံတရားကေခါင္းႀကီးကိုေသေစခ်င္ေနသည့္ပုံမေပၚေသးေပ။တုန္းဖုခ်န္ရဲ႕ဓါးခ်က္ကေခါင္းႀကီး၏ ရင္ဘတ္ထဲကိုစပါးလုံးတစ္ေထာက္စာသာသာေလးသာထိုးစိုက္မိေသးသည့္အခ်ိန္တြင္။ တုန္းဖုခ်န္ကေခါင္းႀကီးအားထိုးစိုက္ခ်ေနသည့္ဓါးကိုအျမန္ရုတ္သိမ္းလိုက္ျပီး။သူ႔ေနာက္ေက်ာဆီေျပးဝင္လာ ေနသည့္လက္နက္ပုန္းေတြကိုလ်င္ျမန္သြက္လက္စြာျဖင့္တစ္ခုမက်န္ရိုက္ထုတ္ဖယ္ရွားလိုက္ေလေတာ့၏။ " ဝွီး ႔ ႔ ႔ ႔ " " ခြ်မ္း ့ ့ထန္း ႔႕႕ထန္း ႕႕ထန္း ႕႕" " ေဖ်ာက္႕႕ေဖ်ာက္ ႕႕ေဖ်ာက္ ႔႕႕ေဖ်ာက္ ႕႕" " ေဟ့ ႕႕႕႕လက္နက္ပုန္းနဲ႔ျပစ္တာဘယ္သူလဲ ႕႕႕ " ေခါင္းႀကီးကရလာသည့္အခြင့္အေရးကိုလက္လြတ္မခံဘဲ။ေျမႀကီးကိုလက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ပုတ္ျပီးေလေပၚခုန္ တက္လိုက္ေလသည္။ထိ႔ေ ု နာက္ျပန္ဂြ်မ္းေလးပတ္တိ တိထိုးကာဆယ္ေပအကြာအထိခုန္ဆုတ္သြားလိုက္

165

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေလေတာ့သည္။ " ေဖ်ာက္ ႔ ႔ေဖ်ာက္ ႔႕ဂြ်တ္ ႔႕ဂ်လြတ္ ႕႕" " ခစ္ခစ္ခစ္ ႕႕႕ ဘယ္သူလဲဆိုေတာ့ ေသမင္းေပါ့ရွင္ ႕႕႕ေျမပဲေလွာ္အခြံ႔ခြ်တ္တဲ့ ဓါးစြမ္းကေတာ့အေတာ့္ ကိုေျပာင္ေျမာက္ပါေပတယ္ ႕႕႕႕႕" တုန္းဖုခ်န္ေတာ့ဘယ့္ႏွယ္ေနမည္မသိ။ေျမပဲေလွာ္ေတြကိုလက္မႏွင့္ညွစ္ကာအခြံ႔ခြ်တ္ ေနရင္းမွ။ ေသြးေအးေအးျဖင့္ေျပာလိုက္သည့္နတ္ပန္းကေလးရဲ႕စကားေၾကာင့္ေခါင္းႀကီးမွာတုန္းဖုခ်န္၏ကိုယ္စားေျခဖ်ား လက္ဖ်ားေအးစက္ကာသြားေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 28#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၂၈ ။ တုန္းဖုခ်န္သည္နတ္ပန္းကေလးေျပာလိုက္သည့္ စကားကိုၾကားမွၾကားပါေလစ။ၾကားမည္ဟုလည္းမထင္ပါ။ ေခ်ာေမာလွပလြန္းေသာနတ္ပန္းကေလး၏မ်က္နွာကိုျမင္လိုက္ရသည္ႏွင့္ဖါးပါးစပ္ႏွင့္တူေသာ။သူ၏ ပါးစပ္ႀကီးမွာပို၍ျပဲဟသြားျပီး။မ်က္ႏွာကတဏွာခိုးေတြ ေဝ၍လာေတာ့သည္။ ခုႏွစ္ရက္ခုႏွစ္လီအစာငတ္ျပတ္ေနေသာေခြးဝဲစားအိုႀကီးကိုအမဲရိုးကိုေပးလိုက္သည္ကမွတုန္းဖုခ်န္ ထက္ဣေျႏၵရေပလိမ့္ဦးမည္။တုန္းဖုခ်န္နတ္ပန္းကေလးကိုၾကည့္ေနသည့္အၾကည့္ကရြံ႕ရွာဖြယ္ေကာင္းလွေပ ၏။သားရည္တမ်ွားမ်ွားက်လာေတာ့မတတ္ပင္။နတ္ပန္းကေလးဘာေျပာလိုက္သည္ကိုနားလည္ သေဘာေပါက္ဟန္မတူေသာတုန္းဖုခ်န္က။ႏြားျပာၾကီးေအာက္သြားမရွိသည့္အသံျဖင့္ရီေမာ လိုက္ျပီး။နတ္ပန္းကေလးကိုခြ်ဲခြ်ဲႏြဲ႔ႏြ႔ႏ ဲ ွင့္ေျပာလိုက္ေလ ေတာ့သည္။ " အဟစ္အဟစ္အဟစ္ ႕႕ အဟစ္အဟစအ္ဟစ္ အေခ်ာအလွေလးပါလားကြယ့္ ႕႕အဟစ္အဟစ္အဟစ္ ႕႕႕ ကိုကိုတုန္းရဲ႕စိတ္ႏွလုံးကို တခါတည္းႏူးညံေပ်ာ့ ေျပာင္းသြားေအာင္လုပ္နိုင္တဲ့ နတ္ေဒဝီေလးပါလား အဟက္အဟက္အဟက္ ႕႕႕႕အေခ်ာအလွေလးကိုေဟာဒီက ကိုကိုတုန္းရဲ႕ပဥၥမေျမာက္ခ်စ္ဇနီးေလးအျဖစ္ လက္ဆက္ခြင့္ျပဳပါကြယ္ေနာ္ ႕႕႕အေခ်ာအလွေလးလက္မခံလည္း ကိုကိုတုန္း ကေတာ့အတင္းအၾကပ္ယူမွာဘဲ႕႕႕အေခ်ာအလွေလးကိုျမင္ျပီးမွေတာ့ ကိုကိုတုန္း လက္လႊတ္ခံမနိုင္ေတာ့ဘူး႕႕အဟစ္အဟစ္အဟစ္႕႕႕အဟက္အဟက္အဟက္ ႕႕႕" ေသပန္းပြင့္သည္။ေသပန္းပြင့္သည္ဟုလူေတြ ေျပာေျပာေနၾကသည္မွာ။ဒီလိုလူမ်ိဳးကိုဆိုလိုေပသကိုး ဟုေခါင္းႀကီးမွာေတြးလိုက္မိျပီး။ဒီလိုလူမ်ိဳးကိုလည္းအသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္မွ လက္ေတြ႔ျမင္ဘူးေတ႔ြဘူးလိုက္ရေပေတာ့သည္။နတ္ပန္းကေလး၏မ်က္ႏွာမွာရဲတြတ္၍သြားျပီး တုန္းဖုခ်န္ကိုတစ္ခုခုေျပာရန္ျပင္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္။ျမင္းလွည္းအတြင္းတြင္ထိုင္ေနေသာမဟူရာက ရုတ္တရက္ခုန္ထြက္လာျပီး။နတ္ပန္းကေလး၏ပုခုံးကိုညာေျခတစ္ေခ်ာင္းတစ္တည္းျဖင့္မ်က္ေတာင္ခ်က္ခပ္စာ မွ်ေထာက္၍္ရပ္လိုက္ေလသည္။ထို႔ေနာက္ဒူးကိုတစ္ခ်က္ေကြးလိုက္ျပီးနတ္ပန္း ကေလး၏ပုခုံးကိုအားယူကန္ကာတုန္းဖုခ်န္ဆီတစူးတိုးခုန္ဝင္သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဝွစ္႕႕ဝွစ္ ့ ့" " ဖတ္ ႕႕ " " ဝွီး ႕႕ "

166

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

မဟူရာခုန္ဝင္သြားသည့္အရွိန္မွာၾကယ္ေၾကြသကဲ့သို႔ပင္ျမန္ဆန္လွေလ၏။ျမန္ေပမေပါ့ ။ နတ္ပန္ကေလးကလည္းမဟူရာ ဒူးေကြးသြားသည္ႏွင့္အတြင္းအားကိုအျပည့္ထည့္ကာ ပုခုံးႏွင့္ပင့္တြန္းတြန္းလႊတ္လိုက္သည္ကိုး။တုန္းဖုခ်န္မျပံဳးနိုင္ေတာ့။အေခ်ာအလွေလး၏ပုခုံးေပၚသို႔ခုန္တက္ လိုက္သည့္ေနာက္ထပ္အေခ်ာလွေလးတစ္ေယာက္က။သူ႕ဘဝတြင္တစ္ခါမွမၾကံဳေတြ႔ဖူးသည့္အရွိန္ႏွင့္ေလထဲ မွာအလ်ားလိုက္ထိုးျပီးခုန္ဝင္လာေနေလျပီ။ေလထဲတြင္အလ်ားလိုက္တိုးဝင္လာသူကိုတန္ ျပန္တိုက္ခိုက္စရာအတြက္။ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔သည့္ သတ္ကြင္းသတ္ကြက္ျဖစ္ေသာခႏၶာကိုယ္ဧရိယာမရွိ။ ေသးငယ္က်ဥ္းေျမာင္းလွသည့္သတ္ကြင္းျဖစ္ေသာဦးေခါင္းတစ္ခုတည္းကိုသာတိုက္ခိုက္စရာရွိေပသည္။ ထိုကတည္းကတုန္းဖုခ်န္တပမ္းရႈံးေနေလျပီ။ေလထဲလူကသူ႔ခႏၶာကိုယ္ေနရာအႏွံ႔ကိုစိတ္ တိုင္းက် တိုက္ခိုက္နိုင္ေလသည္။သူ႔အတြက္ေတာ့ေလထဲက လူ၏ဦးေခါင္းကိုသာတိုက္ခိုက္စရာရွိေပသည္။ တုန္းဖုခ်န္ၾကာၾကာစဥ္းခ်ိန္မရပါ။မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္ခတ္ပင္မရွိတတ္ေသာအ ခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာမဟူရာ၏ဓါးလက္ကသူ႔ေခါင္းႏွင့္ရင္ဘတ္ဆီကိုထိုးဝင္လာၾကေသာေၾကာင့္ပင္။ တုန္းဖုခ်န္၏ဓါးကလည္းေျမွာက္တက္သြားေလျပီ။တန္ျပန္တိုက္ခိုက္ရန္ေတာ့မဟုတ္။တိုက္ခိုက္ရန္အ ခ်ိန္လည္းမရွိေတာ့ေပ။ထို႔ေၾကာင့္။တုန္းဖုခ်န္ကမရဏတံတိုင္းသိုင္းကြက္ျဖင့္မဟူရာ ၏ဓါးခ်က္ေတြကိုအလ်င္အျမန္္ကာကြယ္လိုက္ရေလေတာ့သည္။ " ရႊမ္း ႔႕႕ရႊမ္း ႔႕႕ရႊပ္႕႕႕ရႊပ္႕႕" " ထန္း႕႕ထန္း႕႕ခြ်င္ ႕႕" မဟူရာ၏ဓါးခ်က္ကိုတုန္းဖုခ်န္ဓါးေျမာက္၍ကာကြယ္လိုက္သည့္အခ်ိန္မွာမွနတ္ပန္းကေလးကတရွိန္ထိုးခုန္ ဝင္သြားျပီး။လစ္ဟာေနေသာတုန္းဖုခ်န္၏ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံးကိုစိတ္တိုင္းက်ဝင္တိုက္ခိုက္လိုက္ေလေတာ့ သည္။နတ္ပန္းကေလးကဝါးစူးေလးႏွစ္ေခ်ာင္းကိုအရင္ျပစ္လႊတ္လိုက္ေလ၏္။ထို႔ေနာက္ထိုဝါးစူးခြ်န္လက္ နက္ပုန္းႏွစ္ခုကိုတြန္႔လိမ္ေရွာင္တိမ္းေနသည့္တုန္းဖုခ်န္၏ရင္ဘတ္ကိုပန္းခူးလက္သိုင္းသိုင္းကြက္ျဖင့္တိုက္ ခိုက္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဝွစ္႕႕႕ဝွစ္႕႕႕ဝွစ္႕႕ဝွစ္႕႕" " ေဖါက္ ႕႕ေဖါက္႕႕စြပ္႕႕စြပ္႕႕" " အြစ္ ႕႕႕႕" ဝက္ေအာ္သလိုေအာ္လိုက္သည့္တုန္းဖုခ်န္၏အသံကတိုးတိတ္စြာထြက္ေပါ ္လာသည္။ တုန္းဖုခ်န္အားဟုေအာ္လိုက္ခ်င္းျဖစ္သာျဖစ္ေသာ္လည္းပီပီသသမထြက္လာနိုင္ေတာ့ပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။မဟူရာ၏ဓါးကတုန္းဖုခ်န္ရဲ႕ေခါင္းကိုငါးလန္မ်ွ ေဝးေသာအကြာအေဝးအထိလြင့္ထြက္သြားေအာင္ခုတ္ပိုင္းျဖတ္လိုက္သည့္အတြက္ပင္။ ေခါင္းမဲ့သြားေသာတုန္းဖုခ်န္၏ခႏၶာကိုယ္ႀကီးသည္။အေရွ႕ကိုေလးငါးလွမ္းစာလွမ္းေလ်ွာက္သြားျပီး မွဘုိင္းကနဲလဲက်၍သြားေလေတာ့သည္။တိကနဲျပတ္သြားသည့္လည္တိုင္ကေနပန္းထြက္ ေနေသာေသြးေတြေၾကာင့္လမ္းေလးခြဆုံမွာေသြးအိုင္ႀကီးတစ္အိုင္ျဖစ္လာေပါ ္လာေလေတာ့သည္။ မဟူရာ၏ဓါးခ်က္ကဝူမ်ိဳးႏြယ္ရဲ႕လည္ေခ်ာင္းေသြးကိုေဖါက္ကာလမ္းမတစ္ေလ်ွာက္ဗြက္ေပါက္၍သြား ေစေလျပီ။တုန္းဖုခ်န္ကိုေသဆုံးသြားေစသည့္ကမဟူရာ၏ဓါးခ်က္မဟုတ္။နတ္ပန္းကေလးရဲ႕လက္နက္ ႏွစ္ခုသာျဖစ္ေလ၏။နတ္ပန္းကေလးရဲ႕လက္နက္တုန္က်င္ဖ၏ရင္ဝကိုစူးစိုက္ဝင္သြားျပီးလက္နက္ျပန္အသိမ္း ႏွင့္မဟူရာ၏ဓါးခ်က္ခုတ္ကတဆက္တည္းတျပိဳင္တည္း။ထို္တိုက္ကြက္ႏွစ္ခုကတစ္ထပ္တည္းက်သည္ဟု ထင္ရအာင္ကိုျမန္ဆန္လြန္းလွေပသည္။တိုက္ကြက္မွမဟုတ္။တိုက္ပက ြဲ လည္းျမန္ဆန္လြန္းလွသည္။

167

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လ်ွပ္တျပတ္။လက္ေဖ်ာက္တစ္ခ်က္တီး။ မ်က္ ေတာင္တစ္ခပ္။စကၠန္႔ပိုင္းဆိုသည့္အရာေတြကမွၾကာ သည္ဟုထင္ရေလဦးမည္။ ခုန္ဝင္သြားသည့္မဟူရာ။ေနာက္ကလိုက္သြားသည့္နတ္ပန္းကေလး။ ေခါင္းျပတ္ျပီးလဲက်သြားသည့္တုန္းဖုခ်န္။အ့ံအားသင့္ေနၾကသည့္။အဖြဲ႔ႏွစ္ဖြ႔။ဲ ထိုအဖြ႔ႏ ဲ ွစ္ ဖြ႔ဲထဲမွ။ ဘုန္းဆိုသည့္လဲပ်ိဳသံေၾကာင့္အရင္ဆုံးအသိျပန္ဝင္လာသည့္တုန္းက်င္ဖကအက္ကေ ြဲ ျခာက္ေသြ႔ေနေသာ အသံႀကီးျဖင့္သားျဖစ္သူကိုအာေခါင္ျခစ္ကာေအာ္ဟစ္ေခၚလိုက္ေလေတာ့၏။ " သား ႕႕႕သားႀကီး႕႕" တုန္းက်င္ဖ၏ေအာ္သံေၾကာင့္သတိဝင္လာသည့္မိသားစုဝင္ေတြမွာ။ေအာ္သံဟစ္သံေတြဆူညံစြာေပးျပီးတုန္းဖု ခ်န္၏အေလာင္းဆီေျပးလာေနၾကေလသည္။ " ဖုခ်န္႕႕႕ဖုန္ခ်န္႕႕အေမ့သား႕႕" " ဟာ ႕႕င့ါတူႀကီး ႕႕ငါ့တူႀကီ႕႕႕" " အကို ႕႕ခ်န္ ႕႕" " ေယာက္က်ာၤး ႕႕႕႕" တုန္းက်င္ဖတစ္ေယာက္သာ။ဖုန္ေတြသဲေတြလူးေနေသာတုန္းဖုခ်န္၏ေခါင္းျပတ္ႀကီးအနားတြင္ဒူး ေထာက္လဲက်သြားျပီး။ေခါင္းျပတ္ႀကီးကိုေပြ႔ကိုင္ရမည္လား။ဒီအတိုင္းထားရမည္လားေဝခြဲမရဘဲအရူးတစ္ ေယာက္လိုျဖစ္ေနေလ၏။ေခါင္းႀကီး၏သိုင္းပညာေလာက္သာထင္ျပီး။ရန္သူကိုအထင္ေသးကာသူတို႔သားေျပာ သမ်ွဆိုသမ်ွ။လုပ္သမ်ွကိုင္သမ်ွကိုျပံဳးျပီးၾကည့္ေနနားေထာင္ေနၾကရာမွမမ်က္ေတာင္တစ္ခပ္ေလးအတြင္းမွာမ ထင္မွတ္ပဲေျပာင္းလဲသြားသည့္အေျပာင္းလဲေၾကာင့္ေသြးေလေျခာက္ျခားသြားျပီးဘာလုပ္၍ဘာကိုင္ရမွန္းမ သိျဖစ္သြားၾကရေတာ့သည္။ထို႔အတူရုတ္တရက္ျဖစ္သြားေပါ ္သြားသည့္ စိတ္ႏွလုံးတုန္လႈပ္မႈ ႏွင့္တုန္းမိသားစု၏ျပင္းထန္လွေသာဝမ္းနည္းစိတ္တို႔ကအရာရာကိုသတိလက္လြတ္ျဖစ္သြားေစေတာ့သည္။ နတ္ပန္းကေလးႏွင့္မဟူရာကိုလက္စားေခ်သတ္ျဖတ္ရန္ကိုေတာင္သတိမရနိုင္ေတာ့ဘဲ။တုန္းဖုခ်န္၏ ေခါင္းမဲ့ေနေသာအေလာင္းကိုဝိုင္း၍ေပြ႔ခ်ီေနၾကေလ ေတာ့သည္။ သတိမလစ္သည့္လူက။နတ္ပန္းကေလးႏွင့္မဟူရာ။နတ္ပန္းကေလးကတုန္းဖုခ်န္၏အေလာင္း ကိုေပြ႔ခ်ီေနသည့္လူေတြထံလ်ွပ္ျပတ္သလိုျမန္ဆန္ေသာအလ်င္နဲ႔ခုန္ဝင္သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ နတ္ပန္းကေလးခုန္ဝင္သြားသည္ႏွင့္မဟူရာကတုန္းက်င္ဖဆီကိုခုန္ပ်ံ၍သြားရင္းေလတစ္ခ်က္ ခြ်န္လိုက္ေတာ့ေလသည္။ " ရႊီ႕႕႕႕႕" မဟူရာ၏ေလခြ်န္သံေၾကာင့္ေခါင္းႀကီးႏွင့္အမဲလိုက္ေခြးေတြသတိအေနအထားႏွင့္အဆင္သင့္ျဖစ္သြားၾကသ လို။တုန္းမိသားစုလည္းအရာအားလုံးကိုသတိျပန္၍ဝင္သြားၾကေလျပီ။နတ္ပန္းကေလးတို႔လူစုကိုလက္စားေခ် အေသသတ္ရန္သတိရသြားၾကေလျပီ။တုန္းဖုက်န္၏အေလာင္းကိုပိုက္၍ငိုေနၾကသည့္သူမ်ားကလက္နက္ ကိုယ္စီဆထ ြဲ ုတ္လိုက္ျပီး။သူတို႔ ထံခုန္ဝင္လာေနသည့္နတ္ပန္းကေလးကိုတိုက္ခိုက္ရန္ျပင္ၾကေလေတာ့၏။ ထိုအထဲတြင္။တုန္းက်င္ဖ၏လႈပ္ရွားမႈကအလ်င္ျမန္ဆုံးပင္။ဒူးေထာက္လဲက်ေနရာမွေျမႀကီးကိုလက္ႏွင့္ ပုတ္ကာေလထဲသ႔ခ ို ုန္တက္လိုက္ျပီး။သူ႔ကိုတိုက္ခိုက္ရန္ခုန္ဝင္လာသည့္မဟူရာကို ဓါးခ်က္တစ္ခ်က္ျဖင့္တန္ျပန္တိုက္ခိုက္ေလသည္။သို႔ေသာ္လည္းအရာအားလုံးကေနာက္က်သြား ေလျပီ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။မဟူရာ့ေလခြ်န္သံေနာက္ကေနကပ္ပါလာသည့္ နတ္ပန္းကေလး၏ေသမင္းေအာ္သံႏွင့္ဝတ္ရံုခတ္သံတို႔ေၾကာင့္ျဖစ္ေလသည္။ " ဟမ္း႕႕႕႕ေဟာင္း ႕႕႕ " " ဖန္း ႕႕႕ဖန္း႕႕ "

168

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

နားစည္ကမ ြဲ တတ္က်ယ္ေလာင္စူးရွလွသည့္နတ္ ပန္းကေလး၏ေအာ္သံက။တုန္းမိသားစုဝင္ေတြရဲ႕ ႏွလုံးသားကိုရင္ဘတ္ထဲကေနျဗဳတ္ကနဲဆထ ြဲ ုတ္လိုက္သလိုခံစားလိုက္ရေစျပီး။ရုတ္တရက္အသက္ရႈ ရပ္ ကာသတိလစ္သြားေစေတာ့သည္။ထို႔ေၾကာင့္။ေလထဲခုန္ျပီးမဟူရာကိုတိုက္ခိုက္ထိုးသြင္းလိုက္ ေသာတုန္းက်င္ဖရဲ႕ဓါးကလက္ကထဲလြတ္ျပီးေျမႀကီးေပၚသို႔ျပဳတ္က်သြားေလေတာ့၏။ တုန္းက်င္ဖသာဓါးလြတ္က်သြားသည္။မဟူရာ၏ဓါးႏွစ္ကလြတ္က်မသြားသည့္အျပင္။ေနေရာင္ ေအာက္၌ပ်ိဳးခနဲျပက္ခနဲဝင္းလက္၍သြားေလေတာ့သည္။ " ရႊပ္ ႕႕႕႕" " ဝွီး ႕႕႕႕႕ဘုတ္ ႕႕႕႕ " မဟူရာဆိုေသာကေလးမကဘယ္လိုအညိႈးအေတးေတြႏွင့္ခုတ္ခ်လိုက္သည္မသိေပ။ တုန္းက်င္ဖ၏ေခါင္းကလမ္းမနေဘးရွိျခံဳေတာထဲကိုလြင့္စင္ထြက္သြားအထိအားျပင္းလြန္းလွသည္။ နတ္ပန္းကေလးကိုဆီးႀကိဳတိုက္ခိုက္ရန္အသင့္ေစာင့္ေမ်ွာ္ေနၾကသည့္လူေတြကေတာ့ခရမ္းေရာင္အ ခိုးအေငႊ႔ၾကားမွာအတုန္းအရုန္းလဲေနၾကေတာ့သည္။နတ္ပန္းကေလး၏ေသမင္းေအာ္သံနွင့္ေသမင္း အကာၾကားမွာလဲျပိဳမက်ဘဲျပန္ထလာနိုင္သည့္လူကရွိပါက။ထိုလူသည္လူသားစစ္ေတာ့မဟုတ္တန္ရာ။ လူသားစင္စစ္ဧကန္ျဖစ္ျပီးအတြင္းအားမေကာင္းသူျဖစ္ပါဘုိင္းကနဲလဲသြားၾကေပလိမ့္မည္။ေရခဲမ်ွား။ေသမင္း ေအာ္သံႏွင့္သမင္းအကာၾကားထဲမွာမလဲက်ဘဲသုံးမိနစ္ေလာက္ေနနိုင္သည့္လူဟူ၍ဝူကုဖုန္းတစ္ ေယာက္သာျမင္ေတြ႔ခဲ့ဖူးေသးသည္။နတ္ပန္းကေလးကလဲေနသည့္လူမ်ားတစ္ခ်က္ ေလးမွပင္ေစာင္းငွဲ႔မၾကည့္ေတာ့ဘဲ။မဟူရာကိုသာစိုးရိမ္တႀကီးနဲ႔လွမ္းေမးလိုက္ေလသည္။ " မဟူရာ ႕႕ညီမေလး ဘာျဖစ္သြားေသးသလဲ႕႕" " မမနဖူးနဲ႔ေဆာင့္မိျပီးနဖူးနာေနတာလြျဲ ပီးဘာမွမျဖစ္ဘူး႕႕႕႕" မဟူရာရဲ႕အေျဖစကားကလည္းသင္းလွေပ၏။တုန္းက်င္ဖသာၾကားနိုင္ေသးရင္ႏွစ္ခါျပန္ေသခ်င္ဖြယ္ရာလွရွိေပ သည္။ " ေအး ႕႕႕ငါလည္းအခုထိနာေနတုန္းဘဲ ႕႕႕" နတ္ပန္းကေလးကမဟူရာကိုေျပာေနရင္းမွေမာက္က်င္းကိုလွမ္း၍ေအာ္ေခါ ္လိုက္ေလသည္။ " ေမာက္က်င္း ႕႕ေမာက္က်င္း ႕႕႕" " ဖုရား ႕႕႕" " နင့္ဖုရားကိုထားထားခဲ့ ႕႕႕ ဟိုလူေတြထဲကအေမျဖစ္တဲ့လူကိုေသခ်ာစစ္လိုက္ၾက ႔႕႕ေရာ့ေျဖေဆး ႕႕ ေနဦး႕႕႕ ေရာ့ဒီ ႕႕ေဆးကို ပါးစပ္ထဲဝင္ေအာင္အရင္ထည့္ျပီးမွ ေျဖေဆးကိုေပး ႕႕႕ သိခ်င္တာေတြသိရျပီးရင္ ႕႕႕ သူ႔ေယာက်ာၤးနဲ႔သားဆီပ႔လ ို ိုက္႕႕႕ ၾကားလား ႕႕႕႕ ရုပ္ေတြကိုက ႕႕႕ က်က္သေရကိုတုန္းတယ္ဘဘေခါင္းႀကီး ကိုသူတ႔သ ို ားလုပ္ေနတုန္းကေတာ့ရီလို႔ေမာလို႔ ႕႕႕႕ သြားေတာ့ သြားေတာ့ ငါအကုသိုလ္ျဖစ္တယ္ဟိုႏွာေခါင္းပြ ႕႕႕ဖါးပါးစပ္ေကာင္ကိုေသခ်ာမသတ္ လိုက္ရတာေက်ကိုမေက်နပ္နိုင္ဘူး႕႕႕ဟြန္း ႕႕႕ညဥ္းကလဲ ႕႕႕ဒါမ်ိဳးဆို လက္ကျမန္ပါ့ ႕႕႕႕" " ဟားဟားဟား နတ္ပန္းကေလးရယ္ နင္ဟာ.တစ္ေန႔တစ္ျခား ႔႕႕႕သခင္မႀကီးနဲ႔ပိုပိုတူလာပါလားဟ ႕႕" " တူမွာေပါ့ ဘဘရဲ႕ ေမေမကလည္းသူ႔ေခြ်းမမွသူ႔ေခြ်းမ သမီးကိုေတာင္ဂရုမစိုက္ဘူး ႕႕႕ အင္းေပါ့ေလ ႕႕႕ သူ႔တ႔သ ို ားအႀကီးလို မ်က္ႏွာေျပာင္တဲ့လူကို ယူမယ့္လူက ဒီတစ္ေယာက္ပဲရွိ တာဆိုေတာ့ ဖူးဖူးမႈတ္ထားရေပါ့ ေနာ့ ဘဘရယ္႕႕" " ေခြးမေလး နင္ နင္ မေျပးနဲ႔ ႕႕႕ငါ့ကိုစ စရာလား ႕႕ အခုျပန္လာေနာ္ ႕႕႕

169

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ငါလိုက္ဖမ္းလို႔မိမွ ႕႕ နင့္ကိုခုနွစ္ရက္ေလာက္ ထမင္းမစားနိုင္ေအာင္လုပ္ျပစ္လိုက္မယ္ ႕႕႕႕" ေစာေစာကဘာမွမျဖစ္ခဲ့ၾကသည့္အတိုင္းပင္။မဟူရာကနတ္ပန္းကေလးကိုစျပီးေျပးထြက္သြားေလျပီ။ နတ္ပန္းကေလးကအေနာက္ကေနေအာ္ဟစ္ျပီးမဟူရာကိုလိုက္ဖမ္းေနသည္ကိုၾကည့္ျပီးေခါင္းႀကီးၾကည္ႏူးရႊင္ ျမဴးေနစဥ္။ေခါင္းႀကီး၏အေပ်ာ္ေတြကိုဖ်က္ဆီးမည့္သူက။ေခါင္းႀကီးအနားကိုေခါင္းေလးကုပ္ျပီးေရာက္လာ ေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္ေခါင္းႀကီးမ်က္ႏွာကိုၾကည့္ျပီးတိုးတိုးေလးေမးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဘဘႀကီး ႕႕ဟို ႕႕ ဟိုေလ ႕႕သတိလစ္ေနတဲ့လူေတြကို ဘာလုပ္ရမလဲ ဆိုျပီး ေမာက္္က်င္းကေမးခိုင္း ႕႕႕႕႕" " သတ္ျပစ္လိုက္ေဟ့ ႕႕႕႕ သတ္ျပစ္လိုက္ဟ႕႕ဒါမ်ားလာေမးေနစရာလား႕႕႕ ငါ့ဘဝကလည္းဆိုးပါ့ ႔႕႕ ဘယ္ေတာ့မွေကာင္းေကာင္းေပ်ာ္ရတယ္ကိုမရွွိဘူး ႕႕သြားစမ္းကြာျမန္ျမန္ " ေခါင္းႀကီးေအာ္ေငါက္လိုက္ေသာေၾကာင့္လာေမးေသာေကာင္ေလးကေျပးထြက္၍သြားေလေတာ့သည္။ အေနွာက္အယွက္ကင္းမဲ့သြားေသာ္လည္းေခါင္းႀကီးမွာေစာေစာလို ၾကည္ႏူးပီတိမျဖစ္ေတာ့ေပစိတ္အ ေနွာက္အယွက္ျဖစ္သြားျပီကိုး။စိတ္အေႏွက္အယွက္ျဖစ္မႈေၾကာင့္။အလိုလိုေန ရင္းစိတ္ကတိုလာေတာ့သည္။ထိုသို႔စိတ္တိုလာသည္ႏွင့္ေဒါသတရားကကပ္ပါလာေလျပီ။ ထိုေဒါသတရားကိုနိုင္ေအာင္မထိမ္းႏိုင္သည့္ေနာက္တြင္ေတာ့ဘာမဆိုလက္လြတ္စပါယ္ျပဳလုပ္ သြားမိနိုင္ေလသည္။ဤသို႔ဆိုလ်ွင္ေခါင္းႀကီးနည္းတူ။စိတ္အေႏွာက္အယွက္ႀကီးစြာခံေနရရာမွတ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေဒါသတရားဆီကိုကူးစက္လာသည့္ခ်န္ယုေဝကေရာဘယ္လိုေနမည္နည္း။ ဓါးႏွစ္လက္ကိုခါးၾကားထိုးထားသည့္လူႏွင့္ထိုလူ၏အေပါင္းအပါသက္ၾကားအိုႏွစ္ေယာက္ကိုသီးခံ ႏိုင္ပါမည္လား။ထိုေမးခြန္းရဲ႕အေျဖသည္ကားခ်န္ယုေဝဆီ၌သာရွိေလ၏။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 29#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၂၉ ။ အမႊာႏွစ္ေကာင္ရဲ႕လက္ခ်က္ေၾကာင့္ထြက္ေျပးသြားရသည့္ေတာင္ပိုင္းခါးကုန္းႀကီး၏ေျမးျဖစ္အႀကီးျဖစ္သူယိပု တုန္းသည္။တစ္ေခတ္တခါကနာမည္ဆိုးျဖင့္ေက်ာ္ၾကားခဲ့ၾကသည့္ပန္းစားဘီလူးညီေနာင္ကိုအကူအညီေတာင္း ကာခ်န္က်န္းျမိဳ႕ထဲသ႔ျို ပန္၍ဆင္းလာခဲ့ေလေတာ့သည္။ကိုင္းကြ်န္းမွီကြ်န္းမွီဆုိသလို။သိုင္းေလာကသား ေတြ ၏ဝိုင္းတိုက္မႈေၾကာင့္ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ေနၾကရသည့္ပန္းစားဘီလူးညီေနာင္နွင့္အမႊာႏွစ္ေကာင္ကိုလက္စား ေခ်ခ်င္ေနသည့္ယိပုတုန္းတို႔မွာတစ္ဦးတစ္ဦးအမွီသဟဲျပဳလာၾကျခင္းပင္။ ပန္းစားဘီလူးညီေနာင္ဆိုသည္ကားအဆိပ္မယ္က်င္းက်င္းတို႔၏အကိုႏွစ္ဦးသာျဖစ္ေလသည္။ေတာင္ ပိုင္းခါးကုန္းႀကီး၏ပညာအေမြခံအဆိပ္သိုင္းသမားမ်ားလည္းျဖစ္ၾကေပသည္။ထို႔အျပင္ယိပုန္းလက္စားေခ် မည့္လူနွင့္လူခ်င္းလည္းတူၾကေပ၏။သူသုံးဦးစလုံးသည္နဂါးမာန္မိသားစုေတြကိုလက္စားေခ်ခ်င္ေနၾကသည့္ လူမ်ားျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။ပန္းစားဘီလူးညီေနာင္၏အသက္အရြယ္မွာေလး ဆယ္ေက်ာ္ငါးဆယ္အတြင္းသို႔ခ်ည္းႏွင္းဝင္ေရာက္လာခဲ့ျပီျဖစ္ေသာ္လည္းေလာဘေမာဟမီးကေရာ့နည္း မသြားသည့္အျပင္။တေန႔တစ္ျခားတိုး၍လာၾကသည့္ပုံ ရွိေလ၏။ပန္းစားဘီလူးဟုေခါ ္ၾကသည့္အတိုင္းအ ေခ်ာအလွေလးမ်ားျမင္လ်င္ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးပန္းေကာင္းအညႊန္႔ခ်ိဳးလိုၾကသည့္စိတ္ဓါတ္ႏွင့္တဏွာ ရမၼက္ကပါအသက္အရြယ္ႏွင့္လိုက္ျပီးႀကီးထြားလာၾကသလားမဆိုနိုင္ေပ။အခုလည္းယိပုတုန္းတားျမစ္ ေနသည့္ၾကားမွခ်န္ယုေဝေနာက္တေကာက္ေကာက္လိုက္ကာခ်န္ယုေဝကိုအမိဖမ္းရန္ႀကိဳးစားေနၾကေလ

170

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝကသည္သူမတို႔အဖြ႔ေ ဲ နာက္ကိုလိုက္ေနေသာလူသုံးဦးကိုေသခ်ာစြာသတိထားမိလိုက္ သည္။ကေလးလိုက္ဖမ္းသည့္ဝူတုရန္၏လူေတြႏွင့္ျပႆနာျဖစ္လာသည္ခဲ့မွာရက္ပိုင္းမ်ွသာရွိေသးေသာ ေၾကာင့္သတိမျပတ္ထားေနေသာခ်န္ယုေဝသည္။သူမတို႔အဖြ႔ေ ဲ နာက္ကိုလိုက္ေနသည့္လူသုံးဦး၏ ပုံစံကိုသိပ္သေဘာမက်လွေသာေၾကာင့္ျမင္းေတြကိုအတင္းေမာင္းႏွင္ရန္အခ်က္ေပးလိုက္ေလသည္။ ခ်န္ယုေဝတို႔အဖြ႔ျဲ မင္းကိုအတင္းႏွင္လိုက္သည္ႏွင့္အေနာက္ကလူသုံးဦးကလည္းသူတ႔၏ ို ျမင္းေတြကိုအ ျပင္းစိုင္း၍လိုက္လာၾကေလေတာ့သည္။ထိုလူေတြ၏ပုံစံအရသူမတို႔အဖြ႔ေ ဲ နာက္အလစ္မေပးဘဲ ေတာက္ေရွာက္လိုက္ေနမည့္ပုံရေသာေၾကာင့္ခ်န္ယုေဝကသူမ၏အဖြဲ႔ရပ္တန္႔ခိုင္းလိုက္ေလေတာ့သည္။ ခ်န္ယုေဝတို႔အဖြ႔ရ ဲ ပ္သြားႏွင့္ပန္းစားဘီးလူးတို႔ကလည္းခ်န္ယုေဝတို႔လူအုပ္ႀကီးကိုေက်ာ္ျဖတ္မသြားဘဲ။ ခ်န္ယုေဝတို႔ႏွင့္မလွမ္းမကမ္းမွာရပ္တန္႔ကာအနားယူသေယာင္ျပဳလုပ္ေနၾကေလသည္။ ယိပုတုန္းတိ႔သ ု ုံးသည္ခ်န္ယုေဝႏွင့္သူမ၏အဖြဲ႔သားေတြသာမာန္ေညာင္ညဂိုဏ္းအဖြဲ႔တစ္ခုကလူေတြ ဟုထင္ကာဂရုမထားဘဲစိတ္မတိုတိုေအာင္ဆြေနၾကျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။သူတို႔ဘယ္အခ်ိန္တိုက္တိုက္ အနိုင္ရနိုင္သည့္သိုင္းဂိုဏ္းေပါက္စကလူမ်ားဟုေတြးထင္ထားၾကျပီး။သူတို႔ညီေနာင္ႏွစ္ဦး၏သိုင္းေလာက အတြင္းသို႔တေက်ာ့ျပန္ဝင္ေရာက္လာသည့္ခရီးကိုခ်န္ယုေဝတို႔အဖြ႔ႏ ဲ ွင့္စတင္ျပီးသိုင္းေလာကတစ္ခုလုံးကိုသ တိေပးေၾကျငာရန္ဆုံးျဖတ္ထားၾကေလသည္။ " ခင္ဗ်ားတို႔ညီအကိုလိုက္ရွာျပီးေခါ ္လာမိတာ က်ဳပ္ေတာ့ လူေပါင္းမွားတာဘဲဗ်ာ ႕႕႕ အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥကိုအရင္လုပ္ၾကစမ္းပါဗ်ာ ႕႕႕" " ေဟ့ေကာင္ယိပုတုန္း ႕႕႕မင္းဘာနားလည္လို႔လဲ ႕႕ မင္းဦးေလးေတြမင္းညီေတြနဲ႔ဝိုင္းတိုက္တာ ေတာင္မနိုင္တဲ့ႏွစ္ေကာင္ကိုငါတို႔ညီအကိုႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အကူအညီနဲ႔တိုက္နိုင္မယ္လို႔မ်ားမင္းကထင္ေနတာ လားကြ ႕႕ထြီ ႕႕မိုက္ပါ့ယိပုတုန္းရယ္ ႔႕႕မိုက္ပါ့ကြာ႕႕႕ဒီမယ္ ငါတို႔ညီအကိုကေသမယ္မွန္းသိသိႀကီးနဲ႔ လိုက္လာခဲ့တာကြ ႕႕မင္းသိသလား အဲ့ဒါကိုဟြန္း ႕႕႕မေသခင္အခ်ိန္ကေလးကေတာ့ငါတို႔ႀကိဳက္သလို လုပ္မွာဘဲ ႕႕ဘာမွလာေျပာမေနနဲ႔ ႕႕႕ဒီလိုေခ်ာေခ်ာလွလွေလးနဲ႔အတူအိပ္ရျပီးမွေသရ မယ္ဆိုရင္ေလ ေဟ့ေကာင္ငါတို႔ကငရဲျပည္အထိလဲလိုက္ရဲတယ္ကြ ႕႕ရွင္းတယ္ေနာ္ ႕႕႕ ဟိုမွာေျပာရင္းဆိုရင္း ေကာင္မေလးကတို႔ဆီလာေနျပီ ႕႕ ခမ်ာေလးေတာ့စိတ္မရွည္ေတာ့ဘူးနဲ႔တူပါရဲ႕ ေဟးေဟးေဟး ႕႕႕ညီေလးေမ့ေဆးလႊတ္စမ္းကြာေလလမ္းေၾကာင္းေျပာင္းသြားပါျပီ႕႕႕ စားရကံႀကံဳလို႔မုတ္ဆိပ္ျပားစြဲတယ္ဆိုတာဒါမ်ိဳးကိုေျပာတာကြ ယိပုတုန္းရ ႕႕႕ေနာက္မွ ကြ်န္ေတာ့္ကို လည္း ေဝစုေလးခြေ ဲ ပးပါဦးလို႔လာမေျပာနဲ႔ဟားဟား ဟား ႕႕႕" ပန္းစားဘီးလူးအငယ္ေကာင္ကလည္းအကိုျဖစ္သူ၏စကားကိုသံေရာင္လိုက္ကာရီေမာလိုက္ျပီးယိပု တုန္းကိုဆရာလုပ္လိုက္ျပန္ေလသည္။ " ဟားဟားဟားဟားဟားဟားမင္းတို႔ေကာင္ေတြကေသသာသြားမယ္ေလာကီစည္းစိမ္ဆိုတာဘာမွန္းမ သိနားမလည္တဲ့ေကာင္ေတြကိုးကြ ႕႕႕သနားစရာေကာင္းလိုက္ပါဘိယိပုတုန္းရယ္႕႕ဒါ မ်ိဳးဟာေလးေတြကဆယ္ႏွစ္ေနလို႔တစ္ခါေတြ႔ရတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူးကြ ငါ့တူရဟားဟားဟား႕႕႕မင္းတိ႔ေ ု ကာင္ ေတြကအေတာ္ည့ံတဲ့ေကာင္ေတြဘဲကြ႕႕႕ငါတို႔ညီအကိုကိုၾကည့္ထားလက္ေတြ႔ျပမယ္ ႕႕႕" ပန္းစားဘီလူးအငယ္ေကာင္ကယိပုတုန္းကိုစကားေျပာေနရင္းမွေမ့ေဆးေငြ႔မ်ားကိုေလစုန္တြင္ရွိေန ေသာခ်န္ယုေဝတို႔အဖြ႔ထ ဲ ံလႊတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဘုန္း႕႕ ဘုန္း႕႕ခ်လြင္ ႕႕ဘုန္း ႕႕" ယိပုတုန္းတိ႔သ ု ုံးဦးထံရန္ေတြ႔ရန္အတြက္ထြက္လာခဲ့ေသာခ်န္ယုေဝသည္။တဘုန္းဘုန္းလဲက်သည့္

171

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အသံမ်ားေၾကာင့္အေနာက္ကိုျပန္လွည့္၍ၾကည့္လိုက္ေလရာသူမ၏အဖြဲ႔တစ္ဖြ႔လ ဲ ုံးျမင္းေရာလူပါေျမျပင္ေပၚ သိ႔လ ု ဲက်ေနသည္ကိုေတြ႔လိုက္ရႏွင့္ေဒါသစိတ္တို႔ကိုခ်ပ္တီးနိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ဘဲ။ဝါးသုံးျပန္စာေဝးသည့္ယိပု တုန္းတိ႔ထ ု ံတခါတည္းခုန္ဝင္သြားေလေတာ့သည္။ " ေခြးသူေတာင္းစား လူယုတ္မာေတြ ႕႕႕" " ဟ႕႕ဘာႀကီးလဲကြ ႕႕မင္းဟာက ေမ့ေဆးေကာဟုတ္မွဟုတ္ရဲ႕လားကြ ႕႕႕" " ဟုတ္ပါတယ္အကိုရ ႕႕" " ေသာက္စကားရွည္မေနၾကနဲ႔ဟိုမွာလာေနျပီ ႕႕" ခ်န္ယုေဝကသတိလစ္လဲက်မသြားသည့္အျပင္ေအာ္ဟစ္က်ိမ္းေမာင္းသံႏွင့္အတူေလထဲပ်ံဝဲတက္လာေသာ ေၾကာင့္ယိပုတုန္းတိ႔သ ု ုံးေယာက္မွာအ့ံအားသင့္သြားၾကေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္လက္နက္ကိုယ္စီ ဆြထ ဲ ုတ္ၿပီးခ်န္ယုေဝကိုတုန္႔ျပန္တိုက္ခိုက္ရန္ေစာင့္ႀကိဳလိုက္ၾကရေလေတာ့သည္။ " ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕" ခ်န္ယုေဝသည္ယိပုတုန္းတို႔ထံေရာက္ရန္ေပႏွစ္ဆယ္ခန္႔အလိုတြင္လက္နက္ပုန္းသုံးခုကိုလ်င္ျမန္စြာျဖင့္ျပစ္ သြင္းလိုက္ေလ၏။ " ထန္း ႔႕႕ထန္း႕႕႕ထန္း႕႕" ယိပုတုန္းတိ႔သ ု ုံးဦးလက္နက္ပုန္းကိုအျမန္ရိုက္ထုတ္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္။ခ်န္ယုေဝကယိပုတုန္းတို႔ သုံးဦးေရွ႕သို႔ေရာက္ရွိသြားျပီးပန္းစားဘီလူးအငယ္ေကာင္ကိုတရစပ္တိုက္ခိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဝွီး႕႕ဝွီး႕႕ေဖ်ာင္း ႕႕" " ရႊမ္း ႕႕ရႊပ္ ႕႕ရႊပ္ ႕႕" တိက ု ္သံခိုက္သံမ်ားဆူညံစြာထြက္ေပၚလာ သလိုယိပုတုန္းႏွင့္ပန္းစားဘီလူးအႀကီးေကာင္၏ ကိုယ္မွအဆိပ္ေငြ႔မ်ားကတိုက္ပက ြဲ ိုလႊမ္းျခံဳသြားေလေတာ့သည္။အဆိပ္ေငြ႔မ်ားမည္းေမွာင္ထူထပ္လာေလေလ ခ်န္ယုေဝရဲ႕လည္ဆမ ြဲ ွစူးရွေသာအလင္းေရာင္ႏွင့္ေအးျမမႈကပို၍အားေကာင္းလာေလေလျဖစ္ေနေလ၏။ ညပုလဲ။မွန္ေပသည္ခ်န္ယုေဝ၏လည္ပင္းမွာဆြထ ဲ ားသည့္လည္ဆက ြဲ ညပုလဲလုံးကိုထည့္သြင္း၍တန္ဆာ ဆင္ထားသည့္လည္ဆသ ြဲ ာျဖစ္ေပသည္။ညပုလဲ၏အစြမ္းသတိၱထူးေၾကာင့္မည္းေမွာင္ ေနေသာအေငြ႔ေတြၾကားထဲတြင္ခ်န္ယုေဝကလူသုံးဦးစလုံးကိုရွင္းလင္းျပတ္သားစြာေတြ႔ျမင္ေနရေလသည္။ ေအးျမလွေသာညပုလဲ၏အေငြ႔အသက္ေတြကခ်န္ယုေဝကိုအကာအကြယ္ေပးထားမႈေၾကာင့္အမႊာနွစ္ ေကာင္ကဲ့သ႔မ ို ်က္စိကန္းမတတ္က်ိမ္းစပ္ပူေလာင္ေသာေဝဒနာကိုလည္းမခံစားရေပ။ " ဝွီး ႔႕႕ရႊမ္း႕႕ရႊပ္႕႕" " ဖတ္ ႔႕႕" " အ ႔႕႕" ခ်န္ယုေဝသည္သူမကိုထိုးခုတ္လာသည့္ဓါးေျခာက္လက္ၾကားထဲမွလွပစြာေရွာင္တိမ္းသြားျပီးပန္း စားဘီလူးအငယ္ေကာင္၏လက္တစ္ဖက္ကိုဖမ္းခ်ဳပ္လိုက္သည္။ " ယား ႕႕႕" " ငါ့ညီကိုလႊတ္လိုက္စမ္း ႕႕ " " ရႊမ္း ႕႕ရႊီး ႕႕ရႊပ္ ႕႕ရႊမ္း ႕႕" " ဝွီး႕႕ဝွီး ႕႕ဝွစ္႕႕ေဖ်ာင္း ႕႕" ခ်န္ယုေဝကသူ႔ထံတိုးဝင္လာေသာဓါးေလးလက္ ကိုပန္းစားဘီးလူးအငယ္ေကာင္ႏွင့္ကာကြယ္လိုက္

172

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေလ၏။သူတို႔လူထိမည္စိုး၍ဓါးျပန္ရုတ္သိမ္းသြားေသာယိပုတုန္းႏွင့္ပန္းစားဘီလူးအႀကီးေကာင္တို႔ကိုခ်န္ယုေဝ ကလက္တစ္ဖက္တည္းႏွင့္တိုက္ခိုက္လိုက္ေလသည္။က်န္သည့္တစ္ဖက္ကပန္းစားဘီးလူးအ ငယ္ေကာင္၏ေသြးေၾကာကိုဖမ္းဆီးဆုပ္ကိုင္ထားေလသည္္။ခ်န္ယုေဝကလက္တစ္ဖက္ထဲျဖင့္ယိပုတုန္းကို လက္နက္ပုန္းႏွင့္ျပစ္လိုက္ျပီးပန္းစားဘီလူးအၾကီးေကာင္ကိုအေၾကာျဖတ္လက္ဝါးသိုင္းျဖင့္တိုက္ခိုက္လိုက္ ေတာ့သည္။အေၾကာျပတ္လက္ဝါးသိုင္းကြက္ ကိုျမင္ လိုက္သည္ႏွင့္ပန္းစားဘီလူးအႀကီးေကာင္က ေၾကာက္လန္႔တၾကားေအာ္ဟစ္လိုက္ေလသည္။ " ဟာ ႕႕႕ ေသြးတစက္ ႕႕ " ခ်န္ယုေဝ၏တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ယိပုတုန္းႏွင့္အတူအေနာက္ကိုဆယ္ေပေလာက္ခုန္ဆုတ္သြားရသည့္ပန္းစား ဘီလူးအႀကီးေကာင္သည္။ယိပုတုန္းကိုထြက္ေျပးရန္ေအာ္ဟစ္အခ်က္ေပးလိုက္ေတာ့သည္။ "ယိပုတုန္းေျပးေတာ့ " ပန္းစားဘီးလူးအႀကီးေကာင္ကယိပုတုန္းကိုအခ်က္ေပးေအာ္ေျပာလိုက္သည့္အသံႏွင့္အတူမည္းညစ္ေနေသာ အဆိပ္မႈန္မ်ားကိုသူတို႔ႏွစ္ဦးေရွ႕တြင္အကာအျဖစ္ျဖန္းပက္လိုက္ေလေတာ့သည္။ "အကိုႀကီး ႕႕႕" အကိုကိုတေနသည့္ပန္းစားဘီလူးအငယ္ေကာင္ကိုေသြးေၾကာထိုးပိတ္လိုက္ျပီး။ခ်န္ယုေဝကမည္းနက္ ေသာအဆိပ္ေငြ႔ၾကားထဲကိုအတြင္းအားျဖင့္ရိုက္ထုတ္လိုက္ခ်လိုက္သည္။ " ဝုန္း ႕႕႕" လြင့္ျပယ္သြားသည့္အဆိပ္ေငြ႔ေတြၾကားထဲမွခ်န္ယုေဝျမင္ေတြ႔လိုက္ရသည္ကား။လာရာလမ္းအ တိုင္းေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ေျပးသြားၾကသည့္အဆိပ္ေငြ႔အမည္းေရာင္အလုံးႏွစ္လုံးပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ခ်န္ယုေဝသည္ဝါးတရိုက္ေက်ာ္ေက်ာ္အကြာအေဝးကိုေရာက္ေနၿပီျဖစ္ေသာထိုအဆိပ္လုံးႀကီး၏ ေနာက္ကိုလိုက္ရန္ျပင္လိုက္ျပီးမွ။ေလေပၚေျမွာက္တက္သြားေသာခႏၶာကိုယ္ကိုတပတ္ကြ်မ္းျပစ္ျပီးဟန္ ခ်က္ျပန္ထိမ္းကာေျမေပါ ္သို႔ညင္ညင္သာသာေလးျပန္ ၍ဆင္းသက္လိုက္ေလသည္။ ထိ႔ေ ု နာက္သူမ၏ေခါင္းမွဆံထိုးကိုဆႏ ြဲ ႈတ္လိုက္ျပီးပန္းစားဘီလူးအငယ္ေကာင္ရဲ႕ေသြးေၾကာထဲကိုအရင္ထိုး စိုက္ခ်လိုက္ျပီးေနာက္အျခားေသြးေၾကာမ်ားကိုျပဳျပင္ကာ။စကားေျပာဆိုႏိုင္သည့္ေသြးေၾကာကိုျပန္၍ ဖြင့္ေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝေသြးေၾကာျပန္ဖြင့္လိုက္သည္ႏွင့္အသဲ ေၾကြမတတ္ေအာ္ဟစ္သံႀကီးကလမ္းမတစ္ခုလုံးကိုဖုံးလႊမ္းကာသြားေလေတာ့၏။ခ်န္ယုေဝမွာသူမသိခ်င္သ မွ်အကုန္လုံးကိုစစ္ေဆးေမးျမန္းျပီးသည္ႏွင့္ပန္းစားဘီလူးအငယ္ေကာင္၏ငယ္ထိပ္ကိုလက္ဝါးျဖင့္ရိုက္ခ် လိုက္ေလေတာ့သည္။ပန္းစားဘီလူးအငယ္ေကာင္ကိုသုတ္သင္ျပီး သည္ႏွင့္ခ်န္ယုေဝ၏မ်က္ႏွာမွာျပံဳးရႊင္၍သြားေလေတာ့့သည္။လူယုတ္မာတစ္ဦးကိုသုတ္သင္သတ္ျဖတ္လိုက္ ရ၍ၾကည္ႏူးရႊင္ျမဴးသြားသည္ေတာ့မဟုတ္။တုရွင္း၏အေၾကာင္းအနည္းငယ္မ်ွၾကားလိုက္ရေသာေၾကာင့္ သာျဖစ္ေလသည္။ပန္းစားဘီလူးရဲ႕စကားထဲတြင္အမႊာညီေနာင္ႏွစ္ဦးလက္ခ်က္ႏွင့္ယိပုတုန္း၏ေသြးသားရင္းခ် ာမ်ားအသတ္ခံလိုက္ရသည့္အေၾကာင္းပါလာေသာေၾကာင့္သာျဖစ္ေလသည္။ ခ်န္ယုေဝသည္လဲက်ေနေသာသူမ၏လူမ်ားကိုေသခ်ာစြာစစ္ေဆးၾကည့္လိုက္သည္။တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ဝက္ မွာယိပုတုန္းတိ႔ခ ု ႏၶာကိုကထြက္လာသည့္အဆိပ္ေငြ႔သင့္ကာေသဆုံးေနၾကေလျပီ။တစ္ခ်ိဳ႕သည္ကားသတိ လစ္ေနရံုမ်ွျဖစ္ၾကေလ၏။ခ်န္ယုေဝမွာသတိလစ္ေနသည့္သူမ၏လူမ်ားကိုသတိျပန္လည္လာေအာင္ျပဳလုပ္ေပး ရင္းမွ။ထုံးေပါင္ကိုေခၚမလာခဲ့သည္မွာမွန္အေတာ္ေလးကံေကာင္းသြားသည္ဟုမွတ္ခ်က္ခ်လိုက္မိေလသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ထုံးေပါင္ကိုနဂါးမာန္ဂိုဏ္းထံေရာက္ေနသည့္ေကာင္ကေလးတစ္ဦးႏွင့္အ တူထားခဲ့ေသာေၾကာင့္ပင္။ထိုကေကာင္ေလးကပါခ်န္ယုေဝေနာက္သို႔လိုက္ရန္အတင္းပူဆာေနေသာ

173

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေၾကာင့္ထုံးေပါင္ႏွင့္လူတစ္ခ်ိဳ႕ကိုဂိုဏ္းတြင္ခ်န္ထားကာလူႏွစ္ဆယ္ေလာက္သာေခါ ္ျပီးနတ္ပန္းကေလး တိ႔ေ ု နာက္ကိုလိုက္လာခဲ့ရသည္။ေကာင္းကေလးဆိုသူမွာ။အသက္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္မ်ွသာရွိေသးျပီးရုပ္ရည္ေခ်ာ ေခ်ာေမာေျပျပစ္သလို။ေမးေစ့တြင္မွည့္အနီသုံးလုံးဖိုခေနာက္ဆိုင္ထားသလိုထူးထူးျခားျခားအမွတ္အသားပါရွိေ သာစုကူးပိုက္ကိုေျပာေနျခင္းပင္။ထိုစုကူးပိုက္သည္ကား။ခ်န္ယုေဝေယာကၡမစုလင္း၏တူေတာ္စပ္ေလသည္။စု လင္းတိ႔ဘ ု က္ကတစ္ ဦးတည္းသာက်န္ေတာ့သည့္ေဆြမ်ိဳးသားျခင္းတစ္ဦးသာျဖစ္ေလသည္။ စုကူးပိုက္၏အေမကသူမေသဆုံးခင္မွာသူ႔ညီမစုလင္းရဲ႕အေၾကာင္းကိုမရမကစုံစမ္းျပီးစုလင္းထံလႊတ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ထိုေကာင္ကေလးနဂါးမာန္ဂိုဏ္းကိုေရာက္ေနသည္ကဆယ့္ေလးငါးရက္ပင္မျပည့္ေသးေပ။ ခ်န္ယုေဝသာေခၚလာခဲ့မိ ရင္စုလင္း ႏွင့္မေတြ႔ရေသးခင္ေသမင္းႏွင့္အရင္ေတြ႔သြားနိုင္ေပသည္။ ထိုေကာင္ကေလးသာပါလာပါျပီးအခုလိုမိ်ဳးေသဆုံးသည့္အထဲပါသြားခဲ့လ်င္။ခ်န္ယုေဝမွာဆက္၍ပင္မ စဥ္းစားရဲေတာ့ဘဲပုခုံးကိုသာတြန္႔လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ရႈးပ်ံ ႕႕သတိရလာျပီလား ႕႕" " ဟုတ္ကဲ့ မင္းသမီး သတိရပါျပီ ႕႕" "က်န္တဲ့လူေတြကိုေစာင့္လိုက္ဦး ႕႕ေသသြားတဲ့လူေတြကိုေတာ့ ကြ်န္မသပ္သပ္ဖယ္ထားတယ္သြားမ ကိုင္ၾကနဲ႔ တစ္ကိုယ္လုံးမည္းေနတာဘဲ ႕႕႕ရွင္တို႔အေတာ္ကံေကာင္းတယ္လို႔ေျပာရမယ္ ႕႕ေလျငိမ္သြား တာနဲ႔ၾကံဳသြားတာလား ႕႕႕ ဘာလားတစ္ခုခုဘဲ ႕႕" " ဘယ္လိုျဖစ္သြားတာလည္း မင္းသမီးရဲ႕ " " အဆိပ္မိသြားၾကတာပါ ႔႕႕ျမင္းေတြေတာ့ေသကုန္ျပီ႕႕လမ္းေလ်ွာက္ၾကရံုသာရွိေတာ့တာေပါ့ စကား မ်ားမေနနဲ႔ အဝတ္ကိုေရဆြတ္ျပီး နွာကိုလုံေအာင္ပတ္ထား ႕႕ျပီးရင္ဟိုအေလာင္းေတြကိုမီးရႈိဖို႔လုပ္ၾက ႕႕ေန ဦးမီးမရႈိ႕နဲ႔ေျမျမဳပ္လိုက္မီးရႈိ႕ရင္အဆိပ္ေငြ႔ေတြျပန္လြင့္လာလိမ့္မယ္ ႕႕ဒါျပီးမွဘဲခရီးဆက္ၾကတာေပါ့ ႕႕" ခ်န္ယုေဝသည္ရႈးပ်ံကိုလုပ္စရာမ်ားညႊန္ၾကားလိုက္ျပီး တုရွင္းအေၾကာင္းစဥ္းစားကာေနေလေတာ့ သည္။တုရွင္းႏွင့္သူ႔အကိုက်န္းရွင္းဘယ္ေရာက္ေနၾကေလသနည္း။ အမႊာႏွစ္ေကာင္ဘယ္မွေပ်ာက္ကြယ္မသြားပါ။ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕ကၾကယ္ျပာဂိုဏ္းပ်က္ထဲတြင္ရွိေပသည္။ ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕တြင္ခ်ိန္းဆိုထားေသာတိုက္ပအ ြဲ တြက္ျပင္ဆင္ေနၾကျခင္းသာျဖစ္ၾကေပသည္။အင္ၾကင္းကိုပါသူ တိ႔ႏ ု ွစ္ေယာက္အတူတိုက္ပဝ ြဲ င္နိုင္ေစရန္ပူးေပါင္းေလ့က်င့္ေပးေနၾကေလသည္။အမႊာႏွစ္ေကာင္ကိုေသခ်ာ လိုက္ရွာေဖြေနသည့္အဖြ႔က ဲ အစအနရွာမေတြ႔ဘဲ။နဂါးမာန္ဂိုဏ္းကိုစစ္ကူေခၚရန္ျပန္ေျပးလာသည့္အေထာက္ ေတာ္ကမေတာ္တဆအမွတ္မထင္ဘဲအမႊာႏွစ္ေကာင္ႏွင့္အင္ၾကင္းကိုရွာရွာေဖြေဖြေတြ႔မိလိုက္ေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 30#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၃၀ ။ အေထာက္ေတာ္သည္ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕ကိုထဲဝင္မိသည္ႏွင့္နဂါးမာန္ဂိုဏ္းသို႔အျမန္ဆုံးေရာက္နိုင္မည့္ျဖတ္လမ္းကို စဥ္းစားမိလိုက္ေလသည္။ဤလမ္းသည္ၾကယ္ျပာဂိုဏ္းအေဟာင္းကေနနဂါးမာန္ရွိရာက်န္စီးျပည္နယ္ကိုေလးင ါးရက္အတြင္းေရာက္ေအာင္သြားနိုင္သည့္လမ္းျဖစ္ေလသည္။သို႔ပါ ေသာ္လည္းသြားလာရန္ခက္ခဲလြန္းလွသည့္အတြက္အေထာက္ေတာ္ကဲ့သို႔သတင္းစုံစမ္းသည့္လူမ်ားပင္ အခုလိုအေရးေပါ ္အေျခအေနမ်ိဳးမွသာအသုံးျပဳသြားလာၾကသည့္လမ္းသာျဖစ္ေလ၏။ အေထာက္ေတာ္သည္ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕တြင္းသိ႔ဝ ု င္ျပီးသူစီးလာသည့္ျမင္းကိုျမည္းပုေလးတစ္ေကာင္ႏွင့္ လဲလွယ္ရန္အတြက္။ျမင္းေရာင္းဝယ္သည့္ျခံကိုလိုက္ ၍ရွာေဖြေလေတာ့သည္။

174

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ျမည္းဆိုေသာသတၱဝါသည္။ေျမျပန္႔တြင္ျမင္းေလာက္ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ေျပး လႊားမသြားနိုင္သည့္တိုင္။ေတာင္တက္ရာ၌ျမင္းထက္ေျခကုပ္ျမဲကာစိတ္ခ်ရေလသည္။ေတာင္တက္လမ္း မတ္ျပီးရွည္လ်ားပါကျမင္းထက္ပင္လ်င္ျမန္စြာသြားလာနိုင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေလသည္။ ၾကယ္ျပာဂိုဏ္း၏ေတာင္ဘက္ရွိကိုင္းေတာႀကီးကိုေက်ာ္လြန္ပါက။က်န္းစီးနယ္အတြင္းေရာက္သည္ အထိမတ္ေစာက္ေသာေတာင္အတက္လမ္းကိုသာသြားရေတာ့မည့္အေထာက္ေတာ္၏ခရီးအတြက္ျမင္းတစ္ ေကာင္ထက္ျမည္းတစ္ေကာင္ကအဖိုးတန္ေနသည္မဟုတ္ပါလား။ ျမင္းေမြးေရးႏွင့္ေရာင္းဝယ္ေရးျခံထဲအေထာက္ေတာ္ျမည္းေရြးေနစဥ္။ပိန္ရွည္ရွည္လူတစ္ေယာက္ သည္ရဲမက္မ်ားျခံရံ၍စကားကိုေအာ္က်ယ္ေအာ္က်ယ္ေျပာကာလမ္းသလားေနသည္ကိုေတြ႔လိုက္ရသည္။ အေထာက္ေတာ္မွာထိုလူပိန္ရွည္ႀကီးကိုေတြ႔လိုက္ရသည္ႏွင့္ဝမ္းသာအားရေအာ္ဟစ္ႏႈတ္ဆက္ လိုက္ေတာ့သည္။ " ဆရာေပသီး ႕႕ဆရာေပသီး ႕႕ကြ်န္ေတာ္အားေဖးပါဗ် ႔႕ အားေဖးေလ မွတ္မိတယ္မဟုတ္လားဗ် ႔႕" အားေဖးဆိုေသာနာမည္သည္ကားအေထာက္ေတာ္၏နာမည္မဟုတ္ပါ။နဂါးမာန္ဂိုဏ္း၏ဆတ္သား ေတြအသုံးျပဳသည့္အဆက္သြယ္စားဝွက္တစ္ခုသာျဖစ္ေပသည္။ေပသီးမွာအေထာက္ေတာ္၏စကားေၾကာင့္ခ ဏမ်ွေၾကာင္သြားျပီးေနာက္အေထာက္ေတာ္ကိုျပန္၍ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေလသည္။ " ဟားဟားဟား အားေဖး ႕႕အားေဖး မွတ္မိျပီေဟ့ကိုင္းအဲ့ဒါကိုၾကည့္ေပေတာ့ငါ့လူမ်ားရယ္ဆရာေပ သီးကတပည့္ေတြမ်ားျပားလြန္းလို႔ကိုယ့္တပည့္အရင္း အခ်ာကိုေတာင္ခ်က္ခ်င္းမမွတ္မိနိုင္ေတာ့ဘူးငါ့လူမ်ား ရဲ႕ ႕႕႕" ေပသီးရဲ႕စကားေၾကာင့္အေထာက္ေတာ္၏မ်က္ႏွာမွာအီးမွန္သလိုရႈံ႕တြ၍သြားေလေတာ့သည္။ျမင္းျခံ အတြင္းရွိကုန္သည္မ်ားႏွင့္ရဲမက္ေတြကေတာ့ေပသီးကိုအထင္ႀကီးအားက်ေသာမ်က္လုံးေတြျဖင့္ဝိုင္း၍ၾကည့္ ေနၾကေလေတာ့သည္။ " ကိုင္းငါ့လူမ်ားေတာ္ရာမွာေရွာင္ေနၾကစမ္းကြဲ႔ဆရာေပသီးကေဟာဒီကတပည့္ႀကီးအားေဖးနဲ႔စကားေလး ဘာေလးေျပာလိုက္ဦးမယ္ငါ့လူမ်ား ႕႕႕" ရဲမက္မ်ားမွာေပသီး၏စကားေၾကာင့္ထြက္သြားၾကသလိုကုန္သည္မ်ားကလည္းေစ်းစကားျပန္လည္ေျပာ ဆိုေနၾကေလေတာ့သည္။ထိုအခါေပသီးကအေထာက္ေတာ္၏ပုခုံးကိုဆြဲ ကာအမႊာႏွစ္ေကာင္အေၾကာင္းကိုႏွစ္ကိုယ္ၾကားေမးျမန္းစုံစမ္းလိုက္ေတာ့သည္။ အေထာက္ေတာ္မွာအမႊာႏွစ္ေကာင္းအေၾကာင္းကိုဘာတစ္ခုမွမသိ။သို႔ေသာ္လည္းသူသိလာသည့္အ ေၾကာင္းအရာမ်ားကိုေပသီးအားခေရေစ့တြင္းက်ရွင္းျပလုိက္ေလသည္။ " ဟဒါဆို ဟိုအေကာင္ကမေသေသးဘူးေပါ့ကြအေတာ္အၾကံပိုင္တဲ့အေကာင္ပါလား႕႕႕ငါ့လူမ်ားရ မိန္းမညာဏ္ကလည္းမ်ားပါ့ကြာ ႕႕႕မင္းေျပာတဲ့လမ္းကသြားရင္ နဂါးမာန္ကိုမင္းအ ရင္ေရာက္မွာဘဲ ႕႕သခင္ႀကီးတို႔လည္း နဂါးမာန္ဂိုဏ္းကိုသြားေနၾကျပီ႕႕႕ ေလာေလာေလာေလာနဲ႔အျမန္မလုပ္ၾကနဲ႔သခင္ႀကီးတိ႔က ု ိုေစာင့္ၾကဦး ႕႕သူစီမံလိမ့္မယ္ၾကားလားငါက ျမိဳ႕စားစံအိမ္ကေနဘဲမင္းတို႔ျပန္အလာကိုေစာင့္ေနေတာ့မယ္ ကိုင္းသြားေတာ့ ငါ့လူမ်ား ႕႕႕ ဒါနဲ႔မင့္ျမင္းကဘယ္မတုန္း႕႕မင္းျမင္းလာဝယ္တာ လား ႕႕႕" " ဟုတ္တယ္ ဆရာေပသီးရဲ႕ ျမည္းျဖစ္ျဖစ္လား ျဖစ္ျဖစ္ ရတဲ့အေကာင္ေပါ့ဗ်ာ ႕႕႕ ေတာင္ေတြကမတ္ ေတာ့ ျမင္းနဲ႔ကအဆင္မေျပဘူးဗ် ႕႕႕ " " ေအးငါစီစဥ္ေပးမယ္ ခဏေစာင့္ ႕႕႕"

175

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေပသီးမွာအေထာက္ေတာ္ကိုေျပာေနရာမွျမင္းျခံပိုင္ရွင္ကိုလွမ္း၍ေအာ္ေခၚလိုက္သည္။ " ေဟ့ ျခံရွင္႕႕ျခံရွင္ ဒီကိုလာဦး႕႕႕" ျမင္းျခံပိုင္ရွင္မွာရဲမတ္ေတြျခံရံ၍လာသည့္သူကေအာ္ေခၚေနေသာေၾကာင့္ကုန္သည္မ်ားကိုေတာင္း ပန္စကားေျပာျပီးေနာက္ေပသီးအားအရာရွိတစ္ဦးအျဖစ္ထင္မွတ္ကာအေျပးေလးသြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဘာမ်ားအလိုရွိလို႔ပါလည္း အရာရွိမင္းခင္ဗ်ား႕႕" အရာရွိမင္းဟုေခါ ္လိုက္သည့္အသံေၾကာင့္ေပသီးသည္လက္တစ္ဖက္ကခါးကိုေထာက္ျပီး။မရွိေသာရင္ ကိုေကာ့လိုက္ကာအရာရွိဟန္ျဖင့္က်န္လက္ကအက်ီ ၤလက္ကိုတဆဆလုပ္ရင္း။အရာရွိဂိုက္ဖမ္းကာျမင္းျခံ ပိုင္ရွင္ကိုဟန္က်ပန္က်ေျပာလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ကိုင္းငါ့လူမ်ား ႕႕ေဟာဒီက ကြ်န္ုပ္တပည့္ဟာအေရးတႀကီးခရီးထြက္စရာရွိေလရဲ႕ ႕႕႕သြားရမယ့္ခရီး ကေတာင္အတက္အဆင္းမ်ားေလေတာ့ ႕႕႕ေျခကုပ္ျမဲျပီး ႕႕ေတာင္တက္ေကာင္းတဲ့ျမင္းတစ္ ေကာင္အလိုရွိတယ္ ႕႕ ငါ့လူမ်ား ႕႕ေမာင္မင္းတို႔ျမင္းျခံမွာ အဲ့ဒီလိုျမင္းမ်ားရွိသလားကြ႔ဲ ငါ့လူမ်ားရဲ႕ ႕႕႕" " ရွိပါတယ္ အရာရွိမင္း ႔႕႕ရွိပါတယ္ခင္ဗ်ား အဖိုးအခကေတာ့ ႕႕႕" " တယ္ ငါလိုလူကို အဖိုးအခစကားလာေျပာေနရသလားဟဲ့ ဟြန္း ႕႕ဟြန္း ႕႕႕ တပည့္ႀကီးရဲမက္တစ္ေယာက္ကိုသြားေခၚခဲ့စမ္းဒီမယ္ျခံရွင္ ကြ်န္ုပ္ရဲ႕ရဲမက္နဲ႔အတူလိုက္လာျပီးျမိဳ႕စား ေဂဟာမွာ ျမင္းဖိုးေငြအသျပာလာထုတ္ယူလိုက္ၾကားလားဟဲ့ ငါ့လူမ်ား ႕႕႕" " ၾကားပါတယ္ခင္ဗ်ား ႕႕ မသိလို႔ေျပာမိတာပါအရာရွိမင္းရယ္စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ခင္ဗ်ား ႕႕႕" " ဟြန္း ႕႕ဟြန္း ႕႕ ငါစိတ္ရွိလက္ရွိလုပ္လိုက္ရလို႔ကေတာ့ေနာ္ ဟြန္းဟြန္း ငါ့လူမ်ား႕႕႕" ျမင္းျခံပိုင္ရွင္ကေတာင္းပန္ေလေလေပသီးကအေျမာက္ႀကိဳက္ေလေလျဖစ္ကာတဟြန္းဟြန္းတဟင္း ဟင္းႏွင့္မန္မဲေနေတာ့သည္။အေထာက္ေတာ္ႏွင့္ရဲမက္တစ္ဦးသာေရာက္မလာပါကျမင္းျခံပိုင္ရွင္မွာေပသီး၏ ေလလုံးပိျပီးေသေလာက္ေပသည္။ " ေဟ့အားေဖး ႕႕ မင္းစိတ္အၾကိဳက္အေကာင္တစ္ေကာင္ယူသြား ႕႕႕ မင္းဒီကိုျပန္ေရာက္လာရင္မင့္စီးသြားတဲ့ျမင္းမေကာင္းရင္ငါဆရာႀကီးကိုလာတိုင္ၾကားသလား႕႕႕ ေဟာဒီျမင္းျခံပိုင္ရွင္ဟာ အရာရွိမင္းဆရာႀကီးေပသီးလူဘယ္လိုသတ္တယ္ဆိုတာေကာင္းေကာင္းႀကီးသိ သြားေစရမယ္ကြယ့္ငါ့လူမ်ား ႕႕ဟင္းဟင္းဟင္း ႕႕ေဟ့ရဲမက္မင္းကဒီကဆိတ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးနဲ႔ေကာင္ ကိုေခၚျပီးေဂဟာကိုလာခဲ့ ႕႕ဒါျပီးရင္ျမိဳ႕စားမင္းဆီက ေငြေတာင္းျပီးေပးလိုက္ၾကားသလားေဟ့ငါ့လူမ်ား ႕႕႕" " ဟုတ္ကဲ့ပါဆရာေပသီး႕႕စိတ္ခ်ပါခင္ဗ်ား ႕႕" " ေအးဒါမွေပါ့ကြ ႕႕ကဲအားေဖးငါ့တပည့္ႀကီးဆရာသြားျပီကြဲ႔ ႕႕ဟင္းဟင္းဟင္း ႕႕" ခါးႏွစ္ဖက္ကိုစုံေထာက္ကာ။ေခါင္းကိုေမာ့ရင္ကိုေကာ့ျပီး။ေခ်ဖ်ားေလးေထာက္ျပီးေျမာက္ၾကြၾကြျဖင့္ ထြက္သြားေသာေပသီးကိုၾကည့္ျပီးအေထာက္ေတာ္မွာေပသီးအစားရွက္၍သြားေလေတာ့သည္။ ျမင္းျခံပိုင္ရွင္မွာလည္းအေစာေပသီးေဟာက္ထားသည္ေၾကာက္သည့္အရွိန္ကလည္းမေသေသး။အခု ေပသီးထြက္သြားသည့္အမူအရာကိုၾကည့္ကာရီလည္းရီခ်င္။အားေဖးႏွင့္ရဲမက္တစ္ဦးကရွိေနေသာေၾကာင့္ရီ လည္းမရီဝံ့နွင့္ငို၍ရီ၍မရေသာမ်က္ႏွာျဖင့္အူဂ်ာဂ်ာေလးျဖစ္ကာေခါင္းကိုကုပ္ျပီးက်န္ခဲ့ေလေတာ့သည္။ အေထာက္ေတာ္မွာျမင္းျခံပိုင္ရွင္ေရြးေပးလိုက္ေသာေဖာင္းဝတ္ေရာင္ျမင္းႀကီးတစ္ေကာင္ကိုျခံထဲ၌ ပတ္စီးၾကည့္ျပီးေနာက္စိတ္တိုင္းက်အႀကိဳက္ေတြ႔သည္ႏွင့္ေနာက္ထပ္တစ္ေကာင္မေရြးေတာ့ဘဲျခံရွင္ ကိုႏႈတ္ဆက္ျပီးၾကယ္ျပာဂိုဏ္းေဟာင္းရွိရာအရပ္သို႔ထြက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။

176

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အေထာက္ေတာ္မွာေပသီး၏အေၾကာင္းကိုေတြးလိုက္ရီလိုက္ႏွင့္ျမင္းကိုႏွင္လာရာမွၾကယ္ျပာဂိုဏ္းပ်က္အတြင္း ကိုခ်ိဳးေကြ႔၍ဝင္လိုက္ေလသည္။ျခံဝင္းအတြင္းဝင္လိုက္မိသည္ႏွင့္ရုတ္တရက္ ခုန္ဝင္တိုက္ခိုက္လာေသာလူ၏ဖမ္းဆီးျခင္းကိုခံလိုက္ရကာေလထဲသို႔ေျမာက္၍ပါသြားေလေတာ့သည္။အ ေထာက္ေတာ္သည္သူ႔ကိုဖမ္းဆီးလိုက္ေသာလူကိုမွတ္မိသြားျဖင့္အားရဝမ္းသာျဖင့္ေအာ္ဟစ္လိုက္ေတာ့သည္။ " ဟာ ႕႕ မင္းသားႀကီး ႕႕႕" ျမင္းစီးသူကိုခုန္ဝင္ဖမ္းဆီးလိုက္သည့္က်န္းရွင္း မွာမင္းသားႀကီးဟူေသာေအာ္သံေၾကာင့္။ဖမ္းထား သည့္လူကိုလႊတ္လိုက္ျပီးခႏၶာကိုယ္ကိုေလထဲမွာလူးလိမ့္၍အရွိန္ထိမ္းကာ။ျမင္းဇက္ၾကိဳးကိုဆထ ြဲ ိမ္းထား ေပးလိုက္ေလသည္။ " ဟီး ႕႕ဟီး ႕႕" အေထာက္ေတာ္မွာလန္႔သြားေသာျမင္းကိုျငိမ္ေအာင္ထိမ္းေနသည့္က်န္းရွင္းကိုတေက်ာ္ေက်ာ္ေခၚ ကာစကားကိုေတာင္စဥ္ေရမရေျပာေနေတာ့သည္။ထိပ္လန္႔သြားသည့္အရွိန္ေျပေသးပံုမရေသးေပ။ " မင္းသားႀကီး ႕႕ မင္းသားႀကီး မဟုတ္လားဗ် ႕႕ကိုေတာ္ေလးေရာဗ် ႕႕မင္းသားႀကီး႕႕႕ ကြ်န္ေတာ္ အားေဖးေလ ႕႕အားေဖး ႕႕မင္းသားႀကီးမွတ္မိတယ္မဟုတ္လားဗ် ႕႕႕" "မွတ္မိပါတယ္ဗ် ႔႕႕တုရွင္းထြက္လာခဲ့ေတာ့ငါတို႔လူဟ႕႕" အေထာက္ေတာ္မွာျခံဳအကြယ္မွထြက္လာေသာလူႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္ဦးေခါင္းရွစ္စိပ္ကမ ြဲ တတ္မူးမိုက္၍သြားေ လေတာ့သည္။ " ဘုရား ႕႕ဘုရား ငါေတာ့အသတ္ခံရျပီထင္တယ္ဘုရား ႕႕ဘုရား သခင္မႀကီးကိုဘယ္လိုေျပာရပါ့႕႕" ျခံဳထဲကထြက္လာသည္ကတုရွင္းႏွင့္အင္ၾကင္း။ရိုးရိုးသားသားထြက္လာလ်ွင္အေထာက္ေတာ္အ ခုလိုဘုရားတမည္မဟုတ္ေပ။အင္ၾကင္းကတုရွင္း၏ လက္ကိုမလႊတ္တမ္းတြဲထားသလို။တုရွင္းကလည္း အင္ၾကင္း၏ေခါင္း၌ကပ္ညိွေနေသာအမႈိက္သရိုက္ေတြကိုတယုတယႏွင့္ခါခ်ေပးေနေသာေၾကာင့္အ ေထာက္ေတာ္ဘုရားတသြားရျခင္းသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းကအေထာက္ေတာ္တီးတိုးေရရြတ္လိုက္ ေသာစကားေၾကာင့္ေအာ္ရီလိုက္ျပီးအေထာက္ေတာ္ကိုေရႊလမ္းေငြလမ္းေဖါက္ခိုင္းသည္လား။ေသတြင္း ထဲအေရာက္တြန္းခ်သည္လားမသိေသာစကားကို။ၾကားလူအျဖစ္တဆင့္ေျပာခိုင္းလိုက္ေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ႕႕႕ခင္ဗ်ားေရာက္လာတာနဲ႔အေတာ္ဘဲဗ်ာ ႕႕႕ ကြ်န္ေတာ္တ႔ည ို ီအကိုႏွစ္ေယာက္အိမ္ ကိုေျပာရခက္ေနတာနဲ႔အေတာ္ဘဲ ႕႕႕ဟားဟားဟားေမေမတို႔ခ်င္ကိုလာၾကလိမ့္မယ္အဲ့ဒါခင္ဗ်ားက ေမေမတို႔ကိုေစာင့္ျပီးေျပာလိုက္စမ္းပါဦးဗ်ာ ႕႕႕တုရွင္းေတာ့မိန္းမတစ္ေယာက္ထပ္ရေနျပီလို႔ ႕႕႕ ေမေမကေတာ့ဒီသတင္းၾကားရင္သိပ္ဝမ္းသာေနမွာဘဲဗ် ဟားဟားဟား ႕႕႕႕" က်န္းရွင္း၏စကားကအေထာက္ေတာ္ကိုငိုခ်င္စိတ္သာမကေသခ်င္စိတ္ပါေပါက္သြားေစေတာ့သည္။ " မလုပ္ပါနဲ႔မင္းသားႀကီးရယ္ ႔႕႕ကြ်န္ေတာ္မေျပာ ရဲဘူးဗ်ဒီသတင္းၾကားတာနဲ႔သခင္မႀကီးကကြ်န္ေတာ့္ကို အရင္သတ္မွာဗ် ႕႕" "အို ႕႕ဗ်ာဘာလို႔သတ္ရမွာလည္း ႕႕က်န္းရွင္းက ေရႊလမ္းေငြလမ္းခင္းျပီးနားေဖာက္ခိုင္းလိုက္တယ္လို႔အရင္ေျပာလိုက္ဗ်ာ ႕႕႕" "အဲဒ ့ ီလိုသာသြားေျပာရင္သခင္မႀကီးကႏွစ္ခါျပန္ေတာင္သတ္လိမ့္ဦးမယ္မင္းသားႀကီးရဲ႕ကြ်န္ေတာ္ကိုကဆတ္ ေဆာ့တာပါဗ်ာ ႕႕႕တံတိုင္းအျပင္ကပတ္သြားရင္ရရဲ႕သားနဲ႔ ဒီျခံပ်က္ထဲဝင္လာမိတာကိုကမွားတာ ႕႕႕ ကိုင္း ႕႕ကိုယ္ေတာ္ေလးဘယ္ႏွယ္လုပ္ၾကမတုန္း ဗ်ာ ႕႕"

177

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ထိပ္ထိပ္ျပာျပာျဖစ္ေနသည့္အသံႀကီးျဖင့္တုရွင္းကိုလွမ္းေမးလိုက္ေသာအေထာက္ေတာ္ေၾကာင့္က်န္းရွင္းတို႔သုံ းဦးစလုံးရီေမာလိုက္ၾကေလသည္။က်န္းရွင္း တို႔ရီေလအေထာက္ေတာ္ကေခါင္းက်ိမ္းေလျဖစ္လာ ေသာေၾကာင့္ေရွာင္ထြက္ေျပးရန္စကားစလိုက္ရေတာ့သည္။ " ကြ်န္ေတာ္ ဒီကိုလာတာဘာမေတြ႔ခဲ့ဘူးလိ႔သ ု ာသေဘာထားေပးၾကပါေတာ့ ကိုယ္ေတာ္တို႔ရယ္႕႕႕ အေရးတၾကီးကိစၥနဲ႔ ဂိုဏ္းကိုအေရာက္ျပန္ရမွာမို႔ ခြင့္ျပဳၾကပါဦးခင္ဗ်ာ ႕႕႕ကြ်န္ေတာ္ဘာမွမေတြ႔ဘူးေနာ္ ႔႕႕" က်န္းရွင္းကျမင္းေပါ ္တက္ရန္ျပင္ေနေသာအေထာက္ေတာ္၏လက္ကိုဆထ ြဲ ားျပီးစကားစလိုက္ျပန္သည္။ " ခင္ဗ်ားဒီလိုေရွာင္သာြ းလို႔ရမလားဗ် ႕႕ဟဲဟဲဟဲသမာေဒဝနတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ေတြက ခင္ဗ်ားကို မဂၤလာစကားအမွာပါးရေအာင္လို႔ဒီကိုလႊတ္လိုက္တာဘဲ ႕႕႕ဒီေတာ့ကား မဂၤလာစကားေျပာဖို႔ခင္ဗ်ားမွာတာ ဝန္အျပည့္ရွိသြားျပီဗ် ႕႕႕႕စကားေလးေျပာရတာမ်ားဗ်ာ ဘာခက္လို႔လဲ႕႕႕ မေျပာရဲရင္လဲ ႕႕စာပါးလိုက္ဗ်ာသူတို႔ ေတာထဲမွာဘဲရွိေလာက္ေသးတယ္ ႕" အေထာက္ေတာ္မွာငိုသံႀကီးျဖင့္က်န္းရွင္းကိုလွမ္းေအာ္လိုက္ေတာ့သည္။ " အမေလးဗ်ာ ႕႕႕ ဆင္းလာၾကျပီဗ် သခင္ႀကီးတိ႔ု အခုေလာက္ဆိုနန္က်ိဳးကိုေတာင္ေရာက္ေနေလာက္ျပီဗ် ႕႕႕႕ ဒါေၾကာင့္ကြ်န္ေတာ္ဒီလမ္းကလာတာေပါ့ဗ်႕႕႕မင္းသားႀကီးစကားတတ္တိုင္းေျပာသလိုကြ်န္ ေတာ္သြားေျပာလို႔ရပါ့မလားဗ် ႕႕ မင္းသားႀကီးတို႔က သားအမိအရင္းေတြဗ် ႕႕႕ မယ္ေတာ္ႀကီးအေၾကာင္းလဲသိရဲ႕သားနဲ႔ ႕႕႕ေဒါသကေနာက္ သူ႔ပုဝါက အရင္ထြက္လာတာဗ် ႕႕႕" တုရွင္းမွာက်န္းရွင္းႏွင့္အေထာက္ေတာ္ကိုၾကည့္ကာရီေနရင္းမွညင္းခုန္ေနၾကေသာလူႏွစ္ေယာက္၏ စကားစစ္ထိုးပြက ဲ ိုအဆုံးသတ္ေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " စိတ္ပူမေနပါနဲ႔အေထာက္ေတာ္ႀကီးရယ္ ႕႕ကြ်န္ေတာ္စာႏွစ္ေစာင္ေရးထားတာရွိပါတယ္တစ္ ေစာင္ကိုခ်င္ကိုပို႔လိုက္ ႕႕႕တစ္ေစာင္ကေတာ့ ေဖေဖ့ကိုေပးလိုက္ပါ႕႕ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုေမးရင္ ဟန္ၾကဴးမွာရွိတယ္လ႔သ ို ာအေျဖေပးလိုက္ေပါ့ ႕႕႕အားလုံးလည္းသိေတာ့မွာဆိုေတာ့မထူးပါဘူး သူတ႔လ ို ည္းစိတ္မပူရေအာင္ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕ထဲမွာသြားေနၾကေပါ့ကိုကိုရာ ႕႕႕မေကာင္းဘူးလား ႕႕" က်န္းရွင္းကညီလုပ္သူ၏စကားကိုေထာက္ခံလိုက္ျပီးအေထာက္ေတာ္ကိုလွည့္၍ေမးလိုက္ေလသည္ " ေအးပါ မင္းသေဘာပါဗ်ာ ႕႕မင္းလုပ္သမ်ွငါနာခံပါ့မယ္လို႔ေျပာျပီးဘဲ ႕႕႕ ဒါနဲ႔ခင္ဗ်ားကဂိုဏ္းကိုဒီေလာက္ျပန္ခ်င္ေနရတာ လည္းပုံစံကေတာ့တကယ့္ကိုအသဲအသန္ဘဲ႕႕႕" " ဒီလိုပါခင္ဗ်ာ ႕႕႕ေအာ္ ႕႕ကိုယ္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕ထဲသြားမွာဆိုျမိဳ႕စားေဂဟာကိုသာသြားလိုက္ၾကပါလားဗ် ဆရာေပသီးက အဲ့ဒီမွာရွိတယ္ဗ် ႕႕သူလည္းကိုယ္ေတာ္တ႔သ ို တင္းကိုစုံစမ္းေနတယ္ခင္ဗ် ႕႕႕ ကြ်န္ေတာ္ အသဲအသန္ျဖစ္လာတယ္ဆိုတာကဒီလိုခင္ဗ် ႕႕႕ဝူတရ ု န္ မေသေသးဘူး ဗ် ႕႕႕ " " ဘာ ႕႕႕" " ဟန္ ႕႕ " အမႊာႏွစ္ေကာင္ေအာ္လိုက္သည့္ေဒါသသံေၾကာင့္အေထာက္ေတာ္ႏွင့္အင္ၾကင္းပင္တုန္၍သြားေလ၏။ " ေတာက္ ႕႕ ေခြးမသား က ႕႕႕" " ေခြးမသားလို႔ မဆဲပါနဲ႔ကိုကိုရာဘဘဝူနဲ႔ေဒၚေလးစုတ႔ို သိကၡာက်ပါတယ္ ထြ႕ီ ႕႕ အစအဆုံးေသေသခ်ာခ်ာေျပာျပစမ္းပါဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ႕႕ဒီေကာင္ဘယ္မွာလဲ႕႕႕" အေထာက္ေတာ္မွာက်န္းရွင္းႏွင့္တုရွင္းလိပ္ပတ္လည္ေစရန္အတြက္ ေရွင္လင္ေက်ာင္းအစည္းအ ေဝးပြမ ဲ ွစျပီးမုန္ညင္းပါလာပုံ။နတ္ပန္းကေလးကဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္း၏ဂိုဏ္းခ်ဳပ္သခင္မျဖစ္လာပုံႏွင့္သံကြ်န္းလူ ေတြေၾကာင့္ဂိုဏ္းသားသုံးဦးအသတ္ခံရပံု။ေခါင္းႀကီး၊နတ္ပန္းကေလးႏွင့္မဟူရာတို႔အဖြ႔ဲကလိုက္လန္သတ္

178

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ျဖတ္ၾကပုံ။မုန္ညင္းခ်ဥ္ကမိစာၦက်ား၏လူေတြကိုေလးေယာက္ကိုတစ္ဦးတည္းရင္ဆုိင္ပုံႏွင့္နတ္ပန္းကေလးတို႔ခ ်န္စုကိုျပန္လာၾကစဥ္လမ္းမွာတာေမာအဖ်က္သမားေတြႏွင့္ထပ္မံရင္ဆိုင္ရပုံ။ မိစာၦာက်ားဆိုသည္မွာကဝူတုရန္၏ေယာကၡထီးရဲ႕ဂိုဏ္းျဖစ္ျပီး။ဝူကုဖုန္း၏အဆက္အႏြယ္မ်ားျဖစ္ၾက ကာဝူတုရန္ႏွင့္ေဆြမ်ိဳးမကင္းေၾကာင္းႏွင့္ဝူတုရန္ကမြန္ဂိုနယ္စပ္တြင္ဘုရင္တစ္ပါးလိုေနထိုင္ေၾကာင္းတို႔ အပါအဝင္ကေလးငယ္မ်ားကိုခိုးကာလူသတ္သမားျဖစ္လာေအာင္ေမြးျမဴေနေၾကာင္းတို႔ပါစုံစီနဖာရွင္းျပ လိုက္ေလေတာ့သည္။တုရွင္းမွာအေထာက္ေတာ္ေျပာသမ်ွကိုေသခ်ာစြာနားေထာင္ေနျပီးအေထာက္ ေတာ္စကားဆုံးသည္ႏွင့္က်န္းရွင္းဘက္လွည့္ကာသူ၏ထင္ျမင္ခ်က္မ်ားကိုေျပာျပလိုက္ေတာ့သည္။ " ျပႆနာရဲ႕ေရေသာက္ျမစ္ကေတာ့ ဝူတုရန္ဘဲအဲဒီအျမစ္ႀကီး ေျမေပၚမေပၚေအာင္ဆြလာတဲ့သူက ေတာ့ ခင္ဗ်ားႀကီးဘဲ ႕႕႕႕သူတို႔ဟာသူတ႔ေ ို နရင္ဘယ္လိုမွစုမိၾကမယ္မထင္ဘူး႕႕႕စုလည္းစုမိၾကမွာမဟုတ္ပါဘူး ႕႕႕ကိုကိုန႔ျဲ ပႆနာတက္ျပီးကိုကို႔ကိုမနိုင္ရာကေနစုေပါင္းမိသြားၾကတာဘဲ ႕႕႕ ဒါေတာင္နတ္ပန္းကေလးေၾကာင့္အင္အားေလ်ာ့ကုန္လို႔ ႕႕႕မဟုတ္ရင္ေတာ့လား တကယ့္ျဖိဳခြရ ဲ ခက္တဲ့ အဖြ႔ႀဲ ကီးျဖစ္သြားမွာဘဲ႕႕႕႕" " မင္းကလည္း ဘုရင္ကအမိန္႔ထုတ္ထားတယ္မဟုတ္လား႕႕ျပည္နယ္တစ္ခုအတြင္းက ဂိုဏ္းဂဏ ေတြဆူပူလာရင္ စစ္တပ္သုံးျပီးႏွိမ္ႏွင္းမယ္ဆိုတာကိုေမ့သြားျပီလား ႕႕႕တေစၧျမိဳ႕ေတာ္လိုထပ္ျဖစ္လာမွာစိုးလို႔ဒီအမိန္႔ ကိုထုတ္ထားတာငါတို႔အားလုံးသိေနတာဘဲ ႕႕႕" " အဲ့ဒါေတြ ခက္တာဘဲ ခင္ဗ်ားက ႕႕႕ေပါ့ေပါ့ေလးေတြးတာကိုးဗ် ႕႕႕ ဒီလူအုပ္ကို စစ္တပ္နဲ႔တိုက္ေတာ့ေကာနိုင္မလား ဗ် ႕႕႕အျမစ္ျပတ္ေအာင္မတိုက္ဘူးဗ် ႕႕အျမစ္ျပတ္ဖို႔မ ေျပာနဲ႔နိုင္ကိုမနိုင္တာဗ်ာ ႕႕႕ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ႕႕႕ဝူတုရန္ရွိေနတယ္ဗ် ႕႕႕သူကကြ်န္ေတာ္ညီအကို ေလာက္ညာဏ္မေကာင္းေပမယ့္ ႕႕႕ တျခားလူေတြထက္ေတာ့ အမ်ားႀကီးသာတယ္ဗ် ႕႕႕ ျပီးေတာ့ဘုရင့္စစ္တပ္ကလုံးဝဝင္ပါမွာမဟုတ္ဘူးသူတို႔ဝင္လာရင္႕႕႕ဝူတုရန္အဖြ႕ဲ ထဲကမြန္ဂိုေတြနဲ႔မလြမ ဲ ေသြ တိုက္ၾက ရမွာဘဲ ႕႕႕အဲ့ဒီအခါ မြန္ဂိုေတြက သူတ႔လ ို ူမ်ိဳးကိုထိပါးတယ္ဆိုျပီးဝင္လာၾကမွာဘဲ ႕႕႕ နဂိုကတည္းက ဟန္ကိုမ်က္စိက်ေနတဲ့မြန္ဂိုေတြကဒီအခြင့္အေရးကိုအမိအရကိုင္မွာဘဲ ႕႕႕ေသခ်ာတာ ကေတာ့ဝူတုရန္ဆီမွာအရပ္ဝတ္နဲ႔အသြင္ေျပာင္းထားတဲ့ မြန္ဂိုစစ္တပ္ပါရွိေနေလာက္ျပီ ႕႕႕ ဟိုအေကာင္ေတြကဝူတုရန္လိုေကာင္ကိုလက္သပ္ေမြးမွာဘဲဝူတုရန္ကလည္းရသမ်ွအခြင့္အေရးကိုအကုန္ယူ မွာေသခ်ာတယ္ ႕႕႕႕ဒီေတာ့ ႕႕႕ဟန္စစ္တပ္သာဝင္လာရင္မြန္ဂိုေတြအႀကိဳက္ေတြ႔ သြားျပီးႏွစ္နိုင္ငံစစ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္မွာဘဲ ႕႕႕႕ဒါကိုဦးရီးေတာ္တို႔ကလည္းေတြးမိလိမ့္မယ္ ဒီေတာ့ ႕႕႕ ခ်န္စုကို ဘာစစ္တပ္မွလႊတ္မွာမဟုတ္ဘူး ကြ်န္ေတာ္တ႔မ ို ိသားစုကိုဘဲ အကူအညီေတာင္းမွာေသခ်ာတယ္ ႕႕႕႕ ဘုရင္ဘက္ကလုပ္နိုင္တာတစ္ခုကသူ႔တပ္သားေတြကိုကြ်န္ေတာ္တ႔န ို ႔လ ဲ ာပူးေပါင္းခိုင္းျပီးအေျခအေန ေစာင့္ၾကည့္တာေလာက္ဘဲတတ္နိုင္မယ္ ႕႕႕" " ေဟ့ေကာင္မင္းဒါေတာ့ နည္းနည္းလြန္သြားျပီထင္တယ္ကြ ႕႕႕ငါစလိုက္တဲ့ျပႆနာဘဲထားပါေတာ့ ကြာ ႏွစ္နိုင္ငံစစ္ျဖစ္လာစရာအေၾကာင္းေတာ့မရွိပါဘူးကြ ႕႕႕႕" " ဟုတ္ပါတယ္ မရွိပါဘူး ဒါေပမယ့္သြယ္ဝိုက္ေနတယ္ေလ ႕႕ကိုကိုကမလုပ္ေပမယ့္႕႕႕ ဝူတုရန္ကလုပ္ေတာ့မယ္ ႕႕႕ဒီေကာင္အဲ့ဒီလိုလုပ္လို႔ရေအာင္ ကိုကိုကသူ႔ကိုလူစုေပးလိုက္တာနဲ႔အတူူ တူုဘဲ ႕႕႕ ဒီေကာင္ေတြ သံကြ်န္းကလူေတြကိုေစာင့္ေနလို႔ဘာမွမလႈပ္ရွားေသးတာဗ် ႕႕႕ အဲ့ဒီအဖြ႔သ ဲ ာေရာက္ၾကည့္ခ်န္စုနယ္ကေတာ့သြားျပီ႕႕႕ကိုကိုႀကီးလည္းၾကာၾကာထိမ္းထားနိုင္မွာမဟုတ္ ဘူး ႕႕႕နတ္ပန္းကေလး အျမန္ေရာက္သြားမွေကာင္းလိမ့္မယ္႕႕႕သူကဒီႏွစ္အတြင္းေဆးစြမ္းေကာသိုင္းစြမ္း ေကာအရမ္းထက္လာတယ္ ႕႕႕သူသာေဆးပညာကိုသာအစအဆုံးသုံးျပီးတိုက္

179

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ရင္ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ေတာင္နတ္ပန္းကေလးကိုတစ္ေယာက္ခ်င္းယွဥ္နိုင္ဖို႔မလြယ္ဘူး ႕႕႕ ကိုကိုရ႕ဲ ဟိုစံအိမ္ကလူေတြလည္းဒီရက္ပိုင္းအတြင္းေရာက္လာရင္ေကာင္းမယ္ဗ် ႕႕႕ဒါမွျမန္ျမန္ကိစၥ ျဖတ္ျပီး ခ်န္စုကိုလိုက္နိုင္မွာ ႕႕႕ဒါေတာင္ဟိုလူေတြလူပိုေခါ ္မလာပါေစနဲ႔လ႔ဆ ို ု ေတာင္းရမွာဘဲ ႕႕႕ ကြ်န္ေတာ္ဆီမွာအခုခ်ိန္နတ္ပန္းကေလးသာရွိလို႔ကေတာ့ ဘာမွေသာကေရာက္ေနစ ရာမလိုဘူး ႕႕႕ အခုေတာ့လူတစ္ေယာက္ေလာက္ထပ္ရခ်င္ေသးတယ္ဗ်ာ ႕႕႕ ကြ်န္ေတာ္တ႔ေ ို လာက္နီးနီးရွိမယ့္လူေပါ့ ႕႕ဒါမွဟို စံအိမ္ကလူေတြကို ေသခ်ာေပါက္နိုင္ျပီလို႔အပ္ခ်မွတ္ ခ်ေျပာနိုင္မွာ ႕႕႕အခုလည္းနိုင္ေတာ့နိုင္နိုင္ပါတယ္ေလကြ်န္ေတာ္ တိ႔ဆ ု ီမွာကိုယ္က်ပ္အက်ီ ၤေတြရွိတာကိုး ႕႕႕အင္ၾကင္းကိုေဘးစည္းအျပင္ကသာအရံထားျပီး ကြ်န္ေတာ္တ႔ႏ ို ွစ္ေယာက္ထဲဝင္လုံးၾကတာေပါ့ဗ်ာ ႕႕႕သုံးေယာက္ေပါင္းေလ့က်င့္ထားတာကိုေမ့လိုက္ ေတာ့ ျမန္ျမန္ဝင္ျမန္ျမန္ထြက္နဲ႔ အပီသာတိုက္ေပေတာ့ဘဲ ႕႕ ကိုက႔အ ို ႀကိဳက္ေပါ့ေလ ႕႕ဘာမွမစဥ္းဘဲ ဒုန္းတာတိုက္ေပေတာ့ ႕႕႕လင္းယုန္အစာသုတ္သလိုေပ့ါတစ္ခါဝင္တစ္ေယာက္ေတာ့ပါလာပေလ့ေစ႕႕႕" က်န္းရွင္းမွာတုရွင္းစကားေၾကာင့္အနည္းငယ္ေမာ၍သြားေလေတာ့သည္။ထို႔ေၾကာင့္သက္ျပင္းကိုမႈတ္ လိုက္ျပီးအင္ၾကင္းဘက္လွည့္လိုက္ေလရာၿငိမ္သက္ စြာနားေထာင္ေနေသာအေထာက္ေတာ္ကိုေတြ႔လိုက္ ရသျဖင့္ေမာင္းထုတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟူး မင္းေျပာမွ ငါေတာင္ေမာသြားပါလားကြငါ့မေဟသီကဘဲငါ့ထက္ေတာ္ေနသလိုလို ဟြန္း ႕႕႕ ဟ ႕႕ေဟ့လူ ခင္ဗ်ားကဘာလုပ္ေနတာလဲ႕႕႕မသြားေသးဘူးလားဗ် ႕႕" " သြားမွာပါခင္ဗ်ာ ကိုယ္ေတာ္ေလးေျပာတာစိတ္ဝင္စားလို႔နားေထာင္ေနတာပါ ႕႕သခင္ႀကီးေမးရင္ေျဖ ရေအာင္လို႔ပါ ႕႕႕" " သြားသြား ႕႕ျမန္ျမန္ၾကြေတာ့ ႕႕႕ ကိုင္းတုရွင္းထကြာ ဘဘေပသီးဆီသြားမယ္မျဖစ္ေသးတာေတြကို ဘာမွစဥ္းစားမေနနဲ႔ေခါင္းပူတယ္ ႕႕ေနာက္မွေယာက္ယားဘဲ မတတ္နိုင္ဘူးေဟး ေဟးေဟး႕႕႕ျပႆနာဆိုတာကတကယ္ျဖစ္လာမွအေျဖရွာတာကြ႕႕မဟုတ္ရင္လသ ြဲ ြားတတ္တယ္မွတ္ထား ၾကားလား ေဟ့ေကာင့္ ႕႕႕" " ေအာ္ အေတာ္ေလးကိုဖိုးထိုက္တန္လွတဲ့အဆို အမိန္႔ႀကီးပါလားခင္ဗ်ားဘယ္ပညာရွိႀကီးကမ်ားမိန္႔ ေတာ္မူထားတာပါလိမ့္ ႕႕႕႕ " " ဟားဟားဟား မဟာပညာေက်ာ္ကိုကိုက်န္းရွင္း ရဲ႕အဆိုအမိန္႔ကြ မွတ္ထားၾကားလားေဟ့ေကာင္ ငါ ေျပာတာကြ ႕႕႕႕ဟားဟားဟား ဟားဟားဟား ႕႕႕" ေပါ့ေပါ့ေနေပါ့ေပါ့စား။ေပါ့ေပါ့ေလးေတြးကာေျပာသြားသည့္က်န္းရွင္းတစ္ေယာက္မၾကာခင္မွာပင္တု ရွင္းသုံးသပ္သြားသည့္အရာမ်ားကမွန္ကန္ေနသည္ဆိုတာကိုေတြ႔ျမင္ရေပေတာ့မည္။ ထိ႔အ ု တူပင္တုရွင္းေတာင့္တသလိုေနာက္ထပ္လူတစ္ဦးကလည္းေနာက္သုံးေလးငါးရက္အတြင္းတြင္သူတို႔ဆီ ဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ႀကီးေရာက္လာေပလိမ့္ဦးမည္။ထိုလူသာေယာက္လာခဲ့လ်ွင္ေတာ့ အမႊာနွစ္ ေကာင္ဘယ္လိုစခန္းသြားျပီးေျဖရွင္းရဦးမည္မသိ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။ ခ်န္စုကိုသြားရန္အတြက္ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕ကိုျဖတ္သန္းရမည့္ခ်န္ယုေဝကနန္က်ိဳးျမိဳ႕ကိုျဖတ္ေက်ာ္၍လာေနျပီျဖစ္ ေသာေၾကင့္ပင္။မနားတမ္းဆိုသလိုတရပ္စပ္ခရီးႏွင္လာသည့္ခ်န္ယုေဝတို႔အဖြ႔က ဲ နန္က်ိဳးကိုညသန္းေခါင္ႀကီး ျဖတ္လာစဥ္သူမ၏ေယာကၡမႏွင့္မိသားစုဝင္ေတြကနန္က်ိဳးျမိဳ႕ရွိေကာင္းကင္သစ္တည္းခိုေဆာင္၌အိပ္ေမာက် ေနၾကသည့္အခ်ိန္သာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝနည္းတူဟန္ၾကဴးကိုခရီးျပင္းႏွင္လာ သည့္အဖြ႔တ ဲ စ္ဖြ႔လ ဲ ည္းရွိေပေသးသည္။ထိုအဖြဲ႕ကခ်န္ယုေဝႏွင့္ဆန္႔က်င္ဖက္ျဖစ္ေသာလိုရန္းျမိဳ႕ကေနဆင္း

180

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လာၾကသည့္နွင္းပုလဲစံအိမ္ကနန္စုက်န္းတို႔ဟုန္ကြ်မ္းတို႔အဖြ႔သ ဲ ာျဖစ္ေလေတာ့သည္။နန္စုက်န္း တိ႔အ ု ဖြ႔၏ ဲ လူဦးေရမွာဆယ့္တစ္ေယာက္တိတိရွိေလသည္။တုရွင္းတြက္ထားသလိုအင္ၾကင္းကို ေဘးကအရံထားညီအကိုႏွစ္ေယာက္ထဲကအျမန္ဝင္အျမန္ထြက္ႏွင့္ထိုလူဆယ့္တစ္ဦးကိုယွဥ္နိုင္ပါမည္ေလာ။ တုရွင္းဆိုေသာလူကဆိုခဲေစျမဲေစေျပာတတ္သည့္အတြက္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္နိုင္ပါလိမ့္မည္။ သိ႔ေ ု ပသည့္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္နိုင္ပါလိမ့္မည္ဟူေသာစကားသည္။ေပသီးႏွင့္မေတြ႔ခင္ကေျပာေသာစကား သာျဖစ္ေလသည္။အခုေပသီးႏွင့္ေတြ႔ျပီးေနာက္တြင္ေတာ့ျဖစ္နိုင္သြားေလျပီတည္း။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။ေပသီးထံမွတဆင့္ျပန္ရလိုက္သည့္ရွင္းရန္၏သိုင္းကိုးကြက္ေၾကာင့္သာျဖစ္ေလေတာ့ သည္။ေပသီးမွာက်န္းရွင္းႏွင့္အေတာ္ကိုတူေလသည္တုူေတာ္ေမာင္ေနာက္ထပ္မိန္းမတစ္ဦးရလာသည္ကို သူမိန္းမရလာသည့္အတိုင္းေပ်ာ္ရႊင္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕စားႀကီးကလည္းအင္ၾကင္းကိုမင္းသ မီး၊မင္းသမီးႏွင့္ႏႈတ္ဖ်ားကမခ်ေတာ့ေပ။ရြာေဆာ္ႀကီးေခြးလိုအင္ၾကင္းသြားေနာက္တေကာက္ေကာက္လိုက္ကာ ဖားေနေလေတာ့သည္။ဟိုဒင္းက်ရာေပ်ာ္ၾကသည့္ေလာက္ေတြလို။ေပသီး။အမႊာႏွစ္ေကာင္။အင္ၾကင္းတို႔မွာအ ဖြ႔က ဲ ်လ်က္တအုန္းအုန္းရီပဆ ြဲ င္ေနၾကေလ၏။ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕စားၾကီးကလည္းအားက်မခံသံေရာင္လိုက္ျပီးတဟား ဟားႏွင့္ေအာ္ဟစ္ရယ္ေမာေနေတာ့သည္။ထိုေလးေယာက္ထဲတြင္ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕စားႀကီး၏အသံကအက်ယ္ဆုံ း ပင္မင္းသားကႏွစ္ပါး။မင္းသမီးတစ္ပါးႏွင့္မယ္ေတာ္ႀကီး၏လူယုံေတာ္တို႔ကိုကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်ဧည့္ခံျပီး။အတူ ယွဥ္တက ြဲ ာအရက္ေသာက္ရသည္ဆိုသည္မွာသူ႔အတြက္ဂုဏ္ယူဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ရာေကာင္းလွသည့္ကု သိုလ္ထူးႀကီးတစ္ရပ္ျဖစ္ေနသည္မဟုတ္ပါလား။စားဖြယ္ေသာက္ဖြယ္သစ္သီးအစုံလင္ႏွင့္ဥယ်ာဥ္ ေတာ္အတြင္းမွာက်င္းပေနၾကသည့္ညေနခင္းအရက္ဝိုင္းမွာေပသီးေၾကာင့္သာယာစိုေျပကာရီသံေမာသံတ ညံညံျဖင့္လွပေနေတာ့သည္။သို႔ေသာ္ထိုရီသံႀကီးကၾကာၾကာမခံေပ။ျမိဳ႕စားႀကီးမွာမ်က္လုံးျပဴးျပီးပါးစပ္ ပိတ္သြားေလေတာ့သည္။ထို႔အတူေပသီးမွာလည္းမ်က္လုံးျပဴးျပီးပါးစပ္ျပဲသြားရေလေတာ့၏။ က်န္းရွင္းမွာလည္းေသာက္ေနေသာအရက္ပင္သီးသြားရေလသည္။ဥယ်ာဥ္အဝင္လမ္းကိုေက်ာေပးထိုင္က ာ တစ္ဦးကိတ ု စ္ဦးခ်စ္ၾကည္ႏူးစြာျဖင့္သစ္သီးခြံ႔ေၾကြးေနၾကသည့္ဟသၤာေမာင္ႏွံကေတာ့ထိုလူသုံးေယာက္၏ အျဖစ္ကိုမေတြ႔ေသးေပ။ရီလြန္းလ်ွင္ငိုရတတ္သည္ဟူေသာစကားကမွန္ကန္လွေပ၏။ေပ်ာ္ရႊင္ေနေသာညေန ခင္းကိုငိုေၾကြးခ်င္းျဖင့္အဆုံးသတ္ေစရန္အတြက္မိုးနတ္မင္းကနတ္သမီးတစ္ပါးကိုေစလႊတ္လိုက္ေလျပီ။ ထိန ု တ္သမီးကပ်က္ယြင္းေနေသာမ်က္ႏွာျဖင့္ ဥယ်ာဥ္ေတာ္အတြင္းကိုခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္လာေလျပီ။ ထိုနတ္သမီး၏မ်က္ဝန္းေတြကလူသတ္လိုေသာအေငြ႔အသက္ေတြကအလ်ွံႏွင့္တျငီးျငီးထြက္ေပၚေနေလ သည္။မ်က္ႏွာအမူအရာကလည္းနာက်င္မုန္းတီးေနသည့္ဟန္ကအျပည့္အဝေပါ ္ေနေလေတာ့သည္။ ထိုအမုန္းနတ္သမီး၏နာမည္ကိုခ်န္ယုေဝဟုေခၚေလသည္။ " ကိုေပသီးေရ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတာ့ေသျပီထင္တယ္ဗ် ႕႕႕" တုရွင္းမအူမလည္ႏွင့္မိန္းမတစ္ေယာက္ထပ္ရလာသည့္အေၾကာင္းကိုစားျမဳပ္ျပန္ကာရီေမာေနသည့္အထဲ တြင္ပါေသာျမိဳ႕စားမင္းမွာကုသိုလ္လည္းမထူးနိုင္ေတာ့။ေပသီးကိုတီးတိုးေျပာကာအရက္ဝိုင္းမွထ၍ ေျပးသြားေလေတာ့သည္။ျမိဳ႕စားမင္းေျပးသည္ႏွင့္ေပသီးလည္းထ၍လိုက္ေျပးသြားေတာ့၏။ " ေဟ့ေကာင္တုရွင္းမင္းေတာ့ေသျပီ ႕႕႕" က်န္းရွင္းလည္းတုရွင္းကိုအခ်က္ေပးကာအရက္ဝိုင္းကိုခုန္ေက်ာ္ျပီးျမိဳ႕စားမင္းႏွင့္ေပသီးတို႔ေနာက္ကို လိုက္သြားေလေတာ့သည္။စူျဖိဳးေသာခႏၶာကိုယ္ႀကီးကိုမနိုင္မနင္းႏွင့္သယ္ မကေျပးေနရေသာျမိဳ႕စားမင္းကို။စာေျခာက္ရုပ္သာသာခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ပိန္ကိုင္းရွည္ လ်ားလွသည့္အရပ္ပိုင္ရွင္လူႀကီးကေစြ႔ကနဲေပြ႔ခ်ီကာေျပး၍သြားသည္ကို။အျခားေနရာ၌ေတြ႔မိပါကက်န္း ရွင္းအူတက္ေအာင္ရီမိမွာေသခ်ာလွေပသည္။အခုေတာ့ထိုကိစၥသည္ရီစရာမဟုတ္ေပ။က်န္းရွင္း

181

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

မွာေျပးသည္ဆိုေသာ္လည္းအေဝးႀကီးထြက္ေျပးသည္ေတာ့မဟုတ္ေပ။ဝါးႏွစ္ျပန္အကြာအေဝးကေနတုရွင္းတို႔ ကိုေစာင့္ ၾကည့္ေနေလသည္။ခ်န္ယုေဝကဘာလုပ္မည္နည္း။တုရွင္းကဘယ္ လိုရွင္းျပမည္နည္း။အင္ၾကင္းကေရာဘာေတြေျပာ မည္နည္းဆိုတာကိုသိခ်င္ေသာေၾကာင့္ပင္။ထို႔ျပင္ေျခ လြန္လက္လြန္မျဖစ္ေအာင္လည္းဝင္၍ထိမ္းေပးရဦးမည္မဟုတ္ပါလား။တုရွင္းႏွင့္အင္ၾကင္းမွာက်န္းရွင္းတို႔သုံး ေယာက္ရုတ္တရက္ႀကီးေၾကာက္အားလန္႔အားႏွင့္ထြက္ေျပးသြားၾကေသာေၾကာင့္အေနာက္ကိုလွည့္၍ၾကည့္ လိုက္ေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 31#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၃၁။ ခ်န္ယုေဝမွာေတြ႔ျမင္လိုက္ရေသာျမင္ကြင္းေၾကာင့္သူမ်က္စိေတြကိုသူမယုံၾကည္နိုင္ေတာ့ေပ။ တညတာတည္းခိုဖ႔အ ို တြက္ျမိဳ႕စားစံအိမ္ကိုဝင္လိုက္သည္ႏွင့္အိမ္ေရွ႕စံကိုေတာ္ေလးမွာ တတိယ ေျမာက္ဇနီးႏွင့္အတူဥယ်ာဥ္ေတာ္အတြင္းတြင္ရွိသည္ဟူေသာျမိဳ႕စားကေတာ္၏စကားေၾကာင့္ႏွလုံးေၾကြမ တတ္ခံစားခဲ့ရေလသည္။ျမိဳ႕စားကေတာ္ႀကီးကက်န္းရွင္းႏွင့္တုရွင္းကိုလူမွား၍ေျပာသည္သာျဖစ္ပါေစဆိုေသာ ဟူေသာသူမ၏ဆုေတာင္းမွာလည္းမျပည့္ေတာ့ေပ။ဒ့ီျပင္လူေတြသာအမႊာႏွစ္ေကာင္ကိုေစ့ေစ့ၾကည့္ျပီး မခြတ ဲ တ္ခ်င္ေနလိမ့္မည္။သူမအတြက္ေတာ့အေနာက္ ကၾကည့္ရံုမ်ွျဖင့္အမႊာႏွစ္ေကာင္ကိုေကာင္းေကာင္းခြဲ ျခားတတ္ေလသည္။ဆံပင္ေမႊးတမ်ွင္မွ်ပင္မက်န္ေအာင္သိမ္းဆီး၍ထုံးျဖင့္ေနတတ္ေသာတုရွင္းႏွင့္ေလးငါးမိ နစ္ေလာက္ပင္ဆံထုံးထုံးကာမေနနိုင္ေသာက်န္းရွင္းအပုံႀကီးကြာျခားေပသည္။ထြာဆိုင္သာသာမ်ွသာရွိေသာ ေကာင္မေလး၏ေသးသြယ္လွသည့္ခါးေလးကိုေပြ႔ဖက္ထားျပီးေကာင္မေလးကိုယပ္ေတာင္တစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ယပ္ခတ္ေပးေနေသာလူကတုရွင္းမွတုရွင္းစစ္စစ္ပင္။ခ်န္ယုေဝမွာအူနုကိုကြ်ဲခတ္ခံရလိုက္ရသည္သာမကရွိရွိ သမ်ွကလီစာေတြအကုန္လုံးဆင္နင္း၍သြားသည္ဟုပင္ခံစားလိုက္ရေတာ့သည္။ အေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္မိေသာတုရွင္းမွာလည္းခ်င္နိုင္ငံသာရွိမည္ထင္ထားျပီး။လူႀကီးမ်ား၏ေဖ်ာင္းဖ် မႈေၾကာင္သ ့ ူႏွင့္အင္ၾကင္းကိုအျပံဳးျဖင့္ဆီးႀကိဳေနမည္ဟုအပိုင္တြက္ထားေသာ။ ခ်န္ယုေဝကိုရုတ္တရက္ေတြ႔လိုက္ရသည့္အတြက္အင္ၾကင္း၏ခါးေလးကိုဖက္ထားေသာလက္ကိုရုပ္ သိ္မ္းလိုက္ျပိီးဘာေျပာရမွန္းမသိျဖစ္သြားေလေတာ့သည္။ထို႔အတူအင္ၾကင္းကမွာလည္းသူမကိုအစိမ္းလိုက္ ဝါးစားမည့္မ်က္ႏွာမ်ိဳးျဖင့္လွမ္းလာေနေသာမိန္းမေခ်ာေလးကိုၾကည့္ျပီးနေဝတိမ္ေတာင္ျဖစ္သြားရေလေတာ့ သည္။ထိုသ႔ဝ ို ိဝါဒမကြျဲ ပားမႈကိုခ်န္ယုေဝကစကားတစ္ခြန္းထဲႏွင့္အျဖဴအမည္းသဲကသ ြဲ ြားေစသလို။လက္နက္ ပုန္းႏွင့္ပါတရစပ္ျပစ္ခါတိုက္ခိုက္လိုက္ေတာ့သည္။ " လင္ခိုးမ ႕႕" " ကိုင္းဟာ ႕႕ေသစမ္း ႕႕႕ကိုင္းဟာ ႕႕" " ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္ ႕႕႕ဝွစ္ ႕႕ဝွီး ႕႕ဝွီး ႔႕" " ထန္း ႔႕႕ထန္း႕႕ထန္း႕႕ထန္း႕႕" တုရွင္းမွာအင္ၾကင္းဆီေျပးဝင္လာေသာလက္နက္ပုန္းေတြကိုယပ္ေတာင္ျဖင့္ရိုက္ထုတ္ကာကြယ္ေပးလိုက္ရင္း မွခ်န္ယုေဝကိုေဖ်ာင္းဖ်ရန္စကားဆုိလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ယုေဝ ႕႕ညီမ ႕႕"

182

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အင္ၾကင္းကိုကာကြယ္ေပးလိုက္သည့္တုရွင္းေၾကာင့္ခ်န္ယုေဝ၏ေဒါသမွာငယ္ထိပ္အထိေဆာင့္တက္သြားကာ တုရွင္းကိုပါက်ိမ္းေမာင္းရင္းလက္နက္ပုန္းျဖင့္ျပစ္လိုက္ျပန္ေတာ့သည္။ " ဘာယုေဝလဲ ႕႕မေခၚနဲ႔ ေကာက္ရိုးမေလာက္ျမက္မေလာက္ေကာင္ ႕႕႕ နင့္မယားကိုထိမွာၾကေတာ့ စိတ္ပူတယ္ေပါ့ဟုတ္လား႕႕႕နွစ္ေယာက္စလုံးအရွင္မထားဘူး ႔႕ကိုင္းဟာ ႔႕" " ဝွီး ႕႕ဝွီး႕႕ဝွီး ႔႕ဝွီး ႕႕" " ထန္း႕႕ထန္း႕႕ထန္း႕႕ထန္း႕႕" " မမ႕႕ကြ်န္မရွင္းျပ ႕႕" " ဘာမွလာမေျပာနဲ႔ ေကာင္မ နင့္လင္အားကိုနဲ႔ငါ့ကိုလာစြာေနတာေပါ့ဟုတ္လား ႕႕နင့္လင္ကိုအရင္ သတ္မယ္ ႕႕အီးဟီးဟီး႕႕႕" ခ်န္ယုေဝမွာေအာ္လည္းေအာ္။ငိုလည္းငိုရင္းတုရွင္းကိုအတင္းဝင္လုံးကာကိုက္ဆက ြဲ ုတ္ဖဲ့ေလေတာ့သည္။ သနားစရာေကာင္းလွေပစြ။အနွစ္နွစ္အလလကသင္ၾကားထားေသာသိုင္းပညာေတြကိုလင္ေဇာႏွင့္ေမ့သြားရွာ ေလျပီထင္၏။အင္ၾကင္းမွာလည္းဘာလုပ္၍ဘာကိုင္ရမွန္းမသိသည္ႏွင့္တုရွင္းကိုခြစီးကာကိုက္ဆက ြဲ ုတ္ဖဲ့ေနေ သာခ်န္ယုေဝ၏ခါးကိုဆြအ ဲ တင္းဆြဲကာက်န္းရွင္းကိုေအာ္ဟစ္ျပီးအကူအညီေတာင္းလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ကိုႀကီး ႕႕ကိုႀကီး ႕႕လုပ္ပါဦး ႕႕ေသကုန္ၾကေတာ့မယ္ ႕႕အကိုႀကီး ႕႕" " ေဟ့လင္ခိုးမ ႕႕ငါ့ကိုမဆြန ဲ ဲ႔အခုလႊတ္ ႕႕ဒီအေကာင့္သတ္ျပီးရင္နင့္အလွည့္ဘဲ ႕႕႕ဟီးဟီး ႕႕ နင္တို႔မို႔ လုပ္ရက္တယ္ အဟင့္အဟင့္ ႕႕ငါ့ကိုလႊတ္ ႕႕" က်န္းရွင္းမွာအင္ၾကင္း၏ေအာ္ေခၚသံေၾကာင့္ေျမျပင္မွာလုံးေထြးေနၾကသည့္လူႏွစ္ေယာက္ဆီအျမန္ေျပးလႊား သြားျပီး။ခ်န္ယုေဝကိုခါးကဆြမ ဲ ကာေခၚထုတ္လိုက္ေလသည္။ထို႔ေနာက္က်န္းရွင္းကဆရာႀကီးေလသံျဖင့္တု ရွင္း၊ခ်န္ယုေဝႏွင့္အင္ၾကင္းတို႔ကိုဆူပူေငါက္ငမ္းလိုက္ေတာ့၏။ " အားလုံးတိတ္ၾကစမ္း ႕႕ဘာလည္းကြမင္းတို႔ကပူညံညံနဲ႔ ဒီကိစၥကဒါမ်ိဳးေျဖရွင္းလို႔ျပီးသတဲ့လား႕႕႕ ငါးစိမ္းသည္ေတြလိုေအာ္ဟစ္ရန္ျဖစ္မေနနဲ႔သိကၡာက်တယ္နားလည္လား ႕႕႕ ဒါျမိဳ႕စားေဂဟာကြ႕႕ျမိဳ႕စားေဂဟာ ႕႕ငါတို႔ကိုမင္း ေဆြမင္းမ်ိဳးလို႔သိထားၾကတာအရပ္ထဲကလိုရန္ျဖစ္ေန လိ႔မ ု သင့္ေတာ္ဘူး ႕႕စိတ္တိုတာလဲတိုတာေပါ့ ႕႕ကိုယ့္အိမ္တြင္းေရးကိုလူသိေအာင္ဖြမေနနဲ႔ၾကား လားေျပေျပလည္လည္ညွိညွိႏႈိင္းႏႈိင္းလုပ္ၾက ႕႕ေဟ့ခ်န္ယုေဝနင္ကေကာနင့္အေကာင္ကိုတ ကယ္သတ္ရက္တာလည္းမဟုတ္ဘဲနဲ႔ေျပလည္ရာေျပလည္ေၾကာင္းေျပာၾက အေျဖရွာမရရင္မိဘေတြနဲ႔တိုင္ ပင္ၾက ႕႕႕ေအးဘာမွမသိနားမလည္တဲ့အင္ၾကင္းကိုေတာ့ငါမေျပာလိုဘူး ႕႕သူသိေတာ့အခ်ိန္ကလြန္ေနျပီသူ႔ ဘက္ကိုလည္းထည့္ေတြးၾကဦး ႕႕႕ဟိုအေကာင္ကိုလည္းငါအတန္တန္ေျပာပါတယ္ ငါနဲ႔နတ္ပန္းကေလးကိုအတုယူျပီးေနပါလို႔ ႕႕႕စိတ္ဆႏၵကိုမထိမ္းနိုင္ေတာ့အခုခက္ျပီမဟုတ္ လား႕႕ေအးေလအသက္ကငယ္ေသးေတာ့စိတ္ဘယ္နိုင္အုန္းပါ့မလည္း ႕႕႕မင္းအစား ငါရွက္လိုက္တာကြာ တုရွင္းရာ ႕႕႕ဒီအသက္ဒီအရြယ္ေလးနဲ႔မိန္းမသုံးေယာက္လိုခ်င္ရတယ္လို႔ ႕႕႕ အင္ၾကင္း ႕႕႕" " ရွင္ အကိုႀကီး ႕႕႕ " " မင္းငါနဲ႔လိုက္ခဲ့ တုရွင္းနဲ႔ခ်န္ယုေဝတိုင္ပင္ၾကပါေစၾကားလား ႕႕႕ ခ်န္ယုေဝ နင္ကလည္းငိုဘဲငိုမေနနဲ႔ နင့္ဆႏၵကို လည္းေျပာ ငါ့ညီကမွားတာဆိုေတာ့နင့္စိတ္တိုင္းၾက ျဖစ္ေစရမယ္႕႕႕ဟိုေကာင္ကလည္းေသခ်ာေခ်ာ့ေမာ့ျပီး႕႕စကားကိုေကာင္းေကာင္းေျပာ ႔႕႕ခ်န္ယုေဝဆိုတာက လည္း မင္းခ်စ္လို႔ႀကိဳက္လို႔ယူခဲ့တဲ့မိန္းမဘဲမဟုတ္လား ႕႕႕ငါသြားမယ္ေကာင္းေကာင္းတိုင္ပင္ၾကဒါဘဲ႕႕ခဏ ေန ဘဘေပသီးနဲ႔ျမိဳ႕စားႀကီးကိုလႊတ္လိုက္မယ္႕႕႕သူတို႔ႏွစ္ေယာက္စကားကိုနားေထာင္ၾကၾကား

183

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လား ႕႕ေဟ့ ငါေျပာတာၾကားၾကလား ႕႕" က်န္းရွင္းေအာ္ေငါက္လိုက္ေသာစကားကတာသြားလွပါေပသည္။ခ်န္ယုေဝကလန္႔သြားျပီးတုရွင္း၏ လက္ကိုဆုပ္ကိုင္လိုက္ေသာေၾကာင့္ပင္။ခ်န္ယုေဝကလက္ကိုျပန္၍ရုန္းဖယ္ေသာ္လည္း လူလည္ႀကီးတုရွင္းကခ်န္ယုေဝ၏လက္ကိုမလြတ္တမ္းဆုပ္ကိုင္ထားေလေတာ့သည္။ ထိုအခ်င္းအရာကိုသူတို႔ထက္ႏွစ္ဆေလာက္လည္ေသာက်န္းရွင္းကေကာင္းေကာင္းႀကီးေတြ႔လိုက္ ေသာေၾကာင့္ခ်န္ယုေဝကိုဖိ၍ေဟာက္လိုက္ေတာ့သည္။ " ၾကားရင္ေျဖၾကေလကြာ ႕႕႕ေဟ့ခ်န္ယုေဝ႕႕ငါေျပာတာနားလည္ေနာ္ ႕႕ေျဖေလကြာ ႕႕" " အဟင့္ဟင့္ နားလည္ပါတယ္ ႕႕႕ဟီးဟီး " " ငိုမေနနဲ႔ငိုေနလို႔မျပီးဘူး ဒါဘဲ ႕႕နင္တုရွင္းကိုမေပါင္းနိုင္ဘူးဆိုလည္း ငါ့ကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာ ေျပာေလ ႕႕႕" " ဟို ႔႕ဟို ႕႕မဟုတ္႕႕ဟီးဟီး ႕႕႕" " ေဟ့ေကာင္ မင္းကလည္းေခ်ာ့လိုက္ဦးေလ ႕႕လာအင္ၾကင္း ႕႕႕" က်န္းရွင္းမွာခ်န္ယုေဝႏွင့္တုရွင္းကိုအားရေအာင္ ေငါက္ငမ္းျပီးေနာက္အင္ၾကင္း၏လက္ကိုဆက ြဲ ာစံအိမ္ေတာ္ဘက္ထြက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ထဲတြင္ေတာ့သိမ့္သိမ့္တုန္ေအာင္ရႈိက္ငိုေနေသာခ်န္ယုေဝကိုတုရွင္းကေထြးေပြ႔ကာေခ်ာ့ ေမာ့ရင္းျဖင့္က်န္ခဲ့ေလသည္။ " အကိုႀကီး ႕႕ဟိုမမက ႕႕႕" " ဟဲဟဲဟဲ ေအးေဆးပါ နင္ကလည္း ငါကဒါမ်ိဳး ဆိုပိုင္ပါတယ္ဟ ႕႕႕ နင္ကေတာ့သတိထားေန ခ်င္နိုင္ငံမွာေနာက္တစ္ေယာက္ရွိေသးတယ္ ႕႕႕ေဟးေဟး ႕႕႕ ဟိုႏွစ္ေယာက္ျပန္ဝင္လာရင္မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ေန ႕႕ဟိုေကာင္မကနင့္ကို ညီမေလးေတြဘာေတြ လုပ္လာလိမ့္မယ္ၾကား ႕႕႕႕ ဝမ္းသာအားရနဲ႔လူအျမင္ကပ္ေအာင္လည္းလုပ္မေနနဲ႔ဦး ခ်န္ယုေဝသနားေအာင္ေျပာ ႕႕႕ ခ်န္ယုေဝမို႔ေပါ့ကြာ ႕႕ငါသာအဲ့ဒီေနရာမွာဆိုတစ္ခါတည္းေသတယ္ ႕႕ဟားဟားဟား အားက်လိုက္တာ ညီေလးရာ အားက်လိုက္တာဟ ႕႕႕ဟားဟားဟား ႔႕" က်န္းရွင္းရဲ႕ေအာ္ရီသံႀကီးေၾကာင့္အင္ၾကင္းမွာရွက္သြားျပီးက်န္းရွင္း၏လက္ေမာင္းကိုဆဆ ြဲ ြတ္ကာထုရိုက္ လိုက္ေတာ့သည္။ " အဲ့ အကိုႀကီးကေတာ့ ဘာမွန္းလည္းမသိဘူး ရွက္စရာေကာင္းလိုက္တာ ႕႕႕" " ဟားဟားဟား ႕႕႕ဟားဟားဟားနင့္အေကာင္ ကငါ့မ်ားအၾကံတုန္းသေလးညာဏ္တုန္းသေလး မစဥ္းစားတတ္ဘူးေလးနဲ႔ ဟားဟားဟား ႕႕႕ ငါလုပ္လိုက္တာမင္းတို႔အခုသိသြားျပီမဟုတ္ လား ႕႕႕ ဟားဟားဟား ႕႕႕" " အို ႕႕ေတာ္ပါေတာ့ဆို ႕႕ပိုပိုျပီးကဲလာတယ္ " အင္ၾကင္းမွာက်န္းရွင္း၏ရီသံနွင့္အၾကည့္တို႔ေၾကာင့္ရွက္ျပီးစံအိမ္ထဲသို႔ဝင္ေျပးသြားသည့္အခါတြင္ေပသီးႏွင့္ျမိဳ႕ စားၾကီးမွာစံအိမ္ထဲမွေျပးထြက္လာၾကျပီးက်န္းရွင္းကိုအေျခအေနဝိုင္းေမးၾကေလေတာ့သည္။ " ငါ့တူႀကီး ငါ့လူမ်ား အေျခအေနဘယ္လိုလဲ ကြယ့္ ႕႕႕" " ပိုင္ပါတယ္ဗ်ာ ဆရာႀကီးလုပ္ျပီး တစ္ခ်က္ႏွစ္ ခ်က္ေလာက္ဝင္ေဟာက္လိုက္တာနဲ႔ျငိမ္က်သြားတာ

184

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဘဲ ႕႕႕ကိုယ့္လူေတြအေၾကာင္းကိုကိုယ္သိတာေပါ့ဗ်ာဟိုေကာင္မကတုရွင္းကိုခ်စ္လိုက္တာမွတုန္ေနတာကိုးဗ် ႕႕ဘယ္ကလာတုရွင္းကိုခန ြဲ ိုင္မွာတုန္းဗ် ႕႕သူ႔ကိုမခ်စ္ေတာ့မွာစိုးျပီး ရမ္းတာခင္ဗ် ကြ်န္ေတာ္ေဟာက္ လိုက္တာနဲ႔ ႕႕ဝပ္ဆင္းသြားတာဘဲေဟးေဟးေဟး ႕႕အခုေလာက္ဆိုအလြမ္းသယ္ေနၾကေလာက္ျပီ ဘဘတိ႔လ ု ည္းသြားျပီး ေဟာက္လိုက္ၾကဦး ႕႕" " ကိုင္းငါ့လူမ်ားငါ့တူႀကီးကေတာ့သူကသာအျဖစ္မရွိတယ္ ဒါမ်ိဳးဆို ပိုင္ပါ့ဗ်ား ႕႕႕" " ေတာ္ပါ့ေပ့ မင္းသားႀကီးရယ္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကသတ္ကုန္ၾကျပီထင္ေနတာဗ် ဟားဟားဟား ႕႕ မဂၤလာသတင္းဘဲ ခင္ဗ် ႕႕႕ မဂၤလာအရက္ဝိုင္းေလးျပန္စလိုက္ရေအာင္ဗ် ဟဲဟဲဟဲ ႕႕႕" အရက္ဟူေသာအသံၾကားသည္နွင့္က်န္းရွင္းႏွင့္ေပသီး၏မ်က္ႏွာေတြကစပ္ျဖီးျဖီးျဖစ္သြားၾကျပန္ေတာ့သည္။ " ေနဦးျမိဳ႕စားႀကီးရ ႕႕အရက္ဝိုင္းတာေတာ့ဝိုင္း ၾကတာေပါ့ ႕႕ေပ်ာ္ေနတဲ့ပုံေတာ့ေပါက္လို႔မျဖစ္ေသး ဘူးဗ် ႕႕႕သိတယ္မဟုတ္လား ႕႕ဝမ္းနည္းခ်င္ေရာင္ေတာ့ေဆာင္ထားၾကဦးမွျဖစ္မယ္ဗ် ႕႕႕" " အို မင္းသားႀကီးသေဘာ မင္းသားႀကီးစိတ္ တိုင္းၾကျဖစ္ေစရမယ္ဗ်ာ ဟီးဟီးဟီး ႕႕႕" ထိ႔ေ ု နာက္တြင္ေတာ့ဥယ်ာဥ္အတြင္း၌မျပီးျပတ္ခဲ့သည့္အရက္ဝိုင္းကိုျမိဳ႕စားေဂဟာ၏ဆင္ဝင္ေအာက္ ၌စားပြခ ဲ င္းကာက်င္းပေနၾကျပန္ေတာ့သည္။သို႔ပါေသာ္လည္းအရက္ေသာက္ေနၾကသည့္လူ မ်ား၏မ်က္နွာေတြကေတာ့ခုႏွစ္ရက္ဝမ္းခ်ဳပ္ေနသည့္ရုပ္ျဖစ္ေနၾကေလေတာ့သည္။ ဝမ္းနည္းဟန္မေဆာင္တတ္ၾကသည့္လူေပ်ာ္သုံးေယာက္၏အတင္းနင္းကန္ဝမ္းနည္းဟန္ေဆာင္ထားၾကသည့္ အမူအရာေတြကနည္းနည္းေလးမွမပီျပင္ၾကရွာေပ။အင္ၾကင္းကေတာ့အရက္ဝိုင္းအတြင္းဝင္မထိုင္ ဘဲအရက္ဝိုင္းနေဘးတြင္ထိုင္ေနသည့္ျမိဳ႕စားကေတာ္ႀကီး၏ေပါင္ေပၚေမွာက္၍ေနေလသည္။ သူလည္းအနဲနွင့္အမ်ားေတာ့ခံစားရေပလိမ့္မည္။ ရွက္ရြ႕ံ အားငယ္ေနသည္လား။သိမ္ငယ္ငယ္ေနသည္ လားတစ္ခုခုေတာ့ခံစားေနရမွာေတာ့ေသခ်ာလွေပ၏။ညေမွာင္စျပဳလာသျဖင့္အေျခြအရံေတြဆီမီးလိုက္ ၍ထြန္းသည့္အခ်ိန္တြင္တုရွင္းကခ်န္ယုေဝ၏လက္ေလးကိုတက ြဲ ာစံအိမ္ေတာ္ဆီလွမ္းလာေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္ၾကရေလသည္။အင္ၾကင္းကထိုႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ျပီးယခင္က အတိုင္းျမိဳ႕စားကေတာ္၏ေပါင္ကိုမ်က္ႏွာအပ္ကာတသိမ့္သိမ့္ရႈိက္၍ငိုေၾကြးလိုက္ေလသည္။ အရက္ဝိုင္းကလူသုံးေယာက္ကလည္းမ်က္ႏွာေတြကိုပို၍ရႈံ႕တြျပီးအင္မတန္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနၾက သည့္ပုံသ႑ာန္လုပ္လိုက္ၾကျပန္၏။ခ်န္ယုေဝႏွင့္တုရွင္းအရက္ဝိုင္းထဲဝင္ထိုင္လိုက္ သည့္အခ်ိန္အထိဘယ္သူမွစကားမေျပာၾကေသးေပ။ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့က်န္းရွင္းဆီမွအသံစတင္ထြက္ ေပၚလာေတာ့သည္။ထိုအသံသည္ကားအားရပါးရရီလိုက္သည့္အသံသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ဟားဟားဟား အမေလးေနာ္ငါေသသာေသလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္ ႕႕ဘယ္လိုမွေန လိ႔မ ု ရပါလားဟ႕႕႕မင္းမ်က္ႏွာနဲ႔ ေခါင္းကိုလည္းၾကည့္ပါဦး ႕႕ကုပ္ရာကိုက္ရာေတြနဲ႔ဆံပင္ကလည္းရႈပ္ပြလို႔ ရီစရာေကာင္းလိုက္တာကြာ ႕႕႕ စိတ္ဆင္းရဲတာကစိတ္ဆင္းရဲတာဘဲ ရီစရာကရီစရာဘဲ မတတ္နိုင္ဘူး ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕" က်န္းရွင္းစရီလိုက္သည္နဂိုကတည္းကဟန္ေဆာင္ေနၾကေသာေပသီးႏွင့္ျမိဳ႕စားမင္းပါလိုက္၍ရီ ေမာလိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္တုရွင္း။ဒီ့ေနာက္တြင္ခ်န္ယုေဝကပါလိုက္၍ရီေမာလိုက္ ေတာ့သည္။ရီသံမ်ားစဲသြားသည့္အခ်ိန္တြင္ခ်န္ယုေဝကအင္ၾကင္းဆီသြားလိုက္ေလသည္။ ျမိဳ႕စားကေတာ္ကအင္ၾကင္းကိုအသာလႈပ္ႏိႈးလိုက္ေသာေၾကာင့္အင္ၾကင္းကေမာ့၍ၾကည့္လိုက္သည္ႏွင့္ခ်န္ယု ေဝဆီကစကားသံထြက္လာေလေတာ့သည္။ " ေဟ့ ႕႕နင့္နာမည္ဘယ္လိုေခၚသလဲ ႕႕"

185

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ရွင္ ႔႕႕အင္ၾကင္းပါ မမ ႕႕႕" " လာ ႕႕လိုက္ခဲ့ ဟိုမွာလာထိုင္ ႕႕" " ရွင္ ႕႕" " ရွင္မေနနဲ႔ လာ႕႕ဒီလိုျဖစ္လာျပီးမွေတာ့မွ နင့္ကိုရန္လုပ္ေနရင္လည္း ဟိုလူကငါ့ကိုမုန္းတာဘဲအ ဖတ္တင္မယ္ ႕႕႕ဖြတ္မရဓါးမအဆုံးေတာ့အျဖစ္မခံနိုင္ဘူး ႕႕႕သေဘာထားႀကီးမားလြန္းလိ႔ေ ု တာ့မဟုတ္ဘူး ဒါဘဲေျပာမယ္ ႕႕ေနာက္လည္းေတြ႔ေနျမင္ေနရမွာဆိုေတာ့အခုကတည္းကညီအမလိုေနျပီးေျပေျပလည္ လည္ဆက္ဆံတာဘဲေကာင္းပါတယ္ ႕႕လာ ႕႕" အင္ၾကင္းမွာေရာင္နနျဖင့္ခ်န္ယုေဝကမ္းေပးေသာလက္ကိုလွမ္း၍ဆုပ္ကိုင္၍ထလိုက္ျပီး။ခ်န္ယုေဝ ကိုဖက္ကာရႈိက္ႀကီးတငင္ျဖင့္ငိုေၾကြးလိုက္ေလေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝမွာအင္ၾကင္းကိုလွလွပပေလးျဖင့္အလဲ ထိုးျပီးအနိုင္ယူသြားျပီးျဖစ္ေၾကာင္းက်န္းရွင္းတို႔အားလုံးသိလိုက္ၾကေလသည္။ ထိုနည္းလမ္းသည္တစ္ခ်ိန္ကသူတို႔အေဖရွင္းရန္ေသြးတစက္ကိုအနိုင္ယူသြားသည့္နည္းလမ္းပင္ျဖစ္ေလေတာ့ သည္။ စိတ္သေဘာထားႀကီးျမတ္သူရဲ႕ေအာက္မွာေတာ္တန္ရံုမာန္မာနေတြကခဝါခ်သြားရသည္မွာျဖစ္ျမဲတရား ပင္။ခ်န္ယုေဝကထိုအရာကိုလက္နက္အျဖစ္အသုံးခ်၍အင္ၾကင္းကိုလႊမ္းမိုးအနိုင္ယူသြားေလျပီ။ ဒူးေထာက္အရႈံးေပးလိုက္ရသည့္အင္ၾကင္းမွာလည္းခ်န္ယုေဝကိုအရႈံးေပးလိုက္ရသည္ဟုမျမင္ရ ေလေအာင္အးျမေသာေမတၱာတရားကခ်န္ယုေဝအေပၚဖုံးကာေပးထားေလသည္။ ခ်န္ယုေဝမွာဤမ်ွသေဘာထားႀကီးျပီး။ဤမ်ွညာဏ္မေကာင္းေၾကာင္းသိေသာက်န္းရွင္းကတုရွင္းကိုအရက္ျဖင့္ လွမ္းပက္ကာစေနာက္လိုက္ၿပီး။တိုးတိုးေလး ကပ္၍ေမးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဒီလိုျဖစ္လာေအာင္ေတာ္ေတာ္ေလးစည္းရံုးလိုက္ရတယ္ေပါ့ဟုတ္လား ႕႕႕ဟားဟားဟား" " ခင္ဗ်ားဗ်ာ ႕႕႕ အေတာ္ရက္စက္တဲ့လူဘဲဗ် ႕႕" " ဟ ႕႕႕ဘာရက္စက္လို႔လည္းကြ ႕႕ေတာက္ကြာ ေနရာခ်င္းသာလဲလိုက္ခ်င္ေသးရဲ႕ ဟင္းဟင္း ႕႕" လႊတ္ကနဲအသံက်ယ္သြားေသာက်န္းရွင္း၏စကားသံေၾကာင့္။ခ်န္ယုေဝကက်န္းရွင္းကိုဆဲဆိုကာ ေက်ာကုန္းကိုထုရိုက္လိုက္သလို။အင္ၾကင္းကလည္း က်န္းရွင္းထြက္မေျပးနိုင္ေအာင္ဖမ္းခ်ဳပ္၍ေပးထား ေလေတာ့သည္။ " မသာႀကီး ႕႕ကဲဟယ္ ႕႕" " ဘုန္း ႕႕ဘုန္း ႕႕" " အား ႔႕လားလား ႕႕နာတယ္ဟ ႕႕လႊတ္ၾကစမ္း" " ဟားဟားဟား ႕႕႕႕ဟားဟားဟား႕႕" " ဟားဟားဟား ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕" ဟန္ၾကဴး၏ညေနခင္းကက်န္းရွင္းတို႔အတြက္အနည္းငယ္မ်ွအက်ဥ္းတန္သြားသေယာင္ရွိေသာ္လည္း။ ဟန္ၾကဴးျမိဳ႕၏ညခ်မ္းအခ်ိန္အခါေလးကက်န္းရွင္းတို႔အတြက္ရီသံေမာသံေတြျဖင့္သာယာလွပ၍သြားျပန္ေလ ေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 32#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၃၂ ။ " ေတာက္ ႕႕႕" " ဒုန္း ႕႕႕ "

186

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

က်ယ္ေလာင္လွသည့္ေတာက္ေခါက္သံႀကီးႏွင့္အတူစားပြက ဲ ိုထုရိုက္လိုက္သည့္ဝူတုရန္ေၾကာင့္။ညစာ စားပြရ ဲ ွည္ၾကီး၌တန္းစီ၍ထိုင္ေနၾကသည့္လူမ်ားမွာတုန္လႈပ္သြားၾကေတာ့သည္။ ေဒါသစိတ္ေျပပုံမေပါ ္ေသးသည့္ဝူတုရန္ကထရပ္လိုက္ျပီးအခန္းထဲမွာေခါက္တုံ႔ေခါက္ျပန္ေလ်ွာက္ကာ စဥ္းစားခန္းဖြင့္ေနေလ၏။ထို႔ေနာက္လမ္းေလ်ွာက္ေနသည္ကိုရပ္လိုက္ျပီးေခြး သရဲအားအမိန္႔ေပးလိုက္ေတာ့သည္။ " ေဟ့ ႕႕ေခြးသရဲ ႔႕႕မင္းငါ့ေယာကၡထီးနဲ႔တခါတည္းလိုက္သြား ႕႕႕မင္းစိတ္တိုင္းက်တဲ့လူေတြအကုန္ေခၚ သြား ႕႕႕ မုန္ညင္းခ်ဥ္ဆိုတ့ဲေကာင္ရဲ႕ ေခါင္းကိုမရမခ်င္း ငါ့ဆီျပန္မလာခဲ့နဲ႔ ႕႕႕႕႕ ေခြးမသားမုန္ညင္းခ်ဥ္ အိမ္ပါကြ်န္ေခြးသာသာအေကာင္ကမ်ား သခင္အားရကြ်န္ပါးဝလို႔ ငါ့ေယာကၡထီး ရဲ႕အလုပ္ေတြကိုဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးလုပ္ေနတယ္တဲ့ ႕႕ဒီေခြးေကာင္ကေနာက္ကြယ္ကသူ႔သခင္ေတြအားကိုးနဲ႔ က်ယ္ေနတာကြ ႕႕ဟိုေခြးအို၊ေခြးအိုမနဲ႔ေခြးသားေပါက္ ႏွစ္ေကာင္ပါမလာခင္အဲ့ဒီ အေကာင္ ေခါင္းကိုငါအရင္ရခ်င္တယ္ ႕႕႕႕မရဏေခါင္းေလာင္းသိုင္းသမားရွစ္ေယာက္ကိုပါ တခါတည္းေခၚ သြားမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုမႈိတက္ျပီးပုတ္သိုး သြားအာင္တခါတည္းလုပ္ခဲ့ၾက ႕႕႕႕ၾကားသလားေဟ့ေကာင္ ႕႕႕" " ၾကားပါတယ္ မင္းသားေလး ႕႕႕ဝူ ႕႕" ေခြးသရဲ၏အေျဖစကားကယမ္းပုံမီးက်ျဖစ္ေနသည့္ေဒါသစိတ္ကိုေပါက္ကသ ြဲ ြားေစေတာ့သည္။ " ေခြးမသားႀကီး ႕႕ငါ့ကိုဘယ္လိုေခၚလိုက္တာ လဲကြေဟ ႕႕႕ သုချမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕အရွင္ လြင္ျပင္ေဒသရဲ႕ သခင္ႀကီးတာတာလူမ်ိဳးတို႔ရ႕ဲ ေခါင္းေဆာင္မြန္ဂိုဘုရင္ ရဲ႕သစၥာခံ ႕႕ဘုရင္ခံကြ ႕႕ဘုရင္ခံ ႕႕နားလည္သလား ေဟ့ေကာင္ ႕႕႕ ျပန္ေျပာစမ္းငါဘာေကာင္လဲ ဆိုတာကို ႕႕႕" " ဘု႕႕ဘုရင္ခံႀကီးပါခင္ဗ်ား ႕႕႕" " ေအးေနာက္ကို စကားမမွားေစနဲ႔ၾကားလား ႕႕" " ဟုတ္ကဲ့ပါ ဘုရင္ခံႀကီး ဝူ ခင္ဗ်ား ႕႕႕" ေခြးသရဲကိုေအာ္ေငါက္လိုက္ရ၍အနည္းငယ္မ်ွစိတ္ေက်နပ္ဟန္ရွိသည့္ဝူတုရန္ကထိုင္ခုန္တြင္ျပန္ထိုင္လိုက္ ရင္း ဟူးေပါက္ဆိုေသာအဖိုးႀကီးဘက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေလသည္။ ဟူးေပါက္ ဆိုသည့္အဖိုးႀကီးမွာ။ဝူကုဖုန္းႏွင့္တစ္ေခတ္တည္းစင္ျပိဳင္ေပၚလာသည့္ေသြးယကၡ ဆိုေသာသိုင္းသမားဆိုးႀကီးတစ္ဦးသာျဖစ္ေလသည္။ထိုစဥ္ကဝူကုဖုန္း၏ဆိုးသြမ္းရက္မႈကိုမေက်ာ္လႊား နိုင္သျဖင့္နာမည္သိပ္မေက်ာ္ၾကားခဲ့ေပ။ထို႔အျပင္ဟူးေပါက္သိုင္းေလာကထဲကိုစျပီးေျခခ် လိုက္သည္ႏင ွ ့္ေဟာင္ဖြာေဟာင္ဖြာလုပ္တတ္သည့္ဟူးေပါက္ကို။ဟန္ရွန္းေဟြ႔၏ပညာသင္ဘက္အကိုႏွင့္သိုင္း ေလာကသားေတြကဝိုင္းျပီးဆုံးမၾကလိုက္သျဖင့္မြန္ဂိုနိုင္ငံဘက္ထြက္ေျပးလာရခဲ့ေလသည္။ ထိ႔ေ ု ၾကာင့္ဟူးေပါက္ရဲ႕နာမည္ကိုလည္းဘယ္ သူကမွမမွတ္မိၾကေတာ့ျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ေသြးယကၡဟူးေပါက္၏သိုင္းပညာမွာအခုလက္ရွိအေျခအေနရဝူကုဖုန္းထက္ပင္အတြင္းအားႏွင့္သိုင္းပ ညာမွာတစ္ဆင့္သာေနသည့္အေနအထားတြင္ရွိေနေလာက္ေပသည္။ ဝူတုရန္၏ေခၚသံကအခန္းထဲတြင္ဟိန္း၍ထြက္လာျပန္သည္။ " သက္ေတာ္ရွည္သိုင္းပညာရွင္ႀကီးဟူးေပါက္ ဟုတ္လားဘြ႔က ဲ ေတာ့အထင္ႀကီးစရာဘဲ ႕႕ဟင္းဟင္း ဟင္း ႕႕႕႕ က်ဳပ္ခင္ဗ်ားရဲ႕တပည့္ေလးေယာက္ကိုခိုင္းစရာ တစ္ခုရွိတယ္ ႕႕႕႕" ဝူတုရန္၏စကားလုံးေတြအထက္စီးဆန္လွသလိုေလသံကလည္းနားကေလာစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္မိုက္ ရိုင္းလြန္းလွေပသည္။ဟူးေပါက္ဆိုသည့္လူကလည္းမြန္ဂိုဘုရင္၏သက္

187

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေတာ္ရွည္သိုင္းပညာရွင္ဘြဲ႔ကိုခ်ီးျမင့္ခ်င္းခံထားရသည့္လူျဖစ္ေသာေၾကာင့္။ဝူတုရန္လိုငခြ်တ္ကေလးကသူ႔ကို ခခယယျဖင့္မေျပာဘဲသေဟာက္သဟာျဖင့္ေျပာဆိုလာသည့္အတြက္ေၾကာင့္ကြ်ဲျမီးတိုသြားေလေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ဘုရင္ခံေလးရယ္ အကူညီအညီေတာင္းရင္လည္းကူညီခ်င္ေအာင္ေတာ့ ဘုရင္ခံတစ္ပါးအေနနဲ႔သုံးႏႈန္းသင့္ပါတယ္ေလ႕႕႕အခုလည္းဘုရင္ခံေလးကိုအကူအညီေပးရေအာင္ လိ႔န ု န္းတြင္းကကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုလႊတ္လိုက္တာဘဲမဟုတ္ဘူးလားဗ်ာဘုရင္ခံေလးစိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ရမွာ ေပါ့ဗ်ာ ဟင္း ႕႕ဟင္း ႕႕ဟင္း႕႕႕ဒါေပမယ့္စကားေလးကိုေတာ့ျပင္ေျပာဖို႔အခ်ိန္ရွိ ပါေသးတယ္ဗ် ႕႕ဘုရင္ခံေလးကသံခင္းတမန္ခင္းကို ေရာနားလည္ပါေလစဗ်ာ ႕႕႕အကူအညီေတာင္းတယ္ ဆိုက တည္းကသူတပါးအကူညီေပးခ်င္ေအာင္ သနား ေအာင္ေျပာရတယ္ဗ် ႕႕႕ဟားဟားဟား႕႕႕႕ဟားဟား ဟား႕႕" ဟူးေပါက္၏စကားကေဒါသထြက္၍ေျပာေသာစကားမဟုတ္ေပ။ဟူးေပါက္၌အၾကံအစည္ရွိေပသည္။ အခုလိုစကားအေခ်အတင္မျဖစ္လာခဲ့ရင္လည္းဟူးေပါက္ကဝူတုရန္ကိုမရမကရန္စကားဆိုလိမ့္မည္သာ ျဖစ္ေပသည္။ဟူးေပါက္ႏွင့္ဝူတုရန္အားျပိဳင္ၾကေလျပီ။ဝူတုရန္ကဟူးေပါက္ကိုျပန္၍ေတာင္းပန္လိုက္ရင္ျဖင့္ဝူတု ရန္၏အာဏာေတြယုတ္ေလ်ာ့သြားျပီးဟူးေပါက္ရဲ႕လက္ေအာက္ကိုအလိုလိုေရာက္သြားရေပေတာ့မည္။ ထိုအခ်က္ကိုဝူတုရန္ေရာဟူးေပါက္ပါေကာင္းေကာင္းႀကီးသိၾကေလသည္။ အေခ်ာင္သမားဟူးေပါက္ကဝူတုရန္ႀကိဳးပမ္းထား သမ်ွကို အေခ်ာင္နႈိက္ရန္ၾကံစည္ေလျပီ။အခန္းထဲက လူေတြကေတာ့မၾကာခင္ျပႆနာေပၚလာေတာ့မည္မွန္းရိပ္စားမိၾကေလသည္။ ဝူတုရန္ေနာက္ကိုလိုက္ရမည္လား။ဒါမွမဟုတ္ဟူးေပါက္ႏွင့္ပူးေပါင္းရမည္လားဆိုတာကိုေဝခြရ ဲ ခက္ ေနၾကေလ၏။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ဝူတုရန္၏စံ အိမ္အျပင္ဘက္တြင္ဟူးေပါက္ႏွင့္အတူပါလာသည့္ မြန္ဂိုစစ္တပ္တစ္တပ္ကအသင့္ရွိေနေသာေၾကာင့္ပင္။မည္သူ႔ဘက္လိုက္လိုက္တစ္ေယာက္ေယာက္က အေလ်ာ့မေပးပါက။ဒီစံအိမ္တစ္ခုလုံးေသြးေခ်ာင္းစီး သြားေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္းကိုအခန္းထဲကလူမ်ားက ေကာင္းစြာသေဘာေပါက္ၾကေလသည္။သူတို႔လုပ္နိုင္သည့္အရာက အေျခအေနေစာင့္ ၾကည့္ျပီးသာသည့္ဘက္ကိုလိုက္ၾကရန္တစ္ခုတည္းသာရွိေလေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု ၾကာင့္ဝူတုရန္ဆီကထြက္လာမည့္စကားသံကိုသာေစာင့္ေမ်ွာ္နားဆင္ေနၾကေလသည္။ ဝူတုရန္ကစကားမစေသးေပ။အကူအညီေတာင္းေသာေလသံျဖင့္ေျပာသင့္မေျပာသင့္ခ်င့္ခ်ိန္ေနသည္ ေတာ့မဟုတ္ေပ။စကားေျပာ၍ေကာင္းမည့္အခ်ိန္ကိုေစာင့္ဆိုင္းေနျခင္းသာျဖစ္ေပသည္။အခုအခ်ိန္ေတာင္း ပန္လိုက္ရင္လည္းက်ားငစဥ္းလဲဟူးေပါက္ကတစ္မ်ိဳးတိုးကာရမယ္ရွာဦးမည္ဆိုတာကိုဝူတုရန္ေကာင္းစြာသ ိေ လ၏။ဟူးေပါက္ကိုမြန္ဂိုဘုရင္ကဝူတုရန္ေစခိုင္းဖို႔အတြက္လႊတ္လိုက္သည္ဟုသဝဏ္လႊာထဲတြင္ေရးသားထား ေပမယ့္အၾကံသမားဟူးေပါက္ကသူ႔ေနရာကိုလုရန္ယူရန္ၾကံေနေလျပီမဟုတ္ပါလား။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္းပန္ေတာင္းပန္ရေတာ့မည္ မဟုတ္ဘဲက်ားငစဥ္းလဲ၏ေထာင္ေခ်ာက္ထဲကိုသာ ေရာက္၍သြားေပေတာ့မည္။ဝူတုရန္ဆိုသည္မွာအခ်ဥ္မဟုတ္ေပ။ ဟူးေပါက္ပါးစဟလိုက္သည္နွင့္ဘာစကားထြက္ လာမည္ဆိုသည္ကိုႀကိဳျပီးေျပာနိုင္ေပသည္။ေျမြ ေျမြ ျခင္းဆိုေျခေထာက္သာမကဖိနပ္ပါျမင္ေသာ ဝူတုရန္ ကစကားကိုအပိုင္ေျပာ၍ရမည့္အခိိ်န္ကိုေစာင့္ေနျခင္းသာ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။ထိုစဥ္အခန္းထဲကိုျမိဳ႕ေစာင့္မႈးႀကီးဝမ္ဟန္႔ကျပံဳးျပံဳးရႊင္ရႊင္ႏွင့္ေလခြ်န္၍ဝင္လာေလသည္။ အခန္းအတြင္းရွိလူမ်ားမွာအရိပ္သုံးပါးနားမ လည္သည့္ဝမ္တစ္ေယာက္ေတာ့ဝူတုရန္လက္ခ်က္ ျဖင့္ေသေတာ့မည္ဟုေတြးလိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ဝမ္ဟန္႔ကေလခြ်န္မပ်က္ဘဲဝူတုရန္နေဘးနားက ထိုင္ခုံအလြတ္ဝင္ထိုင္လိုက္ျပီးေနာက္သူ႔ေခါင္းတြင္ေဆာင္းထားေသာဦးထုတ္ကိုခြ်တ္ကာစားပြေ ဲ ပၚသို႔ တင္လိုက္ျပီးစကားဆိုလိုက္ေလေတာ့သည္။

188

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" အလုပ္ေလးရွိလို႔ နည္းနည္းေနာက္က်သြားတာခြင့္လႊတ္ၾကပါဗ်ာ ႕႕႕ဘုရင္ခံႀကီးဝူခင္ဗ်ား ႕႕ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ဦးထုပ္အသစ္ကေလးကလွတယ္မဟုတ္လားဗ် ႕႕႕မြန္ဂိုတပ္မႈးႀကီးလက္ေဆာင္ေပးလိုက္တာဗ် ႕႕ဟားဟားဟား တယ္သေဘာေကာင္းတဲ့လူပဲဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္လည္းသူ႔ကိုလက္ေဆာင္ေကာင္းေကာင္းေလး ျပန္ေပးရအုန္းမယ္ဗ် ႕႕ဟားဟားဟား ႔႕႕" ဤသည္ကား။ဝူတုရန္ေစာင့္ေနသည့္အခ်ိန္ပင္ျဖစ္ေလေတာ့၏။မြန္ဂိုစစ္တပ္ကိုဝမ္ဟန္႔၏တပ္ကဝိုင္းထားေလ ျပီ။မြန္ဂိုတို႔အဝိုင္းခံထားရျပီဆိုသည္ကိုဝမ္ဟန္႔ယူလာေသာဦး ထုပ္ကသက္ေသခံေနေလျပီ။ ဘယ္နိုင္ငံ၏စစ္တပ္ကတပ္မႈးမွသူတုိ႔၏အေဆာင္အေယာင္ဦးထုပ္ကို။လူတစ္ဦးအားလက္ေဆာင္ေပး သည္ဟူ၍ရွိခဲ့ဖူးပါနည္း။ရွိလည္းမရွိသလုိ။ၾကားလည္းမၾကားဖူးေပ။ ဟူးေပါက္၏အစီအစဥ္မွာပ်က္သြားေလျပီ။သူ႔အ စီအစဥ္ကသုချမိဳ႕ေတာ္ကိုေရာက္ျပီးဝူတုရန္ႏွင့္ စကားစျမည္ေျပာဆိုျပီးကာမွရလာသည့္အၾကံအစဥ္သာျဖစ္ေပသည္။ဝူတုရန္ဆိုသည္မွာကေလးသာသာ အသက္အရြယ္ေလးသာရွိေသးမွန္းသိသြားျပီးဘုရင္ခံရာထူးကိုလုယူခ်င္စိတ္ျဖစ္လာေသာေၾကာင့္လွ်ပ္တစ္ ျပတ္စီစဥ္လိုက္သည့္အစီအစဥ္သာျဖစ္ေပသည္။ဝူရန္ကိုစိတ္မတိုတိုေအာင္ဆြျပီး။ဝူတုရန္ရန္ျပဳ လာပါက။ဝူတုရန္ကရန္ျပဳေသာေၾကာင့္မလႊဲသာ၍တိုက္ခိုက္ျပီးအေျခအေနထိမ္းရန္အတြက္ဘုရင္ခံရာထူးကို ယူလိုက္ရေၾကာင္းကိုမြန္ဂိုဘုရင္ကိုေလ်ွာက္တင္ရန္စီစဥ္ထားသည္မဟုတ္ပါလား။ ဝမ္ဟန္႔ဆက ီ ဦးထုပ္ကိုျမင္ေတြ႔လိုက္သည့္အခါ။ဟူးေပါက္၏မ်က္ႏွာမွာကြက္ကနဲပ်က္၍သြားေလ ေတာ့သည္အခန္းအတြင္းမွလူမ်ားကလည္းဟူးေပါက္တစ္ေယာက္ေတာ့ေျမြေျခာက္ကိုက္ျခင္းခံလိုက္ရျပီျဖစ္ မွန္းကိုရိပ္မိသြားၾကျပီး။ဝူတုရန္အားရကြ်န္ပါးဝကာဓါးမ်ားဆြထ ဲ ုတ္ရန္ျပင္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ ဝူတုရန္ကထိုလူေတြကိုလက္ျပ၍တားဆီးလိုက္ေလသည္။ဝူတုရန္ကဟူးေပါက္ကိုမသတ္လိုမသတ္ခ်င္ေသး ေပ။ဟူးေပါက္လုိသိုင္းသမားမ်ိဳးသူ႔ထံတြင္ရွိရန္လိုအပ္ ေနေပေသးသည္။ထို႔ေၾကာင့္။ သိုင္းပညာအားကိုးျဖင့္မာန္မာနတက္သည့္ဟူး ေပါက္၏အပိုးကိုက်ိဳးေအာင္ခ်ိဳးရန္အတြက္။သူ၏ မ်က္ႏွာဖုံးကိုခြ်တ္ျပီးဟူးေပါက္ကိုျပံဳးျပလိုက္ေလေတာ့သည္။အခန္းထဲမွလူေတြမွာဝူတုရန္၏မ်က္ႏွာကိုျမင္ ေတြ႔လိုက္ရသည့္အခါအ့ံအားသင့္သြားၾကေသာ္လည္း မည္သူမွအသံမထြက္ဝံ့ၾကေပ။ အသံထြက္ရင္အသတ္ခံလိုက္ရႏိုင္သည္ထက္။အသံထြက္ရန္ပင္သတိမရနိုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္အံ့အားသင့္ သြားၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေလသည္။ပိုးဟပ္ျဖဴတစ္ေကာင္လိုေဖြးဆြတ္ေနေသာဝူတု ရန္၏မ်က္အေရျပားေအာက္ရွိေသြးေၾကာေတြမွာစိမ္းဖန္႔၍မေနဘဲ။အဆိပ္ေသြးမ်ားျဖင့္မည္းနက္ေနေလသည္။ ေဆး မွင္အနက္မ်ားျဖင့္စုပ္ထိုးထားသလိုျဖစ္ေနသည့္ေသြးေၾကာေတြက။ဝူတုရန္၏မ်က္ႏွာတစ္ခု လုံးကိုရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္ေအာင္ဖုံးလႊမ္းထားေလသည္။အနက္ေမွာ္ေသြးအဆိပ္အတြင္းအား။ မွန္လွေပသည္။ၾကားသာၾကားဘူးၾကျပီးတစ္ခါမွမျမင္ေတြ႔ဘူးၾကသည့္အနက္ေမွာ္ေသြးအဆိပ္အတြင္းအား သိုင္းပညာသာျဖစ္ေပ၏။ဝူကုဖုန္းကဝူတုရန္ကိုျပိဳင္ဘက္ကင္းသိုင္းသမားတစ္ဦးျဖစ္လာေစရန္အတြက္မရဏ သမားေတာ္။အ ဆိပ္ဘုရင္တို႔ႏွင့္ေပါင္းကာအနက္ေမွာ္တေစၧဇာတ္သြင္းလိုက္ၾကျခင္းသာျဖစ္ေပေတာ့သည္။ ဝူတုရန္၏ဘယ္လက္ကိုအဆိပ္လက္ဝါးအျဖစ္ေျပာင္းေနသည့္အခ်ိန္တြင္။ဝူကုန္ဖုန္းကအနက္ေမွာ္ ေသြးအဆိပ္အတြင္းအားက်င့္စဥ္ကိုသတိရသြားျပီး။ဝူတုရန္၏ေသြးေၾကာေတြထပ္မံျပဳျပင္ေပးလိုက္ျခင္းသာျဖစ္ ေလေတာ့သည္။အနက္ေမွာ္ေသြးအဆိပ္အတြင္းအား၏အေျခခံအတြင္းအားျဖစ္သည့္နတ္ဆိုးတစ္ေသာင္းဆို ေသာအတြင္းအားပညာကိုသုံးသည့္။ဝူကုဖုန္း၏အတြင္းအားမွာျမင့္မားလွျပီးေၾကာက္ စရာ ေကာင္း သည္ဟုဆိုခဲ့လ်ွင္။ဝူတုရန္၏အနက္ေမွာ္ေသြးအဆိပ္အတြင္းအားပညာရပ္မွာမည္မ်ွအထိရွိေလမည္နည္း။ ခန္႔မွန္းရန္ခက္ခဲလွေပသည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။

189

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဝူကုဖုန္းအသုံးျပဳသည့္အျမင့္ဆုံးအဆင့္ျဖစ္ေသာ နတ္ဆိုးတစ္ေသာင္းအတြင္းအားပညာရပ္မွာ။အနက္ ေမွာ္ေသြးအဆိပ္အတြင္းအားသိုင္းပညာ၏ပထမအဆင့္စတင္ရန္အတြက္။ပထမဆုံးတက္လွမ္းရေသာ ေျခလွမ္းတစ္လွမ္းျဖစ္ေနသည့္အတြက္ေၾကာင့္ပင္။အဆင့္ေလးဆင့္ပါရွိသည့္အနက္ေမွာ္ေသြးအဆိပ္ အတြင္းအားပညာရပ္ကိုဝူတုရန္အျပီးတိုင္ေလ့က်င့္ေအာင္ျမင္သြားေလျပီလား။သို႔တည္းမဟုတ္မေအာင္ ျမင္ေသးဘူးလားဆိုသည္ကိုေတာ့ဝူတုရန္မွတပါးဘယ္သူမွမသိနိုင္ေပ။ေသခ်ာသည္ကေတာ့ဝူတုရန္ဆိုသည့္ လူယုတ္မာေပါက္စေလးမွာ။အခန္းအတြင္းရွိလူမ်ားအားလုံးထက္သာလြန္သည့္သိုင္းပညာႏွင့္အတြင္းအားရွိသူ ျဖစ္၍ေနေလျပီ။လူယုတ္မာေပါက္စကေန။လူယုတ္မာႀကီးျဖစ္သြားေလျပီ။ေျမြေပြးကအေကာင္ႀကီးလာေခ် ျပီ။ေျမြႀကီးေတာ့နဂါးျဖစ္သည္ဟူေသာဆိုရိုးစကားအတိုင္းဝူတုရန္မွာ အဆိပ္နဂါးတစ္ေကာင္ျဖစ္လာျပီဆိုသည္ ကိုေတာ့မည္သူမွမညင္းဆန္နိုင္ေတာ့ေပ။ဝူတုရန္ဆိုေသာသူမွာက်န္းရွင္းတို႔ေျပာေနသလို ေခြးဝင္စားမဟုတ္ေတာ့ေပ။ေခြးလုံးလုံးျဖစ္သြားေလျပီတည္း။ဝူတုရန္မ်က္ႏွာဖုံးခြ်တ္လိုက္သည္ကဟူးေပါက္ ကိုျခိမ္းေျခာက္လိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေပ၏။ဘုရင္ခံေလး။ဘုရင္ခံေလးႏွင့္မခိုးမခန္႔ေသာေလ သံျဖင့္ေျပာဆိုေနသည့္ဟူးေပါက္။ဝူတုရန္ကိုစကားျပင္ေျပာရန္ျခိမ္းေျခာက္လိုက္သည့္ဟူးေပါက္။ ဝူတုရန္လိုသူငယ္နွပ္စားေကာင္ကဘုရင္ခံျဖစ္ေနကိုၾကည့္ျပီးမနာလိုျဖစ္သြားသည့္ဟူးေပါက္။ ဝူတုရန္ကိုရန္စကားဆို၍စိတ္ကိုဆြျပီးျပႆနာျဖစ္လာပါကသိုင္းပညာအားကိုးစစ္တပ္အားကိုးႏွင့္ဝူတုရန္၏ရာ ထူးကိုလုယူခ်င္ေသာဟူးေပါက္ခ်ိဳးေျပာင္းသြားရေလျပီေကာ။သိုင္းပညာဆိုသည္မွာလည္းဝူတုရန္ကဟူးေပါက္ ထက္သာလြန္ေနေလျပီသိုင္းပညာခ်င္းလည္းမယွဥ္နိုင္ေတာ့ေပ။စစ္တပ္အင္အားဆိုသည္မွာကလည္း ဝူတုရန္ကလက္ျပလိုက္သည္ႏွင့္မြန္ဂိုတပ္မ်ားအတုန္းအရံုးျဖင့္ေသဆုံးရေတာ့ရေပေတာ့မည္။ လြတ္လမ္းမေျပာႏွင့္ေျပးေပါက္ပါပိတ္သြားေသာဟူးေပါက္မွာဝူတုရန္၏ရာထူးကိုလုယူဖို႔ေနေနသာသာေစ့ေစ့ ေတာင္မၾကည့္ရဲေတာ့ဘဲ။စားပြေ ဲ ပါ ္တြင္တင္ ထားေသာဟင္းခြက္ပန္းကန္နွင့္အရက္ခြက္တို႔ကိုအ ေၾကာင္းမဲ့စြာျဖင့္ငုံၾကည့္ေနေလေတာ့သည္။အသက္သာၾကီးျပီး အရွက္နည္း၊သိကၡာမရွိေသာ ဟူးေပါက္ပါတကား။ႏိုင္ေျခရွိတုန္းကေတာ့ေဟာင္ဖြာေဟာင္ဖြာလုပ္တတ္ျပီး။လြတ္လမ္းမရွိေတာ့သည့္အခါ တြင္မ်က္ႏွာငယ္ေလးႏွင့္အသနားခံတတ္သည့္အနက္ေရာင္သိုင္းေလာကသားေတြ၏စရိုက္အျပည့္အဝရွိေန ေၾကာင္းထင္ရွားလွပါေပသည္။ျငိမ္သက္ေနသည့္အခန္းထဲတြင္ဝူတုရန္၏ေလွာင္ ရီသံကေျခာက္ကပ္အက္ကစ ြဲ ာထြက္ေပါ ္လာျပီး။ထိုရီ သံႏွင့္အတူရိုင္းစိုင္းယုတ္မာက်မ္းတမ္းေသာစကား ေတြလည္းတဆက္တည္းပါေလေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ႕႕႕ ဟားဟားဟား ႕႕ဟားဟားဟား ႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕ ေၾသာ္ ႕႕လူေတြ လူေတြ တယ္ခက္ပါလား ႔႕ေန ရာတစ္ခုဆိုတာ လြယ္လြယ္မရဘူူးဗ် ႕႕႕႕ ခင္ဗ်ားတို႔ထက္သာလိ႔ု ခင္ဗ်ားတို႔ထက္ေတာ္လ႔ခ ို င္ဗ်ားတို႔ထက္တတ္လို႔ ဒီေနရာကို ရလာတာ ႕႕႕ ဘာလည္းကြ ႕႕မင္းတို႔ကကိုယ္ကေတာ့ေသာက္ ျဖစ္ရွိေအာင္မလုပ္ႏိုင္ဘဲခနိုးသလိုလို ခနဲ႔သလိုလိုနဲ႔ ေဘးကေနျပီးဘုေျပာလိုက္ေဘာက္ေျပာလိုက္နဲ႔အမယ္ ႕႕႕ေနရာလုျပီး ႕႕႕႕ပုခုံးခ်င္းကယွဥ္ခ်င္ေသး တယ္ဟုတ္လား ႕႕႕႕ မင္းတို႔သာအရည္အခ်င္းရွိရင္ငါ့ေနရာကိုမင္းတို႔ရေနတာၾကာလွျပီ ႕႕႕ေဟ့ေကာင္ေတြ ဒီမွာၾကည့္စမ္း ငါ့မ်က္ႏွာကိုေသခ်ာၾကည့္ၾကစမ္း ႕႕႕ " နိုင္ကြက္ရသြားျပီျဖစ္ေသာဝူတုရန္ကအသက္ၾကီးသည္ငယ္သည္မသိေတာ့ဘဲမိုက္မိုက္ရိုင္းရိုင္းျဖင့္ေစာ္ကာ း ေမာ္ကားေျပာဆိုကာဟူးေပါက္ႏွင့္သူ႔လူမ်ား ကိုေငါက္ငမ္းျပီးသူ႔မ်က္နွာကိုေသခ်ာၾကည့္ခိုင္းလိုက္ ေတာ့သည္။ဟူးေပါက္ႏွင့္သူ႔လူေတြမွာလည္းေၾကာက္ေၾကာက္ရြ႔႕ံ ရြ႕ံ နွင့္ဝူတုရန္၏မ်က္ႏွာကိုေမာ့၍ၾကည့္လိုက္ ၾကေလသည္။ဝူတုရန္ကထိုလူေတြ၏မ်က္ႏွာကိုေသခ်ာေစ့ေစ့

190

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ၾကည့္ျပီးေနာက္က်မ္းပ်ဥ္ေပၚသိ႔တ ု ံေတြးတစ္ခ်က္ ေထြးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ထြီ ႕႕႕အကုန္လုံးေသာက္သုံးမက်တဲ့ေခြးမသားေတြႀကီးဘဲ ႕႕႕ ေဟ့ဒီမွာက်ဳပ္ဒီကိုေရာက္တာသုံးႏွစ္ေက်ာ္ေလး ဘဲရွိေသးတယ္ကြသုံးႏွစ္ေက်ာ္ ႕႕႕႕ ခင္ဗ်ားတို႔သုံးႏွစ္ ေက်ာ္အတြင္း ဒီလိုျဖစ္ေအာင္လုပ္နိုင္သလား ႕႕႕ေရွ႕ကလုပ္ျပသြားတဲ့လူေပၚလာမွ ငါလည္းလုပ္ နိုင္ ႕႕သူလည္းလုပ္နိုင္တယ္ဆိုျပီး ေလလာမက်ယ္နဲ႔အကုန္လုံးအေရဆုတ္ျပစ္လိုက္မယ္သေဘာေပါက္သ လား ႕႕႕ခင္ဗ်ားတို႔ ဖင္ေမႊးျဖဴေတြ မစဥ္းစားဘုူးမေတြးဘုူးဟာေတြကို က်ဳပ္လုပ္ေနတာ ႕႕႕ အသက္အရြယ္ကိုၾကည့္ျပီးကေလးသာသာပါကြာေတာ့လာမလုပ္နဲ႔ ႕႕႕ခင္ဗ်ားအားလုံးက်ဳပ္အသက္အ ရြယ္တုန္းက က်ဳပ္လိုလုပ္နိုင္ၾကသလား ႕႕ထြီ ႕႕က်ဳပ္လိုလုပ္နိုင္ဖို႔ေနေနသာသာဟိုလူ႔အေဖေခၚ ရဒီလ႔အ ူ ေဖေခၚရလုပ္ေနၾကရတုန္း ႕႕႕အလကားေျခာက္အုန္းႏွီးေတြ ႕႕ေျခာက္အုန္းႏွီး ဆိုတာေကာသိၾကသလား ႕႕႕ေဟ့ေကာင္ေခြးသရဲ ႕႕႕႕ေျပာစမ္းလိုက္စမ္းကြာ ဒီေကာင္ေတြကိုေျခာက္အုန္းႏွီးဆိုတာ ႕႕ဘာကိုေျပာ သလဲဆိုတာသိသြားေအာင္လို႔ ႕႕႕႕" မိုက္မိုက္ရိုင္းရိုင္းေျပာေနရသည္ကိုပင္အားရဟန္မတူေသးသည့္ဝူတုရန္ကတပည့္ေက်ာ္ေခြးသရဲကိုပါအေဖာ္ ေခၚလိုက္ျပန္သည္။သခင့္အလိုက်ဆိုအမွီးႏွံ႔၍ျပရန္အသင့္ရွိေနေသာေခြးသရဲကလည္းသခင့္ေလသံႏွင့္တစ ္ ထပ္တည္းေစာ္ေစာ္ကားေျပာလိုက္ျပန္ေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ႕႕႕ေျခာက္အုန္းႏွီးဆိုတာ ႕႕႕ ခ်ီးဦးေႏွာက္လို႔ေျပာတာကြ ေခြးမသားေတြရ ႕႕႕ဟား ဟားဟား ႕႕ဟားဟားဟား ႕႕" " ေအး ႔႕႕မင္းတစ္ေယာက္ပဲ ႕႕ငါ့စိတ္နဲ႔ေတြ႔ေသးတယ္ ႕႕႕အားလုံးေခြးသရဲကိုအတုယူထားၾက ႕႕ ငါ့ရခြမ္းတဲ႕့ ႕မင္းတို႔ကဆရာကလည္းလုပ္ခ်င္ ေသး႕႕ ေသာက္ျဖစ္ကလည္းမရွိေသးနဲ႔ ႕႕႕ တပည့္လုပ္ဆိုေတာ့လည္းေထာ္ေလာကန္႔လန္႔န႔ေ ဲ ဟ့ဒီမွာ ႕႕႕ဆရာလုပ္ခ်င္ရင္ဒီအခန္းထဲကထြက္သြား ငါနဲ႔စင္ျပိဳင္ အဖြ႔ေ ဲ ထာင္လိုက္ ေအးမလုပ္နိုင္ဘူးဆိုရင္လည္းတပည့္ပီပီသသနဲ႔ငါခိုင္းတာကိုဘဲလုပ္မခိုးမခန္႔ ေတာ့လာမလုပ္န႔ဲ ႕႕ပုခုံးခ်င္းယွဥ္ဖို႔လည္းလာမက်ိဳးစားနဲ႔ ေခြးမသားေတြ အကုန္အေရခြံဆုတ္ျပီး အစိမ္းအတိုင္းစားျပစ္လိုက္မယ္ ငါ့ကိုဘာမ်ားမွတ္ေနသလဲ႕႕႕႕ဟိုအဖိုးႀကီး ေခါင္းငုံမေနနဲ႔ စားပြလ ဲ ည္းေပါက္ သြားဦးမယ္ ႕႕႕ခင္ဗ်ားၾကပ္ၾကပ္မွတ္ထား ႕႕အသက္ၾကီးမွရုပ္ပ်က္ဆင္းနဲ႔ မလွမပမေသခ်င္စမ္းနဲ႔ ႕႕႕ လူဆိုးလူမိုက္လုပ္ခ်င္ရင္လည္းဦးေႏွာက္ကေလးဘာေလးသုံးျပီးမိုက္ၾကစမ္းပါ ႕႕နလပိန္းတုန္းေတြငါး စာဘဲျမင္ျပီး ငါးမ်ွားခ်ိပ္မေတြ႔တဲ့ ေသာက္ငတ္ေတြ ႕႕လူသတ္ရဲတာ႕႕ဓားျပတိုက္ရဲတာ႕႕မုဒိန္းက်င့္ရဲ တာေလာက္နဲ႔လူဆိုးလူမိုက္လုပ္ေနလို႔ေနာက္လိုက္ပဲျဖစ္မယ္ ႕႕႕အလကားေျပာျပလည္းနားလည္မယ့္အ ေကာင္ေတြမဟုတ္ပါဘူး ႕႕႕အားလုံးကိုအခုကတည္းကရွင္းေအာင္ေျပာထားမယ္ဒီအခန္းထဲမွာ အမိန္႔ေပးနိုင္တဲ့လူတစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္ ႔႕႕အဲ့ဒါဝူတုရန္ဘဲ ႕႕႕ ဝူတုရန္ရဲ႕စကားဟာ အမိန္႔ဘဲ ႕႕ဥပေဒဘဲ ႕႕ဘာ အေၾကာင္းျပခ်က္မွမလိုခ်င္ဘူး နားလည္သလား ႕႕႕ ေဟ့ ႕႕မၾကားၾကဘူးလား ႕႕႕ငါေမးေနတယ္ေလနားလည္လား ႕႕႕" " ဟုတ္ကဲ့ နားလည္ပါတယ္ ဘုရင္ခံႀကီး ႔႕႕" ဝူတုရန္သည္အခုမွစိတ္ေက်နပ္သြားသည့္ပုံစံျဖင့္ရေလ၏။တဟားဟားျဖင့္အားရပါးရေအာ္ဟစ္ရီ ေမာေနေတာ့သည္။ဘုရင္ခံကေတာ္ႀကီးေဒၚစူးစူးကလည္းလင္ေတာ္ေမာင္ဘုရင္ခံႀကီး၏လက္ကိုကိုင္ျပီး ဂုဏ္ယူစြာျဖင့္ျပံဳးေနေလသည္။မိစာၦက်ားဂိုဏ္းခ်ဳပ္သံကြ်န္းသခင္ၾကီးကေတာ့သမီးႏွင့္သားမက္ကိုၾကည့္ျပီးပီ တိျဖစ္ကာျပံဳးျပံဳးႀကီးႏွင့္ေခါင္းတျငိမ့္ျငိမ့္လုပ္ေနေလေတာ့သည္။လိုက္လည္းလိုက္ၾကသည့္လူယုတ္မာစုံတႏ ြဲ ွင့္

191

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေယာကၡီးႀကီးပင္။ဝူတုရန္ႏွင့္စူးစူးေမာင္ႏွမေတာ္ စပ္ ျပီးေလးသုံးေလးဝမ္းသာကြေ ဲ ပ၏။ဤသည္ကိုလည္း သိသိႀကီးႏွင့္အမ်ိဳးခ်င္းထပ္ျမတ္သည္။ငါတို႔ဝူမ်ိဳးဝူႏြယ္ေလာက္ျမတ္ေသာအမ်ိဳးမရွိေတာ့ဟုေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ သည္မွာအ့ံအားသင့္ဖြယ္ရာပင္ေကာင္းလွေပေတာ့သည္။ဝူမ်ိဳး။ဝူႏြယ္ေတြကစလာကတည္းကိုကဘုရင္ ရူးရူးလာၾကေလေတာ့။ဘုရင္ေတြ၏ထုံးစံအတိုင္း ေမာင္လွယ္နွမလွယ္မ်ားအစဥ္အဆက္လက္ထပ္ေပး စားလာၾကသည္လားမွမသိနိုင္ေပဘဲ။ဝူတုရန္ရီေမာလိုက္သည္ႏွင့္အခန္းထဲရွိလူမ်ား ကလည္းေရာေရာင္၍ရီေမာလိုက္ျပန္၏။ထိုအထဲတြင္ဟူးေပါက္တို႔ဆရာတပည့္ပါပါေလသည္။သူတို႔ကိုနစ္ နစ္နာနာျပစ္ျပစ္ခါခါေျပာဆိုထားသည္ကိုမွစိတ္မနာဘဲ။ေရာေရာင္၍ရီေမာနိုင္စြမ္းရွိသည့္ေအာက္တန္းက် လွေသာစိတ္ဓါတ္ကိုလည္းေလးစားဖြယ္ရာေကာင္းလွေပေတာ့သည္။ဝူတုရန္သည္ အားရေအာင္ရီေမာျပီးသည့္ေနာက္တြင္နယ္ျခားေစာင့္တပ္မႈးဝမ္ဟန္႔ကိုေမးျမန္းလိုက္ေလသည္။ " ဝမ္ဟန္႔ မင္းတည္ေဆာက္ေနတဲ့ျမိဳ႕ေတာ္နဲ႔ငါေမြးထားတဲ့ေကာင္ေလးေတြထားဖို႔ေနရာကျပီး ေတာ့မွာမဟုတ္လား ႕႕႕႕ဘယ္ေန႔ေလာက္ျပီးမလဲ ႕႕" ေခြးသရဲႏွင့္စူးစူးမွလ၍ ြဲ ထိုအေၾကာင္းကိုဘာမွမသိၾကေသးသည့္လူမ်ားမွာစိတ္ဝင္စားစားသြားၾကျပီး ဝမ္ဟန္႔၏အေျဖကိုျငိမ္သက္စြာျဖင့္ေစာင့္စားနားဆင္ေနၾကေလေတာ့သည္။ အပ္က်သံၾကားရေအာင္ပင္တိတ္ဆိပ္၍သြားသည့္အခန္းထဲတြင္ဝမ္ဟန္႔၏အသံကပီပီျပင္ျပင္ထြက္လာ ေလေတာ့သည္။ " ျပီးေတာ့မွာပါ ဘုရင္ခံႀကီး ေနာက္ေလးရက္ေလာက္ဆိုေရကန္ကေရေတြကိုလႊဲခ်လိုက္ရံုဘဲ ႕႕႕ ကြ်န္ေတာ္တ႔ေ ို ရကန္ရဲ႕အေျခအေနကိုၾကည့္ျပီးေရလႊဲဖို႔လည္းေနရာေလးခုစီစဥ္ထားျပီးသားပါ႕႕႕ အဲဒီေနရာေတြကိုေတာ့ေနာက္မွေသခ်ာရွင္းျပ ပါ့မယ္ ႕႕ေနရာႏွစ္ခုေလာက္ေျပာင္းလိုက္ရလို႔ပါ ႕႕႕ ဘုရင္ခံေမြးခိုင္းထားတဲ့ အသားစားငါးေတြရဲ႕သားေပါက္ႏႈန္းကလည္းျမန္မွျမန္ ႕႕႕ နတ္ေရကန္ေတာင္ျပည့္လုမတတ္ဘဲ ယင္းကာ ေတြေကာင္းလို႔တာေပါ့ဗ်ာ မဟုတ္ရင္ေရတံခြန္ဘက္ ကေနဒီကိုက်လာမွာဗ် ႕႕႕ေရကန္ကိုဖြင့္မယ့္လူေတြေတာ့ဒီေကာင္ေတြလက္ခ်က္နဲ႔ေသမွာဘဲ ႕႕႕ ႏြားႏွစ္ေကာင္ကန္ထဲျပစ္ခ်ေၾကြးတာေတာင္တစ္မိနစ္မၾကာဘူးအရိုးျဖစ္သြားတာဘဲ႕႕လူဆိုရင္ေတာ့ ခဏေပါ့ဗ်ာ ႕႕႕ဟိုရြာနွစ္ရြာကိုေရႊ႕ခိုင္းလိုက္ရေတာ့မလားဒီျမိဳ႕ကေတာ့ဘုရင္ခံအစီအစဥ္ တိုင္းခံတပ္အျဖစ္ထားလို႔ရတယ္ ႕႕႕ဒီျမိဳ႕ကျမင့္တာကိုးဗ်ေရျပင္ကဒီျမိဳ႕အေနာက္ကေခ်ာက္ေတာ့ျပည့္သြား မွာဘဲ ႕႕႕ကြ်န္ေတာ္တ႔ျို မိဳ႕ေတာ္တည္မယ့္ေတာင္ၾကားထဲကိုေရာေတာင္ႏွစ္ခုလုံးကိုပါေရေတြနဲ႔ပတ္ လည္ဝိုင္းသြားမွာဘဲေတာင္ၾကားပတ္ပတ္လည္ကိုလည္းတိုင္ေညွာင့္ေတြေထာင္ထားျပီးျပီဝင္ခ်င္တိုင္းဝင္ ထြက္ခ်င္းတိုင္းထြက္လ႔မ ို ရေတာ့ဘူးဘာနဲ႔လာလာတိုင္ငုတ္နဲ႔ၿငိေနမွာပဲခင္ဗ် ႕႕႕ ကြ်န္ေတာ္တ႔ျို မိဳ႕ေတာ္ကိုဝင္မယ့္လမ္းကလည္းသုချမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕အေနာက္ကေခ်ာက္ကမ္းပါးကေနေလွနဲ႔လာလို႔ ရတဲ့နည္းဘဲရွိမယ္ ႕႕႕အဲ့ဒီမွာလည္းတိုင္ ငုတ္ေတြစိုက္ထားေသးတယ္လမ္းမသိတဲ့ေကာင္ေတြ ကေတာ့ဘယ္လမ္းကေတာ့ဘယ္လမ္းကလာလာ ေလွနဲ႕ငုတ္နဲ႔တိုက္ၿပီး ေမွာက္မွာဘဲ ႕႕႕႕ သူတ႔ေ ို လွေမွာက္တာနဲ႕ ႕႕႕႕႕"ဝမ္ဟန္မွာစကားပင္ဆုံးလိုက္ဝူတုရန္ကဝမ္းသာ အားရႏွင့္ထေအာ္ကာေျပာလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ငါ့ရဲ႕ငါးေတြက စားျပီေပါ့ကြ ဟားဟားဟားဟားဟားဟား ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕ဒီတစ္ခါေတာ့ဟို ေခြးမိသားစုလည္း ႕႕ငါ့ျမိဳ႕ေတာ္ကိုမဖ်က္ဆီးနိုင္ေတာ့ဘူးကြဝမ္ဟန္႔ရအလကားေခြးမ်ိဳးေတြ ႕႕႕ မင္းလူေတြကို မနက္ျဖန္ရြာေရြ႕ခိုင္းလိုက္ေတာ့အစီအစဥ္ကိုငါျပီးမွေသခ်ာေျပာျပမယ္ ႕႕႕ ခုခံတဲ့အေကာင္ရွိရင္ငါးစာသာေကြ်းျပစ္လိုက္ဒါမွင့ါငါးေတြကလူသားအရသာကိုသိျပီးလူသားကိုတမ္းတမ္း စြျဲ ဖစ္ သြားမွာကြ ႕႕႕ေခ်ာက္ႏွစ္ခုရဲ႕ကိုအမိုးကေတာ့ငါတက္ျပီးမစစ္ ေဆးရေသးဘူးဘယ္လိုေနသလဲကြ ႕႕႕"

192

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" အဲဒ ့ ီလူကအေတာ့ကိုေတာ္ပါလားဘုရင္ခံႀကီး ရဲ႕ေက်ာက္ေတာင္ႏွစ္ခုကိုကြ်န္ေတာ္တို႔ေခါင္မိုးျဖစ္ တယ္ဆိုရံုေလးအက်မ္းျဖင္းထိုးေပးလိုက္ေတာ့႕႕" " ဒါေတြငါသိပါတယ္ ႕႕ခိုင္၏မခိုင္၏ေမးေနတာကြ႕႕" " ခိုင္ပါတယ္ခင္ဗ် ႕႕႕သူစိုက္ထားတဲ့ဘာမွန္းမသိ တဲ့ႏြယ္ေတြကအမိုးျဖစ္ေနပါျပီ ႕႕႕ ကြ်န္ေတာ္တ႔သ ို စ္သားျငမ္းေတြနဲ႔ေခါင္သာေဆြးသြားမယ္သူ႔အပင္ေတြကေတာ့ေသမယ့္ပုံမရွိဘူးခင္ဗ် ေရသာေခ်ာက္နေဘးနားေရာက္ေနလို႔ကေတာ့ႏြယ္ေတြကဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိမ့္မလည္းမဆိုနိုင္ဘူးေသ ခ်ာတာကေတာ့ဘုရင္ခံႀကီးရဲ႕ျမိဳ႕ေတာ္ကေနေပ်ာက္ေတာင္ထိုးမွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူးခင္ဗ်ာ ႕႕႕ တကယ့္အေမွာင္ကမာၻႀကီးျဖစ္သြားမွာပါဗ် ႕႕ဟို ေၾကးစားလုပ္ခိုင္းမယ္ဆိုတဲ့ လူသတ္သမားေပါက္စ ေလးေတြအတြက္လည္း အားလုံးအဆင္သင့္ဘဲ႕႕႕ေနရာကိုေတာ့ ဘုရင္ခံႀကီးသတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ ေနရာပါဘဲ ႕႕႕႕" " ပထမေနရာလားဒုတတိယေနရာလားတပ္မႈး ႀကီး ေမာင္ေတာ္ကေနရာသုံးခုေရြးထားတာမဟုတ္လား ႕႕႕" ဝမ္ဟန္႔ကိုစကားျဖတ္၍ဝင္ေမးလိုက္သည့္စူးစူး၏စကားေၾကာင့္အခန္းထဲကလူမ်ားမွာသိခ်င္စိတ္ျပင္းျပလြန္းသ ျဖင့္အနည္းငယ္လႈပ္ရွားလာၾကေလေတာ့သည္။သူတို႔၏ခႏၶာကိုယ္ေတြကိုေရွ႕သို႔ကိုင္းကာဝမ္ဟန္႔ ေျပာလာမည့္စကားကိုနားစိုက္ေထာင္လိုက္ၾကသည္။သို႔ေသာ္လည္း။ ဝမ္ဟန္႔ကေနရာေဒသအတိအက်မေျပာပါေလ။သူတို႔အခ်င္းခ်င္းသာသိနားလည္သည့္အသုံးအႏႈန္း ျဖင့္သာေျပာဆို၍သြားေလသည္။ "ဒုတိယေနရာကအေကာင္းဆုံးျဖစ္လို႔ဒုတိယေနရာကိုဘဲေရြးခ်ယ္လိုက္ပါတယ္ သခင္မႀကီး ႕႕" " ရွင္ကသိပ္ေတာ္တာဘဲ႕႕႕ကြ်န္မဆိုလည္းအဲ့ဒီေနရာကိုဘဲေရြးမွာဘဲ ႕႕႕အဲ့ဒါထားေတာ့ ႕႕႕႕ ကြ်န္မတို႔သံကြ်န္းကလူေတြေရာက္လာရင္ေတာ့ေမာင္ေတာ္ရဲ႕ျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကိုဘယ္သူမွထိလို႔မရ ေတာ့ပါဘူး ႕႕႕ေရျပင္မွာသာတိုက္ရမယ္ဆိုရင္ကြ်န္မတို႔သံကြ်န္းသားေတြကိုဘယ္သူမွ မမွီဘူး ႕႕႕ ဒါနဲ႔ရွင့္ျမိဳ႕ေတာ္က လူဦးေရဘယ္ေလာက္ေနလို႔ရမလည္း ႕႕႕႕" " ဟုတ္ကဲ့ ႕႕႕အခုေလာေလာဆယ္တည္ေဆာက္ထားတဲ့ေက်ာက္ထြင္းလႈိင္ဂူအခန္းေတြကလူအင္အား တစ္ေထာင္ပါတဲ့စစ္တပ္တစ္တပ္ေတာ့ေအးေအးသက္သာေနလို႔ရပါတယ္ခင္ဗ်ား ႕႕႕ ဒါေပမယ့္ ေရြးခ်ယ္ထားတဲလူေတြေလာက္သာလက္ခံမွာဆိုေတာ့ ႕႕လိုသာထက္ကိုပိုျပီးက်ယ္ပါေသး တယ္ခင္ဗ်ား ႕႕႕လိုအပ္ရင္လိုအပ္သလိုထပ္ခ်ဲ႕လို႔ရပါေသးတယ္ခင္ဗ် ႕႕႕အဆြယ္အပြားေတြ အတြက္ကေတာ့ေဟာဒီကသုချမိဳ႕ေတာ္ႀကီးတစ္ခုလုံးရွိပါေသးတယ္သခင္မ ႀကီးရဲ႕ ႕႕႕႕" ဝမ္ဟန္႔၏စကားသံတိတ္သြားသည္နွင့္အခန္းအတစ္ခုလုံးျငိမ္သက္၍သြားေလေတာ့သည္။ထိုစဥ္ဝူတု ရန္၏အသံကဆိတ္ျငိမ္မႈကိုေဖာက္ခ၍ ြဲ လာျပန္ေလသည္။ " အစကသုချမိဳ႕ေတာ္ကိုပါ က်ဳံးနဲ႔ကာဦးမလို႔ဘဲဒီလိုလုပ္လက ို ္ရင္ေနျပည္ေတာ္ကိုသတင္းကခ်က္ခ်င္း ေပါက္ေရာက္သြားမွာစိုးလို႔ အစီအစဥ္ဖ်က္လိုက္ရတာဘဲ႕႕႕႕႕အခုလည္းသုချမိဳ႕ေတာ္ကလုံျခံဳပါတယ္ေလ ျမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕ေတာင္ေျမာက္တံတိုင္းႏွစ္ခုလုံးကခံတပ္တံတိုင္းေတြႀကီးဘဲ ရန္သူကိုႏွစ္ဆင့္ခုခံလို႔ရတယ္႕႕႕ က်ဳပ္တ႔က ို ိုလာတိုက္မွာက ဟန္စစ္တပ္တစ္ခုဘဲရွိတာ ႕႕သူတို႔လာတာနဲ႔သတင္းေပးမယ့္ျမိဳ႕စားနယ္ စားေတြကအသင့္ရွိျပီးသား ႕႕႕႕ၿပီးေတာ့က်ဳပ္မွာ တပ္မႈးႀကီးဝမ္ဟန္႔ရ႕ဲ စစ္တပ္နဲ႔ ဟူးေပါက္ေခၚလာတဲ့စစ္တပ္ရွိတယ္ ႕႕႕႕ဒီေတာ့ေယာကၡထီးႀကီး ခင္ဗ်ားနဲ႔ေခြးသရဲတို႔က ခ်န္စုကိုအေသဖက္တြယ္မထားၾကနဲ႔ လူသာရေအာင္စုျပီးသုချမိဳ႕ေတာ္ကိုလာၾက ႕႕႕ ဒီၾကားထဲမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုရေအာင္သတ္ခဲ့႕႕႕အဲ့ဒီေခြးထၾကြေနတာလည္းတစ္ခုေတာ့ေကာင္းတယ္ ႕႕႕

193

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဒီေကာင္ေတြရန္ေၾကာင့္ ဂိုဏ္းေတြဆုံးေလေလက်ဳပ္အင္အားေတာင့္ေလေလဘဲ ႕႕႕ ေယာကၡထီးႀကီးထားခဲ့တုန္းဖုက်င္းဆိုတဲ့ေကာင္ လူရည္ဘ႔ပ ို ဲအေရးႀကီးတယ္ ႕႕႕ အစကျပည္မမွာေသာင္းက်န္းေနတဲ့အေကာင္ေတြကေခြးအိုမႀကီးစုလင္းကိုေၾကာက္ျပီး ႕႕႕ခ်န္စုနယ္မွာ လာစုေနၾကတယ္ ႕႕႕အခုဟိုအိမ္ပါေခြးကခ်န္စုမွာလာစြာေနျပန္ျပီ ႕႕႕႕ေကာင္းတယ္ေကာင္းတယ္ ႕႕႕က်ဳပ္အတြက္ဒင္းတို႔ကလူစုေပးေနတာဘဲ ႕႕႕႕ဒါေပမယ့္ မရဏေခါင္းေလာင္းသိုင္းသမားေတြလိုလူေတြ႕႕႕႕ က်ဳပ္တ႔န ို ႕ဲ မတိမ္းမယိမ္းရွိမယ့္လူေတြလိုေသး တယ္ ႕႕႕ဒါေၾကာင့္ဒီျမိဳ႕ေတာ္ကိုအျမန္တည္ေဆာက္ ေနတာဘဲ ႕႕႕႕က်ဳပ္ျမိဳ႕ေတာ္သာျပီးသြားရင္ဟိုအရင္ကတေစၧျမိဳ႕ေတာ္လိုမ်ိဳးသိုင္းသမားေကာင္းေတြဝင္လာၾကမွာဘဲ တေစၧျမိဳ႕ေတာ္တုန္းကဘည္းအေတာ့္ကိုအင္အားေတာင့္တင္းခဲ့တာဘဲ႕႕႕႕ဒါကိုဟိုအရင္ျမိဳ႕ေတာ္ပိုင္ရွင္ေခြးမသ ားေျမွာက္ကားကားအေကာင္ကေသာက္သုံးမက်ေလေတာ့ေခြးမိသားစုေတြဝိုင္းကိုက္တာခံလိုက္ရ ေသးတယ္မဟုတ္လား ႕႕႕႕ေနာက္အပါတ္ကိုက်ဳပ္ မိစာၦက်ားဂိုဏ္းကိုလာ မယ္ ႕႕႕အဲ့ဒီအခ်ိန္မတိုင္ခင္ သိုင္းေလာကထဲသတင္း ျပန္႔သြားေအာင္ျဖန္႔ထားလိုက္ဘာသတင္းလည္းဆိုေတာ့ ႕႕႕႕နဂါးမာန္ဂိုဏ္းကို လက္စားေခ်ခ်င္တဲ့လူဘယ္သူမဆို မိစာၦက်ားဂိုဏ္းနဲ႔လာပူးေပါင္းပါလို႔ ႕႕႕ မိစာၦက်ားဂိုဏ္းကို သစၥာခံစရာမလိုဘူး႕႕႕မိစာၦက်ားကလည္းရန္ေၾကြးရန္စကို တစ္ဦးတည္းေျဖရွင္းဘို႔မ တတ္နိုင္လို႔ပါ ဆိုျပီးသတင္းလႊင့္လိုက္ ႕႕႕႕ဆရာလုပ္ခ်င္တဲ့ေကာင္ေတြဗိုလ္လုပ္ခ်င္တဲ့ေကာင္ ေတြတကယ္လက္စားေခ်ခ်င္တဲ့အေကာင္ေတြအကုန္စုျပံဳေနေအာင္လာၾကလိမ့္မယ္ ႕႕႕အဲ့ဒီအခါဒီ ေကာင္ေတြကို က်ဳပ္ကတပည့္ေမြးရံုဘဲ ႕႕႕လူဆိုးလူမိုက္ဆိုတာဘာမွန္းေသခ်ာမသိေသးတဲ့ေကာင္မွန္သမ်ွ ဝူတုရန္ရဲ႕တပည့္ျဖစ္ျပီလို႔သာမွတ္ထားလိုက္ၾကေပေတာ့ ႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕႕ ေဟ့ဟူးေပါက္ ႕႕႕ ခင္ဗ်ားတပည့္ေလးေယာက္ကို ေခြးသရဲရဲ႕တပည့္နဲ႕အတူထည့္လိုက္ ႕႕႕ " ဟင္းဟင္းဟင္း ႕႕႕ဘုရင္ခံႀကီးစိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ ေစရပါမယ္ခင္ဗ်ား ဟင္းဟင္းဟင္း ႕႕႕ ဟိုေကာင္ေတြ ဘုရင္ခံႀကီး၏အမိန္႔ကိုၾကားတယ္ေနာ္ ႕႕႕မင္းတို႔ေၾကာင့္ငါမ်က္ႏွာမပ်က္ခ်င္ဘူး ႕႕႕႕" B32#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကကခရီး) စာစဥ္။၃၃။ဘီ အရွက္တရားကင္းမဲ့သည္ဆိုသည့္စကားမွာ ဟူးေပါက္အတြက္တမင္တကာရည္ရြယ္၍ထားခဲ့ပုံရ ေလသည္။ဝူတုရန္ကအိုႀကီးအိုမနွင့္မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးေနေသာဟူးေပါက္ကိုဂရုပင္စိုက္ေခ်။သူ႔တပည့္ေက်ာ္ေခြး သရဲကိုသာအမွာထပ္ပါးေနေလ၏။ေခြးသရဲ ႕႕မင္းတပည့္တစ္ေယာက္န႔ဟ ဲ ိုေလး ေကာင္ကိုတေ ြဲ ပးလိုက္ ႕႕႕ျပည္မထြက္သြားတဲ့မင္းအ ေကာင္ေတြကိုေမ်ွာ္မေနနဲ႔ေတာ့ ႕႕႕ဒီေလာက္ၾကာေနရင္ ဟိုေခြးအုပ္ဝိုင္းကိုက္လို႔ ေသေနေလာက္ျပီ ႕႕႕အခုေလာက္ဆိုကေလးေတြလဲ သူတို႔အိမ္သူတ႔ျို ပန္ေရာက္ေနေလာက္ျပီၾကားလား ႕႕႕ မြန္ဂိုထဲဝင္ျပီးလႈပ္ရွားခိုင္းလိုက္ ငါကေလးအေယာက္တစ္ရာရခ်င္တယ္ဒါဘဲ ႕႕႕" " ဟုတ္ကဲ့ပါ ဘုရင္ခံႀကီး ႕႕႕" ဝူတုရန္ကေခြးသရဲစကားဆက္ေျပာလာမည္စိုးသျဖင့္လက္ကာျပလိုက္ျပီး။ဝမ္ဟန္႔ဘက္လွည့္လိုက္ ေလေတာ့သည္။ " ဝမ္ဟန္႔ ႕႕က်ဳပ္မနက္ျဖန္ ခင္းဗ်ားနဲ႔အတူလိုက္ခဲ့မယ္ ႕႕႕ျမိဳ႕ေတာ္အေျခအေနနဲ႔ရြာသားေတြကိုေမာင္း ထုတ္တာကိုပတ္ၾကည္ၾ့ ကတာေပါ့ဟုတ္ျပီလား ႕႕႕ " ေခြးသရဲ ႕႕ဟူးေပါက္ ႕႕ေယာကၡထီး႕႕ဝမ္ဟန္႔န႔င ဲ ါ့ရဲ႕ဧကရီမေလးကလြရ ဲ င္အကုန္ထြက္သြားၾက ေတာ့ ႕႕႕ငါတို႔တိုင္ပင္စရာေတြရွိေသးတယ္ ႕႕႕" ………………………… သဘာဝတရား၏ဆန္းက်ယ္မႈသည္အ့ံၾသ၍ မကုန္ဆုံးနိုင္ေအာင္ထူးျခားဆန္းျပားလွေပသည္။

194

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သုချမိဳ႕ေတာ္၏ အေနာက္ဖက္တြင္ဧကခုႏွစ္ဆယ္မ်ွက်ယ္ဝန္းသည့္ေခ်ာက္ၾကီးရွိေလသည္။ အမွန္ကေခ်ာက္ဆိုသည္ထက္ဒယ္အိုးလိုျဖစ္ေနသည့္က်င္းၾကီးဆိုပို၍မွန္ေပလိမ့္မည္။ေရွးႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာေရကန္ႀကီးတစ္ကန္ျဖစ္ခဲ့ဘူးသလားမဆိုနိုင္ေပ။ထိုေခ်ာက္ႀကီး၏အလယ္ဗဟိုတြင္သုချမိဳ႕ေတာ္ တခြင္တင ြ ္အျမင့္ဆုံးျဖစ္သည့္ေက်ာက္ေတာင္ႏွစ္လုံးရွိေလသည္။အခုေတာ့ထိုေက်ာက္ေတာင္ႀကီးႏွစ္ခု သည္လူတ႔ို ဖန္တီးလိုက္ေသာအမိုးေၾကာင့္ေက်ာက္လႈိင္ေခါင္းႀကီး သဖြယ္ျဖစ္သြားရေလျပီ။ ထိုလႈိင္ေခါင္းႀကီးအတြင္းဝင္ၾကည့္မည္ဆိုပါက။ေက်ာက္ေတာင္ႏွစ္ခု၏ေတာင္ခါးခမ္းအျမင့္ေပ တစ္ရာ့ငါးဆယ္ေနရာေလာက္မွစ၍လူသားေတြထြင္းထုထားသည့္အခန္းေတြ။အေဆာင္ေတြကိုေတြ႔ျမင္ရ ေပလိမ့္မည္။သို႔ပါေသာ္လည္း။ထိုအရပ္ေဒသကိုဝူတုရန္ဖမ္းဆီးခိုင္းေစထားသည့္လူမွအပမည္သူမွမေရာက္ဖူး ၾကေတာ့ေပ။ထိုေနရာကိုလာဖို႔မဆိုထားႏွင့္ျမိဳ႕ေတာ္အေနာက္ကိုေတာင္ဘယ္သူမွသြား၍မရပါေခ်။ဝမ္ဟန္႔ ၏စစ္တပ္ကအျမဲေစာင့္ၾကပ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။ဤသည္ကားဝူတုရန္ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္သုံးနွစ္မ်ွၾကာ ေအာင္တည္ေဆာက္လာသည့္ျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးပင္ျဖစ္ေလေတာ့၏။ထိုျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးမွာျပီးစီးရန္ဘာမွမလိုေတာ့ေပ။ ထိုျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးျပီးပါကဝူတုရန္သည္ရွိရွိသမ်ွေသာအေမွာင္ေလာကသားေတြလက္ခံကာဘုရင္တစ္ဆူလုပ္ရန္ ရည္ထားသည္မဟုတ္ပါလား။ထိုျမိဳ႕ေတာ္၏အမည္နာမကိုပင္ဝူတုရန္ကအေမွာင္ၿမိဳ႕ေတာ္ဟူ၍နာမည္ေပးထား ေလသည္။သုချမိဳ႕ေတာ္၊ဇလပ္ျဖဴရြာႏွင့္နတ္ေရကန္ရြာထိုအရပ္ေဒသသုံးခုစလုံးသည္။နတ္ေရကန္ႏွင့္နတ္သမီ းေရတံခြန္မွက်လာသည့္ေရကိုသာအမွီသဟဲျပဳျပီးအသက္ေမြးေနၾကရေလသည့္ေဒသသုံးခုျဖစ္ေပသည္။ ဝူတုရန္ကထိုနတ္သမီးေရကန္ႀကီးမွေရေတြကိုေဖာက္ထုတ္ျပီးသူ႔ျမိဳ႕ကိုက်ံဳးအျဖစ္ဝန္းရန္ဖို႔စီစဥ္ထားသည္မ ဟုတ္ပါလား။နတ္သမီးေရကန္မွေရေတြသည္သုချမိဳ႕ေတာ္အေနာက္ကကန္ႀကီးထဲကိုစီးဝင္သြားပါက။နတ္သမီ းေရတံခြန္မွာကြယ္ေပ်ာက္၍သြားမည္ျဖစ္သလို။ထိုေရကန္ႏွင့္ေရတံခြန္ကိုမွီ၍အသက္ေမြးေနရ ေသာဇလပ္ျဖဴရြာႏွင့္နတ္ေရကန္ေက်းရြာမွာလည္းအငတ္ေဘးဆိုက္သြားမည္မွာမလြေ ဲ ပ။ သိ႔ေ ု သာ္အျဖစ္ပ်က္ကဤအထိမၾကာရွည္လိုက္ပါ။အခုလက္ငင္းရွိေနသည့္ေရကန္ႏွင့္ေရတံခြန္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားမသြားခင္။ဇလပ္ျဖဴႏွင့္နတ္ေရကန္ေက်းရြာအငတ္ေဘး မဆိုက္ခင္မွာပင္။ရြာႏွစ္ရြာရွိရြာသူရြာသားအေပါင္းတို႔ကအရင္ကပ္ဆိုက္သြားၾကရွာေလျပီ။ မြန္ဂိုစစ္တပ္ႏွင့္ဝမ္ဟန္႔၏စစ္တပ္တို႔ကေက်းရြာႏွစ္ရြာကလူမ်ားကိုေမာင္းထုတ္ေနၾကေလျပီ။ အမွန္အတိုင္း။မလိမ္ညာစတမ္းဝန္ခံရပါလ်ွင္။ေမာင္းထုတ္ေနသည္မဟုတ္ပါ။ဖမ္းဆီးေနၾကျခင္း သာျဖစ္ေပေတာ့သည္။ဝါးလုံးရွည္ၾကီးတစ္ေခ်ာင္းစီတြင္မိန္းမသပ္သပ္ေယာက်ာၤးသပ္သပ္တက ြဲ ာခ်ည္ ေနွာင္ထားၾကသလိ။ု အသက္အရြယ္ႀကီးသူမ်ားကိုေတာ့ ႀကိဳးရွည္ၾကီးတစ္ေခ်ာင္းျဖင့္စုေပါင္းကာတြ၍ ဲ ခ်ည္ေနွာင္ထားၾကျပီး။ဆယ္ႏွစ္ေအာက္ကေလးငယ္မ်ားကိုမူသံတိုင္ ကာရံထားသည့္အခ်ဳပ္လွည္းအ တြင္းစုျပံဳကာျပစ္ထည့္ေနၾကေလသည္။အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္မွန္သမ်ွကိုလည္းအေမာင္စစ္ သည္တ႔က ို အလြတ္မေပးပါေခ်။ရိကၡာအတြက္တစ္ခါတည္းစုေဆာင္းကာသယ္ယူလာၾကေလသည္။ ထိုအနိ႒ာရံုျမင္ကြင္းမွအတြင္းကေနဘယ္သူေတြဘာျဖစ္မည္ကိုၾကိဳတင္၍မွန္းဆလို႔ရေပသည္။ ဝူတုရန္၏မေန႔ကေနာက္ဆုံးအစည္းအေဝးပြ၌ ဲ ထိုစကားကိုေသခ်ာစြာေျပာသြားခဲ့ေပသည္။ ဆယ္ႏွစ္ေအာက္ကေလးငယ္ေတြကဝူတုရန္၏လူသတ္သမားေတြျဖစ္လာပါလိမ့္မည္။ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ကေလးေတြကေတာ့အခိုင္းအေစဘဝႏွင့္အရင္ေနရျပီး။ေနာင္တြင္လူဆိုးဓားျပ ျဖစ္ လာၾကေပလိမ့္မည္။အသက္အရြယ္ေကာင္းသူမ်ားကေတာ့လူမိုက္စိတ္ပါသူကိုလူမိုက္လုပ္ခိုင္းေပမည္။ ထိုသ႔မ ို ဟုတ္ပါက။စိတ္ဓါတ္ပ်က္ျပားေအာင္ႏွိပ္စက္ညွင္းပန္းၾကျပီး။ဆြံအနားမၾကားတုံႏွိဘာေဝဘဝ ႏွင့္ေခြးသာသာစားရေသာက္ရသည့္အလုပ္ၾကမ္းသမားဘဝကိုေရာက္ၾကရေလမည္။

195

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အားေကာင္းေမာင္းသန္မ်ားကိုေတာ့ ဝူတုရန္ တို႔ကကြ်န္အျဖစ္ေရာင္းစားၾကေပလိမ့္မည္။ အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ကေတာ့အရြယ္ေကာင္းသူေတြမွာျပည့္တန္ဆာျဖစ္လာၾကေပလိမ့္မည္။အ သက္ရြယ္အနည္းငယ္ႀကီးရင့္သူမ်ားကေတာ့ကြ်န္အျဖစ္ေရာင္းခ်ေပလိမ့္မည္။ ထိုသ႔ဆ ို ိုလ်ွင္အသက္အရြယ္ႀကီးသည့္အဖိုးႀကီး အဖြားႀကီးမ်ားကိုေရာဝူတုရန္တို႔ကမည္သို႔စီမံၾကေပမည္နည္း။ ရြာႏွစ္ရြာကသုံ႔ပန္းေတြအထဲကမွအလုပ္မလုပ္ နိုင္ေတာ့သည့္သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြကို။ဝူတုရန္လိုလူ ကလူအိုရံုဖြင့္၍ေၾကြးေမြးထားမည္ေတာ့မဟုတ္ေပ။ဤသို႔ဆိုလ်ွင္ ႕႕႕႕႕။မွန္လွပါ၏။ မေျပာခ်င္မဆိုခ်င္ဆုံးေသာစကားကို။ရင္ႏွင့္မဆန္႔ေအာင္ခံစားျပီးေျပာရေပေတာ့မည္။ ထိုသက္ႀကီးရြယ္အိုေတြသည္။ဝူတုရန္၏ငါးစာေတြသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။မေန႔ကေနာက္ဆုံးအစည္းအေဝး၏ ေနာက္ဆုံး စကားကို။ဝူတုရန္ဆိုသည့္ေခြးကအဆုံးစြန္ေသာရက္စက္ သည့္ စိတ္ဓါတ္ျဖင့္။ ကန္းကုန္ေအာင္မိုက္ရိုင္းေသာစကားဆိုလိုက္သည္မွာက။ ရြာႏွစ္ရြာစလုံးကသက္ႀကီးရြယ္အိုမွန္သမ်ွတစ္ ရက္လ်ွင္ႏွစ္ေယာက္ႏႈန္းျဖင့္။အလွည့္က်ငါးစာအျဖစ္ ေၾကြးေစဟူ၍သာျဖစ္ေပေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 33#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၃၃ ။ ခ်န္စုျပည္နယ္တစ္ခုလုံးတြင္ဂိုဏ္းလုသည့္တိုက္ပအ ြဲ ႀကီး၊အငယ္ေတြကေနရာအႏွံ႔အျပား၌ေန႔စဥ္ရက္ ဆက္ဆိုသလိုျဖစ္ပြားလ်က္ရွိေနသည္။မုန္ညင္းခ်ဥ္ေခါင္းေဆာင္သည့္အဖြဲ႔ကခ်န္စုနယ္၏ အထင္ကျဖစ္ေသာအနက္ေရာင္ဂိုဏ္းႀကီးႏွစ္ဂိုဏ္းႏွင့္မိစာၦက်ားဂိုဏ္းခြေ ဲ လးခုကိုျဖိဳခြန ဲ ိုင္လိုက္ေသာေၾကာင့္။ က်န္သည့္ဂိုဏ္းငယ္ေလးမ်ားႏွင့္ထြက္ေျပးလာၾကသည့္အနက္ေရာင္သိုင္းေလာကသားေတြမွာမိစာၦက်ားဂိုဏ္း ၏႒ာနခ်ဳပ္ဆီကိုအကုန္စုျပံဳ၍ခိုလႈံသြားၾကေလသည္။မိစာၦက်ားဂိုဏ္းမွာမုန္ညင္းခ်ဥ္ေၾကာင့္ေန႔ ျခင္းညျခင္းလူဦးေရအဆမတန္တိုးပြားသြားေလေတာ့သည္။သို႔ပါေသာ္လည္း။ထိုလူေတြကမိစာၦက်ားဂိုဏ္းကို ဒုကၡေရာက္သြားေစေတာ့၏။ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းဆိုသလိုမထင္မွတ္နိုင္ေအာင္မ်ားျပားလာေသာလူအင္အား ေၾကာင့္မိစာၦက်ားဂိုဏ္းမွာျပႆနာေပါင္းေသာင္းေျခာက္ေထာင္နွင့္ရင္ ဆိုင္ေနရေလေတာ့သည္။ ေနရာအခက္အခဲ။စားနပ္ရိကၡာမေလာက္ငွမႈ။အခ်င္းခ်င္းမသင့္ျမတ္မႈေတြကရက္တသတၱပါတ္ႏွစ္ပါတ္အတြင္း ေန႔စဥ္ၾကံဳေတြ႔ေနရေတာ့သည္။ဂိုဏ္းကိုေခတၱထိမ္းသိမ္းထားသည့္တုန္းဖုက်န္းကလည္းေခါင္းေဆာင္နိုင္ေသာ အရည္အခ်င္းကမရွိေသာေၾကာင့္လူမ်ားျပီးပြမ ဲ စည္ေပ။ေက်းရြာေတြကိုဓားျပထြက္တိုက္သည့္လူကတိုက္ အျခားဂိုဏ္းငယ္ေလးေတြကိုအတင္းဝင္ေရာက္စီးနင္းျပီးထိုဂိုဏ္းကစုေဆာင္းထားေသာရိကၡာေတြကိုလုသူက လုႏွင့္ခ်န္စုျပည္နယ္တစ္ခုလုံးေပါက္ကမ ြဲ တတ္အုံ႔ၾကြလာေတာ့သည္။ထို႔ထက္ဆိုးသည့္အရာကမုန္ညင္းခ်ဥ္ထံ နတ္ပန္းကေလးတို႔ေရာက္လာသည့္အခါအနက္ေရာင္ေလာကသားေတြမွာပို၍အေျခအေနဆိုးသြားၾကေလ ေတာ့သည္။ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္း၏ဂိုဏ္းခ်ဳပ္သခင္မခ်န္စုကိုေရာက္လာသည္ႏွင့္အေနာက္ကမဟာမိ္တ္အဖြဲ႔ကပါေရွ႕ ဆင့္ေနာက္ဆင့္ဆိုသလိုပါလာေလရာ။အနက္ေရာင္ေလာကသားေတြအဖို႔လႈပ္ေလျမဳပ္ေလျဖစ္ေနၾကေလ ေတာ့သည္။နတ္ပန္းကေလး၏လူေတြကေတြ႔သမ်ွျမင္သမ်ွလူဆိုးလူမိုက္ေတြအကုန္သုတ္သင္ရွင္းလင္းေန ၾကေသာေၾကာင့္လူဆိုးလူမိုက္ေတြမွာဂိုဏ္းအတြင္းမွအျပင္ကိုမထြက္ရဲၾကေအာင္ျဖစ္ေနေလသည္။

196

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ထိ႔ေ ု ၾကာင့္။အတိုင္းအဆမသိအင္အားႀကီးထြားလာသည့္မိစာၦက်ားဂိုဏ္းထဲတြင္ေၾကာက္စရာေကာင္းလွသည့္ အတြင္းရန္သူကေပၚေပါက္လာေပေတာ့သည္။ထိုအရာသည္ကား။ဝမ္းကိုက္ပိုးႏွင့္ဝမ္းပ်က္ဝမ္းေလ်ာေရာဂါပင္ ျဖစ္ေလေတာ့၏။မ်ာျပားလာေသာလူဦးေရအတြက္လုံေလာက္သည့္ အိမ္သာမရွိျခင္း။ ရိကၡာမလုံေလာက္ေသာေၾကာင့္ ေတြ႔ ကရာအစားအစာမ်ားကိုစားရျခင္းတို႔ေၾကာင့္ရက္ပိုင္း ေလးအတြင္းတြင္ေရာဂါဘယကပ္ကမိစာၦက်ားဂိုဏ္းထဲသို႔ဆိုက္ေရာက္လာေတာ့သည္။ တုန္းဖုက်န္းမွာျဖစ္ေပါ ္ေနသည့္ျပႆနာေပါင္းေသာင္းေျခာက္ေထာင္ကိုဘယ္ကစျပီးေျဖရွင္းရမွန္းမ သိေနသည့္ရအထဲတြင္။လဲေနသူကိုမထူေပးဘဲဒုတ္ႏွင့္ရိုက္မည့္လူမ်ားကေရာက္လာၾကေလေတာ့သည္။ ထိုလူေတြကလြီမိသားစုႏွင့္ဝူစူးထိုက္တို႔တူအရီးႏွစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ လြီသခင္ႀကီးကေရာက္ေရာက္ခ်င္းေဆာက္ႏွင့္ထြင္းဆိုသလိုေျပာလိုက္သည့္တုန္းမိသားစုဝင္အကုန္လုံးလမ္း တြင္အသတ္ခံလိုက္ရျပီဆိုေသာစကားေၾကာင့္တုန္းဖုက်န္းမွာေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္သြားျပီးေအာ္ဟစ္ဆူ ပူေသာင္းက်န္းေနေလေတာ့သည္။လြီသခင္ႀကီးတို႔သားအဖႏွင့္ဝူစူးထိုက္တို႔ကတုန္း ဖုက်န္းကိုအတင္းဖမ္းဆီးျပီးေသြးေၾကာပိတ္ထားလိုက္သည့္အခါမွျငိမ္သြားေလေတာ့သည္။ လြီသခင္ႀကီး၏အဖြ႔ႏ ဲ ွင့္ဝူစူးထိုက္တို႔တူအရီးမွာလည္းတုန္းဖုက်န္းႏွင့္ဘာမွမကြာေပ။လတ္တေလာ ျဖစ္ေနသည့္ျပႆနာေတြကိုဘယ္ကစျပီးေျဖရွင္းရမွန္းမသိ။မိသားစုျပႆနာကိုအတူေပါင္း၍ေျဖရွင္းရန္ အတြက္ခ်န္စုနယ္ထဲလိုက္လာခဲ့သည္မွာသပြတ္အူေတာထဲတိုးဝင္မိသလိုျဖစ္ေနၾကေလေတာ့သည္။ " ကိုင္း ႕႕႕ မင္းေျပာသလိုဆို ငါတို႔ရန္သူကအခုလာတိုက္ေနတဲ့အဖြ႔က ဲ ျဖစ္ေလာက္တယ္ ႕႕႕ ဒီေကာင္ေတြကငါတို႔ကိုဒီမွာပိတ္မိေအာင္တမင္လမ္းဖြင့္ေပးလိုက္တဲ့ပုံဘက ဲ ြ ႕႕႕႕ တိ႔အ ု ကုန္လုံးကိုတစ္ေနရာထဲမွာစုျပီးသတ္ခ်င္လို႔မ်ားလား ႕႕႕ ဒါေတာ့မဟုတ္ေလာက္ဘူးကြ တို႔ေတြ မြန္ဂိုနယ္စပ္ကိုသြားလုိ႔ရေနတာဘဲ ႕႕႕ ဒါမွမဟုတ္တို႔ကဘဲသူတို႔လမ္းပိတ္မထားခင္အရင္ေရာက္လာ လိ႔မ ု ်ားလား ႕႕႕ဒါလည္းမဟုတ္ေသးဘူးကြ ႕႕႕အိုဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ ႕႕႕ ေရာက္လာမွေတာ့ဝင္ တိုက္ေပးရေတာ့မွာေပါ့ကြ ႕႕႕ငါ့ရေခြးတဲ့ ႕႕႕ကိုယ့္ဟာကိုစုံစမ္းျပီး ကိုယ့္ျပႆနာကိုရွင္းရင္ ဒီေလာက္ေခါင္း ေျခာက္မွာမဟုတ္ဘူး ႕႕႕႕ဝူဖန္းလာမွသာသူၾကည့္စီစဥ္ပါေစေတာ့ ႕႕ငါကေတာ့ဘာမွမလုပ္တတ္ဘူးဒါဘဲ ႕႕႕႕ ဟိုေကာင္ တုန္းဘယ္သူ ႕႕႕မင္းမေအာ္ဘူးဆိုေသြးေၾကာျပန္ဖြင့္ေပးမယ္ ႕႕မင္းၾကားတယ္မဟုတ္ လား သံကြ်န္းကလူေတြလည္း အကုန္သတ္ခံလိုက္ရတယ္တဲ့ ႕႕႕႕႕ မင္းမိဘေတြအသတ္ခံရတာလည္းဟုတ္ခ်င္မွဟုတ္မွာပါ ႕႕႕ငါလည္းခရီးသြားေတြေျပာသံၾကားလို႔သိရတာကြ မ်က္ျမင္ေတာ့မဟုတ္ဘူး ႕႕႕႕တုန္းက်င္ဖဆိုတဲ့တံဆိပ္ပါတဲ့ေက်ာက္စိမ္းဆြဲျပား ကိုေခါင္းမပါတဲ့အေလာင္းကေနေကာက္ရလာတာတဲ့လမ္းေလးခြမွာေသေနတဲ့အေလာင္းေတြကလည္းအ မ်ားႀကီးတဲ့ကြ ႕႕႕မင္းအေဖနဲ႔နာမည္တူတာလည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ့ကြာ ႕႕႕အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဝူဖန္းျပန္လာတာကိုဘဲေစာင့္ၾကတာေပါ့ကာြ ႕႕႕လြီမုဟိုေကာင္ကိုေသြးေၾကာျပန္ဖြင့္ေပးလိုက္ေတာ့ ႕႕႕႕" " ေအာင္မေလး ႕႕႕အဲ့ဒါကြ်န္ေတာ့အေဖဘဲေနမွာခင္ဗ်ား ႕႕႕ေခါင္းေတာင္မရွိေတာ့ဘူးတဲ့လားခင္ဗ်ား ေခြးမသားေတြ႕႕႕႕အင့္ ႕႕႕" ေသြးေၾကာပြင့္သြားသည္ႏွင့္အသံထြက္လာသည့္တုန္းဖုက်န္းကိုလြီမုကတစ္ခါထပ္ျပီးေသြးေၾကာပိတ္ လိုက္ျပန္ေတာ့သည္။လြီသခင္ႀကီးတိ႔လ ု ူစုမွာအရင္ဘဝကဆုေတာင္းေကာင္းခဲ့ပုံေတာ့ရေလသည္ၾကာၾကာ စိတ္မဆင္းရဲလိုက္ရေပ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ထိုေန႔ေန႔လည္ကသံကြ်န္းသခင္ႀကီးႏွင့္ေခြးသရဲတို႔အဖြ႔ျဲ ပန္ ေရာက္လာၾကေသာေၾကာင့္ပင္။လြီသခင္ႀကီးႏွင့္ဝူစူးထိုက္တို႔မွာသံကြ်န္းသခင္ ႀကီးေမးျမန္းသည္ကိုဘာတစ္ခြန္းမွမေျဖေသးဘဲ။မိစာၦ က်ား၏ျပႆနာကိုသာအရင္ရွင္းခိုင္းၾကေလေတာ့ သည္။သံကြ်န္းသခင္ႀကီးက ျပႆနာေပါင္းေသာင္း ေျခာက္ေထာင္ကိုတစ္ခုျခင္းေျဖရွင္းေပးကာ။ဝူတုရန္

197

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ညႊန္ၾကားလိုက္သည့္အတိုင္းသူ႔လူမ်ားကိုတစ္ဆင့္ျပန္၍ခိုင္းေစလိုက္ေလသည္။သံကြ်န္းသခင္ႀကီးေျဖရွင္း သည့္အတိုင္းသာဆိုလ်ွင္ျပႆနာမ်ားေအးခ်မ္းသြားရံုသာမကသူတို႔လူစုကပင္အသာစီးရနိုင္ေတာ့မည္ျဖစ္၍ မိစာၦက်ားဂိုဏ္းကဂိုဏ္းခြမ ဲ ႈးမ်ားမွာတက္ၾကြသြားၾကေလေတာ့သည္။သို႔ပါေသာ္လည္း။ သံကြ်န္းသခင္ႀကီးမွာလြီသခင္ႀကီးႏွင့္ဝူစူးထိုက္၏စကားေၾကာင့္စိတ္ဓါတ္ေတြကအဝီစိအထိေရာက္ ေအာင္က်သြားေလေတာ့သည္။သူေမ်ွာ္လင့္ထားသည္ ကသံကြ်န္းသားတစ္ရာေက်ာ္ျဖစ္ေလ၏။ တကယ္တန္းေရာက္လာသည္ကႏွစ္ေယာက္ထဲထိုႏွစ္ေယာက္ေတာင္ေနာက္မွက်န္ေန၍လြတ္လာခဲ့ပုံ ရေပသည္။သားအရင္းႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ေဆြေတာ္ရွစ္ေသာင္းမ်ိဳးေတာ္အေပါင္းကအကုန္အသတ္ခံရလိုက္ ျပီမဟုတ္ပါလား။သတ္သြားသည္မွာလည္းေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နွင့္ေခါင္းႀကီးေသာလူတစ္ေယာက္ဟုသ ာသိရျပီးျဖဴသလားမည္းသလားမည္းသလားပင္မသိလိုက္ၾကေပ။ျပည္မကိုေျခခ်လိုက္သည္က။သူ႔ဘဝလုံးလုံး ပ်က္သြားျခင္းသာျဖစ္ေပေတာ့သည္။သမက္လည္းဟုတ္တူဆိုလည္းဟုတ္သည့္ေကာင္ကလည္းသူ႔ကို ေတာင္လူလ႔မ ို ထင္။လူလိုလည္းမဆက္ဆံေပ။ခိုင္းစရာကြ်န္သာသာေလာက္သာသေဘာထား ေနသည္မဟုတ္ပါလား။ထိုထဲတြင္မွအဆိုးဆုံးကတုန္းဖုက်န္း၏မိဘေတြကိုဘယ္သူသတ္သြားမွန္းမသိခ်င္း ပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။သံကြ်န္းသခင္ႀကီးမွာေအာ္လိုက္ရီလိုက္ငိုလိုက္ႏွင့္ရူးသြပ္သူလိုျဖစ္သြားျပီးေနာက္။ ထိုင္ခုန္ေပၚတြင္အရုပ္ႀကိဳးျပတ္လဲက်သြားျပီးစကားတစ္ခြန္းကိုဆီမန္းမန္းသလိုတဖြဖြေရရြတ္ေနေတာ့သည္။ " ဘုရား႕႕ဘုရား ႕႕႕ဘယ္လိုလူေတြက ငါတို႔ဝူမ်ိဳးေတြကိုလြယ္လြယ္ေလး သတ္သြားတာတဲ့လည္း ႕႕" …………………………… " သခင္မေလး ႕႕႕ကြ်န္ေတာ္တို႔မိစာၦက်ားကိုတိုက္လို႔ရေနျပီ ႕႕႕အနက္ေရာင္ဂိုဏ္းဆိုလုိ႔လည္း သူတစ္ခု ဘဲႀကီးႀကီးမားမားရွိေတာ့တာဘာလို႔ဝင္မတိုက္တာေသးတာလည္းဗ် ႕႕႕သူတ႔လ ို ူအင္အားမ်ားခ်င္သာမ်ား လိမ့္မယ္အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ လူနည္းပါတယ္ အခုေနဝင္တိုက္တာအေကာင္းဆုံးဘဲ မဟုတ္ရင္တိုက္ရခက္ သြားလိမ့္မယ္ ႕႕႕႕႕" " တိုက္စရာမလိုပါဘူး ကိုကိုႀကီးရယ္ ႕႕႕သူတို႔လူစုၾကဦးမွာပါ ဒါျပီးရင္ထြက္လာပါလိမ့္မယ္ရွင္ ႕႕႕ ဒီအပင္ရဲ႕အျမစ္က ဒီမွာမရွိဘူးရွင့္ သုချမိဳ႕ေတာ္မွာရွိေနတာ ႕႕႕ဒါကိုဝင္သိမ္းရင္ထြက္ေျပးၾကမွာဘဲ အဲ့ဒီအခါသုချမိဳ႕ေတာ္အင္အားေတာင့္သြားလိမ့္မယ္ ရွင့္ ဒါမ်ိဳးေတာ့အျဖစ္မခံႏိုင္ဘူး ႕႕႕ ကြ်န္မတို႔ကခ်န္စုနယ္ရဲ႕လူအစည္ကားဆုံးေဒသ သုံးပုံတစ္ကိုထိမ္းျပီး သူတို႔ကိုဒီဘက္မလာနိုင္ေအာင္ လမ္းျဖတ္ထားခဲ့တယ္မဟုတ္လား ႕႕႕ျပီးျပီေပါ့ရွင္႕႕႕သူတ႔အ ို ေနာက္မွာ ႕႕႕ျမိဳ႕ႏွစ္ျမိဳ႕နဲ႔ရြာေပါင္းသုံး ဆယ္ေလာက္ဘဲရွိေတာ့တာ သူတ႔စ ို ားက်က္ကက်ဥ္းသြားျပီေလ ႕႕႕ဒီေဒသေတြကိုျပန္လိုခ်င္မွာ ဘဲ႕႕႕ဝူတုရန္ကိုတိုင္ဆင္းလာပါလိမ့္မယ္ရွင္ ႕႕႕သူ႔ညာဏ္မပါဘဲနဲ႔ကြ်န္မတို႔ ထိမ္းထားတဲ့ဂိုဏ္းေတြကိုျပန္မရပါဘူး႕႕႕႕မၾကာခင္ဂိုဏ္းႀကီးႏွစ္ဂိုဏ္းထိပ္တိုက္ေတြ႔ၾကမွာဘဲဘာမွပူမေနနဲ႔ ႕႕႕႕ အဓိကက်တာ အေထာက္ေတာ္ဘဲ ႕႕သူနဂါးမာန္ဂိုဏ္းကိုျမန္ျမန္ေရာက္မွ ဘဘပါ့ဝမ္တို႔ကိုအေၾကာင္း ၾကားလိ႔ရ ု မွာ ႕႕႕ကြ်န္မဝင္မတိုက္တာက အသင္းအဖြ႔န ဲ ႔တ ဲ ိုက္ရ မွာမိ႔ဘ ု ဲ ႕႕႕ဒါမ်ိဳးက ကြ်န္မမကြ်မ္းဘူး အဲ့ဒါေၾကာင့္အမဲ လိုက္ေခြးေတြကိုမနားတမ္းသင္တန္းေပးခိုင္းေနတာေပါ့ ႕႕႕႕ ကြ်န္မေစာင့္ေနတာကဘဘပါ့ဝမ္တို႔ကို ကြ်န္မ ကျမိဳ႕ကိုတက္သိမ္းမွာဒါမ်ိဳးကဘဘပါ့ဝမ္တို႔မွကြ်မ္း က်င္တာရွင့္ ႕႕႕ျမိဳ႕ေစာင့္တပ္တစ္ခုလံုးလည္းဝူတုရန္လူေတြႀကီးဘဲဆိုေတာ့ ႕႕႕ဘဘတိ႔မ ု ပါရင္မလြယ္ ေလာက္ဘူးေလ ႕႕႕တပ္မႈးကိုေတာ့အရွင္ဖမ္းရမယ္႕႕႕သုချမိဳ႕ေတာ္က်သြားမွ ကိုကိုႀကီးရဲ႕မိစာၦက်ား ေတြေျပးေပါက္ပိတ္သြားမွာ႕႕႕႕ျပည္မထဲကလူတစ္ခ်ိဳ႕ကလည္းသူတို႔ကိုအကူ အညီေပးဖို႔လာခ်င္လာၾကမွာေပါ့လာၾကပါေစကြ်န္မတို႔ကလူအင္အားနဲ႔အရည္အခ်င္းသာေနတာဘဲ ႕႕႕

198

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

တစ္ခါတည္းအျမစ္ျပတ္သြားတာေပါ့ ႕႕အကို က်န္းရွင္းေရာက္လာရင္သိပ္ေကာင္းမယ္ ႕႕႕သူကသာ ေသေသခ်ာခ်ာေတြးျပီးစီစဥ္ရင္႕႕႕႕႕ဝူတုရန္ဆိုတဲ့ေခြးေတာင္ေပါက္ေနရင္ေတာင္လြတ္လမ္းမရွိဘူး ႕႕႕႕႕ အလကားကပ်က္ကေခ်ာ္လုပ္ေနလို႔သာသူကကြ်န္မထက္အမ်ားႀကီးသာတယ္ ႕႕႕႕" " ငါ့သမီးကေတာ့ သူ႔လူကို အမႊန္းေလးေတာ့တင္လိုက္ရဦးမွပါလားဟ ေဟးေဟးေဟး ႕႕႕" ေခါင္းႀကီးကနတ္ပန္းကေလးေနာက္ဆုံးေျပာ လိုက္ေသာစကားေၾကာင့္သေဘာက်သြားသလို။နတ္ ပန္းကေလးကိုေမးလိုက္သည့္မုန္ညင္းခ်ဥ္ကေတာ့စဥ္းစားခန္းဝင္သြားေလေတာ့သည္။ နတ္ပန္းကေလးကမိစာၦက်ားကိုဘာ့ေၾကာင့္ ဝင္မတိုက္ေသးမွန္းကိုမုန္ညင္းခ်ဥ္နားလည္သြားေလ ျပီ။သူကမိစာၦက်ားကို အတင္းဝင္တိုက္ျပီးဂိုဏ္းသား မ်ားထြက္ေျပးၾကလ်ွင္ေနာက္ ကေနအတင္းလိုက္ တိုက္ဖ႔ေ ို တြးထားခဲ့ေလရာနတ္ပန္းကေလး၏အႀကံအစီနွင့္ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေနသည္မဟုတ္ပါလား။ နတ္ပန္းကေလး၏အစီအစဥ္သည္ဝူကုဖုန္းႏွင့္တေစၧျမိဳ႕ေတာ္ကိုတခါတည္းအျပဳတ္တိုက္ခဲ့သည့္တု ရွင္းရဲ႕အစီအစဥ္တိုင္းပင္။ထို႔ေၾကာင့္ဝူတုရန္ကိုတိုက္ ဖို႔ဆိုလ်ွင္ထိုအစီအစဥ္သည္အသုံးဝင္ပါအုန္းမည္ေလာ။ ဝူတုရန္ကထိုဗ်ဴဟာေၾကာင့္ပင္သုချမိဳ႕ေတာ္ကိုထြက္ေျပးခဲ့ရသည့္သူမဟုတ္ပါလား။နတ္ပန္းကေလး ေျပာသလိုပါ့ဝမ္တို႔လူစုႏွင့္က်န္းရွင္းေရာက္လာလ်ွင္ေကာင္းမည္ဟုမုန္ညင္းခ်ဥ္လည္းေတြးလိုက္မိေလ၏။ က်န္းရွင္းသာတကယ္တန္းေတြးေခါ ္လ်ွင္။ဝူတုရန္ဆိုသည့္ေခြးဝင္စားကိုေကာင္းေကာင္းႀကီးေခ်ာင္ ပိတ္ဖမ္းနိုင္မည္ဆိုသည့္နတ္ပန္းကေလး၏စကားကိုမုန္ညင္းခ်ဥ္ကခြ်င္းခ်က္မရွိယုံၾကည္ေပသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။က်န္းရွင္း၏အေၾကာင္းကိုသူတို႔သာအသိဆုံးျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။ …………………………… ရွင္းရန္တို႔ေနာက္ပါသြားသည့္ပါ့ဝမ္တို႔အဖြ႔ႏ ဲ ွင့္အမႊာႏွစ္ေကာင္တို႔အဖြ႔မ ဲ ွာနတ္ပန္းကေလးတို႔ဆီကိုတစ္ရက္ တည္းအတူတူေရာက္လာဖြယ္ရွိေပသည္။အေထာက္ေတာ္၏စကားေၾကာင့္ပါ့ဝမ္တို႔လူစုက နဂါးမာန္ဂိုဏ္းကေနထြက္လာၾကျပီးဟန္ၾကဴးျမိဳ႕ထဲကိုေတာင္ဝင္လာေနျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ သားငယ္တုရွင္း၏အေၾကာင္းႏွင့္ဝူတုရန္အ ေၾကာင္းကိုၾကားလိုက္ရ၍ျဖတ္ျဖတ္သြားကာပါ့ဝမ္တို႔ ႏွင့္လိုက္မည္တကဲလုပ္ေနသည့္စုလင္းကိုရွင္းရန္ကေခ်ာ့ေမာ့ျပီးခ်င္နိုင္ငံကိုေခၚသြားခဲ့ေလျပီ။ ရွင္းရန္သည္သိုင္းေလာကကိုတကယ္ပင္စိတ္ကုန္သြားသည္ၿပီလား။သို႔တည္းမဟုတ္သူ၏သားသမီး ေတြကိုဘဲအၾကြင္းမဲ့ယုံၾကည္ေလသည္လားမဆိုနိုင္ေပ။သူ၏မ်က္ႏွာတြင္အံ့အားသင့္သည့္အရိပ္ေရာင္စိုး ရိမ္ေသာကေရာက္သည့္အရိပ္မ်ိဳးလည္းမေတြ႔ရေပ။ခပ္မွန္းရခက္သည့္ကန္ေရျပင္လိုပကတိတည္ ျငိမ္၍သာေနေလေတာ့သည္။ " ေဟ့ ႕႕႕ ပါ့ဝမ္ ငါေျပာသားဘဲကြ ႕႕႕ငါ့လက္ေမာင္းသားေတြလႈပ္ေနပါတယ္လို ႔႕ဟားဟားဟား ငါ့လက္ေမာင္းသားေတြလႈပ္တိုင္းပြႀဲ ကီးပြေ ဲ ကာင္းေတာ့ႏႊဲရတာဘဲ ႕႕႕႕ " " ေတာ္စမ္းပါဗ်ာ ႕႕က်ဳပ္လုေတာက္ဆိုတဲ့ေကာင္အိုျပီးျပန္ေသေတာ့မယ္ ခင္ဗ်ားတိုက္တာခိုက္တာကို လည္းတစ္ခါမွမေတြ႔ဘူးပါဘူး ႕႕႕ခင္ဗ်ားလည္းေပသီးနဲ႔သိပ္မကြာပါဘူးဗ်ာ ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕" လုေတာက္စေနာက္လိုက္သည့္စကားကိုေမာက္လုကစိ္တ္မဆိုးသည့္အျပင္အာလုပ္သံႀကီးျဖင့္ရီေမာလို က္ ေလေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ႕႕တျခားလူနဲ႔ႏႈိင္းစမ္းပါကြလု ေတာက္ရ ေပသီးနဲ႔ေတာ့ မႏႈိင္းစမ္းပါနဲ႔ကြာဟားဟား ဟား႕႕႕ငါျဖင့္သူလူသတ္တာလည္း တစ္ခါမွမေတြ႔ဖူးပါဘူးေပါင္ကြာ ႕႕႕ ေျပာလိုက္ရင္ေတာ့ ဝူကုဖုန္းကိုသူသတ္ခဲ့တယ္ ဆိုတာၾကီးဘဲ႕႕သခင္ႀကီးနဲ႔ေသြးတစက္ေတာင္မေသ ယုံတမယ္အေလာတြယ္ရတဲ့ ဝူကုဖုန္းကို သူကေလနဲ႔ မ်ားမႈတ္ျပီးသတ္ခဲ့သလား မသိပါဘူးကြာ ႕႕႕ဟားဟား ဟား ႕႕႕"

199

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ေတာ္ၾကေတာ့ဟ ႕႕႕ေရွ႕မွာျမိဳ႕စားႀကီးအိမ္ကြမင္းတို႔ငါတို႔ရဲ႕ လူသတ္သမားႀကီးကိုဝင္ေခၚရဦးမယ္ ကြ႕႕႕ဘာတဲ့လဲကြာေပသီးရဲ႕ဘြဲ႔နာမည္က ငါေတာင္ ေမ့ေနတတ္လာပါေရာလား ေဟ့လုေတာက္မင္းမွတ္ မိသလား ႕႕႕" " သိုင္းေလာကရဲ႕လူသတ္ဘုရင္ ေပသီး ဆိုလားပါဗ်ာ ႕႕႕႕" " ဟားဟားဟား ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕သူ႔ဗလနဲ႔ေတာ့ အေတာ္လိုက္တဲ့နာမည္ဘဲကြ ႕႕႕" " ဟားဟားဟား ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕" အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္ငါးဆယ္အတြင္းေရာက္ေနျပီျဖစ္ၾကသည့္လူႀကီးတစ္သိုက္မွာဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ သားေလးေတြလိုေဟးေဟးဟားဟားနွင့္ဆူညံစြာေအာ္ဟစ္ရီေမာရင္းျမိဳ႕စားၾကီး၏ျခံဝင္းအတြင္းသို႔ဝင္သြား ၾကေလေတာ့သည္။ပါ့ဝမ္တို႔၊လုေတာက္တ႔လ ို ူစုျမိဳ႕စားႀကီး၏စံအိမ္ ေရွ႕ကိုေရာက္သြားသည့္ အခါတြင္ ျမိဳ႕ စားႀကီးကေျပးထြက္လာျပီး။စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကေနေသာအသံျဖင့္လုေတာက္တို႔ကိုလွမ္း၍ေျပာလိုက္ေလသည္။ " ေအာင္မေလးကိုယ္ရံေတာ္ႀကီးတို႔အဖြ႔ေ ဲ ရာက္ လာတာတကယ့္ကိုဘုရားမတာပါဘဲခင္ဗ်ား ႕႕႕႕ စစ္ေရးျပကြင္းကိုျမန္ျမန္လိုက္သြားၾကစမ္းပါခင္ဗ်ား ႕႕႕႕မင္းသားႏွစ္ပါးနဲ႔ မင္းသမီးေလးေတြအတြက္ စိတ္ပူလြန္းလို႔ပါခင္ဗ်ား ႕႕႕" " ဟ ႕႕ဘာျဖစ္ၾကျပန္ျပီလည္း မသိဘူးလုေတာက္ရစစ္ေရးျပကြင္းဆိုေတာ့တြယ္ၾကေတာ့မယ္ထင္တယ္ ကြ႕႕႕" ပါ့ဝမ္ကေတာက္လုကိုေျပာ၍မဆုံးေသးခင္မွာပင္ျမိဳ႕စားမင္းကစကားလုျပီးေျပာျပန္ေလသည္။ " ဟုတ္မွာခင္ဗ်ား ႕႕႕မယ္ေတာ္ႀကီးရဲ႕လူယုံေတာ္ေျပာတာကေတာ့ သူဒီေန႔ လူသတ္စရာရွိေသးတယ္ တဲ့ခင္ဗ် ႕႕႕က်ဳပ္ကိုေတာင္ပႀြဲ ကီးပြေ ဲ ကာင္းေတာ့ႏႊဲရျပီလို႔ေျပာသြားေသးတယ္ ႕႕႕" " ကိုင္းျမိဳ႕စားႀကီး ေနာက္မွေတြ႔မယ္ဗ်ာ ႕႕အခု ေတာ့အျမန္လိုက္သြားမွျဖစ္မယ္ဗ် ႕႕သြားၾကစို႔ေဟ့႕႕" ေမာက္လုကျမိဳ႕စားမင္းေလရွည္ေနမည္စိုးသျဖင့္စကားကိုျဖတ္ျပီးေနာက္။ပါ့ဝမ္တို႔အားအခ်က္ေပးကာ ျမင္းကိုႏွင္လိုက္ေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္ေတြ႔အႀကံဳၾကြယ္ဝလွေသာအမဲလိုက္ ေခြးအိုႀကီးေတြ၏ျမင္းမ်ားကစစ္ေရးျပကြင္းရွိရာအရပ္ကိုဒုန္းစိုင္းကာေျပးလႊားသြားၾကေလေတာ့သည္။ ဒီေန႔သည္ကား။နန္စုက်န္းတို႔ဟုန္ကြ်မ္းတိ႔က ု ိုက်န္းရွင္းခ်ိန္းဆိုထားသည့္ေန႔ရက္အခ်ိန္ပင္ျဖစ္ေနေတာ့သည္မ ဟုတ္ပါလား။ေပသီးညႊန္းဆိုသလိုတကယ့္ပႀြဲ ကီးပြေ ဲ ကာင္းေတာ့ျဖစ္လာမည္မွာမလႊဲပါေခ်။သို႔ေသာ္လည္း ထိုတိုက္ပြဲ တြင္ေပသီးေတာ့ပါရမည္မဟုတ္ေပ။ကေလးေတြကဘဘေပသီးဝင္မပါရဟုတားဆီး ထားၾကေလသည္။ေပသီး၊အမႊာႏွစ္ေကာင္ႏွင့္ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္မွာစစ္ေရးျပကြင္းထဲကမင္းတဲေရွ႕ တြင္ထိုင္၍ဟုန္ကြ်မ့္တို႔ကိုေစာင့္ေနၾကေလေတာ့သည္။အမႊာႏွစ္ေကာင္ကပါ့ဝမ္တို႔အဖြ႔က ဲ ိုဖက္လွဲတကင္း ႏႈတ္ခက္ေနသည့္အခ်ိန္တြင္ေျမြတြန္သံေတြကဆူညံစြာထြက္ေပါ ္လာေလေတာ့သည္။ " ဘဘ တို႔ ႕႕မင္းတဲေပၚမွာသာအနားယူေနၾကေပေတာ့ ႕႕႕ကြ်န္ေတာ္တ႔ေ ို စာင့္ေနတဲ့လူေတြလာျပီ ထင္တယ္ ႕႕႕" " မင္းသားႀကီး ႕႕႕႕" ပါ့ဝမ္ကသူတို႔ကိုစိတ္မခ်ျဖစ္ေနေၾကာင္းသိေသာေၾကာင့္တုရွင္းကပါဝင္ျပီးေျပာလိုက္သည္။ " ဘဘတိ႔သ ု ြားၾကေတာ့ ႕႕႕" " အို ႕႕႕ မသြားနိုင္ဘူးေဟ့ ႕႕႕မပါနဲ႔ဆိုဝင္မပါဘူးဒီကေနမခြာဘူးဒါဘဲ ႕႕႕ ပါ့ဝမ္မင္းတို႔လည္းမသြားနဲ႔ ၾကားလား ႕႕႕႕"

200

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အမႊာႏွစ္ေကာင္ကိုလုေတာက္ကမာမာထန္ထန္ေျပာျပန္ေျပာလိုက္ျပီးေနာက္မင္းသားနွစ္ပါး၏စကား အတိုင္းမင္းတဲေပၚတက္ရန္ေျခလွမ္းျပင္ေနေသာ ပါ့ဝမ္တို႔အဖြ႔က ဲ ိုတားျမစ္လိုက္ေတာ့သည္။ အမႊာႏွစ္ေကာင္ႏွင့္ေကာင္မေလးႏွစ္ဦးဆီမွဘာစကားမွျပန္မလာေတာ့ေပ။ ထိုေလးေယာက္စလုံးစစ္ေရးျပကြင္းအလယ္ဆီကိုခုန္ပ်ံဝဲ၍ထြက္သြားၾကေသာေၾကာင့္ပင္။ ပါ့ဝမ္၊ေတာက္လုႏွင့္ေမာက္လုတို႔အဖြ႔မ ဲ ွာသူတို႔ ေတြ႔လိုက္ရေသာျမင္ကြင္းေၾကာင့္အသဲေတြ၊အူေတြ ယားကာၾကက္သီးေမႊးညွင္းမ်ားထသြားၾကေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 34#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၃၄ ။ လုေတာက္တ႔လ ို ူစုအူႀကိမ္းမည္ဆိုလည္းၾကိမ္းစရာပင္အေရာင္အေသြးစုံလင္လွသည့္ေျမြေတြက။အမႊာ ႏွစ္ေကာင္ႏွင့္ေကာင္မေလးႏွစ္ဦးတို႔ထံတြန႔လ ္ ိမ္ေကြးေကာက္ရင္းတြားသြားလာေနၾကသည္မဟုတ္ပါလား။ အေကာင္ေလးငါးေျခာက္ဆယ္မ်ွရွိမည့္ေျမြေတြအျပင္။က်န္းရွင္းတို႔ ေလးေယာက္ႏွင့္ဝါးတစ္ျပန္ အကြာမွရပ္ေနၾကသည့္လူအင္အားလည္းႏွစ္ဆေက်ာ္သုံးဆနီးပါးကြာေလ၏။ ဝကၤပါစံအိမ္မွေဝရန္းႏွင့္နန္စုက်န္း၊အေနာက္ စံ အိမ္မွဟုန္ကြ်မ့္၊ႏွင္းပုလဲစံအိမ္သခင္ၾကီးႏွင့္ဇနီးတို႔အ ျပင္။နန္စုက်င္းရဲ႕အကိုေျမြဘုရင္၊လင္းဆြဲသခင္ႏွင့္၎တို႔၏တပည့္ေလးေယာက္တို႔ျဖင့္လူဦးေရစုစုေပါင္းဆယ့္ တစ္ေယာက္တိတိရွိေလသည္။ကြာျခားလွေသာလူအင္အားေၾကာင့္လုေတာက္ ကသူ႔လူေတြႏွင့္ပါ့ဝမ္တို႔လူစုကိုေခၚကာက်န္းရွင္း တို႔ ထံေျပးဝင္ သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဒီကေလးေတြကေတာ့ ေသကုန္ၾကေတာ့မွာဘဲတို႔သြားကူၾကစို႔ ေပသီး ပါ့ဝမ္ ေဟ့ေကာင္ေတြျမန္ျမန္ လာပါဟ ႔႕" လုေတာက္တ႔လ ို ူစုတ႔က ို ်န္းရွင္းတို႔ဆီမေရာက္ခင္မွာပင္ေျမြေတြကက်န္းရွင္းတို႔ထံေရာက္ရန္ေလးငါးေပ မ်ွသာလိုေတာ့သည္။ " ဒီတိရိစာၦန္မိသားစုန႔ေ ဲ တာ့အေတာ္ခက္တာဘဲ ဘယ္ေတာ့မွလူလိုတိုက္ရတယ္ကိုမရွိဘူး ႕႕႕႕" တေျဖးေျဖးနီးကပ္လာေသာေျမြေတြေၾကာင့္က်န္းရွင္းကတစ္ခ်က္ညီးတြားလိုက္ျပီးနန္စုက်န္းတို႔ကိုတိုက္ခိုက္ ရန္အတြက္ေလေပၚသို႔ခုန္တက္လိုက္ေလ ေတာ့သည္။သို႔ေသာ္လည္းအင္ၾကင္းကက်န္းရွင္းကိုအျမန္ဆြဲ ၍တားထားလိုက္ျပီးေနာက္။သူမ၏အက်ီ ၤအတြင္းမွ တစ္စုံခုကိုႏႈိက္ကာေျမြအုပ္ထဲသို႔ျပစ္သြင္းလိုက္ေလ ေတာ့သည္။ " ကိုႀကီး ခဏေနဦး ႕႕႕" " ေဖာက္ ႕႕ေဖာက္ ႕႕ေဖာက္ ႕႕" အင္ၾကင္းျပစ္သြင္းလိုက္ေသာအထုပ္ေလးေတြဆီ မွျပာလဲ့ေနေသာမီးပြင့္ေလးေတြထြက္ေပါ ္လာျပီး ေနာက္အျဖဴအေငြ႔ႏွင့္အတူညီးစီစီနိုင္လွေသာအနံအသက္ကေလထုထဲကိုပ်ံ႕တက္၍လာေလသည္။ စကၠန္႔ပိုင္းေလးအတြင္းမွာအခိုးအေငြ႔မ်ားကြယ္ေပ်ာက္၍သြားသလိုေျမြေတြမွာလည္းဆားထိသည့္တီေကာင္ ေတြလိုတြန႔တ ္ ြန္႔လူးသြားၾကေလေတာ့သည္။ေျမြေတြေသဆုံးသြားသည္ႏွင့္နန္စုက်န္းထံမွေအာ္ ဟစ္ဆဲဆိုသံထြက္လာျပီးက်န္းရွင္းတို႔ထံအရင္ဆုံးခုန္ဝင္လာေတာ့သည္။ " ေခြးမ ႕႕ လူပါးဝလို႔ ႕႕႕နင္ေတာ့ေသျပီသာမွတ္" နန္စုက်န္းခုန္ဝင္သြားသည္ႏွင့္နန္စုက်န္း၏အကိုလတ္ျဖစ္သူေျမြဘုရင္ကပါသူ႔လူေတြကိုအခ်က္ေပးျပီးက်န္း ရွင္းတို႔ထံခုန္ဝင္လာေလေတာ့သည္။

201

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" တိုက္ၾကေတာ့ေဟ့ ႕႕႕" သိ႔ေ ု သာ္လည္းေျမြဘုရင္၏အခ်က္ေပးသံႏွင့္ခုန္ ဝင္လာမႈကေနာက္က်သြားေလျပီတည္း။ အျဖစ္အပ်က္ကလ်ွပ္ျပက္လိုက္သလိုပင္။က်န္းရွင္းတို႔ေလးေယာက္ဆီကိုတစ္ေယာက္ထဲ မိုက္မိုက္မဲမဲျဖင့္ခုန္ဝင္လာသည့္နန္စုက်န္းဆီကိုအင္ၾကင္းကရုတ္တရက္ခုန္ဝင္သြားေလသည္။ နန္စုက်န္းကလည္းမေခပါေခ်။ေလထဲ၌ပင္သူမ၏ေတာင္ေဝွးျဖင့္အင္ၾကင္းကိုပယ္ပယ္ႏွယ္ႏွယ္ရိုက္ခ်လိုက္ ေလေတာ့သည္။နန္စုက်န္း၏ရိုက္ခ်က္မွာတိက်သလိုျပင္းလည္းျပင္းထန္လွေပသည္။အင္ၾကင္းခႏၶာကိုယ္မွာ ႏွစ္ျခမ္း ကြထ ဲ ြက္သြားေလေတာ့သည္။သို႔ေသာ္။နန္စုက်န္းရိုက္ခ်လိုက္သည္ကအင္ၾကင္းအစစ္မ ဟုတ္တာတစ္ခုဘဲေျပာစရာရွိေပသည္။အင္ၾကင္းကနန္စုက်န္း၏ေတာင္ေဝွးဝင္မလာခင္ မွာပင္သူမရဲ႕ကိုယ္ပြားကိုယ္ခ်န္ထားခဲ့ျပီး။မူလေနရာကိုေနာက္ဂြ်မ္းျပစ္ျပီးျပန္ေရာက္ေနျပီျဖစ္ေလ၏။ အင္ၾကင္းေနာက္ဂြ်မ္းျပစ္လိုက္သည္ႏွင့္စျပီးလႈပ္ရွားလိုက္သည့္လူတစ္ဦးရွိေပသည္။ ထိုလူကခ်န္ယုေဝပင္။အင္ၾကင္း၏လႈပ္ရွားမႈကိုေရွ႕ကနန္စုက်န္းကမျမင္ရေပမယ့္ေနာက္ေက်ာကလူေတြကအ တိုင္းသားျမင္ေနရသည္မဟုတ္ပါလား။အင္ၾကင္းေနာက္ဂြ်မ္းထိုးလိုက္သည္ႏွင့္ခ်န္ယုေဝ ဆီကေသြးတစက္လက္နက္ပုန္းကအရွိန္ျပင္းျပင္းႏွင့္နန္စုက်န္း၏နွလုံးသားရွိရာဆီေျပးသြားေလေတာ့သည္။ " ဝွီး႕႕ဝွီး႕႕" " ဖ်န္း ႕႕ျဗိ ႕႕" " ဟာ ႕႕႕" "ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္" " ေဖါက္ ႕႕႕အင့္ ႕႕" နန္စုက်န္းကအင္ၾကင္းကိုေတာင္ေဝွးျဖင့္ရိုက္ျပီးနွစ္ျခမ္းခြလ ဲ ိုက္သည့္အခ်ိန္မွာခ်န္ယုေဝ၏လက္နက္ ပုန္းကနန္စုက်န္းရဲ႕ႏွလုံးအိမ္ထဲထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္သြားေလျပီတည္း။ေလေပၚကေနတလိမ့္ေကာက္ေကြး ျပဳတ္က်လာသည့္နန္စုက်န္းရဲ႕အေလာင္းကက်န္းရွင္း၏ေျခေထာက္ကိုလာတိုက္ျပီးရပ္တန္႔သြားေလသည္။ နန္စုက်န္းအေလာင္းရပ္သြားသလို။ခုန္ဝင္လာ သည့္ ေျမြဘုရင္ပါ အရွိန္တန္႔ကာလမ္းတပိုင္းျဖင့္ေျမ ေပၚခုန္ဆင္းသြားလိုက္ရေတာ့သည္။ " ညီမေလး ႕႕႕နန္စုက်န္း႕႕႕႕" " ညီမေလး ႕႕႕" " စုက်န္း ႕႕႕မိန္းမ ႕႕႕" " ကေဝမေတြ ႕႕႕စုန္းမေတြ ႕႕အကုန္သတ္ျပစ္႕႕" " ေဟ့ေကာင္ ဟန္ရွန္းေဟြ႔ရ႕ဲ တပည့္ မင္း႕႕မင္း ေခြး တိရိစာၦန္လိုေကာင္ ႕႕ကေဝမကိုေခါ ္ထားတယ္ ေပါ့ဟုတ္လား ႕႕႕" " ေဟ့ေကာင္ေတြ သတိၱရွိရင္ လူလိုတိုက္ပါလားကြ ႕႕႕" အမ်ိဳးမ်ိဳးအေထြေထြေအာ္ဟစ္ေနသည့္အသံေတြ ၾကားထဲမွာက်ယ္ ေလာင္လွေသာညာသံေပးသည့္အသံႀကီးကထြက္ေပါ ္လာေတာ့သည္။ " ယား ႕႕႕တိုက္ၾကေဟ့ ငါ့လူမ်ား ႕႕႕က်ား ႕႕႕" ေပသီးရဲ႕ေအာ္သံသာျဖစ္ေပ၏။ေပသီးကက်ယ္ေလာင္ေသာမာန္သြင္းသံႀကီးႏွင့္

202

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အတူလုေတာက္တို႔ပါ့ဝမ္တို႔လူစုကိုေခါင္းေဆာင္ကာ။ေျမြဘုရင္၏တပည့္ေလးေယာက္ထံေျပးဝင္သြားလိုက္ ေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းတို႔ေလးေယာက္သည္လည္းေလးဦးသားရင္ေဘာင္တန္းျပီးေရွ႕ကိုေပသုံးဆယ္ ေလာက္တိုး၍ခုန္ဝင္လိုက္ၾကေလသည္။ကမူးကရႈးတိုးျဖစ္သြားၾကသည့္ေဝရန္းတို႔လူစု မွာ က်န္းရွင္းတိ႔ေ ု ရွ႕ကိုတိုးလာသည္ႏွင့္က်န္းရွင္းတို႔နည္းတူရင္ေဘာင္တန္းကာရပ္လိုက္ၾကေလေတာ့၏။ အင္ၾကင္းသည္က်န္းရွင္းႏွင့္တုရွင္း၏အလယ္တြင္ရပ္ေနျပီးခ်န္ယုေဝကတုရွင္းရဲ႕လက္ယာဘက္ တြင္ကပ္၍ရပ္ထားေလသည္။အင္ၾကင္းကက်န္းရွင္းႏွင့္တုရွင္း၏လက္ထဲသို႔ေသးမ်ွင္လွသည့္ပိုးႀကိဳးေလးႏွစ္စ ကိုထည့္ေပးလိုက္ျပီးေနာက္မာန္ဖီကေဝရမ္းတို႔ဆီကိုခုန္ဝင္သြားေလေတာ့သည္။ " ယား ႕႕" အင္ၾကင္းစျပီးလႈပ္ရွားလိုက္သည္ႏွင့္ေဝရန္းတို႔ကပါလႈပ္ရွားလာၾကေတာ့သည္။ အင္ၾကင္းမာန္သြင္းျပီးခုန္လိုက္သည္ႏွင့္က်န္းရွင္းႏွင့္တုရွင္းပါတျပိဳင္တည္းခုန္ဝင္သြားၾကေလ၏။ ခ်န္ယုေဝတစ္ေယာက္တည္းသာမလႈပ္မရွက္ရပ္ကာက်န္ေနခဲ့ေလသည္။ သိ႔ေ ု သာ္လည္းခ်န္ယုေဝရဲ႕လက္ေခ်ာင္းေတြထဲ မွာလက္နက္ပုန္းေတြကအဆင္သင့္ရွိေနေပသည္။သူ မ၏မ်က္လုံးေတြကေဝရန္းႏွွင့္ေျမြဘုရင္ဆီကတစ္ဖဝါးမွမခြာေပ။ က်န္းရွင္းကလက္ဝဲဘက္ကိုခုန္သြားသလိုတုရွင္းကလက္ယာဘက္ကိုခုန္ထြက္သြားသည္။အင္ၾကင္း ကအလယ္ဗဟိုကခုန္ဝင္ရင္းမွသူမ၏လက္ႏွစ္ဖက္ကိုေလထဲတြင္ေဝွ႔ရမ္းလိုက္သည္။ အင္ၾကင္းလက္ႏွစ္ဖက္ေဝွ႔ရမ္းလိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္အမႊာႏွစ္ေကာင္ကလက္ထဲမွပိုးႀကိဳးကိုဆတ ြဲ င္းလိုက္ ၾကေတာ့သည္။ " ဝွီး ႕႕ဟူး႕႕ဟူး႕႕ဟူး ႕႕႕" " ဟင္ ႕႕ ႕႕" " ဟာ ႕႕႕ ဘာေတြလည္းဟ ႕႕" ရုတ္တရက္မ်ားျပားသြားေသာလူေတြေၾကာင့္ေဝရန္းလူစုအရွိန္တန္႔သြားၾကရျပန္သည္။ ဘယ္ညာကေျပးေနသည့္ရုပ္ခ်င္းတူသည့္ေကာင္ေလးႏွစ္ေကာင္ကလြျဲ ပီး။ေနာက္တိုးလာသည့္ လူေတြ ေကာအလယ္ဗဟိုကေကာင္မေလးပါမ်က္ႏွာေတြမရွိၾကေတာ့ေပ။ ေဝရန္းတို႔လူစုမွာအ့ံအားသင့္မႈကိုအတင္းခ်ိဳးနိွမ္ထားၾကျပီး။မ်က္ႏွာေျပာင္ႀကီးဆယ့္တစ္ခုႏွင့္ရုပ္ခ်င္းသူေသာ လူႏွစ္ေယာက္၏လႈပ္ရွားမႈကိုမ်က္ေျချပတ္မသြားေအာင္သာအာရံုစိုက္ထားၾကေလေတာ့သည္။ ထိုစဥ္ခ်န္ယုေဝ၏ဘယ္လက္ကအသာေလးလႈပ္ရွားသြားေလေတာ့သည္။ အင္ၾကင္း၏ကိုယ္ပြားေတြကာထားေသာေၾကာင့္ခ်န္ယုေဝ၏လႈပ္ရွားမႈကိုဘယ္သူမွသတိမထားမိလိုက္ ၾက။ခ်န္ယုေဝ၏လက္ညိုးႏွင့္လက္ခလယ္ၾကားထဲမွအပ္တစ္ေခ်ာင္းကအရင္ဆုံးေျပးထြက္သြားျပီးေနာက္။ စကၠန္႔ပိုင္းမရွိတရွိေလာက္မွာလက္ခလယ္ႏွင့္လက္သူၾကြယ္ၾကားမွာညွပ္ထားသည့္အပ္ကေလးတစ္ေခ်ာင္းက ပါေနာက္ကကပ္၍လိုက္ပါသြားေလေတာ့သည္။ပထမဆုံးအပ္က။အင္ၾကင္းခုန္ဝင္သြားသည့္ ေနရာတည့္တည့္သ႔ေ ို ျပးသြားေလသည္။အင္ၾကင္း က ထိုေနရာတြင္မရွိေတာ့ေပ။ က်န္းရွင္း၏နေဘးတြင္ေရာက္ေနေလျပီတည္း။ဝကၤပါစံအိမ္သခင္ႀကီးေဝရန္းကပထမဆုံးခုန္ဝင္ လာသည့္ေကာင္မေလးကိုစတင္တိုက္ခိုက္လိုက္ေလသည္။ထိုကေလးမကသူတည့္တည့္တြင္ရွိေၾကာင္းသူ ေကာင္းေကာင္းႀကီးမွတ္မိသည္မဟုတ္ပါလား။ " ဝွမ္း႕႕ရႊမ္း ႔႕ရႊပ္႕႕" " ျဗိ ႕႕႕႕"

203

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သူ႔မိန္းမနန္စုက်န္းကဲ့သို႔ပင္။ေဝရန္း၏ဓါးခ်က္ ကတိက်လွပါ၏။သို႔ပါေသာ္လည္းသူ႔မိန္းမနန္စုက်န္း ၏အျဖစ္ႏွင့္သူအျဖစ္ကတစ္ထပ္တည္းထပ္တူညီသြားေလေတာ့သည္။ " ဝွစ္ ႕႕႕ေဖာက္ ႕႕" " အင့္ ႕႕႕" ေဝရန္းလဲက်သြားေလျပီ။ထို႔အတူေဝရန္းဓါးခ်က္ေၾကာင့္အင္ၾကင္း၏ကိုယ္ပြားကလည္းေခါင္းျပတ္သြား ေလျပီ။အင္ၾကင္းရဲ႕ကိုယ္ပြာခႏၶာကိုယ္ကေအာက္ကိုပုံက်သြားျပီး။ေခါင္းကေလထဲတြင္တဲြေလာင္းႀကီးျဖစ္ေန ေလျပီ။ထိုသုိ႔တေ ြဲ လာင္း ျဖစ္ေနသည့္ခါင္းေအာက္က ေနေျပးဝင္သြားသည့္ခ်န္ယုေဝ၏ဒုတိယအပ္ကေလးက ေျမြဘုရင္ရဲ႕လည္တိုင္ကိုစူးဝင္ထိုးေဖာက္သြားျပန္ေတာ့သည္။ထိုအခိ်န္နွင့္တဆက္တည္းမွာဘဲအမႊာႏွစ္ ေကာင္ကလူခ်င္းပူးမိသြားျပီးလက္ထဲကႀကိဳးစကိုျပိဳင္တူဆလ ြဲ ိုက္ၾကေလရာ။ အင္ၾကင္း၏ကိုယ္ပြားကိုးခုကဟုန္ကြ်မ္႔တ႔လ ို ူစုကိုဝိုင္း၍တိုက္လိုက္ၾကသလိုျဖစ္သြားၾကေလေတာ့သည္။ " ဝွီး ႕႕ဝွီး႕႕ဝွမ္း႕႕ဝွမ္း႕႕ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္ ႕႕" " ရႊမ္း႕႕ရႊမ္း ႕႕ရႊပ္ ႕႕ရႊပ္ ႕႕" " ၿဗိ႕႕ျဗိ႕႕ျဗိ႕႕ " လက္ဝါးသံ။ဓါးသံႏွင့္ မႈိင္းခံစကၠဴႏွင့္အဝတ္စျပဲသည့္အသံေတြကထြက္ေပါ ္လာၾကသည္။ လူတစ္ဦး တစ္ေယာက္မွမခုတ္မိဘဲအဝတ္အစႏွင့္မႈိင္းခံစကၠဴေတြကိုသာခုတ္မိလိုက္ေသာေၾကာင့္ေၾကာင္စီစီျဖစ္ သြားၾကသည့္လူစုသည္။ေအးစက္စက္ျဖင့္ျပံဳး၍ၾကည့္ေနသည့္လူေလးေယာက္ကိုဘြားကနဲေတြ႔လိုက္ၾက ေလေတာ့သည္။အင္ၾကင္း၏အျပဳံးႏွင့္တဆက္တည္းပါလာသည့္အရာသည္ကားသူမရဲ႕ခါးတြင္ပတ္ထားသည့္ ပါးလႊာေသးသြယ္လြန္းလွသည့္ခါးပတ္ဓါးေလးသာျဖစ္ေပေတာ့သည္။အင္ၾကင္းရဲ႕သြယ္လ်ေပ်ာ့ေျပာင္းလွ ေသာလက္ကေလးကကေျခသည္တစ္ဦးရဲ႕လက္လိုလွပစြာေဝွ႔ဝဲသြားသည္ႏွင့္သူမရဲ႕ခါးပတ္ဓါးကနွင္းပုလဲစံ အိမ္သခင္မႀကီး၏လည္ကိုတိကနဲခုတ္ပိုင္းရန္တိုးဝင္သြားေလေတာ့သည္။ႏွင္းပုလဲ စံအိမ္သခင္မႀကီးကလည္းအင္ၾကင္း၏ဓါးကိုသူမရဲ႕ဓါးျဖင့္ပင့္ကာတားဆီးရိုက္ထုတ္လိုက္ေလသည္။ သိ႔ပ ု ါေသာ္လည္း။ေပ်ာ့ေျပာင္းလွေသာအင္ၾကင္း၏ဓါးကႏွင္းပုလဲစံအိမ္သခင္မၾကီးရဲ႕ဓါးနဲ႔ထိမိလိုက္သည္ႏွင့္ ေကြးညြတ္သြားျပီး။စံံအိမ္သခင္မႀကီးရဲ႕လည္တိုငက ္ ိုထိုးေဖာက္ ရန္အတြက္တိုးဝင္သြားျပန္ေတာ့သည္။ စံအိမ္သခင္မႀကီးကအေနာက္ကိုအျမန္ေခါင္း ေမာ့၍ေရွာင္တိမ္းလိုက္သည့္အခိ်န္တြင္။အင္ၾကင္း၏ လက္ေကာက္အျပားႀကီးထဲမွဓားေျမွာင္တစ္ေခ်ာင္းကထိုးထြက္လာျပီးစံအိမ္သခင္မႀကီး၏အသဲထဲကိုထိုး စိုက္ေမႊေနွာက္၍သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ရႊပ္ ႕႕႕ရႊပ္ " " ထန္း ႔႕ဝွစ္ ႕႕ဝွီး ႕႕" " ဟာ ႕႕ " " ဒုတ္ ႕႕ဇြပ္ " " အင့္ ႕႕႕" အင္ၾကင္းကစံအိမ္သခင္မႀကီးေျမႀကီးေပၚပုံက်သြားသည္ႏွင့္ေျခတစ္ခ်က္ေဆာင့္၍ေလထဲခုန္တက္လိုက္ျပီး ထြက္ေျပးသူေနာက္ကိုေတာက္ေလ်ွာက္လိုက္သြားေတာ့သည္။တုရွင္းႏွင့္က်န္းရွင္းမွာဟုန္ကြ်မ့္ႏွင့္ႏွင္းပုလဲစံ အိမ္သခင္ႀကီးကိုတျပိဳင္တည္းတိုက္လိုက္ေလေတာ့သည္ထိုအဖိုးႀကီးႏွစ္ေယာက္မွာက်န္းရွင္းႏွင့္တုရွင္း၏ လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေတြကိုအသဲအသန္ေရွာင္ေနရင္းမွမိုက္မိုက္ကန္းကန္းျဖင့္သူေသကိုေသတိုက္လာၾက ေလသည္။ဤသည္ကားအဖိုးႀကီးႏွစ္ေယာက္၏မဟာအမွား ႀကီးတစ္ခုသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။

204

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕" " ေဖ်ာင္း ႕႕ေဖ်ာင္း ႕႕ေဖ်ာင္း ႕႕" အမႊာႏွစ္ေယာက္ကထိုလူႀကီးေတြထက္ပိုျပီးပါးနပ္သလို။ထိုလူႀကီးေတြထက္အကြက္ပိုျမင္ေလ၏။ညီအကို ႏွစ္ဦးစလုံးအသက္ကယ္ေျခလွမ္းႏွင့္ေဘးကိုတစ္လွမ္းဆီခ်ဲကာလူကိုလွည့္လိုက္ၾကသည္ႏွင့္အဖိုးႀကီးႏွစ္ဦး၏ တိုက္ကြက္ေရွာင္ျပီးျဖစ္သြားယုံသာမကအဖိုးႀကီးေတြကိုလူခ်င္းလဲကာတန္ျပန္တိုက္ျပီးသြားျဖစ္သြားေလေတာ့ သည္။အပိုင္တြက္၍ရိုက္ခ်လိုက္ေသာအဖိုးႀကီးႏွစ္ဦး၏ လက္ေတြေအာက္ျပန္မက်မခင္မွာပင္။အမႊာနွစ္ ေကာင္ကအဖိုးႀကီးေတြ၏ေက်ာျပင္ကိုစည္တီးသလိုအားကုန္တီးထည့္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ သူတ႔ည ို ီေနာင္ႏွစ္ဦး၏လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေတြကအဖိုးႀကီးႏွစ္ဦးရဲ႕ေက်ာက္ကပ္ေတြတစစီျဖစ္သြားေစ မွာဧကန္မလြပ ဲ င္။ထြက္လာသည့္အသံႀကီးေတြကိုကေၾကာက္မက္ဖယ္ရာႏွင့္အတိပင္ျဖစ္ေလေတာ့၏။ " ဘုန္း ႕႕ အုန္း ႕႕ " " အား ႕႕႕ အင့္ ႕႕႕" အဖိုးႀကီးႏွစ္ေယာက္မွာက်န္းရွင္းႏွင့္တုရွင္း၏လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ေၾကာင့္အေဝးကိုလြင့္သြားသည့္အ ခ်ိန္တြင္ခ်န္ယုေဝကေလထဲမွာဝဲပ်ံေနသည့္အေကာင္ေတြကိုလက္နက္ပုန္းႏွင့္တရစပ္ျပစ္ခ်ေနရသည္။ " ဖလပ္႕႕ဖလပ္ ႕႕ဖလပ္ ႕႕ဖလပ္ ႕႕" " ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္ ႕႕" " က်ိြ ႕႕က်ိ ႕႕က်စ္ ႕႕က်စ္ ႕႕ရႊီး ႕႕" " ေဖာက္ ႔႕ေဖာက္ ႕႕ေဖာက္ ႕႕ေဖာက္ ႕႕" " ဘုတ္ ႕႕ဘုတ္ ႕႕ဘုတ္ ႕႕ဘုတ္ ႕႕" လင္းနိ႔မ ု င္းဆိုသည့္လူ၏ေသြးစုပ္လင္းနို႔ေတြျဖစ္ေပသည္။လူေလးဦးရဲ႕အလယ္မွာေရာက္ေနသည့္ လင္းနိ႔မ ု င္းကအင္ၾကင္း၏လူရုပ္ေတြစုတ္ျပဲသြားသည္ႏွင့္လင္းနို႔ေတြကိုလႊတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ သူတိုက္၍မနိုင္နိုင္မွန္းသိေသာလင္းနို႔မင္းကအင္ၾကင္းတိ႔စ ု တင္လႈပ္ရွားလိုက္သည္ႏွင့္လင္းနို႔အျပင္အဆိပ္ေငြ႔ ေတြကိုပါလႊတ္ျပီးထြက္ေျပးသြားေတာ့သည္။သူေျပးရာလမ္းတစ္ေရွာက္တြင္လင္းနို႔ေတြႏွင့္ အဆိပ္ေငြ႔အမည္းတန္းႀကီးကလုံးေထြးလိုက္ပါ၍သြားေနသည္။လင္းနို႔မင္းေျပးသည္ႏွင့္အင္ၾကင္းကတရွိန္ထိုး လိုက္သြားသည့္အခ်ိန္ကအမႊာႏွစ္ေကာင္ကအဖိုးႀကီးႏွစ္ဦးကိုကိုတိုက္ခိုက္ေနသည့္အခ်ိန္ျဖစ္ေလသည္။ ခ်န္ယုေဝကလင္းနို႔မင္းကိုလက္နက္ပုန္းႏွင့္ျပစ္မည့္အခ်ိန္တြင္က်န္းရွင္းကလင္းနို႔မင္းကိုကာေပးထား သလိုျဖစ္ေနေလသည္။ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့လင္းနို႔မင္း၏ဝတ္ရံုထဲမွာတြလ ဲ ႊဲခိုေနၾကသည့္လင္းနို႔ငယ္ေလးေတြ ကေလထဲပ်ံတက္လာေတာ့သည္။လင္းနိ႔ေ ု တြကေသးငယ္ေသာ္လည္းမည္သည့္အ စြမ္းသတိၱရွိသည္ကိုမသိေသာေၾကာင့္ခ်န္ယုေဝကသူမ၏လူႏွစ္ဦးကိုအကိုက္မခံေစခ်င္ေပ။ ထိ႔ေ ု ၾကာင့္ခ်န္ယုေဝကလင္းနို႔မင္းကိုလႊတ္လိုက္ျပီးတုရွင္းႏွင့္က်န္းရွင္းဆီဝဲေနေသာလင္းနို႔ေတြကိုျပစ္ ခ်ေနေပးျခင္းသာျဖစ္ေပသည္။တုရွင္းကသူႏွင့္တိုက္ေနေသာအဖိုးႀကီးလဲက် သြားသည္ႏွင့္အင္ၾကင္းေနာက္ကိုတဟုန္ထိုးေျပးလိုက္သြားေတာ့သည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာအင္ၾကင္းႏွင့္ လင္းနိ႔မ ု င္းမွာစစ္ေရးျပကြင္းအစပ္နားတြင္တိုက္ခိုက္ေနၾကေသာေၾကာင့္ပင္။ အင္ၾကင္း၏ေနာက္ကိုလင္းနို႔ေတြကဝိုင္းအုံလိုက္သျဖင့္အင္ၾကင္းကလင္းနို႔မင္းကိုေကာင္း ေကာင္းမတိုက္ခိုက္ဘဲျဖစ္ေနရွာသည္။ထိုစဥ္မွာလင္းနို႔တစ္ေကာင္ကအင္ၾကင္း၏ဂုတ္ ကိုကိုက္မိသြားေလေတာ့သည္။လင္းနို႔မင္းကအင္ၾကင္းလင္းနို႔အကိုက္ခံလိုက္ရမွန္းသိေသာေၾကာင့္အ တင္းဖိတိုက္ေလေတာ့သည္။သို႔ေသာ္လည္းအင္ၾကင္း၏တန္ျပန္တိုက္ခ်က္ ေတြေၾကာင့္ထင္တိုင္းမေပါက္သည့္အျပင္။အေလာတၾကီးဝင္တိုက္လိုက္မိေသာေၾကာင့္လ်ပ္တျပတ္ထိုးသြင္း

205

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လိုက္ေသာအင္ၾကင္းရဲ႕ဓါးေျမွာင္ကိုပင္လြတ္ေအာင္မေရွာင္လိုက္နိုင္ေတာ့ေပ။ဆပ္ကနဲ ထိုးသြင္း လိုက္ေသာအင္ၾကင္း၏ဓါးေျမွာင္ကလင္းနို႔မင္းရဲ႕ဘက္ေပါင္အရိုးထိေအာင္စူးနစ္ဝင္သြားေလသည္။ အင္ၾကင္းကလည္းအေျခအေနမေကာင္းေတာ့ေပ။လူကတေျဖးေျဖးႏွင့္ေလးလန္ထိုင္းမႈိင္း၍လာေန ေလျပီ။လင္းနို႔မင္းကိုရမ္းျပီးထိုးလိုက္သည့္ဓါးေျမွာင္ ခ်က္ကေသခ်ာထိမိသြားျပီး။လူခ်င္းျပန္ခြာသြား၍သာ သက္သြားေပေတာ့သည္။ထို႔ထက္ကံေကာင္းသြားသည့္အရာကတုရွင္းကသူတို႔ထံေရာက္ရန္ဘာမွမလိုေတာ့ ျခင္းသာျဖစ္ေလေတာ့၏။လင္းနို႔မင္းကလည္းတုရွင္းေျပးလာသည္ႏွင့္ အင္ၾကင္းကိုထပ္၍မတိုက္ေတာ့ဘဲေနာက္ျပန္ခုန္ဆုတ္၍ေျပးသြားေလေတာ့သည္။လင္းနိ႔မ ု င္းေျမႀကီးေပၚ ျပန္အက်တြင္ဒါဏ္ရာေၾကာင့္ေခြကနဲလဲက်သြားေလရာ။တုရွင္းကလင္းနို႔ မင္းဆီကိုအရွိန္တင္၍ေျပးသြားလိုက္ေတာ့သည္။ " အကို ႕႕အကို႕ ႕႕လုပ္ပါဦး ႕႕" အင္ၾကင္း၏ေအာ္သံေၾကာင့္တုရွင္းကလင္းနို႔မင္းေနာက္လိုက္ေနရာမွအင္ၾကင္းဆီေနာက္ျပန္ခုန္ဆုတ္ သြားလိုက္သည္။အင္ၾကင္းကေလေပၚမွာဝဲေနသည့္လင္းနို႔မ်ားကိုလက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ေဝွ႔ရမ္းေနေလသည္။ အင္ၾကင္းရဲ႕လႈပ္ရွားမႈေတြကသိသိသာသာႀကီးကိုေႏွးေကြးေနျပီျဖစ္၏။အင္ၾကင္းရဲ႕ဂုတ္မွာကလင္းနို႔တစ္ ေကာင္ကကိုက္ခဲထားေလသည္။တုရွင္းကေလထဲမွာဝဲေနေသာလင္းနို႔မ်ားကိုအ တြင္းအားျဖင့္ရိုက္ထုတ္ဖယ္ရွားျပီးအင္ၾကင္းကိုတလ ြဲ ိုက္သည့္အခ်ိန္မွာေတာ့။ ေသးငယ္လွေသာလင္းနို႔ငယ္ေလးမွာမယုံၾကည္နိုင္ေအာင္ၾကီးမားထြားၾကိဳင္းေနေလျပီ။ တုရွင္းကထိုလင္းနို႔ကိုဆျြဲ ဖဳတ္ျပီးေျမႀကီးေပၚေဆာင့္ကာေပါက္လိုက္ေလရာ။ေဖာင္းဟူေသာေပါက္ ကြသ ဲ ည့္အသံႏွင္အတူေသြးေတြအိုင္ထြန္းသြားေလ ေတာ့သည္။ " အင္ၾကင္း ႕႕ညီမ ႕႕ညီမ႕႕ဘာျဖစ္သြားေသးသလဲဲ ႕႕ဘယ္လိုေနသလဲ ႕႕႕" " တစ္ ႕႕ကိုယ္ ႕႕လုံး ႕႕႕ေလး ႕႕ေန ႕႕တယ္ ႕႕တဲဆီေခၚေပး ႕႕႕ညီမ ႕႕မွာ႕႕ေဆးရွိတယ္ ႕႕ရမလား ႕႕မသိဘူး ႕႕႕" စကားတစ္လုံးကိုနွင့္တစ္လုံးကိုေလးကန္စြာေျပာေနေသာအင္ၾကင္း၏စကားဆုံးေအာင္ပင္မေစာင့္ ေတာ့ဘဲတုရွင္းကအင္ၾကင္းကိုေပြ႔ခ်ီကာျပန္လွည့္ေျပးလာေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝႏွင့္က်န္းရွင္းကေတာ့တုရွင္းတို႔ ကိုစိတ္မဝင္စားလွည့္၍ပင္မၾကည့္ၾကေတာ့။ေပသီးတို႔တိုက္ပက ြဲ ိုသာၾကည့္ျပီးရီေနၾကေလေတာ့သည္။ ပါ့ဝမ္တို႔အမဲလိုက္ေခြးအိုႀကီးေတြကဆယ့္ငါးေယာက္။လုေတာက္၏လူေတြကႏွစ္ဆယ္ႏွင့္ေပသီး တိ႔သ ု ည္။ရန္သူေလးေယာက္ကိုငါးေယာက္စီဝိုင္းထား ျပီးသိုင္းေလ့က်င့္သလိုလို။သိုင္းသင္ေပးသလိုလိုနွင့္။ ေၾကာင္ကၾကြက္ကိုေဆာ့သလိုေဆာ့ေနၾကေလသည္။ရန္သူေလးေယာက္မွာေျခြးဒီးဒီးက်ကာေျခကုန္ လက္ပမ္းက်ျပီးဓါးပင္ေကာင္းေကာင္းမေျမွာက္နိုင္ၾကေတာ့။မ်က္ႏွာေတြလည္းပ်က္ေနၾကေလျပီ။ပါ့ဝမ္တို႔ ကတစ္ေယာက္ဝင္လိုက္တစ္ေယာက္နားလိုက္ျဖင့္အလွည့္က်ဝင္တိုက္ေနၾကသည္။ ေမာက္လုကတိုက္ပထ ြဲ ဲကခုန္ထြက္လာသည့္အခါခဏနားေနသည့္ေပသီးကေမာက္လုေနရာကိုခုန္ဝင္ ၍သြားလိုက္ျပန္သည္။ဤသို႔က်ိမ္းေသအနိုင္ရမည္မွာေသခ်ာလွသည့္တိုက္ပမ ြဲ ်ိဳးတြင္ေပသီး၏အသံကဆူညံ၍ ေနေတာ့သည္။ဘယ္ေလာက္ေအာ္သည္မေအာ္သည္ေတာ့မသိအ သံပင္ျပာအက္၍ေနေလေတာ့သည္။ စုေပါင္းတိုက္ကြက္တြင္ေပသီးမွာတိုက္ခိုက္သူျဖစ္ျပီးက်န္ေသာသူမ်ားကရန္သူလြတ္မထြက္ေအာင္ထိမ္းရ သည့္လူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ေပသီးကပို၍အာက်ယ္ေနေတာ့သည္။ " အံမယ္ ႕႕အံမယ္ ႔႕မင္းကမ်ားငါ့ကို ခုတ္ဦးမလို႔ ေပါ့ေလ ႕႕ငါ့လူမ်ား ႕႕႕ ဒီေကာင္ကတာ့ကြာဟင္းဟင္း ဟင္းေပသီးအေၾကာင္းသိခ်င္ရွာေနျပီထင္တယ္ ႕႕႕ ေပသီးတို႔လူဘယ္လိုသတ္တယ္ဆိုတာကိုျပ ရေသးတာေပါ့ ႕႕ ငါ့လူမ်ားရယ္ဟင္းဟင္းဟင္း ႕႕႕"

206

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ေတာ္ၾကပါေတာ့ ဒီမွာဒါဏ္ရာ ရလာတယ္ဗ်ခင္ဗ်ားတို႔က သူမ်ားကိုသက္သက္ညွင္းဆဲေနတာဘဲ အဲ့ဒါ လူမဆန္ဘူးဗ် သိရဲ႕လား ႕႕႕" တုရွင္းကအင္ၾကင္းကိုေပြ႔၍မင္းတဲဆီေျပးေနရင္းမွလွမ္းေအာ္သြားေသာေၾကာင့္ပါ့ဝမ္တို႔မွာကစားေနရာ မွတိုက္ပက ြဲ ိုအဆုံးသတ္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ေပသီးကလည္းလူေလးေယာက္ဝိုင္းတိုက္တာ ကိုခံေနရသည့္ရန္သူကိုဇာတ္သိမ္းေပးရန္အတြက္ဓါးျဖင့္အပိုင္ထိုးခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ သိ႔ေ ု သာ္လည္းေပသီး၏ဓါးခ်က္ကရန္သူဆီမေရာက္ခင္။ရန္သူကေတာင္ေဝွးႀကီးတန္း လန္းျဖင့္လဲ က်သြားေလျပီ။က်န္းရွင္းကေပသီးကိုၾကည့္ျပီး တဟားဟားေအာ္ ရီရင္းတုရွင္းေနာက္ေျပးလိုက္ သြားေလေတာ့သည္။ၾကားထဲကဝင္သတ္သြားသည့္သူကက်န္းရွင္းပင္။နန္စုက်န္း၏သံေတာင္ေဝွးျဖင့္ရန္သူကို ထုတ္ျခင္းခတ္ေအာင္ျပစ္ေပါက္လိုက္ျပီးေပသီးကိုေလွာင္ရယ္သြားျခင္းသာျဖစ္ေပေတာ့သည္။ "ေဟ့ေကာင္ေပသီး ႕႕ မင္းဒီတစ္သက္ ႕႕႕ဘယ္ေတာ့မွ လူသတ္ဖူးမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူးကြသိလား ႕႕ ဟားဟားဟား ႕႕႕" " ဟားဟားဟား ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕" ပါ့ဝမ္၏စကားေၾကာင့္အားလုံးကရီေမာလိုက္ၾကေလရာ။ထိုရီသံေၾကာင့္တုရွင္းမွာရင္ထဲတြင္ေအာင့္ ကနဲမ်က္ကနဲခံစားလိုက္ရေလေတာ့သည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။သူကအင္ၾကင္းအတြက္အရမ္းကိုစိုးရိမ္ ေနေသာေၾကာင့္ပင္။မွန္လွေပ၏။အင္ၾကင္း၏မ်က္မွာကလည္းတုရွင္းစိုးရိမ္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ေသြးဆုတ္ျဖဴေရာ္ေနျပီမဟုတ္ပါလား။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 35#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၃၅ ။ အင္ၾကင္းမွာေသြးစုပ္လင္းနို႔၏အဆိပ္ဒါဏ္ကိုတစ္ ရက္တိတိအျပင္းအထန္ခံစားလိုက္ရသည္။ မလႈပ္ရွားခ်င္ေအာင္နုံးခ်ိ၍သြားေသာလင္းနို႔၏အဆိပ္ေၾကာင့္သာမန္လူဆိုအိပ္ယာထဲ၌ေခြေနၾကေပလိမ့္မည္။ လူနုသေလာက္စိတ္မနုသည့္အင္ၾကင္း က ေတာ့အနည္းငယ္သက္သာလာသည္ႏွင့္ျမင္းလွည္း ေပၚတက္ကာခ်န္စုနယ္ကိုခရီးထြက္ဖို႔စိုင္းျပင္းေနေလ ေတာ့သည္။ ႏွစ္ရက္သုံးရက္ေလာက္အနားယူရန္ဝိုင္းဝန္းတိုက္ၾကပါေသာ္လည္း။ေခါင္းမာေသာအင္ၾကင္းကိုအေလ်ာ့ ေပးလိုက္ၾကရျပီး။ခ်န္စုနယ္ကိုခရီးထြက္ရန္အတြက္စီစဥ္ၾကရေလေတာ့၏။ က်န္းရွင္းတိ႔ခ ု ရီးထြက္ရန္ျပင္ေနသည့္အခ်ိန္တြင္ကို႔ယားအဝတ္စားကိုဝတ္ဆင္ထားသည့္လူေျခာက္ဦး သည္စစ္ေရးျပကြင္းထဲကိုေရာက္ရွိလာၾကျပန္သည္။ပါ့ဝမ္တို႔လူစုကဓါးကိုဆထ ြဲ ုတ္ကာထိုလူေျခာက္ ဦးကိုဝိုင္းထားလိုက္ေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္လုေတာက္ကဦးေဘာင္းထုပ္အႀကီးႀကီး ေပါင္းထားသည့္။ႏွူတ္ေမႊးေကာ့ေကာ့၊နားကြင္းအႀကီးႏွင့္နွာေခါင္းခြ်န္မ်က္ျပဴးအသားမည္းကိုစုံစမ္းေမးျမန္ း လိုက္ေတာ့သည္။ " ခင္ဗ်ားတို႔ကဘယ္သူေတြလည္း ဒီကိုဘာလာလုပ္တာလည္း ႕႕႕ဒီေနရာကလာခ်င္တိုင္းလာလို႔ရတဲ့ ေနရာမဟုတ္ဘူးဆိုတာခင္ဗ်ားတို႔မသိဘူးလား ႕႕႕" လုေတာက္၏အေမးစကားကိုျပန္ေျဖလိုက္သည့္ဦးေဘာင္းထုပ္အႀကီးႀကီးေပါင္းထားေသာလူ၏စကားသံမွာဝဲ လွေသာေၾကာင့္လုေတာက္တို႔နားမလည္ေအာင္ျဖစ္သြားၾကေလေတာ့သည္။ "တယ္ခက္ပါလား ႕႕ငါ့လူမ်ားရယ္ တရုတ္စကားကို တရုတ္လူမိ်ဳးစစ္စစ္ေတြေတာင္နားမလည္န္ိုင္ေအာင္ ေျပာလည္းေျပာတတ္ပါေပတယ္ ႕႕႕တစ္လုံးခ်င္းေသခ်ာေျပာစမ္းပါ ငါ့လူမ်ားရဲ႕ ႕႕ငါ

207

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

စိတ္တိုလာရင္ လူသတ္မႈေတြျဖစ္ကုန္လိမ့္မယ္ ႕႕႕ေျဖးေျဖးေျပာ ႕႕ၾကားသလား ငါ့လူမ်ား ႕႕႕" ေပသီးစကားေၾကာင့္ဦးေဘာင္းထုပ္ႀကီးမွာေခါင္းတရမ္းရမ္းႏွင့္ကြ်ဲခ်ိဳလိုေကာ့ပ်ံေနသည့္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကို ဆြလ ဲ ိမ္ကာ စကားစလိုက္ျပန္ေလသည္။ " ဟာေဒးအားကိုဂ်ီး ႕႕႕ခြ်န္ေဒၚဒိ႔ု တီးခင္မေလးဒီမွာရွိဒယ္ေနာ္ ႕႕႕ခြ်န္ေဒၚဒို႔ကတီးခင္မေလးလမ္းညႊန္ ထားဒဲ့အီတိုင္းလိုက္ခဲ့ဒယ္ေနာ္ ႕႕႕အီခုဒီေနရာမွာလမ္းဆုံးဒယ္ေနာ္ ႕႕ခြ်န္ေဒၚတိ႔ု တီးခင္မေလး ဒီမွာရွိကိုရွိရမယ္ေနာ္ ႕႕႕ခြ်န္ေဒဓတို႔ကို တီးခင္မေလးနဲ႔ေတြ႔ခြင့္ေပးပါ ႕႕အားကိုဂ်ီး ႕႕ တီးခင္မေလးနဲ႔ခြ်န္ေဒၚဒိ႔ေ ု ဒြ႕ရရင္အားကိုဂ်ီးကုိေက်းဇူးကန္းကန္းဂ်ီးဆပ္မယ္ေနာ္ ႕႕႕ အားကိုဂ်ီးဒိ႔ဖ ု မ္းထားဒယ္ဆိုရင္ေဒါ့ ႕႕႕အားကိုဂ်ီးဒိ႔ု ကိုေနာ္ အားဝီစိကိုပို႔ေပးမယ္အားကိုဂ်ီးဟေဒးေဒး ႕႕" " တယ္ေလ ဒီေကာင္ကဘာလည္းဟ ငါ့လူမ်ားဘာေျပာလို႔ေျပာမွန္းလည္းမသိပါဘူး ႕႕႕ေဟ့ပါ့ဝမ္ငါ ဓါးနဲ႔ခုတ္လိုက္ရေတာ့မလား ႕႕႕ဘယ့္ႏွာကြာ ငါ့လူမ်ားလူသတ္ရတာေတာင္ဒါေလာက္စိတ္ညစ္ စရာေကာင္းမယ္မထင္ဘူး ႕႕႕ေဟ့ေကာင္ ေဘာင္းထုပ္ မင္းေျပာတဲ့ ဟာေဒး ဘာဘားေတြကို ငါတို႔နားမလည္ဘူးကြ ငါ့လူမ်ားရ တစ္ခုေတာ့ေျပာလိုက္မယ္ ႕႕မင္းတို႔ မေသခ်င္ရင္ ထြက္သြားၾက ရွင္းတယ္ေနာ္ ဒါဘဲ ႕႕႕" ေပသီးကေဘာင္းထုပ္ေဆာင္းထားေသာႏႈတ္ခမ္းေမႊးအားဟိန္းေဟာက္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္ျမင္း လွည္းအတြင္းမွခ်န္ယုေဝ၏အသံကထြက္လာေလေတာ့သည္။ " ဘဘေပသီး ႕႕အဲ့ဒါအင္ၾကင္းရဲ႕လူေတြတဲ့ ႕႕သူ႔ေနာက္ကိုလုိက္လာၾကတာတဲ့ဒီကိုလႊတ္လိုက္ပါ႕႕" ခ်န္ယုေဝ၏စကားေၾကာင့္ေပသီးကေဘာင္းထုပ္ႀကီးကိုသူ႔အတိုင္းသူ႔ရ႕ဲ ေခါင္းကိုရမ္းျပီးျပလိုက္ျပီးျမင္း လွည္းကိုလက္ညိႈးထိုးျပလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟာေဒးေဒး ျမင္းလွည္းနားကိုသြား ဟာေဒး " ေဘာင္းထုပ္ႏွင့္သူ႔လူေဘာင္းထုပ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးငါးေယာက္ကေပသီးညႊန္ျပလိုက္သည့္ျမင္းလွည္းဆီ ေျပးသြားၾကေလေတာ့သည္။အမႊာႏွစ္ေကာင္ကျမင္းလွည္းတံခါးကိုဖြင့္ေပး လိုက္၍အင္ၾကင္းကိုေတြ႔ၾကရသည္ႏွင့္ဒြတ္ဒြတ္ဒက္ဒက္ကုခ်ိကြခ်အသံမ်ားျဖင့္ဆူညံသြားေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းကရီခ်င္စိတ္ကိုမနည္းေအာင့္ထားရသည့္မ်က္ႏွာျဖင့္လွည္းေပၚမွဆင္းလာျပီးေနာက္ေပသီးတို႔ အဖြ႔ႏ ဲ ွင့္ေပါင္းကာမ်က္ရည္ထြက္လာသည္အထိေအာ္ဟစ္ရီေမာလိုက္ေလေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္တြင္ေတာ့ေပသီးတို႔လူစုႏွင့္အတူေဘာင္းထုပ္ေျခာက္ဦးကာပါခ်န္စုနယ္ကိုသြားသည့္ခရီး၌လိုက္ပါသြ ားၾကေလေတာ့သည္။ေဘာင္းထုပ္ေတြက။လူစည္ကားရာအရပ္၌အင္ ၾကင္းကိုင္တြယ္သြားသည့္လက္ရာအမွတ္အသားကိုၾကည့္ျပီးလိုက္လာၾကသည္ဟုဆိုေလသည္။ အင္ၾကင္းကသူမ၏လက္ကိုဒါန္းေဆးဆိုးျပီးေဆးမေျခာက္ေသးခင္အမွတ္အသားခ်န္ထားခဲ့သည္ဟုသိ ရေလသည္။ထိုေဘာင္းထုပ္ေတြကအင္ၾကင္း၏ညာလက္ျဖင့္ကိုင္သြားလ်ွင္အင္ၾကင္းကထိုအရပ္ကထြက္သြား ျပီဟုသိၾကဟုရွင္းျပျပီး။အင္ၾကင္း၏လက္ဖဝါးထဲကမ်ွားပုံစံေလးကဘယ္ညာအရပ္ကိုညႊန္ေနသည္ဟုလည္း ထပ္ေလာင္းရွင္းျပေျပာဆိုခဲ့ေပေသးသည္။အင္ၾကင္း၏ဘယ္လက္ဖဝါးရာကိုေတြ႔ရလ်ွင္ထိုအ ရပ္၌ရက္အတန္ၾကာေနမည္ဟုမွန္းဆ၍ရျပီး။ထိုလက္ထဲကမ်ွားတံဦးကသူမရွိရာအရပ္ကိုညႊန္ျပေနသည္ ဟုအပ္ခ်မွတ္ခ်ေျပာျပၾကေလေတာ့သည္။ထိုျမိဳ႕ကေနထြက္ခြာေတာ့မည္ဆိုပါလက္မႏွစ္ ေခ်ာင္းျဖင့္လက္ေဗြခတ္ျပီးထြက္ခြာသြားျပီျဖစ္ေၾကာင္း အမွာထားခဲ့သည္ဟုသူတို႔ႏွင့္အင္ၾကင္းဆက္သြယ္ပုံ ေတြကိုခေရေစ့တြင္းက်မခြ်င္းမခ်န္ရွင္းျပၾကေလ၏။လုေတာက္ကေတာ့ထိုဆက္သြယ္အခ်က္ျပမႈအ ေၾကာင္းကိုေစ့ေစ့ငွငွသိလိုက္ရေသာအခါအတိုင္းမသိဝမ္းေျမာက္ေနေတာ့သည္။

208

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လုေတာက္အတြက္အင္မတန္အဖိုးတန္သည့္ ဆက္သြယ္ေရးအခ်က္ျပသေကၤတကိုရလိုက္သည္မ ဟုတ္ပါလား။လုေတာက္ကသူရဲ႕အေထာက္ေတြ ကို ထိုအခ်က္ျပသေကၤနဲ႔ဆက္သြယ္အသုံးျပဳခိုင္းေတာ့ မည္မွာေသခ်ာလွေပသည္။ …………………… ယိပုတုန္းႏွွင့္ပန္းစားဘီလူးသည္ေဒါင္းပ်ိဳေက်းရြာ၏လမ္းေဘးစားေသာက္ဆိုင္ထဲတြင္ထိုင္ေနေသာအဖိုးႀကီး တစ္ဦးကိုသတိထားလိုက္မိၾကသည္။ယိပုတုန္းကေတာ့ထိုအဖိုးႀကီးကိုမသိေပ။ထိုလူ အိုၾကီး၏ထူးဆန္းေသာ သြင္ျပင္လကၡာေၾကာင့္သတိထားမိသြားျခင္းသာျဖစ္ေပသည္။ထိုအဖိုးႀကီးျခံဳထားသည့္ဝတ္ရံုရဲ႕ေကာ္လံစမွာ နားရြက္နားထိေထာင္မတ္ေနျပီးလင္းနို႔တစ္ေကာင္၏အေတာင္ပန္မ်ားႏွင့္တူလွေပသည္။ ေခါင္းတြင္ထိုးထားေသာဆံထိုးမွာလည္းလင္းနို႔ေခါင္းပုံထုဆစ္ထားသည့္အျပင္။ေရတြင္းပ်က္ပမာခ်ိဳင့္ ဝင္ေနသည့္အဖိုးႀကီး၏မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္ေတြထဲကမ်က္လုံးေတြမွာလည္းလင္းနို႔တစ္ေကာင္ရဲ႕မ်က္လုံး ေတြတလက္လက္ေတာက္ပေနေလသည္။လင္းနို႔ဆိုသည့္သတၱဝါကမ်က္စိမျမင္ရေပမယ့္။ ထိုအဖိုးႀကီးကေတာ့မ်က္စိျမင္ေပသည္။အဘယ့္ ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ပန္းစားဘီလူးကိုေသခ်ာၾကည့္ေန ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေပသည္။ပန္းစားဘီလူးကယိပုတုန္းကိုလက္တို႔ျပီးထိုလူရွိ ရာစားပြက ဲ ိုထသြားကာလင္းနို႔ႏွင့္တူေသာအဖိုးႀကီးကိုႏႈတ္ဆက္စကားသြားေျပာေနေလ၏။ ထိ႔ေ ု နာက္အဖိုးႀကီး၏စားပြတ ဲ ြင္ဝင္ထိုင္ကာယိပုတုန္းကိုစားပြေ ဲ ျပာင္းလာရန္လွမ္းေခၚလိုက္သည္။ ယိပုတုန္းမွာပန္းစားဘီလူး၏ေခဓသံေၾကာင့္စိတ္ပ်က္သြားသည့္ပုံရေပသည္။စိတ္ပ်က္မည္ဆိုလည္းစိတ္ ပ်က္သင့္ပါ၏။ထိုသို႔မဆင္မျခင္လုပ္တတ္ေသာပန္းစားဘီလူးတို႔ ညီအကိုႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္ေနာက္ထပ္တစ္ႀကိမ္ထြက္ေျပးခဲ့ရေသးသည္မဟုတ္ပါလား။ ထိုအျဖစ္ေၾကာင့္ပန္းစားဘီလူးဆိုသည့္လူကို လည္းယိပုတုန္းအေတာ္ေလးအ့ံၾသခဲ့ရေသးသည္။ညီ တစ္ေယာက္လုံးအသတ္ခံလိုက္ရသည္ကိုပင္။သူကဘာမွမျဖစ္သလိုစိတ္ေအးသက္သာစြာေနနိုင္သည့္ အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ "ေသြးတစက္လိုဟာမ်ိဳးနဲ႔ေတြ႔လ႔က ို ေတာ့ ဘယ္နည္းနဲ႔မဆိုေသမွာဘဲကြ ႕႕ငါတို႔မွမနိုင္ဘဲ ႕႕မနိုင္ရင္ ေသမွာဘဲဘာထူးဆန္းသလဲ ႕႕႕ လက္စားေခ်တယ္ဆိုတာက ကိုယ္မနိုင္ရင္လူအုံလူရင္းနဲ႔ဝိုင္းတိုက္ရတယ္ကြ ႕႕လူစုရဦးမယ္ဟ ျပီးမွ ေနာက္ေက်ာကိုဓါးနဲ႔ထိုးသင့္ရင္လည္းထိုးရမွာဘဲ ႕႕မင္းနဲ႔ငါႏွစ္ေယာက္ထဲကေတာ့ထြက္ေျပးတာက လြျဲ ပီးဘာမွအသုံးဝင္မွာမဟုတ္ဘူး ႕႕တို႔ရန္သူေတြကကေလကဝတစ္ေကာင္မွမပါဘူး ႕႕႕သူမ်ားေအာက္ကို ခိုျပီးရန္တိုက္သင့္တိုက္ေပးရမွာဘဲ မင္းဘာနားလည္လို႔လည္း ႕႕႕" ဤသည္ကားပန္းစားဘီလူးကယိပုတုန္းကိုဆုံးမသြန္သင္ခဲ့လက္စားေခ်နည္း ဥပေဒသပင္ျဖစ္ေပ၏။ယိပုတုန္းမွာအရက္ခြက္ေမာ့လိုက္ျပီးအေတြးစကို ျဖတ္ကာပန္းစားဘီလူးရွိရာစားပြက ဲ ိုထသြားလိုက္ရင္းမွ။ပန္းစားဘီလူးႏွင့္လင္းနို႔န႔တ ဲ ူေသာအဖိုးႀကီးစကား လက္ဆုံၾကေနသည္ကိုၾကည့္ျပီး။ထိုအဖိုးႀကီးသည္သူမသိေသာအနက္ေရာင္သိုင္းသမားအိုႀကီးတစ္ဦးသာ ျဖစ္ရမည္ဟု ယိပုတုန္း ေတြးလိုက္မိေလသည္။ပန္းစားဘီလူးကသူ႔အစီအစဥ္အတိုင္းအေကာင္ အထည္ေဖာ္ရန္ထိုအဖိုးႀကီးကိုဆြယ္တရားေဟာေတာ့မည္မွန္းလည္းယိပုတုန္းရိပ္စားလိုက္မိျပန္သည္။ အခုေလာေလာဆယ္တြင္ေတာ့ပန္းစားဘီလူး၏ဥပေဒသသည္။ယိပုတုန္းအတြက္ေရြးခ်ယ္စရာမရွိ ေတာ့ေအာင္မွန္ကန္ေသာနည္းလမ္းျဖစ္ေနေလျပီ။ထို႔ေၾကာင့္ယိပုတုန္းမွာလင္းနို႔န႔တ ဲ ူေသာအဖိုးႀကီးကိုအစြမ္း ကုန္ျပံဳးျပ၍အရိုအေသေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။

209

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" သခင္ႀကီး ႕႕ဒီေကာင္ေလးကေတာ့ေတာင္ပိုင္းခါးကုန္းႀကီးေျမးပါပဲခင္ဗ်ား ႕႕ယိပုတုန္းလို႔ေခါ ္ပါ တယ္ခင္ဗ် ႕႕႕ေဟ့ေကာင္ ဒီကသခင္ႀကီးကေျမာင္နယ္တစ္ခုလုံးမွာျပိဳင္ဘက္ကင္းတဲ့ လင္းဆြဲဘုရင္ပဲကြ ႕႕႕ လင္းနိ႔မ ု င္းလိ႔လ ု ည္းေခၚတယ္ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ထား ႕႕႕အင္မတန္ေတြ႔ရခဲတဲ့ပုဂၢိဳလ္ႀကီးကြ႕႕အခုဟာက ငါတို႔အင္မတန္ကံထူးလို႔ေတြ႔ရတာကြ ႕႕႕႕သေဘာ ေပါက္တယ္ေနာ္ ႕႕ေအးရိုရိုေသေသဆက္ဆံ ႕႕ မင့္အဖိုးနဲ႔လက္ရည္တူဘဲ ႕႕သခင္ႀကီးကေတာင္နည္းနည္းသာလိမ့္ဦးမယ္ကြ႕႕မင္းဘာသိသလည္း အ လကားေကာင္ ႕႕႕" ပန္းစားဘီလူးကလင္းနို႔စိတ္ေက်နပ္ေအာင္ေျမွာက္ပင့္ေျပာဆိုရင္းယိပုတုန္းႏွင့္လင္းနို႔မင္းကိုမိတ္ဆက္ေပး လိုက္သည္။ " ဟုတ္ကဲ့ပါ သခင္ႀကီးခင္ဗ်ားေတြ႔ရတာဝမ္းသာပါတယ္ခင္ဗ်ား ႕႕သခင္ႀကီးနဲ႔သခင္ႀကီးရဲ႕ညီေျမြဘုရင္ တို႔ ႕႕ညီမေတာ္ေျမြသခင္မႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းေတြကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့အဖိုးေန႔စဥ္ေျပာျပေလ့ရွိတဲ့အိပ္ ယာဝင္ပုံျပင္ေတြေပါ့ခင္ဗ်ား ႕႕႕" ယိပုတုန္းကလည္းအပိုဆာလာေတြထည့္ျပီးေျပာ ရင္းမွ။ လင္းနို႔မင္းကိုရိုရိုေသေသႏႈတ္ဆက္လိုက္ျပီး ေနာက္အမဲဖမ္းရန္ၾကံစည္လိုက္ေတာ့သည္။ထိုသို႔အေကာင္ႀကီးေသာသတၱဝါအားလက္လြတ္ လိုက္ရပါကသူရဲ႕လက္စားေခ်ေရးေတြကေနွာင့္ေနွးသြားနိုင္ေပသည္။ပန္းစားဘီလူး၏ဥပေဒသကိုနည္းနာယူ ျပီးထိုအဖိုး ႀကီးကိုအပိုင္ဖမ္းလိုက္နိုင္လ်ွင္သူ႔အၾကံအစည္ေတြေအာင္ျမင္လာနိုင္ဖြယ္ရာရွိသည္မဟုတ္ပါလား။ ယိပုတုန္းထိသ ု ႔ေ ို တြးသလိုပန္းစားဘီလူးကလည္းေတြးမိထားျပီးျဖစ္ေပသည္။ထို႔ေၾကာင့္သားေကာင္ မ လြတ္ေအာင္နွစ္ေယာက္ညွပ္ဖမ္းရန္အတြက္ယိပုတုန္းကိုလွမ္းေခါ ္လိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေပ၏။ လင္းနိ႔မ ု င္း၏အကူအညီကိုသာရရင္။လင္းနို႔မင္းရဲ႕ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြ၏အကူအညီကိုပါရေပေတာ့မည္ဟု အပ္ခ်မွတ္ခ်တြက္ထားလိုက္ၾကေလသည္။ခက္သည္က။သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အမိဖမ္းေနသည့္သားေကာင္က လည္းသူတ႔ေ ို တြလိုထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာခဲ့ရသည့္လူျဖစ္ေနမွန္းသူတို႔မသိျခင္းပင္။ လင္းနိ႔မ ု င္းကလည္းအၾကံႏွင့္လူသာျဖစ္ေပသည္။သူ႔ဘဝသာယာေနသည့္အခ်ိန္ဆိုလ်ွင္ေတာင္ပိုင္း ခါးကုန္းႀကီး၏မ်က္ႏွာျဖင့္ယိပုတုန္းကိုစကားေျပာခ်င္ေျပာေပလိမ့္မည္။ပန္းစားဘီလူးကဲ့သို႔အဆင့္မ်ိဳးကိုလက္ခံ စကားေျပာမည္မဟုတ္ေပ။သူကလည္းသူ႔ညီေတြညီမေတြအတြက္လက္စားေခ်ရန္ေနာက္ေတာ္ပါးအရန္သားဖြ ားေတြလိုအပ္ေနသည္မဟုတ္ပါလား။မုဆိုးႏွစ္ေယာက္ကတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ဘယ္သူကသားေကာင္။ဘယ္သူကမုဆိုးမွန္းမသိ ဘဲ အမဲလိုက္ေနၾကျခင္းႏွင့္တူလွေပေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္အလာပသာပလစကားေျပာၾကရင္းတစ္ေယာက္အေၾကာင္းကိုတစ္ေယာက္ေခါင္းေနၾကရာမွ။ ကိုယ့္ေပါင္းကိုလွန္ေထာင္းမိၾကာကာအျဖစ္အပ်က္ေတြကေဟာင္းေလာင္းေပၚလာၾကေလေတာ့သည္။ " ဟင္႕႕႕ဒါဆို ကြ်န္ေတာ့္ညီေတြနဲ႔ဦးေလးေတြကိုသတ္သြားတဲ့ အမႊာနွစ္ေကာင္နဲ႔ ႕႕႕ ပန္းစားဘီလူးအငယ္ကိုသတ္သြားတဲ့ေသြးတစက္ေကာင္မကတစ္ဖြဲ႔ထဲေပ့ါ ဟုတ္လား သခင္ႀကီး ႕႕႕ သူတ႔က ို ဘဲ သခင္ႀကီးရဲ႕ညီေတြညီမေတြနဲ႔တပည့္ေတြကိုသတ္သြားတာေပါ့ ဟုတ္လား႕႕ဘုရားဘုရား ဒီေကာင္ေတြက ဒီေလာက္ေတာင္စြမ္းသလားဗ်ာ ႕႕အဲ့ဒါဆို ဘယ္ႏွယ္လုပ္ၾကမလည္းသခင္ႀကီးရဲ႕႕႕" တစ္ေယာက္အေၾကာင္းကိုတစ္ေယာက္ကအစုံအလင္း သိလိုက္ရခ်ိန္တြင္ေတာ့။လင္းနို႔မင္းေရာယိပု တုန္းတိ႔ပ ု ါစိတ္ဓါတ္အႀကီးအက်ယ္က်သြားၾကေလေတာ့သည္။ ေနာက္ခံအင္အားေတာင့္တင္းသည္ထင္၍ပူး ေပါင္းမည္ၾကံကာမွဘယ္သူမွအင္အားမရွိၾကေတာ့။ ေျပးၾကည့္မွသူတ႔သ ို ုံးဦးထဲသာရွိေတာ့သည္မ ဟုတ္ပါလား။ " မင္းထင္ထားတာထက္ဆိုးတာေပါ့ယိပုတုန္းရာအသားညိုစိမ့္စိမ့္နဲ႔စုန္းလိုလိုကေဝလိုလိုေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ပါ ပါေသးတယ္ကြ ႕႕႕မင္းတို႔သူနဲ႔မေတြ႔လ႔အ ို သက္မေသတာဘဲ႕႕ထြီ

210

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ငါ့ညီမဆို အဲ့ေကာင္မေၾကာင့္ေသသြားတာေပါ့႕႕အဲ့ဒီေကာင္မကိုမဲေနေတာ့ ေသြးတစက္က ဝင္သတ္သြား တာဘဲ ႕႕႕ငါ့ညီေရာ ႕႕ငါ့ေယာက္ဖေရာ ႕႕ငါ့ညီမေကာသူတို႔ ဘာျဖစ္လ႔ေ ို သသြားရတယ္ ဆိုတာေတာင္သိလိုက္ၾကမွာမဟုတ္ဘူးေတာက္ ႕႕႕ငါေျပာရင္းနဲ႔ အသားေတာင္ တုန္တယ္ ႕႕႕ ဟုန္ကြ်မ့္ေျပာပုံအရဆို ႕႕ဒီေကာင္ေတြအေဖက အေတာ္စြမ္းတယ္ဆိုဘဲ ႕႕႕ဒါေတာင္သူတ႔အ ို ေဖဆို တဲ့အေကာင္မပါေသးလို႔ဘဲ ႕႕႕ပါလာရင္ငါလည္းေျပးလို႔လြတ္မယ္မထင္ဘူး ႕႕႕ဝူကုဖုန္းကိုေတာင္ သတ္ လာၾကတဲ့ေကာင္ေတြဘဲကြာ ႕႕႕အမွန္ကငါတို႔ေပါ့ဆသြားတာလည္းပါတယ္ကြ ႕႕႕ ငါအခုမြန္ဂိုကိုသြားမလုိ႔ ႕႕ဟုိမွာငါ့သူငယ္ခ်င္း ေသြးယကၡဟူးေပါက္ရွိတယ္ ႕႕ဒီေကာင့္ကိုအကူအညီ သြားေတာင္းရေတာ့မွာေပါ့ကြာ ႕႕႕မင္းတို႔ႏွစ္ေကာင္ပါ ငါနဲ႔တစ္ခါတည္းလိုက္ၾကေပေတာ့ ႕႕႕႕ ရန္သူကအင္အားသာေနတဲ့အခ်ိန္တို႔ဘက္ကစီးလုံးေနမွျဖစ္မယ္ေဟ့ ႕႕႕သေဘာေပါက္ၾကသလား ငါေျပာတာကို ႕႕႕" " ဟုတ္ကဲ့ ပါသခင္ႀကီး ႕႕႕တစ္ေယာက္ထဲတိုက္လို႔ေတာ့ဘယ္လိုမွမနိုင္နိုင္တာေသခ်ာေနမွေတာ့အ တူပူေပါင္းရေတာ့မွာေပါ့ခင္ဗ်ာ ႕႕႕ေဟ့ေကာင္ယိပုတုန္းသခင္ႀကီးေျပာတာၾကားသလား ႕႕႕" " ၾကားပါတယ္ဗ်ာ ႕႕ ျငင္းစရာမွမရွိတာဘဲ႕႕သခင္ႀကီးေနာက္ကိုဘဲလိုက္ရေတာ့မွာေပါ့ဗ်ာ ႕႕႕" " ေအးလကြာ ႕႕႕ဒါဆိုလည္းတို႔အတူသြားၾက တာေပါ့ ႕႕" ထိ႔ေ ု နာက္တြင္ေတာ့လင္းနို႔မင္းနဲ႔အေပါင္းပါႏွစ္ဦးမွာမြန္ဂိုျပည္နယ္ထဲသို႔ဝင္ေရာက္ရန္အတြက္ျမင္းလွည္း တစ္စီးငွားရမ္းလိုက္ၾကျပီးခ်န္စုကိုဦးတည္၍ထြက္သြားလိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ အမဲဖမ္းရန္ျပင္ေနၾကေသာမုဆိုးေတြကတကယ္ တန္းေတာ့သားေကာင္ေတြျဖစ္ေနၾကသည္ကိုး။ ဟူးေပါက္ကူညီလည္းအမႊာေတြအဖြ႔က ဲ ိုလက္စား ေခ်နိုင္မေခ်နိုင္ကမေသခ်ာ။ေသခ်ာသည္ကေတာ့မြန္ဂို မေရာက္ခင္သုချမိဳ႕ေတာ္မွာပင္ဟူးေပါက္ႏွင့္ေတြ႔ျပီး။ဝူတုရန္ဆိုသည့္သေဘာက္မသား၏ခိုင္းဖတ္ဘဝကို ေရာက္သြားၾကမွာကေတာ့ေသခ်ာသည္။ဝူတုရန္ဆိုသည့္ေကာင္ကမွလင္းနို႔မင္းတိ႔လ ု ိုသား ေကာင္ေတြကိုကြ်မ္းက်င္ပိုင္နိုင္စြာျဖင့္ဖမ္းယူနိုင္သည့္ျပိဳင္ဘက္ကင္းမုဆိုးႀကီးသာျဖစ္ေပေတာ့သည္။ …………………………………… လင္းနိ႔မ ု င္းတိ႔သ ု ုံးေယာက္မွာသုချမိဳ႕ေတာ္ကိုပင္ ေရာက္မည္မထင္ေပ။ဝူတုရန္ကခ်န္စုနယ္ထဲကိုဆင္း လာဖိ႔္ျု ပင္ေနျပီျဖစ္ေလသည္။ဝူတုရန္ကိုခ်န္စုနယ္ကိုအျမန္ဆုံးဆင္းလာေစ မည့္စကားကိုသူ၏ေယာကၡထီးႀကီးကခိုလႊတ္ျပီးအမွာ ပါးလိုက္ေလသည္။ဤသည္ကား။ လြီသခင္ႀကီးေျပာၾကားလိုက္သည့္အေခါင္းဖုံးအတြင္းကသိုင္းက်မ္းဆိုသည့္အေၾကာင္းအရာပင္ျဖစ္ေပ၏။ ဝူတုရန္သည္သံေလွာင္အိမ္အတြင္း၌ပိတ္ေလွာင္ထားသည့္ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ကေလးေတြထဲမွလက္ေရြးစင္ ကေလးသုံးေယာက္ကိုေရြးထုတ္လိုက္သည္။ထို႔ေနာက္ထိုကေလးေတြ၏လည္ပင္းတြင္ေခြး လည္ပတ္ႀကိဳးႏွင့္တူသည့္သံကြင္းေတြတတ္ဆင္ေပးလိုက္ျပီးေနာက္။သံၾကိဳးျဖင့္ ဆိုင္းကာစူးစူး၏လက္ထဲ သိ႔ထ ု ည့္ေပးလိုက္ေလ၏။ " ဟားဟားဟား ႕႕႕ဒါက ငါ့ရဲ႕ဧကရီသခင္မေလးအတြက္ ခ်စ္သက္လက္ေဆာင္ဘဲေဟ့ ႕႕႕ သေဘာက်တယ္မဟုတ္လား ႕႕႕ဒီေခြးသုံးေကာင္ကလူသတ္ဖို႔ကလြျဲ ပီးဘာမွမသိေတာ့ဘူး ႕႕အခ်စ္ဆုံး ခိုင္းခ်င္သလိုသာခိုင္းေပေတာ့ ႕႕႕ ဒီေခြးသုံးေကာင္ကပထမဆုံးေလ့က်င့္ေပးထားတဲ့ အဖြ႔ထ ဲ ဲမွာအေတာ္ဆုံးေကာင္ေတြဘဲ ႕႕႕ကေလးတစ္ငါ့ဆယ္ႏွစ္ရာေလာက္မွ ဒီေကာင္ေတြ ဆယ့္သုံးေကာင္ဘဲက်န္ေတာ့တာအခ်စ္ဆုံးရဲ႕ ႕႕႕ဟား ဟားဟား႕႕႕႕ ေနာက္ဆို အေမွာင္ျမိဳ႕ ေတာ္ကငရဲသားဆယ့္သုံးပါးဆိုတဲ့အသံၾကားတာနဲ႔ေျပးစရာေျမမရွိေအာင္ကိုဖိန္႔ဖိန္႔ တုန္ေၾကာက္ေနေစရမယ္ ႕႕႕႕ဒါကေမာင္ေတာ္တို႔ကိုပိုက္ဆံရွာေပးမယ့္ေရႊတြင္း

211

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေငြတြင္းဘဲ အခ်စ္ဆုံးႀကီးရဲ႕ ႕႕႕ေဟာဒီမွာၾကည့္ ႕႕႕" "ဖ်န္း ႕႕ဖ်န္း ႕႕ဖ်န္း ႕႕" ဝူတုရန္သည္ကေလးတစ္ဦး၏ပါးကိုစိမ္ေျပနေျပရိုက္ျပီးေနာက္ထိုကေလးသုံးေကာင္အား။သူတို႔အတူ လိုက္လာသည့္မြန္ဂိုစစ္သူႀကီးကိုသတ္ရန္အမိန္႔ေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟဲ့ေခြးေတြ ႕႕႕ဟိုေကာင့္ကိုသတ္လိုက္ ႕႕႕" " ဘု႕႕ဘုရင္ခံႀကီး ကြ်န္ေတာ္ ႕႕႕ယား႕႕က်ား႕႕" မြန္ဂိုစစ္သူႀကီးမွာေျပာလက္စစကားကိုအျမန္ရပ္လိုက္ျပီးသံၾကိဳးတန္းလန္းျဖင့္ခုန္ဝင္လာေသာကေလး သုံးေယာက္ကိုဓါးထုတ္ကာရင္ဆိုင္လိုက္ရေလေတာ့သည္။လူသတ္သမားစစ္စစ္ဆိုသည္မွာ။ဤသို႔ဦးေနွာက္ မရွိသူေသကိုေသသတ္ရဲသည့္လူမ်ိဳးကိုေခါ ္ျခင္းသာျဖစ္ေပမည္။ဓါးမပါ၊တုတ္မပါလက္ခ်ည္းဗလာျဖင့္ခုန္ ဝင္သြားသည့္ကေလးသုံးေကာင္မွာမြန္ဂိုႀကီး၏ဓါးခ်က္ကိုမေရွာင္တိမ္းဘဲ။လည္ပင္းမွသံၾကိဳးရွည္ၾကီးကို ကိုင္ကာမြန္ဂိုစစ္သူႀကီး၏ဦးေခါင္းကိုဓါးခ်က္ႏွင့္ယွဥ္၍ရိုက္ခလ ြဲ ိုက္ေလေတာ့သည္။ မြန္ဂိုစစ္သူၾကီးမွာလူကိုခုတ္ခ်လိုက္ေသာဓါးကိုအျမန္ရုတ္သိမ္းလိုက္ရျပီးသံႀကိဳးသုံးေခ်ာင္းကိုရိုက္ထုတ္ လိုက္ရသည္။ " ရႊမ္း ႕႕ရႊမ္း႕႕ရႊမ္း ႕႕" " ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕ဝွီး႕႕႕" " ထန္း႕႕ထန္း ႕႕ခြ်င္ ႕႕" ကေလးတစ္ေယာက္ကမြန္ဂိုစစ္သူႀကီးထံကိုသံ ႀကိဳးကိုရမ္းရင္းအတင္းတိုးဝင္သြားျပန္သည္။ မြန္ဂိုစစ္သူႀကီးကထိုကေလးကိုဓါးျဖင့္လွမ္းထိုး လိုက္၏။ေကာင္ကေလးကမေရွာင္ဘဲ ဓါးတည့္တည့္ကို ေသခ်ာတိုးဝင္ျပီးေခါင္းကိုသံႀကိဳးႏွင့္ရိုက္ခ်ျပန္သည္။ထိုကေလးႏွင့္တဆက္တည္းမွာဘဲ။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကမြန္ဂိုစစ္သူႀကီး၏ဓါးကိုင္လက္ပုခုံးရိုးသံၾကိဳးျဖင့္ခုန္၍ရိုက္ခ်လိုက္ေလသည္။ မြန္ဂိုစစ္သူႀကီးကေနာက္ကိုခုန္ဆုတ္လိုက္ျပီးေရွ႕ကသံႀကိဳးကိုေရွာင္သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္ဓါးကိုစက္ဝိုင္းသဖြယ္ေဝွ႔ရမ္းျပီးနေဘးကသံႀကိဳးကိုရိုက္ထုတ္လိုက္သည္။ မြန္ဂိုစစ္သူႀကီးကတဆက္တည္းခုခံကာမႈျပဳကာေနာက္သို႔အဆုတ္တြင္။အေစာကကေလးႏွစ္ဦးက လည္းမြန္ဂိုစစ္သူႀကီးေရွာင္တိမ္းရာေနာက္ကိုဇြတ္တိုး၍လိုက္သြားၾကျပန္သည္။ မြန္ဂိုစစ္သူႀကီးကထိုကေလးႏွစ္ေယာက္ကိုဓါးျဖင့္ျပန္ခုတ္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္။ေနာက္၌ခ်န္ေန ေသာကေလးကမြန္ဂိုစစ္သူႀကီးခါးက္ိုက်ားဆြဲသလိုခုန္ဝင္ျပီးဆြဲလိုက္ေတာ့သည္။ ေနာက္သို႔ခုန္ဆုတ္သည့္ေျခေထာက္ေျမႀကီးႏွင့္မထိခင္မွာပင္။မြန္ဂိုစစ္သူႀကီး၏ခါးကိုကေလးတစ္ ေကာင္ကအေသခံၿပီးဝင္ဆက ြဲ ာဂူက်မ္းျပင္ေပၚကိုလူးလွိမ့္လဲခ်သြားေလေတာ့သည္။ " ဝွီး ႕႕ဝုန္း႕႕ဘုန္း ႕႕႕" " ခ်လြင္ ႕႕" "အား ႕႕အား ႕႕အီး ႕႕အီး႕႕" မြန္ဂိုစစ္သူႀကီးမွာလူးလိမ့္ပါသြားသည္ႏွင့္ဓါးကိုေတာင္ကိုင္နိုင္စြမ္းမရွိေတာ့အားေလ်ာ့သြားျပီး။ ဓါးကလြတ္က်သြားေလသည္။ထို႔ေနာက္တြင္နာ က်င္ညီးညဴသံကအဆက္မျပတ္ထြက္ေပၚလာသည္။ ခါးကိုဝင္ဆ၍ ြဲ လံုးသြားသည့္ေကာင္ကေလး၏လက္တစ္ဖက္က။မြန္ဂိုစစ္သူၾကီး၏ေက်ာရိုးနားတြင္ရွိသည့္အာရံု ေၾကာမထဲကိုလက္သုံးေခ်ာင္းစူးႏွစ္ဝင္ေအာင္ထိုးကုပ္ထားသလို။ေနာက္လက္တစ္ဖက္ကမြန္ဂိုစစ္သူႀကီး၏ နံရိုးႏွစ္ေခ်ာင္းကိုကုပ္ဆထ ြဲ ားေလသည္။ထို႔ျပင္ထိုကေလးကမြန္ဂိုစစ္သူႀကီးရဲ႕လက္ေမာင္း တစ္ဖက္ကိုေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ထြက္က်လာသည္အထိကိုက္ခဲထားေပေသးသည္။

212

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဆန္႔ငန္ဆန္႔ငန္ယက္ကန္ယက္ကန္ျဖစ္ေနေသာမြန္ဂိုစစ္သူႀကီးကိုက်န္ကေလးႏွစ္ေကာင္ကသံႀကိဳး ႏွင့္ရိုက္ကာဇီဝိန္ခ်ဳပ္ေပးမည္အလုပ္တြင္။ဝူတုရန္ထံမွအမိန္႔ေပးသံထြက္လာေလေတာ့၏။ " မသတ္နဲ႔ ႕႕" သံႀကိဳးကိုကိုင္ေျမွာက္ထားသည့္ကေလးႏွစ္ေကာင္ကဝူတုရန္အမိန္႔ေၾကာင့္ရပ္လိုက္ေသာ္လည္း။ဖက္လုံး ေနသည့္ေကာင္ေလးကမလႊတ္ေသးေပ။ဝူတုရန္ထိုကေလးကိုၾကည့္၍ျပံဳးလိုက္ျပီးေနာက္ သူ႔ခ်စ္ဇနီးကိုဂုဏ္ယူစြာျဖင့္ရွင္းျပလိုက္ျပန္သည္။ " ေတြ႔လားအခ်စ္ဆုံးႀကီးရဲ႕ ႕႕႕ရပ္လိုက္လို႔မေျပာေတာ့ဟိုေခြးကမလႊတ္ဘူး ႕႕႕မသတ္နဲ႔လို႔အမိန္႔ေပး လိုက္တဲ့အထဲမွာ သူမပါမွန္းသူသိတယ္ေလ ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕ေဟ့ေခြးေတြ အဲဒီေကာင္ကို ႏွိပ္စက္ျပလိုက္စမ္း မင္းတို႕သခင္မႀကီးကၾကည့္ခ်င္ လို႔တ့ဲ ႕႕႕မေသမရွင္လုပ္ ႕႕တစ္ခါတည္းမေသေစနဲ႔ ႕႕" ဝူတုရန္၏အမိန္႔ေပးသံဆုံးသည္ႏွင့္ကေလးႏွစ္ေယာက္ကမြန္ဂိုစစ္သူႀကီးရဲ႕ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကိုသံႀကိဳး ေတြျဖင့္တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းရိုက္ခ်လိုက္ၾကေလသည္။အရိုးႀကိဳးသံ။နာက်င္စြေအာ္သည့္အသံတို႔ကလႈိင္ဂူ ထဲတြင္ပဲ့တင္ထပ္သြားေလသည္။ပြက္ပြက္ထြက္ေနေသာေသြးေတြ။ညက္ညက္ေၾက သြားသည့္အရိုးစကေတြက။ဖြာကနဲလြင့္ထြက္လာသည့္အသားစမ်ားႏွင့္အတူ ကပ္၍ပါလာသည္။ ကေလးႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ရိုက္သံနွက္သံမွာရပ္သြား ျပီျဖစ္၏။မေသမရွင္မွတကယ့္ကိုမေသမရွင္ပင္။ အသဲခိုက္ေအာင္နာက်င္သည့္အနာတစ္ခုကို။ထပ္ ဖန္တလဲလဲနာက်င္လာေအာင္ရိုက္ေနမွေတာ့အသက္ မထြက္ရံုတမည္သာရွိေပေတာ့၏။ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကေတာ့ရစရာမရွိေအာင္ကိုရုပ္ပ်က္ ဆင္းပ်က္ျဖစ္သြားေလျပီ။ေျခတစ္ေခ်ာင္းမွာေပါင္းရင္း ကေနစျပီးဖြာရာက်ဲျပီးေနာက္ျပန္လယ္၍ပင္သြားေလသည္။တစ္ေခ်ာင္းကေတာ့ျပတ္ထြက္သြားျပီျဖစ္၏။ " အင္း ႕႕အင္း ႕႕ အင္း ႕႕႕အ ႕႕အား" ႏွိပ္စက္မႈသည္ျပီးဆုံးသြားျပီေလာ။မျပီးဆုံးေသးေပ။အခုမွစမည့္ပံုရွိေပသည္။ေလသံေလးမ်ွတိုးတိတ္စြာညီးညဴ ေနသည့္မြန္ဂိုစစ္သူႀကီး၏ေခါင္းကသံခေမာက္ကိုကေလးတစ္ဦးကဆြ၍ ဲ ခြ်တ္ေနသည္။ ဒုတိယကေလးကလြတ္က်သြားသည့္ဓါးကို ေကာက္ယူ၍လာျပန္၏။ ပထမဆုံးဝင္ လုံးသည့္ကေလးကမြန္ဂိုႀကီးရဲ႕ေက်ာရိုးမကိလ ု က္ႏွင့္ထိုးနိႈက္ထားဆဲ။ဗိုက္ေပၚခြထိုင္ ကာလက္ကိုကိုက္ခဲထားဆဲပင္။တတိယကေလးကဦးထုတ္ကိုခြ်တ္၍လႊင့္ျပစ္ လိုက္သည့္အခါမွလက္ေမာင္းကိုငုံခဲေနေသာကေလး သည္။သူ႔ရ႕ဲ ေခါင္းကိုအားရပါးရလႈပ္ခါရမ္းလိုက္ျပီးမွ ဗိုက္ေပၚတက္ဖိထားရာမွထသြားေလသည္။ထို႔ေနာက္ပါးစပ္ထဲတြင္ပါလာသည့္မြန္ဂိုစစ္သူ ႀကီး၏လက္ေမာင္းသားႏွင့္အက်ီ ၤစကိုေထြးထုတ္ လိုက္ေတာ့သည္။ " ထြီ ႕႕႕" " ဘုတ္ ႕႕႕" " အင္း ႕႕အင္း႕႕အား ႕႕အီး ႕႕႕" " ေဖ်ာင္း ႕႕ဂြ်တ္ ႕႕႕" ပါးစပ္တစ္ခုလုံးႏွင့္ရင္ဘတ္တစ္ခုလုံးေသြးခ်င္းရဲသြားေအာင္ကိုက္ဖဲ့လိုက္ရသည္ကိုမွအားရဟန္မတူ ေသာေကာင္ေလးကမြန္ဂိုစစ္သူႀကီး၏အသားပဲ့ေနသည့္လက္ေမာင္းကိုနင္း၍ခ်ိဳးခ်လိုက္ျပန္သည္။ စစ္သူႀကီးမွာနာက်င္လြန္း၍ညိီးညဴသံပင္ထြက္မလာနိုင္ေတာ့။ဓါးကိုကိုင္လာသည့္ဒုတိယေကာင္ေလးကမြန္ဂို စစ္သူႀကီး၏မ်က္ႏွာကိုဝႈက္ျပီးဓါးျဖင့္ဆျြဲ ခစ္ေပးလိုက္ရာ။ဦးထုပ္ကိုဆခ ြဲ ြ်တ္ေသာေကာင္ကေလးကစစ္သူ ႀကီး၏ဖြတ္မွိီးက်စ္ထားေသာဆံပင္ကိုလက္တြင္တစ္ပတ္ရစ္ပတ္လိုက္ျပီးေနာက္။

213

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေဆာင္၍ ့ ဆြခ ဲ ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ျဗဳတ္ ႕႕ျဗိ ႕႕႕" " အူး ႕႕အူး ႕႕အင္း ႕႕အင္း ႕႕" ေသြးရဲသြားေသာဦးျပီးကတုံးအတူ။ေခါင္းအေရခြံကလည္ဂုတ္နားတြင္ဘတ္လတ္ႀကီးလန္၍က်လာ၏။ " အို ႕႕အေမ့ ႕႕" ေၾကာက္လန္႔၍လႊတ္ကနဲေအာ္လိုက္သည့္သူက။လူသတ္။ဓါးျမတုိက္ျပီးရက္စက္ခဲ့ပါသည္ဆုိသည့္ ဝူတုရန္၏ဧကရီစူးစူးပင္။ကေလးသုံးေယာက္၏ရက္စက္မႈကိုမၾကည့္ရဲေတာ့ေအာင္ထိပ္လန္႔သြားျပီးပါးစပ္ ကလႊတ္ကနဲအသံထြက္လာကာဝူတုရန္ရဲ႕ရင္ခြင္ထ၌ ဲ သူ႔မ်က္ႏွာကိုကြယ္ဝွက္ထားလိုက္ရေတာ့သည္ဝူတု ရန္တို႔ႏွင့္ပါလာသည့္ဝမ္ဟန္႔မွာလည္းထိုျမင္ ကြင္းကိုမၾကည့္ရဲ၍ ဂူေခါင္မိုးကိုေမာ့၍ၾကည့္ေနသည္။ ထိုျမင္ကင ြ ္းကိုမွိန္ေရယွက္ေရနွင့္ၾကည့္ေနသည့္လူ ေတြကဝူတုရန္။သံတိုင္ေတြၾကားမွာေရာက္ေနသည့္ လူသတ္သမားေပါက္စေတြႏွင့္သူတို႔ကိုေလ့က်င့္ေပးသည့္လူႏွစ္ဦးသာရွိေလ၏။ ထိုကေလးေတြကိုေလ့က်င့္ေပးသည့္လူႏွစ္ဦးကမြန္ဂိုနယ္ကစိတၱလူသတ္ညီေနာင္သာျဖစ္ေပသည္။သံတိုင္ ၾကားကလူသတ္သမားေပါက္စေတြမွာထိုညီအကိုႏွစ္ဦးရဲ႕ပုံစံရိုက္သြင္းမႈေအာက္မွာစိတ္ဓါတ္ေတြပ်က္ျပားျပီး။ လူသတ္ရန္၊ရက္စက္ရန္ကလြျဲ ပီးဘာမွမ သိေတာ့ေပ။ထိုကဲ့သို႔ေၾကာက္စရာေကာင္းေအာင္စိတ္ေဖာက္ ျပန္ေနေသာကေလးေတြကို။ၾကာပြတ္ျဖင့္ရိုက္လိုက္။မီးဖုတ္ထားေသာသံေခ်ာင္းကပ္လိုက္။ဓါးျဖင့္မႊန္း လိုက္စသည္ျဖင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖုံ႔ဖုံ႔ႏွိပ္စက္ကာသိုင္းပညာတတ္ေအာင္သင္ေပးသည့္လူကေခြးသရဲႏွင့္ဝူတုရန္ ျဖစ္ေပသည္။စိတ္ဓါတ္ပ်က္ျပားေအာင္ရိုက္ခ်ိဳးျပီးအေမွာင္မႈိင္းတိုက္သည့္စိတၱဇလူသတ္ညီေနာင္၊ထိုက်ားရိုင္း ေပါက္ေတြကိုဂ်ိဳႏွင့္အေတာင္တပ္သည့္လူကဝူတုရန္ႏွင့္ေခြးသရဲ။ထိုသို႔စိတ္မူမွန္ေသာအရူးေလးေယာက္၏ပုံ သြင္းမႈကိုကေလးဘဝကေနစတင္ျပီးနဖူးေတြ႔ဒူးေတြ႔ၾကံဳရသည့္ေကာင္ကေလးေတြမွအရက္စက္ဆုံးႏွင့္ ေၾကာက္စရာအဆုံးလူသတ္သမားေတြျဖစ္မလာခဲ့ရင္။ေဟာဒီကမာၻေလာကႀကီးေအာက္တြင္ဘယ္သူ ကမ်ားအရက္စက္ဆုံးအယုတ္မာဆုံးလူသတ္သမားျဖစ္လာၾကမည္နည္း။ဝူတုရန္ကသူရဲ႕လူသတ္သမားေလးမ ်ားစိတ္တိုင္းၾကညွင္းဆဲေနသည္ကိုအားရေအာင္ၾကည့္ျပီးေနာက္။ " ကိုင္းေတာ္ၾကေတာ့ေဟ့ ႕႕႕ အဲ့ဒီေကာင္ကိုေရထဲသာျပစ္ခ်လိုက္ၾကေတာ့ ႕႕႕ ငါ့ရဲ႕ငါးေတြက အစာေတာင္းေနၾကျပီ ႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕ကဲ မိန္းမ အခ်စ္ဆုံးႀကီး ႕႕႕ေမာင္ေတာ္ရဲ႕ လက္ေဆာင္ကိုႏွစ္သက္တယ္မဟုတ္လား ႕႕႕မြန္ဂိုစစ္သူႀကီးလိုထိပ္တန္းသိုင္းမားကိုခဏေလးနဲ႔သတ္လ႔ရ ို တာေတြ႔တယ္မဟုတ္လား ႕႕႕႕ငါ့မိန္းမခိုင္းခ်င္ရာခိုင္းေပေတာ့ဗ်ာ ႕႕ဘယ္ေကာင္ကမွ ဒီလိုဆယ္ေက်ာ္ဆယ့္ႏွစ္ ႏွစ္ဆယ့္သုံးႏွစ္ေလးေတြကလူသတ္သမားျဖစ္မယ္လို႔ထင္မွာမဟုတ္ဘူးသိသလားအခ်စ္ဆုံးႀကီးရဲ႕ ႕႕႕ အခုအခ်ိန္ကဒင္းတို႔လူသတ္ခိုင္းျပီး ေငြရွာဘို႔အေကာင္းဆုံးအခ်ိန္ဘဲ ႕႕သိုင္းပညာကိုမိုးပ်ံေအာင္ေတာ္ ေနပါေစ ႕႕႕႕ကေလးလူသတ္သမားေတြကသူတို႔အနားကိုအ လြယ္တကူကပ္ျပီးေနာက္ေက်ာကိုဓါးနဲ႔ထိုး သြားမွာဘဲေဟးေဟးေဟး ေသၾကေပါ့ကြာ ႕႕႕ဟိုရွင္းရန္ဆိုတဲ့ေခြးအိုႀကီးနဲ႔စုလင္းဆိုတဲ့ေခြးအို မၾကီးဆီကိုလည္းဒီေကာင္ေလးေတြလက္ေဆာင္ပို႔ေပးရအုန္းမယ္ ႕႕႕အသားလြတ္ဘဝင္ျမင့္ေအာက္ေျခ လြတ္ေနတဲ့ဟာေတြဆီကို ငါ့ေကာင္ေလးေတြက ႕႕႕မေရာင္မလည္နဲ႔အသာကပ္ျပီးသတ္သြားရံုဘဲမ ပိုင္ဘူးလား အခ်စ္ဆုံးႀကီးရာ ဟားဟားဟား ႕႕႕႕ၿပီးေတာ့ ဝမ္ဟန္႔ ႕႕႕ခင္ဗ်ားသိပ္ေတာ္တယ္ဗ်ာ ဒီလူသတ္သမားေတြေမြးတဲ႒ ့ ာနေအာက္မွာေရတံခါးတစ္ခုတပ္ထားတာ သိပ္ေတာ္တယ္ ႕႕႕ က်ဳပ္တ႔က ို က်န္တဲ့ေနရာသုံးခုကိုေသခ်ာေစာင့္ၾကည့္ထားရံုဘဲေပါ့ဗ် ႕႕႕ဒီေနရာကိုေတာ့ဘယ္လိုမွ ရွာမေတြ႔နိုင္ေတာ့ဘူး ႕႕႕ ရွာေတြ႔လ႔ဝ ို င္လာရင္လည္း ေသၾကေပါ့ကြာ ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕

214

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ကဲမိန္းမ မင္းရဲ႕ေခြးေတြကိုေခၚစံအိမ္ကိုျပန္မယ္မနက္ျဖန္ ညေနမွ ခ်န္စုကိုသြားမယ္ ႕႕႕အခ်စ္ဆုံးႀကီး ပါလိုက္ခဲ့ေပါ့ ႕႕႕ဒီေန႔န႔ဲ မနက္ျဖန္မနက္ကို စံအိမ္ေတာ္ကပစၥည္းေတြကို အေမွာင္ျမိဳ႕ေတာ္ထဲ အျပီးေရြ႕ခိုင္းလိုက္ၾကားလားဝမ္ဟန္႔ ႕႕႕ၿပီးရင္မင္းပါတခါတည္းျမိဳ႕ေတာ္ကို ေျပာင္းေနလိုက္ေတာ့ ႕႕႕ငါတို႔ကေတာ့ခ်န္စုကျပန္လာ မွဘဲဒီမွာေနေတာ့မယ္ ကဲသြားစို႔ေဟ့ ေလွေခၚလိုက္ေတာ့ ႕႕႕" " ရႊီ ႕႕႕" ဝမ္ဟန္႔ကလက္ေခါက္မႈတ္လိုက္သည္ႏွင့္ကင္းတဲေပၚမွလူမ်ားကေလွကိုျပင္လိုက္ၾကေတာ့သည္။ ေလွသမားကဆြံအနားမၾကားျဖစ္ေပသည္။ဆြံအနားမၾကားအျဖစ္ေမြးလာသည့္လူေတာ့မဟုတ္ေပ။ဝူ တုရန္တ႔လ ို က္ခ်က္ျဖင့္ကန္းသြားအသြားသည့္လူေတြသာျဖစ္ေပသည္။ထိုလူသိသည္ကေရေအာက္ကတိုင္ ငုတ္ေတြဘယ္ေနရာမွာရွိသည္။ေလွကိုဘယ္အခ်ိန္အတြင္းကမ္းကို ေရာက္ေအာင္ေလွာ္ရမည္သာျဖစ္သည္။ သူတ႔ေ ို လွသမားအဖြ႕ဲ ကေရေအာက္ငုတ္ေတြကို အလြတ္က်က္ထားရသလို။ေလွကိုလည္းသတ္မွတ္ ခ်ိန္အတြင္းေရာက္ေအာင္ေလွာ္ရသည္။ငုတ္ေတြကိုမမွတ္မိပါက။ေလွႏွင့္တိုက္ျပီးေလွ ေမွာက္မည္ သူတ႔က ို ိုငါးကစားမည္။အေသမခံနိုင္ရင္ငုတ္ေတြရွိရာေနရာကိုအလြတ္ရေအာင္က်က္ထားယုံသာျဖစ္ေပသည္။ ေလွဝမ္းကိုေဖာက္ထားျပီးစို႔ရိုက္ထားေသာငုတ္ႏွင့္ကပ္ကာသူတို႔ကိုသံခါးပတ္ႏွင့္ပတ္ထားေသာ ေၾကာင့္သတ္မွတ္ခ်ိန္အတြင္းေလွကိုကမ္းေရာက္ေအာင္ေလွာ္ရေပမည္။မေလွာ္နိုင္ရင္ေလွထဲကိုစိမ့္ဝင္ ေနသည့္ေရေတြေၾကာင့္ေလွျမဳပ္သြားမည္။သူတို႔ကိုငါး ကစားမည္။မေသခ်င္ရင္အေရာက္ေလွာ္ရံုသာျဖစ္၏။ နားကိုကန္းေအာင္လုပ္ထားသလိုလ်ွာကိုျဖတ္ထားျပီးအခုလိုေသမင္းႏႈတ္ခမ္းနားေလ်ွာက္ခိုင္းေနသည့္ဝူတု ရန္ကိုသူတ႔က ို အသက္ခ်င္းမလဲနိုင္ဘူးလားဟုဆိုခဲ့ေသာ္။လဲနိုင္ပါသည္။လဲလည္းလဲခ်င္ၾကပါသည္။ သိ႔ေ ု ပမယ့္မည္သူမွမလုပ္ၾကပါေလ။ B35#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၃၅ ။ဘီ …………………… သိ႔ေ ု ပမယ့္မည္သူမွမလုပ္ၾကပါေလ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။ေလွသမားေတြကလူ သားစင္စစ္ျဖစ္ၾကေသာေၾကာင့္ပင္။ကိုယ့္မိဘႏွင့္ ကိုယ့္သားသမီးေတြ၏ဘဝကိုလူယုတ္မာတစ္ဦးရဲ႕ဘ ဝနဲ႔မလဲနိုင္ၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေပသည္။အသက္ႀကီးရင့္ေနျပီျဖစ္သည့္ကိုယ့္အေမအိုႀကီး ကိုေတာ့ဘယ္သားသမီးကမွ။အသားစားငါးကန္ထဲကိုတြန္းမခ်နိုင္ၾကပါေလ။ထို႔ေၾကာင့္ဝူတုရန္တို႔သြားခ်င္ သည့္ေနရာေရာက္ေအာင္အခ်ိန္မွီေလွာ္ခတ္ေပးရမည္သာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ေလွဝမ္းတြင္စိုက္ထားေသာငုတ္ႏွင့္တက ြဲ ာသံခါးပတ္ပတ္ထားရသည့္လူနံပိန္အဖြဲ႔သည္။ေလွတစ္စင္း တြင္လူႏွစ္ကိုတင္ေဆာင္ကာအားကုန္ေလွာ္ခပ္ေနၾကေလ၏။ေလွကေလးမွာကန္ေရျပင္ထက္၌ေျမြလိမ္ေျမြ ေကာက္ေျပးလႊားေနေလသည္။ေလွကတရိပ္ရိပ္ႏွင့္ ျမန္ဆန္လာေလ၏္ဝူတုရန္သည္ေလွေမွာက္သြားမည္ ကိုတစက္ေလးမွစိုးရိမ္ေနသည့္အသြင္မရွိ။ထိပ္လန္႔ဟန္လည္းမျပေပ။ သူမစိုးရိပ္ပါ။ေလွေပၚတက္ကတည္းကသတိမျပတ္ထားျပီးသားျဖစ္ေလသည္။ေလွတိမ္းေစာင္းသြား သည္ႏွင့္သူကေလွထဲမွခုန္ထြက္ကာေရျပင္ေအာက္တစ္ထြာအကြာတြင္ရွိေနသည့္တိုင္ငုတ္ေတြေပၚမွေျပး လႊားသည္မည္သာျဖစ္ေပသည္။ကန္ေရျပင္တစ္ခုလုံးတြင္စိုက္ထူထားသည့္တိုင္ ငုတ္ေတြကအကုန္လုံးခြ်န္ထားသည္မဟုတ္ပါ။တခ်ို႕ေသာတိုင္ေတြကတုံးတိေတြျဖစ္ေပသည္။ ထိုသ႔ျို ဖစ္ခဲ့ရွိေသာ္ေျပးရလႊားရေအာင္တမင္အကြက္ခ်၍စိုက္ထားျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ေရျပင္အေပၚကေနလက္လက္ႏွင့္ျမင္ေနရသည့္

215

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ၾကည္ျပာေရာင္သလင္းေက်ာက္ေတြထဲမွအေရာင္ကစ ြဲ ြာထြက္ေနသည့္သလင္းေက်ာက္ေတြကသူတို႔၏ အသက္ကယ္ထြက္ေပါက္ေတြပင္။ေတာင္ေပၚကေနၾကည့္ရင္ေတာ့ေရကန္တစ္ခု လုံးစိမ္းျပာေရာင္ေတာက္ေနသည္ကိုသာေတြ႔ရေပမည္ထိုသုိ႔ျဖစ္ရန္အတြက္သလင္းေက်ာက္ေတြအမ်ား ႀကီးသူအသုံးျပဳထားခဲ့ရေလသည္။ကန္ေရျပင္အထက္ေျခာက္ေပခုႏွစ္ပအကြာက ေနေသခ်ာစြာသတိထားၾကည့္မွသာသူ႔ရ႕ဲ အေရာင္ကေ ြဲ နသည့္သလင္းေက်ာက္ေတြကိုေတြ႔ရမည္ျဖစ္ေလ ၏။သို႔ေသာ္လည္းထြက္ ေပါက္ဟုဘယ္သူမွထင္ၾက မည္မဟုတ္သလုိ။သတိလည္းထားမိၾကမည္မဟုတ္ ပါ။ ငုတ္စိုက္ထားေသာေလွဝမ္းထဲစိမ့္ဝင္ေနသည့္ေရႏွင့္အစြယ္တေဖြးေဖြးပါးစပ္တျဖဲျဖဲျဖင့္ေလွေနာက္လိုက္ေ န သည့္အသားစားငါးေတြကိုသာအာရံုေရာက္ေနၾကမည္သာျဖစ္ေပေတာ့သည္။ သုချမိဳ႕ေတာ္၏အေနာက္ဖက္ဆိပ္ကမ္းသို႔ေလွဆိုက္လိုက္သည္ႏွင့္ဝူတုရန္တို႔အဖြ႕ဲ သည္ကမ္းေပၚသို႔ခုန္တက္ လိုက္ၾကသည္။ထို႔ေနာက္ဝူတုရန္ကေလွသမားေတြကိုရပ္ျပီးေစာင့္ၾကည့္ေနေပသည္။ေလွသမားေတြကမ္းကပ္ လိုက္သည္ႏင ွ ့္ဆိုင္းႀကိဳးႀကီးေလးခုက်လာေလ၏္ထိုဆိုင္းႀကိဳးၾကီးေတြႏွင့္အတူလူတစ္ေယာက္ပါလာသည္။ ထိုလူကေလွနံႏွစ္ဖက္တြင္တပ္ဆင္ထားေသာသံကြင္းေတြကိုၾကိဳးျဖင့္ခ်ိပ္ျပီးေလခြ်န္လိုက္သည္ႏွင့္ ကင္းတဲေပၚကလူေတြကစက္သီးကိုဝိုင္း၍တြန္းလွည့္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ ထိုအခါ ေလွငယ္ေလးႏွင့္အတူေလွသမားေရာဆိုင္းႀကိဳးသမားပါကင္းတဲေပၚတေရြ႕ေရြ႕နွင့္ေျမာက္ တက္လာေလသည္။ကင္းတဲအံဝွက္ေပါက္ကေနေလွကေျမာက္တက္ ျပီးဝင္လာေတာ့သည္။ကင္းတဲေစာင့္ေတြက အံဝွက္ တံခါးကိုျပန္ပိတ္ျပီး။ေလွကိုအဖုံးေပၚသို႔ျပန္ခ်လိုက္ ကာေလွသမားကိုသံခါးပတ္ေသာ့ျဖဳတ္ေပးလိုက္ၾကေတာ့သည္။ ကင္းတဲတစ္ခုတြင္လင ူ ါးဆယ္ရွိျပီးေလွေလးစင္းတျပိဳင္နက္ဆိုက္၍ရေပသည္။ထိုကင္းတဲကိုေစာင့္ ေရွာက္ေပးသည့္လူေတြကဝမ္ဟန္႔၏စစ္တပ္တစ္တပ္လုံးပင္။သုချမိဳ႕ေတာ္ကမ္းဘက္ကသာအေစာင့္အ ေရွာက္ထူထူထဲထဲခ်ထားရန္လိုျပီး။အေမွာင္ျမိဳ႕ေတာ္ထဲမွာေတာ့စက္သီးသမားေလာက္သာလိုေပသည္။ထိုျမိဳ႕ ေတာ္ထဲမွာေတာ့သ႔တ ူ ို႔ကဖ ို ်က္လိုဖ်က္ဆီးလုပ္မည့္သူမ်ားမရွိေပ။ဝူတုရန္ကသူ၏ဆိပ္ကန္းႏွင့္ျမိဳ႕ေတာ္လုံျခံဳ ေရးအေနအထားကိုေတြးျပီးျပံဳးလိုက္ေလသည္။ထို႔ေနာက္ စူးစူးကိုေပြ႔ဖက္နမ္းရႈံ႕လိုက္ျပီးအသင့္ေစာင့္ဆိုင္းေန ေသာျမင္းလွည္းေပါ ္တက္လိုက္ေလေတာ့သည္။ျမင္းလွည္းအတြင္း၌ထိုင္လိုက္မိသည္ႏွင့္သူသာ အခုလိုေလာေလာမလုပ္ရဘဲေနာက္တစ္ႏွစ္ေလာက္အခ်ိန္ထပ္ရလိုက္လ်ွင္ထိုထက္ေကာင္းမြန္ေသာအစီအ စဥ္မ်ားထြက္လာနိုင္ျပီး။ေခြးမိသားစုကိုသုချမိဳ႕ေတာ္ကေနထိုင္ျပီးစိမ္ေခၚေနလို႔ရသည္ဟုေတြးမိသြားကာ မ်က္နွာအမူအရာကေၾကာက္စရာေကာင္းေအာင္ခက္ထန္၍သြားျပန္ေတာ့သည္။စူးစူးမွာအနက္ေရာင္ေသြး ေၾကာေတြႏွင့္ျပည့္နွက္ေနေသာလင္ေတာ္ေမာင္၏မ်က္ႏွာအေျပာင္းလဲကိုၾကည့္ျပီးသက္ျပင္းခိုး၍ခ်လိုက္ေလ ေတာ့သည္။လက္စားေခ်လိုသည့္အၾကံအစည္တစ္ခုတည္းႏွင့္အမိဖမ္းျပီးယူထားသည့္လင္ေတာ္ေမာင္ျဖစ္သူမွ ာေၾကာက္စရာေကာင္းလွေသာစိတၱဇေဝဒနာစြက ဲ ပ္ေနသည့္အရူးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနမွန္းသူမရိပ္စားမိခဲ့ သည္မွာၾကာေပျပီ။သိ႔ေ ု သာ္လည္းသူမလိုခ်င္သည့္အရာမရမခ်င္းေတာ့ထိုအရူးကိုပင္လင္လုပ္ေနရေပဦးမည္ ျဖစ္ေပ၏။သူမလိုခ်င္သည့္အရာက။သိုင္းေလာကလည္းမဟုတ္။ဘုရင့္စည္းစိမ္ေတြလည္းမဟုတ္ေပ။က်န္းရွင္း ၏အသက္သာျဖစ္ေလသည္။ဝူတုရန္၏အၾကံေတြႏွင့္က်န္းရွင္းကိုေသခ်ာေပါက္ရကိုရမည္ဟုလည္းစူးစူးတ ထစ္ခ်ယုံၾကည္ထားေလသည္။က်န္းရွင္းဆိုသည့္ေကာင္ကိုဝူတုရန္ဆိုသည့္လူ ယုတ္မာေသခ်ာေပါက္အေကာက္ၾကံမည္နိုင္တဲ့လား။ထိုေမးခြန္းသည္ကစိတ္ဝင္စားဖြယ္ရာပင္ျဖစ္ေပ၏။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့က်န္းရွင္းဆိုသည္မွာ ႕႕႕ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

216

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး 36#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၃၆ ။

ဝူတုရန္လိုမယုတ္မာတတ္ေပမယ့္ကပ္ဖိုးကပ္ဖဲ့ႏွင့္ ညစ္က်ယ္က်ယ္လုပ္တတ္သည့္ေနရာတြင္။က်န္းရွင္း ကဝူတုရန္ထက္ဆယ္ဆမကသာေလသည္။က်န္းရွင္းကိုသတ္ဖို႔ဆိုသည္ကစူးစူးထင္ထားသေလာက္မလြယ္ကူ ေပ။ ဝူတုရန္ေတာ္သည္၊ထက္သည္ ဆိုသည္မွာက်န္းရွင္းအိပ္ေနသေလာက္သာရွိေနေသာ ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ေလ၏။ထို႔အျပင္က်န္းရွင္းထက္အဆမတန္ေၾကာက္စရာေကာင္းသည့္နတ္ပန္းကေလးႏွင့္ ညာဏ္ၾကီးရွင္တုရွင္းတို႔ကလည္းက်န္းရွင္း၏ေနာက္ကြယ္၌ရွိေနေသးသည္။ ဝူတုရန္အေနနဲ႔သိုင္းေလာကကိုေမ့ထားျပီးမြန္ဂိုဘက္လွည့္ကာဘုရင္စည္းစိမ္ကိုလုယူရန္ၾကံရင္ေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ရနိုင္ေလာက္ေပသည္။သိုင္းေလာကတစ္ခုလုံးႏွင့္ရွင္းရန္တို႔မိသားစုကို အနိုင္ယူခ်င္သည့္စိတ္ကူးသည္။ေအာင္ျမင္ဖို႔အခြင့္အေရးအင္မတန္နည္းပါးလွသည့္စိတ္ကူးတစ္ခုသာျဖစ္ေပ ေတာ့သည္။ေမာက္က်င္းသည္သုချမိဳ႕ေတာ္၏ငါးဆင့္ဘုံ ေက်ာင္းထက္ကေနျမိဳ႕ေတာ္အေရွ႕ပိုင္းတစ္ခုလုံးကို ေသခ်ာၾကည့္ကာအလြတ္ရေအာင္က်က္မွတ္ထားလိုက္သည္။ထိုငါးဆင့္ဘုံေက်ာင္းထက္ျမင့္သည့္အေဆာက္ အဦးတစ္ခုေလာက္ရွိရင္ေကာင္းလိမ့္မည္ဟုလည္းေတြးလိုက္မိေလသည္။ သုချမိဳ႕ေတာ္တြင္ငါးဆင့္ဘုံေက်ာင္းကအျမင့္ဆုံးအေဆာက္အဦးတစ္ခုျဖစ္သည့္တိုင္၊ၿမိဳ႕ေတာ္တစ္ခု လုံးကိုေတာ့ေကာင္းစြာျမင္ေတြ႔စြမ္းမရွိေသာေၾကာင့္ပင္။ေမာက္က်င္းမွာျမိဳ႕ေတာ္၏အရွ႕ပိုင္းအေနထားကို အလြတ္မွတ္မိသြားသည္ႏွင့္ဘုံေက်ာင္းေမ်ွာ္စင္ကေနျပန္ဆင္းလာခဲ့လိုက္ေတာ့သည္။ သူဒီျမိဳ႕ကိုေရာက္သည့္ေန႔ကဝူတုရန္သုချမိဳ႕ေတာ္ကထြက္သြားသည့္ေနျဖစ္ေပသည္။ ေမာက္က်င္းသည္ျမိဳ႕ေတာ္အေရွ႕ပိုင္းကလမ္းေတြကိုေက်ညက္ေနစဥ္အတြက္တစ္လမ္းဝင္တစ္လမ္းထြက္ ေလ်ွာက္ပတ္ေနျပန္သည္။ထိုသို႔ေလ်ွာက္သြားေန၍သူ႔ကိုသူလ်ွိဳအျဖစ္ရိပ္မိသြားၾကမည္ကိုလည္းသူမစိုးရိမ္ပါ ေခ်။သုချမိဳ႕ေတာ္တစ္ခုလုံးရွိအိမ္တိုင္းလိုလိုသည္ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္း၊ေလာင္းစကားဝိုင္းႏွင့္စားေသာက္ ဆိုင္လုပ္ငန္းတို႔ ျဖင့္သာအသက္ေမြးေနၾကေသာေၾကာင့္ပင္။သူ႔အားျပည့္တန္ဆာမစိတ္ႀကိဳက္ရွာမေတြ႔ေသာ လူသ႔တ ို ည္းမဟုတ္သင့္ေလ်ာ္ေသာေလာင္းကစားဝိုင္းရွာမေတြ႔သည့္သူဟုသာထင္မွတ္ၾကေလမည္။ ေမာက္က်င္းလိုအရပ္တကာလမ္းတကာဝင္ထြက္သြားလာေနသည့္လူေတြကသုချမိဳ႕ေတာ္တြင္ဒုနဲ႔ေဒးရွိ ေနၾကေသာေၾကာင့္သာျဖစ္ေလ၏။သုချမိဳ႕ေတာ္အဝင္ဂိတ္မ်ားသည္အစစ္အေဆး မ်ားျပားထူထပ္လွျပီးျဖတ္သန္းအလြန္ခဲသည္။ေမာက္ က်င္းေတာင္သုချမိဳ႕ေတာ္ထဲသ႔ျို ဖတ္သန္းျပီးမြန္ဂိုတို႔ ႏွင့္အေရာင္းအဝယ္ျပဳေနၾကျဖစ္သည့္ခ်န္စုနယ္ကကုန္သည္အဖြဲ႔ကိုစည္းဝါးရိုက္ျပီးလိုက္ပါခဲ့၍သာျမိဳ႕အတြင္း သိ႔ေ ု ရွာေရွာရႈရႈေရာက္လာခဲ့ျခင္းပင္။မ်က္ႏွာစိမ္းကုန္သည္အဖြ႔ေ ဲ တြဆိုလ်ွင္ေတာ့သုချမိဳ႕ေတာ္ေစာင့္တပ္၏အ ထပ္ထပ္အခါခါစစ္ေဆးမႈကိုခံရျပီးမြန္ဂိုတို႔နွင့္အေရာင္းအဝယ္ျပဳမည့္ကုန္သည္ႏွင့္လူယုံတစ္ဦးကိုသာျမိဳ႕ထဲအ ဝင္ခံေလသည္။ထိုကုန္သည္ႏွင့္အတူပါလာသည့္ကုန္ပစၥည္းမ်ားကိုဝူတုရန္၏လူေတြကလက္ေျပာင္းယူျပီးမြန္ဂို အထိပို႔ေဆာင္ေပးသည္။ကုန္သည္ႀကီးႏွင့္လူတစ္ဦးမွအပက်န္သည့္လူမ်ားမွာမြန္ဂိုအထိမလိုက္ၾကရသလိုျမိဳ႕ ထဲကိုလည္းအဝင္မခံေပ။ထိုသို႔နွစ္ေပါက္ေအာင္အေရာင္းအဝယ္လုပ္လာသည့္ကုန္သည္အဖြဲ႔ကိုမွစိတ္ခ်ယုံ ၾကည္လာဟန္ျပျပီးလူငါးဦးအထိဝင္ခြင့္ျပဳေပေတာ့သည္။သုံးရက္လ်ွင္ကုန္သည္အဖြဲ႔ႏွစ္ဖြ႔ဲကိုသာျမိဳ႕ထဲကို ျဖတ္သန္းခြင့္ေပးေသာသုချမိဳ႕ေတာ္၏လုံျခံဳေရးအစီအစဥ္ေၾကာင့္။ျမိဳ႕ထဲသ႔မ ို ဝင္ရဘဲ ျမိဳ႕ျပင္၌ယာယီတဲ ထိုးကာေစာင့္ဆိုင္းေနၾကသည့္ကုန္သည္အဖြဲ႔ေတြလည္းမ်ားအျပားရွိၾကသလို။အခုမွစျပီးကုန္သြယ္ သည့္ကုန္သည္၏လူမ်ားကလည္းျမိဳ႕ျပင္၌ယာယီတဲထိုးကာေစာင့္ဆိုင္းေနၾကေလသည္။ထိုအဖြဲ႔ထံသ႔ျို မိဳ႕ ထဲကေၾကးစားမမ်ား၊ေလာင္းကစားသမားမ်ားကေစ်းတန္းေလးဖြင့္ကာဧည့္ခံၾကေသာေၾကာင့္ျမိဳ႕ျပင္သည္

217

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လည္းျမိဳ႕တြင္းႏွင့္မျခားစည္ကားလ်က္ရွိေနေပေတာ့သည္။ေမာက္က်င္းသည္ျမိဳ႕ေတာ္အေရွ႕ပိုင္းတခြင္ညက္ ညက္ေက်ေအာင္ေရွာက္သြားျပီးေနာက္ေလာင္းကစားရံုတစ္ခုထဲဝင္သြားကာလူျမင္ေကာင္းရံုေဆာ့စကားျပီး တည္းခိုခန္းသိ႔ျု ပန္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။တည္းခိုခန္းသို႔ေမာက္က်င္းျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ ေမာက္က်င္းႏွင့္အခန္းခ်င္းကပ္၍တည္းခိုေနသည့္သူမ်ားလည္းျပန္ေရာက္လာၾကေလသည္။ ထိုလူေတြကေမာက္က်င္းကိုျပံဳးျပႏႈတ္မဆက္သလိုေမာက္က်င္းလည္းထိုလူေတြကိုမသိေယာင္ေဆာင္၍သာ ေနလိုက္ေလသည္။ေမာက္က်င္းသည္အိပ္ခန္းတံခါးကိုခ်က္မခ်ဘဲေစ့ ရံုသာေစ့ျပီးကုတင္ေပၚ သိ႔တ ု က္ကာလွည္းေနလိုက္ ေလသည္။မၾကာခင္အခ်ိန္အတြင္သူ႔အခန္းေဘး၌ ကပ္၍တည္ခိုေနသည့္လူသုံးဦးသည့္လူသုံးဦးမွာသူ႔အခန္းထဲသို႔အလ်ွိဳလ်ွိဳဝင္ေရာက္လာၾကေတာ့မည္မွန္း ေမာက္က်င္းေကာင္းစြာသိေနေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ေလ၏။ထမင္းတအိုးက်က္မ်ွအနားယူျပီးသြားေသာ ေမာက္က်င္းသည္။အမွတ္အသားမပါေသာ စကၠဴအ ပိုင္းအစေလးေလးခုကိုညီညာလွိပ္ျပီးအိပ္ခန္းစားပြရ ဲ ွိ ေၾကြပန္းကန္လုံးေလးထဲထည့္ျပီးေနာက္စားပြ၌ ဲ ထိုင္ကာေစာင့္ေနရင္းမွသူမွတ္သားလာခဲ့သည့္သုချမိဳ႕ ေတာ္၏ပုံၾကမ္းကိုေရးခြေ ဲ နေလေတာ့သည္။ေမာက္က်င္းသည္ပုံဆ၍ ြဲ ျပီးသြားသည့္အပုံကိုလိွပ္ သိမ္းလိုက္ေသာအခ်ိန္၌လူတစ္ေယာက္မွာအိပ္ခန္းတံခါးကိုညင္သာစြာတြန္းဖြင့္ျပီးဝင္လာေလသည္။ ထိ႔ေ ု နာက္တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ေမာက္ က်င္းရဲ႕အခန္းထဲသို႔ေရာက္ရွိလာၾကေတာ့၏။သူတို႔ ေလးေယာက္မွာဘာစကားမွမေျပာၾကေပ။သုချမိဳ႕ ေတာ္လိုအရပ္ေဒသ၌နံရံေတြမွာနားရွိေနမည့္အ ေၾကာင္းသူတို႔ေလးေယာက္စလုံးသိေနၾကေသာေၾကာင့္ပင္။ေမာက္က်င္းကသူဆထ ြဲ ားေသာေျမပုံကိုထိုလူသုံး ေယာက္ေရွ႕ခ်ေပးလိုက္သည့္ခါလက္တစ္ဝါးစာေလးသာရွိေသာေမာက္က်င္း၏ေျမပုံကိုလူသုံးေယာက္ကဝိုင္း အုံၾကည့္ၾကေလသည္။ထို႔ေနာက္ေမာက္က်င္းက စကၠဴစကိုဆယ ြဲ ူကာဝါးစားလိုက္ေလေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္ပထမဆုံးဝင္လာသူကလက္တစ္ဝါးစာေလးသာရွိေသာစကၠဴပိုင္းေလးကိုအားလုံး၏အလယ္သို႔ခ်ေပး လိုက္ေလရာ။ေမာက္က်င္းသို႔သုံးဦးမွာေသခ်ာ ၾကည့္ျပီးအလြတ္မွတ္ထားလိုက္ၾကျပန္သည္။ သည့္ေနာက္တြင္ဝင္လာသည့္လူအစဥ္လိုက္အတိုင္းေျမပုံအပိုင္းေလးမ်ားကိုခ်ျပျပီးသူတို႔အားလုံးမွတ္မိသြားျပီ ျဖစ္သည့္စကၠဴစေလးမ်ားအားစရွာမရေအာင္ဝါးစားဖ်က္ဆီးျပစ္လိုက္ၾကေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္ေမာက္က်င္းကမဲလိပ္ထည့္ထားေသာပုဂံလုံးေလးကိုေရွ႕သို႔တိုးေပးလိုက္ေလရာ။ပထမဆုံး ဝင္လာသည့္သူကေမာက္က်င္း၏မဲလိပ္အားလုံးကိုယူ၍လုံးေခ်လိုက္သည္။သူ႔ရ႕ဲ မ်က္နွာေပၚရွိအျပံဳးေတြက ေမာက္က်င္း၏အၾကံအစည္ကိုသိေနသည့္အသြင္ထင္ဟပ္ေနေလသည္။ ဒုတိယတစ္ဦးကစားပြအ ဲ လယ္ရွိေသာထမင္းစားတူခြက္ထဲမွတူေလးေခ်ာင္းကိုနႈိက္ယူလိုက္ျပီးေမာက္ က်င္း၏အေရွ႕တြင္တူအေကာင္းတစ္ေခ်ာင္းကိုခ်ထားလိုက္ျပီး။က်န္သုံးေခ်ာင္းကိုခ်ိဳးလိုက္ကာသူ႔လူႏွစ္ဦး ဆီသ႔တ ို ူက်ိဳးတစ္္ေခ်ာင္းစီျပစ္ေပးျပီးေမာက္က်င္းကိုဦးညႊတ္ႏႈတ္ဆက္ျပီးအခန္းထဲမွထြက္သြားေလသည္။ ပထမလူႏွင့္အတူဒုတိယတစ္ေယာက္ပါလိုက္သြားေလသည္။တတိယလူကေမာက္က်င္း၏လက္ထဲ သိ႔စ ု ကၠဴပိုင္းေလးထည့္လိုက္ျပီးေနာက္အရိုအေသေပးကာထြက္သြားေလေတာ့သည္။ ေမာက္က်င္းမွာထုိလူထည့္ေပးလိုက္ေသာစာကို ဖြင့္၍ဖတ္လိုက္ျပီးေနာက္အံကိုတင္းတင္းက်ိတ္လိုက္ ေလေတာ့သည္။သူတစ္ေနကုန္လွည့္ပတ္သြားလာၿပီးရသမ်ွသတင္းအကုန္နားေထာင္စုံစမ္းခဲ့သည့္တိုင္ျမိဳ႕ အေရွ႕ပိုင္းကလူေတြသည္။ျမိဳ႕အေနာက္ပိုင္းကေရကန္အ ေၾကာင္းကိုတစ္ခြန္းမွမဟၾကေပ။သူအခုမွထိုေရကန္ အေၾကာင္းကိုသိရေပေတာ့သည္။သူ႔လူေတြကသူ႔ကိုမနက္ျဖန္သုချမိဳ႕ေတာ္ကထြက္သြားခိုင္းေနေလျပီျဖစ္၏။ သူမနက္ျဖန္ျမိဳ႕ေတာ္ကထြက္မသြားခင္ေရကန္ ကိုေတာ့တစ္ခ်က္သြားၾကည့္ထားမွျဖစ္ေပမည္။ ေမာက္က်င္းသည္တူက်ိဳးမ်ားႏွင့္အတူခ်န္ထားခဲ့ေသာလက္စြပ္သုံးကြင္းကိုေကာက္ယူသိမ္းဆီးလိုက္ ျပီးေနာက္။လက္သီးနွစ္လုံးကိုက်စ္က်စ္ပါပါေအာင္ဆုပ္ထားျပီးတည္းခိုေဆာင္အမိုးကိုေမာ့ၾကည့္ကာအံ

218

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

က်ိတ္ထားလိုက္ေလေတာ့သည္။သို႔မွသာသူ႔မ်က္လုံးအိမ္ေတြထဲ၌ရစ္ဝဲေနသည့္ မ်က္ရည္စေတြကပါးျပင္ေပၚသိ႔က ု ်မလာၾကမွာျဖစ္ေပေတာ့သည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္သူ႔ရ႕ဲ လူသုံးဦးက ဝင္ရန္ခက္ခဲလွသည့္ျမိဳ႕တံခါးကိုအထဲကေနအေသခံ၍မပြင့္ပြင္ေအာင္ဖြင့္ေပးၾကေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္းကို ေမာက္က်င္းသိေနေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ေလသည္။မနက္လင္းသည္ႏွင့္ေမာက္က်င္းတစ္ေယာက္ျမိဳ႕ အေနာက္ဘက္သို႔ေရာက္ေနျပီျဖစ္ေပ၏။မေန႔ညက သူ႔အခန္းထဲ၌ေနာက္ဆုံးက်န္ေနခဲ့ေသာလူမွာျမိဳ႕အ ေနာက္ဘက္ရွိဆိပ္ကမ္းကင္းတဲနားတြင္အေစာင့္စစ္သားႏွစ္ဦးႏွင့္စကားေျပာဆို၍ေနသည္ကိုေမာက္က်င္း ေတြ႔လိုက္ရေလသည္။မေန႔ကတစ္ရက္တာအခ်ိန္ေလးအတြင္းတြင္စစ္သားေတြႏွင့္မည္သုိ႔အဖြဲ႔က်သြားေအာင္ ေပါင္းသင္းလိုက္သည္ကိုေမာက္က်င္းမသိလိုက္ရေပမယ့္။သူဆိုရင္လည္းထိုစစ္သားေတြႏွင့္ရင္းႏွိီးက်ြမ္း ဝင္သြားမည္သာျဖစ္ေပ၏။ေမာက္က်င္းကသူ႔လူကိုမသိမသာေလးေစာင့္ေနစဥ္။ထိုလူကစစ္သားေတြႏွင့္ကင္း တဲေပၚသို႔တက္ သြားျပီျဖစ္ေလသည္။ေမာက္က်င္းကအေၾကာင္းသိပ္ ထူးေတာ့မည္ မထင္ ၍စားပြထ ဲ ိုေလးအားေငြရွင္းေနစဥ္ကင္းတဲဆီမွဆူဆူညံညံအသံထြက္လာေလေတာ့သည္။ ေမာက္က်င္းသည္ကင္းတဲဆီသို႔ေျပးလႊားသြားေန ၾကသည့္လူအုပ္ႀကီးကိုေရွ႕ဆုံးကေနဦးေဆာင္ျပီးအ ျမန္ေျပးသြားေလသည္။ " ေဟ့ ႕႕ေဟ့ ႕႕တစ္ေယာက္မွ အနားမကပ္ၾကနဲ႔ ေခြးမသားေတြ ႕႕႕ " " ရိုက္ ႕႕ရိုက္ ႕႕ရိုက္ၾကစမ္း အနားအကပ္မခံနဲ႔" " ေဖ်ာင္း ႕႕ေဖ်ာင္း ႕႕ေဖ်ာင္း ႕႕" " အား ႕႕အီး ႕႕အိုး ႕႕ေအာင္မေလးဗ် ႕႕ေသပါျပီေတာ့ ႕႕႕အားလားလား ႕႕" ကင္းတဲအတြင္းမွစစ္သားတို႔၏ေအာ္ဟစ္ဟန္႔တားသည့္အသံတို႔ႏွင့္အတူ။ဓါးအိမ္ႏွင့္ရိုက္သည့္အသံ၊ဓါး ေႏွာင့္ျဖင့္ေထာင္းသည့္အသံ၊ဒိုင္းကာျဖင့္ရိုက္ပုတ္ သည့္အသံတို႔ကဆူညံစြာထြက္ေပၚသြားျပန္ေတာ့သည္။ စပ္စုလိုသည့္လူအုပ္ႀကီးကလည္းစစ္သားေတြ၏လက္ခ်က္ေၾကာင့္လူစုကသ ြဲ ြားၾကေလျပီ။ေမာက္က်င္းတစ္ ဦးတည္းသာေသခ်ာမေတြ႔ရသည့္ထူးဆန္းေသာျမင္ကြင္းကိုအေၾကာင္သားေငးေမာရင္းက်န္ေနခဲ့ေလသည္။ ေမာက္က်င္း၏လူကစစ္သားေတြေမာက္က်င္းကိုဝိုင္း၍အမဲဖ်က္ၾကမည္စိုးေသာေၾကာင့္က်ယ္ ေလာင္စြာေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုျပီးဗိုက္ကိုလက္သီးျဖင့္ျပစ္ထိုးထည့္လိုက္သည္။ " မဆိုင္ဘဲဝင္ရႈပ္ခ်င္တဲ့ေခြးေတြေသၾကစမ္း ႕႕ဟိုမေအေပးက ဒါေလာက္ေျပာေနတာကိုေတာင္ရပ္ ၾကည့္ေနတုန္း ႕႕႕ကိုင္းကြာ ႕႕႕႕" " ဝွီး ႕႕ဖုန္း ႕႕" " အင့္ ႕႕႕" ကိုင္းညႊတ္က်လာေသာေမာက္က်င္းကိုသူ႔လူကဖမ္းခ်ဳပ္လိုက္ရင္းမွတီးတိုးေလးေျပာဆိုလိုက္ေလ၏။ " ေသခ်ာၾကည့္ထား ႕႕အသားစားငါးေတြေတြ႔ရလိမ့္မယ္ ႕႕ဆရာ့ကိုျပခ်င္လို႔ လုပ္လိုက္တာဘဲ ႕႕" အသားစားငါးေတြကိုေမာက္က်င္းေသခ်ာျမင္နိုင္ ေစဖို႔အတြက္ေမာက္က်င္းကိုမခ်ီ၍ျပလိုက္ျပီး။စစ္သား ေတြမရိပ္မိေစရန္အတြက္ေမာက္က်င္းကိုကိုင္ေပါက္လြင့္ျပစ္လိုက္ေတာ့သည္။ " ဝွီး ႕႕ဘုန္း ႕႕" " အ ႕႕႕" ေမာက္က်င္း၏လူကေဒါသမေျပေသးေသာဟန္ျဖင့္ေျမႀကီးေပၚမွလူးလိမ့္ကာထေနေသာေမာက္က်င္း ကိုဆဲဆိုကာေျပး၍ကန္လိုက္ျပန္ေလသည္။ " ေခြးမသား ႕႕မင္းကိုပါတစ္ခါတည္း ငါးစာလုပ္ေကြ်းလိုက္ရမလား ႕႕ကိုင္းကြာ ႕႕ကိုင္းကြာ ႕႕"

219

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဖုန္း ႕႕ဖုန္း ႕႕" " ေဟ့ ႕႕႕ ငါ့ေရွ႕ကေန ျမန္ျမန္ထြက္သြားစမ္း ေခြးသူေတာင္းစားေကာင္ ႕႕႕" ေမာက္က်င္း၏လူကေမာက္က်င္းကိုစစ္သားေတြႏွင့္ေဝးရာအရပ္အရပ္ထိလိုက္၍ကန္ထုတ္ျပီးေနာက္စစ္သား ေတြဆီျပန္သြားကာကင္းစခန္း၌စစ္သားေတြႏွင့္ေရာေရာင္ကာက်န္ေနရစ္ခဲ့ေလေတာ့သည္။ ေမာက္က်င္းမွာေၾကာက္လန္႔တုန္လႈပ္စြာျဖင့္အူယားဖားယားထြက္ေျပးသြားေသာေၾကာင့္စစ္သားေတြ က။မေန႔ကမွပူပူေႏြးေႏြးခင္မင္လိုက္ရသည့္မိတ္ေဆြအသစ္၏ဗလႏွင့္ဇကိုၾကည့္ျပီးသေဘာေတြ႔မေနာေခြ႔သြား ကာ။သူတို႔၏မိတ္ေဆြအသစ္ျဖစ္သည့္ ေမာက္က်င္းရဲ႕လူကိုေက်ာ သပ္ရင္သပ္ႏွင့္ခ်ီးမြမ္း ခန္းဖြင့္ေနၾက ေတာ့သည္။သူတ႔ခ ို ်ီးမြမ္းေနသည့္လူက။စစ္သားတစ္ဦးကိုမေတာ္ဆေျခေခ်ာ္ၾကသြားပုံျဖစ္ေအာင္ေရထဲတြန္းခ် လိုက္သည့္လူမွန္းစစ္သားေတြကမသိၾကရွာေပ။ေမာက္က်င္းကလည္းသုချမိဳ႕ေတာ္အေရွ႕ဘက္ ခ်မ္းဆီျပန္ထြက္လာခဲ့သည့္တိုင္သူျမင္လိုက္ရေသာျမင္ကြင္းကိုမ်က္စိထဲမွမထြက္ေတာ့ေပ။ ေဖြးေဖြးလႈပ္ေနသည့္ငါးအုပ္ၾကီးကတစ္ေကာင္ေပၚတစ္ေကာင္တြန္႔တြန႔လ ္ ူးလ်က္လူတစ္ေယာက္ကို တစ္ခဏေလးအတြင္းအရိုးက်သြားေအာင္ကိုက္ဖဲ့စားေသာက္ေနသည့္ျမင္ကြင္းကိုသူ႔တစ္သက္လြယ္လြယ္ ေလးနွင့္ေမ့ဖို႔မျဖစ္နိုင္ေတာ့ေခ်။ေမာက္က်င္းမွာေတြးရင္းေတြးရင္အူေတြအသဲေတြပါက်ိမ္း၍လာေလေတာ့၏။ဒီ ေလာက္က်ယ္ေသာေရကန္ၾကီးထဲတြင္ထိုအသားစားငါးေတြကေထာင္ႏွင့္ေသာင္းႏွင့္ခ်ီ၍ရွိေနမည္မွာဧကန္မုခ် ျဖစ္ေပမည္။သူသုချမိဳ႕ေတာ္ကိုေနာက္တစ္က်ိမ္ျပန္ဝင္လာမည့္အခါတြင္မွာေတာ့ထိုငါးေတြကိုသတ္ဖို႔နည္း လမ္းေကာင္းပါလာနိုင္ေကာင္း၏ဟုေတြးကာ။သုချမိဳ႕ေတာ္၏အထြက္တံခါး၌တန္းစီေနေသာလူအုပ္ႀကီးအ ေနာက္၌ဝင္၍ရပ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ေနမြန္းမတည့္ခင္သူသုချမိဳ႕ေတာ္ကအျမန္ထြက္ ခြာရေပမည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ခ်န္စုနယ္မွာ ေစာင့္ၾကသည့္သူ႔သခင္မႏွစ္ပါးကိုရသမ်ွသတင္းေတြ အကုန္အစင္တင္ျပရမည့္တာဝန္ကသူ႔တြင္ရွိေနေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ေလ၏။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး 37#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။၃၇။ လန္က်ိဳးျမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕အေရွ႕ဘက္အပိုင္းတြင္တည္ ရွိေသာဖိုမဓါးဂိုဏ္းသို႔မဟုတ္နတ္ပန္းကေလး၏ဂိုဏ္း ငါးဂိုဏ္း႒ာနခြျဲ ခံဝင္းအတြင္းတြင္လူစုံတက္စုံေရာက္ရွိေနၾကျပီျဖစ္ေလသည္။ က်န္းတိ႔အ ု ဖြ႔ႏ ဲ ွင့္မေရွးမေနွာင္းတြင္ေမာက္က်င္းပါျပန္ေရာက္လာသည့္အတြက္လူစုံတက္စုံျဖစ္သြားၾက ေပေတာ့၏။ထို႔ထက္ပို၍လူစုံသြားေစသည္က။တုရွင္းၾကိဳတင္ေျပာခဲ့ဘူးသည့္အတိုင္းဘုရင့္တပ္ မေတာ္ကတပ္မႈးႀကီးနွင့္ဘုရင့္ကိုယ္ရံတစ္ဦးသည္တပ္စိပ္နွစ္စိပ္ႏွင့္အတူနတ္ပန္းကေလး၏ဂိုဏ္းကိုဆိုက္ ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ေရာက္ရွိလာၾကျခင္းပင္ျဖစ္ေပေတာ့သည္။နတ္ပန္းကေလး၏ဂိုဏ္းျခံဝင္းအတြင္းတြင္မ်ားျပား လာသည့္လူအင္အားေၾကာင့္ေက်ာခ်စရာေနရာပင္မရွိေတာ့ေအာင္မ်ားျပားသြားေလရာဝူတုရန္ကိုတိုက္ခိုက္ဖို႔ အစီအစဥ္မဆြရ ဲ ေသးခင္မွာပင္။သူတို႔၏လူေတြကိုေနရာတက်ျဖစ္ေအာင္အရင္စီမံခန္႔ခၾြဲ ကေလေတာ့၏။ ထိုေနရာတြင္မိစာၦက်ားဂိုဏ္းႏွင့္ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္း၏ ျခားနားခ်က္ကအရွင္းသားေပါ ္လြင္လာေပေတာ့ သည္။ နတ္ပန္းကေလးတို႔ထံတြင္အေတြ႔အႀကံဳရင့္က်က္ျပီးစနစ္တက်စီမံတတ္သည့္ေခါင္းေဆာင္ေတြမ်ားသလုိအမိန္႔ တစ္ခုကိုအတိအက်နာခံတတ္ငယ္သားေတြႏွင့္ျပည့္ႏွက္ေနျခင္းသာျဖစ္ေလေတာ့၏။ ထိုလူေတြကအဓိကျပႆနာျဖစ္လာမည့္ေက်ာခင္းစရာေနရာနွင့္ရိကၡာတို႔အျပင္ေန႔စဥ္ျပဳလုပ္ၾကသည့္အ ညစ္အေၾကးကိစၥကိုအရင္ဆုံးဦးစားေပကာအလ်င္အျမန္ေဆာင္ရြက္ၾကေလေတာ့သည္။

220

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သိုင္းေလ့က်င့္ကြင္းတြင္ယာယီတဲထိုးေနသည့္အ ဖြ႔။ဲ ယာယီအိမ္သာမ်ားတည္ေဆာက္ေနသည့္အဖြဲ႔ႏွင့္ ရိကၡာယာရွင္အတြက္လူဦးေရကိုတြက္ကာအခ်ိဳးအစားခြျဲ ခားတြက္ေနသည့္အဖြဲ႔အျပင္။အပရိကေရာဂါမ်ားက အေႏွာက္အယွက္မေပးရေအာင္ေဆးဝါးႀကိဳခ်က္ေန ၾကသည့္နတ္ပန္းကေလးေခါင္းေဆာင္ေသာေဆးအဖြဲ႔ ပင္ျဖစ္ေလသည္။သံစည္ပိုင္းႀကီးေလးလုံးႏွင့္အျပည္ႀကိဳခ်က္ထားသည့္နတ္ပန္းကေလး၏ေဆးျပဳတ္အိုး သည္ဂဏ ို ္းဝင္းအတြင္းရွိလူမ်ားအားလုံးေသာက္သုံးၾကသည့္ေရခ်ိဳသာျဖစ္ေပေတာ့သည္။ မိစာၦက်ားဂိုဏ္းကေတာ့ဝူဖန္းျပန္ေရာက္လာ၍အနည္းငယ္မ်ွအစဥ္ေျပသြားသည္မွလ၍ ြဲ ထုံးစံအတိုင္း ေနရာ၊ရိကၡာႏွင့္အညစ္အေၾကးအတြက္ေန႔စဥ္ နဲ႔အမ်ွ ေခါင္းခဲေနရဆဲပင္ျဖစ္သည္။ နတ္ပန္းကေလးတို႔အဖြ႔က ဲ ေတာ့ထိုျပႆနာေတြအတြက္တစ္ရက္တည္းသာေခါင္းရႈပ္ခံျပီးလူအားလုံးတက္ညီ လက္ညီႏွင့္တစ္ရက္တည္းအပင္ပမ္းခံလိုက္ၾကျခင္းပင္။အိပ္စရာအေဆာင္၊မ်ွတသည့္ခတ ြဲ မ္း၊မ်ားျပားေသာ လူဦးေရႏွင့္သင့္ေလ်ာ္သည့္အညစ္အေၾကးစြန္႔ရာေဒသတို႔အျပင္အဖ်ားအနာႏွင့္ဝမ္းပ်က္ဝမ္းေလ်ာအတြက္ လည္းစုိးရိမ္စရာမရွိေတာ့။ေဆးျမစ္ေတြထည့္ထား သည့္စည္ပိုင္းထဲသို႔ေန႔စဥ္ေရျဖည့္ေပးရုံမ်ွျဖင့္အဆင္ ေျပေခ်ာေမြ႔သြားျပီျဖစ္ေလ၏။ ………………………………… ေလတစ္ခ်က္အေဝွ႔တြင္ပါလာသည့္အနံ႔ဆိုးႀကီးေၾကာင့္ဝူတုရန္မွာပ်ိဳ႕တက္လာျပီးအနီးအနားတြင္အသင့္ရွိေန ေသာေထြးခံထဲသ႔ထ ို ိုး၍အန္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္ေယာကၡီးျဖစ္သူကိုမၾကားဝံ့မနာသာ ေအာင္ျပစ္ျပစ္ႏွစ္နွစ္ၾကီးဆဲဆိုလိုက္ျပန္၏။ " ေတာက္ ႕႕႕ေခြးအိုႀကီးခင္ဗ်ားဒီေလာက္ေတာင္ အရ၊နရသလားဗ်ာ ႕႕႕ ခင္ဗ်ားတို႔ေဒသလိုေသာင္စပ္မွာ အီးပါျပီးလႈိင္းပုတ္လိုက္တာနဲ႔ေရထဲေျမာသြားတဲ့အရပ္ေဒသမဟုတ္ ဘူးဗ် ႕႕ထြီ နံလိုက္တာမွေဟာင္ပုတ္ေနတာဘဲ႕႕႕ေဟ့ေကာင္ႏွာေခါင္းၾကီးတုန္းဖုက်င္းသြားစမ္း မင္းလူေတြေလာလာဆယ္အသုံးျပဳလို႔ရေအာင္လူတစ္ရပ္နက္တဲ့ကြ်င္းအခုႏွစ္ဆယ္ေလာက္ထပ္တူးခိုင္းလိုက္ျ ပီးရင္ယိုင္ပတ္ေတြနဲ႔အမိုးအကာလုပ္ထားတဲ့အိမ္သာေတြေဆာက္ခိုင္း ႕႕႕႕ ဟိုေကာင္မင္းက ထုံးေတြသြားရွာျပီးေပါက္လႊတ္ပဲစားေကာင္ေတြကိုဂိုဏ္းတစ္ခုလုံးနွံ႔ေနေအာင္ကုန္ျဖဴးခိုင္းေခ် ႕႕႕သူတ႔ယ ို ိုတဲ့ေနရာသူတို႔ဘဲသိလိမ့္မယ္ ရခြီးလိုဘဲ ႕႕႕တလက္စတည္းလူလႊတ္ျပီး ရိကၡာနဲ႔ေဆးဝါးေတြ ပါလွည့္ျပီးအလႈခံခဲ့ ႕႕႕႕ေခြးသရဲ မင္းကတဲတန္းလ်ားအရွည္ေလးလုံးျပီးေအာင္ထိုးခိုင္းလိုက္ ႕႕႕ ထြီက်က္သေရတုန္းလိုက္တာ ႔႕႕ဒါနဲ႔မ်ားသိုင္းေလာကိုသိမ္းခ်င္တဲ့အၾကံကျဖစ္လာေသးတယ္ ႕႕႕ ရြ႕ံ စရာေကာင္းလိုက္တဲ့စိတ္ကူး ႕႕႕ဒီလိုကိစၥေလးေတာင္ေျဖရွင္းနိုင္ဘဲန႔ဲေတာ့ရပါလိမ့္ခင္ဗ်ားသိုင္းေလာ က ႕႕႕ဟြန္းေျပာလိုက္ရင္ရုပ္ေတြကျဖစ္သြားလိုက္ၾကတာ ႕႕႕ ေသာက္သုံးကလည္းမက် ေသးအေျမွာက္ ကလည္းခံခ်င္ေသးနဲ႔ ႕႕႕ဘယ္မလဲလြီသခင္ႀကီးဆိုတဲ့အေကာင္ေရွ႕ကိုလာခဲ့ ႕႕႕" ဝူတုရန္တို႔ေမာက္မာသည္ဆိုသည္မွာယုံႏိုင္ဖြယ္ရာပင္မရွိ။အခန္းထဲတြင္သူထိုင္ေနသည့္ထိုင္ခုံတစ္လုံး တည္းသာရွိေလသည္။က်န္သည့္သူမ်ားကအကုန္ မတ္တပ္ရပ္၍နားေထာင္ေနရေလသည္။ထိုလူႏွင့္သူ႔ ၾကားထဲတြင္လဲက်ေနသည့္အေလာင္းတစ္ေလာင္းကေသြးပြက္ပြက္စီးဆင္းလ်က္ရွိေနေလသည္။သူစကား ေျပာေနစဥ္စကားျဖတ္ေျပာလိုက္ေသာလူ၏အေလာင္းပင္ျဖစ္ေလသည္။ဝူတုရန္၏ေခၚသံေၾကာင့္ လြီသခင္ၾကီးမွာအႀကီး အက်ယ္စိတ္ညစ္သြားေလေတာ့သည္။ခ်န္စုကိုလာခဲ့ သည္ကအက်ိဳးတူ ပူးေပါင္းဖို႔သာျဖစ္သည္။အခုေတာ့အက်ိဳးတူပူးေပါင္းရန္မဆိုထားႏွင့္တပည့္လက္ပါးေစအဆင့္ေတာင္မွရာထူးရ ာခံရွိသည့္တပည့္အဆင့္မဟုတ္သလိုဆက္ဆံခံေနရသည္မဟုတ္ပါလား။ " ေဟ့က်န္တဲ့ေကာင္ေတြထြက္သြားၾကအေလာင္း ေကာသယ္သြား ႕႕႕ေယာကၡထီး ႕႕႕ခင္ဗ်ားကဒီမွာေန ထားခဲ့ ႕႕႕"

221

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အခန္းထဲကလူမ်ားကအေလာင္းကိုေကာက္ကာသုတ္သီးသုတ္ျပာျဖင့္ေျပးထြက္သြားၾကသည့္အခါမွ ဝူတုရန္ကသူ႔အေရွ႕တြင္ရပ္ေနေသာလြီသခင္ႀကီးကိုစကားျပန္၍ေျပာလိုက္ေလေတာ့သည္။ "ခင္ဗ်ားေတြ႔ခဲ့ဆိုတဲ့သိုင္းကြက္ေတြကိုျပန္ကစား ျပစမ္းပါဦးက်ဳပ္ေသခ်ာမမိမွတ္ေသးလို႔ ႕႕႕မေန႔ကမွတ္ မိေနျပီထင္တာ နဲနဲေလးလိုေနေသးတယ္ ႕႕႕" မေန႔ကဝူတုရန္ေရာက္ေရာက္ျခင္းလြီသခင္ႀကီးကိုဖန္တရာေတေနေအာင္ကျပခိုင္းျပီးေလျပီ။လြီသခင္ ႀကီးကဝူတုရန္ကိုသ႔ရ ူ ႕ဲ သိုင္းပညာကိုျပသရန္ျငင္းဆန္လိုက္သည့္အခါဝူတုရန္လူေတြ၏ဓါးကသူ႔မိသားစုအ ေပၚကိုမိုးထားျပီးၾကျဖစ္ေလသည္။သူမွလ၍ ြဲ တစ္မိသားစုလုံးသံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္းခပ္ထားသည့္အဆိပ္မိေန ၾကျပီးျပီျဖစ္ေလရာလြီသခင္ႀကီးကဝူတုရန္လိုခ်င္သည့္သိုင္းပညာကိုကျပရန္မွလၿြဲ ပီးေရြးခ်ယ္စရာမရွိေတာ့ေပ။ ဝူတုရန္ကလြီသခင္ႀကီး၏သိုင္းကြက္ေတြကိုမေန႔ကတည္းကအလြတ္မွတ္မိျပီးသားျဖစ္ေပသည္။လြီသ ခင္ႀကီးကလိမ္၍ကျပျခင္းျဖစ္မည္ကိုစုိးေသာေၾကာင့္ထပ္၍ကခိုင္းေနျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ မေန႔ကနွင့္မတူဘဲအနဲငယ္ေထာက္သြားသည္ႏွင့္လသ ြဲ ြားသည္ႏွင့္မွတ္ေလာက္သားေလာက္ျဖစ္ေအာင္ ဆုံးမည္ဟုလည္းေတြးထားေပေသး၏။လြီသခင္ႀကီးလိမ္ရင္လည္းသိုင္းကြက္အစစ္ကို ေတာ့ဝူတုရန္ကေသခ်ာေပါက္ရမည္မွာေသခ်ာသည္။သူ႔ေယာက္ဖဝူစူးထိုက္ကသုချမိဳ႕ေတာ္ကိုသြားမည္ဟုသ တင္းလႊင့္ျပီးလြီသခင္ႀကီးတို႔စံအိမ္ကိုသြားေနျပီျဖစ္သလိုသူ႔မေဟသီမေလးစူးစူးကိုလည္းသူကမိစာၦက်ား အထိမေခၚေတာ့ဘဲလူသတ္သမားကေလးသုံးေကာင္နွင့္မြန္ဂိုသိုင္းသမားေတြကိုထည့္ေပးျပီးတုန္းဖုက်င္း တိ႔စ ု ံအိမ္ကိုလႊတ္လိုက္ျပီးျဖစ္ေပေတာ့သည္။ဝူတုရန္ကလြီသခင္ႀကီးသိုင္းကစားျပေနသည္ကို ေသခ်ာၾကည့္ျပီးေနာက္ရပ္နားရန္လက္ကာျပလိုက္ေလ၏။ထို႔ေနာက္သံကြ်န္းသခင္ႀကီးကိုသူခိုင္း ထား သည္မ်ားျပီးမျပီးကိုေမးခြန္းထုတ္လိုက္ေတာ့သည္။ " မနက္ျဖန္လန္က်ိဳးျမိဳ႕ကိုရခ်င္တယ္ ႔႕႕ျမိဳ႕စားက က်ဳပ္တ႔ရ ို ဲ႕လူဘဲ သူကျမိဳ႕ကိုက်ဳပ္တို႔သိမ္းလို႔ရေအာင္ စီမံထားလိမ့္မယ္႕႕ခင္ဗ်ားဘက္ကေရာေသခ်ာေအာင္လုပ္ျပီးသြားျပီလား ႕႕႕႕" " ဟုတ္ကဲ့လုပ္ျပီးသြားပါျပီ ႕႕ညေနကိုကြ်န္ေတာ္တို႔ရ႕ဲ လူေတြကိုလန္က်ိဳးကိုလႊတ္ေတာ့မွာပါခင္ဗ် ႕႕႕ ျမိဳ႕ေစာင့္တပ္နဲ႔ေပါင္းျပီးျမိဳ႕တြင္းျမိဳ႕ျပင္ဝင္ထြက္ ခြင့္ကိုပိတ္ထားလိုက္ပါ့မယ္ ႕႕ဒါဆိုအေရွ႕ဘက္မွာရွိ တဲ့ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းကထၾကြလာမွာေသခ်ာတယ္္အဲ့ဒီအခါမင္းမိန္႔အာဏာကိုဖီဆန္တဲ့ ႕႕႕" " စကားမရွည္န႔ဲငါသိတယ္ ႔႕႕ဒါေတြအားလုံးငါစီစဥ္ထားတာ ေမးတာကိုဘဲေျဖ ႕႕စကားေျပာခြင့္ေလးေပး လိုက္တာနဲ႔အေၾကာကရွည္လာေတာ့ဘဲ ႕႕႕ျမိဳ႕ထဲကဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းကအေရးမႀကီးဘူး ျမိဳ႕ျပင္ ကခင္ဗ်ားပေထြးေတြနဲ႔အဆက္အသြယ္ရဘို႔ကအေရးႀကီးတယ္ ႕႕႕ တျခားနယ္စားသုံးပါးနဲ႔သူ႔စစ္တပ္ေတြေရာက္လာမွခင္ဗ်ားတို႔ျမိဳ႕ကိုပိတ္လ႔ရ ို မွာ႕႕ေသာက္ကန္းမွန္းမသိ ဘဲျမိဳ႕ကိုဝင္ထြက္ခြင့္သြားပိတ္ရင္အကုန္လုံးေျပးစရာ ေျမမရွိဘဲျဖစ္သြားလိမ့္မယ္ ႕႕႕ ဟူးေပါက္ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့လူနဲ႔သူ႔လူေတြပါ ေခါ ္သြားဒီေကာင္ေတြၾကည့္ရတာခင္ဗ်ားက်ဳပ္တို႔န႔ဲ သိပ္မကြာေလာက္ဘူး ႕႕႕ညတြင္းခ်င္းျမိဳ႕ကိုစီးထားနိုင္မွမိုးလင္းတာနဲ႔ျမိဳ႕ကို အပိုင္ရမွာဘဲ႕႕ ခဗ်ားတို႔ေလးရက္ေလာက္ဘဲထိမ္းရမွာ ဝမ္ဟန္႔ရ႕ဲ တပ္နဲ႔မြန္ဂိုတပ္လာရင္ခ်န္စုတစ္နယ္လုံးကိုက်ဳပ္တို႔ရျပီ ႕႕႕ က်ဳပ္လုပ္ခိုင္းထားတဲ့ ဒူးေလးႀကီးေတြျပီးျပီလား" " ဟုတ္ကဲ့ ႕႕႕" " ဘယ္ေလာက္မ်ားသလဲ႕႕" " တစ္ရာေလာက္ေတာ့ရွိပါတယ္ ႕႕ဒါေပမယ့္ ႕႕" "ဘာဒါေပမယ့္လဲ ႕႕႕ဘာျဖစ္ရျပန္ျပီလဲ႕႕႕"

222

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဟို အဲ့ဒါကိုသယ္ဖ႔က ို လွည္းအခက္ခဲေတြျဖစ္႕႕ျဖစ္ေနလို႔ပါ ႕႕႕" " ေခြးမသားႀကီး အိုလ႔လ ို ည္းမေသတတ္ဘူးခင္ဗ်ားဘာေသာက္သုံးက်သလဲ ႕႕သစ္သားလွည္းဘီး ေတြလုပ္ျပီးကိုယ့္ဟာကိုယ္ဆင္ေပါ့ဗ် ႕႕ခင္ဗ်ားကို ႔႕ဘယ္ပေထြးကလွည္းလာလုပ္ေပးမွာတဲ့လည္း ႕႕ထြီ ႕႕ ေတာ္ေတာ့ ႕႕႕ေဟ့လြီသခင္ေခြးသရဲကိုသြားရွာျပီး ဒီကိုလႊတ္လိုက္စမ္း ႕႕သြားျမန္ျမန္ေလး ႕႕႕" လြီသခင္ႀကီးအခန္းထဲမွထြက္သြားသည္ႏွင့္ဝူတု ရန္သည္ဝူဖန္းကိုေဒါသႀကီးဆဲဆိုလိုက္ျပန္သည္။ဝူ ဖန္းအားရေအာင္ဆဲဆိုေနစဥ္ေခြးသရဲကအခန္းထဲကိုဝင္လာေလရာ။ " ကိုင္းငါ့တပည့္ႀကီး ႔႕႕ငါ့ေယာကၡထီးရဲ႕ေသာက္သုံးက်မႈေၾကာင့္စီအစဥ္ကိုတစ္ရက္ေနာက္ဆုတ္ရ ေတာ့မယ္ ေဟ့ ႕႕႕႕မင္းတျခားျမိဳ႕စားေတြနဲ႔ဆက္သြယ္ျပီးေတာမွာတစ္ရက္ေလာက္ေျခရာေဖ်ာက္ေနၾကစမ္းကြာ ႕႕႕ မင္းျမိဳ႕စားရဲ႕တပ္ေတြျမိဳ႕ထဲဝင္လာရင္မုန္ညင္းခ်ဥ္တို႔ကအေခ်အေနမဟန္မွန္းရိပ္မိသြားလိမ့္မယ္ ႔႕႕ ဒီ ေကာင္ကနန္းတြင္းမွာေနခဲ့ဘူးေတာ့ ဘယ္ဟာဘာဆိုတာမင္းတို႔ထက္သိတယ္ ႕႕ ေတာက္ဟုိဘက္ကလူပါးလူနပ္ေတြေပါမ်ားသေလာက္ ႕႕႕တုံးေပ့အာ့ေပ့ဆိုတဲ့ေကာင္ေတြကငါ့ဆီမွာ မ်ားလာစုေနၾကသလားမသိပါဘူး ႕႕႕ခင္ဗ်ားသာေခြးသရဲနဲ႔ဝမ္ဟန္႔ေလာက္နီးပါးအသုံး ၾကရင္မနက္ျဖန္လ်န္က်ိဳးကိုက်ဳပ္ရျပီဗ်ေခြးအိုႀကီးရ ႕႕ခင္ဗ်ားသမီးကိုယူထားတဲ့မ်က္နွာေလးေထာက္လို႔ေပါ့ ဗ်ာ ႕႕မဟုတ္ရင္ေတာ့လား ႕႕႕သြားစမ္းဗ်ာ က်က္သေရအေတာ္တုန္းတဲ့အဖိုး ႀကီး ႕႕႕" ………………………………… က်န္းရွင္းသည္အခုမွျမင္ေတြ႔ဘူးသည့္ဂိုဏ္းသားေတြႏွင့္လုံးလားေထြးလားေဟးလားဟားဝါးျဖစ္သြား ေလျပီ။ မနက္မလင္းခင္ေရာက္လာေသာခ်စ္သူေၾကာင့္ျမင္ျမင္သမ်ွအကုန္လွေနေသာနတ္ပန္းကေလးကလည္းတမ နက္စာလုံးအလုပ္လုပ္ေနရျပီးေန႔လည္စာစားခ်ိန္လြန္သာြ းသည္ကိုေတာင္သတိမရနိုင္ေတာ့ဘဲ က်န္းရွင္းလုပ္သမ်ွကိုင္သမ်ွတို႔ကိုၿပံဳးျပီးၾကည့္ေနေတာ့သည္။တဲထိုးသည့္ေနရာတြင္လည္းသူ႔အသံကိုၾကားရ သလို အိမ္သာက်င္းတူးေနသည့္ဘက္ကရီလိုက္ၾက ျပန္ျပီဆိုရင္လည္းသူပါေလ၏။ တုရွင္းကေမာက္က်င္းကိုေျမပုံၾကီးတစ္ပုံဆခ ြဲ ိုင္းထားျပီးတပ္မႈးၾကီးတို႔ႏွင့္အတူျမိဳ႕ထဲကိုသြားလိုက္ၾကသည္မွာ အခုအထိျပန္မလာၾကေသးေပ။နတ္ပန္းကေလးကေဆးျပဳတ္ေရကိုခပ္ျပီးကယားထဲထည့္ေနသည္ကိုမဟူရာ ကေမးေငါ့ျပလိုက္ေသာေၾကာင့္ခ်န္ယုေဝႏွင့္အင္ၾကင္းကက်ိတ္၍ရီလိုက္ၾကေလသည္။ သူတ႔၏ ို ရီသံဟဟေၾကာင့္နတ္ပန္းကေလးရဲ႕မ်က္ ေစာင္းကသူတို႔ထံဒိုင္းကနဲေရာက္ရွိလာျပီးပိႆာေလး ႏွင့္ေဘးထုလိုက္သလိုေအာင့္ကနဲျဖစ္သြားေစသည့္စ ကားပါတဆက္တည္းပါလာေလေတာ့သည္။ " အိုးမနာလိုေနၾကတာလား ေအးေပါ့ေလဒို႔ကသူမ်ားေတြလိုႏွစ္ေယာက္သုံးေယာက္မခြရ ဲ ေတာ့ဝဝလင္လင္ ခ်စ္ရတယ္ဘာျဖစ္သလဲ ႕႕႕႕ဟိုေကာင္မ မဟူရာနင့္ကိုလည္းငါမေျပာခ်င္ဘူးနင့္အစားငါရွက္လို႔ေသေတာ့မယ္ ႕႕႕ျမင္းကမလႈပ္ခုန္ကလႈပ္ မိန္းမေစ်းအက်ခံျပီးဟိုကိုယ္ရံေတာ္ဆိုတဲ့အေကာင္ေရွ႕မွာသြားသြားနန္႔ျပမေနနဲ႔ ႕႕႕လင္လိုခ်င္တယ္ဆိုလည္းငါ့ကိုေျပာငါေမေမ့ကိုေျပာျပီး တုတာရန္းနဲ႔ေပးစားခိုင္းလိုက္မယ္ ႕႕ၾကားလား ႕႕႕" " အယ္ ႕႕မမ ႕႕" " ခစ္ ႔႕ခစ္ ႔႕ခစ္ ႕႕" နတ္ပန္းကေလး၏စကားေၾကာင့္မဟူရာကပါးစပ္ကေလးဟသြားသလို၊ေအာင့္သက္သက္နွင့္ခံလိုက္ရ သည့္ခ်န္ယုေဝကရီလိုက္ေလသည္။အစိမ္းသက္ သက္ၾကီးအတြယ္ခံလိုက္ရျပီးဘာမွနားမလည္ဘဲအူ ေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္သြားရသည့္လူကအင္ၾကင္းပင္။ " မမယု တုတာရန္းဆိုတာကဘယ္သူလဲ ႕႕" " မမယု မေျပာနဲ႔ေနာ္ ႕႕ေျပာရင္ညီမေလးမေခၚေတာ့ဘူးဒါဘဲ ႕႕႕"

223

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

မဟူရာကခ်န္ယုေဝကိုလွမ္းေအာ္ျပီးရွက္ကိုးရွက္ျဖင့္နတ္ပန္းကေလးေနာက္ေျပးလိုက္၍သြားေလ ေတာ့သည္။မဟူရာကနတ္ပန္းကေလး၏ခါးကိုလွမ္းဖက္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္အင္ၾကင္းႏွင့္ခ်န္ယုေဝထံမွရီသံ ထြက္ေသာေၾကာင့္မဟူရာကေနာက္လွည့္ကာလက္သီးဆုပ္ေထာင္ျပျပီးအင္ၾကင္းတို႔ကိုရန္လုပ္လိုက္ေလ သည္။အင္ၾကင္းႏွင့္ခ်န္ယုေဝကမဟူရာကိုျပန္၍ေျပာင္ ျပလိုက္ျပန္သည္။မဟူရာကစူပုတ္ေသာရုပ္ျဖင့္မ်က္ႏွာ ကိုဆပ္ကနဲလႊဲလိုက္ေလရာေရခြက္ကိုလွမ္းယူေနေသာက်န္းရွင္းကမဟူရ၏ေခါင္းကိုပုတ္ရင္းလွမ္းစလိုက္ ျပန္သည္။။ " ဘာျဖစ္ေနတာတုန္းရုပ္က ႕႕အီးမွန္ထားတဲ့မ်က္ႏွာနဲ႔ ႕႕႕" " လင္လိုခ်င္ေနတာတဲ့ အဲ့ဒါတုတာရန္းကိုမရလို႔ စိတ္ေကာက္ေနတာေလ ႕႕႕" " ဖြီး ႕႕ခြီး ႕႕ဟားဟားဟား ဟားဟးဟား ငါေမေမကိုေျပာေပးမယ္ ႕႕စိတ္ခ်နင့္ကိုေတာ့တုတာရန္းကယူ မွာပါဟာ ႕႕" " ဟြန္း ႕႕႕အီးဟီး႕႕" ေရသီးသြားေအာင္ပင္ရီေမာလိုက္ေသာက်န္းရွင္းေၾကာင့္မဟူရာကေျခေဆာင့္ရင္းေအာ္ငိုလိုက္ေတာ့သည္။တု တာရန္းသည္တုဖန္း၏ဘႀကီးျဖစ္ျပီးသူငယ္ျပန္ေနသည့္အဖိုးႀကီးျဖစ္ေလသည္။ တုတာရန္းသူငယ္ျပန္သည္ကတျခားအဖိုးႀကီးေတြလိုရိုးရိုးသားမဟုတ္ေပ။အပ်ိဳေတာ္ေခ်ာေခ်ာေလးေတြ ကိုလစ္ရင္ဆေ ြဲ ပြ႔နမ္းရႈံတတ္သည့္မယားတရူးရူးျပီးသူငယ္ျပန္ေနသည့္အဖိုးႀကီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္မဟူရာက ေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္ေနျခင္းသာျဖစ္ေပေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္က်န္းရွင္းကေပသီးႏွင့္ေခါင္းၾကီးတို႔ကို မဟူရာအေၾကာင္းေဖာက္သည္ခ်လိုက္ျပီးသည့္ေနာက္တြင္အားလုံးကမဟူရာကိုဝိုင္း၍စကာရီေမာေနၾကေလေ တာ့သည္။မဟူရာကငိုေလဝိုင္း၍စေလလုပ္ေနၾကစဥ္တုရွင္းတို႔သုံးဦးျပန္ေရာက္လာၾကေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းကတုရွင္းကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ျပီးေနာက္အားလုံးၾကားေအာင္လွမ္း၍ေအာ္ေျပာလိုက္ေတာ့သည္။ " ဂိုဏ္းခြမ ဲ ႈးေတြနဲ႔ နဂါးမာန္ကလူေတြအားလုံးအစည္းအေဝးစမယ္ေဟ့ ႕႕႕႕ ခမ္းမထဲကိုသြားၾကေတာ့ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြကမျပီးေသးတဲ့အလုပ္ကိုဘဲဆက္လုပ္ၾက ႕႕႕ အားလုံးတိုင္ပင္ျပီးလို႔ဆုံးျဖတ္ျပီးရင္ ႕႕႕အကုန္ လုံးကိုအသိေပးမယ္ ႕႕႕ၾကားလား ႕႕" " ဟုတ္ကဲ့ ၾကားပါတယ္ ႕႕" ခဏထိုင္၍နားေနၾကေသာဂိုဏ္းသားေတြမွာအေျဖနွင့္အတူျပန္ထျပီးလုပ္ငန္းခြင္သို႔ျပန္ဝင္သြားၾကသည့္ အခိိ်န္တြင္က်န္းရွင္းတို႔လည္းအစည္းအေဝးလုပ္မည့္အေဆာင္အတြင္းသို႔ေရာက္ရွိသြားၾကေလျပီ။ အခန္းထဲ၌လူအားလုံးေနရာယူျပီးသည္ႏွင့္တုရွင္းကေမာက္က်င္းကိုစတင္ျပီးသုချမိဳ႕ေတာ္အေၾကာင္း ရွင္းျပခိုင္းလိုက္ေလေတာ့သည္။ေမာက္က်င္းကသူေရးဆြဲထားေသာေျမပုံႀကီးကိုအားလုံးျမင္သာေအာင္ခိ်ပ္ဆြဲ ျပီးအေသးစိပ္ရွင္းျပေလေတာ့၏။ " ဒါဆိုမြန္ဂိုစစ္တပ္နဲ႔ တို႔ဟန္သစၥာေဖာက္တပ္ နွစ္ခုကျမိဳ႕ေတာင္ပိုင္းနဲ႔ေျမာက္ပိုင္းကိုအေသ ပိတ္ထားတာေပါ့ကြ႕႕႕" " မွန္ပါတယ္တပ္မႈးႀကီး႕႕ျမိဳ႕အေရွ႕ပိုင္းကေန ဘယ္နည္းနဲ႔တိုက္တိုက္မရနိုင္ဘူးဆိုတာတပ္မႈးႀကီး တို႔ကပိုသိမွာပါ ႕႕႕သုချမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕သုံးဘက္စလုံးကခံစစ္အင္မတန္လုံပါတယ္ ျပီးေတာ့ တပ္မႈးႀကီးတိ႔မ ု ေတြ႔ဘူးေသးတဲ့လက္နက္ေတြက ျမိဳ႕ရိုးတံတိုင္းတေလ်ွာက္အျပည့္ဘဲ ႕႕ျမိဳ႕အေနာက္ဘက္ပိုင္းကနဂိုကတည္းကသုချမိဳ႕ေတာ္ကိုသဘာဝအရအကာကြယ္ေပးျပီးသားဒါကိုဝူတု ရန္ကျပဳျပင္လိုက္ေတာ့ပိုဆိုးသြားတာေပါ့ဗ်ာ ႕႕႕"

224

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အားလုံးကေမာက္က်င္းထပ္မံရွင္းျပသည္မ်ားကိုျငိမ္သက္စြာနားေထာင္ေနၾကျပီးစဥ္းစားခန္းဖြင့္ေနၾက စဥ္တုရွင္းက။ " ကိုကို ဘာေျပာမလို႔လဲ ေျပာေလ႕႕႕" " ေအးေျပာစရာေတာ့ရွိလာျပီေပါ့ကြာ ႕႕႕မင္းမ်က္ႏွာကလ်န္က်ိဳးကိုအခုခ်က္ျခင္းဝင္တိုက္ေတာ့မွာနဲ႔တူ ေနတာကိုးကြ ႕႕႕" " ဟုတ္ပါတယ္ကိုယ္ေတာ္ႀကီး ႕႕႕" က်န္းရွင္းကိုဟုတ္မွန္ေၾကာင္းေထာက္ခံလိုက္သည့္သူကကိုယ္ရံေတာ္ဆိုသည့္လူပင္ထိုလူကပင္ ဆက္ျပီးက်န္းရွင္းကိုထပ္မံရွင္းျပလိုက္ေလသည္။ " က်ြန္ေတာ့္ ကိုဝူးက်က္လို႔ေခါ ္နိုင္ပါတယ္ကိုယ္ ေတာ္ႀကီးကြ်န္ေတာ္တို႔သုံးဥိီး မနက္ကတည္းကလ်န္ က်ိဳးျမိဳ႕စားႀကီးနဲ႔ခ်န္စုနယ္အေၾကာင္းနဲ႔ပတ္သက္ျပီးစကားေျပာဆိုၾကတဲ့အခါမွာ ႕႕႕" " ဟိုးဆရာ ႕႕အခ်ိန္ဒါေလာက္မရွိဘူး ႕႕ကြ်န္ေတာ္ သေဘာေပါက္ပါျပီ ႕႕ဒီေဒသတစ္ခုလုံးကမြန္ဂိုျပည္ နယ္တစ္ခုလုံးနဲ႔စီးပြားေရးလုပ္ေနၾကတာဆိုေတာ့ဝူတု ရန္ရဲ႕လူျဖစ္မွာပဲ ႕႕႕ လ်န္က်ိဳးျမိဳ႕အေရွ႕မွာကြ်န္ေတာ္တို႔ရွိတယ္ျမိဳ႕အေနာက္ဘက္တစ္လီေက်ာ္ေက်ာ္မွာမိစာၦက်ားရွိတယ္ လိ႔ဂ ု ိုဏ္းသားေတြကကြ်န္ေတာ့္ကိုေျပာထားတယ္ ႕႕ သူတ႔က ို လည္းဒီလ်န္က်ိဳးကိုရခ်င္မွာဘဲ႕႕ဝူတုရန္ ဆိုရင္ပိုေတာင္ရခ်င္ဦးမယ္ ဒီေကာင္လည္းအစီအစဥ္ေတာ့ဆထ ြဲ ားမွာဘဲ ႕႕႕ ဒီေတာ့တုရွင္းငါ့ညီ မင္းဒီေန႔လ်န္ကိ်ဳးကိုထိမ္းေတာ့မွာလား တပ္မႈးႀကီးဆီမွာအဲ့ဒီလိုအစြမ္းကုန္လုပ္ နိုင္တဲ့အာဏာပါလာသလား ႕႕႕မဟုတ္ရင္ငါတို႔အကုန္လုံးရာဇဝတ္သားေတြျဖစ္ကုန္လိမ့္ၾကလိမ့္မယ္ ႕႕႕" " ဟုတ္ကဲ့ မင္းတရားႀကီးကကြ်န္ေတာ့္ကိုအာဏာကုန္လႊဲအပ္ထားပါတယ္ခင္ဗ်ား ႕႕႕" ဝူးက်က္ကက်န္းရွင္းကိုထပ္၍ရွင္းျပလိုက္ျပန္သည္က်န္းရွင္းကဝူးက်က္ကိုမၾကည့္ပါေခ်။သူ႔ညီကိုသာ ၾကည့္ေနေလသည္သ႔ည ူ ီရဲ႕စကားမွလျြဲ ပီးဝူးက်က္ေတြဝူးစိမ္းေတြ၏စကားကိုသူမယုံၾကည္ေသာေၾကာင့္ပင္။ တုရွင္းကက်န္းရွင္းကိုေခါင္းျငိမ့္ျပလိုက္ျပီးေနာက္ဝူးက်က္ကိုလွမ္း၍ေျပာလိုက္ေလသည္။ " ဝူးက်က္ ႕႕ခင္ဗ်ားရဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ကိုကြ်န္ေတာ့္အကိုကိုျပလိုက္ပါ ႕႕႕" " ေတာ္ျပီမလိုဘူး ႕႕မင္းစစ္ေဆးျပီးမွေတာ့ငါထပ္ ၾကည့္ေနလည္းအပိုဘဲ႕႕႕" က်န္းရွင္းကသူ႔ညီကိုစကားျပန္လိုက္ျပီးေနာက္အခန္းထဲကလူေတြဘက္လွည့္ကာစားဆိုလိုက္ျပန္၏။ တုရွင္းကဒီေန႔ လ်န္က်ိဳးကိုထိမ္းသိမ္းလိမ့္မယ္႕႕႕ဝူတုရန္လည္းလ်န္က်ိဳးကိုဆင္းလာတယ္လို႔ေမာက္က်င္း ကေျပာထားတယ္ ႕႕ဒီေတာ့ကြ်န္ေတာ္ကအခုဘဲ လ်န္က်ိဳးကထြက္မယ္ ႕႕႕ ဝူတုရန္ကိုယွဥ္ဘ႔က ို ဒီမွာတုရွင္းနဲ႔ဝါရင့္တဲ့လူေတြလိုတယ္ ႕႕႕ကြ်န္ေတာ္ကသုချမိဳ႕ေတာ္ကိုသိမ္းမယ္႕႕႕ အခုေတာ့ကြ်န္ေတာ္တို႔ညီအကိုနဲ႔ တစ္ျခားလူႏွစ္ ေယာက္သုံးေယာက္ေလာက္ကိုေတာ့ခဏ ေလာက္သီးျခားစကားေျပာခြင့္ေပးၾကပါဦး ႕႕႕ေမာက္က်င္း ႕႕တုရွင္း ႕႕တပ္မႈးႀကီး ႕႕ဘဘပါ့ဝမ္ ကြ်န္ေတာ့္ဘက္ကိုေရႊ႕ခဲ့ၾကပါ ႕႕႕"ထို႔ေနာက္အခန္းေလးထဲမွာပင္သီးျခားအစည္းအ ေဝးေလးတစ္ခုျဖစ္ေပါ ္သြားေလေတာ့သည္။တုရွင္းကက်န္းရွင္းေျပာသမ်ွကိုနားေထာင္လိုက္ ဝင္ေထာက္ေပးလိုက္ေမာက္က်င္းကရွင္းျပလိုက္ျဖင့္ကြမ္းႏွစ္ယာညွက္ေလာက္ၾကာသြားေသာအခါတြင္ သူတ႔င ို ါးေယာက္၏က်ိတ္ဝိုင္းကေလးမွာျပီးဆုံးသြားေလရာအားလုံးကိုယ့္ေနရာသို႔ကိုယ္ျပန္လာၾကေလ ေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္က်န္းရွင္းကစျပီးစကားျပန္ေျပာလိုက္ ျပန္ေတာ့သည္။ " အားလုံးေသခ်ာေလးနားေထာင္ေပးပါခင္ဗ်ားကြ်န္ေတာ္နာမည္ေခါ ္တဲ့လူေတြအကုန္လုံးလိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြယူျပီးျမင္းေဇာင္းကေစာင့္ေနေပးၾကပါ ႕႕ေမာက္က်င္း ႕႕တပ္မႈးႀကီး ႕႕ဘဘပါ့ဝမ္ ႕႕ကိုကို

225

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ႀကီး ႕႕နတ္ပန္းကေလး ႕႕အင္ၾကင္းနဲ႔သူ႔လူေျခာက္ေယာက္ ႕႕မဟူရာနဲ႔ အမိုက္ေခြး ႕႕႕ဒါဘဲအကုန္လုံးကိုျမင္း ေဇာင္းမွာအေသးစိတ္ျပန္ရွင္းျပမယ္ လမ္းမွာစကားေျပာခ်န္မရွိဘူး ႕႕႕႕ကဲအားလုံးခြင့္ျပဳၾကပါဦးခင္ဗ်ာ က်န္တဲ့ လူေတြကကြ်န္ေတာ္တ႔ထ ို ြက္သြားျပီးမွဒီျမိဳ႕ကိုေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးတက္သိမ္းၾကေပါ့ဗ်ာ ႕႕႕သြားျပီညီေလးေရ ႕႕႕" က်န္းရွင္းကတုရွင္းကိုႏႈတ္ဆက္ျပီးအခန္းထဲမွထြက္သြားသည္နွင့္တုရွင္းကသူျမိဳ႕သိမ္းမည့္အစီအစဥ္ကိုရွင္း ျပေနေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းမွာျမင္းေဇာင္းထဲ၌သူ႔လူမ်ားကိုအေသးစိတ္ေသခ်ာစြာရွင္းျပျပီး ေနာက္ခ်န္စုနယ္သားစစ္စစ္ျဖစ္ျပီးလမ္းကြ်မ္းေသာဂိုဏ္းသားတစ္ဦးကိုလမ္းျပအျဖစ္ေခၚကာျမိဳ႕ျပင္သို႔ထြက္ သြားေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းသြားသည့္ေနရာကသုချမိဳ႕ေတာ္ႏွင့္ဆန္႔က်င္ဘက္အရပ္ေဒသသာ ျဖစ္ေလသည္။သို႔ေသာ္ က်န္းရွင္း ေရြးျပီးေခၚလာသည့္လမ္းျပကေတာ့ လမ္းကိတ ု လႊဲျပမည္မထင္ပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္က်န္းရွင္းေရြးျပီးေခၚလာသည့္လူေတြကတကယ့္ေဂါင္ ေတြၾကီးျဖစ္ေနေသာ ေၾကာင့္ပင္။သူ႔အေနႏွင့္လည္းစစ္တပ္ႏွစ္ခုရွိေသာျမိဳ႕ကိုသိမ္းရန္အတြက္ဒီေလာက္ေတာ့လူအင္အားေတာင့္ တင္းမွျဖစ္မည္ပင္။သို႔ေသာ္တစ္ခုသာေျပာစရာရွိေပသည္ဤ အရာကားက်န္းရွင္း၏ထုံးစံအတိုင္းရွပ္ျပာျပာ နွင့္လူေသခ်ာမေရတြက္လိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္ေပသည္။သူေခၚလိုက္သည့္အင္ၾကင္း၏လူေျခာက္တြင္ တစ္ေယာက္ပို၍ပါလာျခင္းသာျဖစ္ေပသည္။ထိုလူသည္ကားဦးေရႊဝါေရာင္ေဘာင္းထုပ္ႀကီးကိုေပါင္းထားေသာ ေပသီးပင္ျဖစ္ေပေတာ့သည္။က်န္းရွင္း၏လမ္းျပကျမိဳ႕ျပင္ဘက္ႏွစ္လီခန္႔သြား ျပီးေသာအခါအေရွ႕ေျမာက္အရပ္ကိုဆပ္ကနဲခ်ိဳးေကြ႕လိုက္ျပီးေနာက္ေအးျမၾကည္လင္ေနေသာစမ္းေခ်ာင္း ကေလးကိုျဖတ္ကာေတာထဲသို႔တိုးဝင္သြားေလေတာ့ သည္။ထိုအခ်ိန္တြင္တုရွင္းကသူ႔လူေတြကေန႔ခင္း ေၾကာင္ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕စားမင္းကိုထိမ္းသိမ္းျပီး။ျမိဳ႕ကို ပါသိမ္းျပီးေနျပီျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ……………………………… ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းထဲတြင္ဂိုဏ္းေစာင့္အနည္းအငယ္မွအပက်န္ေနခဲ့သည့္လူဟူ၍မရွိေတာ့သေလာက္ပင္။ တုရွင္းႏွင့္ဝူးက်က္ႏွင့္ေတာက္လုတို႔အဖြ႔က ဲ ျမိဳ႕စားမင္း၏စံအိမ္ကိုဝင္၍သြားေနၾကသလို။ ေမာက္လုတို႔အဖြ႔က ဲ လည္းစစ္တန္းလ်ားရွိရာအ ရပ္ကိုဦးတည္၍သြားေနၾကေလသည္။ေမာက္လု၏ခါး တြင္ကိုယ္ရံေတာ္တံဆိပ္ျပားကိုထင္ထင္ရွားရွားႀကီးျမင္ရေအာင္ခ်ိပ္ဆထ ြဲ ားေလသည္။ ေမာက္လုကသူ႔အားဂိတ္ဝ၍လာတားဆီးစစ္ေဆးေသာအေစာင့္ငယ္သားကိုနပန္တစ္ခ်က္က်င္းလႊတ္ လိုက္ျပီးစစ္သူႀကီးႏွင့္ဗိုလ္ျဖစ္သူမ်ားကိုသူ႔အားလာေရာက္ေတြ႔ဆုံရန္အေခါ ္ခိုင္းလိုက္ေလေတာ့သည္။ စစ္သူႀကီးႏွင့္အထက္အရာရွိေတြေခါ ္ေဆာင္ရန္အတြက္ေျပးထြက္သြားေသာဂိတ္ေစာင့္ေနရာတြင္သူတို႔အမဲ လိုက္ေခြးအိုႀကီးေတြကအစားထိုးထားလိုက္ေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္တန္းလ်ားထဲမဝင္ဘဲကြင္းျပင္ေနပူႀကီး ကေနရပ္၍ေစာင့္ေနေလ၏။စစ္သူႀကီးျဖစ္သူႏွင့္အရာရွိေလးဦးကအူယားဖားယားႏွင့္ေျပးထြက္လာျပီး ေမာက္လုကိုလာေရာက္ႀကိဳဆိုၾကေလရာ။ " မင္းတို႔ကဘာေကာင္ေတြလဲကြေဟ ႕႕ဘယ္မလည္းစစ္ဝတ္စုံ ႕႕ဘယ္အေကာင္မွလည္းဝတ္မထား ၾကပါလားကြ ႕႕အရက္နံကလည္းနံေဟာင္ေနတာဘဲေခြးမသားေတြ ႕႕႕စည္းကမ္းပ်က္ခ်င္တိုင္းပ်က္ေနၾက ပါလားကြ ႕႕႕ေဟ့စစ္သူႀကီးမင္းလာစမ္းဒီကို႕႕႕႕ ဒါဘာလည္း ေတြ႔လား ႕႕႕" " အလို ႔႕ဒါ ႕႕ဒါ႕႕မင္းတရားႀကီးရဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ ပါခင္ဗ်ား ႕႕႕" မွန္ပါ၏။ကိုယ္ရံႏွင့္အတူပါလာသည့္မင္းတရားႀကီး၏တံဆိပ္ေတာ္ကိုေမာက္လုကထုပ္၍ျပလိုက္ျခင္း သာျဖစ္ပါ၏။

226

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဒီတံဆိပ္ပါလာတဲ့လူကို ဘုရင္မင္းတရားႀကီးကိုယ္တိုင္ၾကြလာတယ္လို႔သေဘာထားရမယ္ဆိုတာေမာင္မင္းမ သိဘူးလား႕႕အခုထက္ထိအရိုအေသမေပးဘူးလားမင္းေတာ့ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္အသတ္ခံခ်င္ေနျပီထင္တယ္ ဟုတ္သလား ႕႕႕႕" စစ္သူႀကီးမွာေမာက္လု၏ဟိတ္လုံးေဟာက္လုံးေတြေအာက္၌ျပားျပားဝပ္ကာဒူးေထာက္၍အရိုအေသ ေပးလိုက္ေလရာေမာက္လုကသာ၍ေဟာက္လိုက္ျပန္သည္။ " ဘာအခုမွ ႕႕ဝမ္ေစြ႔ ႕႕ဝမ္ေစြ႕ လာလုပ္ေနတာလည္း ႕႕႕ေဟ့ေကာင္ေတြ ႕႕႕" " အမိန္႔ရွိပါ တပ္မႈးႀကီး ႕႕႕" " စစ္ဝတ္စုံလည္းမဝတ္ ႕႕တာဝန္ခ်ိန္မွာအရက္ေသာက္ေနတဲ့အျပင္ ႕႕ငါလိုလူကိုေနပူထဲမွာရပ္ေန ခိုင္းတဲ့ေကာင္ကိုအခ်ဳပ္ခ်ထားလိုက္စမ္းဟိုအေကာင္ေတြကိုပါေခၚသြား ႕႕႕ ေဟ့စစ္သားမင္းကအခ်ဳပ္ခန္းကိုလိုက္ျပလိုက္ ဟိုတစ္ေကာင္ခရာမႈတ္ျပီးအားလုံးကိုတန္းစီခိုင္းလိုက္စမ္း႕႕" အေပါက္ေစာင့္စစ္သားေလးႏွစ္ဦးမွာေမာက္လု၏အမိန္႔ေၾကာင့္ျပာယာခတ္သြားၾကေတာ့သည္။သူတို႔ ထက္ရာထူးႀကီးမားေသာစစ္သူႀကီးကိုေတာင္ေမာက္လု၏လူေတြကကြ်ဲရိုက္ႏြားရိုက္ရိုက္နွက္ျပီးေခၚ ေဆာင္သြားၾကေလရာသူတို႔ချမာမေၾကာက္ခံနိုင္ရိုးလား။ " ေဘာ္ ႕႕ေဘာ္ ႕႕ေဘာ္ ႕႕ေဘာ္ ႕႕" အခ်ိနိအခါမဟုတ္ဘဲဆူညံစြာထြက္ေပၚလာသည့္တပိုးခါရာသံေၾကာင့္စစ္သားအခ်ိဳ႕ကလွမ္း၍ေအာ္ဆဲ ၾကသလို။အခ်ိဳ႕ကလည္းေျပးထြက္လာၾကေလသည္။ဘယ္သူပင္လာလာေမာက္လုကေတာ့တစ္ ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္အျပစ္မရွိအျပစ္ရွာကာအခ်ဳပ္ထဲကိုသာလွိမ့္၍သြင္းေနေတာ့သည္။ အခ်ဳပ္ျပည့္သြားျပီျဖစ္ေၾကာင္းသူ႔လမ ူ ်ားကသတင္းလာပို႔သည့္အခါတြင္ေမာက္လုက။အျပစ္ရွိသူမ်ား အားဆာင္အသစ္ေဆာက္ရန္အတြက္စုေဆာင္းထားေသာတိုင္လုံးႀကီးကိုထမ္းခိုင္းျပီးစစ္တန္းလ်ားေရွ႕ကကြင္း ျပင္ထဲပတ္၍ေျပးခိုင္းျပန္သည္။ထို႔ေနာက္စစ္တပ္တစ္တပ္လုံးဖြတ္ဖြတ္ေၾကေအာင္ခိုင္းေစျပီးေနာက္ထမင္းစား ေဆာင္အတြင္သို႔ရသမ်ွသြပ္သြင္းျပီးသူ႔လူမ်ားကိုတံခါးရိုက္ပိတ္ခိုင္းထားလိုက္ေတာ့သည္။ အေဆာင္မဆန္႔သည့္လူမ်ားကိုထင္းတဲျမင္းေဇာင္းတို႔တြင္ေနွာင္ႀကိဳးအထပ္ထပ္တုပ္ျပီးအက်ဥ္းခ်ထားၾက ျပန္သည္။လ်န္ကိ်ဳးစစ္တပ္တစ္ခုလုံးမွာခုခံရန္မဆိုထားႏွင့္ေမာက္လုတန္းျဖဳတ္ခိုင္းလိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္မူး ေမာ္၍လဲက်ကုန္ျပီျဖစ္ေလ၏။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ေန႔လည္ထမင္းစားျပီးခ်ိန္ကတည္းကတန္းစီေနရေသာ စစ္သည္တို႔ကိုေမာက္လုကညနက္သန္းေခါင္မွတန္းျဖဳတ္ခိုင္းသည့္အတြက္ပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ထိုစစ္သည္ေတြသူတ႔၏ ို တပိုးခရာသံေၾကာင့္တစ္ျမိဳ႕လုံးအုံးအုံးၾကြက္ၾကြက္ျဖစ္သြားသည္ကိုလည္းမသိလိုက္ ၾကရွာေပ။ေမာက္လုတ႔စ ို စ္တန္းလ်ားဆီကထြက္ လာသည့္တပိုးသံသည္တစ္ျမိဳ႕လုံးရွိအရာရွိအရာခံ ေတြကိုဖမ္းဆီးရန္အခ်က္ျပသည့္အသံပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ထိုအသံစလာသည္ႏွင့္တစ္ျမိဳ႕လုံးနီးပါးေနရာအ ႏွံ႔ေဗ်ာက္အိုးသံေတြဆူညံသြားသလိုအရာရွိေတြလည္းတစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ပါသြားေလသည္။တုရွင္း တိ႔က ု ျမိဳ႕စားမင္းကိုဖမ္းဆီးျပီးျမိဳ႕စားတံဆိပ္နွင့္အမိန္႔အသစ္ထုတ္ကာျမိဳ႕ထဲတြင္ေၾကျငာခ်က္တစ္ရပ္ထုတ္ျပီး သြားသလို။ျမိဳ႕စားတံဆိပ္ပါသည့္အမိန္႔စာနွင့္ပင္ျမိဳ႕ရိုးေလးခုကဂိတ္ေစာင့္တပ္ေတြကိုဖမ္းဆီးထားလိုက္ျပန္ သည္။ေနမဝင္ခင္မွာပင္ျမိဳ႕ရိုးေလးခုစလုံး၏ဂိတ္တံခါးေတြကိုပိတ္ထားလိုက္ျပီးလုံျခံဳေရးေတြအထပ္ထပ္ခ်ျပီး။ လူတစ္ဦးခ်င္းစီသာအဝင္ခံအထြက္ခံသလိုထိုလူကိုလည္းေနာက္တစ္ခါထပ္မလာခ်င္ေလာက္အႀကိမ္ႀကိမ္ အျပန္ျပန္လွန္ေလွာ၍စစ္ေဆးၾကေလေတာ့သည္။အထူးသျဖင့္ျမိဳ႕အေနာက္မွဝင္လာသည့္လူမ်ား ႏွင့္ျမိဳ႕အေရွ႕ကဝင္လာသည့္လူမ်ားကိုအထူးပင္ၾကပ္မွတ္၍စစ္ေဆးၾကေလေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္တြင္အေနာက္ဘက္ဂိတ္တံခါးကိုပုံမွန္ျပန္ဖြင့္ခိုင္းလိုက္ျပီး။ဂိတ္ကေနမျမင္ရေသာေနရာ ေရာက္မွစစ္ေဆးေရးစခန္းဖြင့္ထားလိုက္ၾကသည္။အေနာက္ဖက္ဂိတ္နွင့္အနီးဆုံးေနရာင္တုရွင္း

227

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ကိုယ္တိုင္အဝင္အထြက္ကိုေစာင့္ၾကည့္ေနသည္။ျမိဳ႕ အဝင္လမ္းေဘးဝဲရာတြင္ခ်န္ယုေဝႏွင့္အမိုက္လိုက္ ေခြးအိုေတြရွိသလိုေနာက္ျပန္လွည့္ေျပးရင္လည္း။ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္း၏ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေဟာင္းေတြႏွင့္မဟာမိတ္ဂိုဏ္း ခ်ဳပ္တ႔က ို သူရဲခိုေလွကားထစ္ေတြေပၚ၌အသင့္ ရွိေလသည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ထိုဂိတ္ေပါက္တစ္ခုတည္းအလုံး အရင္းႏွင့္ေစာင့္ၾကည့္ေနရပါသနည္း။ျမိဳ႕စားမင္းဆီကေနဝူတုရန္၏လူေတြကယေန႔ညလန္က်ိဳးကိုသိမ္းရန္ လာမည္ဟုသိလိုက္ရေသာေၾကာင့္ပင္။ျမိဳ႕ရိုးအေပၚတြင္ေလးသမားေတြႏွင့္ျမိဳ႕ျပင္ေတာ လမ္းေလး၌လည္းသိုင္းသမားေတြကအျပည့္အႏွက္မလႈပ္မယွက္ေစာင့္ေနၾကသည္။ သိ႔ေ ု သာ္သားေကာင္ကတုရွင္းေတြးထားသလိုအုံနဲ႔က်င္းနဲ႔မဟုတ္ ဦးျပီးကတုံးတြင္အမာရြက္ဗလပြနွင့္လူ တစ္ေယာက္သာျဖစ္ေလသည္။သူရဲခိုကေနေခ်ာင္းၾကည့္ေနေသာျမိဳ႕စားမင္းက တုရွင္းတိ႔ဘ ု က္ကိုပုဝါအနီေလးယမ္း၍ျပလိုက္သည္။ဝူတုရန္၏လူလာျပီဟူေသာအခ်က္ျပသေကၤတပင္။ ျမိဳ႕စားမင္းပုဝါယမ္းျပီးသည္ႏွင့္လုေတာက္ကျမိဳ႕စားကိုေသြးေၾကာထိုးပိတ္လိုက္ျပီးေနာက္တူၾကီးတစ္လက္ကို ေျမွာက္၍ကိုင္ထားေလေတာ့သည္။ေခြးသရဲကေတာ့ဘာမွမသိေပ။သူ႔အေတြးနွင့္သူ။ ျမိဳ႕စားမင္းကိုေကာင္မေလးရွာခိုင္းရမည္ဟုေတြးရင္းဂိတ္ေပါက္အဝင္ကိုျဖတ္ေက်ာ္လာရင္းအေစာင့္စစ္သည္ ေလးေယာက္ကိုေၾကးျပားေလးျပားျပစ္ခ်ေပးလိုက္ျပီးေနာက္။လူကိုျမင္းေပၚမွအသာၾကြကာသူ႔ထုံး စံအတိုင္းသူရဲခိုေပၚမွစစ္ေတြကိုေဘာင္းဘီခြ်တ္၍ဖင္လွန္ျပလိုက္ျပီးေအာ္ဟစ္ရီေမာကာသူရဲခိုေပၚကိုလွမ္း ၍ၾကည့္လိုက္ေလေတာ့သည္။ထိုစဥ္မွာလုေတာက္၏တူႀကီးကေခြးသားစိပ္ေတြ ၾကား 38#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၃၈ ။ ညွပ္ထားသည့္သပ္ကိုအားပါးတရရိုက္၍ျဖဳတ္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။ " ထန္း ႕႕႕" " ေဝါ ႕႕ဝွီး႕႕ဝွီး ႕႕ဂ်ိမ္း ႕႕" နွစ္ဖက္ဖြင့္ျမိဳ႕တံခါး၏ေနာက္ကအေရးေပၚပိတ္ဆ႔က ို ာကြယ္ရန္ျပဳလုပ္ထားသည့္သံတံခါးႀကီးကသပ္ ျပဳတ္သြားသည္ႏွင့္အုန္းကနဲျပဳတ္က်လာေတာ့သည္။ေခြးသရဲကဂိတ္တံဂါးကိုပိတ္လိုက္သည့္လုေတာက္ ကိုဆဲလိုက္ျပီးေနာက္ျမင္းကိုအတင္းေမာင္းႏွင္ေလေတာ့သည္။သို႔ေသာ္လည္းေခြးသရဲ၏ျမင္းမွာသုံးေလးလွမ္း သာေျပးလိုက္နိုင္ျပီးေျမၾကီးေပၚလဲက်သြားေလသည္။ခ်န္ယုေဝရဲ႕လက္နက္ပုန္းကျမင္းရဲ႕ဘယ္ဘက္လက္ ျပင္ကေနႏွလုံးအိမ္ထဲထိေဖာက္ဝင္သြားေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ေလ၏။ ေခြးသရဲကလဲက်သြားေသာျမင္း၏ေက်ာေပၚမွေရွ႕ဂြ်မ္းေလးပတ္ဆက္တိုက္ျပစ္ျပီးခုန္ထြက္ေျပးရန္ ႀကိဳးစားလိုက္ေလသည္။သို႔ေသာ္သူ၏ေျပးလမ္းကိုတုရွင္းကပိတ္ဆို႔ထားျပန္သည္။ေခြးသရဲကသူ႔ေျပးလမ္းေပၚ ကတုရွင္းကိုမရဏတံခါးသိုင္းကြက္ျဖင့္ဓါးခ်က္ဆယ့္ရွစ္တိတိထိုးခုတ္တိုက္လိုက္သည္။ တုရွင္းကေခြးသရဲ၏ဓါးခ်က္ေတြကိုလွပစြာေရွာင္တိမ္းလိုက္ျပီးေခြးသရဲကိုအေၾကာျဖတ္လက္ဝါးသိုင္း ကြက္ႏွင့္လက္ဝါးခ်က္ေလးခ်က္တိတိျပန္၍ရိုက္သြင္းေလသည္။ရုတ္တရက္အရွိန္အဟုန္ျမင့္သြားေသာတိုက္ပြဲ ေၾကာင့္သူတ႔ႏ ို ွစ္ဦးကိုေစာင့္ၾကည့္ေနသည့္လူမ်ားမွာတုရွင္းႏွင့္ေခြးသရဲကိုေသခ်ာစြာမျမင္ေတြ႔ရေတာ့ဘဲ ေလေပြမုန္တိုင္းတစ္ခုကိုေစာင့္ၾကည့္ေနရသည့္ႏွယ္ျဖစ္သြားၾကေလေတာ့သည္။ " ရႊမ္း ႕႕႕ရႊမ္း ႕႕ရႊမ္း႕႕" "ရႊပ္ ႕႕ရႊပ္ ႕႕႐ႊပ္ ႕႕" " ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕" လူလုံးမသဲကေ ြဲ တာ့သည့္အရိပ္မည္းႀကီးတစ္ခုအတြင္းဓါးသံလက္ဝါးသံမ်ားဆူညံစြာထြက္ေပၚလာျပီး

228

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေနာက္က်ယ္ေလာင္ေသာလက္ဝါးရိုက္သံႀကီးတစ္ခ်က္ထြက္ေပၚလာျပီးေခြးသရဲမွာဓါးတစ္ျခားလူတစ္ ျခားလြင့္ထက ြ ္လာေတာ့သည္။ " ဝွမ္႕႕႕ေဘာင္း ႕႕" " အင့္ ႕႕ " " ဘုန္း ႕႕႕ခ်လြင္ ႕႕႕" ေသြးေၾကာေတြေက်ျပတ္သြားေစမည့္တုရွင္း၏အေၾကာျဖတ္လက္ဝါးရိုက္ခ်က္ကေခြးသရဲရဲ႕ရင္ဝကို တိက်မိက်ရိုက္ခ်မိလိုက္ပါေသာ္လည္း။ေခြးသရဲမွာေသြးေၾကာေတြျပတ္ကာဒုကၡိတျဖစ္မသြားသည့္အျပင္ေျမ ႀကီးေပၚမွကင္းျမီးေကာက္ ေထာင္ျပီးျပန္ထလာကာတဟားဟားနွင့္ေအာ္ရီေန ေလေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ႕႕ဟားဟားဟား ႕႕ေခြးသရဲတဲ့ကြမတူရင္လာမတုၾကနဲ႔ မင္းတို႔လြယ္လြယ္ေလးနဲ႔သတ္ လိ႔ရ ု မယ္ထင္သလားကြ ႕႕႕ထြီ႕႕႕အုပ္စုဖြ႔ျဲ ပီးအေကာက္ႀကံတဲ့ေခြးေတြ ႕႕သတိၱမရွိတဲ့ေကာင္ေတြ႕႕႕႕" " ေခြးပါစပ္က ႕႕နတ္စကားထြက္ခ်င္တဲ့အေကာင္ေသစမ္း ႕႕႕" တုရွင္းကိုမိန္းမလိုမိန္းမရႏွင့္ရန္ေတြ႔ေနေသာေခြးသရဲကိုခ်န္ယုေဝကက်ိမ္းေမာင္းလိုက္ျပီးလက္နက္ပုန္းျဖင့္တ ရပ္စပ္ျပစ္ရင္းေျပးဝင္ျပန္သည္။ " ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္ ႕႕" " ထန္း႕႕ထန္း ႔႕ထန္း ႕႕ထန္း ႕႕" ခ်န္ယုေဝ၏လက္နက္ပုန္းေတြကပ်ားအုံကိုတုတ္နွင့္ထိုးလိုက္သည့္အတိုင္းပင္။ သိ႔ေ ု သာ္ခ်န္ယုေဝ၏လက္နက္ပုန္းေတြဘယ္ ေလာက္ပင္မ်ားေနေစကာမူ။ေခြးသရဲဆိုသည့္လူက လည္းသူ႔ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔အျပားကိုေျပးဝင္လာသည့္လက္နက္ပုန္းေတြကိုတစ္ေခ်ာင္းေရွာင္တိမ္းခ်င္းမျပဳေပ။ ခ်န္ယုေဝ၏လက္နက္ပုန္းေတြကေခြးသရဲရဲ႕ရင္ ဘတ္တစ္ခုလုံးဇကာေပါက္ျဖစ္ေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားျပီးတိက်မိက်ထိမွန္ေသာ္လည္းေခြးသရဲကဘာမွမျဖစ္သည့္အျပင္။ခ်န္ယုေဝဆီအတင္းခုန္ဝင္ျပီးသူရဲ႕ အဆိပ္လက္ဝါးျဖင့္ရိုက္ခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝကေခြးသရဲ၏လက္ဝါးခ်က္ကသူမကိုထိ အနည္းလိုေတာ့သည့္အခ်ိန္မွေျခတစ္လွမ္းေရႊ႕လိုက္ျပီးေရွာင္တိမ္းေပးလိုက္ေလသည္။ထို႔ေနာက္ တြင္ခ်န္ယုေဝ၏လက္ႏွစ္ဖက္ကေခြးသရဲ၏လည္မ်ိဳႏွင့္နံေစာင္းကိုလ်ွပ္ျပတ္ကုတ္ဆလ ဲြ ိုက္ေတာ့သည္။ ေခြးသရဲကသူ႔ရ႕ဲ လည္မ်ိဳကိုထိုးေဖါက္ဆက ြဲ ုတ္ရန္ဝင္လာသည့္ခ်န္ယုေဝ၏အေၾကာေဖါက္လက္ငါး ေခ်ာင္းနွင့္နံေစာင္းကေသြးေၾကာေတြကိုဆက ြဲ ုပ္မည့္လက္ကိုမရဏတံတိုင္းသိုင္းကြက္ျဖင့္ကာကြယ္လိုက္ ျပီးေနာက္တဆက္တည္းတန္ျပန္သိုင္းကြက္ထုတ္လာေလေတာ့သည္။လူယုတ္မာဟူသည့္အတိုင္းေအာက္ တန္းက်လွေသာေခြးသရဲကလက္တစ္ဖက္ျဖင့္ခ်န္ယုေဝ၏မ်က္ႏွာကိုတိုက္ခိုက္ေနသည့္ၾကားမွေနာက္လက္ တစ္ဖက္ကခ်န္ယုေဝရဲ႕ေရႊရင္အစုံကိုဆက ြဲ ိုင္ညွစ္ရန္ႀကိဳးစားလိုက္ေတာ့သည္။ " လူယုတ္မာ ႕႕႕႕" " အိုး ႕႕႕အိုး ႕႕ဘာလို႔ေရွာင္တာလည္းအခ်စ္ေလးရဲ႕ ႕႕႕ကိုိႀကီးကခ်စ္လို႔ပါကြ ႕႕ဟားဟားဟား ႕႕" " မသာႀကီးေသစမ္း ႕႕႕" " ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕ဝွမ္း ႕႕" " ေဖ်ာင္း ႕႕ေဖ်ာင္း ႕႕ေဖ်ာင္း႕႕" ေခြးသရဲတစ္ေယာက္အမွားႀကီးမွားရွာေလျပီ။အိပ္ေပ်ာ္ေနသည့္နဂါးကိုအတင္းလႈပ္နိႈး၍ရန္စရင္ ေတာင္အေျခအေနကအခုလိုဆိုးဝါးမည္မထင္ေပ။ခ်န္ယုေဝ၏ေဒါသကနဂါးမင္းထက္ဆိုးဝါးသြားေလျပီ။ ေဒါသတႀကီးႏွင့္တိုက္ခိုက္လာသည့္ခ်န္ယုေဝ၏အေၾကာေဖါက္ကုပ္ခ်က္တစ္ခ်က္က။ေခြးသရဲရဲ႕လက္ ေမာင္းကနဂါးအေၾကးခြံေလးငါးဆယ္ခုကိုဆခ ြဲ ြာသြားျပီျဖစ္ေလ၏။

229

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕ဝွမ္း ႕႕" " ၿဗိ ႕႕႕ ျဗဳတ္ ႕႕႕" " အား ႕႕အား ႕႕႕ေခြးမနင္ေသဘို႔သာျပင္ထား ျပည့္တန္ဆာမ ႕႕" အက်ီ ၤစျပဲသြားသည့္အသံနွင့္အတူေခြးသရဲ၏လက္ေမာင္းကအေၾကးခြံေတြျဗဳတ္ခနဲျပဳတ္ထြက္သြား ျပီးေသြးခ်င္းရဲသြားေလေတာ့သည္။ေခြးသရဲကေဒါသသႀကီးႏွင့္ခ်န္ယုေဝကိုကမူးက ရႈးထိုးအတင္းဖိတိုက္ေလေတာ့၏။ခ်န္ယုေဝမွာေခြးသရဲအေၾကာင္းကိုသိသြားျပီျဖစ္ ခ်န္ယုေဝကလ်င္ျမန္မႈကိုဦးစားေပးျပီးေခြးသရဲကိုတို႔ကနန္းဆိတ္ကေလးသာတိုက္ေနေလသည္။ ေခြးသရဲကခ်န္ယုေဝကိုတစ္ခ်က္ေလးမွနာက်င္ေအာင္ျပန္မလုပ္ရေလစိတ္တိုေလျဖစ္ကာအတင္းတြန္း၍ ဝင္တိုးျပန္သည္။ခ်န္ယုေဝမွာလိပ္ျပာေလးတစ္ေကာင္လိုေဝွ႔ဝဲကာေရွာင္တိမ္းေနရင္းမွနဂါးေသြးတစ္စက္သိုင္း ကြက္ျဖင့္ေခြးသရဲကိုအတင္းျပန္ဖိ၍ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္လိုက္ေလေတာ့သည္။ ခ်န္ယုေဝကသူ၏တိုက္ကြက္ကိုေရွာင္တိမ္းသြားမည္ဟုထင္ျပီးခ်န္ယုေဝေရွာင္တိမ္းနိုင္မည့္လမ္း ေၾကာင္းကိုလွမ္းပိတ္လိုက္ေသာေခြးသရဲမွာ။သူ၏ရင္အစုံကိုဖြင့္ကာခ်န္ယုေဝစိတ္တိုင္းက်တိုက္ ၍ရမည့္ဟာကြက္အႀကီးႀကီးဖြင့္ေပးလိုက္သည့္ႏွယ္ျဖစ္သြားေလရာ။ခ်န္ယုေဝ၏လက္ဆယ္ေခ်ာင္းကေခြးသရဲ ၏လယ္ပင္းကေနရင္ေခါင္းအထိဆက ြဲ ုပ္ခ်လိုက္ျပီးေနာက္၊လူ ကိုေရွ႕ဂြ်မ္းတစ္ပတ္ျပစ္လိုက္ ျပီးေခြးသရဲ၏ညွပ္ရိုးေတြကိုဖေနာင့္ျဖင့္ေပါက္၍ခ်ိဳးထည့္လိုက္ေလသည္။ " ျဗိ ႔႕ျဗိ ႕႕ျဗဳတ္ ႔႕ျဗဳတ္႕႕ျဗဳတ္႕႕႕" " အား ႕႕အား ႕႕အား ႕႕႕အား႕႕" " ေဖ်ာင္း ႕႕ဂ်ြတ္ ႕႕႕ဂြ်တ္" " ႕႕႕အား ႕႕႕" ေခြးသရဲမွာအသဲခိုက္ေအာင္နာက်င္လြန္းသည့္အျပင္ညွပ္ရိုးႏွစ္ေခ်ာင္းသြင္သြင္က်ိဳးသြားသည့္အတြက္ ဆက္လက္မတိုက္ခိုက္ေတာ့ဘဲကေယာင္ကတမ္းႏွင့္ထြက္ေျပးသြားေလေတာ့၏။ သိ႔ေ ု သာ္လည္း။ေခြးသရဲထက္တုရွင္းကပို၍ျမန္ေလသည္။ခ်န္ယုေဝနဲ႔ေခြးသရဲတိုက္ေနသည္ကိုဝင္မ ပါဘဲအေျခအေနေစာင့္ၾကည့္ေနသည့္တုရွင္းကေခြးသရဲ၏ေျပးလမ္းကိုပိတ္ဆို႔ထားျပီးေနာက္ေခြးသရဲကို ခ်န္ယုေဝနည္းတူ အေရခြံဆုတ္၍ေပးလိုက္ျပန္ရာေခြးသရဲမွာေခြးဝဲစားႀကီးဝဲကိုက္သလိုေျမေပၚတြင္လူးလိမ့္ ၍ေနေလေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝကေခြးသရဲကိုအခဲေၾကပုံမရေသးေပ။သူမရဲ႕လက္ထဲတြင္ပါလာသည့္ ေခြးသရဲ၏အက်ီ စ ၤ ႏွင့္အေၾကးခြံေတြကိုခါခ်လိုက္ျပီး။ေသြးသံရဲရဲႏွင့္ျဖစ္ ေနေသာေခြးသရဲ၏ခါးကိုေဆာင့္ကန္ထန္႔လိုက္ျပန္သည္။ " ေဖ်ာင္း ႕႕ဂြ်တ္ ႕႕႕" ခါးရိုးက်ိဳးသံႏွင့္ေခြးသရဲ၏ေဘာင္းဘီတစ္တည္လုံးေခ်းအလူးလူးေသးအလူးျဖစ္သြားေလေတာ့သည္ ထိ႔ေ ု နာက္တြင္ေတာ့လူသားကိုအစိမ္းလိုက္လွီး၍စားပါသည္ဟူေသာလူမိုက္ႀကီးကငိုခ်င္းခ်၍သနားခံ ေတာင္းပန္လာေလေတာ့သည္။ " အား ႕႕အား ႕႕သနားၾကပါဗ်ာ ႕႕မရက္စက္ၾကပါနဲ႔ ႕႕အမေလးေလးေလး ႕႕႕ေသရပါေတာ့မယ္ဗ်႕႕႕ သခင္ေလးတိ႔သ ု ခင္မေလးတို႔ကလူေကာင္းေတြပါဗ်ာ ႕႕႕ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့လူကိုသနားၾကပါဗ်ာ ႕႕အား ဟားဟားအဟီး ႕႕႕အမေလး အေမရဲ႕ ႕႕႕႕ကြ်န္ေတာ့္ကိုခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါဗ်ာ ႕႕ေနာက္ေနာင္ ကိုဘယ္ေတာ့မွ မဆိုးေတာ့ မမိုက္ ႕႕အားအားအားရက္စက္လိုက္တာဗ်ာ ႕႕႕အင့္ ႕႕"

230

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

စကားမ်ားေနေသာေခြးသရဲေၾကာင့္နားညီးလာပုံရသည့္ခ်န္ယုေဝကေခြးသရဲ၏ခါးရိုးနားကအေၾကးခြံ ေတြဆခ ြဲ ါလိုက္ျပီးေနာက္ဆံထိုးျဖင့္စိုက္ခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္တုရွင္းကိုမ်က္ေစာင္းလွမ္းထိုးျပီးရန္ ေတြ႔လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟြန္း ႕႕သူမ်ားအသဲအသန္တိုက္ေနတာကိုရပ္ၾကည့္ျပီးေနနိုင္တာအံ့ၾသပါ့ ႕႕လာကူမယ္ေတာ့မရွိ ဘူး ႕႕ဘယ္လိုလည္းမသိဘူးတကယ္ဘဲ ႕႕႕" " ကိုယ့္မိန္းမအေၾကာင္း ကိုယ္သိလို႔မကူတာေပါ့ဟ ဒီအေကာင္ေလာက္ကိုႏွစ္ေယာက္ဝိုင္းတိုက္ရရင္ သိကၡာက်ပါတယ္ကြာ ႕႕႕" " အဲ့လိုက်ပ္က်ပ္တာလုပ္ ႕႕ဟိုလူေတြကသိကၡာေတြဘာေတြရွိတာမဟုတ္ဘူး ႕႕႕" " ေသသြားျပီလားေဟ့ ႕႕႕" ခ်န္ယုေဝရဲ႕စကားကိုတဝက္တျပက္ျဖစ္သြားေစသူကလုေတာက္။ေအာ္ဟစ္ေမးသံႀကီးႏွင့္အတူေျပး၍ လာေနေလ၏။ " မေသေသးဘူး ႕႕ဘဘလုေတာက္ေသြးေၾကာပိတ္ထားတာ ႕႕႕" " ေကာင္းတယ္ ႕႕႕ေခြးမသား လူသတ္ရင္ရိုးရိုးမသတ္ဘဲအေရခြံႏႊာျပီးအသားကို အစိမ္းအတိုင္းလွီးစားတယ္ လိ႔န ု ာမည္ႀကီးေနေကာင္အခုေတာ့လုေတာက္နဲ႔ေတြ႔ၾကျပီေပါ့ကာြ ႕႕႕႕" " ဘဘရယ္တရားလြန္တရားမင္းႀကီးေတာ့မလုပ္ လိုက္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာသိခ်င္တာေတြသိရရင္ေတာ္ပါျပီ ႔႕႕" " အို ႕႕ဒီကိစၥထဲရွင္ဝင္မပါနဲ႔ ဘဘသမီးပါဝိုင္းစစ္မယ္ဒီေခြးသူေတာင္းစားကိုေကာင္းေကာင္္း ကိုႀကီးအေရခြံဆုပ္ျပစ္ရမယ္ ႕႕႕ဘဘသူ႔ကိုျမင္းနဲ႔သာဆြခ ဲ ဲ့ဆခ ြဲ ါနီးဆံထိုးကိုျဖဳတ္လိုက္ ဒါမွဒင္းေကာင္းေကာင္းႀကီးခံစားရမွာ ႕႕႕" ေခြးသရဲကိုနွိပ္စက္ဖို႔အတြက္အင္မတန္တက္ၾကြေနေသာခ်န္ယုေဝကိုၾကည့္ျပီးတုရွင္းကတိုးတိုး ေလးညီးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " အင္း ဘယ္ကတည္းကအၿငိဳးေတြလည္းမသိပါဘူး ႕႕႕ဟိုေကာင္ေတာ့ ေသေကာင္းခ်င္းနဲ႔ေသရမွာ ကိုမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး ႕႕႕" းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး A39#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၃၉ေအ ။ ေခြးသရဲတစ္ေယာက္ေတာ့ဝဋ္လည္ရွာေလျပီ။လ်ိဳက်ိဳးျမိဳ႕စားစံအိမ္၏ေျမေအာက္ခန္းမွာေခြးသရဲအ တြက္ငရဲခန္းလုံးလုံးျဖစ္သြားေလျပီတည္း။လုေတာက္ကသံႀကိဳးဆြဲ၍တင္းလိုက္သည္ႏွင့္ ေခြးသရဲမွာေနာက္ထပ္ႏွစ္ေပခန္႔ထပ္မံ၍ေျမွာက္တက္သြားေလသည္။ ထိ႔ေ ု နာက္ေခြးသရဲထံမွမပီမသေသာညီးညဴသံကသဲ့သဲ့ေလးထြက္ေပါ ္လာေလသည္။ " ရက္စက္လိုက္တာဆရာတို႔ရယ္႕႕႕႕ရက္စက္ လိုက္ၾကတာဗ်ာ႕႕႕အား ႕႕ကြ်တ္ကြ်တ္ ႕႕အေမေရနာ လွခ်ည္ရဲ႕ဗ် ႕႕႕ဆရာႀကီးရယ္လူကိုမလႊဲပါနဲ႔ဗ်ာနာလြန္းလို႔ပါဗ် ႕႕႕" " ေခြးမသား နာေအာင္လို႔လႊဲပါတယ္ဆို ႕႕႕မလႊဲနဲ႔ဆိုေတာ့ မခက္ဘူးလားကြ႕႕ေဟ့ေခါင္းႀကီးခပ္သြက္ သြက္ေလးလႊဲေပးလိုက္စမ္း ႕႕႕" လုေတာက္ကေခါင္းႀကီးကိုပို၍လႊဲခါရမ္းခိုင္းလိုက္ေလရာေခါင္းႀကီးကေခြးသရဲ၏ေက်ာျပင္ကိုအားစိုက္ ၍တြန္းလိုက္ေလေတာ့သည္။

231

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" အား ႕႕႕အား ႕႕႕အား ႕႕" မနာခံႏိုင္ရိုးေလလား။ပုခုံးႏွစ္ဖက္ကိုသံခ်ိပ္ျဖင့္ထိုးေဖာက္ကာတြေ ဲ လာင္းအဆြခ ဲ ံထားသည့္ကိစၥကိုမွ မနာဘူးဟုဆိုလ်ွင္နာက်င္သည္ဆိုသည္မွာအဘယ္နည္းဟုေမးယူရမလိုပင္။ ခႏၶာကိုတစ္ခုလုံး၏အေလးခ်ိန္ကိုထမ္းထားရေသာပုခုံးႏွစ္ဖက္ကေခါင္းႀကီးတစ္လႊဲလိုက္တိုင္းအသဲ အူေတြျပတ္ထြက္သြားျပီလားဟုထင္ရမတတ္နာက်င္လြန္းလွေပသည္။ ထိုစဥ္ခ်န္ယုေဝကလုေတာက္၏လူႏွစ္ဦးႏွင့္ အတူရခ်ိဳးေသာသစ္သားစည္ပိုင္းႀကီးတစ္ခုကိုလွိမ့္၍ ဝင္လာေနသည္။လုေတာက္၏လူနွစ္ေယာက္ကစဥ့္ အိုးႀကီးတစ္လုံးကိုထမ္းပိုးျဖင့္ထမ္းထားၾကေလ၏။ ခ်န္ယုေဝကသူလွိမ့္ယူလာေသာစည္ပိုင္းႀကီးကိုေခြးသရဲေအာက္တည့္တည့္တြင္ေထာင္လိုက္သည္ ႏွင့္လုေတာက္၏လူႏွစ္ကစဥ္အိုးႀကီးကိုစည္ပိုင္းထဲေမွာက္၍သြန္ၾကေလေတာ့သည္။ စူးရွျပင္းထန္လွသည့္ခ်ဥ္ခ်ဥ္စုပ္စုပ္အရက္နံေတြကေျမေအာက္ခန္းတစ္လုံးကိုဖုံးလႊမ္းသြားေလေတာ့သည္။ " ဘဘဒီေကာင့္ကို ေဇာက္ထိုးလုပ္လိုက္ သမီးတိ႔ု သူ႔အက်ည္းခြံေတြအရင္လွန္ရေအာင္႕႕႕" " အင္းဟင္းဟင္း ႕႕မနွိပ္စက္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ ေၾကာက္လွပါျပီခင္ဗ် ႕႕႕အင္း ႕႕အင္း ႕႕႕ သခင္မေလးသိခ်င္သမ်ွအကုန္ေျပာျပပါ့မယ္ဗ်ာလႊတ္ေပးၾကပါဗ်ာ ႕႕သနားၾကပါ ႕႕႕" " ရွင့္ကိုလည္းဘာမွမေမးဘူး႕႕တမင္သက္သက္နိွပ္စက္ခ်င္လို႔အရွင္ဖမ္းလာတာ ႕႕႕သေဘာေပါက္သ လား ႕႕႕ဝူတုရန္လည္းဒီကိုေရာက္ေနျပီ ႕႕က်န္းရွင္းလည္း သုချမိဳ႕ေတာ္ကိုဖ်က္ဆီးဘိ႔သ ု ြားေနျပီ႕႕႕ ဘာသတင္းမွလဲမသိခ်င္ဘူး ႕႕႕ဒီေတာ့ဒီကနွိပ္စက္သမ်ွကိုသာဇိမ္ခံၿပီးအရသာ အျပည့္အဝခံစားေပေတာ့ဟုတ္ျပီလား ႕႕႕" " သခင္မေလးတို႔မသိတာေတြရွိပါေသးတယ္ဗ်ခ်မ္းသာေပးခင္ဗ်ား ႕႕႕ဝူတုရန္ရဲ႕မိန္းမနဲ႔သူ႔ေယာက္ဖ ကအေခါင္းထဲကသုိင္းသြားယူေနပါတယ္ခင္ဗ်ားျပီးေတာ့ ႕႕႕အူး ႕႕" ခ်န္ယုေဝကေခြးသရဲ၏ေက်ာကိုအပ္တစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ထိုးစိုက္ခ်လိုက္ေလရာေခြးသရဲမွာပါးစပ္ပိတ္၍သြား ေလေတာ့သည့္။ " ဝူတုရန္ မိန္းမေတြေယာက္ဖေတြလာမေျပာနဲ႔ျမင္လည္းမျမင္ဖူးဘူးသိလည္းမသိဘူး ႕႕႕ေအးသူတို႔ မေသေသးလို႔ထၾကြလာရင္လည္းကြ်န္မတို႔န႔ေ ဲ တြ႔လိမ့္မယ္ရွင္ကေတာ့အရင္ေပါ့ဟုတ္ျပီလား ႕႕႕" ခ်န္ယုေဝကေျပာေျပာဆိုျဖင့္ေခြးသရဲ၏ရင္ဘတ္ကေငြေရာင္အက်ည္းခံြေတြကိုအကုန္လုံးဆြ၍ ဲ ကုပ္ဖဲ့လိုက္ျပ ီး ေနာက္။လုေတာက္၏လက္ထဲမွသံႀကိဳးဆြဲယူ ျပီးလႊတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝလက္ထဲက သံႀကိဳးမွာအေပၚကိုေျပး ၍တက္သြားသည္ႏွင့္အတူ ေခြးသရဲမွာအရက္စည္ႀကီးထဲျပဳတ္က်သြားေလသည္။ " ဗြမ္း ႕႕ " ထိ႔ေ ု နာက္အရက္စည္ႀကီးတစ္ခုလုံးေသြးခ်င္းရဲ၍သြားေလေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝကအခ်က္ျပလိုက္ သည္ႏွင့္အရက္စည္ထဲက်သြားသည့္ေခြးသရဲကိုေခါင္းႀကီးကဂုတ္ကေနခြ၍ ဲ မထုတ္ျပီးက်မ္းပ်ဥ္ေပၚသို႔ျပစ္ခ် ထားလိုက္ေတာ့သည္။တဆတ္ဆတ္တုန္ေနသာေခြးသရဲကိုမီးလင္းဖိုနေဘးသို႔ေရာက္ေအာင္တြန္းကန္လွိမ့္လ ာျပီးေနာက္။မီးလင္းဖိုႏွင့္ေက်ာျပင္ကိုအတန္ၾကာသည္အထိဖိကပ္ထားျပီးမွခ်န္ယုေဝကသူမ၏အပ္ကိုဆြဲ ႏႈတက ္ ာေမးခြန္းထုတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေမးတာကိုဘဲေျဖ စကားအပိုတစ္ခြန္းပါလာလို႔ ကေတာ့ မီးဖိုထဲ အရွင္လတ္လတ္ျပစ္ထည့္လိုက္မယ္ ၾကားသလား ႕႕႕တေစၦျမိဳ႕ကရွင့္မိန္းမကိုရွင္ဘယ္လို လုပ္ခဲ့တာလဲအရင္ေျဖ ႕႕႕" " မ်က္ ႕႕မ်က္ႏွာကို ႕႕အ ႕႕ေရၿပားလွန္ျပီး လူလူကို ႔႕႕ၾကာပြတ္နဲ႔ အသားေတြ မြစာတက္ေအာင္ရိုက္ ထားပါခင္ဗ်ား ႕႕႕အမေလး စပ္လိုက္တာဗ်ာ ႕႕"

232

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ရွင္ကလူသတ္တိုင္းအေရခြံႏႊာ လူသားကိုဖဲ့စားလာတဲ့လူဘဲ ႕႕ဒီေလာက္ေတာ့ခံႏိုင္ရည္ရွိရမွာေပါ့ ႕႕႕ ဘဘတိ႔ဒ ု ီေကာင့္ကိုေသခ်ာေလးစစ္ေမးၾကေပေတာ့ ႕႕႕ဟိုမိန္းမကိုဒင္းလုပ္သြားကတည္းသမီးသူ႔ကို ဒီလိုလုပ္ခ်င္ေနတာၾကာလွျပီ ကဲဟယ္ ႕႕႕" " အား ႕႕အား ႕႕အေမေရ ႕႕အား ႕႕ အား႕႕" ခ်န္ယုေဝကေခြးသရဲ၏ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုမီးဖိုထဲဆြဲထည့္လိုက္ျပီးအခန္းအျပင္သို႔ျပန္၍ထြက္သြားေလ သည္။ခ်န္ယုေဝလုပ္ခ်င္ရာလုပ္သြားသည္ကအေရးမ ႀကီးေပ။အရက္ေၾကာင့္မီးကဝုန္းကနဲထေလာင္သြား ကာေခြးသရဲတစ္ကိုယ္လုံးမီးစြဲသြားေလေတာ့သည္။ေခါင္းႀကီးနွင့္လုေတာက္မွာေခြးသရဲကိုအလ်င္အျမန္မီးျငိမ္း သတ္ေပးေနရေလေတာ့သည္။ေစတနာရွိလို႔ေတာ့မဟုတ္ေပသူတို႔သိခ်င္သည့္ေမးခြန္းေတြဘာမွမေမးရေသး ေသာေၾကာင့္မီးဝိုင္းျငိမ္းေနၾကျခင္းျဖစ္ေပသည္။ထို႔အျပင္သူတို႔အလွည့္မေရာက္လိုက္မွာကိုစိုး ရိမ္သည့္စိတ္လည္းပါေကာင္းပါေပလိမ့္မည္။လုေတာက္ႏွင့္ေခါင္းႀကီးမီးျငိမ္းသတ္ျပီးသည့္ အခိိ်န္တြင္ေခြးသရဲမွာဆိုသည့္လူမွာအဆီတဝင္းဝင္းျဖစ္ေနေလျပီတည္း။ " ေရ႕႕ေရေလးတစ္ခြက္ေလာက္ေပးၾကပါဗ်ာ အမေလးပူလြန္းလို႔ပါဗ် ႕႕႕" နာက်င္လြန္း၍ခဏမွိန္းေနရာမွေရထေတာင္းလိုက္သည့္ေခြးသရဲေၾကာင့္ေခါင္းႀကီးပင္လန္႔သြာေလေတာ့သည္ ။ေခြးသရဲ၏အသံေသခါနီးလူလိုမဟုတ္မာ ထန္၍ေနဆဲပင္။အသက္ေငြ႔ေငြ႔ေလာက္သာက်န္ ေတာ့မည္ဟုေခါင္းႀကီးႏွင့္လုေတာက္တြက္ထားသည္မွာတက္တက္စင္ေအာင္လသ ြဲ ြားေလေတာ့သည္။ ေခြးသရဲသည္ကားအသက္ျပင္းလွေပသည္။ " ေအး႕႕႕ေရဆိုလည္းေရေပးရတာေပါ့ကြာ ဒါေပ မယ့္ အလကားေတာ့မရဘူးကိုယ့္လူ ႕႕႕ငါတို႔ေမးသမ်ွ အကုန္ေျဖရမယ္ဘယ့္ႏွယ္လဲ႕႕႕" " ကြ်န္ေတာ့္ကိုသတ္ေပးၾကပါဗ်ာ ႕႕ေသပါရေစေတာ့ ႕႕သနားၾကပါဦးဗ်ာ ႕႕႕" "မသတ္ပါဘူးကြာငါတို႔ကလူသတ္သမားေတြမွ မဟုတ္ဘ႕ဲ ႕႕႕အခုလိုမဆိုင္တာေတြေလ်ွာက္ေျပာေန ရင္ေတာ့ေဆးဆရာနဲ႔မင္းကိုေသခ်ာကုေပးျပီးထပ္ ညွင္းဆဲဦးမွာကြၾကားသလားေဟ့ေကာင္ ႕႕႕႕" " အရက္စည္ထဲျပန္နစ္ထားလိုက္ပါေတာ့ကြာ ႕႕ဒီ ေကာင္ၾကည့္ရတာေခါင္းမာပုံဘဲကြ ႕႕႕" " မလုပ္ၾကပါနဲ႔ဆရာတို႔ရယ္ေမးပါဗ်ာေမးပါမ ခံစားနိုင္ေတာ့လို႔ပါဗ်ာ ႕႕႕႕" ေခြးသရဲ၏စကားေၾကာင့္လုေတာက္ကေရခြက္ကိုႏႈတ္ခမ္းတြင္ေတ့၍တိုက္လိုက္ျပီးေနာက္သူတို႔သိလို သည္မ်ားၾကျမန္းၾကေလေတာ့သည္။အားရေအာင္စစ္ေမးျပီးသည့္ေနာက္ေခြးသရဲကို သတ္ရန္အတြက္ေခါင္းႀကီးကဓါးကိုထုတ္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္အခန္းတံခါးပြင့္သြားကာခ်န္ယုေဝကဝင္လာ ျပန္သည္။ " ေတာ္ေသးတယ္ အခ်ိန္မွီေသးလို႔ သမီးကမသတ္လိုက္ၾကပါေစနဲ႔ဦးလို႔ဆုေတာင္းေနတာ ႕႕႕ဆု ေတာင္းျပည့္တယ္ဆိုရမွာပဲ ႕႕႕ဘဘတိ႔သ ု ူ႔ကိုေခၚခဲ့ လာသမီးျပမယ္ ႕႕႕" လုေတာက္နွင့္ေခါင္းႀကီးမွာခ်န္ယုေဝေခၚေဆာင္ရာေနာက္ကိုေခြးသရဲအားညွပ္ဆျြဲ ပီးလိုက္လာၾကေလ ေတာ့သည္။ " အီ ႔႕အု ႔႕အု႕႕ဝု ႕႕ဝု ႕႕" " မလုပ္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ ေခြးအ အစာေတာ့မျဖစ္ပါရေစ နဲ႔ ႕႕အေမေရ႕ အေမ့သားအျဖစ္ကိုျမင္လွည့္ပါဦးလား ဗ် ႕႕ဟီးဟီး ႕႕အေမေရ ေၾကာက္ပါျပီခင္ဗ် တကယ္ေၾကာက္တာပါသခင္မေလးရယ္ဆရာတို႔သခင္မေလး ကိုတားေပးၾကပါဦးဗ်ာ ႕႕႕႕" " ကိုယ့္အလွည့္ၾကေတာ့ေၾကာက္တယ္ဟုတ္လား ရွင္နဲ႔ျမိဳ႕စားနဲ႔ေပါင္းျပီးလူဘယ္ႏွစ္ေယာက္ကို

233

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေခြးစာေၾကြးျပီျပီလည္း ႕႕ရွင္လည္္းဒီလိုျပန္ခံစားရမွ တရားမွာေပါ့ ႕႕႕ဘဘျမန္ျမန္လုပ္အကိုေတြ႕သြားဦးမယ္ ႕႕႕ တံခါးဖြင့္မေနနဲ႔ေတာ့အခိ်န္ၾကာတယ္ျခံေပၚကသာ ေက်ာ္ျပီးျပစ္သြင္းလိုက္ၾကေတာ့႕႕႕" " မလုပ္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္ေနာင္တရေနပါျပီဗ်ာ ႕႕မလုပ္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ ႕႕အေမေရမကယ္နိုင္ေတာ့ဘူး လားအေမရဲ႕ ႕႕႕" ခ်န္ယုေဝ၏ေဆာ္ေအာမႈေၾကာင့္လုေတာက္ကဖြင့္လက္တံခါးေသာ့ကိုခ်ထားလိုက္ျပီး။ေခြးသရဲကို ေျခေထာက္ႏွင့္ႏွစ္ေယာက္မ်ွကိုင္ကာတစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေလာက္အရွိန္ယူလႊဲျပီးေခြျခံထဲျပစ္သြင္းလိုက္ၾက ေလေတာ့သည္။သံတို္င္ေတြအေနာက္ကသြားေရတမ်ွားမ်ွားၾကေန ၾကသည့္ေခြးအအုပ္ႀကီးကေခြးသရဲျပဳတ္က်လာသည္ႏွင့္ဝိုင္းအုံကာဆြဖ ဲ ဲ့ေနၾကေလေတာ့သည္။ " ဝွီး ႕႕႕ဘုတ္႕႕႕" " အု ႕႕အု႕႕အီ ႕႕အီ ႕႕" " အား ႕႕အား ႔႕႕အား႕႕" ေသးခ်င္းဆိုးျဖင့္ေသရသည္ဆိုမွာေခြးသရဲလိုလူကိုေျပာျခင္းသာျဖစ္ေပမည္။ ေခြးအတစ္ေကာင္ကသူ႔ရ႕ဲ ဗိုက္ကိုကိုက္ေဖါက္ျပီးအူေတြဆထ ြဲ ုတ္သြားသည္ကိုသူေနာက္ဆုံးျမင္လိုက္ရ ေလသည္။ထိုအူေခြကိုေနာက္ေခြးေလးငါးေကာင္ကဝိုင္းလု၍ကိုက္ဆခ ြဲ ါယမ္းလိုက္သည့္အခိိ်န္တြင္သူ႔စိတ္ဝိည ာဥ္ေတြကအေမွာင္ထုရဲ႕အနက္ဆုံးေနရာအထိထိုးစိုက္၍ဆင္းသြားေလေတာ့သည္။ သူမေသခင္အမွတ္ရသြားသည့္ျမင္ကြင္းကသူႏွင့္ျမိဳ႕စားမင္းအရက္ခြက္ကိုယ္စီကိုင္ကာလူအရွင္လတ္ လတ္ကိုေခြးစားေနသည့္ျမင္ကြင္းအားဝမ္းသာအားရၾကည့္ရႈခဲ့ၾကသည့္ျမင္ကြင္းပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ညသန္းေခါင္ယံေက်ာ္သည္အထိျမိဳ႕စားအိမ္ထဲတြင္ဆီမီးေရာင္ေတြကထိန္ထိန္လင္းလ်က္ရွိေနေလ၏။ အုန္းေမာင္းတစ္ခ်က္တီးေသာအခ်ိန္တြင္လ်န္က်ိဳးျမိဳ႕စားမင္း၏လူယုံ၊ေမာက္လု၊ဝူးက်က္၊လုေတာက္တို႔ မွာျမိဳ႕ျပင္ေတာအုပ္ထဲတြင္ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကသည့္ျမိဳ႕စားနယ္စားေတြႏွင့္စစ္သူႀကီး၊တပ္မႈးႀကီးတို႔ကိုသြား ေရာက္ေတြ႔ဆုံျပီးေနာက္လ်န္က်ိဳးျမိဳ႕စားစံအိမ္သို႔ေခၚေဆာင္လာခဲ့ၾကေလသည္။ လ်န္က်ိဳးျမိဳ႕ကိုဘယ္ႏွယ္ဝိုင္းမယ္။ဒီ့ႏွယ္ဝိုင္းမယ္ ဤသို႔ဝိုင္းမယ္။ထိုသို႔ဝိုင္းမယ္ႏွင့္ျမိဳ႕အဝင္လမ္းတစ္ ေလ်ွာက္လုံးအာေဘာင္အာရင္းသံသံျဖင့္ေၾကြးေၾကာ္ၾကံဳးဝါးခဲ့ၾကေသာျမိဳ႕စားမင္းသုံးပါးႏွင့္စစ္သူႀကီးေတြတပ္မႈ ႀကီးေတြမွာ။လ်န္က်ိဳးျမိဳ႕စားစံအိမ္ထဲသို႔ဝင္မိလိုက္ၾကသည္ႏွင့္အသင့္ေစာင့္ႀကိဳေနေသာေခါင္းႀကီးႏွင့္နဂါး မာန္အဖြ႔သ ဲ ားမ်ား၏ဖမ္းဆီီးရိုက္ပုတ္ထုေထာင္းျခင္းကိုခံလိုက္ရေလေတာ့သည္။ လ်န္က်ိဳးျမိဳ႕ကိုမည္သို႔ဝိုင္းသည္မဝိုင္းသည္ကိုေတာ့မသိေပ။စစ္သူႀကီးေတြတပ္မႈးေတြႏွင့္ျမိဳးစားသုံး ပါးေတာ့နွင္းေတာထဲတြင္တစ္ညလုံးကားစင္တင္ထားခံရမည္ကေတာ့အလြန္ေသခ်ာလွေပသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။နဂါးမာန္ဂိုဏ္းသားမ်ားကျမိဳ႕စားစံအိမ္၏ျမက္ခင္း ထဲ တြင္ ကားစင္ေတြရိုက္နွက္ျပဳလုပ္ေနၾကျပီးတစ္ခုျပီးတစ္ခုစိုက္ထူေနၾကေသာေၾကာင့္သာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး B39#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၃၉ ဘီ ။ နဂါးမာန္ဂိုဏ္းသားမ်ားကကားစင္ေတြျပဳလုပ္ျပီးသြား၍ဖမ္းဆီးထားသည့္ပုန္ကန္သူျမိဳ႕စားသုံးဦးႏွင့္အေပါင္းအ ပါေတြကိုကားစင္ထက္၌ေနွာင္ႀကိဳးစည္းေနၾကသည့္အခ်ိန္တြင္။အနက္ေရာင္လူရိပ္ႏွစ္ခုကမိစာၦက်ားဂိုဏ္း တည္ရွိရာျခံဝင္းထဲသို႔တိတ္တဆိပ္ဝင္ေရာက္ေနျပီျဖစ္ေလေတာ့၏။မ်ားျပားေသာလူဦးနွင့္ထူထပ္လွေသာအ ေစာင့္အၾကပ္ေတြကထိုညလူႏွစ္ဦးဂိုဏ္းအတြင္းသို႔ထိုးေဖါက္ဝင္ေရာက္လာၾကသည္ကိုနည္းနည္းကေလးမွ

234

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ရိပ္စားမိျခင္းမရွိၾကေပ။ညလူႏွစ္ဦးမွာညအေမွာင္၏အေရကိုျခံဳျပီးမိစာၦက်ားဂိုဏ္းရဲ႕ထင္းတဲနံရံကိုမွီကာပုန္း ကြယ္၍ေနျပီးသကာလ၌။ကင္းသမားေျခာက္ဦးအဖြဲ႔ႏွစ္ဖြ႔မ ဲ ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္၍တစ္ဖြဲ႔ကိုတစ္ဖ႔ေ ြဲ က်ာ္ျဖတ္သြား သည့္အခါမွည လူနွစ္ဦးကတိုးတိတ္ညင္သာစြာျဖင့္လႈပ္ရွားလိုက္ၾကသည္။ျမတ္စြာဘုရား။ရဲတင္း လြန္းလွေပစြ။မိုက္ရူးရဲဆန္လွေပစြ။ေတာ္တန္ရံုလူမစဥ္းစားဝံ့ေသာအလုပ္ကိစၥကိုညလူႏွစ္ဦးကလြယ္လင့္တကူ ဆုံးျဖတ္ကာ။ထင္းတဲ နံရံနေဘးပုန္းကြယ္ေနရာမွေနကင္းသမားအဖြဲ႔ႏွစ္ဖြ႔ၾဲ ကားထဲခုန္ဝင္လိုက္ၾကေလျပီ။ တစ္ဖြ႔က ဲ ိုတစ္ဖ႔ေ ြဲ က်ာေပးျပီးဂိုဏ္းကိုတစ္ပတ္ထပ္ပတ္ရန္သြားေနၾကသည့္ကင္းသမားဆယ့္ႏွစ္ဦးမွာသူတို႔ႏွစ္ဖြ႔ဲ ၏ၾကားထဲတြင္။ညလူႏွစ္ဦးကေျခတစ္ခ်က္ကာေထာက္အားယူျပီးအေမွာင္ထုထဲတိုးဝင္သြားၾကသည္ကိုပင္မ သိလိုက္ၾကေပ။ေအးျမလွေသာေျမာက္ျပန္ေလတစ္ခ်က္ကသူတို႔ႏွစ္ဖြ႔၏ ဲ ၾကားထဲတိုးေဝွ႔တိုက္ခတ္သြားသည္ဟု ထင္ျမင္လိုက္ၾကသည္မ်ားလားမဆိုနိုင္။ျဖတ္ေျပးသြားသည့္လူနွစ္ေယာက္နွင့္အတူရုတ္ တရက္တိုးေဝွ႔ကာပါသည့္ေဆာင္းေလေအးေၾကာင့္လက္ဝါးနွစ္ဖက္ကိုအပူေပးျပီးေအးစက္ေနေသာနား ရြက္မ်ားကိုေႏြးေထြးသြားေအာင္ဖုံးအုပ္လိုက္ၾကေသး၏။အံ့ဖြယ္သရဲထူးကဲလွသည့္ကိုယ္ေဖာ့ပညာရွင္ေပ ပဲ။လူဆယ့္နွစ္ေယာက္ၾကားမွျဖတ္သန္းသြားသည္မွာမည္မ်ွျငင္သာလွပါသနည္းအက်ီ ၤေလတိုးသံေလးပင္ ထြက္ေပၚ၍မသြားေပ။ထို႔ေနာက္အေမွာင္ထမ ဲ ွာပင္ညလူႏွစ္ဦးကေနာက္ တစ္ႀကိမ္ေျခတစ္ခ်က္ေထာက္ကာခုန္သြားလိုက္ၾကျပန္သည္။ညလူႏွစ္ဦးမွာတတိယအၾကိမ္ခုန္လိုက္ျပီး သည့္အခါတြင္သူတို႔ရည္မွန္းရာအရပ္ကိုေရာက္သြားသည့္ပုံရွိေလေတာ့သည္။ မွန္ပါသည္။သူတို႔ႏွစ္ဦး၏ရည္မွန္းရာအရပ္ကေမ်ွာ္စင္ႏွစ္ခုၾကား၌စုပုံထားေသာဒူးေလးလက္နက္ ပုံႀကီးရွိရာအရပ္ပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ညလူတစ္ဦးကအသင့္ယူလာေသာမီးေတာက္အ ရက္ဗူးကိုဖြင့္ျပီးဒုူးပုံႀကီးကိုဖ်မ္းပက္လိုက္ေတာ့သည္။က်န္တစ္ဦးကမီးခတ္ေက်ာက္ႏွစ္လုံးကိုပြတ္၍ခတ္ လိုက္သည့္အခါအတြင္လင ြ ့္စင္ထြက္သြားေသာမီးပြင့္ေလးမ်ားႏွင့္အတူမီးေတာက္မီးလ်ွံႀကီးတစ္ခုကဟုတ္ ခနဲထကာေတာက္ေလာင္သြားေလေတာ့သည္။မီးေတာက္ႀကီးတစ္ခုေတာက္ေလာင္လာသည္နွင့္ အညီအလင္းကပါတြ၍ ဲ ပါလာေလရာ၊က်ဴးေက်ာ္သူည လူတို႔၏မ်က္ႏွာကိုထင္ရွားစြာေတြ႔ျမင္လိုက္ရသည္။ အလို။မီးခတ္ေက်ာက္ျဖင့္ခတ္လိုက္သူကခ်န္ယုေဝပါကလား။ဤသို႔သာဆိုလ်ွင္ေနာက္တစ္ဦးသည္တု ရွင္းသာျဖစ္ေပလိမ့္မည္။မီးလ်ွံေတြၾကားမွာနတ္သမီးေလးတစ္ပါးလိုလွပေနသည့္ခ်န္ယုေဝကသူမရဲ႕လက္နွစ္ ဖက္ကိုညင္သာလႈပ္ခတ္လိုက္ျပန္သည္။ခ်န္ယုေဝရဲ႕လက္ထဲမွာကိုင္ထားသည့္မီးခတ္ေက်ာက္ႏွစ္လုံးက၊ ခ်န္ယုေဝလက္လႈပ္လိုက္သည္ႏွင့္ေမ်ွာင္စင္ေပါ ္ကအေစာင့္ေတြဆီေျပးဝင္သြားေလ ေတာ့သည္။ " ဝွီး ႕႕ ဝွီး " " ခြပ္ ႕႕ ခြပ္ ႕႕" " အ ႕႕အီး ႔့" " ဘုန္း ႕႕ဘုန္း ႕႕" မီးေတာက္လာသည္ႏွင့္ရန္သူဝင္ေနျပီျဖစ္မွန္းသိသြား၍အခ်က္ေပးသံေခ်ာင္းေခါက္ရန္ျပင္လိုက္ေသာအေစာင့္ နွစ္ေယာက္မွာခ်န္ယုေဝ၏ေက်ာက္ခဲစာမိျပီးေမ်ွာ္စင္ေပါ ္ကေနျပဳတ္က်လာၾကသည္။ မေသမွာေတာ့မပူရေပ။ခ်န္ယုေဝျပစ္လိုက္သည့္မီးခတ္ေက်ာက္ႏွစ္လုံးကေမ်ွာ္စင္ႏွစ္ခုကအေစာင့္ႏွစ္ ေယာက္၏ဦးေခါင္းခြံကိုပြင့္ထြက္သြားေအာင္ေဖါက္ခသ ြဲ ြားျပီျဖစ္ေလရာေဖြးေဖြးျဖဴေနေသာဦးေနွာက္အပိုင္းစေ တြပင္ေမ်ွာ္စင္ထက္၌က်ဲျပန္႔၍က်န္ေနခဲ့ေပသည္။ " ဝုန္း ႕႕ဝုန္း ႕႕ဝုန္း ႕႕ဝုန္း " " ေဖ်ာင္း ႕႕ေဖ်ာင္း ႕႕ဂ်ိဳး ႕႕ဂြ်တ္ ႕႕" " ရန္သူ ႕႕ရန္သူ ႕႕ဟ ႕႕ဟေမ်ွာ္စင္လဲျပီေဟ့ "

235

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ခုန္ခ်ၾက ႕႕ေဟ့ ႕႕" တုရွင္းႏွင့္ခ်န္ယုေဝကေမ်ွာ္စင္တိုင္ေတြကိုရိုက္ခ်ိဳးျပီးလာလမ္းအတိုင္းျပန္ထြက္သြားၾကသည္။ သို႔ ေသာ္ေမ်ွာ္စင္ေပါ ္ကလူေတြကေတာ့သူတို႔နွစ္ဦးလက္ခ်က္ျဖင့္ကမၻာပ်က္၍က်န္ခဲ့ၾကေတာ့သည္။ တုရွင္းႏွင့္ခ်န္ယုေဝ၏ေျပးလမ္းကို္ပိတ္ဆို႔ရန္ႀကိဳးစားလာၾကသည့္လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားသားမွာ၊ဓါး ထက္မထက္အစမ္းသပ္ခံလိုက္ရသည့္ငွက္ေပ်ာပင္ေတြသဖြယ္တဘိုင္းဘိုင္းလဲက်သြားကုန္ေတာ့ေလသည္။ " ရန္သူ ႕႕႕ရန္သူ ႕႕႕" " အေနာက္ဘက္ကိုေျပးျပီေဟ့ ႕႕ဝိုင္းဟ ႕႕ဝိုင္းဟ" " မလိုက္နဲ႔ ႕႕မလိုက္နဲ႔ ႕႕႕" " အကုန္ေသကုန္လိမ့္မယ္ ႕႕႕မယွဥ္နိုင္ဘူးဟေျပးေျပး ႕႕႕" ေအာ္သံ။ဟစ္သံ။တိုက္ခိုက္သံေတြကပြက္ပြက္ညံေအာင္ထြက္ေပါ ္လာေသာေၾကာင့္ဝူတုရန္ႏွင့္ဝူဖန္းတို႔ လိုထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္ေတြကပင္မေဆာင္ေပၚကေနေလထဲကိုဝဲပ်ံတက္လာၾကျပီးဆူညံသံထြက္လာသည့္ ဘက္သ႔တ ို မဟုတ္ခ်ည္းေရာက္လာၾကေလ ေတာ့သည္။ဝူတုရန္ႏွင့္သံကြ်န္းသခင္ႀကီးမွလ၍ ြဲ က်န္သည့္လူ မ်ားမွာတံတိုင္းကိုခုန္ေက်ာ္ထြက္သြားၾကျပီးေနာက္၊လူစုခက ြဲ ာလမ္းမတစ္ေလ်ွာက္ေျပးလိုက္၍သြားၾကေလ သည္။သို႔ေသာ္လည္း။တုရွင္းႏွင့္ခ်န္ယုေဝ၏အရိပ္အေရာင္ကိုေတာင္မျမင္လိုက္ရေတာ့ေပ။တုရွင္းတို႔ႏွစ္ ေယာက္မိစာၦက်ားဂိုဏ္းထဲခိုးဝင္လာသည့္ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုကေမ်ွာ္စင္ေလးခုႏွင့္ဒူးေလးလက္နက္တစ္ရာ ေက်ာ္တ႔က ို ိုရမ်ွဖ်က္ဆီးျပစ္ရန္ႏွင့္မိစာၦက်ားဂိုဏ္း၏အေဆာက္အဦးအေနအထားေတြကိုေလ့လာရန္သာျဖစ္ ေပသည္။ဝူတုရန္ကိုရင္ဆိုင္တိုက္ရန္မဟုတ္ေပ။ဝူတုရန္ရဲ႕ေဒါသကိုလာ၍ဆြၾကရံုသာျဖစ္ေလ၏။ထို႔ေၾကာင့္ဒူး ေလးပုံႀကီးမီးစြသ ဲ ည္ႏွင့္ေမ်ွာ္စင္နွစ္ခုကိုရိုက္ခ်ိဳးကာျပန္ ထြက္လာခဲ့ၾကျခင္းပင္ျဖစ္ေလသည္။ တုရွင္း၏အစီအစဥ္က။ ဝူတုရန္တို႔ဂိုဏ္းထဲကိုညတိုင္းက်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္ရန္စေနရံုသက္သက္မ်ွသာ။ေနာက္ညေတြ လည္းသူနွင့္ခ်န္ယုေဝတို႔ကအခုလိုဝင္လာၾကဦးမည္သာျဖစ္ေပသည္။က်န္းရွင္းတို႔ျပန္မလာမခ်င္းဝူတုရန္ တိ႔အ ု ဖြ႔က ဲ ိုတိတိႏွင့္စိတ္ေျခာက္ျခားေသြးပ်က္ေအာင္ညွင္းဆဲေနယုံမ်ွသာျဖစ္ေပ၏။ လဲျပိဳပ်က္စီးသြားေသာေမ်ွာ္စင္ႏွစ္ခု။မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေလာင္ေနေသာဒူးေလးလက္နက္ပုံႀကီးႏွင့္ပ်ံက်ဲေန ေသာအေလာင္းေတြကိုၾကည့္ျပီး။ဝူတုရန္ကေတာက္တစ္ခ်က္ျပင္းထန္စြာေခါက္လိုက္ျပီးေနာက္အေဆာင္ထဲ ျပန္ဝင္သြားေလေတာ့သည္။ " သခင္ႀကီး ႕႕သခင္ႀကီး ႕႕႕" " ဘာလည္းကြ ႕႕႕ဒီမွာလူႀကီးေတြစိတ္တိုလြန္း လို႔ေဒါသျဖစ္ေနၾကတာကိုမသိဘူးလား႕႕႕ေခြးမသား ေတြဘာကင္းေစာင့္ၾကတာလည္းကြ ႕႕႕မင္းတို႔အကုန္လုံးကိုဝင္မသတ္သြားတာဘဲေက်းဇူးတင္လိုက္ၾကအုန္း ႕႕ထြီ ႕႕ဒီမွာဘာရပ္ၾကည့္ေနၾကတာလဲ႕႕မီးေလးဘာေလးသြားျငိမ္းၾကေလကြာ႕႕႕ေျပာမွလုပ္တတ္တ့ဲ ေခြးမသားေတြ႕႕႕" ငယ္သားတစ္ဦး၏ေခၚသံေၾကာင့္ေဒါသထြက္ေနသည့္သံကြ်န္းသခင္ႀကီးဝူဖန္းကလက္ေအာက္ငယ္သားေတြ ကိုလွမ္းေဟာက္လိုက္ေတာ့သည္။အေငါက္ခံရသည့္ငယ္သားေတြမွာအလ်ွိဳလ်ွိဳေျပး ထြက္သြားၾကသလိုဝူဖန္းကလည္းဝူတုရန္ေနာက္ကိုလိုက္သြားေလေတာ့သည္။ဝူဖန္းကိုလွမ္းေခၚလိုက္ ေသာငယ္သားေလးသာအထုပ္ေလးတစ္ထုပ္ကိုကိုင္ ျပီးကြင္းျပင္အလယ္မွာရပ္၍က်န္ေနခဲ့ေလသည္။ ထိုစဥ္တုန္းဖုက်င္းတိ႔အ ု ဖြ႔ျဲ ပန္ေရာက္လာေသာေၾကာင့္ငယ္သားေလးကတုန္းဖုက်င္း၏လက္ထဲကိုအ ေလးေပးအပ္လိုက္ေတာ့သည္။ထိုအထုပ္ကတုရွင္းတမင္ျပစ္ခ်ထားခဲ့ေသာအထုပ္ပင္ျဖစ္ေလ၏။

236

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

တုရွင္းနွင့္ခ်န္ယုေဝမွာဝူတုရန္တို႔လုပ္ရွားသမ်ွေအာ္ေငါက္သမ်ွတို႔ကို။ဝူတုရန္တို႔ေဆာက္ထားေသာ ယာယီတဲထဲကေနအကုန္လုံးျမင္ေနၾကားေနေလသည္။သူတို႔ႏွစ္ဦးကငယ္သားေတြရဲ႕ေရွ႕ေမွာက္မွာတံ တိုင္းကိုခုန္ေက်ာ္ေျပးထြက္သြားျပီမဟုတ္ပါလား။မွန္ ပါသည္။ဤသည္ကားဟန္ျပသက္သက္သာျဖစ္ေလ သည္။လူအင္းအားမ်ားျပားျပီး။ႏိုးၾကားသြားျပီျဖစ္သည့္မိစာၦက်ားဂိုဏ္းထဲကိုတခါျပန္ဝင္ျပီးပုန္းေနမည္ဟု ဘယ္သူမွထင္မွတ္ထားၾကမည္မဟုတ္ေပ။ထို႔ေၾကာင့္သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကမီးမရႈိ႕ေသးခင္ ျခံကိုတစ္ပတ္ကာအရင္ေလ့လာထားျပီးအေမွာင္ရိပ္အမ်ားဆုံးႏွင့္အေစာင့္အပါးဆုံးေနရာျဖစ္သည့္ေနရာ ႏွင့္သိမ္မေဝးေသာအရပ္ကေနေဖာက္ထြက္သြားဟန္ျပဳခဲ့ျခင္းသာျဖစ္ေပေတာ့သည္။ လူတ႔မ ို ည္သည္ရုတ္တရက္ဆူဆူညံညံအသံၾကားလိုက္ရလ်ွင္ထိုေနရာကိုသာေျပးၾကည့္တတ္သည့္သဘာဝရွိ ေသာေၾကာင့္သူတ႔ဒ ို ုတိယအႀကိမ္ျပန္ဝင္လာမည့္ေနရာတြင္ငုတ္တုတ္ထိုင္ေစာင့္ေနမည့္လူမရွိမွန္းသိေလ သည္။ဒီ့ထက္ေသခ်ာသည့္စကားက ေတာ့ကိုယ့္ဂိုဏ္းကိုရန္သူဝင္စီးျပီးသြားပါက။လူတိုင္း ကထိုေနရာက အနိ႒ာရံုေတြကိုပဲအာရံုေရာက္ျပီးဝိုင္းေနၾကမည့္အျဖစ္ကိုအၾကြင္းမဲ့သိေနေသာေၾကာင့္သာျဖစ္ေပ၏။ ထိ႔ေ ု ၾကာင့္တံတိုင္းအျပင္ကေမွာင္ရိပ္အတိုင္းအနည္းငယ္ေျပးလႊားသြားျပီးသူတို႔ၾကိဳတင္ၾကည့္ထားေသာေနရာ ေရာက္မွတံတိုင္းထဲကိုေနာက္တစ္ႀကိမ္ျပန္ခုန္ဝင္လာကဝူတုရန္တို႔ေဆာက္ထားေသာယာယီတဲ၏ဝါးထုပ္တန္း ေပၚကေနထိုင္ျပီးဝူတုရန္တို႔လႈပ္ရွား သမ်ွကိုေသခ်ာေစာင့္ၾကည့္ေနၾကျခင္းသာျဖစ္ေပသည္။ " အား ႕႕႕အား ႕႕႕ေခြးမသားေတြ ႕႕ငါ့တပည့္ေခြးသရဲေသသလို ႕႕႕ေသေစရမယ္ကြ ႕႕႕႕" " သြားစို႔ေလ ႕႕အကို ၾကည့္ခ်င္တဲ့ျမင္ကြင္းလဲျမင္ရတာမွမဟုတ္ဘဲ႕႕႕ၾကားရတာကလည္းနားရွက္ဖို႔ ေကာင္းလိုတာ ႕႕" ဝူတုရန္ကေဒါသႀကီးျဖင့္ပိုးစိုးပက္စက္ေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုေနသည့္အသံေတြကိုနားေထာင္ရင္းမွနားရွက္လာေသာ ခ်န္ယုေဝကတုရွင္းကိုျပန္ၾကရန္အခ်က္ေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ တုရွင္းကသူခ်ထားေသာအထုပ္ကိုဝူတုရန္ကတခါတည္းဖြင့္ၾကည္မည္ဟုထင္ထားခဲ့ေလသည္။ဘဝင္ ကိုင္၍မာန္တက္သည့္အေကာင္ကလွည့္ေတာင္မွပင္မၾကည့္ဘဲခ်ာကနဲထြက္သြားခဲ့သည္။ ကဲအခုေတာ့ဘာတတ္နိုင္ေသးသနည္း။သူၾကည့္ခ်င္ေသာေျမြေပြးပိုးထိသည့္မ်က္ႏွာကိုမျမင္လိုက္ရေပမယ့္။အ ထုတထ ္ ဲက ေခြးသရဲရဲ႕အေက်းခြံကိုေတြကိုေတြ႔သြားျပီးသည့္ေနာက္မွာေတာ့ေျမြေခြးအမွီးျပတ္သြားသ လိုနာနာက်ဥ္က်ဥ္နွင့္ေအာ္လိုက္ေသာအသံကိုျမိန္ရည္ရွက္နဲ႔နားေထာင္လိုက္ရေပေသးသည္။ " ျပန္ႏွင့္ လိုက္ခဲ့မယ္ ႕႕ခဏေလးဘဲ႕႕" ခ်န္ယုေဝကတုရွင္း၏စကားေၾကာင့္မ်က္လုံးျပဴးသြားရသည္။ဝူတုရန္၏ေနာက္ေတာ္ပါလူေတြမွာသူမတို႔ႏွင့္မ တိမ္းမယိမ္းေတြအမ်ားႀကီးပါေနမွန္းကိုသူမသိေလသည္။ထိုလူေတြထဲကတစ္ခ်ိဳ႕ကိုသူမရင္ဆိုင္ခဲ့ဘုူးေလ သည္။ထို႔ေၾကာင့္တုရွင္း၏မ်က္နွာကိုစိုးရိမ္တၾကီးျဖင့္ေမာ့ၾကည့္လိုက္ရာ။တုရွင္းရဲ႕အရိပ္အာဝါသမ်ားကင္း မဲ့သြားျပီးက်န္းရွင္း၏စပ္ျဖဲျဖဲမ်က္နွာႏွင့္က်န္းရွင္းအရိပ္ေတြကစိုးမိုးေနသည္ကိုအထင္အရွားေတြ႔လိုက္ရ ေလေတာ့သည္။ " ဟြန္း ႕႕႕ျမန္ျမန္ေလးလိုက္ခဲ့ ႕႕" တုရွင္းကခ်န္ယုေဝထြက္သြားသည္အထိခဏေလးေစာင့္လိုက္ျပီးမွယာယီတဲထဲကေနဆီမီးတိုင္တစ္ေခ်ာင္း ကိုင္ျပီးခပ္တည္တည္ျဖင့္ထြက္လာေလသည္။မိစာၦက်ားကလူေတြကလည္းဆံပင္ကိုဖါးယား ခ်ကာမ်က္နွာကိုကြယ္ဝွက္ထားေသာသူ႔ကိုမမွတ္ၾက။တုရွင္းကေနာက္ထပ္ဆီမီးတိုင္တစ္တိုင္ကိုပါဆြယ ဲ ူ လိုက္ကာထင္းတဲဘက္ေလ်ွာက္သြားျပီးေနာက္၊ထင္းေလွာင္ရံုထဲကိုမီးတုတ္ႏွစ္ေခ်ာင္းျပစ္ထည့္လိုက္ျပီးအသာ းကုန္ေျပးထြက္သြားေလေတာ့သည္။ရုတ္တရက္ႀကီးဆိုသလိုဆီးမီးတိုင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို

237

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ထင္းေလွာင္ရံုထဲျပစ္သြင္းျပီးတေစၧသရဲလိုလွစ္ကနဲေျပးထြက္သြားေသာလူေၾကာင့္ငယ္သားေတြမွာအ့ံအားသင့္ မင္သက္သြားျပီးမွငရဲက်သလိုဆူညံစြာေအာ္လိုက္ၾကေတာ့သည္။ " ရန္သူ ႕႕ရန္သူ႕႕ရန္သူ႕႕" " မီးရႈ႕ိ သြားျပန္ျပီေဟ့ ျငိမ္းၾကပါဟ ႕႕" " လိုက္ၾကေဟ့ ႕႕႕လိုက္ဟ ႕႕႕" " မမွီေတာ့ဘူးေျပးသြားျပီေဟ့ ႕႕႕ခုန္ထြက္သြားျပီဟ ႕႕႕႕" " ေဟ့က်န္းရွင္း ႕႕႕မင္းမွန္းငါသိတယ္ကြ ႕႕႕ေခြးမသား ႕႕႕႕ မင္းေသာက္က်င့္ေတြကိုငါအကုန္မွတ္မိတယ္ ကြ ႕႕႕႕႕မင္းသတၱိရွိရင္သုချမိဳ႕ေတာ္ကိုလာခဲ့ေခြးမ သားရဲ႕ ႕႕႕႕႕" တုရွင္းကေျပးနွင့္ဆိုေသာ္လည္းမေျပးေသးဘဲတံတိုင္းေပၚမွာေမွာက္အိပ္ျပီး။တံတိုင္းတစ္သားျဖစ္ ေအာင္တတ္နိုင္သမ်ွကြယ္ဝွက္ျပီးေစာင့္ေနေသာခ်န္ယုေဝက။ဆူညံသံအားလုံးကိုေက်ာ္လြန္သြားေအာင္ ေအာ္ဟစ္လိုက္ေသာဝူတုရန္၏ေအာ္သံေၾကာင့္ေခါင္းေတာင္သြားျပီးေက်ာပါတြန္႔သြားေလသည္။ အသံႀကီးႏွင့္အတြင္းအားသည္ကေၾကာက္စရာ ေကာင္းလြန္းလွသည္မဟုတ္ပါလား။ " ဟားဟားဟား ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕" " အကိုေစာင့္ပါဦး ႕႕႕" ဝူရန္၏အတြင္းအားဘက္အာရံုေရာက္သြားစဥ္တုရွင္းကအေမွာင္ထဲကေနေအာ္ရီရင္းျဖတ္ေျပးသြား ေသာေၾကာင့္ကျပာကယာလွမ္းေအာ္ရင္းအေနာက္ကေနေျပးလိုက္သြားေလေတာ့သည္။ တုရွင္းကခ်န္ယုေဝေအာ္အသံေၾကာင့္ခဏရပ္ေစာင့္ေပးလိုက္ျပီးေနာက္အတူတူယွဥ္တ၍ ြဲ လ်န္က်ိဳး ျမိဳ႕ဘက္ျပန္၍ေျပးလာၾကေတာ့သည္။ထမင္းတအိုးက်က္ေလာက္ေျပးျပီးစိတ္ခ်ရေသာ အကြာအေဝးကိုေရာက္လာသည့္အခါမွခ်န္ယုေဝကတုရွင္းကိုစျပီးေမးျမန္းစုံစမ္းေလေတာ့သည္။ " ဝူတုရန္က ႕႕အကိုက်န္းလို႔ဘာျဖစ္လ႔ထ ို င္သြားတုန္း ႕႕အကို႔မ်က္ႏွာကို ေတြ႔လိုက္လ႔လ ို ား ႕႕႕" " မေတြ႔ပါဘူး ႕႕ေတြ႔စရာလည္းမလိုပါဘူးေလသူကလည္းေခတဲ့ေကာင္မွမဟုတ္တာဘဲ ႕႕႕အကိုတို႔အ ေၾကာင္းေတြမွတ္ထားဦးမွာေပါ့ ႕႕႕အကိုတို႔ခ်င္မွာအတူေနတုန္းကငယ္တုန္းကေပါ့ ဦးရီေတာ္က စစ္ဗ်ဴဟာသင္ေပးတဲ့အခါမွာ ႕႕ကိုကိုကစစ္ဗ်ဴဟာအမ်ားႀကီးမတတ္ခဲ့ဘူး အကိုနဲ႔ဝူတုရန္ ေလာက္ကိုမတတ္ခဲ့ဘူး ႕႕႕ဒါေပမယ့္သူတတ္တဲ့ဟာေလးတစ္ခုႏွစ္ခုကိုလည္း အကိုႏွစ္ေယာက္ကဘယ္လိုမွလိုက္မမွီဘူး ႕႕႕အခုလိုအလစ္ဝင္စီးတဲ့ေနရာမွာကိုကို တကယ့္ထိပ္သီးေပါ့ ဒါေၾကာင့္ သူကသုချမိဳ႕ေတာ္ကိုသြားတာ ႕႕႕တစ္ညတည္းကိုပံုစံတူနည္းဗ်ဴဟာကိုႏွစ္ႀကိမ္သုံး ႀကိမ္သုံးျပီးအငိုက္မိေအာင္တိုက္နိုင္တာကိုကိုတစ္ေယာက္ဘဲရွိတယ္ ႕႕႕အခုလိုေပါ့ ႕႕ဒီညလိုမ်ိဳးဟာ ကိုကိုဆိုရင္မိစာၦက်ားကေတာ့အကုန္ေျပာင္ေလာက္ျပီ ႕႕႕အခုလိုေပ်ာက္က်ားတိုက္ရရင္သူကေနရာယူတာ သိပ္ေကာင္းတာဘဲ ႕႕႕ျပီးေတာ့သူ႔လူကိုအက်မခံဘူးအဲ့လိုေပ်ာက္က်ားတိုက္တဲ့ေတြကိုလူထိမ္းတဲ့ေနရာမွာအ ရမ္းေတာ္တာ႕႕႕အဲ့ဒီေနရာေလးဘဲေဖေဖနဲ႔တူတာထင္ပါရဲ႕က်န္တာကေတာ့သူ႔ဆရာဘိုးဘိုးအတိုင္းဘဲ ေမႊလိုက္ရမွ ရႈပ္လိုက္ရမွ ႕႕႕႕ဝူတုရန္ကခံစစ္ေကာင္းတယ္ဒါေပမယ့္ကိုကိုရဲ႕ တိုက္ပဗ ြဲ ်ဴဟာမိသြားရင္ေတာ့သူ႔ျမိဳ႕လည္းက်တာပါဘဲ အကိုလည္းမခံႏိုင္ဘူး ႕႕႕႕ဒီအခုဂိုဏ္းဟာဝူရန္လက္ ယာေတြမပါလို႔ အလိုဝင္ရထြက္ရလြယ္ကူေနတာေပါ့ ႕႕႕႕မနက္ျဖန္ညေတာ့အေတာ့္ကိုသတိထားရမယ္႕႕ ဒီေကာင့္အတြင္းအားကသိပ္ေၾကာက္စရာေကာင္းတာဘဲ ႕႕႕အင္း ႕႕အေျခအေနက ဝူကုဖုန္းထက္ဆိုးမယ္ ထင္တယ္႕႕ဝူကုဖုန္းရဲ႕သိုင္းပညာနဲ႔ ဒီေကာင့္အတြင္းအားနဲ႔သာဆိုမေခ်ာင္ဘူးဒါေတာင္အကိုတို႔သိုင္းကြက္

238

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

အသစ္ေတြတတ္ထားေသးတယ္ေနာ္ ႕႕မလြယ္တာမွတကယ္မ ့ လြယ္တာဘဲ ႕႕႕ အရင္ကဝူကုဖုန္းကိုတိုက္ခဲ့ၾကသလိုနတ္ပန္းကေလးကိုဘဲေရွ႕တန္းတင္ထားရမွာဘဲ ႕႕႕" " အဲ့ဒီတုန္းကအတြင္းအားကေနာက္ပိုင္းသိပ္မကြာေတာ့လို႔နိုင္သြားတာမဟုတ္လားအခုဟာကအရမ္းကြာေန တယ္ေလ ႕႕႕႕" " ညီမတို႔သာက်န္တဲ့လူေတြကိုအျမန္ျဖတ္နိုင္ရင္အကိုတို႔ကလူသာတယ္ေလ ႕႕႕ သူကတစ္ေယာက္တည္း ႕႕႕အကိုတို႔ကေျခာက္ေယာက္ေတာင္ရွိတယ္ေလညီမရဲ႕ ႕႕႕ ကိုင္းပါေလဒါေတြကကိုကိုတို႔ျပန္လာမွပါ ႕႕အခုေတာ့ ႕႕ဟြန္းဟြန္း ႕႕႕" " ဘာလည္း ႕႕ဟင္းေနာ္ ႕႕အင္ၾကင္းမရွိလို႔မဟုတ္လား ႕႕႕ခစ္ခစ္ခစ္ ႕႕အိုလႊတ္ပါ ႕႕ဟိုမွာျမိဳ႕တခါး ေတာင္ျမင္ေနရျပီ ႕႕လႊတ္လို႔ဘဘတိ႔ေ ု တြ႔သြားမယ္႕႕" ညကနက္တထက္နက္၍လာေလျပီျမိဳ႕ရိုးထိပ္ဆီကအမဲလိုက္ေခြးအိုႀကီးေတြမွာျပန္မလာေသးသည့္ကေလးႏွစ္ ေယာက္ကိုစိတ္ပူပင္စြာျဖင့္ေစာင့္ေမ်ွာ္ရင္းႏြမ္းလ်ေမာဟိုက္လ်က္ရွိေနၾကေလျပီ။ " တိ႔လ ု မ္းတစ္ဝက္အထိလိုက္သြားရင္ေကာင္းမလားလုေတာက္ရယ္ ႕႕႕" " ခဏေတာ့ေစာင့္ၾကည့္ၾကေသးတာေပါ့ကြာ ေတာ္ၾကာ ႕႕တို႔လိုက္သြားလိ႔စ ု ိတ္ဆိုးေနဦးမယ္ကြ႕႕" "ေအးေလခဏေတာ့ေစာင့္လိုက္ၾကတာေပါ့ကြာ ႕႕႕ဟူး ႕႕႕" ေခါင္းႀကီးကသက္ပ်င္းေမာႀကီးတစ္ခ်က္ကို မႈတ္ထတ ု ္လိုက္ျပီးေနာက္ျမိဳ႕ရိုးေပၚရွိသရဲခိုတစ္ခုကို ပင္ပမ္းႏြမ္းလ်စြာျဖင့္မွီ၍အေမာေျဖေနလိုက္ေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး A40#သိုင္းေလက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၄၀ေအ ။ ပံုမွန္သုံးရက္သြားရေသာခရီးကို။တစ္ရက္ႏွင့္တပိုင္းမျပည့္တျပည့္ေလးအတြင္းေရာက္ေအာင္ေျခကုန္ သုတ္ခဲ့က်ေသာက်န္းရွင္းတို႔အဖြ႔မ ဲ ွာပူျပင္းေျခာက္ေသြ႔လွေသာသဲကႏၲရာအစပ္နားေလးတြင္ေနမင္းအပူကို အန္တုျပီး။လေရာင္းဆမ္းေနသည့္ညခင္းသဖြယ္စိတ္နွလုံးထဲကမွတ္ယူျပီးပက္လက္လန္၍အေမာေျဖေနၾက ေလ၏။က်န္းရွင္းမွာနတ္ပန္းကေလးေပါင္ကိုေခါင္းအုံး ျပီးလွေ ဲ နရာမွထရပ္လိုက္ျပီး။သူ႔မ်ားကိုတစ္ဖြ႔ျဲ ခင္းဆီ နာမည္ေခၚကာစစ္ေဆးလိုက္ျပန္သည္။တပ္မႈးႀကီးနွင့္သူ၏ရဲမက္တို႔မွာအေနာက္မွာျပတ္က်န္ေနခဲ့ရာမွအခုထိ ေရာက္မလာၾကေသးေပ။က်န္းရွင္းကဦးေခါင္းငုံကာေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္လမ္းေလွ်ာက္ေနရာမွရပ္လိုက္ျပီးသူ အဖြ႔ဘ ဲ က္ကိုလွည့္ၾကည့္ကာ။ " ေမာက္က်င္းမင္းလူတစ္ေယာက္နဲ႔လမ္းျပကိုဒီမွာထားခဲ့ကြာ ငါတို႔ေတာ့ျမိဳ႕ျပင္ေစ်းကိုသြားႏွင့္ၾကမယ္ ကိုင္းအဖြ႔ခ ဲ ေ ြဲ ပးထားအတိုင္းထားအတိုင္းဘဲ ႕႕႕တစ္ဖြ႔ျဲ ခင္းဆီသြားၾကမယ္ေဟ့ ႕႕အင္ၾကင္းတို႔ အဖြ႔အ ဲ ရင္သြားၾကနင္တို႔အဖြဲ႔ျမိဳ႕ထဲရေအာင္ဝင္ျပီးလ်ိဳွရွန္းတို႔န႔ဆ ဲ က္သြယ္ထားေပေတာ့သြားၾကေတာ့ဘဘေပ သီးကလ်ွိဳရွန္းကိုသိတယ္ ႕႕႕ျမင္းေဇာင္းမွာေျပာခဲ့ တဲ့အစီအစဥ္ေတြအတိုင္းတစ္ခုမွမလြေ ဲ စနဲ႔ၾကားလား အင္ၾကင္း႕႕႕" အင္ၾကင္းတို႔ထြက္သြားျပီးဆယ္မိနစ္ေလာက္ၾကာေသာအခါေသာအခါတတြင္ေမာက္က်င္း၏လူရွစ္ ေယာက္မွာေနာက္မွလိုက္သြားျပန္သည္။ထိုအဖြဲ႔ထြက္သြားျပီးဆယ္မိနစ္မွ်ၾကာေသာအခါတြင္က်န္းရွင္းက လမ္းျပကိုတီးတိုးေလးမွာၾကားလိုက္ျပီး။ေမာက္က်င္း၏လူတစ္ေယာက္ႏွင့္အတူတပ္မႈးႀကီးတို႔ကိုေစာင့္ေနရန္ ခ်န္ထားခဲ့ျပီးထြက္သြားၾကေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းတို႔ထြက္သြားျပီးငါးမိနစ္မ်ွၾကာသည့္အ

239

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ခါတြင္တပ္မႈးႀကီးတို႔အဖြ႔က ဲ က်န္းရွင္းတို႔နားခဲ့ေသာေနကိုေရာက္ရွိလာၾကသည္။ေမာက္က်င္း၏လူက တပ္မႈးႀကီးကိုက်န္းရွင္းတို႔ထြက္သြားႏွွင့္ျပီျဖစ္ေၾကာင္းေျပာဆိုလိုက္ျပီးေနာက္။အစီအစဥ္အတိုင္းျပဳလုပ္ရန္မွာ ၾကားသြားေၾကာင္းထပ္၍ေျပာဆိုကာညေမွာင္သည့္အခ်ိန္တြင္ေစ်းတန္းထဲကိုေရာက္ေနရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာ လိုက္ေလသည္။က်န္းရွင္းတို႔ျမိဳ႕ျပင္ေစ်းကိုေရာက္ေသာအခါတြင္ေစ်းထဲတြင္အင္ၾကင္းတို႔အဖြဲ႔မရွိေတာ့ေပ။ အေျခအေနကက်န္းရွင္းတြက္ထားသည္ႏွင့္အံက်ပင္။လူမ်ိဳးကြဲမွန္းသိသာထင္ရွားလွျပီးမ်က္လွည့္ပညာ ေကာင္းလွေသာအင္ၾကင္းတို႔အဖြ႔က ဲ ိုဂိတ္ေစာင့္ေတြကနယ္လွည့္ေဖ်ာ္ေျဖသူေတြထင္မွတ္ျပီးျမိဳ႕ထဲသ႔ေ ို ပးဝင္ မည္ဆိုတာကိုသူေသခ်ာတြက္ဆထားျပီးသာျဖစ္ေပ၏။ေပသီးမွာေရႊေရာင္ေဘာင္းထုပ္ႀကီးတကားကား ျဖင့္သုချမိဳ႕ထဲကိုေရွာက္ပတ္၍သြားလာေနသည္။ထူးဆန္းလွေသာအဝတ္အစားေတြေၾကာင့္လူအမ်ား၏စိတ္ ဝင္စားခ်င္းကိုခံေနရေသာေပသီးမွာလ်ိွဳရွန္းကိုလိုက္၍ရွာေဖြေနစရာပင္မလိုေခ် ။ အရပ္တကာလမ္းတကာလွည့္ပတ္ေနရံုျဖင့္အျပင္ကအဆက္အသြယ္ကိုေစာင့္ၾကည့္ေနေသာလ်ွိရွန္းကေပသီး ကုိသတိထားမိသြားျပီးေနာက္ေပသီးထံသို႔ဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ႀကီးေရာက္လာေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္လ်ွိဳရွန္းသူအသင့္ငွားရမ္းထားေသာအိမ္ထဲကိုအင္ၾကင္းတို႔အဖြ႔အ ဲ ားေခၚေဆာင္၍သြား ေလေတာ့သည္။လ်ွိဳရွန္းကေပသီးႏွင့္အင္ၾကင္တို႔ကိုအိမ္ထဲေနရာခ်ထားေပးျပီးသည့္ေနာက္တြင္ျမိဳ႔ထဲ၌ရွိေန ေသာသူ႔လူႏွစ္ဦးႏွင့္ဆက္သြယ္ကာျမိဳ႕ျပင္ေစ်းထဲကိုထြက္သြားေလေတာ့သည္။ လ်ွိဳရွန္းကျမိဳ႕ျပင္ေစ်းထဲတြင္က်န္းရွင္းႏွင့္ဆုံေတြ႔ျပီးျပန္လာသည့္အခါတြင္မေတာ့နတ္ပန္းကေလးႏွင့္မဟူရာမွ ာလ်ွိဳရွန္းတို႔နွင့္အတူျမိဳ႕ထဲကိုပါသြားေလေတာ့သည္။အင္ၾကင္းကနတ္ပန္းကေလးႏွင့္မဟူရာတို႔ႏွစ္ဦး လွ်ိဳရွန္းႏွင့္ပါလာသည့္အခါအံ့အားသင့္သြားျပီးနတ္ပန္းကေလးကိုစပ္စုလိုက္ေတာ့သည္။ " ဟယ္ ႕႕မမဘယ္လိုဝင္လာၾကတာလည္း႕႕ဒီမွာဟန္ေတြကိုလြယ္လြယ္ေလးနဲ႔ေပးဝင္တာမဟုတ္ဘူး ညီမေတာင္ဘဘေပသီးဝင္လို႔ရေအာင္လက္ေကာက္တစ္ကြင္းခြ်တ္ေပးျပီးမနည္းငိုယိုေတာင္းပန္ျပလိုက္ရတာ ကြ်န္မကမမတို႔ဝင္လို႔မရေတာ့ဘူးထင္ျပီး ႕႕အကို က်န္းဘယ္လိုအစီအစဥ္ထပ္ေျပာင္းမလဲမသိဘူးလိ႔ု ေတြးေနတာ ႕႕႕သူ႔အစီအစဥ္က လူေတြဒီအထဲဘယ္ဝင္ရမယ္ဆိုတာမွမပါဘဲ႕႕႕" " ဟြန္႔ ႕႕မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူးမမအင္ၾကင္းရယ္အကိုႀကီးေပါ့ညီမေလးနဲ႔သူ႔ခ်စ္ခ်စ္ ကိုျပည့္တန္ဆာအလုပ္လုပ္ခိုင္းရေအာင္ဆိုျပီးေလ လံျပစ္ျပီးေရာင္းစားလိုက္တာေလ႕႕႕ ရွက္လိုက္တာမေျပာပါနဲ႔ေတာ့ ႕႕႕အလုအရက္ ဝယ္လိုက္ၾကတဲ့လူေတြဆိုတာမနည္းမနဲမေနာဘဲလ်ွိဳရွန္းက ေစ်းအျပတ္ေပးခဲ့လို႔တာေပါ့မဟုတ္ရင္ေတာ့လား ႕႕႕သူမို႔လို႔ေတြးလည္းေတြးမိတယ္ ႕႕႕" " အဲေတာ့ ႕႕႕႕" မဟူရာကက်န္းရွင္းကိုမေက်မခ်မ္းႏွင့္စူပုတ္ပုတ္လုပ္ကာေျပာလိုက္ေသာစကားေၾကာင့္အင္ၾကင္းမ်က္ လုံးျပဴးသြားေတာ့သည္။ " လ်ိွဳရွန္းတစ္ေယာက္လုံးဝယ္လက္အထဲမွာပါေနတာညဥ္းကိုဘယ္သူကဝယ္လို႔ရမွာတဲ့လည္းသူမ်ား ဝယ္ျပီးေခၚသြားေတာ့ေရာညဥ္းကဘာမွျပန္မလုပ္တတ္လို႔လားအလကားစိတ္ေကာက္စရာမရွိလာျပီးစိတ္ ေကာက္ေနတယ္လ်ွိဳရွန္းနင့္လူႏွစ္ေယာက္ျပန္လာတာနဲ႔လုပ္ငန္းစလိုက္ၾကရေအာင္ၾကားလား ႕႕႕" " ဟုတ္ကဲ့ပါသခင္မေလးဖုရား ႕႕႕" " အင္ၾကင္းနင္တို႔လည္းသြားၾကေတာ့ ႕႕႕ေမွာင္စပ်ိဳးလာျပီ႕႕႕" နတ္ပန္းကေလးကေမွာင္ရိပ္သန္းလာေသာေၾကာင့္က်န္းရွင္း၏အစီအစဥ္အတိုင္းျပဳလုပ္ၾကရန္အမိန္႔ေပး လိုက္ေလေတာ့သည္။အင္ၾကင္းတို႔အဖြ႔အ ဲ ိမ္ျပင္ထြက္ရန္ျပင္ေနသည့္အ ခိိ်န္တြင္လ်ွိဳရွန္း၏လူႏွစ္ဦးကပါ့ဝမ္ႏွင့္အမဲလိုက္ေခြးေပါက္ရွစ္ေယာက္ကိုသံႀကိဳးေတြျဖင့္ဆိုင္းကာေအာ္ ဟစ္ေငါက္ငမ္းရင္းအိမ္ထဲသို႔ဝင္လာျပန္၏။လူကုန္ကူးသည့္အလုပ္နွင့္ကြ်န္အေရာင္းအဝယ္

240

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လုပ္ငန္းႀကီးမားတြင္က်ယ္လွေသာသုချမိဳ႕ေတာ္အတြက္ထိုျမင္ကြင္းကမထူးဆန္းလွေသာျမင္ကြင္းျဖစ္ ေနေသာေၾကာင့္မည္သူမွအထူးဆန္းလုပ္ျပီးစိတ္ဝင္စားမေနၾကေပ။ထို႔ေနာက္တြင္အိမ္ထဲ၌ခဏျပန္၍စုေဝး လိုက္ၾကျပီးကိုယ္တာဝန္က်ရာအရပ္ဆီသို႔အလိိ်ဳလ်ိဳထြက္သြား ၾကေလေတာ့သည္။ ျမိဳ႕ျပင္ေစ်းတန္းေလးထဲတြင္မေတာ့က်န္းရွင္းႏွင့္ ေမာက္က်င္းသာက်န္ေနရစ္ခဲ့ေလေတာ့သည္။ " ကဲ႕႕သြားစို႔ေမာက္က်င္း ႕႕႕ " က်န္းရွင္းလက္က်န္အရက္ကို႔ေမာ့ေသာက္လိုက္ ျပီးေနာက္ေမာက္က်င္းလွမ္းသတိေပးလိုက္သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္တြင္ေမာက္က်င္းကသူ႔အရက္္ခြက္ေကာက္ေမာ့လိုက္ျပီး။သူတို႔ေဘးဝိုင္း၌အရပ္ဝတ္ အရပ္စားျဖင့္ထိုင္ေနေသာတပ္မႈးႀကီး၏စားပြက ဲ ိုတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ျပီးထြက္သြားေလေတာ့သည္။ က်န္းရွင္းတိ႔ေ ု စ်းတန္းထဲကထြက္လာသည္ႏွင့္ေစ်းထဲမွာခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားသည့္အသံဆူဆူညံညံကိုစ ၍ၾကားလိုက္ရေလေတာ့သည္။ထို႔အသံေတြၾကားလိုက္ရသည္ႏွင့္က်န္းရွင္းနဲ႔ ေမာက္က်င္းမွာအေရွ႕ ဘက္ဂိတ္တံခါးဆီသို႔လ်င္ျမန္စြာေျပးသြားၾကေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းကအေရွ႕ဘက္ဂိတ္နားေရာက္ခါနီးတြင္ ရပ္လိုက္ျပီးေစ်းတန္းဘက္လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။တပ္မႈးႀကီးတို႔လက္ခ်က္ေၾကာင့္ေစ်းတန္းတစ္ခုလုံးမီး ေလာင္ေနျပီးမီးညႊန္႔မီးလ်ွံေတြကအေမွာင္ထမ ဲ ွာတရဲရဲေတာက္ေလာင္ေနသည္ကိုေတြ႔ျမင္လိုက္ရေလေတာ့၏။ က်န္းရွင္း၏လ်ွပ္တျပတ္တိုက္ပက ြဲ စတင္ေလျပီ။ " ျပစ္လိုက္ေတာ့ ႕႕႕" ေမာက္က်င္းကက်န္းရွင္း၏စကားေၾကာင့္သူ႔ေက်ာတြင္လယ ြ ္ထားေသာဒူးေလးကိုအျမန္ျဖဳတ္၍ေလးညိႈ႕တင္ျပီး နံရံဆီျပစ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေထာင္း ႕႕႕ဝွစ္ ႕႕႕ဒုတ္ ႕႕႕" နံရံနွင့္မ်ဥ္းျပိဳင္ခုန္၍သြားေသာက်န္းရွင္း၏လက္တစ္ဖက္ကေမာက္က်င္းျပစ္စိုက္လိုက္ေသာသံမဏိ မ်ွားတံကိုဖမ္းဆုပ္ကိုင္လိုက္ျပီးလူကိုတစ္ပတ္လည္ကာအရွိန္ယူျပီးျမိဳ႕ရိုးေပၚသို႔တဟုန္ထိုးခုန္တက္သြားလိုက္ ေတာ့သည္။ေမာက္က်င္းကတံတိုင္းနံရံကိုမ်ွားသုံးခ်က္ထပ္မံျပစ္သြင္းလိုက္ျပီးထိုမ်ွားတံကိုေျချဖင့္ကန္ျပီးတံ တိုင္းေပၚလိုက္၍တက္သြားေလေတာ့သည္။ျမန္လိုက္သည့္က်န္းရွင္းေမာက္က်င္းေရာက္လာ သည့္အခ်ိန္တြင္ျမိဳ႕ရိုးတံတိုင္းအေပါ ္မုဒ္ဝမွာကေနရန္သူအေျခအေနကိုစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည့္စစ္သည္ဆယ့္ငါ းေယာက္မွာအသက္ထြက္ေနျပီျဖစ္ေလ၏။ထို႔ေနာက္ေမာက္က်င္းကအေရွ႕ဘက္တံတိုင္း ကေနသူရဲခိုေဘးနားကပ္ျပီးေတာင္ဘက္တေလွ်ာက္ေျပးသြားသလို။က်န္းရွင္းကတံတိုင္းအေပၚမုဒ္ဝက ေနေအာက္ေျခဂိတ္ေပါက္ကိုခုန္ဆင္းသြားေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းကေျမႀကီးေပါ ္ေျခမက်ခင္မွာပင္ဂိတ္ တံခါးေစာင့္မ်ားကိုသံစူးခြ်န္ရွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ျပစ္ေပါက္လိုက္ျပီးေျမၾကီးႏွင့္ေျခထိလိုက္မိသည္ႏွင့္တစ္ခ်က္ ေထာက္ကန္ကာလူကိုေလ်ာထိုးျပီးက်န္ေနေသးေသာအေစာင့္ဆယ့္ႏွစ္ဦးထံတစူးထိုးတိုးဝင္သြားေလေတာ့ သည္။ထို႔ေနာက္တြင္ခႏၶာကိုတစ္ခုလုံးကိုဂ်င္တစ္လုံးပမာမြတ္ေနေအာင္လည္သြားေသာက်န္းရွင္း၏ဓါးခ်က္ ေတြကမီးေရာင္တြင္တစ္ခ်က္ကေလးလက္သြားယုံမ်ွျဖင့္အေစာင့္စစ္သည္ေတြမွာဘာအသံမွမထြက္ခ်ိန္မရ ဘဲတဘိုင္းဘိုင္းလဲက်ကာသြားၾကေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းကလူရွစ္ဦးမျဖဳတ္ရသည့္ဂိတ္တခါးမင္း တုပ္ႀကီးကိုအတြင္းအားသုံးကာလက္တစ္ဖက္တည္းျဖင့္မတြန္းကာျဖဳတ္လိုက္ျပီးေနာက္တံတိုင္းေပၚျပန္၍ တက္သြားျပန္ေလသည္။ထို႔ေနာက္တြင္တံတိုင္းအေပါ ္မုဒ္ဝ၌ထြန္းထားေသာကညင္ဆီမီးတိုင္မ်ားကိုစုတစ္ေန ရာတည္းစုစည္းကာထြန္းထားလိုက္ျပီး။အေရွ႕မုဒ္ဝကေနေျမာက္ဘက္ဂိတ္ဆီသို႔တံတိုင္းတစ္ေလ်ွက္ကသူခိုန ေဘးနားကပ္ကာေျပးသြားလိုက္ေလေတာ့သည္။တပ္မႈးႀကီးကလမ္းျပေျပာေသာစကားကိုေသခ်ာ ေထာင္ျပီးလိုက္ျပီး။ေစ်းတန္းမီးေလာင္သြား၍ျမိဳ႕ထဲသ႔ဝ ို င္ခြင့္ေတာင္းေနၾကေသာလူအုပ္ႀကီးႏွင့္ေရာေနၾက သည့္သ႔လ ူ ူမ်ားကိုအခ်က္ျပကာအေရွ႕ဘက္ဂိတ္ဆီသို႔မသိမသာေရႊ႕လာၾကေလေတာ့သည္။

241

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

က်န္းရွန္းတိ႔တ ု ံတိုင္းေပၚစေရာက္သည့္အခ်ိန္မွာပင္သုချမိဳ႕ေတာ္တစ္ခုလုံးသံေခ်ာင္းသံေတြဆူညံသြား ေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္မီးညႊန္႔မီးလ်ံွႀကီးသုံးခုကျမိဳ႕ထဲကေနေကာင္းကင္ယံကိုေထာင္၍တက္လာေလေတာ့ သည္။ ျမိဳ႕ထဲကအစည္ကားဆုံးေနရာသုံးခုမွာမီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ကာေလာင္ကြ်မ္းေနျပီျဖစ္ေလ၏။ လ်ွိရန ွ ္း။စုမာရဲႏွင့္က်င္လ်ံတို႔သုံးေရာက္ကအစည္ကားဆုံးေနရာေတြကိုမီးတိုက္ျပီးသည္ႏွင့္အေရွ႕ ဘက္ဂိတ္ဆီသ႔ေ ို ျပးသြားေလေတာ့သည္။ျမိဳ႕လည္ေခါင္ကမီးလန္႔သံေခ်ာင္းသံဆူညံညံ ေၾကာင့္ေျမာက္ဘက္ဂိတ္၌တပ္စထ ြဲ ားေသာမြန္ဂိုစစ္တပ္ႏွင့္ေတာင္ပိုင္း၌တပ္စထ ြဲ ားေသာဟန္စစ္တပ္ကလူအ ခ်ိဳ႕ကမီးေလာင္ရာကိုေျပးသြားၾကေလသည္။မီးကတကယ့္ေနရာေကာင္းတြင္ေလာင္ေနသည္ ျဖစ္ရာထိုမီးကိုအခ်ိန္မွီမျငိမ္းသတ္နိုင္ပါကျမိဳ႕လယ္ေခါင္တစ္ခုလုံးမီးကူး၍ေျပာင္သလင္းခါသြားနိုင္ေသာ ေၾကာင့္အားသြန္ခြန္စိုက္မီးျငိမ္းသတ္ေနၾကေတာ့၏။မီးေတာက္မီးလ်ံွဘက္ကိုအာရံုေရာက္ေနၾကေသာစစ္ သားေတြေၾကာင့္က်န္းရွင္းလႈပ္ရွားရသည္မွာအင္မတန္လြယ္ကူေနျခင္းပင္ျဖစ္ေပသည္။ က်န္းရွင္းကတံတိုင္းတစ္ေလ်ွာက္ေျပးလာရင္းမွလမ္းတြင္ေတြ႔ရေသာလမ္းေလ်ွက္ကင္းအဖြဲ႔သုံးဖြ႔က ဲ ို သုတ္သင္ရွင္းသြားခဲ့ျပန္သည္။က်န္းရွင္းကေျမာက္ဘက္မုဒ္ဝႏွင့္ဝါးတျပန္အကြာတြင္လႈပ္ရွားမႈကိုရပ္လိုက္ျပီး ျမိဳ႕ထဲမွမီးညႊန္႔မီးလ်ွံ၏အေျခအေနကိုတစ္ခ်က္ေစာင့္ၾကည့္ေနလိုက္ေလသည္။မီးအားကတဟုန္းဟုန္းထေနရာ မွအနည္းငယ္အညႊန္႔က်ိဳးသြားသည္နွင့္တံတိုင္းအေပၚကမုဒ္ဝထဲကိုခုန္၍ဝင္သြားလိုက္ေတာ့သည္။ ေမာက္က်င္းမွာအခုအခ်ိန္အထိေတာင္ဘက္ဂိတ္ကျမိဳ႕ရိုးမုဒ္ဝဆီမေရာက္ေသးေပသူအေနနဲ႔ဆႏၵေစာစ ရာလည္းမလိုပါေလ။က်န္းရွင္းကေျမာက္ပိုင္းကေနသူ လႈပ္ရွားရလြယ္ေအာင္ျပဳလုပ္ေပးလိမ့္မည္ျဖစ္ေပသည္။ က်န္းရွင္းကမုဒ္ေပါက္အေပါ ္ကေနသူရဲခိုကို လက္ေထာက္ျပီးျမိဳ႕ထဲသ႔ေ ို ငးေနၾကည့္ျပန္သည္။သူ႔ ေျခေထာက္နားမွာေတာ့မြန္ဂိုစစ္သားတို႔၏အေလာင္းေတြကက်ဲျပန္႔လ်က္ရွိေလသည္။ ျမိဳ႕ထဲ၌မီးညႊန္႔ကလုံးလုံးႀကီးက်ိဳးျပီသြားျဖစ္ေလရာက်န္းရွင္းကမုဒ္ဝ၌စိုက္ထားေသာကညင္ဆီမီးတိုင္ကိုျဖဳတ္ ျပီးေအာက္ကိုျပစ္ေပါက္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။သူ႔ရပ္ေနေသာမုဒ္ဝေအာက္တြင္မြန္ဂိုစစ္သည္တို႔၏စစ္တန္းလ်ား ကျမိဳ႕အဝင္လမ္းေဘးဝဲယာကိုခ၍ ြဲ တပ္စထ ြဲ ားသည္မဟုတ္ပါလား။ မီးတုတ္တစ္ေခ်ာင္းျပဳတ္က်သြားသည္ကိုျမင္လိုက္ၾကေသာအင္ၾကင္းတို႔ကသူတ႔ပ ို ုန္းကြယ္ေနၾကေသာ တန္းလ်ားေတြကိုမီးတင္ရ႕ႈိ လိုက္ျပီးမြန္ဂိုစစ္သည္အမ်ားျပားကိုအလစ္အငိုက္ဝင္ေရာက္ထုိးခုတ္သတ္ျဖတ္ကာ ေျပးထြက္သြားၾကေလေတာ့သည္။အင္ၾကင္းတို႔ေျပးသြားသည့္ေနရာကအေရွ႕ျမိဳ႕ ရိုးဆီကိုသာျဖစ္ေလ၏။ " ရန္သူ ႕႕ရန္သူ႕႕လိုက႕္ ႕လိုက္႕႕" " မီး ႕႕ဟမီးေလာင္ေနျပီ ႕႕" " ေဒါင္႕႕႕ေဒါင္ ႕႕ေဘာ္ ႕႕ေဘာ္ ႕႕ဒုန္း ႕႕ဒုန္း" အင္ၾကင္းတို႔ေနာက္ကိုလိုက္သည့္အဖြဲ႔ကလိုက္။ကြ်ဲဂ်ိဳလ္မႈတ္သည့္လူကမႈတ္။သံေခ်ာင္းေခါက္သံေတြ ျဖင့္ဆူညံသြားၾကေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းကျမိဳ႕ရိုးတံတိုင္းထိပ္ေနကေအာက္ကအျဖစ္အပ်က္ေတြကိုၾကည့္၍ ရီေနေလေတာ့၏။အင္ၾကင္းတို႔ေနာက္ကိုေျပးလိုက္သြားေသာမြန္ဂိုစစ္သည္တို႔မွာစစ္တန္းလ်ားႏွင့္အေတာ္ေဝး သည့္ေနရာအေရာက္တြင္အသင့္ေစာင့္ေနၾကေသာနတ္ပန္းကေလးမဟူရာႏွင့္အမဲလိုက္ေခြးတို႔၏လက္ခ်က္ ကိုမိသြားၾကေလေတာ့သည္။ထို႔အခ်ိန္မွာပင္က်န္းရွင္းကက်န္ေနသည့္တန္းလ်ားမ်ားကိုမီးရႈိ႕လိုက္လူေလးငါး ဆယ္ေယာက္ကိုဝင္သတ္လိုက္ျမိဳ႕ရိုးေပၚတက္ေျပးလိုက္ႏွင့္လုပ္ေနေလသည္။လူရိပ္အေရာင္ေသခ်ာမျမင္ရ ဘဲတဖြဖ ဲ အ ြဲ သတ္ ခံေနရေသာေၾကာင့္မြန္ဂိုစစ္သူႀကီးကေဒါသအမ်က္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္သြားျပီးခါးတြင္ ခ်ိပ္ထားေသာမီးက်ည္ကိုျဖဳတ္ကာေကာင္းကင္ေပၚသို႔ျပစ္ေဖါက္လိုက္ျပီးေတာင္ဘက္ဂိတ္ကစစ္တပ္ကိုစစ္ကူ

242

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လွမ္းေတာင္း လိုက္ေတာ့သည္။မြန္ဂိုစစ္တပ္ဆီမွျပစ္လႊတ္လိုက္သည့္မီးက်ီကညအေမွာင္ကိုေက်ာ္ျပီးတစ္ျမိဳ႕ လုံးကိုလင္း၍သြားေလေတာ့သည္။ေတာင္ပိုင္းတပ္ကတပ္သားေတြမွာမီးက်ည္၏အလင္းေရာင္ေၾကာင့္ပတူအုံ ကိုတုတ္န႔ထ ဲ ိုးလိုက္သလိုလႈပ္ရွားသြားကေျမာက္ပိုင္းသို႔အလ်ိဳလ်ိဳေျပးထြက္သြား ၾကေလေတာ့သည္။ အခ်ိဳ႕ကျမိဳ႕ရိုးတံတိုင္းေပၚတက္လာၾကျပီးတံတိုင္းတစ္ေလ်ွာက္ေျပးလာေနၾကေလသည္။ ေမာက္က်င္းကျမိဳ႕ရိုးေပၚကေနအေျခအေန လွမ္းၾကည့္ေနရင္းမွျမိဳ႕ျပင္ဘက္ခိ်န္ထားေသာဒူးေလး ၾကီးကိုျမိဳ႕ရိုးေလွ်ာက္လမ္းတည့္တည့္ျဖစ္ေအာင္ျပင္ဆင္၍ခ်ိန္ထားလိုက္ျပီးထိုဒူးေလးႀကီးအေနာက္ကေနျပံဳး၍ ေစာင့္ေနေလေတာ့သည္။ေျပးလႊားလာေနေသာမီးတုတ္ေတြကသူႏွင့္တေျဖးေျဖးနီးကပ္လာသည့္အခ်ိန္တြင္ ေမာက္က်င္းကသူ႔လက္ညိႈးေလးကိုတစ္ခ်က္တည္းေကြးညႊတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေထာင္း ႕႕ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕" ေလးညိဳ႕ခတ္သြားသည့္အသံ။မ်ွားတံမ်ားေျပးထြက္သြားသည့္အသံသာက်ယ္ေလာင္စြာထြက္ေပၚသြားေလ၏။ မီးတုတ္ကိုင္ျပီးေျပးလာၾကသည့္လူေတြမွာေအာ္ညစ္ညီးညဴသံေလးေတာင္ေပးခိိ်န္မရလိုက္ဘဲတန္းစီလဲက်သြ ားေလေတာ့သည္။မေသဘဲက်န္ေနသည့္လူအနည္းကေတာ့ေမာက္က်င္းရဲ႕ဓါးဖ်ားမွာအသက္ေတြ ကားကနဲပါသြားၾကေလေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္ေမာက္က်င္းမွာေလေလးတစ္ခ်က္ခြ်န္ လိုက္ျပီး။အေစာင့္မရွိေတာ့သည့္စစ္တန္းလ်ားကိုမီးရႈိ႕ရန္ဆင္းသြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ မြန္ဂိုတပ္ကလည္းက်န္းရွင္းဆိုေသာငါးရွည့္ကိုအေသလည္းအမိဖမ္းေနၾကသလို။စစ္ကူေပးရန္သြား သည့္အဖြ႔က ဲ လည္းနတ္ပန္းကေလးတို႔အဖြ႔ႏ ဲ ွင့္ျမိဳ႕ထဲမွာေျပးတမ္းလိုက္တန္းကစားေနရေလေတာ့သည္။ " ေခါင္းမိုးေပၚတက္ေျပးျပီေဟ့ ႕႕ေအာက္ကလိုက္ေအာက္ကလိုက္ ႕႕႕ဟိုဘက္ကပိတ္ထား ႕႕" " အား ႕႕အီး ႕႕အူး ႕႕အား ႕႕" " အေနာက္မွာတစ္ဖြ႔ဲ အား ႕႕" " ဟိုဘက္ကိုလိုက္ ႕႕႕" " ဒီဘက္ကိုလာ ႕႕႕အမေလးဗ် ႕႕႕" " စခန္းကိုျပန္ ႕႕တို႔စခန္းမီးေလာင္ေနျပီဟ ႕႕" ေမာက္က်င္းရိႈ႕လိုက္ေသာမီးေၾကာင့္အေမာင္ ေတာင္မွန္းေျမာက္မွန္းမသိျဖစ္ေနေသာစစ္တပ္ႀကီး နတ္ပန္းကေလးတို႔ကိုလႊတ္ျပီးတပ္ဆီျပန္၍ေျပးသြားျပန္သည္။သို႔ပါေသာ္လည္းျပန္လွည့္ေျပးသြားသည့္ စစ္တပ္သည္တန္းလ်ားဆီျပန္မေရာက္နိုင္ၾကေတာ့ဘဲလမ္းကေနျဖတ္၍ဝင္တိုက္လိုက္ၾကသည့္တပ္မႈးႀကီး၏ အဖြ႔ႏ ဲ ွင့္သာရင္ဆိုင္လိုက္ရေတာ့သည္။နတ္ပန္းကေလးတို႔လူတစ္သိုက္ကထိုစစ္တပ္ ကိုအေနာက္အတင္းဖိ၍တိုက္ၾကေလရာကြပ္ကဲမည့္လူမရွိဘဲဝါးအစည္းေျပသလိုေျပေနေသာေတာင္ပိုင္းစစ ္ တပ္ၾကီးတစ္ခုလုံးသည္။အခိ်န္ခဏေလးအတြင္း မွာပင္ပ်က္စီးျခင္းကိုေရာက္သြားေလေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္တြင္နတ္ပန္းကေလးတို႔လူတစ္သိုက္ႏွင့္တပ္မႈးႀကီးတိ႔အ ု ဖြ႔ေ ဲ ပါင္းကာ။ငါးရွည့္ဝိုင္းဖမ္းေနၾက သည့္ေျမာက္ဘက္ဂိတ္ကမြန္ဂိုစစ္တပ္ကိုဘီလူးဆိုင္းဝင္၍တီးလိုက္ၾကျပန္ေတာ့သည္။ လူအင္အားကသာၾကပါေသာ္လည္းသိုင္းပညာကကြာလွေသာေၾကာင့္မြန္ဂိုစစ္သည္ေတြေရာဝမ္ဟန္႔၏ စစ္သည္ေတြပါနတ္ပန္းကေလးတို႔ျပဳသမ်ွႏုရရွာေလ ေတာ့သည္။ ထိ႔ေ ု နာက္ေျမာက္ဘက္ကဂိတ္တံခါးကိုဖြင့္ျပီးျမိဳ႕ထဲမွလူေတြကိုအကုန္ခါထုတ္လိုက္ၾကေတာ့သည္။ နတ္ပန္းကေလးတို႔ေတာင္ပိုင္းကစစ္တပ္ကိုဝိုင္းတိုက္ေနသည့္အခ်ိန္တြင္အေမွာင္ျမိဳ႕ေတာ္ကေလွတစ္စီးကအ ေနာက္ကိုကပ္လာျပီးခ်က္ျခင္းဆိုသလိုျပန္၍လွည့္ေျပးသြားေလေတာ့သည္။ ထိုေလွေပၚပါသြားသည့္လူကဝမ္ဟန္႔ပင္ျဖစ္ေလသည္။စစ္ကူေတာင္းသည့္မီးက်ည္ေၾကာင့္ဝမ္

243

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဟန္႔ကအေမွာင့္ျမိဳ႕ေတာ္မွထြက္လာျပီးသုချမိဳ႕ေတာ္ကမ္းေပၚတက္လိုက္သည္ႏွင့္သ႔စ ူ စ္တန္းလ်ားဘက္ ကပါမီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနသည္ကိုေတြ႔လိုက္သျဖင့္ျမိဳ႕ထဲေတာင္မတက္ေတာ့ဘဲကျပာကယာလွည့္၍ ျပန္ေျပးသြားျပီးသူ႔ရ႕ဲ ဆိပ္ခံေစာင့္တပ္သားမ်ားကိုလည္းဆိပ္ခံတဲကိုဖ်က္ဆီးျပီးမြန္ဂိုဘက္ေျပးၾကရန္မွာ သြားေလေတာ့သည္။အေမွာင္ျမိဳ႕ေတာ္ထဲမွာလူအင္အားအနည္းငယ္ သာရိွေပမယ့္။သုချမိဳ႕ေတာ္ကိုဝင္သိမ္းသည့္တပ္ဖြဲ႔ကိုလုံးဝေနာက္ဆုတ္ျပန္ေစရမည့္ဝွက္ဖဲကသူ႔ထံတြင္ရွိ ေလသည္။သို႔ေသာ္သုံးရန္အခိိ်န္မတိုင္ေသးေပ။အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့သုချမိဳ႕ေတာ္ကိုလာ ဖ်က္ဆီးၾကသည့္လူမ်ားကိုဂုဏ္ျပဳလက္ေဆာင္ေပးရန္အတြက္ကေလးဆယ္ေယာက္ကိုေလွငါးစီးျဖင့္အ ေနာက္ကမ္းစပ္အနားကိုပို႔ခိုင္းထားျပီးျဖစ္ေလ၏။မၾကာခင္မွာပင္ဘယ္လိုမွထင္မထားတဲ့ကေလးေတြလက္ ခ်က္ျဖင့္အလ်ွိဳလ်ွိဳေသကုန္ၾကမွာေသခ်ာသည္။ထိုကေလးေတြ၏အေျခအေနကိုၾကည့္ျပီးသူ႔ရ႕ဲ ဝွက္ဖဲ ကိုအသုံးျပဳရမည္သာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ငါ့ျမိဳ႕ကိုလာဖ်က္ဆီးၾကတဲ့ ေခြး သူေတာင္းစားေတြ ႕႕႕အဲ့ဒီမွာ ကေလးေတြသတ္လို႔ ေသၾကစမ္း ဟားဟားဟား ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕" ……………………………………… B40#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၄၀ဘီ ။ သုချမိဳ႕ေတာ္တစ္ခုလုံးကလူေတြကိုျမိဳ႕ျပင္သို႔ႏွင္ထုတ္ျပီးသည့္ေနာက္ဝယ္မဟူရာကမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုသတိရသြာ းကာက်န္းရွင္းကိုေျပာလိုက္ေတာ့သည္။ " ကိုကိုႀကီးျပန္မလာေသးပါလား ႕႕ဒီအခ်ိန္ျပန္ေရာက္သင့္ေနျပီမဟုတ္လားအကိုႀကီးက်န္း ႕႕႕" ထိုအခါမွက်န္းရွင္းသည္မုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုသတိရသြားကာ။ " ဟာ ႕႕ဟုတ္သားဘဲ ႕႕ငါကလူစုံေနျပီမွတ္ေနတာဟ ႕႕လာလာတို႔လိုက္သြားၾကစိ႔ု ႕႕႕႕" က်န္းရွင္းတိ႔တ ု ို႔လူစုမွာျမိဳ႕အေနာက္ပိုင္းကိုအားကုန္ထုတ္၍အျမန္ဆုံးေသာအရွိန္ျဖင့္ေျပးသြားၾကေလေတာ့ သည္။က်န္းရွင္းတို႔လူစုမွာမုန္ညင္းခ်ဥ္တာဝန္ယူထားေသာျမိဳ႕အေနာက္ပိုင္းကင္းတဲသို႔ေရာက္သည့္အခ်ိန္ တြင္ပိန္လွီေျခာက္ကပ္ေနသည့္အဖိုးအိုတစ္ဥိီးကဒူးေထာက္ကာငိုေၾကြးေနေသာမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုဓါးျဖင့္ထိုးရန္အ တြက္ဓါးကိုေျမွာက္ကာေျပးလာေနေလ၏။ " မင္း ႕႕မင္း ႕႕ငါ့ေျမးေလးကိုသတ္တဲ့ေကာင္ ႕႕ ငါေျမးေသသလိုေသေစရမယ္ ႕႕႕" " က်င္လ်ံ မလုပ္နဲ႔ တို႔ကိုကယ္လာတဲ့လူကြ ႕႕" " က်င္လ်ံ ႕႕စိတ္ထိမ္းပါကြ ႕႕စိတ္ထိမ္း ႕႕" ပိန္လွီေနေသာသက္ၾကားအို။အဖိုးႀကီးအဖြားႀကီးမ်ားကမုန္ညင္းကိုဓါးျဖင့္ထိုးရန္ေျပးသြားသည့္အဖိုးႀကီးကိုဝိုင္း ၍တားျမစ္ေနၾကေလသည္။မုန္ညင္းခ်ဥ္ကနည္းေလးေလးမွမလႈပ္ရွားေခ်။သူ႔ ပုံစံၾကည့္ရသည့္မွာအဖိုးႀကီး၏ဓါးခ်က္ကိုေမ်ွာ္လင့္ေစာင့္စားေနသည့္အသြင္ရွိေနေလသည္။ " ဝွီး ႕႕ဖတ္ ႕႕ဝွီး ႕႕" " ခ်လြင္ ႕႕" အဖိုးႀကီးကမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုဓါးႏွင့္ထိုးလိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္။နတ္ပန္းကေလးဆီကပုဝါစကလႊင့္ထြက္ သြားျပီးအဖိုးႀကီး၏ဓါးကိုင္လက္ကိုရစ္ပတ္သြားကာဓါးကိုဆခ ြဲ ါခ်လိုက္ျပီးေနာက္ပုဝါတစ္စမွာအဖိုးႀကီးအားရစ္ ပတ္ခ်ဳပ္ထားေလေတာ့သည္။

244

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ငါ့ကိုလႊတ္ ႕႕ငါ့ကိုအခုလႊတ္ေပးစမ္း ႕႕ငါ့ေျမးကိုသတ္တဲ့ လူသတ္သမားကို ငါျပန္မယ္ကြ ႕႕ဟီးဟီး ေျမးေလး ႕႕ေျမးေလး ႕႕အျဖစ္ဆိုးလွခ်ည္လားေျမးေလးရယ္ ႕႕႕" က်န္းရွင္းကမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုေျပး၍ဆြထ ဲ ူလိုက္သည့္အခါမုန္ညင္းခ်ဥ္၏ခႏၶာကိုယ္တြင္ဓါးခ်က္ကိုးခ်က္တိ တိထိထားသည္ကိုေတြ႔လိုက္ရျပီးညာဘက္ရင္အုံတြင္ဓါးေျမွာင္တစ္ေခ်ာင္းကအရင္းအထိစိုက္ဝင္ထားသည္ ကိုပါေတြ႔ရေလေတာ့သည္။ထိုသ႔ိုေသြးအလူးလူူးျဖစ္ေနေသာဒါဏ္ရာေတြကမုန္ညင္းခ်ဥ္အတြက္ဘာမွအေရး မၾကီး။ဘာမွမခံစား ရသလိုဘာမွမနာက်င္ေပ။သူတကယ္ခံစားျပီးနာက်င္ရေနသည္ကနွလုံးသားသာျဖစ္ေပ၏။ " ကိုကိုႀကီးဘယ္လိုမွ မတတ္သာေတာ့လို႔ပါညီ ေလးရာကိုကိုႀကီးတကယ္စိတ္မေကာင္းပါဘူးကြာ႕႕" " ကြ်န္ေတာ္နားလည္ပါတယ္ဗ်ာ ႕႕ကြ်န္ေတာ္ဆိုလည္းဒီအတိုင္းျဖစ္မွာပါဗ်ာ ႕႕မဟူရာကိုကိုႀကီးကိုလာ ေခၚသြား ႕႕႕ပန္းကေလး အဖိုးကိုလႊတ္ေပးလိုက္ပါ ႔႕" က်န္းရွင္းကေသြးအိုင္ထဲမွာလဲက်ေသဆုံးေနသည့္ကေလးဆယ္ေယာက္၏အေလာင္းကိုၾကည့္ျပီး နတ္ပန္းကေလးကိုအဖိုးႀကီးအားလႊတ္ေပးရန္ေျပာဆိုလိုက္ေလေတာ့သည္။ နတ္ပန္းကေလးကအဖိုးႀကီးကိုလႊတ္ေပးလိုက္ေပးလိုက္သည့္အခါအဖိုးအိုကသူ႔ေျမး၏အေလာင္းကို ေျပးေပြ႔၍ငိုေၾကြးေနေတာ့သည္။ " ဘယ္လိုျဖစ္တာလည္း ႕႕႕ဘယ္လိုျဖစ္သြားၾကတာလည္း ေမးေနတယ္ေလ ႕႕႕႕" နတ္ပန္းကေလးေမးျမန္းလိုက္သည့္အသံေၾကာင့္ပိန္လွီေနေသာလူအိုအုပ္စုၾကီးထံမွအေျဖစကားထြက္လာ ၾကေလသည္။တညီတညာတည္းထြက္လာသည့္အသံက။အပိုအလိုမပါေပ။စကားတစ္ခြန္းထဲသာျဖစ္ေပေတာ့ ၏။ထိုအေျဖသည္ကား။ " ကေလးလူသတ္သမား ႕႕႕" ထိုအေျဖစကားသည္ကနတ္ပန္းကေလး၏တစ္ကိုယ္လုံးကိုတုန္သြားေစေတာ့သည္။ေၾကာက္စိတ္ ေၾကာင့္မဟုတ္ေပ။ေဒါသျဖစ္လြန္းေသာေၾကာင့္သာျဖစ္ေလသည္။ ကေလးလူသတ္သမားအေၾကာင္းကိုေမာက္က်င္းေျပာ၍စၾကားရခ်ိန္တုန္းကသူမလုံးဝမယုံၾကည္ခဲ့ေပ။အခု လက္ေတြ႔ျမင္လိုက္ရမွသာယုံလိုက္ရေတာ့သည္။ဘယ္လိုလူကမ်ားဒီလိုငယ္ရြယ္ေသာကေလးေတြကို ရက္ရက္စက္စက္သတ္ခ်င္မွာတဲ့လဲ။ထိုအားနည္းခ်က္ကိုအခြင့္အေရးယူျပီးကေလးေတြကိုလူသတ္သမား အျဖစ္အတင္းခိုင္းေစေသာလူယုတ္မာကိုေကာင္းေကာင္းႀကီးလက္တုန္႔မျပန္ရလ်ွင္သူမလူမဟုတ္ေတာ့ ဟုေတြးကာေဒါသတႀကီးၾကံဳးဝါးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဟြန္း ႕႕ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့အေမွာင္ျမိဳ႕ေတာ္နဲ႔ ဝူတုရန္ရယ္ နတ္ပန္းကေလးေဒါသကဘယ္ေလာက္ အထိေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆိုတာနင္တို႔ေကာင္းေကာင္းႀကီးသိေစရမယ္ ႕႕႕မနက္လင္းတာနဲ႔အကုန္ မ်ိဳးတုန္းဘိ႔သ ု ာျပင္ထားၾကေပေတာ့ ႕႕႕" က်န္းရွင္းကအေမွာင္ျမိဳ႕ေတာ္ဘက္လွည့္ကာႀကံဳးဝါးေနေသာသူ႔မေဟသီကို။ " ၾကံဳးဝါးခ်င္လည္းမနက္မွသာၾကံဳးဝါးေတာ့အခု ေတာ့ကိုကိုႀကီးကိုအရင္ကုေပးလိုက္ဦး ႕႕႕ ေမာက္က်င္းမင့္လူေတြနဲ႔ဒီအပိုင္းကိုေသခ်ာပိတ္ထားလိုက္႕႕ေခြးတစ္ေကာင္ေၾကာင္တမီးမွဝင္မလာေစနဲ႔ၾကား လား ႕႕႕ကဲတ႔က ို သြားၾကစိ႔ေ ု ဟ့ဟိုကအဖိုးေတြအဖြားေတြကကြ်န္ေတာ္တို႔န႔တ ဲ စ္ခါတည္းလိုက္ခဲ့ၾက ႕႕႕႕" ျမိဳ႕ထဲသ႔အ ို ျပန္လမ္းတြင္အင္မတန္စပ္စုေသာမဟူရာကမေအာင့္မအီးနိုင္ျဖင့္မုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုစပ္စုလိုက္ေလ ေတာ့သည္။ " ဘယ္လိုျဖစ္သြားလည္း ကိုကုိႀကီး႕႕႕" "တာဝန္က်တဲ့ေနရာမွာမရွိလို႔ျဖစ္သြားတာရဘဲညီမေလးေရ ႕႕ကိုယ့္ဟာကိုဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ျပီးလုပ္လိုက္ ေတာ့တာဝန္မေက်သလုိျဖစ္သြားတာေပါ့ကြယ္ ႕႕႕"

245

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

မုန္ညင္းခ်ဥ္၏အေျဖစကားသည္ကအသက္မဲ့လြန္းလွေပသည္။တတ္နိုင္လ်ွင္ထိုအေၾကာင္းေတြကို ဘယ္သ႔က ူ ိုမွမေျပာဘဲေမ့ထားခ်င္သည့္ပုံရွိေနေလရာဘယ္သူမွထပ္ျပီးေမးမေနၾကေတာ့ေပ။ သိ႔ေ ု သာ္မုန္ညင္းခ်ဥ္ကသူ႔ေခါင္းထဲ၌ေပၚလာ ေသာအျဖစ္အပ်က္ေတြကိုေမ့၍မရရွာေပ။ မုန္ညင္းခ်ဥ္၏တာဝန္မွာျမိဳ႕အေနာက္ဘက္အ ျခမ္းျဖစ္ေပသည္။ ျမိဳ႕ျပင္ေစ်းတန္းထဲ၌က်န္းရွင္းတို႔ႏွင့္ခက ြဲ ာတစ္ေယာက္တည္းသီးသန္႔ေနေနေသာမုန္ညင္းခ်ဥ္ကတပ္ မႈးႀကီးတိ႔အ ု ဖြ႔ေ ဲ စ်းတန္းကိုမီးရႈိ႕လိုက္သည္ႏွင့္ျမိဳ႕ရိုးတံတိုင္းကိုေက်ာ္ကာျမိဳ႕ထဲသ႔ဝ ို င္ေရာက္သြားခဲ့သည္။ သူသြားသည့္ေနရာကျမိဳ႕အေနာက္ဘက္ျခမ္းကိုသာျဖစ္ေလသည္။မုန္ညင္းခ်ဥ္ကျမိဳ႕ထဲ၌မီးမလန္႔ ေသးမခ်င္းကင္းတဲအေစာင့္ေတြကိုဝင္မတိုက္ေသးဘဲေရႊစည္းစိမ္ဆိုင္အတြင္းကေနကင္းတဲ၏အရိပ္အေျခကို လွမ္းအခဲခတ္ေနရာမွမထင္မွတ္ထားေသာသတင္းတစ္ခုကိုၾကားလိုက္ရေလသည္။ ထိုသတင္းသည္ကားအသက္အရြယ္ႀကီးရင့္၍အိုမင္းမစြမ္းျဖစ္ေနၾကသည့္အဖိုးအိုအဖြားအိုတို႔ကိုငါးစာ ေၾကြးေနသည္ဆိုေသာသတင္းႏွင့္ယေန႔ညရြာနီးခ်ဳပ္စပ္ကဖမ္းလာသည့္အဖိုးႀကီးအဖြားႀကီးမ်ားကိုအခ်ဳပ္ ခန္းသို႔သြားေရာက္ပို႔ၾကဦးမည္ဟူေသာသတင္းပင္ျဖစ္ေလေတာ့၏။မုန္ညင္းခ်ဥ္ၾကားလိုက္ရေသာသတင္းမွာမ ေသခ်ာစရာအေၾကာင္းမရွိပါ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ဖမ္း မိလာေသာသက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ားကိုသြားေရာက္ပို႔ ေဆာင္မည့္စစ္သားႏွစ္ဦးကေျပာဆိုေနၾကသည့္အတြက္ပင္ျဖစ္သည္။ထို႔ေၾကာင့္သူဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ေလ သည္။ထိုဆုံးျဖတ္ခ်က္က။အေနာက္ကင္းတဲကိုလက္လႊတ္ျပီးအခ်ဳပ္လွည္းအေစာင့္စစ္သားႏွစ္ဦး၏ေနာက္ကို လိုက္သြားရန္သာျဖစ္ေပေတာ့သည္။သူ႔အေတြးက။အခုခ်က္ျခင္းငါးစာအေၾကြးခံရေတာ့မည္လူႏွစ္ဦး ကိုကယ္တင္ရန္ႏွင့္အခ်ဳပ္ထဲကလူမ်ားကိုပါကယ္ထုတ္ရန္သာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ထို႔ေၾကာင့္က်န္းရွင္း ၏အစီအစဥ္ကိုသူေမ့ထားလိုက္ေတာ့သည္။ျမိဳ႕ထဲ၌မီးေလာင္ပါကအေစာင့္စပ္သားေတြက ျမိဳ႕ထဲကိုသြားၾကမည္ျဖစ္သည္။ထိုအခါနတ္ပန္းကေလးတို႔ႏွင့္ေတြ႔ၾကမည္သာျဖစ္ေလ၏။စစ္တန္းလ်ား မီးေလာင္သည့္အခါတြင္လည္းထိုစစ္သားေတြကမီးေလာင္ရာကိုသြားၾကဦးမည္ျဖစ္ေလရာ။ေသခ်ာေပါက္ နတ္ပန္းကေလးတို႔ႏွင့္ပင္ေတြ႔ၾကဦးမည္သာျဖစ္ေလသည္။ထို႔ေၾကာင့္အေနာက္ကမ္းကအေစာင့္အနည္း ငယ္ကိုသူလူကယ္ျပီးျပန္လာသည့္အခ်ိန္ၾကမွဝင္ရွင္းရင္လည္းျဖစ္သည္ဟုေတြးလိုက္ျပီး။အေစာင့္စစ္သည္ ႏွစ္ဦး၏အခ်ဳပ္သမားတင္ေဆာင္လာေသာျမင္းလွည္းေပါ ္တက္ကာလိုက္သြားခဲ့ေလေတာ့သည္။ အေနာက္ပိုင္းဆိပ္ကမ္းကတပ္ဖြဲ႔ကိုဝင္စီးရမည့္တာဝန္ကိုသူပ်က္ကြက္ခဲ့ေပမယ့္။လူကယ္ရသည့္တာ ဝန္ကိုေတာ့သူေက်ပြန္ခဲ့ေလသည္။အခ်ဳပ္ခန္းေစာင့္စစ္သည္ေလးဆယ္သုံးေယာက္ကိုအကုန္လုံးသုတ္သင္ျပီး ။ဖမ္းဆီးခံထားရေသာလူမ်ားကိုသူအကုန္ ကယ္ထုတ္လာနိုင္ခဲ့သည္။သို႔ေသာ္လည္း။ ထိုအခိ်န္ေလးသည္။မထင္မွတ္ေသာအေျပာင္းလဲႀကီးျဖစ္သြားေသာအခ်ိန္ျဖစ္သြားေတာ့သည္။ အေကာင္ႀကီးႀကီးျဖစ္သည့္ဝမ္ဟန္႔ကိုသူလက္လြတ္သြားခဲ့ရသည္။က်န္းရွင္းတြက္ထားသလိုအ ေမွာင္ျမိဳ႕ေတာ္ကလူေတြလာလိမ့္မည္ဆိုသည့္စကားကိုသတိမရလိုက္မိသည္ကသူ႔အတြက္ျပင္ဆင္လို႔ျပန္ မရနိုင္ေတာ့သည့္အမွားတစ္ခုျဖစ္သြားေလသည္။သူအေနာက္ပိုင္းကိုျပန္ေရာက္လသည့္အခ်ိန္တြင္ ကင္းတဲကပ်က္စီးေနျပီျဖစ္၏။နတ္ပန္းကေလးတို႔ဝင္ေမႊသြားျပီဟုသာသူထင္မွတ္သြားခဲ့မိေလသည္။ ထိုစဥ္ကေလးဆယ္ေယာက္မွာအေနာက္ကမ္းပါးေပၚအတင္းကုပ္တြယ္၍တက္လာၾကေသာေၾကာင့္ သူအေျပးေလးသြားျပီးထိုကေလးေတြကိုကူညီရန္ႀကိဳးစားလိုက္ေလသည္။သူ႔ေစတနာႏွင့္ကူအညီအတြက္သူ ျပန္ရလိုက္ရသည့္အရာသည္ကား။ကေလးလူသတ္သမားေတြ၏ဓါးခ်က္ငါးခ်က္ျဖစ္ေလသည္။ လည္မ်ိဳ။နွလုံး။ေက်ာက္ကပ္။အသဲႏွင့္အဆုပ္တို႔ဆီကိုအပိုင္ထိုးသြင္းလိုက္ေသာဓါးခ်က္ငါးခ်က္။သူ သာထိပ္တန္းသိုင္းပညာရွင္တစ္ေယာက္မဟုတ္ခဲ့ရင္တုန္းကနဲလဲေသသြားေစမည့္ဓါးခ်က္မ်ားသာျဖစ္ေလ

246

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သည္။ေသကြင္းေသကြက္ဓါးငါးလက္ကိုသူလြတ္ေအာင္ေရွာင္တိမ္းလိုက္နိုင္ျပီး။ေနာက္ထပ္တိုက္ခိုက္လာၾက သည့္ကေလးေတြကိုနာက်င္ထိခိုက္မိမည္စိုးသျဖင့္ျပန္မတိုက္ခိုက္ဘဲရတတ္သမ်ွတိမ္းေရွာင္ေနရင္းမွဓါး ခ်က္ကိုးခ်က္တိတိသူအထိခံရလိုက္ေတာ့သည္။သည့္ေနာက္တြင္။သူ႔အသက္ကိုယ့္အသက္ယွဥ္ ၍လုလိုက္ရသည့္အခ်ိန္တြင္။မုန္ညင္းခ်ဥ္မွာသူ႔ေခါင္းထဲသို႔ဝင္လာေသာအေတြးေတြကိုေခါင္းကိုခါရမ္းျပီး ေမာင္းထုတ္ျပစ္လိုက္၏။ထိုစဥ္က်န္းရွင္း၏လက္တစ္ဖက္ကသူ႔လက္ေမာင္းကိုေဖးကူတလ ြဲ ာျပီးေနာက္၌စကား သံကကပ္ပါလာေလသည္။ထိုစကားသည္အျပစ္တင္သည္လားေဖ်ာင္းဖ်လာသည္ကိုလားသူမေတြးတတ္ ေတာ့ေပ။ " ကိုကိုႀကီးက အျဖဴေရာင္သိုင္းသမားသိပ္ပီသ တာဘဲဗ်ာ ႕႕႕အရမ္းေလးစားဘို႔ေကာင္းတာဘဲ ႕႕႕ ဒါေပမယ့္ကြ်န္ေတာ္အေနာက္ပိုင္းကိုေမာက္က်င္းျဖစ္ျဖစ္ ႕႕ဘဘပါ့ဝမ္ျဖစ္ ထားျပီး ႕႕ကိုကိုႀကီးကိုကြ်န္ ေတာ့္အနားေခါ ္ထားရမွာဗ် ႕႕႕ကိုကိုႀကီးနွလုံးသားနုတာကိုးဗ် ႕႕ခံစားခ်က္ဆိုတာစစ္ပြဲ ထဲပါလာရင္အလုပ္ပိုရႈပ္သြားတတ္တယ္ကိုကိုႀကီးရဲ႕ ႕႕႕႕႕လူေတြလြတ္လာေတာ့ေကာင္းပါတယ္ေလ႕႕ဘဘ ပါ့ဝမ္နဲ႔ေမာက္က်င္းဆိုရင္ေတာ့လူအေရာက္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ဘဲအဆုံးခံၿပီး ႕႕႕ေနာက္ထပ္လူႏွစ္ရာ လူနစ ွ ္ေထာင္ေလာက္ဒုကၡသုကၡမေရာက္ေအာင္လဲခဲ့ၾကမွာဘဲ ႕႕႕အခုေတာ့႕႕မလိုတာျဖစ္လာေတာ့တာေပါ့ ကိုကိုႀကီးရာ ႕႕႕ဘာမွခံစားမေနပါနဲ႔ေတာ့ မနက္အတြက္အားေမြးထားလိုက္ဦး ႕႕႕႕႕" က်န္းရွင္းေျပာလိုက္သည့္အခါမွမနက္ျဖန္မနက္အေမွာင္ျမိဳ႕ေတာ္ကိုရင္ဆိုင္အတြက္ပိုအေရးႀကီးမွန္း သတိရသြားေလကာ။ " ဒီတစ္ခါေတာ့ ညီေလး ႕႕ခိုင္းတဲ့အတိုင္းဆံခ်ည္တမ်ွင္မွမလြေ ဲ စရပါဘူးလို႔ကိုကိုႀကီးကတိေပးပါတယ္ ညီေလးရာ ႕႕႕" "ဟုတ္ကဲ့ ႕႕ကိုကိုႀကီးကိုကြ်န္ေတာ္ယုံပါတယ္ဗ်ာ" းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး A41#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။၄၁ေအ။ ဝမ္ဟန္႔ႏွင့္စိတၱဇလူသတ္ညီေနာင္တို႔မွာအလံျဖဴတစ္ေခ်ာင္းကိုလႊင့္ထူျပီး။က်န္းရွင္းတို႔ႏွင့္စကားေျပာ ရန္အတြက္အေနာက္ကမ္းပါးကိုေလွျဖင့္ကူးလာၾကေလသည္။က်န္းရွင္းကသူ႔လူမ်ားကိုထိမ္းသိမ္းထားျပီး ဝမ္ဟန္႔ကိုလက္ခံစကားေျပာဆိုလိုက္ေလ၏။ဝမ္ဟန္႔မွာနိုင္ဖဲရထားေသာလူ၏မ်က္ႏွာမ်ိဳးျဖင့္က်န္းရွင္းလူစုကို ညေနမေစာင္းခင္သုချမိဳ႕ေတာ္မွဆုတ္ခြာသြားၾကရန္သတိေပးျခိမ္းေျခာက္ေျပာဆိုေလေတာ့သည္။ ဝမ္ဟန္႔၏စကားေၾကာင့္နတ္ပန္းကေလးသည္ေဒါသအမ်က္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္ကာမ်က္ႏွာကတင္းမာလာ ေတာ့သည္။ေရကန္အတြင္းရွိအသားစားငါးမ်ားကိုေဆးခပ္၍သတ္ျပန္ရင္လည္း။ထိုေရကန္မွစီးဆင္းသြားသည့္ ေရမ်ားကိုသုံးစြေ ဲ နရေသာလူေတြအကုန္ဒုကၡေရာက္ကုန္ၾကေတာ့မည္ျဖစ္ေလသည္။ ထိ႔ထ ု က္ဆိုးသည္ကဝမ္ဟန္႔ကေရထိမ္းတံခါးကိုဖြင့္ျပီးအသားစားငါေတြကိုျမစ္ဝါျမစ္ထဲအထိေရာက္သြား ေအာင္လႊတ္ျပစ္မည္ဟုျခိမ္းေျခာက္ေနျခင္းပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းမွာဝမ္္ဟန္႔စကားေၾကာင့္ေတြ ေဝသြားရေတာ့သည္။ေရကန္ထဲမွေရေတြကတျခားရြာနီးခ်ဳပ္စပ္ေတြကိုပါလွည့္လည္စီးဆင္းသြားမည္မွာေသခ် ာပါသည္။ထို႔ေၾကာင့္ဝမ္ဟန္႔ကထိုစကားကိုေျပာဆိုလာခဲ့သာျဖစ္ေပမည္။က်န္းရွင္းတို႔ေတြးထင္ထားခဲ့သည့္ေရ ကန္သည္လွည့္လည္စီးဆင္းမႈမရွိသည့္ေရကန္ေသတစ္ခုဟုသာထင္ထားခဲ့ၾကေလ၏။ အခုသူတ႔ရ ို င္ဆိုင္ေနရသည္ကေရကန္အရွင္ျဖစ္ေနသလိုေရကန္တစ္ခုလုံးသားစားငါးေတြနွင့္ျပည့္ေန ေလရာ။ထိုေရေတြသာျမစ္ဝါျမစ္ထဲေရာက္သြားပါကတရုတ္ျပည္တစ္ခုလုံးပ်က္စီးေအာင္လုပ္လိုက္ၾကသ

247

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ကဲ့သ႔ျို ဖစ္ၾကေပေတာ့မည္။က်န္းရွင္းေတြးလိုက္မိသည္ကဝမ္ဟန္႔တ႔က ို ိုခဏေလာက္လႊတ္ေပးထားျပီး။ဆယ္ ေပါက္ကိုအပိုင္စီးျပီးမွေရကန္ကိုေဆးခပ္မည့္နည္းလမ္းသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ထို႔ေၾကာင့္ေလာေလာဆယ္ ဝမ္ဟန္႔စကားကိုလက္ခံျပီးျပန္ဆုတ္ၾကကလြျဲ ပီးဘာမွမရွိေတာ့ေပ။ေနာက္မွဆယ္ေပါက္ေနရာေတြကိုရွာျပီးအ ပိုင္ဝင္စီးရေတာ့မည္။က်န္းရွင္းကေနာက္ဆုတ္ရန္ဆုံးျဖတ္ျပီး ဝမ္ဟန္႔ကိုစကားျပန္မည္အလုပ္တြင္။ ေဒါသႀကီးလွေသာနတ္ပန္းကေလးကသူ႔စိတ္ကိုမထိမ္းနိုင္ေတာ့ဘဲ။စိတၱဇလူသတ္ညီေနာင္၏လည္ ပင္းကိုပုဝါျဖင့္ရစ္ပတ္ကာညစ္ခ်ိဳးခ်လိုက္ေတာ့သည္။ " ဝွီး ႕႕႕ေဖ်ာက္ ႕႕ဂြ်တ္ ႕႕" ထိ႔ေ ု နာက္နတ္ပန္းကေလးကဝမ္ဟန္႔လည္မ်ိဳကိုပါပုဝါျဖင့္ရစ္ပတ္ဖမ္းခ်ဳပ္လိုက္ျပီး။ဝမ္ဟန္ကိုခ်ိမ္း ေျခာက္ဟိန္းေဟာက္ကာရာဇသံေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ေတာက္ ႕႕႕အေတာ္အၾကံပတ္စက္တဲ့ေတြပါလားဟင္ ႕႕႕ေအး ႕႕ငါလည္းနတ္ပန္းကေလးတဲ့ဒီလိုလြယ္လြယ္ နဲ႔အရႈံးေပးတတ္တဲ့လူေတြထဲမွာမပါဘူး ႕႕႕ဒီမွာေသခ်ာနားေထာင္႕႕ငါ့လူေတြကိုဒီျမိဳ႕မွာထား ခဲ့မယ္ ႕႕႕နင္သတၱိရွိရင္ေရကန္ဖြင့္ခ်လိုက္ေလ ႔႕႕ကန္ပြင့္သြားတာနဲ႔ နင္တစ္ခါမွမေတြးမိဘူးတဲ့အေသဆိုးနဲ႔ ေသရမယ္ၾကားလား ႕႕႕ေဟာဒီတစ္ျမိဳ႕လုံးနဲ႔ျမိဳ႕ရိုးတံတိုင္းေတြအကုန္ျပာ က်မွငါ့လူေတြကိုျပန္လာခိုင္းမယ္ ႕႕ေအးနင့္ျမိဳ႕ကိုသာနင္ဘယ္လိုကာကြယ္မလည္းေတြးထား ႕႕႕ ေခြးကေခြးစကားေျပာ ႕႕လူစကားလာျပီးေျပာမေနနဲ႔နင္ေျခာက္တိုင္းငါကေၾကာက္ေနရမွာလား ႕႕႕႕ ေရကန္တစ္ခုလုံးအဆိပ္ခတ္လိုက္လို႔နင္ပါေသသြားမယ္ ႕႕႕နင့္ကန္ဖြင့္တာနဲ႔ငါကအဆိပ္အခတ္ဘဲ႕႕ နင္အမိန္႔ေပးတာကိုငါနားေထာင္စရာမလို ႕႕ငါေျပာတာကိုဘဲနင္နားေထာင္ ႕႕႕ ငါ့လူေတြဒီမွာေနမယ္ ႕႕ျမိဳ႕ကိုဖ်က္မယ္နင့္လူေတြ နဲ႔နင္ဒီကမ္းဘက္တက္လာတာနဲ႔အေသဘဲ ႕႕႕ ငါလူေတြလည္းမင္းတို႔ဆီမလာဘူးနင္တို႔လည္း ကုန္းေပၚတက္မလာနဲ႔ၾကားလားေခြးသူေတာင္းစား ႕႕ ေန႔လည္ကိုနင္တ႔ဖ ို မ္းထားတဲ့ကေလးေတြငါ့ဆီလာပို႔ဒါအမိန္႔ဘဲ ႕႕႕ ေနလည္ေရာက္လို႔မွကေလးေတြ ေရာက္မလာရင္ေရကန္တစ္ခုလုံးအဆိပ္ျပစ္မယ္ၾကားလား ႕႕မိုက္ တယ္ဆိုတာလြယ္လြယ္ေလး နင္ေရကန္ေဖာက္ေတာ့ငါကဂရုစိုက္ေနရမွာလား ႕႕ငါ့အမ်ိဳးအေဆြေတြတစ္ေယာက္မွမပါဘူး ႕႕႕ရွင္းတယ္ေနာ္နင့္အသက္မေသခ်င္ရင္ငါခိုင္းတာလုပ္ ႕႕႕သြားေတာ့ ႕႕႕ ငါ့ေဒါသဒီ့ထက္ႀကီးမလာ ခင္ငါ့ေရွ႕ကျမန္ျမန္ ထြက္သြားဒါဘဲ ႕႕႕" ဝမ္ဟန္႔ကေနာက္လွည့္ေျပးမည္အလုပ္တြင္ နတ္ပန္းကေလး၏အက်ီ ၤထဲမွသံႀကိဳးတပ္လက္နက္ ကေျပးထြက္ျပီး။ဝမ္ဟန္႔၏နားရြက္ကိုအရင္းကေနတိကနဲခုတ္ျဖတ္ခ်သြားေလေတာ့သည္။ " ခြ်င္း ႕႕" "ရႊပ္ ႕႕" " အား ႕႕႕" " အဲ့ဒါစတိအျဖစ္ယူထားတယ္လို႔မွတ္ထားလိုက္သြားေတာ့ ႕႕ကလီကမာေတာ့လာမလုပ္န႔ဲ ႕႕႕နင့္ကိုပါ ငါးစာေၾကြးလိုက္မယ္ ႕႕႕" က်န္းရွင္းကိုမခိုးမခန္႔လုပ္ခဲ့ေသာဝမ္ဟန္႔မွာနတ္ပန္းကေလးနဲ႔ေတြ႔မွာေၾကာက္ေသးပါ၍ေျပးသြားရေလျပီ။သူ ႔ လက္ထဲကပုဝါစအနီေလးကိုေဝွ႔ရမ္းျပျပီးေရကန္ကိုဖြင့္ခ်ရန္အတြက္အခ်ျပဘို႔ရာသတိမရႏိုင္ေတာ့ေပ။ သူတ႔သ ို ုံးေယာက္စလုံးအသတ္ခံရလ်ွင္။သ႔ူဆီကအခ်က္ျပပုဝါအနီေဝွ႔ရမ္းလာခဲ့လ်ွင္ေရကန္ထဲကေရ ေတြကိုအကုန္ဖြင့္ထုတ္ရန္မွာၾကားထားခဲ့ကိုပါေမ့သြားပုံရေလ၏။နတ္ပန္းကေလးကဝမ္ဟန္႔၏ေလွထြက္ခြာသြ ားသည့္အခါမွ။ " ေမာက္က်င္း ႕႕ဟိုေကာင့္ေဆးခပ္လႊတ္လိုက္တယ္သိလား ႕႕ေနာက္အပတ္ထဲဒီျမိဳ႕ကိုအျပီးဖ်က္

248

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

လိုက္ေတာ့ ႕႕႕ညေနကိုေရလႊဲဆည္ေပါက္ကိုရွာျပီးရေအာင္ပိတ္ျပီးေရကန္ကိုေဆးခပ္လိုက္ ႕႕တစ္လအတြင္း ဟိုဂူ ထဲ သြားမဝင္နဲ႔ ဂူထဲမွာသူတို႔ အသက္ရႈထားတဲ့ ေလ ေတြေၾကာင့္ေဆးေငြ႔ေတြကျပန္႔ေနဦးမွာ ႕႕႕႕ မနက္ျဖန္မွာေရလႊဲေပါက္ကိုရွာလိုက္ ႕႕ဒီေကာင္ေလွ်ာက္သြားပါေစဦး ႕႕ဒီေကာင္ေနရာစုံေအာင္ ေလ ေရာဂါကပ်ံ႕ေလဘဲ ႕႕႕႕ နင္တို႔အဖြ႔ေ ဲ ရကန္ကိုလွည့္ပတ္ၿပီးဆည္ေပါက္ ကိုရွာေနတဲ့အခ်ိန္ ႕႕ဟိုအထဲကေကာင္ေတြဘာမွလုပ္နိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး ႕႕႕ ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့ ႕႕႕ဒါေလာက္မိုက္ခ်င္ ၾက တဲ့ေကာင္ေတြ ႕႕မဟူရာညဥ္းတစ္ျပည္လုံးကိုပတ္ျပီး ေတြ႔သမ်ွလူဆိုးလူမိုက္ေတြကိုဒီဂူထဲေရာက္ေအာင္ေမာင္းသြင္းစမ္း ႕႕ဂူထဲမွာအကုန္လုံး ႏူနာစြျဲ ပီးေသ ၾကပါေစ ႕႕႕မိုက္တယ္တဲ့ဟုတ္လား ႕႕နတ္ပန္းကေလးတို႔ကမမိုက္ခ်င္လို႔ၾကည့္ေနတာ ႕႕႕အခုေတာ့ဘယ္သူက ပိုမိုက္သလဲေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့ ႕႕႕ဟြန္း ႕႕႕နတ္ပန္းကေလးဆိုတဲ့ နာမည္ၾကားရံုနဲ႔လူဆိုးလူ မိုက္မွန္သမ်ွ ေခ်းခ်မ္းေအာင္ေၾကာက္သြားေစရမယ္႕႕အေမွာင္ျမိဳ႕ေတာ္တည္ျပီးေနခ်င္ေကာင္ေတြကို နတ္ပန္းကေလးကအေမွာင္ျမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးလိုက္ျပီ ႕႕႕႕႕ဒါမွတကယ့္အေမွာင္ျမိဳ႕ေတာ္အစစ္ အေမွာင္ ကမာၻထဲမွာ နူနာေရာဂါစြျဲ ပီးေနၾကေပေတာ့ လာသြားမယ္ ႕႕႕" " ဟုတ္ကဲ့ မမ ႕႕" " ဘာလည္း အကိုကခနဲ႔တာလား ႕႕႕" " မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ ႕႕တကယ္ေၾကာက္တာပါ ခင္ဗ် ႕႕" " ဟြန္႔ ႕႕" က်န္းရွင္း၏စကားေၾကာင့္နတ္ပန္းကေလးကနႈတ္ကိုမဲ့ရင္းမ်က္ေစာင္းလွမ္း၍ထိုးလိုက္ေလရာသုချမိဳ႕ ေတာ္အေနာက္ဘက္ကမ္းစပ္တစ္ခုလုံးရယ္သံေမာသံေသာေသာညံသြားေလေတာ့သည္။ နတ္ပန္းကေလးဆိုသည္မွာေျပာရင္ေျပာသည့္အတိုင္းကတယ္လုပ္မည့္လူမွန္းရိပ္စားမိေသာဝမ္ဟန္႔က ေန႔လည္ပိုင္းတြင္ေလွဆယ္စီးျဖင့္ကေလးငယ္မ်ားကိုလာ၍ပို႔ေဆာင္ခဲ့ေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ဝမ္ဟန္႔၏မ်က္နွာႀကီးမွာထူအမ္းမို႔အစ္၍အနီဖုအစက္အေပ်ာက္မ်ားထေနျပီျဖစ္ေလသည္။နတ္ ပန္းကေလးမွာတကယ္ပင္လူမိုက္စိတ္ေမြးျပီးလူယုတ္မာတစ္သိုက္ကိုအျပစ္ဒါဏ္ခတ္လိုက္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားလွေပသည္။နတ္ပန္းကေလးကဝမ္ဟန္႔တို႔ျပန္သြားနွင့္ကေလးမ်ားႏွင့္သူမ၏လူမ်ားကိုေဆးႀကိဳခ်က္၍ တိုက္ေၾကြးျပီးေနာက္ႏွာေခါင္းတြင္ေဆးစိမ္ပုဝါမ်ားပတ္၍စည္းေနွာင္ထားခိုင္းလိုက္သည္။ သည့္ေနာက္တြင္ေမာက္က်င္းကိုေရကန္ကိုခတ္ရန္ေဆးတစ္မ်ိဳးႏွင့္ကေလးငယ္ေတြကိုတိုက္ရမည့္ ေဆးတစ္မ်ိဳးေပးကာလ်န္က်ိဳးသို႔ျပန္သြားၾကေလေတာ့သည္။တပ္မႈးႀကီးတို႔အဖြ႔မ ဲ ွာျမိဳ႕ျပင္ကလူမ်ားကိုေခြ်းတပ္ စြလ ဲ ိုက္ၾကျပီးျမိဳ႕ရိုးတံတိုင္းကိုစ၍ျဖိဳဖ်က္ေနၾကျပီျဖစ္သလို။ေမာက္က်င္းတို႔ကလည္းျမိဳ႕ကိုမီးစတိုက္လိုက္ ၾကေတာ့သည္။သုချမိဳ႕ေတာ္ဆိုသည့္နယ္စပ္ျမိဳ႕ကေလးသည္တစ္ညနွင့္ေန႔တစ္ပိုင္းတြင္က်န္းရွင္းတို႔လက္ ခ်က္ျဖင့္ျပာပုံအတိျဖစ္သြားေလေတာ့သည္။တစ္ျမိဳ႕လုံးဖြတ္ဖြတ္ေက်ေအာင္တိုက္လာခဲ့ၾက သည့္တိုင္အျပန္လမ္းတြင္မေက်နိုင္မခ်မ္းနိုင္ျဖစ္ေနေသာလူတစ္ဦးရွိေပေသးသည္။ ထိုလူကေပသီးပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ " ရက္စက္ပါ့ ငါ့တူရာ ႕႕႕တယ္ေလငါ့လူမ်ားရဲ႕တကယ့္ပႀြဲ ကီးပြေ ဲ ကာင္းၾကမွတဲ့ငါ့လူမ်ားရယ္ ႕႕႕ တစ္ညလုံးအုန္းအုန္းထေအာင္လူသတ္ေနၾက သည့္အခ်ိန္တြင္ေပသီးက။လ်ွိဳရွန္းတို႔စီစဥ္ထားေသာ အိမ္ေလးမွာေမာေမာႏွင့္အိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့သည့္အတြက္ပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။သူ႔ကိုလည္းဘယ္ကမွႏႈိးျပီး ေခၚ မသြား ၾကေပ။သူပါလာလ်ွင္ေပ်ာက္က်ားစနစ္ကေနေပါက္ၾကား စနစ္ျဖစ္သြားေတာ့မည္မွန္းလူတိုင္းကသိေနၾကသည္မဟုတ္ပါလား။

249

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

က်န္းရွင္းတိ႔အ ု ျပန္လမ္းခရီးကအသြားထက္ပင္ပို၍ျမန္ကာခရီးလည္းပိုတြင္ၾကေလသည္။လက္ေရြး စင္လူေတြႀကီးဆယ့္ႏွစ္ေယာက္နွင့္လမ္းျပတစ္ဦးသာျပန္ပါလာေသာေၾကာင့္လူစုကမ ြဲ ွာမပူရေတာ့သလို။ေစာင့္ ေနစရာလည္းမလိုေတာ့သည့္အတြက္ပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ……………………………… B41# သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။၄၁ဘီ။ က်န္းရွင္းတိ႔အ ု ဖြ႔၏ ဲ ဇြစ ဲ ိတ္ကိုမည္သို႔ေဖာ္ညႊန္းရမည္ဆိုတာကိုမသိေတာ့ေပ။ သုချမိဳ႕ေတာ္မွေန႔မြန္းတည့္ခ်ိန္တြင္ထက ြ ္ခြာခဲ့ၾကသည့္လူစုသည္လ်န္က်ိဳးကိုမနက္ေဝလီေဝလင္းအခ်ိန္ တြင္ေရာက္လာၾကသည္ဟုေျပာလိုက္ပါကလူတိုင္းကယုံၾကည္မည္မဟုတ္ေပ။ သိ႔ေ ု သာ္က်န္းရွင္းတို႔အဖြ႔က ဲ ေတာ့အမွန္တကယ္ပင္ျပန္၍ေရာက္လာၾကေလသည္။ လန္က်ိဳးတစ္ျမိဳ႕လုံးကိုသိမ္းျပီးျမိဳ႕တြင္းျမိဳ႕ျပင္အဝင္အထြက္ကိုေန႔ညမျပတ္ေစာင့္ေနၾကေနၾကသည့္နတ္ပန္း ကေလး၏ဂိုဏ္းငါးဂိုဏ္းကဂိုဏ္းသားမ်ားသည္။က်န္းရွင္းတို႔အဖြ႔ဝ ဲ င္ျမိဳ႕ထဲသ႔ဝ ို င္ခြင့္ေတာင္းေန သည္ကိုျမင္လိုက္ရသည့္ခါတစ္ျမိဳ႕လုံးကိုနိုးထသြားေစမည့္ေအာ္သံႀကီးျဖင့္ေအာ္ဟစ္ေၾကြးေက်ာ္ရင္းျမိဳ႕တံခါး ကိုဖြင့္လွစ္ေပးလိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ " ေဟး ႕႕ေဟး ႕႕ကိုယ္ေတာ္ႀကီးနဲ႔ဂိုဏ္းခ်ဳပ္သခင္ မေလးတို႔ေအာင္ပရ ြဲ ၿပီးျပန္လာျပီေဟ့ ႕႕႕ေဟးေဟး႕႕" တက်ီြကြ်ီအသံေပးရင္းေျဖးညင္းစြာပြင့္သြားသည့္ျမိဳ႕တံခါးမွက်န္းရွိျဖတ္သန္းလာသည့္ခါတြင္။လွံရိုးျဖင့္ ေျမႀကီးကိုေခါက္သည့္အသံ။ဓါးရြက္ျဖင့္ဓါးအိမ္ကိုရိုက္နွက္လိုက္သည့္အသံေတြကစည္းခ်က္ညီညာစြာ ျဖင့္ထြက္ေပၚလာၾကေတာ့သည္။ထိုကဲ့သို႔ေသာတိုက္ပျြဲ ပန္သူရဲေကာင္းတို႔၏ေအာင္ ျမင္မႈအရသာကိုတစ္ခါမွမခံစားၾကဘူးေသာအင္ၾကင္းႏွင့္သူမရဲ႕လူေျခာက္ေယာက္တို႔မွာမ်က္ႏွာေတြမထား တက္ေအာင္ပင္အေနရခက္သြားျပီး။ေတြ႔သမ်ွလူကိုအ ကုန္ျပံဳးျပလက္ျပလုပ္ေနၾကေတာ့သည္။ ထိုသ႔ေ ို အာင္ျမင္မႈအရသာကိုအျပည့္အဝခံယူတတ္သည့္လူသည္ကား။ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ခ်စ္မိတ္ေဆြကို ေပသီးႀကီးသာျဖစ္ေပေတာ့သည္။မာန္ခ်ီထားေသာမ်က္နွာ။ေမာ့ထားေသာေခါင္း။ေကာ့ထားေသာရင္ႏွင့္ျမင္း ေပၚမွာလက္တစ္ဖက္ကခါးကိုဟန္က်ပန္က်ေထာက္ထားျပီး။မ်က္လုံးအစုံကေရွ႕တူရႈကိုသာၾကည့္ေနျပီး။ရာဇ ဣေျႏၵႀကီးတခြသ ဲ ားျဖင့္ျမင္းကိုခြာေလးဘက္က်ျငင္သာစြာစီးျပီးေနာက္တစ္ဦးထဲဗိုလ္ရႈခံထြက္ေနေတာ့သည္။ ဂိုဏ္းသားေတြ၏အေနာက္ကလိုက္၍ေၾကြးေက်ာ္ေနၾကသည့္အသံ။ဓါးျဖင့္။လွံျဖင့္ရိုက္ပုတ္ကာဂိုဏ္ျပဳ ေနၾကသည့္အသံတို႔ေၾကာင့္ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားေတြကက်န္းရွင္းတို႔လာရာလမ္းတစ္ေလ်ွာက္ကိုအိမ္တံခါး ေတြဖြင့္၍ၾကည့္ၾကေသာေၾကာင့္။ေပသီးဆိုေသာအရူးကိုဝိုင္းျပီးဘုံေျမွာက္လိုက္ၾကႏွယ္ျဖစ္သြားေလရာ၎ရဲ႕ မ်က္ႏွာကသုံးေလာကဝယ္အတုမရွိေသာစစ္သူရဲေကာင္းၾကီး၏မ်က္နွာမ်ိဳးျဖစ္သြားကာ။ပိန္ကပ္ေန ေသာရင္အုံမွာဂ်ိဳးရင္အုပ္လိုပို၍ပို၍ေမာက္လာေတာ့သည္။ေရွ႕ဆုံးမွဗိုလ္ရႈခံေနေသာေပသီးကဂိုဏ္းသား တစ္ဦး၏လမ္းမႈႏွင့္အတူက်န္းရွင္းတို႔ကိုျမိဳ႕စားေဂဟာသို႔ဦးေဆာင္၍ေခၚသြားေလသည္။ ျမိဳ႕စားေဂဟာထဲမွအဖြ႔ေ ဲ တြကလည္းျခံထဲဝင္လာၾကေသာေပသီးေခါင္းေဆာင္သည့္အဖြဲ႔ကိုေသာင္း ေသာင္းဖ်ဖ်ၾကိဳဆိုၾကေလရာ။ေပသီး၏တိုက္ပရ ြဲ ွင္းတန္းအေၾကာင္းကိုေျပာျပေနသည့္အသံမွာမိုးသိ႔ည ု ံလ်က္ရွိေ နေတာ့သည္။လုေတာက္ကေပသီးကိုၾကည့္ရင္းျမင္ျပင္းကပ္လာသျဖင့္က်န္းရွင္းကိုေျပာလိုက္ေတာ့သည္။ " မင္းမို႔ ႕႕ဒီအရူးကိုေခၚလည္းေခၚသြားတတ္တယ္ကြာ႕႕ဟိုမွာဒင္းက လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္သတ္ခဲ့ သတဲ့လည္း ႕႕႕"

250

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" အလားကပါဘဘရယ္ ႕႕တကယ္ဘဲအိပ္ေန တာလား ႕႕အိပ္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနတာလားမသိပါဘူး သမီးတိ႔တ ု ိုက္ပျြဲ ပီးမွဓါးကိုင္ျပီးေအာ္ဟစ္ေျပးလာတာဘဲ ႕႕႕႕သမီးေငါက္လိုက္ေဟာက္လိုက္တာလည္းမိုးမႊန္ ေနတာဘဲ ႕႕သူ႔ကိုႏႈိးမသြားလို႔တဲ့ ႕႕သူ႔ကိုမဟူရာကနိႈးသားဘဲ သူကတုတ္တုတ္မွမလႈုပ္တာကိုးတကယ့္ဆင္ ေအာ္လို႔မနိုးဘူးဆိုတာ ႕႕သူေပါ့ ႕႕ဟြန္းမေျပာလိုက္ခ်င္ဘူး ႕႕႕႕သိသိရက္နဲ႔ေပအိပ္ေနတာ႕႕႕သူ႔သာအားကိုးရ မယ္ဆိုဘယ္လိုေနၾကရမလည္းမသိဘူး ႕႕သူတတ္တာက ေမေမ့ကိုတည့္ေအာင္ေပါင္းတတ္တာနဲ႔ေလ ႀကီးတာဘဲရွိတာ ႕႕ျခင္ေတာင္သတ္ဘူးရဲ႕လားမသိပါဘူးဘဘရယ္ ႕႕႕" လုေတာက္၏အေမးကိုနတ္ပန္းကေလးကမဲ့ရြဲ႕ကာရြ႕ဲ ကာျဖင့္ဝင္ျပီးေျဖလိုက္ေလရာအမဲလိုက္ေခြးအိုႀကီးေတြ ဆီမွရီေမာသံဆူညံသြားၾကေတာ့သည္။ " ဟားဟားဟား ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕" သူတ႔လ ို ူေပသီးအေၾကာင္းသူတို႔သာအသိဆုံးျဖစ္ ၾကသည္မဟုတ္ပါလား။အမဲလိုက္ေခြးအိုႀကီးေတြ၏ရီ သံအဆုံး၌စပ္စုစိန္မဟူရာကေပသီးအေၾကာင္းကိုလုေတာက္ထံစပ္စုေမးျမန္းလိုက္ေလသည္။ " ဒါနဲ႔ ဘဘလု ႕႕ဘဘေပသီးကေဖေဖတို႔ဆီဘယ္လိုေရာက္လာတာလည္း ႕႕သမီးသူ႔ကိုေမးေတာ့ ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုန႔ဲ ညဥ္းဒါေတြနားမလည္ပါဘူးနဲ႔ဘဲျပီးသြားတာဘဲ ႕႕႕႕" လုေတာက္တ႔လ ို ူစုမွာမဟူရာ၏စကားကိုျပန္မေျဖနိုင္ေသးဘဲမ်က္ရည္ေတြထြက္က်လာသည္အထိ ရီေမာလိုက္ၾကျပန္သည္။ဒီေနာက္တြင္မွလုေတာက္က။ " ဟားဟားဟား နင္တ႔ဘ ို ဘေပသီးက သူ႔မိဘအေမြေတြကိုမသုံးမျဖဳန္းခ်င္လို႔ဒ႔ဂ ို ိုဏ္းထဲလာဝင္တာတဲ့ ေဟ့သိျပီလား ႕႕႕႕မိဘပစၥည္းဥစၥာေတြကိုအခန္႔သားမရခ်င္လို႔ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြကိုခေ ြဲ ဝေပးျပီးသူက ကိုယ့္ဒူးကိုယ္ခြ်န္ျပီးမိဘေတြထက္သာေအာင္စြမ္းေဆာင္ျပခ်င္လို႔တဲ့ခင္ဗ် ႕႕႕႕သူ႔မိဘေတြကေတာသူေ႒းကြ်ဲပိုင္ႏြားပိုင္ေတြတဲ့ သူေျပာတာဘဲ ႕႕႕ မိဘေတြဆုံးပါးသြားေတာ့ညီအကိုေမာင္နွေတြနဲ႔ အတူရွိတဲ့ကြ်ဲေလးေရာင္းခ်စားေသာက္ရင္းေနလာၾက ရာကေန ႕႕႕႕မိဘပစၥည္းဒီအတိုင္းထိုင္စားေနလို႔ေတာ့မကိုက္ေသးဘူးေပါ့ေလ ႕႕႕ရွိတဲ့ကြ်ဲအေကာင္ႏွစ္ရာကလည္း ေရာင္းစားၾကတာနဲ႔တစ္ေကာင္ဘဲက်န္ေတာ့တယ္ေပါ့ ဒါနဲ႔သူကအနစ္နာခံျပီး ႕႕႕ညီေတြညီမေတြအကိုေတြကိုဒီကြ်ဲႏြားေတြေပးျပီး သူကကိုယ့္အစြမ္းအစနဲ႔ကိုယ္ရွာေဖြေတာ့မယ္ေပါ့မိဘ ပစၥည္းေတြကိုထပ္ျပီးမထိပါးခ်င္ေတာ့ဘူးေပါ့ေလ ႕႕႕ အဲလ ့ ိုေတြးျပီးတို႔ဂိုဏ္းထဲဝင္လာတာ ႕႕" " အမယ္အဲ့လိုဆိုေတာ့လည္း တို႔ဘဘေပသီးက လိမၼာသားပဲ႕႕႕ဘယ္ဆိုးလိ႔လ ု ည္း ႕႕႕" "ဟားဟားဟား ႕႕ဟားဟားဟား ႕႕ခ်ီးက်ဴးမေစာနဲ႔ဦးပန္းကေလးရဲ႕ ဘဘစကားကမဆုံးေသးဘူး ႕႕႕ သူကအဲ့လိုေျပာေတာ့ ႕႕႕ဘဘကေပသီးကိုေမးေတာ့တာေပါ့လကြာ ႕႕႕ဒါနဲ႔လ႔ို ခင္ဗ်ားကြ်က ဲ တစ္ေကာင္ထဲက်န္ေတာ့တာေတာ့ဟုတ္ပါျပီလို႔ ႕႕႕က်န္တဲ့ ႏြားေတြကေရာ ေမာင္ႏွမေတြခြယ ဲ ူလို႔ ေလာက္ငွရဲ႕လား႕႕႕႕လို႕ေမးေတာ့ ႕႕႕နင္တို႔ဘဘေပသီးက ဘာျပန္ေျဖတယ္ထင္သ လည္း ႕႕႕႕အင္း ႕႕ကြ်ဲကေတာ့တစ္ေကာင္တည္းရွိေတာ့ တာဆိုေပမယ့္ ႕႕႕႕ ႏြားကလည္း ကြ်ဲေလာက္ မရွိေတာ့ဘူးခင္ဗ် တဲ့ ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕ဟားဟားဟား ႕႕" " အယ္ေတာ္ ႕႕ ကြ်ဲကတစ္ေကာင္ ႕႕ ႏြားကကြ်ဲေလာက္မရွိဘူးဆိုေတာ့ ႕႕သူ႔ႏြားက ဘာရွိလို႔လည္း ႏြားပါ ကုန္ျပီေပါ့ ႕႕႕ဒါနဲ႔မ်ားသူက မိဘပစၥည္းကို အထိမခံႏိုင္ဘူးဘာဘူးနဲ႔ ၾကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေရွာက္ေျပာေနတယ္ ႕႕အဲ့ဒီဘဘေပသီးကေတာ့ေလ တကယ့္စံပါဘဲ ေၾသာခ်ရတယ္ဆိုတာ သူမွအစစ္ ႕႕႕သူကအနစ္ခံျပီးအေမြေတာင္ခေ ြဲ ပးလိုက္ေသးတယ္ အ့ံေအာပါ့ေတာ္ မုန္းစရာေကာင္းတာ ႕႕႕"

251

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" အင္းေလေနာ့္မမရာ႕႕႕မုန္းစရာႀကီး ႕႕" " ဟုတ္ပါ့ ႕႕ဘယ္လိုလူလည္းမသိပါဘူးတို႔ဘဘ ကေတာ့ ႕႕႕ေမေမနဲ႔ဘဲကိုက္တယ္ ႕႕" ေကာင္မေလးေတြတစ္သိုက္မွာလုေတာက္၏စကားေၾကာင့္ပြစိပြစိေရရြတ္ကာ။အာေဘာင္အာရင္း သန္သန္ျဖင့္ငယ္သားေတြကိုၾကြားဝါေနေသာေပသီးကိုၾကည့္ျပီးမ်က္ေစာင္းဝိုင္းထိုးလိုက္ၾကေတာ့သည္။ " နတ္ပန္းကေလး ႕႕႕နင္အဲ့ဒီေလာက္ႀကီးလုပ္တာေတာ့ ႕႕႕႕" တုရွင္းမွာက်န္းရွင္းဆီကအေၾကာင္းစုံသိလိုက္ရ ျပီးသည့္ေနာက္နတ္ပန္းကေလးကိုမရက္စက္သင့္ ေၾကာင္းေျပာဆိုမည္ျပဳေလရာ။နတ္ပန္းကေလးကစကားပင္အစမခံဘဲတုရွင္းကိုပါျပန္ေငါက္လိုက္ေတာ့ သည္။ " ေတာ္ေတာ့ ႕႕႕ငါကအဲ့ဒီထက္ေတာင္ရက္စက္ခ်င္ေသးတယ္ ႕႕႕ေဆးအစုံမပါလို႔ဒီေလာက္ဘဲလုပ္ လိုက္တာ ႕႕႕တစ္သက္လုံးလူေတာထဲလည္းျပန္မတိုးရဲ႕႕သိုင္းပညာလည္းသုံးလို႔မရေတာ့တဲ့ အႏူသည္ဘဝနဲ႔ေနၾက ပါေစ ႕႕႕ဘာမွသနားေနစရာမလိုဘူး ႕႕တုရွင္း ႕႕႕ ေအး ႕႕ဝူတုရန္ကိုသတ္ျပီးရင္ ႕႕ငါနဲ႔မဟူရာနဲ႔ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းျပီး တရုတ္ျပည္ကိုတစ္ပတ္ပတ္ျပီးရွိရွိ သမ်ွသူခိုးဓါးျပေတြကိုအကုန္ အဲ့ဒီေရလည္ကြ်န္းထဲအကုန္ထည့္ျပစ္မယ္ ႕႕႕႕ ငါ့ကိုဘယ္သူမွလာမတားၾကနဲ႔ ဒါဘဲ ႕႕နင္တို႔လိုအိစိအိစိလုပ္ေနရင္ ႕႕လူမေလးေခြးမခန္႔ျဖစ္ေနမွာဘဲ ငါ့လက္ကလြတ္ေအာင္မေျပးနိုင္တဲ့လူယုတ္မာမွန္သမ်ွ ႕႕႕အဲ့အေမွာင္ျမိဳ႕ေတာ္ဆိုတဲ့ေရလည္ေခါင္ကအႏူ ကြ်န္းကိုအကုန္ပို႔ျပစ္မယ္ ႕႕႕႕ငါကေကာင္းရင္လည္းႏွစ္ေယာက္မရွိဘူး ႕႕ငါေဒါသထြက္လာရင္ င့ါစိတ္မေျပမေျပခ်င္းေသဘို႔သာျပင္ထားၾက ႕႕႕ငါ့ကိုဒီအေၾကာင္းထပ္ေျပာလာရင္နင့္ကိုပါေဆး ခပ္ျပီး အႏူကြ်န္းမွာဘုရင္လုပ္ခိုင္းမယ္ဒါဘဲ ႕႕ငါနားေတာ့မယ္ဒီညဝူတုရန္ကိုသတ္ဖို႔အားေမြး လိုက္ဦးမယ္ ႕႕႕" တုရွင္းကသူ႔ကိုေငါက္ငမ္းျခိမ္းေျခာက္ျပီးေနာက္မဟူရာရဲ႕လက္ကိုဆျြဲ ပီးေဘာက္ဆတ္ဆတ္ျဖင့္ထြက္ သြားေသာနတ္ပန္းကေလးကိုပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖင့္ေငးၾကည့္ရင္းမွက်န္းရွင္းကိုလွမ္းေျပာလိုက္ေလ ေတာ့သည္။ " ေအးေကာင္းေရာကြာ ႕႕႕ကိုကိုခင္ဗ်ားကေတာ့ေသျပီပဲ ႕႕႕ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ႕႕႕မာရ္နတ္ရဲ႕သမီးေတာ္ ျဖစ္သြားလည္းမသိပါဘူး ႕႕႕ေနာက္ေတာ့ဒီအေၾကာင္းကိုစကားေတာင္မဟတာေကာင္းတယ္ ႕႕႕ တိ႔ည ု ီအကိုႏွစ္ေယာက္လည္းဘယ္ေန႔သူ႔လက္မိမလည္းမသိဘူး ႕႕႕ ခင္ဗ်ားမေဟသီကတကယ္ႀကီးလုပ္ေတာ့မွာဗ် ႕႕တို႔အမ်ိဳးေတာ့သူနဲ႔ေတြ႔မွာဘဲ လူမိုက္ႀကီးလုံးလုံးျဖစ္ လာေတာ့မွာဘဲ ႕႕႕" " ေအာ္႕႕မင္းကလည္း လူမိုက္ျဖစ္ေတာ့လည္း မိုက္လိုက္ရံုေပါ့ကြာဘာအေရးလည္း ႕႕ဟီး ႕႕ငါလည္း သြားနားရင္းနဲ႔သူ႔ကိုေခ်ာ့လိုက္ဦးမယ္ ႕႕႕ညေနေစာင္း မွျပန္ဆုံၾကတာေပါ့ကြာ ႕႕႕သြားျပီေဟ့ ႕႕႕" က်န္းရွင္းကတုရွင္းကုိႏႈတ္ဆက္လိုက္ျပီး။ေဘာက္ ဆတ္ဆတ္ႏွင့္ထြက္သြားေသာနတ္ပန္းကေလး၏ ေနာက္သို႔ၾကြေစာင္းေစာင္းျဖင့္လိုက္သြားေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္း၏မ်က္ႏွာသည္ကအပိုးသပ္မရေသာ မ်က္ႏွာေပးျဖင့္တစ္စုံတစ္ခုကိုေတြးကာျပံဳးစိျပံဳးစိျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။ မၾကာခင္အခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာပဲက်န္းရွင္း၏ဆူပူေငါက္ငန္းသံနွင့္အတူ။ မဟူရာကအခန္းတံခါးကိုေဆာင့္ပိတ္ျပီးအခန္းအျပင္ကိုေျခေဆာင့္ျပီးထြက္လာေနသည္ကိုေတြ႔လိုက္ရေလ ေတာ့သည္။မဟူရာကစံအိမ္ထဲပတ္ကာမိန္းကေလးအေဖာ္ လိုက္၍ရွာေဖြပါေသာ္လည္းခ်န္ယုေဝကိုေရာအင္

252

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ၾကင္းကိုပါမေတြ႔ရေတာ့သျဖင့္။သူမတစ္ေယာက္တည္းေဒါသျဖစ္ကာဝုန္းဒိုင္းက်ဲရင္းျခံထဲသို႔ဆင္းသြားေ လေတာ့သည္။ျခံထဲတြင္ရွိေသာလူအိုအဖိုႀကီးေပါက္စေတြကစူပုတ္ပုတ္မ်က္ႏွာႏွင့္ျခံထဲဆင္းလာေသာမဟူရာ ကိုစ ေနာက္ေလွာင္ေျပာင္ကာဟားတိုက္ရီေမာလိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ " ေဟ့ပဲေလွာ္ၾကားကဆားကေလး႕႕နင္ကိုေမာင္းထုတ္လိုက္ၾကျပန္ျပီမဟုတ္လား ႕႕ဟားဟားဟား႕႕ လာဒီမွာလာထိုင္႕႕႕နင့္ကိုလည္းအေဖာ္ရေအာင္တုတာရန္းနဲ႔ေပးစားမွျဖစ္ေတာ့မယ္ ေဟးေဟးေဟး ေဟးေဟးေဟး႕႕႕႕႕" မဟူရာကသူ႔ကိုစေနာက္လိုက္ေသာေမာက္လု၏ပုခုံးကိုအားရေအာင္ထုလိုက္ျပီးေခါင္းႀကီးဆီကအရက္ဗူးကိုအ တင္းလု၍ေမ့ေသာက္လိုက္ေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္ ။ ၄၂ေအ။ ---- သိမ္း ---ပုဇြန္ဆီေရာင္သန္းေနေသာေနလုံးႀကီးသည္ယေန႔ညေနခင္းတြင္အစြမ္းကုန္လွပေနသည္။ေကာင္းကင္တခြင္၌ မိုးတိမ္ေတာင္တ႔က ို လည္းလိေမၼာ္ေရာင္ျဖင့္လင္းလက္ေတာက္ပေနေလရာၾသကာသေလာကၾကီးတစ္ခုလုံးေရႊ ရည္ေရႊေသြးတို႔ျဖင့္ပက္ျဖန္းထားသည့္ႏွယ္ရွိေလေတာ့သည္။ေျမာက္ျပန္ေလတစ္ခ်က္အေဝွ႔မွာလႈပ္ရွားလြင့္ပါ သြားၾကေသာနတ္ပန္းကေလး၏ဆံႏြယ္ေတြလႈပ္ခါသြားသည့္ပုံက၊ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုတညိမ့္ညိမ့္ေလးအ ရသာခံစားၿပီးဖတ္ရႈေနရသကဲ့ရွိလွေပသည္။နတ္ပန္းကေလးရဲ႕ျဖဴဝင္းေသာအသားအရည္ထက္သို႔ျဖာက် ေနေသာဆည္းဆာ၏လိေမၼာ္ေရာင္ေရာင္ျခည္တန္းေတြေၾကာင့္နတ္ပန္းကေလးမွာေရႊစင္ေရႊသားအတိႏွင့္ျပီး ေသာနတ္သမီးေလးတစ္ပါးကိုေတြ႔လိုက္ရသည့္အတိုင္းေက်ာ့ရွင္းကာရွိေနေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းကစံအိမ္ ျခံဝင္းအတြင္း၌ေလညင္းခံလမ္းေလ်ွာက္ေနေသာမေဟသီေဒဝီနတ္ပန္းကေလး၏အလွကိုတစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ရင္း အရက္ျဖင့္ထိုင္ျမီးေနေလရာ။က်န္းရွင္း၏စည္းစိမ္ကိုေနွာက္ယွက္မည့္လူမ်ားကေရာက္လာၾကေတာ့သည္။ " ကဲ ႕႕ကိုယ့္ဆရာဇိမ္က်မေနနဲ႔ ႕႕႕သြားၾကစို႔အရက္ဗူးႀကီးကထားခဲ့စမ္းပါဗ်ာ ႕႕႕တိုက္ၾကခိုက္ၾကရ ေအာင္သြားမယ့္ဥစၥာ ႕႕႕ဒါႀကီးတေမာ့ေမာ့နဲ႔ ႕႕႕" " မင္းကဘာသိလို႔လည္းကြ ႕႕႕ဒါေလးနဲ႔မွလ်င္ျမန္သြက္လက္စြမ္းရည္ထက္တာကြ ႕႕နားလည္လား အလကားဘာမွလည္းမသိဘဲနဲ႔ ႕႕႕" က်န္းရွင္းကတုရွင္းကိုျပန္ပက္ရင္းသူ၏အရက္အရက္ဗူးကိုစလြယ္သိုင္းကာေရွ႕ဆုံးမွဦးေဆာင္သြား ေလေတာ့သည္။က်န္းရွင္းတို႔အခုတစ္ေခါက္လူစုလူေဝးႏွင့္လာၾကသည့္အင္အားသည္လည္းသုချမိဳ႕ေတာ္သ႔ို သြားစဥ္ကထက္ပို၍အင္အားေတာင့္ကာဒိပ္ဒိပ္က်ဲေတြႀကီးစုလာၾကသည္ဟုဆိုရေပလိမ္႔မည္။ သုချမိဳ႕ေတာ္မွာက်န္ေနခဲ့ေသာပါ့ဝမ္မွလ၍ ြဲ က်န္သည့္မူလက္ေဟာင္းေခြးအိုႀကီးေတြအကုန္အစုန္ပါလာသည့္ အျပင္အရင့္အရင္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေဟာင္းႀကီးေတြပါလာေသာေၾကာင့္ပင္။ " ဝူတုရန္မင္းေျပာသေလာက္ဟုတ္ပါ့မလားတုရွင္းရာ ႕႕ဒီေကာင္ကငခြ်တ္သာသာေလးပါကြာ ႕႕႕" " ေအးပါေလငခြ်တ္လား ဘားလားခင္ဗ်ားဟိုေရာက္ေတာ့ေတြ႔ပါလိမ့္မယ္ ႕႕႕ဝူကုဖုန္းထက္အတြင္း အားေလးငါးဆပိုလိမ့္မယ္ဗ် ႕႕႕ဒုတိယညက ညီေလးတိ႔ထ ု ပ္ဝင္ေတာ့အဲ့အေကာင္နဲ႔တိုးမိေတာ့မလို႔ ကံေကာင္းလိ႔ေ ု ပ့ါ ႕႕ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ခ်န္ယုေဝႏွစ္ေယာက္ေတာင္ဒင္းကိုနိုင္ဘို႔မေသခ်ာေလာက္ဘူးဗ် ႕႕႕႕" " ေကာင္းပါ့ဗ်ာေဟးေဟးျပိဳင္ဘက္ေကာင္းနဲ႔မေတြ႔ရတာအေတာ္ၾကာေနျပီ ႕႕ၾကံဳတုန္းဆံုတုန္း ဒင္း ကိုအေၾကာေလးဘာေလးေရွာ့ခိုင္းရေသးတာေပါ့ ႕႕ဟားဟားဟား ႔႕"

253

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" အကို႔ရယ္စကားကိုတည္တည္တန္႔တန္႔ေလး ေျပာစမ္းပါ ႕႕အကိုအဲ့ဒီလိုဗေလဗဇာ ေတြေရွာက္ေျပာ ေနလို႕ ႕႕႕အကို႔ဆိုလူေတြမေလးမခန္႔လုပ္ခ်င္ၾကတာဒါလည္းမမွတ္ဘူး ႕႕႕" နတ္ပန္းကေလးကဝင္၍ေျပာလိုက္သည့္ခါမွက်န္းရွင္း၏စပ္ျဖီးျဖီးမ်က္ႏွာႀကီးမွာမ်က္ႏွာပိုးေသသြားျပီး။ မိစာၦက်ားတို႔အသြားလမ္း၌ဘယ္သူဘာလုပ္ရမည္ဆိုတာကိုစီစဥ္ညႊန္ၾကားေလေတာ့သည္။ တုရွင္းကဘာတစ္ခြန္းမွဝင္ေရာက္မေျပာဆိုေပ။သူကေန႔လည္ကတည္းကဝူတုရန္ကိုအတူတိုက္မည့္ တိုက္ကြက္အတြက္အေသအခ်ာေျပာဆိုခဲ့ျပီးျပီျဖစ္သျဖင့္အကိုလုပ္သူရဲ႕သေဘာဆႏၵအတိုင္းမိစာၦဂိုဏ္းကို ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္စီးနင္းပါေစဟူေသာသေဘာျဖင့္လႊတ္ေပးထားလိုက္သည့္ဟန္တူေပသည္။ စကားေလးတေျပာေျပာနဲ႔ခ်ီတက္လာၾကေသာလူတစုသည္မိစာၦက်ားဂိုဏ္းႏွင့္သိပ္မေဝးေသာေနရာအ ေရာက္တြင္ေတာထဲကိုဝင္ေရာက္သြားၾကေလေတာ့သည္။ညီအကိုမသိတသိေမွာင္ရီျဖိဳးျဖေသာအခ်ိန္တြင္ ေတာအတြင္းမွလူတစ္စုကစတင္လႈပ္ရွားၾကေတာ့သည္။ထိုလူတစုထဲမွအမႊာႏွစ္ေကာင္ကအရင္ဆုံးမိစာၦ က်ား၏တံတိုင္းကိုေက်ာ္ဝင္ကာသူတို႔ေရွ႕ရွိျမင္သမ်ွေတြ႔အရာေတြကိုအကုန္ဝရုန္းကားျဖစ္ေအာင္ျဖစ္ ေအာင္ထိုးခုတ္သြားေလသည္။ " ဝီွး ႕႕႕ဝုန္း ႕႕ဒုန္း ႕႕ေဖ်ာင္း ႕႕႕" " ေအာင္မေလးဗ် ႕႕႕အား ႕႕အီး ႕႕" "ဟို ေအေဘးေလးေတြ ဝင္လာျပန္ျပီေဟ့ ႕႕" " တိုက္ၾကေဟ့ ႕႕တိုက္ၾကဟ ႕႕ " ေအာ္သံဟစ္သံ၊လဲျပိဳသံေတြႏွင့္မိစာၦဂိုဏ္းတစ္ခုလုံးဆူညံပြက္ထ၍သြားေတာ့သည္။ ညသန္းေခါင္တလြမ ဲ ွဝင္လာမည္ဟုထင္မတ္ထားျပီးညစာထမင္းလုံးစီေနေသာဂိုဏ္းသားေတြမွာအလစ္အငိုက္ မိသြားၾကသျဖင့္အုန္းအုန္းပြက္ပြက္ထကာအမႊာႏွစ္ေကာင္ေနာက္ကိုတရုန္းရုန္းႏွင့္ေျပး၍လိုက္ေနၾကသည္။ အမႊာႏွစ္ေကာင္ကေရွ႕ကေျပးလာသူမ်ားကိုသာတိုက္ခိုက္ျပီးေနာက္ကလူေတြပါလာေအာင္ေကြ႔ဝႈိက္ ၍ေျပးေနၾကသည္။အေနာက္ကလူေတြသာမက။မိစာၦက်ား၏ပင္မဂိုဏ္းေဆာင္အေပါ ္ကလူမ်ားပါ စုျပံဳလိုက္လာေတာ့သည္။ " အဲ့ဒီေခြးမသားေတြရဲ႕ေခါင္းကို ႕႕ငါရခ်င္တယ္ေဟ့ ႕႕႕" ဝူတုရန္၏ေအာ္သံကဆူညံသံေတြကိုေက်ာ္လြန္ျပီးထြက္လာေလရာဝူဖန္းတို႔လိုလက္ေရြးစင္သိုင္းထိပ္ သီးမ်ားကအတင္းဖိ၍လိုက္ၾကေတာ့သည္။ " နင့္အဘကလႊား ႕႕မီးေလာင္ေနျပီဟ မီးမီး ႕႕" " ဝွမ္း ႕႕ရႊမ္း ႕႕ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္ ႕႕" " အား ႕႕အီး ႕႕အူး ႕႕" " ေျပး ႕႕ေျပး ႕႕အေျခအေနမေကာင္းေတာ့ဘူး" " ေျပးၾကေတာ့ဟ ႕႕မီးကအကုန္ေလာင္ေနျပီ ႕႕" သိုင္းဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေဟာင္းေတြ။အမဲလိုက္ေခြးအိုႀကီးေတြႏွင့္အင္ၾကင္း၏လူေတြကလည္းစိတ္ခ်ရေပသည္။ မီးျငိမ္းသတ္ရန္ေျပးလာေသာလူေတြကိုမီးေတာက္မီးလ်ွံေတြၾကားမွာထာဝရအိပ္စက္ခိုင္းလိုက္ၾကေတာ့သည္။ အမႊာနွစ္ေကာင္ကလည္းဝူဖန္းတို႔လူစုကို ဂိုဏ္းအျပင္ဘက္မ်ွားေခၚထုတ္သြားရာမွဂိုဏ္းဝင္းထဲျပန္၍ေခၚ လာၾကျပန္သည္။အမႊာႏွစ္ေကာင္ဂိုဏ္းအတြင္းျပန္ေရာက္သည့္အခ်ိန္သည္။မိစာၦက်ား၏ပင္မအေဆာင္မွာမီးစ တင္စေ ြဲ နျပီျဖစ္ျပီး။ပင္မေဆာင္၏လသာေဆာင္ေပၚကေနနတ္သမီးေလးပါးႏွင့္ဥပကတစ္ေယာက္ခုန္ ဆင္းလာသည့္အခ်ိန္ပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ဥပကသည္ကားပါေလရာေပသီးပင္ျဖစ္ေလေတာ့၏။

254

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဝူတုရန္ကသိုင္းေလ့က်င့္ကြင္းအလယ္ေကာင္၌လက္သီးႏွစ္လုံးကိုက်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ရင္းအသံ ကုန္ေအာ္ဟစ္လိုက္ေတာ့သည္။ " အား ႕႕႕အား ႕႕႕အား႕႕႕" ဝူတုရန္၏ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေအာ္သံႀကီးႏွင့္အတူဝတ္ထားေသာအက်ီ ၤမ်ားအပိုင္းပိုင္းအစစစုပ္ျပဲလႊင့္ ထြက္သြားေလရာသူခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံးကိုဖုံးလႊမ္းထားေသာေငြေရာင္အက်ီးခြံတို႔ကမီးေရာင္ေအာက္ တြင္တလက္လက္နွင့္ေတာက္ပစြာေပၚထြက္လာ ေတာ့သည္။မၾကာခင္။သိုင္းေလာတြင္ေျပာစမွတ္တြင္က်န္ခဲ့ မည့္တိုက္ပတ ြဲ စ္ခုကႀကီးႀကီးက်ယ္ျဖစ္ေပၚလာေတာ့မည္မဧကန္မုခ်ပင္။ အမႊာတို႔လူစုကိုဝင္၍အလစ္တိုက္ရန္ေခ်ာင္းေနၾကေသာငယ္သားမ်ားဘက္သို႔နတ္ပန္းကေလးက လက္ေလးတစ္ခ်က္ေဝွ႔ရမ္းလိုက္ျပီးေအာ္ေငါက္လိုက္သည္။ " မေသခ်င္ရင္ ႕႕ထြက္သြားၾကစမ္း ႕႕႕" " အီး ႕႕႕အီး ႕႕႕အား ႕႕႕အူး ႕႕႕" နတ္ပန္းကေလး၏ေဆးအစြမ္းေၾကာင့္ေျမျပင္တြင္လူႏွစ္ဆယ္ေလာက္တြန္႔တြန႔လ ္ ူးသြားသည္ၾကည့္ ျပီးေျပးခ်င္ရင္လက္တို႔ျဖစ္ေနေသာဂိုဏ္းသားေတြကလက္နက္ေတြျပစ္ခ်ျပီးကဆုန္ေပါက္ကာထြက္ေျပးသြား ၾကေတာ့သည္။ " ေျပးၾကေဟ့ကေဝမဟ ႕႕တို႔မယွဥ္နိုင္ဘူး ႕႕" " ေဟ့ေကာင္ေတြျပန္လာခဲ့ ႕႕႕" " ခင္ဗ်ားမိေထြး ႕႕ခင္ဗ်ားသြားသတ္ပါလားဗ် ႕႕ က်ဳပ္တ႔ေ ို တာ့္အေသမခံႏိုင္ဘူး ႕႕႕ေျပးပါဟ ႕႕သြားၾကပါဟ ႕႕႕" " ေခြးမသား ႕႕မိမစစ္ဖမစစ္ေတြ ႕႕႕" တစ္ဖက္နွင့္တစ္ဖက္ရန္ေစာင္ေနၾကခ်ိန္တြင္နတ္ပန္းကေလးေၾကာင့္ေျပးသြားသည့္လူမ်ားကိုဝူဖန္း ကျပန္ေခၚလိုက္ေလသည္။သို႔ေသာ္ျပန္မလာေတာ့သည့္အျပင္ငယ္သားတစ္ဦးကဝူဖန္းကိုနင္ပဲငဆေျပာဆိုက ာထြက္ေျပးသြားသျဖင့္ဝူဖန္းကျပစ္ျပစ္ၾကီးဆဲဆိုလိုက္ေတာ့သည္။ငယ္သားေတြထြက္ေျပးသြားသျဖင့္ရွင္း လင္း သြားေသာကြင္းျပင္ထက္ဝယ္အဖြဲ႔ႏွစ္ဖြ႔သ ဲ ာတစ္ဖ႔က ြဲ ိုတစ္ဖ႔မ ြဲ ်က္ေျခအျပတ္မခံဘဲရန္ေစာင္ေနလ်က္ရွိေလ ေတာ့သည္။ထိုအခ်ိန္မွာပင္။မိစာၦက်ားျခံဝင္းတစ္ခုလံုးရုတ္တရက္ႀကီးလင္း လာျပီးေနာက္ျဖိဳးျဖိဳးျဖစ္ျဖစ္ႏွင့္ဝုန္းဒိုင္းမည္သံမ်ားဆူညံသြားျပန္ေတာ့သည္။ တိုက္ပစ ြဲ တင္ျခင္းေတာ့မဟုတ္ေပ။မိစာၦက်ား၏ပင္မအေဆာင္ဦးမွာမီးညႊန္႔မီးလ်ွံ အားေကာင္းေကာင္းတဟုန္းဟုန္းေလာင္ကြ်မ္းကာ။ဆင့္ေတြ။ဒိုင္းေတြ။အမိုးေတြျပိဳၾကလာျခင္းသာျဖစ္ေပ ေတာ့သည္။မီးအလင္းေရာင္ႏွင့္အပူရွိန္ပါရုတ္တရက္ထိုးလာေလ၏။ဝူတုရန္၏ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံးကေငြ ေရာင္သံမဏိျပားေတြမွာမီးညႊန္႔မီးလ်ွံေတြျဖင့္ရဲရဲထေနေတာ့သည္။ထိုစဥ္။လြီသခင္ႀကီးက။ မီးတဝုန္းဝုန္းေလာင္ကြ်မ္းေနေသာအေဆာက္ဦးႀကီးကိုၾကည့္ကာသားေတာ္ေမာင္လြီမု ကိုသတိရသြားျပီး ေအာ္ဟစ္ရင္းမီးေတာက္ေတြဘက္ေျပးသြားရန္ျပင္လိုက္ေလရာဝူဖန္းကလြီသခင္ႀကီးဆြဲထားေလေတာ့သည္။ " သား ႕႕လြီမု ႕႕လြီမု ႕႕" လြီမိသားစုတစ္ခုလုံးလႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္သြားၾကစဥ္အမႊာနွစ္ေကာင္တို႔ဘက္မွအငယ္ဆုံးအပုဆုံးစပ္စုစိန္ မမက။ခန္းဆီးစျဖင့္ထုပ္ထားေသာအထုပ္တစ္ခုကိုကိုင္ကာေရွ႕သို႔ထြက္လာသည္။ မဟူရာကိုင္ကာလာေသာအထုပ္ထဲမွေစးျပစ္ေနေသာေသြးတို႔ကျမက္ခင္းေပၚသို႔တေပါက္ေပါက္ ျဖင့္ၾကေနေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္မဟူရာက။သူမ၏လက္ကိုေလထဲသို႔လႊဲျပီး။ခန္းဆီးစတစ္ ဖက္ကိုလက္ထဲကိုင္၍အျခားတစ္ကိုလႊတ္ေပးလိုက္ေလရာခန္းဆီးကမဟူရာ၏လက္ထဲတြင္က်န္ေနခဲ့ျပီး

255

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေနာက္။က်န္းရွင္းလက္ခ်က္ေၾကာင့္ဒုကၡိတျဖစ္သြားေသာလြီမုရဲ႕ေခါင္းျပီးႀကီးကဝူတုရန္တို႔ဘက္ကိုတလွိမ့္ျခင္း လွိမ့္၍သြားေလေတာ့သည္။ " ဒါရွင့္သားလား ႕႕႕ဒုကၡိတမို႔မီးေလာက္တိုက္မသြင္းခ်င္တာနဲ႔ သနားလို႔သတ္ေပးလိုက္တာ ႕႕႕" စပ္စုစိန္၏စကားသည္ကားလြီမိသားစုအတြက္အသဲကိုအပ္နွင့္ဆြလိုက္သလိုျဖစ္သြားေလရာဘာမွမ စဥ္းစားနိုင္ေတာ့ဘဲ။မဟူရာထံခုန္ဝင္သြားၾကေလေတာ့သည္။စပ္စုစိန္မမက။ရန္ေစာင္ေနေသာအဖြဲ႔ႏွစ္ဖြ႔၏ ဲ တိုက္ပအ ြဲ စကိုလွလွပပေလးဖြင့္ခ်လိုက္ျပီသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး B42#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၄၂ ဘီ ။ - သိမ္းလြီမိသားစုေတြမဟူရာထံခုန္ဝင္လာသည္နွင့္နတ္ပန္းကေလးႏွင့္အင္ၾကင္းကလည္းမဟူရာ့နေဘး ကိုေျပးဝင္သြားလိုက္ေတာ့သည္။ထိုနတ္သမီးသုံးပါး၏ေနာက္တြင္ေတာ့နတ္ကလ်ာတစ္ပါးႏွင့္နတ္စစ္သည္ တစ္ဦးကပုခုံးခ်င္း၍ရပ္ေနၾကေလသည္။ထိုလူနွစ္ေယာက္ေတာ့ခ်န္ယုေဝႏွင့္မုန္ညင္းခ်ဥ္သာျဖစ္ေလ၏။ မဟူရာထံခုန္ဝင္လာေသာလြီမိသားစုသည္။မဟူရာထံေရာက္ရန္ဆယ္ေပခန္႔အလိုတြင္အင္ၾကင္းကစ တင္ျပီးလႈပ္ရွားလိုက္ေတာ့သည္။အင္ၾကင္စတင္လႈပ္ရွားလိုက္သည္နွင့္က်န္းရွင္းနဲ႔ ပါလာသည့္လူအကုန္လုံးမ်က္စိစုံမိွတ္ထားလိုက္ၾကေတာ့သည္။ " ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕ေဖာက္ ႕႕ေဖာက္ ႕႕ေဖာက္႕႕" မဟူရာနွင့္လြီမိသားစုတို႔ၾကားထဲတြင္တိုးတိတ္ေသာေပါက္ကသ ြဲ ံနွင့္စူးရွေသာအလင္းေရာင္တန္းႀကီးကလ်ွပ ္ တစ္ခ်က္လက္လိုက္သလိုထြက္ေပၚသြားေလ၏။အင္ၾကင္းအသုံးျပဳလိုက္သည့္အရာကအျမင္အာ ရံုကိုမိနစ္ပိုင္းမ်ွဆုံးရႈံးသြားေစသည့္အေရာင္ကန္းမီးစုန္းပင္ျဖစ္ေလသည္။အင္ၾကင္းလက္ေဝွ႔လိုက္သည္ႏွင့္ေျပး ထြက္ေသာမဲမဲအလုံးေလးႏွစ္လုံးႏွင့္အတူလြီမိသားစု၏အျမင္အာရံုမွာရုတ္တရက္ဆိုသလိုဆိပ္သုဥ္းသြားျပီးအ ကန္းဘဝကိုက်ေရာက္သြားေလေတာ့သည္။ထိုစဥ္။ဒုတိယေျမာက္စတင္လႈပ္ရွားသည့္လူေတြက ေတာ့ခ်န္ယုေဝႏွင့္မုန္ညင္းသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ " အား ႕႕ဘာမွမျမင္ရေတာ့ဘူး ႕႕လြီစူးေရသား" " ကြ်န္ေတာ္ရွိတယ္အေမ ႕႕" " ဝွီး ႕႕ဝွီး ႕႕႕ဝွီး ႕႕ဝွွီး ႕႕႕" ရုတ္တရက္အျမင္အာရံုခ်ိဳ႕တဲ့သြား၍ေသြးပ်က္သြားၾကေသာလြီမိသားစုထံသို႔မုန္ညင္းခ်ဥ္၏ဓါးပ်ံေတြ ကေလထုကိုခြင္းျပီးေျပးဝင္သြားေလရာ။သိုင္းသဘာရင့္ေထာ္ေနျပီျဖစ္ေသာလြီသခင္ႀကီးေလတိုး သံေလးၾကားရရံုျဖင့္လက္နက္ပုန္းျဖင့္ျပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္လိုက္မွန္းသိ၍ေအာ္ဟစ္သတိေပးလိုက္ေလသည္။ " အာရံုစုစည္းထားၾကေဟ့ လက္နက္ပုန္းေတြလာေနျပီ ႕႕႕" " ထန္း ႕႕႕ထန္း ႕႕ထန္း ႕႕ထန္း ႕႕႕" တကယ့္ထိပ္တန္းသိုင္းသမားမိသားစုပီသပါေပသည္။မုန္ညင္းခ်င္ျပစ္လိုက္ေသာဓါးပ်ံေတြကိုတစ္ ေခ်ာင္းမက်န္ရိုက္ထုတ္နိုင္လိုက္ၾကေလ၏။သို႔ေသာ္။မုန္ညင္းခ်ဥ္၏ဓါးပ်ံေတြကဟန္ျပသက္သက္မ်ွ သာျဖစ္သည္။ေလတိုးသံမထြက္ထြက္ေအာင္တမင္ျပစ္လိုက္ျခင္းမ်ွသာ။ ေလတိုးသံ၏ေနာက္ကြယ္။ဓါးပ်ံမ်ား၏ေနာက္၌ပါလာသည္ကေသမင္းပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ထိုေသမင္းက။မ်က္စိခဏကြယ္သြားေသာလြီမိသားစုေတြေလတိုးမၾကားရေအာင္ျပစ္လႊတ္သည့္ခ်န္ယုေဝ၏ ေသြးတစက္လက္နက္ပုန္းပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။

256

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" အား ႕႕အီး ႕႕႕အူး ႕႕႕အမေလး ႕႕" လြီမိသားစုဝင္ငါးဦးမွာနာက်င္စြာေအာ္ဟစ္ျပီးလဲက်ေသဆုံးသြားေသာအသံေတြေၾကာင့္။လြီသခင္ႀကီး နွင့္သားေတာ္ေမာင္လြီးတို႔အျပင္က်န္သည့္မိသားစုဝင္ႏွစ္ဦးမွာေၾကာက္အားလန္းအားျဖင့္ေလထဲတြင္ဓါး ေတြတရမ္းရမ္းျဖင့္ျဖစ္သြားၾကေတာ့သည္။ထိုအခ်ိန္မွာပင္။မရဏမင္း၏သမီးေတာ္သုံးပါးျဖစ္သည့္နတ္ပန္း ကေလး၊မဟူရာႏွင့္အင္ၾကင္းတို႔ကက်န္ေနေသးသည့္လြီမိသားစုဝင္ေလးဦးထံခုန္ဝင္သြားၾကေတာ့သည္။ " ဖန္း ႕႕႕ဖန္း ႕႕႕" လြီမိသားစုေလးေယာက္ထံအရင္ဆုံးေရာက္သြားေသာနတ္ပန္းကေလးကသူမရဲ႕ဝတ္ရံုကိုႏွစ္ခ်က္တိတိေလထဲ တြင္ျဖန္႔ရိုက္ခတ္ေလ၏။နတ္ပန္းကေလး၏ဝတ္ရံုခတ္သံႏွင္လြင့္ပ်ံတက္လာသည့္အရာကေသမင္းအကာေဆး မႈန္႔ေတြျဖစ္ေပသည္။ခရမ္းေရာင္အမႈန္႔ေတြလႊမ္းျခံဳသြားသည့္လြီမိသား စုေလးဦး၏ကံက်မၼာသည္ကား။သန္းေခါင္ထက္ည နက္သြားၾကရျပီျဖစ္ေလေတာ့၏။ " ရႊမ္း ႕႕ရႊပ္ ႕႕ရႊပ္ ႕႕ရႊပ္ ႕႕ရႊပ္ ႕႕႕" " ဒုတ္ ႔႕ဒုတ္ ႕႕ဒုတ္ ႕႕ဒုတ္ ႕႕" ေလထဲကိုဓါးရြက္ေတြျဖတ္သန္းသြားသည့္အသံႏွင့္မာေသာအရိုးကိုဓါးျဖင့္ခုတ္ပိုင္းလိုက္သည့္အသံ သာၾကားလိုက္ရေလ၏။လူတို႔၏နာက်င္ညီးညဴသံကားထြက္ေပါ ္မလာၾကေပ။ဓါးခ်က္ေတြလေ ြဲ ခ်ာ္သြားေၾကာင့္ ေတာ့မဟုတ္။ေသမင္းအကာေၾကာင့္ထံုထိုင္းေလးလံသြားသည့္လူမ်ားကို။အင္မတန္တိက်လွေသာမဟူရာႏွင့္ အင္ၾကင္း ၏ဓါးခ်က္မ်ားကလည္ပင္းကိုတိတိရိရိခုတ္ပိုင္းသြားၾက သည့္အတြက္ေအာ္သံထြက္မလာနိုင္ျခင္း သာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ " ဟာ ႕႕" " ဟင္ ႕႕႕" " ဘုရားေရ မယုံႏိုင္စရာပါလားကြ ႕႕႕" " အလို ႕႕ဘယ္လိုဟာေတြလည္း ႕႕႕" က်န္းရွင္းတိ႔အ ု ဖြ႔ႏ ဲ ွင့္ေပေလးဆယ္အကြာေလာက္တြင္ရပ္ေနၾကေသာဝူတိုရန္တို႔အဖြ႔ဆ ဲ ီမွအလန္႔တၾကားေအာ္ ဟစ္သံေတြထြက္လာသည္။မီးစုန္း၏အလင္းကဆယ္းငါးေပအတြင္းကလူေတြရဲ႕အျမင္အာရံုကိုခ်ိဳ႕တဲ့သြားေစ သည့္အစြမ္းရွိေသာ္လည္း။ေပေလးဆယ္ေလာက္တြင္ရပ္ေနေသာလူမ်ားကိုရုတ္တရက္အလင္းရိုက္ျပီးမ်က္စိ က်ိမ္းသြားေစသည္ထက္မပိုေလရာ။ဝူတုရန္အဖြဲ႔သည္က်ိမ္းစပ္သြားေသာမ်က္စိကို ပြတ္သည့္သူပြတ္။မ်က္လုံးကိုခဏမွိတ္သူမွိတ္။မ်က္ႏွာလြရ ဲ ံု။ေခါင္းငုံရုံတို႔ေလာက္သာျဖစ္သြားၾကသည္။ သိ႔ေ ု သာ္သတ ူ ႔အ ို သီးသီးမ်က္စိအက်ိမ္းေျပ၍ၾကည့္လိုက္ၾကသည့္ခါတြင္တိုက္ပက ြဲ ျပီးသြားျပီျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္အံ့အားသင့္ကုန္ၾကျခင္းသာျဖစ္ေလေတာ့၏္။သူတို႔အ့ံအားသင့္မည္ဆိုလည္းသင့္ေလာက္ေပ သည္။လြီမိသားစုလိုအဆင့္ကုန္အေမွာင္သိုင္းပညာရွင္ကိုးဦးကိုသတ္သြားသည့္နတ္မိမယ္မ်ား၏လႈပ္ရွားခ်ိန္ သည္မ်က္ေတာင္ေလးခ်က္ခပ္စာတိတိသာၾကာျမင့္ေလသည္။ရန္သူ၏အ့ံအားသင့္မႈအခ်ိန္ကိုၾကာျမင့္စြာမေပး လိုေသာက်န္းရွင္းတိ႔အ ု ဖြ႔က ဲ လူမွစတင္လႈပ္ရွားလိုက္ေတာ့သည္။ထိုလူက။ေပသီးပင္ျဖစ္ေလသည္။ "တိုက္ၾကေတာ့ေဟ့ ငါ့လူမ်ားရဲ႕ ႕႕က်ား႕႕" ရုတ္ခ်ည္းအ့ံအားသင့္သြားေသာလူစုကိုဝင္တိုက္ၾကေပသီးကညာသံေပးလိုက္ျပီးေနာက္။သူကေျပး ဝင္သြားၾကေသာလူအုပ္၏ေနာက္ဆုံးကေနဓါးကိုဝင့္ျပီးေျပးလိုက္သြားေလေတာ့သည္။ " ဒုန္း ႕႕ဒုန္း ႔႕႕ဒုန္း႕႕ဒုန္း ႕႕ဒုန္း ႕႕႕" အခုခ်က္ျခင္းမိုးျပိဳက်လာသလိုက်ယ္ေလာင္ေသာအသံႀကီးေတြကတျပိဳင္နက္ထဲထြက္လာျပီး။မ ဟာပထဝီေျမၾကီးမွာသိမ့္သိမ့္တုန္သြားကာသြားေတာ့သည္။

257

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

မိုးျပိဳလာျခင္းမဟုတ္သလုိ။ငလ်င္လည္းမလႈပ္ပါ။ေျပးဝင္လာေသာေပသီးတို႔လူအုပ္ကိုမရဏေခါင္းသိုင္းသမား ရွစ္ေယာက္ကတိုက္ခိုက္ဟန္႔တားလိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေလ၏။ႀကီးမားလြန္းလွသည့္ေခါင္းေလာင္းထိုးေသာသစ္ သားတုံးႀကီးေတြျဖင့္လူရွစ္ဦးကတျပိဳင္တည္းေျမၾကီးအားကုန္ေထာင္းထည့္လိုက္ေလရာေပသီးႏွင့္အင္ၾကင္း၏ လူေျခာက္ဦးမွအပက်န္သည့္လူမ်ားမွာအလဲလဲအျပိဳျပိဳျဖစ္သြားၾကသည္။ " အင့္ ႕႕႕အ ႕႕အီး ႕႕အူး ႕႕႕" " ျပန္ထေဟ့ ႕႕ျပန္ထ ႕႕ဒီေခြးမသားေတြကိုသတ္ၾကဦးစို႔ငါလူမ်ားရဲ႕ ႕႕႕႕" ေပသီးကသာအားေပးစကားေျပာေနပါေသာ္လည္းလုေတာက္တို႔ေခါင္းႀကီးတို႔မွာရင္ဘတ္ထဲအထိ စူးေအာင့္သြားေသာအတြင္းဒါဏ္ရာေၾကာင့္မနည္းပင္အသက္ရႈေနရေလသည္။ " အခ်ားကေပသီး ႕႕တိုက္ၾကစို႔ေနာ္ ႕႕ေအာ္မနဲ႔ ဟေဒး ဘာဘား ႕႕႕" အင္ၾကင္း၏လူေျခာက္ေယာက္ထဲမွတစ္ဦးကေပသီးကိုလွမ္းေအာ္ရင္းေခါင္းသမားေတြထံကိုကိုယ္ ပြားအရုပ္ေတြလႊတ္ရင္းကိုပြားေနာက္မွကပ္ျပီးခုန္ဝင္သြားေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္အုန္းကနဲဒိုင္းကနဲျမည္ဟီးသံ ေတြႏွင့္လူရိပ္လူေရာင္ေတြမွာဘယ္သူဘယ္ဝါမွန္း၊မွန္းဆမရ ေအာင္ကိုရႈပ္ေထြးကာသြားၾကေတာ့သည္။ …………………………… ေပသီး၏တိုက္ပေ ြဲ အာ္သံစလိုက္သည့္အခ်ိန္မွာပင္နတ္ပန္းကေလးကယိပုတုန္းႏွင့္လင္းနို႔မင္းထံခုန္ဝင္ သြားျပီျဖစ္သလို။အင္ၾကင္းနွင့္ခ်န္ယုေဝကေသြးယကၡဟူးေပါက္ထံခုန္ဝင္သြားၾကေလ၏။ ထိ႔အ ု တူမဟူရာကသံကြ်န္းသခင္ၾကီးဝူဖန္းကိုရင္ဆိုင္လိုက္ျပီး။မုန္ခ်င္းညင္းခ်ဥ္ကမဟူရာကိုေနာက္ ကြယ္ကေနအကူေပးရန္အသင့္ေနေလသည္။က်န္းရွင္းကဝူတုရန္ကိုတိုက္ခိုက္ဖို႔ဦးတည္လိုက္ သလို။တုရွင္းကဝူတုရန္ေနာက္လိုက္ မ်ားျဖစ္ၾကသည့္အနက္ေရာင္သိုင္းဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေဟာင္းရွစ္ေယာက္ကို က်န္းရွင္းဆီမေရာက္ေအာင္ထိမ္းထားလိုက္ေတာ့သည္။ဝူတုရန္ကိုအထင္မၾကီးေသာက်န္းရွင္းကဝူတုရန္ တိုကခ ္ ိုက္ရန္မဆိုထားဘိ။သူမေသေအာင္သာလွည့္ပတ္ေျပးေနေလသည္။လြီသခင္ၾကီးဆီကရထားေသာ ေခါင္းတလားအတြင္းမွသိုင္းက်မ္းကက်န္းရွင္းတို႔ကိုရွင္းရန္ေနာက္ဆုံးေပးလိုက္သည့္သိုင္းကိုးကြက္ထက္သုံး ဆင့္ေလာက္ျမင့္ေနသည့္အျပင္။ဝူကုဖုန္းရဲ႕သိုင္း ။သံကြ်န္းသခင္ၾကီး၏ပင္လယ္ႏွင့္လႈိင္း တိ႔အ ု ပါပါလာေလရာဝူတုရန္ကက်န္းရွင္းထက္ဆင့္ေလးငါးဆင့္မကျမင့္ေနေလ ေတာ့သည္။ထို႔အျပင္ဝူတုရန္၏အတြင္းအားကလည္းက်န္းရွင္းထက္ငါးဆမ်ွသာေနေလရာက်န္းရွင္း အတြက္လွည့္ပတ္ေျပးရံုမွတပါးအျခားမရွိေပ။က်န္းရွင္းမွာဝူတုရန္ႏွင့္သိုင္းကြက္ငါးဆယ္မ်ွသာ ယွဥ္ရေသးသည္။သို႔ေပသည့္ေနာက္သုံးေလးငါးကြက္အတြင္းဝူတုရန္ကိုသူရႈံးနိမ့္ေတာ့မည္မွန္းသိလိုက္သည့္ က်န္းရွင္း၏စိတ္ထဲတြင္သ႔တ ူ စ္ေယာက္အျမန္ေရာက္လာပါေစဟုသာေတာင့္တေနမိေလေတာ့သည္။ ဝူတုရန္ေခါင္းတလားထဲမွရထားေသာအေမွာင္နတ္မင္းဟူေသာသိုင္းက်မ္း၏သိုင္းကြက္တစ္ကြက္ျဖစ္ေသာငရဲ လမ္းညႊန္လက္ဝါးကက်န္းရွင္းရဲ႕ရင္ဝကိုတည့္တည့္မွတ္မွတ္ႀကီးရိုက္ခ်လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္။ တုရွင္းကေလ၏လ်င္ျမန္မႈမ်ိဳးျဖင့္ေရာက္ရွိလာျပီးေနာက္ဆုံးသိုင္းကိုးကြက္ထဲမွာေလညင္းသြဲ႔သဲြ႔ဆို ေသာသိုင္းကြက္ကိုသုံးျပီးဝူတုရန္ရဲ႕ေခါင္းကိုဓါးျဖင့္ပိုင္းခ်လိုက္ေတာ့သည္။ အနက္ေရာင္ထိပ္တန္းသိုင္းသမားရွစ္ေယာက္ကိုမိနွစ္ပိုင္းမ်ွျဖင့္အနိုင္ယူနိုင္မည္ဟုထင္မထားေသာဝူတုရန္က။ က်န္းရွင္းအားတိုက္ခိုက္လိုက္ေသာလက္ကိုအျမန္ရုပ္သိမ္းျပီးမရဏတံတိုင္းကိုအျပဳ၍တုရွင္းရဲ႕ဓါး ခ်က္ကိုကာကြယ္လိုက္သည္။သို႔ေသာ္တုရွင္းကသိုင္းကိုးကြက္မွေလညင္းသြဲ႔သဲြ႔ကိုရုပ္ျပီး။ထိုသိုင္းကိုးကြက္ထဲမွ ပန္းေျခြေလညင္းဆိုေသာအကြက္ကိုေျပာင္းလိုက္ေလရာ။ရုတ္ခ်ည္းေျပာင္းသြားေသာဓါးကြက္ဝူတုရန္၏ လည္တိုင္ဆီကုိေရာက္သြားေတာ့သည္။ထိုအခ်ိန္မွာဘဲက်န္းရွင္းကေနာက္ဆုံးသိုင္းကိုးကြက္နွင့္နဂါးေသြးတ

258

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

စက္တ႔က ို ိုႏွစ္ကိုယ္ခသ ြဲ ိုင္းပညာျဖင့္ေပါင္းစပ္ကာဝူတုရန္ညာယာလက္အစုံျဖင့္အတင္းဖိတိုက္လိုက္သည့္အခါ တုရွင္းရဲ႕ပန္းေျခြေလညင္းဓါးခ်က္ကဝူတုရန္၏မ်က္နွာကိုရွပ္ထိသြားေလေတာ့သည္။ " ရႊမ္း ႕႕ဝွစ္ ႕႕႕" " အ ႕႕ေခြးမသားေတြ ႕႕႕ေသၾကစမ္း႕႕႕" ျဖင္းကနဲပူစပ္သြားပါးျပင္ကဒါဏ္ရာေၾကာင့္ဝူတုရန္၏ေဒါသေသြးကပို၍ပြက္ပြက္ဆူၾကရာအမႊာနွစ္ ေကာင္ကိုေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုလိုက္ျပီး။နတ္ဆိုးဖိတ္စာဟူေသာသိုင္းကြက္ျဖင့္အမႊာနွစ္ ေကာင္ကိုညက္ညက္ေၾကေအာင္တိုက္ခိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဝုန္း ႕႕ေဖ်ာင္း ႕႕ေဖ်ာင္း " ရႊမ္း ႕႕႕ခြ်င္ ႕႕ထန္း ႕႕ခြ်မ္ ႕႕" ဝူတုရန္၏ျမင့္မားလွေသာသိုင္းကြက္ေအာက္တြင္တုရွင္းရဲ႕ဓါးမွာသြင္သြင္ႀကိဳးသြားျပီးေနာက္။ညီ အကိုႏွစ္ေယာက္စလုံးမွာဝူတုရန္၏လက္ဝါးခ်က္မိျပီးလြင့္ထြက္သြားၾကေတာ့သည္။ "ေဘာင္း ႕႕" " အ ႕႕အင့္ ႕႕႕ " ဝူတုရန္ကလြင့္ထက ြ ္သြားေသာအမႊာႏွစ္ေကာင္ေနာက္ကိုေလထဲခုန္၍လိုက္သြားျပီးအေသသတ္ရန္ လုပ္သည့္အခ်ိန္တြင္ဓါးပ်ံေတြႏွင့္လက္နက္ပုန္းအပ္ေတြကအကာအကြယ္မရွိေသာဝူတုရန္၏ဦးေခါင္းပိုင္း ပ်ားေကာင္ေတြပလူပ်ံသလိုအမ်ားအျပားတိုးဝင္လာၾကရာ။ဝူတုရန္ကအမႊာနွစ္ေကာင္လႊတ္ျပီးလက္နက္ ပုန္းေတြကိုရိုက္ထုတ္ဖယ္ရွားလိုက္ရသည္။ " ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္ ႕႕ဝွီး႕႕ဝွီး႕႕ဝွီး ႕႕႕" " ထန္း႕႕ထန္း ႕႕ထန္း ႕႕႕" မုန္ညင္းခ်င္ႏွင့္ခ်န္ယုေဝမွန္ပါသည္။ဝူတုရန္ကိုအေဝးကလွမ္းတိုက္လိုက္သည့္လူ ကမုန္ညင္းခ်ဥ္နွင့္ခ်န္ယုေဝပင္ျဖစ္ေလ၏။ထိုႏွစ္ေယာက္ကဘယ္လိုတမ ြဲ ိျပီးဝူတုရန္ဆီ ေရာက္လာၾကသနည္း။အင္ၾကင္းနွင့္ခ်န္ယုေဝေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ ေသြးယကၡဟူးေပါက္ကိုအင္ၾကင္းကကိုယ္ပြားေတြျဖင့္ထိမ္းခ်ဳပ္လိုက္။ဓါးျဖင့္ဝင္ပိုင္းလိုက္ျဖင့္ဟူးေပါက္ကို အာရံုေထြျပားျပီးလႈပ္မရဖိအားေပးထားစဥ္ခ်န္ယုေဝ၏နဂါးေသြးတစက္သိုင္းကြက္လက္ခ်က္မိသြားကာလည္စ လုပ္ကိုလက္သည့္ျဖင့္ကုပ္ေဖာက္ထုတ္ဆျြဲ ခင္းခံလိုက္ရေတာ့သည္။ထိုအခ်ိန္မွဝူတုရန္ကတုရွင္းဓါးခ်က္မိ ေနျပီျဖစ္သလိုမဟူရာမွာလည္းမုန္ညင္းခ်ဥ္ကဟူးေပါက္ဘက္လွည့္သြားသျဖင့္အကူအညီမဲ့ကာဝူဖန္း၏ဖိ တိုက္ျခင္းခံေနရျပီး။ဝူဖန္းသံေတာင္ေဝွးၾကားဗ်ာမ်ားေနရရွာ သည့္အခ်ိန္ျဖစ္ေလသည္။ အင္ၾကင္းကမဟူရာကိုဝင္ကူျပီးခ်န္ယုေဝႏွင့္မုန္ညင္းကအမႊာနွစ္ေကာင္ဘက္လွည့္လိုက္သည့္အခ်ိန္ မွာပင္။အမႊာႏွစ္ေကာင္ကလြင့္ထြက္သြားျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္သူတို႔နွစ္ေယာက္ကဝူတုရန္ကိုၾကားကျဖတ္ကာတ ားလိုက္ၾကျခင္းပင္ျဖစ္ေလေတာ့၏။ " ဟားဟားဟား ႕႕ေခြးမိသားစုေတြ႕႕မင္းတို႔ငါ့ကုိမယွဥ္နိုင္ေတာ့ပါဘူးကြာ ႕႕ဟားဟားဟား ႕႕ငါငယ္ ငယ္ကမင္းတိ႔န ု ွစ္ေကာင္ေၾကာင့္မ်က္ႏွာငယ္ျပီးလူအထင္ေသးခံခဲ့ရတဲ့အေၾကြးေတြကိုဒီေန႔ငါျပန္ယူမယ္ ေဟ့ ႕႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕႕ေနာက္ျပီး ႕႕႕ငါ့အိမ္မက္ေတြကိုလာဖ်က္ဆီးတဲ့ မင္းတို႔ရ႕ဲ အေၾကြးအသစ္ကိုပါဆပ္ဖို႔ျပင္ထားၾကေပေတာ့ ႕႕႕ဟားဟားဟား ႕႕႕႕႕" ဝူတုရန္ကေျမျပင္ထက္တြင္လူးလိမ့္ထေနေသာအမႊာႏွစ္ေကာင္ကိုၾကည္ျပီးအားရပါးရဟားတိုက္ရီ ေမာေနသည့္အသံကိုၾကားလိုက္ရသည္နွင့္နတ္ပန္းကေလးကသူမ၏တိုက္ပအ ြဲ ရွိန္ကိုအဆုံးစြန္အထိျမွင့္ တင္လိုက္ေတာ့သည္။စတိုက္ကတည္းဘာအဆိပ္မွမတိုးေသာနတ္

259

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ပန္းကေလးေၾကာင့္စိတ္ညစ္ေနရသည့္အဆိပ္သိုင္းသမားႏွစ္ေယာက္မွာနတ္ပန္းကေလးကေရွာင္တိမ္းျပီး တိုက္ေနရာမွအေသအေၾကဖိလာေသာပိုျပီးစိတ္ဆင္းရဲသြားၾကေတာ့သည္။တေငြ႔ေငြ႔ထြက္ေနေသာယိပုတုန္း ႏွင့္လင္းနို႔မင္း၏အဆိပ္ေတြထက္နတ္ပန္းကေလးရဲ႕ေဆးေရာင္စုံမႈန္႔ေတြကပိုျပီးမ်ားလာကာသူတို႔သုံး ေယာက္စလုံးကိုဖုံးလာေလေလ။အဆိပ္သိုင္းသမားႏွစ္ေယာက္ကပိုျပီးအသက္ရႈၾကပ္ကာလွပ္ရွားမႈေတြေႏွး ေကြးသြားေလေလျဖစ္လာၾကေတာ့သည္။လင္းနို႔မင္းကသူ၏ေနာက္ဆုံးတိုက္ကြက္ျဖစ္ ေသာလင္းဆြတ ဲ စ္ရာသိုင္းကြက္ကိုထုတ္သုံးလိုက္ရာလင္းနို႔ေတြကတစ္ေကာင္မွထြက္မလာေတာ့ဘဲဝတ္ရံုထဲမွ ာအကုန္ေသေနၾကသျဖင့္အံ့အားသင့္သြားစဥ္။နတ္ပန္းကေလးဆီမွစူးရွေသာေအာ္သံထြက္ေပၚ လာျပီးေနာက္လူနွစ္ေယာက္၏လည္ေခ်ာင္းရိုးက်ိဳးသည့္အသံကတဆက္တည္းထြက္ေလာေလေတာ့သည္။ " ေဟာင္း ႕႕ဟမ္း ႕႕ " " ဝွစ္ ႕႕ဝွစ္ ႕႕ဖတ္ ႕႕႕ဖတ္႕႕" " ဂ်ိဳး ႕႕ဂြ်တ္ ႕႕႕" နတ္ပန္းကေလးမွာလဲက်သြားသည့္လူႏွစ္ေယာက္ကိုေရာ။တအုန္းအုန္းတဒိုင္းဒိုင္းနဲ႔တိုက္ခိုက္ ေနၾကေသာမ်က္ႏွာမဲ့ေက်ာင္းေတာ္သားၾကီးေတြႏွင့္မရဏေခါင္းေလာင္းသိုင္းသမားတို႔၏တိုက္ပက ြဲ ိုပင္ လွည့္မၾကည့္ေတာ့ဘဲက်န္းရွင္းတို႔ဆီသာေျပး၍သြားလိုက္သည္။နတ္ပန္းကေလးကေျပးသြားရင္းပင္အင္ၾကင္း ႏွင့္မဟူရာတြ၍ ဲ တိုက္ေနေသာသံကြ်န္းသခင္ၾကီးကိုအတြင္းပို႔လႊတ္သည့္နည္းပညာနွင့္ေသမင္းေအာ္သံကို ေပါင္းစပ္၍တိုက္ခိုက္သြားေလရာ။သံကြ်န္းသခင္ႀကီးအသုံးျပဳေနေသာပင္လယ္ႏွင့္လႈိင္းဟူေသာသိုင္းကြက္မွာ ရုတ္တရက္ရပ္တန္႔သြားေလေတာ့သည္။ထိုစဥ္။မဟူရႏွင့္အင္ၾကင္း၏ဓါးေတြကသံကြ်န္းသခင္ ႀကီဝူဖန္းရဲ႕ကိုယ္ေပၚကိုထိုးစိုက္ဝင္ေရာက္သြားေလေတာ့သည္။ အင္ၾကင္းနွင့္မဟူရာကလည္းသံကြ်န္းသခင္ႀကီးကိုဂရုမစိုက္ေတာ့ဘဲေနာက္ပန္းကေလးေနာက္ကို ေျပးလိုက္သြားၾကစဥ္က်ယ္ေလာင္ေသာအတြင္းအားေပါက္ကသ ြဲ ံႀကီးႏွင့္အတူေလေပြလႈိင္းလိုျဖစ္ေနေသာ တိုက္ပအ ြဲ တြင္းမွလူေလးေယာက္လြင့္ထြက္လာၾကသည္ကိုေတြ႔လိုက္ရေတာ့သည္။ " ဝုန္း ႕႕႕အုန္း ႕႕႕" " အ႕႕အင့္ ႔႕အု႕႕အ ႕႕" ခ်န္ယုေဝ၊မုန္ညင္းခ်ဥ္ႏွင့္အမႊာနွစ္ေကာင္တို႔မွာဝူတုရန္လက္ခ်က္ျဖင့္အလဲလဲအကြက ဲ ျြဲ ဖစ္ေနၾကစဥ္။ နတ္ပန္းကေလး၊မဟူရာႏွင့္အင္ၾကင္းတို႔ကမိုက္မိုက္ကမ္းကမ္းျဖင့္ဝူတုရန္ဆီခုန္ဝင္လိုက္ၾကျပီးေနာက္ ေလေပြေတြလို႔လူလုံးမကြေ ဲ အာင္လုံးေထြးသြားၾကျပန္ေတာ့သည္။ဟိုေနရာမပါဒီေနမပါျဖစ္ေနေသာေပသီးက လဲက်ေနသည့္အမႊာတိ႔ဆ ု ီေျပးလာျပီး။ဒါဏ္ရာပို၍ျပင္းေသာမုန္ညင္းခ်ဥ္ကိုတိုက္ပႏ ြဲ ွင့္လြတ္ကင္းရာသို႔ဆေ ြဲ ခါ ္ သြားေလသည္။အမႊာႏွစ္ေကာင္နွင့္ခ်န္ယုေဝမွာအသက္ကယ္ ကိုယ္က်ပ္အက်ီ ၤေတြေၾကာင့္မုန္ညင္းခ်ဥ္ လိုဒါဏ္ရာအၾကီးအက်ယ္မရေသာ္လည္းရင္ဘတ္ထဲကိုတံစို႔ျဖင့္ထိုးစိုက္ထားသလိုခံစားလိုက္ရေတာ့သည္။ အသက္ကယ္ကိုယ္က်ပ္မရွိေသာမုန္ညင္းခ်ဥ္ဆိုမည္မ်ွခံစားရမည္ဆိုသည္မွာေျပာဖြယ္ရာမရွိေတာ့ေပ။ အမႊာႏွစ္ေကာင္ကခ်န္ယုေဝကိုတ၍ ြဲ ထူလိုက္စဥ္အင္ၾကင္းႏွင့္မဟူရာမွာတိုက္ပအ ြဲ တြင္းမွလြင့္ထြက္လာၾက ျပန္သည္။ အမႊာေတြကခ်န္ယုေဝကိုလႊတ္ျပီးလြင့္ထြက္လာ သည့္ႏွစ္ေယာက္ထံေျပးသြားၿပီးေဖးမ လိုက္ၾကျပန္သည္။ထိုအျဖစ္အျပက္ေတြကိုအစအဆုံးျမင္ေနရေသာေပသီးမွာေဒါသစိတ္ေတြတလွိမ့္လွိမ့္ တက္လာျပီးေဆးမႈန႔ေ ္ တြဖုံးလႊမ္းေနေသာေရာင္စုံေလေပြေတာၾကီးထဲကိုေအာ္ဟစ္ျပီးေျပးဝင္သြားေလေတာ့ သည္။ " ေခြးသူေတာင္းစား ႕႕႕ငါမင္းကိုသတ္မဟဲ့ငါ့လူမ်ားရဲ႕ ႕႕႕"

260

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေပသီးရဲ႕ေအာ္သံေၾကာင့္နတ္ပန္းကေလးရိုက္လိုက္သည့္ဝူတုရန္၏အဆိပ္လက္ဝါးမွာေလထဲတြင္ ရပ္တန္႔သြားသည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။စိတ္မထင္ရင္မထင္လိုလုပ္တတ္ေသာေပသီး ဆိုသည့္လူကိုဝူတုရန္ကေလးဘဝတုန္းကေသအလဲေၾကာက္ခဲ့ရေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ေလသည္။ နတ္ပန္းကေလးကေသျပီဟုစိတ္တုန္းတုန္းခ်ထားခ်ထားရာမွလက္မတင္ေလးလြတ္ေျမာက္သြားသည္ နွင့္ေနာက္သို႔ေျခတစ္လွမ္းအျမန္ဆုတ္လိုက္ျပီးဝူတုရန္၏တိုက္မႈကိုခုခံရန္အသင့္ျပင္ထားလိုက္ေတာ့သည္။ အမႊာနစ္ေကာင္နဲ႔ခ်န္ယုေဝကေပးသီးႏွင့္နတ္ပန္းကေလးတို႔ကိုစိတ္ပူသြားသျဖင့္ဒါဏ္ရာအနာတရေတြ ကိုေမ့ကာေရာင္စုံေဆးမႈန္႔ၾကားအတင္းေျပးဝင္လာၾကရာသူတို႔တစ္သက္သာတြင္အထူးဆန္းဆုံးေသာျမင္ကြင္း ကိုျမင္လိုက္ရေတာ့သည္။ " ဖ်န္း ႕႕ဖ်န္း ႕႕ဖ်န္း ႕႕ဖ်န္း ႕႕႕" ျမန္လိုက္သည့္အျဖစ္အပ်က္။ထိပ္တန္းသိုင္းသမားေတြမျမင္ေအာင္လႈပ္ရွားနိုင္ၾကေသာအမႊာတို႔အဖြ႔က ဲ ျမန္ သည္ဟုေျပာေသာအရာသည္မည္မ်ွျမန္မည္ဆိုသည္ကိုေတြးၾကည့္ျဖင့္သိနိုင္ၾကေပသည္။ ဝူတုရန္လက္အတန္႔။ေပးသီးေနာက္ကလိုက္လာေသာအမႊာနွင့္ခ်န္ယုေဝအေရာက္။နတ္ပန္းက ေလးကေနာက္ကိုေျခတစ္လွမ္းအဆုတ္တြင္။ေပသီးကဝူတုရန္ရဲ႕ပါးကိုဘယ္ျပန္ညာျပန္ေလး ခ်က္တိတိရိုက္ျပီးသြားျပီျဖစ္ေလ၏။ " ခင္းဗ်ား ႕႕ခင္ဗ်ား ႕႕ေခြးႀကီး ႕႕ေသေပေတာ့ ႕႕" ပါးရိုက္ခံလိုက္ရသျဖင့္ေဒါသအျမက္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္သြားေသာဝူတုရန္က။ငယ္ေၾကာက္ေတြ။ၾကီးေၾကာက္ ေတြေမ့သြားျပီးေပသီး၏ငယ္ထိပ္ကိုအဆိပ္လက္ဝါးျဖင့္ရိုက္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။ " ဘဘ ႕႕" ကေလးေတြမွာစိုးရိမ္တၾကီးျဖင့္လွမ္းေအာ္ရံုမွလျြဲ ပီးဘာမွမတတ္နိုင္ေပ။လူခ်င္းကအရမ္းနီးကပ္ေနျပီမဟုတ္ပါ လား။ " ခြပ္ ႕႕႕ခြပ္ ႕႕ခြပ္ ႕႕႕" " ဟာ ႕႕ဟင္ ႕႕ဟယ္ ႕႕အို ႕႕" စိိုးရိမ္တႀကီးေအာ္သံ။လက္သီးသံသုံးခ်က္မည္ သံ။အာေမဠိတ္ေလးခုတို႔ကမေရွးမေနွာင္းတြင္ထြက္ ေပၚလာၾကေတာ့သည္။ထိုသို႔အံၾသဖြယ္ရာေကာင္းသည့္ရသကိုေပးလိုက္အရာက။ ဝူတုရန္ကေပသီး၏ငယ္ထိပ္ကိုရိုက္ရန္လက္အေျမွာက္တြင္။ေပသီးကဝူတုရန္၏မ်က္ႏွာကိုသုံးခ်က္ ဆက္တိုက္ဆင့္၍ထိုးခ်လိုက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေပသည္။ " ထြီ ႕႕ေခြးႀကီး ႕႕ေခြး ႕႕ေခြး ႕႕ခင္ဗ်ားက်ဳပ္ သတ္မယ္ ႕႕႕ကိုင္း ႕႕႕ကိုင္း ႕႕႕" ဝူတုရန္သည္ေပသီး၏လက္သီးခ်က္ေၾကာင့္ပါးေစာင္အတြင္းျပည့္သြားေသာေသြးေတြကိုတစ္ခ်က္ေထြး ထုတ္လက ို ္ျပီးေပသီးကိုေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုကာ။အတြင္းအားအကုန္သုံးျပီးေသအလဲတိုက္ခိုက္လိုက္ ေတာ့သည္။လ်ွင္ျမန္လွေသာဝူတုရန္၏လႈပ္ရွားမႈ။ျပင္းထန္လွေသာအတြင္းအားအရွိန္။ရက္စက္လွေသာသိုင္း ကြက္ေတြၾကားထဲမွာ။ေပသီးကငွက္ႀကီးဝန္ပိုေျခလွမ္းမ်ိဳးနွင့္အခ်ိဳးမက်စြာျဖင့္ကသိုင္းကယိုင္းေရွာင္တိမ္း ေရွာင္တိမ္းေနရင္းမွ။ " အမယ္ အမယ္ မင္းကမ်ား ႕႕႕ငါ့ကိုေတြ႔ၾကေသး တာေပါ့ ႕႕႕ငါ့လူမ်ား ႕႕ဟင္းဟင္း႕႕ကိုင္း ႕႕ကိုင္း ႕႕႕" " ခြပ္႕႕႕ခြပ္ ႕႕ခြပ္ ႕႕ခြပ္ ႕႕႕" " အ႕႕႕အ႕႕အ ႕႕အ႕႕႕" မိသြားျပန္ျပီေနာက္ထပ္ဘယ္ညာလက္သီးေလးလုံးဆက္။

261

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ေလနွင့္အတူပါသြားေသာေဆးမႈန္႔ေတြေၾကာင့္ ျမင္ကြင္းကရွင္းသြားသလိုအရွိန္ေကာင္းေနဆဲျဖစ္ ေသာမီးေတာက္မီးလ်ွံေတြကထိန္ထိန္ျငီးေနသည့္အလင္းေရာင္ကိုေပးေနေလရာေပသီးတို႔တိုက္ပက ြဲ ိုအ ထင္အရွားအတိုင္းသားေတြ႔ျမင္ေနရေတာ့သည္။အခ်ိဳးမက်ေသာေျခလွမ္း။ပုံစံမက်သည့္ကိုယ္ေန ဟန္ထားျဖင့္ရီစရာေကာင္းေအာင္ေရွာင္တိမ္းေနေသာလူပိန္ရွည္ႀကီးကတကယ့္သိုင္းေလာကထိပ္သီး ေပါက္စေလးေတြေလးေယာက္ဝိုင္းတိုက္တာေတာင္မနိုင္သည့္လူကိုေနာက္လန္သြားေအာင္လက္သီးျဖင့္ထိုး တခြပ္ခြပ္ထိုးေနသည္မွာရံုနိုင္ဖြယ္ရာမရွိေပ။ " ဘဘ ႕႕႕အဲ့ဒီေခြးေကာင္ကို အေသသတ္ ႕႕" " သခင္ၾကီးက ႕႕ငါ့ကို လူမသတ္ခိုင္းဘူးဟငါ့လူမ်ားရ ႕႕႕" ေပသီးကသူ႔ကိုေအာ္ဟစ္သတိေပးလိုက္ေသာနတ္ပန္းကေလးအားျပန္လည္ေျဖလိုက္ေသာစကား ေၾကာင့္အမႊာတို႔အဖြ႔မ ဲ ွာတစ္စုံတစ္ခုကိုရိပ္စားမိသြားၾကေလျပီ။ ဤသည္မွာ ေပသီးသည္ သူတို႔အေဖရွင္းရန္ရဲ႕ပညာကိုအကုန္ရသြားျပီဆိုသည့္အေၾကာင္းပင္ျဖစ္ ေလေတာ့၏။မွန္ပါသည္။ေပသီးသည္ရွင္းရန္ရဲ႕ပညာကိုရလိုက္သည္ဆိုသည္မွာ။မွန္ေပ၏။ သိ႔ေ ု သာ္သူတ႔ထ ို င္သလိုအကုန္မဟုတ္ပါ။သိုင္းသုံးကြက္ထဲသာရလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အမႊာႏွစ္ေကာင္ကိုခ်င္နန္းေတာ္ပန္းခ်ီကားအတြင္းမွသိုင္းကိုးကြက္ကိုတဆင့္ျပန္သင္ေပးရန္အ တြက္ေပသီးကိုေလ့က်င့္ေပးသည့္ေန႔တြင္။ရွင္းရန္ကေပသီးကိုဟန္ၾကဴးေရကန္နေဘးကေတာအုပ္အတြင္းသို႔ ေခၚသြားခဲ့သည္ကိုမွတ္မိၾကဦးမည္ဟုထင္ေပသည္။ဤသည္မွာရွင္းရန္ကေပသီးကိုသိုင္းသုံးကြက္ သင္ေပးရန္ဆုံးျဖတ္ျပီးေခါ ္သြားျခင္းျဖစ္ေလ၏။အမႊာေတြကိုသင္ေပးသည့္ကိုးကြက္ကအေမွာင္အေျဖအ ဖ်က္သိုင္းကြက္ေတြျဖစ္ျပီး။ေပသီးကိုကားရွင္းရန္ကိုယ္တိုင္တီထြင္ထားေသာကိုယ္ပိုင္သိုင္းသုံးကြက္သင္ေပး လိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ရွင္းရန္ကသူ႔သားသမီးေတြသုံးေနၾကသည့္တာ ေမာအဖ်က္။နဂါးခံတြင္း။နဂါးေသြးတစက္ေတြမွာရက္စက္ေသာအနက္ေရာင္သိုင္းေတြထက္ ၾကမ္းၾကဳတ္ လြန္းသည့္အျပင္။အေမွာင္အေျဖအဖ်က္ကလည္းရက္စက္မႈကိုတန္ျပန္ရက္စက္သည့္သိုင္းေတြသာျဖစ္ေန ေသာေၾကာင့္။တစ္ေန႔ေန႔တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ကေလးေတြစိတ္ဝမ္းကြခ ဲ ဲ့ရင္ဟုေတြးကာ။ရိုးသားျပီးေၾကာက္တတ္ေသာ ေပ သီးကိုတမင္ေရြးခ်ယ္ျပီးကေလးေတြကိုထိမ္းသိမ္းရန္သင္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ေပသီးကိုေရြးသည့္ေနာက္တစ္ခ်က္ကထိုးထြင္းညာဏ္မရွိျခင္းနွင့္သ႔ူစကားကိုတေသြမသိမ္းလိုက္နာ ျခင္းလည္းပါေပသည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္။ရွင္းရန္၏သိုင္းသုံးကြက္မွာေျခကိုနင္း၍ေခါင္းကို ထိုးသည္ဆိုေသာကေလးေတြရန္ျဖစ္သည့္အခါတြင္သုံးေသာသိုင္းကြက္ေတြႏွင့္ဆင္တူေနေသာေၾကာင့္ သာျဖစ္ေလေတာ့၏။ထို႔အျပင္အလွည့္အေျပာင္းမပါပဲသုံးကြက္ေသာသိုင္းကြက္ကိုသာေရလဲႏွင့္သုံးေနရံုမ်ွ သာျဖစ္ေလ၏။သိုင္းပညာရပ္ကိုေမွာ္ေပါက္ျပီးထပ္ကြန္႔နိုင္လွ်င္ကြန္႔မဟုတ္ပါဘဲႏွင့္ထိုသိုင္းကို ဆန္းသစ္ကြန႔ျ္ မဴးလ်ွင္ရန္သူလက္ခ်က္ျဖင့္ေသသြားမည္သာျဖစ္ေလသည္။ထို႔ေၾကာင့္သင္ၾကားသူကိုယုံ ၾကည္ျပီးမကြန္႔မညႊန္႔ဘ႔လ ို ိုေပသည္။သူ႔အေပၚတကယ္မရံုၾကည္ပဲႏွင့္ထိုသိုင္းကိုသုံးဖို႔ဆိုသည္မွာေတာ္တန္ရံု သတၱိမ်ိဳးျဖင့္လည္းမျဖစ္နိုင္ေပ။သူ႔သားေတြကိုသာသင္ေပးလိုက္ရင္နွစ္ေကာင္စလုံးရဲ႕အေလာင္းေတြအိမ္ျပန္ ေရာက္မည့္အေၾကာင္းသိသလို။ေပသီး၏ထိုးထြင္းမႈမရွိေသာညာဏ္။ရိုးသားမႈ။ေၾကာက္တတ္ျခင္း။သူ႔စကားကို ဘုရားတစ္ဆူဂူတစ္လုံးလိုသပ္မွတ္ထားသည္တို႔ကိုေစ့ငုမိျပီးေနာက္။ေပသီးကိုသာေရြးခ်ယ္သင္ၾကားေပး လိုက္ျပီးသူ႔အတြင္းအားတစ္ပုံကိုပါေပသီးကိုလႊဲေျပာင္းေပးသြားခဲ့သည္။ထို႔အျပင္ရွင္းရန္ကထိုသိုင္းသုံးကြက္ကို ေသေရးရွင္မွသာသုံးရန္ႏွင့္ထိုသိုင္းကြက္ျဖင့္လူမသတ္ရန္မွာၾကားထားခဲ့သည္။အစကေျခာက္ကြက္သင္ၾကား ေပးမည့္သိုင္းကိုေပသီးကပါစိတ္မထိမ္းနိုင္ခဲ့လ်ွင္ဟုေတြးကာသုံးကြက္ထဲသင္ၾကားေပးလိုက္သည္ကိုေတာ့ရွင္း ရန္တစ္ေယာက္ထဲမွလျြဲ ပီးဘယ္သူမွမၾကေပ။ေပသီးအားသိုင္းထိပ္သီးအျဖစ္ထိပ္တန္းသိုင္း

262

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သမားေတြကအဘယ့္ေၾကာင့္သတိမထားပါသနည္း။ရွင္းပါ၏။ေပသီး၏ပုံစံကိုျမင္ရံုျဖင့္လူေတြကရီခ်င္ေနၾက ေသာေၾကာင့္သ႔ရ ူ ႕ဲ လႈပ္ရွားပုံ။တိက်တဲ့ေျခလွမ္းႏွင့္ပိန္ျပီးပေခ်ာင္နေခ်ာင္က်ေနေသာမ်က္ႏွာႏွင့္ေရာျပီးခ်ိဳင့္ခြက္ ေနနားထင္တို႔ကတကယ့္သိုင္းထိပ္သီးအျဖစ္မထင္ေစဘဲအမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ျဖစ္သြားေစခဲ့ျခင္းသာျဖစ္ေပ၏။ ေစာေစာတိုက္ပတ ြဲ ြင္အာက်ယ္စြာက်ယ္နွင့္ရီခဲ့ေမာခဲ့ေသာဝူတုရန္သည္။ေပသီးႏွင့္ေတြ႔မွတခြပ္ခြပ္အထိုး ခံေနရေတာ့သည္။ေပသီး၏အတြင္းအားက်န္းရွင္းတို႔ထက္တစ္ဆင့္ နိမ့္ေသာ္လည္း။ေပသီး၏သိုင္းကြက္နွင့္ဝူတုရန္ရဲ႕သိုင္းကြက္ကဆီနဲ႔ေရလိုကြာေနေလရာခပ္မွန္းရန္ခက္လွ ေသာေပသီး၏လႈပ္ရွားမႈေအာက္တြင္ဝူတုရန္ကအလူးအလိမ့္နဲ႔လွိမ္းအထိုးခံေနရေတာ့သည္။ ေပသီးသာရွင္းရန္စကားနားမေထာင္ဘဲလူသတ္ခဲ့မည္ဆိုလ်ွင္ပါးေလးခ်က္ရိုက္မည့္အစားဝူတုရန္၏ ငယ္ထိပ္ကိုတခါတည္းရိုက္သတ္သြားနိုင္ေပသည္။သို႔ေသာ္ေပသီးသည္ပင္ကိုယ္ကလူေၾကာက္ ျဖစ္ျပီး။ဆရာ့စကားကိုေျမဝယ္မက်နားေထာင္သူျဖစ္ ေသာေၾကာင့္လူယုတ္ဝူတုရန္ကိုမသတ္ပါေလ။ ဒါေပသည့္။ " လာၾကေဟ့ ငါ့လူမ်ား ဒီေကာင္ေမာေနျပီဟငါ့လူမ်ားရ ႕႕႕" ေပသီး၏ထူးဆန္းေသာသိုင္းကြက္ကိုမွင္သက္စြာဝိုင္းၾကည့္ေနၾကသည့္အမႊာတို႔ေလးေယာက္ကေပ သီးေခၚသံၾကားသည္နွင့္ဝူတုရန္ကိုဝိုင္းျပီးအမဲဖ်က္ၾကေလေတာ့သည္။ သိုင္းကြက္ႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္အသုံးျပဳျပီးေပသီးကိုတိုက္ခိုက္ခဲ့ေသာဝူတုရန္မွာသူ႔ကိုအပိုင္ထိမ္းခ်ဳပ္ျပီး သူ႔အခ်ိန္မေရြးသတ္နိုင္သည့္ေပသီး၏လက္ထဲမွရုန္းမထြက္နိုင္သည့္အျပင္သူ႔ထက္ေလးငါးဆင့္သာနိမ့္ ေသာလူမ်ားကပါဝင္လာၾကေလရာ။ခဝါသည္လက္ထဲကအဝတ္စလိုတဘိုင္းဘိုင္း ႏွင့္အထုအေထာင္းအရိုက္အပုတ္ခံေနရေတာ့သည္။ဤတြင္ေခြးသရဲနွင့္အေတြ႔အၾကံဳရလာေသာခ်န္ ယုေဝကဝူတုရန္၏ေက်ာကအေက်းခြံေတြကိုျဗဳတ္ကနဲကုပ္ဆခ ြဲ ်လိုက္ေတာ့သည္။ " ျဗဳတ္ ႕႕႕ျဗဳတ္ ႕႕ျဗဳတ္ ႕႕" " အား ႕႕႕" တစ္ထြာေက်ာ္ေက်ာ္ခန္႔ပါသြားအသားစေတြေၾကာက့္ဝူတုရန္မွာနာက်င္စြာေအာ္ဟစ္လိုက္သည့္အ သံကအေမွာင္ပင္ကိုေက်ာ္လြန္၍သြားေလ၏။ကေရာင္ကတန္းျဖင့္ေဝွ႔ရမ္းေနေသာဝူတုရန္၏ လက္နွစ္ဖက္ကိုေပသီးကဆပ္ကနဲဖမ္းခ်ဳပ္လိုက္သည့္အခိ်န္တြင္နတ္ပန္းကေလးကဝူတုရန္ပခုံးကိုလွစ္ကနဲခုန္ တက္လိုက္ျပီးဝူတုရန္၏နဖူးကိုဆဲကုပ္ခ်လိုက္ျပန္ေတာ့သည္။ " အား ႕႕အား ႕႕ေခြးတိရိစာၦန္ေတြ လူစုနဲ႔ဝိုင္းကိုက္တဲ့ေခြးေတြ ႕႕႕အား ႕႕အား ႕႕႕" နတ္ပန္းကေလးလက္သည္းကုပ္ခ်က္ေၾကာင့္လည္ဂုတ္ေပၚဘတ္ကနဲလန္က်သြားသည့္ဦးေရျပား။ေဖြးေဖြးျဖဴ ျဖဴေပၚလာသည့္ေခါင္းခြံ။ထို႔ေနာက္ခ်က္ျခင္းပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ထြက္လာသည့္ေသြးေတြကဝူတုရန္၏မ်က္ႏွာ တစ္ခုလုံးကိုရႊဲရႊဲစိုသာြ းေစေတာ့သည္။ဝူကုဖုန္းသင္ေပးေသာသိုင္းေတြ။နတ္ဆိုးတစ္ ေသာင္းေတြ။ေသြးအဆိပ္ေမွာ္သိုင္းႏွင့္အတြင္းအား ေတြ။အေခါင္းဖုံးထဲကရသည့္သိုင္းက်မ္းတစ္ပိုင္း။ ေယာက္ကထီးႀကီး၏သိုင္းပညာတို႔သည္လည္းနာက်င္မႈေအာက္ေမ့ေပ်ာက္သြားျပီးအေရလန္သြားေသာေခါင္း ကိုလက္ျဖင့္အုပ္ကာေျမႀကီးေပါ ္ဒူးေထာက္လဲ က်သြားေတာ့သည္။ အသဲခိုက္ေအာင္နာက်င္ခံစားလိုက္ရသည့္အခိုက္အတန္႔တြင္ဝိုင္းတိုက္ခံေနရမႈကိုခဏေမ့သြား ေသာဝူတုရန္ကတိုက္ခိုက္ရန္ျပန္အထတြင္အရာရာေနာက္က်သြားျပီျဖစ္ေလသည္။ အမႊာနွစ္ေကာင္ကဝူတုရန္၏လက္ကိုႏွစ္ဖက္ကိုတစ္ေယာက္တစ္ဖက္ဆုတ္ကိုင္ကာအားကုန္သုံးျပီး လက္ေမာင္းကိုဆပ္ခနဲဆလ ြဲ ိုက္ေလရာပုခုံးဆစ္ျပဳတ္သြားသည့္အသံႏွင့္အတူဝူတုရန္ေအာ္သံကထြက္လာ ျပန္ေတာ့သည္။

263

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ျဗဳတ္ ႕႕ျဗဳတ္ ႕႕႕" " အား ႕႕အား ႕႕ငါ့ကိုဒီေလာက္မရက္စက္ပါနဲ႔ကာြ ငါကမင္းတို႔ ညီပါဟ ႕႕႕အကိုက်န္းရ ႕႕႕" " လူယုတ္မာေခြးသူေတာင္းစား ဘာ ႕႕ညီ႕႕တာလဲကြ ႕႕႕အခုမွ ႕႕႕ကိုင္းကြာ ႕႕႕" ေသခါနီးလူယုတ္မာမႈညီအကိုလာစပ္ေနမႈကိုေဒါသထြက္သြားေသာက်န္းရွင္းကဝူတုရန္ရဲ႕ရင္ဘတ္ ကအေက်းခြံေတြကိုဆဖ ြဲ ဲ့လိုက္ျပန္ရာလူဆိုးတို႔၏ဘုရင္ၾကီးမွာအေမပါတသြားရေလေတာ့သည္။ " ျဗဳတ္ ႕႕ျဗဳတ္ ႕႕ျဗဳတ္ ႕႕႕" " အား ႕႕အား ႕႕အေမ ႕႕အေမ႕႕႕" " နင့္အေမကိုနင္သတ္ခဲ့တာေလ႕႕မသာေကာင္ရ႕ဲ ႕႕႕ကဲဟယ္ ႕႕႕" ခ်န္ယုေဝကအေမတလိုက္ေသာဝူတုရန္ကိုဆဲဆိုျပီးဆြဲအကုပ္တြင္ဝူတုရန္ကေၾကာက္ကန္ကန္ျပီး ထခုန္လိုက္ေတာ့သည္။ " ျဗဳတ္ ႕႕" " အား ႕႕႕" " ဝွီး ႕႕ဟူး ႕႕ဝွစ္ ႕႕" " ဝွစ္ ႕႕႕ဝွစ္ ႕႕႕႕ေဖာက္ ႕႕ ေဖာက္ ႕႕" " အား႕႕အား ႕႕" " အေမ႔ ႕႕႕" " ဘုန္း ႕႕ဝေရာ ႕႕႕" " ဟယ္ ႕႕႕မမ ႕႕႕" ေလေပၚခုန္သြားေသာဝူတုရန္ကိုနတ္ပန္းကေလးကသံၾကိဳးတတ္လက္နက္ျဖင့္လွမ္းျပစ္လိုက္ေလရာထိုလက္ နက္နွစ္ခုကဝူတုန္ေျခသလုံးႏွစ္ဖက္ကိုထုတ္ခ်င္းခတ္သြားေတာ့သည္။

C42#သိုင္းေလာက၏အေမႊစိန္# (အေမႊစိန္၏သိုင္းေလာကခရီး) စာစဥ္။ ၄၂ စီ ။ - သိမ္း ဝူတုရန္ခုန္ထြက္ေသာအရွိန္ကျပင္းလြန္းေသာေၾကာင့္သံႀကိဳးကိုလက္တြင္ခ်ည္ေနွာင္ထားေသာနတ္ပန္းက ေလးကိုေဆာင့္ဆလ ြဲ ိုက္သည့္ႏွယ္ျဖစ္သြားကာနတ္ပန္းကေလးကေျမတြင္လဲက်သြားျပီး။ဝူတုရန္ခုန္ ထြက္သြားေသာေနာက္သ႔ိုေျမျပင္ကေနေလ်ာတိုက္ျပီးလိုက္ပါသြားေလေတာ့သည္။ခ်န္ယုေဝ၏ေအာ္သံမဆုံး ခင္ဝူတုရန္က။အခုမွဒါဏ္ရာသက္သာသြား၍ေျမျပင္ကေနလူးလိမ့္ထလာၾကသည့္အင္ၾကင္းႏွင့္မဟူရာေရွ႕ တြင္ေခြးက်ဝက္က်ျပဳတ္က်သြားေလေတာ့သည္။ " ဘုန္း ႕႕႕" " အ ႕႕အ ႕႕ငါ့ကိုမလုပ္ၾကပါနဲ႔ေတာ့ကြာငါကမင္းတို႔ညီေလးပါကြ ႕႕႕ အားဝူေလ႕႕ကိုကိုက်န္း ႕႕ ညီေလးအားဝူေလ ႕႕႕ကိုကိုတု ႕႕သနားၾကပါဦးဗ်ာ ႕႕႕" " ေခြးၾကီး ႕႕ကဲ အားဝူ အုန္း ႕႕" " ေဖ်ာင္း ႕႕ဂြ်တ္ ႕႕" " အား ႕႕႕" " ေရာ့ ႕႕႕အားဝူခ်င္ အုန္း႕႕ကဲ ႕႕ကဲ႕႕"

264

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

" ေဖ်ာင္း ႕႕ေဖ်ာင္း ႕႕" " ဂြ်တ္ ႕႕ဂြ်တ္ ႕႕႕" " အား ႕႕႕အူး ႕႕" " မမအင္ၾကင္း ႕႕ဟိုဘက္ေျခေထာက္ခ်ိဳး ႕႕" ဝူတုရန္၏ညာေျခတစ္ေခ်ာင္းလုံးကိုသုံးပိုင္းက်ိဴးေအာင္ဖေနာင့္ျဖင့္ကန္ခ်ိဳးလိုက္သည္ကိုပင္အားမရ ေသးသည့္စပ္စုစိန္ကအင္ၾကင္းကိုပါစစ္ကူေခၚလိုက္ေလရာလူညီလ်ွင္လက္မေနွးေသာအင္ၾကင္းကပါဝင္လာ ျပီးအေကာင္းအတိုင္းက်န္ေနေသာဝူတုန္ရန္၏ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္ကိုစိတ္ရွိလက္ရွိေဆာင့္ကန္ခ်ိဳးလိုက္ေ တာ့သည္။ဝူတုရန္မွာနာက်င္လြန္း၍ေအာ္ပင္မေအာ္နိုင္ေတာ့ဘဲအသံသဲ့သဲ့ေလးျဖင့္ညီးညဴေနေလရာနတ္ပန္း ကေလးက။ " ေတာ္ၾကေတာ့ ႕႕ေသမင္းေအာ္သံလည္းမတိုး ငါ့ေသမင္းအကာလည္းမတိုးတဲ့ ႕႕ဒင္းကိုအေရခြံလွန္ျပီးငါ့ရဲ႕ ေဆးေတြနဲ႔ျပန္ကုလိုက္ ေကာင္းလာရင္ျပန္ နွိပ္စက္လိုက္နဲ႔ ႕႕႕လုပ္ၾကရေအာင္ ႕႕႕" " ဟုတ္တယ္ မမ ႕႕႕" " အဲ့ဒါေကာင္းတယ္ ႕႕႕" " ဘာအခုမွ အဲ့ဒါ ေကာင္းတာလည္း အစကတည္းက ႕႕႕ ညဥ္း မီးစုန္းနဲ႔ ျပစ္လိုက္ပါလား ႕႕႕" " မီးစုန္းကႏွစ္ခုပဲ ပါလာတာ ဒီလိုျဖစ္မယ္မထင္ လို႔အကုန္သုံးလိုက္မိတာကိုမမပန္းရဲ႕ ႕႕႕" " ျဖစ္ရမယ္ညဥ္းကေတာ့ ႕႕႕" နတ္ပန္းကေလး၊မဟူရာႏွင့္အင္ၾကင္းတို႔သုံးဦးသားမွာစိတ္တိုၾကလြန္း၍ဝူတုရန္ကိုႏွိပ္စက္မည့္ကိစၥအားအ တိုင္အေဖာက္ညီညီျဖင့္ေျပာေနၾကေလရာခ်န္ယုေဝကသူမပါရမည္စိုးသျဖင့္ဝင္ျပီးအဆိုတင္သြင္းျပန္ေတာ့ သည္။ " ေအးေကာင္းတယ္တို႔ႏွိပ္စက္လို႔ဝရင္ဟိုျမိဳ႕စားအိမ္ကေခြးအစာေၾကြးျပစ္မယ္ ႕႕" ဝူတုရန္မွာနတ္ပန္းကေလးတို႔ေလးေယာက္သူ႔အာနွိပ္စက္ၾကရန္တိုင္ပင္ေနသည့္သံကိုၾကားလိုက္ရသည္နွင့္သူ လ်ွာကိုသူကိုက္ျဖတ္ျပီးအဆုံးစီရင္ရန္ႀကိဳးစားလိုက္ေတာ့သည္။ " အူး ႕႕ဝူး ႕႕ဝူး ႕႕႕" ဗလုံးပေထြးျဖင့္ေအာ္ဟစ္ညီးညဴေနေသာဝူတုရန္ကိုမဟူရာကငုံၾကည့္လိုက္သည့္အခါ။ ပါးစပ္ႀကီးဟကာဖုတ္လိုက္ဖုတ္လိုက္ျဖင့္အသက္ရႈေနေသာဝူတုရန္၏ပါးစပ္အတြင္းမွေသြးေတြကပြက္က နဲပြက္ကနဲအန္လာသည့္အျပင္။သူ႔သြားျဖင့္ကိုက္ျဖတ္ထားသည့္လ်ွာမွာအကုန္မျပတ္ဘဲနႈတ္ခမ္းအျပင္ ဘက္တေ ြဲ လာင္းက်ကာတဆတ္ဆတ္တုန္ေနသည္ကိုျမင္ေတြ႔လိုက္ေသာမဟူရာကအလန္႔တျခားထ ေအာ္လိုက္ေတာ့သည္။ " ဟာ ႕႕မမတို႔ ဟိုေကာင္သူ႔လ်ွာကိုသူကိုက္ျဖတ္လိုက္ျပီ ႕႕႕" " ေခြးသူေတာင္းစား ခါမ်ိဳးလြယ္လြယ္ေသခ်င္လို႔ရမလားနတ္ပန္းကေလးတဲ့ ႕႕႕ငါ့ေဆးအစြမ္းျပရေသး တာေပါ့ ကဲ ႕႕႕" ထိုစဥ္။ " မလုပ္နဲ႔ ႕႕႕ေတာ္ၾကပါေတာ့ ငါ့လူမ်ားရယ္ ႕႕ဒီေလာက္ရက္စက္ရရင္ေတာ္ၾကပါေတာ့ ႕႕ သတ္ေပး လိုက္ၾကပါငါ့လူမ်ားရယ္ ႕႕ ဒီေကာင္ကလူယုတ္မာဆို ေပမယ့္ ဘဘထိမ္းလာခဲ့တဲ့ကေလးပါကြယ္႕႕ေအး ေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ျမန္ျမန္ေသေအာင္သတ္ေပးလိုက္ၾကပါ ႕႕႕သူ႔အေဖ မင္းတို႔ဘဘႀကီးဝူေတာက္ရဲ႕မ်က္နွာကို ၾကည့္ၾကပါ ကေလးတ႔ိုရဲ႕ ႕႕႕မင္းတိ႔ဒ ု ီလိုလုပ္တာကိုသခင္ႀကီးနဲ႔သူ႔အေဖသိရင္ဘယ္ ေလာက္ထိခံစားရမတုန္း႕႕႕မင္းတုိ႔ပါသူနဲ႔အတူတူလူဆိုးလူမိုက္ေတြျဖစ္ကုန္ၾကလိမ့္ ႕႕ ငါ့လူမ်ား

265

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သတ္ေပးလိုက္ၾကပါကြယ့္ ငါ့လူမ်ားရဲ႕ ႕႕႕လုေတာက္ ႕႕ေခါင္းႀကီး ႕႕သတ္ေပးလိုက္ၾကပါ ကြာ ႕႕ငါမခံစားနိုင္ေတာ့လို႔ပါငါ့လူမ်ားရဲ႕ ႕႕႕" ေပသီးကငိုသံႀကီျဖင့္ေအာ္ဟစ္တားျမစ္လိုက္သည့္စကားကအားလုံးရဲ႕ရင္ထဲကိုဆ႔သ ို ြားျပီးေနာက္။ၾကြက္ဟူ ေခၚေသာလူေပ်ာ္ႀကီးဝူေတာက္၏မ်က္ႏွာကို ကြက္ကြက္ကြင္းျမင္လာကာမ်က္ရည္မ်ားစို႔လာၾကေတာ့သည္။ ထိုမ်က္ရည္ေတြက။လူယုတ္မာဝူတုရန္အတြက္မဟုတ္ဘဲဝူေတာက္အတြက္သာျဖစ္ေပသည္။ ေပသီးေျပာသည္မွာမွန္လွပါ၏။ဝူတုရန္ကိုဝိုင္း၍ညွင္းပမ္းနွိပ္စက္သည့္အေၾကာင္းကိုဝူေတာက္ျပန္ ၾကားျပန္လ်ွင္လည္းနည္းနည္းေလးမွစိတ္ေကာင္းနိုင္မည္မဟုတ္မွန္းေတြးလိုက္မိၾကေလရာလူဆိုးလူမိုက္ လူယုတ္မာျဖစ္သည့္ဝူတုရန္ကိုပင္သတ္ရန္လက္တြန္႔သြားၾကေတာ့သည္။ အမဲလိုက္ေခြးအိုႀကီးေတြကေရာဝူတုရန္ကိုသတ္ျပီးလ်ွင္ဝူေတာက္အားမည္သို႔ရင္ဆုိင္ၾကမည္နည္း။ ဝူေတာက္ဆိုသည္ကသူတို႔ႏုစဥ္အခါကဝူေတာက္နွင့္ေသမတူရွင္မကြာလက္တခ ြဲ ဲ့သည့္လူ။သူတို႔ေလးစား ခဲ့သည္ဆရာ။ထို႔ျပင္သူတို႔ေန လိုလလိုကိုးကြယ္ေန ၾကသည့္သခင္ႀကီးရွင္းရန္၏အခ်စ္ဆုံးေသြးေသာက္ အကိုႀကီးဒီလိုလူ၏သားကိုသူတို႔မသတ္ခ်င္ေပ။က်န္းရွင္းတို႔ကေလးအဖြ႔က ဲ ေရာ။သူတို႔ကပိုဆိုးၾက ေပမည္။ဝူေတာက္ကအမႊာနွစ္ေကာင္ကိုသားအရင္းထက္ပင္ပို၍ခ်စ္သည္ဆိုကမ်က္ျမင္ျဖစ္သလို။သူတို႔ အေဖရွင္းရန္ကဝူေတာက္အတြက္ရင္ကလ ြဲ က္ဝါးအရ္ိုက္ခံျပီးအသက္ေပးကြာကယ္ခဲ့သည့္လူ။ဝူတုရန္ကို သတ္ျပီးဘဘရဲ႕သားကိုကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွိပ္စက္ျပီးသတ္လိုက္ျပီဟုဘယ္လိုမ်က္ႏွာျဖင့္ရင္ဆိုင္ကာေျပာၾကရ မည္နည္း။အျဖဴေရာင္သိုင္းသမားတို႔၏သစၥာကိုရင္တည္းအသဲထဲစြျဲ မဲေနေအာင္မွတ္ေက်ာက္တင္ထားၾကသည့္ ႏွလုံးသားေတြကဝူေတာက္ရဲ႕ေက်းဇူးတရားႏွင့္သစၥာတရားတို႔အေပၚက်ဴးလြန္ေဖာက္ဖ်က္ၾကရန္ခက္ခဲေန ေတာ့သည္။ဝူတုရန္ဘယ္ေလာက္ရက္စက္။အဘယ္မ်ွယုတ္မာသည္ဆိုသည္မွာသူတို႔အသိဆုံးပင္။ သိ႔ေ ု သာ္ စိတ္တိုေနတုန္းခဏသာသတ္မည္ျဖတ္ မည္ရက္စက္မည္ေတြက်ိမ္းဝါးခဲ့ၾကသည့္တိုင္တကယ္ တန္းလက္ေတြ႔တြင္ဝူေတာက္၏မ်က္ႏွာက အေရွ႕ကခံေနေလျပီျဖစ္ရာ။အျဖဴေရာင္သစၥာတရားကိုေဖာက္ ဖ်က္ဘို႔ခက္ခဲေနၾကရျပီမဟုတ္ပါလား။ဝူေတာက္ကေတာ့။သားဆိုးလူမိုက္လူယုတ္မာ ကိုသတ္လိုက္သည့္အတြက္အျပစ္မျမင္သည့္အျပင္ေက်းဇူးတင္ေနဦးမည္ဆိုတာကိုလည္းသူတို႔အားလုံး သိၾကသည္။ရွင္းရန္ကလည္းထိုအေၾကာင္းဘာမွဝင္မေျပာဘဲေနာက္ထပ္တစ္ခြန္းမွမဟၾကရန္သာတားျမစ္ မည္ဆိုသည္လည္းသိသည္။လူယုတ္မာဝူတုရန္ကိုလည္းသူတို႔အကုန္သတ္ခ်င္ၾကသည္။သို႔ေသာ္သတ္လိုက္ ျပန္ရင္လည္း ရွင္းရန္နွင့္ဝူေတာက္ကိုသူတို႔အကုန္လုံးဒီတစ္သက္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရဲၾကေတာ့မည္မ ဟုတ္ေတြ႔လိုက္တိုင္းအေနရခက္ျပီးတစ္သက္လုံးခံစားေနေတာ့မည္။ လူယုတ္မာဝူတုရန္ကလည္းေသြးလြန္ျပီးမေသတတ္ေသးေျမျပင္တြင္ဆတ္ဆတ္ခါတုန္ေနျပီးႀကီးစြာ ေသာဝဋ္ဒုကၡဆင္းရဲကိုခံစားေနရေလသည္။ထိုသို႔ျမင္ျပန္ေတာ့လည္းဝူတုရန္ႏွင့္လက္ပြန္းတ မေနခဲ့ဘူးေသာနတ္ပန္းကေလးတို႔မိန္းကေလးေလးေယာက္ပင္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိျပီးမ်က္ႏွာလႊဲ၍ေနသြား ၾကေလရာ။ဝူတုရန္ကိုငယ္စဥ္ကထိမ္းေက်ာင္းလာခဲ့ၾကသည့္အမဲလိုက္ေခြးအိုၾကီးေတြႏွင့္အမႊာနွစ္ေကာင္ ကဘယ္လိုခံစားေနရမည္ဆိုသည္မွာေျပာျပဘဲသိနိုင္ၾကေပသည္။သူတို႔အားလုံး၏မ်က္လုံးထဲတြင္ငယ္စဥ္ ကအျပစ္ကင္းျပီးခ်စ္စရာေကာင္းလွေသာဝူတုရန္ရဲ႕ပုံေတြသာတရစ္ဝဲဝဲျမင္ေရာင္ေနၾကျပီးမ်က္ရည္ေတြဝဲ လာၾကေလေတာ့သည္။ဒီတစ္ႀကိမ္ဝဲလာေသာမ်က္ရည္ေတြကအျဖဴထည္ ကေလးဘဝကဝူတုရန္အတြက္က်လာေသာမ်က္ရည္စေတြသာျဖစ္ေလသည္။သူတို႔ထံတြင္ဝူတုရန္ နွင့္ပတ္ သက္ျပီးနာက္ထပ္က်စရာမ်က္ရည္စမရွိေတာ့ေပ။ " ငါ့တူေလးခံစားေနရရွာပါျပီကြာ ႕႕သတ္ေပးၾကပါ ငါ့လူမ်ားရဲ႕ ႕႕႕ကေလးကအေသခက္ေနရွာတယ္ကြဲ႔ ႕႕အီးဟီးဟီးဟီး ႕႕႕႕

266

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

သူဆိုးမိုက္တာေတြေမ့ျပီး ချမာေလးကိုသတ္ေပးၾကပါကြာ ႕႕ငါ့လူမ်ားရဲ႕ ႕႕ငါေတာင္းပန္ပါတယ္႕႕" ေပသီးကအသက္ျပင္းလွေသာလူမိုက္ႀကီးဝူတုရန္ဝဋ္ဆင္းရဲခံေနရသည္ကိုမၾကည့္ရက္၍ဝူတုရန္ကိုအမိုက္ ဇာတ္သိမ္းေပးရန္ေအာ္ဟစ္ငိုေၾကြးကာေျပာေနပါေသာ္လည္း။အားလုံးကဝူေတာက္ႏွင့္ရွင္းရန္မ်က္ နွာကိုျမင္ေရာင္ျပီးေနာက္တြန္႔ေနၾကေလရာ။ေပသီးကအနီးတြင္ရွိေသာေမာက္လု၏ဓါးကိုလု ယူျပီးဝူတုရန္ဆီေျပးသြားေတာ့သည္။ထို႔ေနာက္ ဝူတု ရန္ရဲ႕ေခါင္းကိုဓါးျဖင့္ခ်ိန္ကာတဖြ႔လ ဲ ုံးကိုေအာ္ငိုရင္း ေျပာလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ဘယ္သူမွမသတ္ရင္ငါသတ္မယ္ကြဲ႔ ႕႕ငါ့လူမ်ားတူေလးမင္းေဝဒနာခံစာေနရတာကိုဘဘမၾကည့္ရက္ ဘူးကြဲ႔ ႕႕႕ကေလးရဲ႕႕႕မင္းကိုဘဘသတ္ေပးမကြဲ႕ ႕႕ လူေလးရဲ႕ ႕႕႕အီးဟီးဟီး ႕႕႕ကိုင္းငါ့လူမ်ား ႕႕ေပသီးလူဘယ္လိုသတ္တယ္ ဆိုတာၾကည့္ခ်င္ေနၾကတာမဟုတ္လား ႕႕ၾကည့္ၾက ေလကြာအဟီးဟီး ႕႕႕ ေပသီးလူသတ္တာကိုၾကည့္ဖို႔ေစာင့္ေနၾကတယ္ မဟုတ္လား ႕႕ငါ့လူမ်ား႕႕ဒီမယ္ၾကည့္ၾကေဟ့ေပသီး လူသတ္ေတာ့မယ္ ႕႕႕ေပသီးကလူတစ္ခါမွမသတ္ဘူးေပမယ့္ ႔႕သတ္စရာၾကံဳလာရင္ကိုယ့္ႏွလုံးသားကိုကိုယ္ မြမြေၾကေအာင္ နင္းေျချပီးသတ္ရဲတယ္ကြငါ့လူမ်ား ႕႕ေဟာဒီမွာၾကည့္ၾကေတာ့ေဟ့ ကိုင္း ႕႕႕" နဂါးမာန္မိသားစုဝင္ေတြအကုန္လုံးတတိယ အႀကိမ္မ်က္ရည္က်ျပန္ျပီ။ထိုမ်က္ရည္တို႔က ႕႕႕႕။ ရိုးသားေသာ။ျဖဴစင္ေသာ၊ခ်စ္ခင္တတ္ေသာ၊စိတ္နွလုံးျပည့္ဝလွေသာ၊ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ေသာ၊ေၾကာက္ တတ္သည့္တိုင္အေရးေသာအခါသူတို႔ထက္သတိၱပိုရွိျပီးအခုလိုရဲရဲဝံ့ဝံ့ဆုံးျဖတ္ရဲေသာေပသီးအတြက္ပင္ျဖစ္ ေလသည္။ေလၾကီးေသာလူ၊လူေပါႀကီးဟုတစ္သက္လုံးအထင္မႀကီးဘဲႏွိမ့္ခ်စေနာက္ေျပာဆိုဆက္ဆံျခင္းကို အျပံဳးမပ်က္ခံယူေသာေပသီးကသူတို႔အားလုံးထက္ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္သည့္နွလုံးသားရွိသည္ဆိုသည့္အ ေၾကာင္းကိုလက္ေတြ႔ျပသလိုက္ေလျပီ။အားလုံးကေပသီးခံစားေနရေသာစိတ္ေသာကေဝ ဒနာကိုမၾကည့္ရက္၍မ်က္စိစုံမွိတ္လိုက္ၾကသည့္အခ်ိန္တြင္ေပသီးဓါးခ်က္ကေလထုကိုခြင္းသြားျပီးမေသနိုင္ ေသးဘဲေဝဒနာခံစားရေသာဝူတုရန္၏ဂုဏ္ေပၚသို႔က်သြားေလေတာ့သည္။ " ဝွစ္ ႕႕ရႊမ္း ႕႕႕" " ခြ်မ္း ႕႕႕" " ဟင္ ႕႕႕႕" ေပသီး၏ဓါးခ်က္ကိုၾကားဝင္ခံလိုက္သည့္သူကအင္ၾကင္းရဲ႕လူျဖစ္ေလသည္။ သူတ႔ေ ို တြေျပာသမ်ွဆိုသမ်ွကိုရပ္နားေထာင္ေနၾကေသာအင္ၾကင္း၏လူေျခာက္ထဲမွအဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္က သူ၏အဖ်ားေကာ့ေနသည့္ဓါးျဖင့္ေပသီးရဲ႕ဓါးခ်က္ကိုဝင္တားဆီးလိုက္ျပီးေနာက္ေပသီးကိုတစ္ခြန္းျခင္း ေျပာလိုက္ေလေတာ့သည္။ " ကေပသီးကို ႕႕ခြ်န္ေဒၚေလးစားတယ္ေနာ္ ႕႕ခြ်န္ေဒၚသတ္ေပးမယ္ ကေပသီး ႕႕ခြ်န္ေဒၚသူ႔ကိုသတ္ တယ္ေနာ္ ႕႕ပီးရင္နီေပါျပန္မယ္ ႕႕မ်က္နွာပူစရာမရွိဘူး ႕႕ကေပသီးေနာ္ တစ္သက္လုံးခံစားေနရမယ္႕႕အခ်ား႕႕ ခြ်န္ေဒၚသတ္မယ္ ႕႕႕" " ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ငါ့လူမ်ားရယ္ ႕႕ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြဲ႕ ႕႕ျမန္ျမန္ေလးသတ္ေပးလိုက္ပါကြယ္ ျမန္ျမန္ေလးသတ္ေပးလိုက္ပါ ႕႕႕" ထိ႔ေ ု နာက္တြင္အင္ၾကင္းလူ၏ဓါးကေလထဲကိုေျမွာက္တက္သြားျပီးက်န္းရွင္းကုပ္ဖဲ့ထားေသာေနရာတည့္တည့္ ကိုဓါးသြားတဆုံးထိုးစိုက္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။ " ဝွစ္ ႕႕ရႊမ္း ႕႕" " စြပ္ ႕႕႕ဒုတ္ ႕႕"

267

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ဓါးခ်က္ကခ်န္ယုေဝကုဖဲ့ထားေသာေက်ာျပင္ကိုျဖတ္သန္းေျမၾကီးထဲစူးနစ္ေဖာက္ဝင္သြားသည့္အခါမွမ ေသမရွင္ျဖစ္ကာတဆတ္ဆတ္တုန္ခါေနေသာဝူတုရန္၏ခႏၶာကိုယ္မွာျငိမ္သက္၍သြားေလေတာ့သည္။ ေပသီးသည္။သူ႔ထုံးစံအတိုင္းလူမသတ္ျဖစ္ပါ။သို႔ေသာ္လည္းဒီတစ္ေခါက္ေတာ့သူ႔ကိုဘယ္သူမွမေလွာင္ ေျပာင္ၾကပါေလ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ေပသီးသည္သူတို႔အားလုံးသတ္ရန္လက္တြန္႔ေသာဝူတုရန္ကိုသူက အနစ္နာခံျပီးဓါးျဖင့္ခုတ္သတ္ရန္လုပ္ခဲ့သည္မဟုတ္ပါလား။ေလာင္ကြ်မ္းစရာမရွိေတာ့၍မီးညႊန္႔ကိ်ဳးသြားျပီ ျဖစ္ေသာအေဆာက္အဦးႏွင့္အလင္းေရာင္ကပါတျဖည္းျဖည္းေလ်ာ့နည္းလာျပီျဖစ္ေလရာ။ ည၏တိတ္ဆိတ္ျခင္း။ေမွာက္မိုက္ျခင္းတို႔ကေနရာျပန္ယူလာၾကျပီျဖစ္ေလသည္။ အားလုံးေသာလူမ်ားကလည္းခံစားမႈကိုယ္စီအေတြးကိုယ္စီျဖင့္ဝူတုရန္အေလာင္းကိုၾကည့္ကာျငိမ္သက္ေနၾက စဥ္စတင္လႈပ္လ်ွားလိုက္သည့္သူကနတ္ပန္းကေလးသာျဖစ္ေလသည္။နတ္ပန္းကေလးကေပးသီး၏မ်က္လုံး ေတြကိုျမင္လိုက္ရသည္ႏွင့္ေပသီးမွာစိတ္အႀကီးအက်ယ္ထိခိုက္ျပီးသဲေျခပ်က္ႏွလုံးေနာက္သြားျပီမွန္းသတိထာ းလိုက္မိရာေပသီးဆီေျပးျပီးအားေပးစကားေျပာလိုက္ေလသည္။ " ဘဘ ႕႕သမီးရွိတယ္ ႕႕ဘဘ ႕႕ဘဘ႕႕" ထိ႔ေ ု နာက္နတ္ပန္းကေလးရဲ႕ငိုသံေတြကညအေမွာင္၏တိတ္ဆိပ္မႈနွင့္အတူတစတစက်ယ္က်ယ္၍ လာေလေတာ့သည္။ေပသီး၏ဦးေနွာက္ထဲနွင့္အေတြးထဲမွာေတာ့ဝူတုရန္ကိုကေလးတစ္ေယာက္လိုျမင္ေနကာ ။ထိုက ေလးငယ္ေလးကိုသူတို႔လူႀကီးေတြကတစီလုပ္ျပစ္ျပီးမေသမရွင္ျဖစ္ေနေသာကေလးကိုသူကဓါးျဖင့္ခုတ္ သတ္လိုက္သည္ဟုသာစြမ ဲ ွတ္ထင္ေနေလေတာ့သည္။နံနက္မိုးေသာက္လာသည္နွင့္ညအေမွာင္ထုတို႔ အလင္းႏွင့္ေဝးရာကိုလက္ေျမွာက္အရံႈးေပးထြက္ေျပးသြားၾက၍။အေမွာင္၏အေငြ႔အသက္ဟူ၍ျမဴမႈန္မ်ွ ေတာင္မထင္က်န္ခဲ့ေပ။က်န္းရွင္းတို႔လူစုႀကီးအတြက္ကေတာ့ဝူတုရန္ဟူေသာအေမွာင္၏ရိုက္ခတ္မႈက ထင္ထင္ရွားရွားႀကီးက်န္ေနခဲ့ေတာ့သိုင္းပညာပ်က္စီးသြားေသာမုန္ညင္းခ်ဥ္။ႏွလုံးေနာက္သြားေသေပသီးတို႔ ကသူတ႔အ ို တြက္ဝူတုရန္အေယာက္တစ္သိန္းႏွင့္လဲမရသည့္ဆုံးရႈံးမႈႀကီးသာျဖစ္ေလသည္။ ထိုသ႔တ ို အုံေႏြးေႏြးခံစားေနရေသာစိတ္ေတြကိုနတ္ပန္းကေလးကသူတို႔၏မဂၤလာပြဲအျပီးတြင္အႀကီး အက်ယ္ေဖါက္ချြဲ ပစ္လိုက္ေတာ့သည္။ဤသည္ကား။နတ္ပန္းကေလးကအင္ၾကင္း၊မဟူရာႏွင့္ခ်န္ယု ေဝတို႔ကိုႏွစ္လတစ္ႀကိမ္လူစုျပီး။ျမင္းရွစ္ေကာင္တပ္သံေလွအိမ္လွည္းႀကီးငါးစီး အားအမဲလိုက္ေခြးေတြကိုျခံရံကာသိုင္းေလာကထဲကရွိရွိသမ်ွလူဆိုးလူရႈပ္မွန္သမ်ွကိုဖမ္းဆီးကာအေမွာင္ျမိဳ႕ ေတာ္ဟူေသာအႏူကြ်န္းသို႔အကုန္သိမ္းႀကံဳးကာပို႔ျခင္းပင္ျဖစ္ေလသည္။နတ္ပန္းကေလးကထိုသို႔ႏွစ္ႀကိမ္သုံး ၾကိမမ ္ ်ွလုပ္လိုက္သည္နွင့္သိုင္းေလာကတစ္ခုလုံးကလူဆိုးေတြမိုက္ေတြမွာအနူကြ်န္းကုိစုျပံဳေရာက္ရွိသြားၾက ေလေတာ့သည္။နတ္ပန္းကေလးကထိုသို႔လုပ္လိုက္သည့္အခ်ိန္ကစျပီးအနက္ေရာင္သိုင္းေလာသားေတြ မွာနတ္ ပန္းကေလးဟုေသာအသံၾကားလိုက္သည္ႏွင့္ကိုယ့္ကိုပဲသတ္ေသရေတာ့မလိုလို။အခုပဲ အႏူကြ်န္းကိုသြားရေတာ့မလိုလိုျဖစ္သြားကာဖင္တုန္ေအာင္ေၾကာက္ျပီးသကာလသိုင္းေလာကကေနအလ်ိွဳအ လ်ွိဳေပ်ာက္ကြယ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကေတာ့သည္။နတ္ပန္းကေလး၏ေဒါသေၾကာင့္သိုင္းေလာ ကႀကီးျငိမ္းခ်မ္းသြားသည္ဟုဆိုနိုင္ေသာ္လည္း။နတ္ပန္းကေလး၏ေဒါသကေရလိုက္လက ြဲ ာမဆိုင္သည့္လူ ေတြဆီကိုက်သြားျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။နတ္ပန္းကေလးတကယ့္ကိုအညိုးတၾကီးႏွင့္မရ မကလိုက္ရွာရမည့္သူကသာမာန္အနက္ေရာင္သိုင္းေလာကသားေတြမဟုတ္။သိုင္းက်မ္းႏွစ္ပိုင္းသြားယူ ၾကသည့္ဝူတုရန္၏မိန္းမႏွင့္ေယာက္ဖတို႔သာျဖစ္ေလသည္။သို႔ပါေသာ္လည္းေဒါသတရားေတြကေနရာလြဲ သြားခဲ့ျပီးျပီျဖစ္ေလ၏။အခုမွျပန္ျပင္ခ်င္၍မရေတာ့ျပီမဟုတ္ပါလား။ …………………………………

268

သိုင္းေလာက၏ အေမႊစိန္

ကိုဂ်ီးစိုး

ႏွစ္ကာလၾကာလာေလေလ။ထိုေမာင္နွမနွစ္ေယာက္၏သတင္းကပိုျပီးအစရွာမရေလေလျဖစ္လာ သလိုသူတ႔ရ ို ႕ဲ သိုင္းပညာမွာလည္းပို၍ပို၍အစြမ္းထြက္လာၾကမွာေသခ်ာေပသည္။ နတ္ပန္းကေလးေရာက်န္းတို႔အကုန္လုံးပါထိုအေၾကာင္းကိုတစ္ခါတစ္ရံေတြးမိၾကပါသည္။ သိ႔ေ ု သာ္လည္းသူတ႔ေ ို တြဂရုမစိုက္ၾကေတာ့ပါထိုေမာင္ႏွမနွစ္ေယာက္ကသူတို႔ကိုလက္စားေျခရန္အ စဥ္ႀကိဳးေနမည္ကိုလည္းသိေပသည္။အခုခ်က္ျခင္းရင္ဆိုင္ရမည္ဆိုလည္းမေၾကာက္ ပါရင္ဆိုင္နိုင္ေပသည္။သူတို႔၏သိုင္းပညာေတြထိုေလးငါးေျခာက္ႏွစ္အ တြင္းတဟုန္တိုးတိုးတက္လာ၍လား။မဟုတ္ပါ။သိုင္းေလာကရဲ႕လူသတ္ဘုရင္ေပသီးဆိုေသာ သိုင္းသမားႀကီးမွာနတ္ပန္းကေလး၏ကုသမႈနဲ႔ျပန္၍ေကာင္းလာသည္မွာကာလအတန္ၾကာေနျပီျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ပင္။ဟိုဘက္ကအနာဂတ္စီမံကိန္းျဖင့္ၾကံစည္လာမည္ဆိုလည္းသူတို႔မမႈပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္။သူတို႔ႏွစ္ေယာက္၏ရင္ေသြးရတနာေလးကသိုင္း ေလာရဲ႕လူသတ္ဘုရင္ၾကီးႏွင့္ေပ်ာ္ရႊင္စြာေျပးလႊားေဆာ့ကစားေနသည္မဟုတ္ပါလား။ " ေျပးနိုင္မွလြတ္မယ္ကဲြ႕ ႕႕ငါ့လူမ်ားရဲ႕ ႕႕႕ေဟး ေဟး ႕႕" " ခစ္ခစ္ခစ္ ႕႕႕႕" အခုလက္ရွိသိုင္းေလာကမွာေတာ့ထိုကေလးငယ္ ေလး၏ရီေမာသံလိုေအးခ်မ္းသာယာလ်က္ရွိေနသလို။ ေနာင္လာမည့္အနာဂတ္သိုင္းေလာကႀကီးေအးခ်မ္းသာယာေနေအာင္လည္းအခုရီေမာေနသည့္က ေလးကအားသြန္ခြန္စိုက္ထမ္းေဆာင္ဦးမည္ဆိုသည္မွာေျမႀကီးလက္ခတ္မလြပ ဲ င္ျဖစ္ေလေတာ့၏။ အခုေတာ့ေလညင္းသြဲ႔သံ။ကေလးငယ္ေလး၏ရီေမာသံ။ေပသီးရဲ႕ရိီသံတ႔ႏ ို ွင့္အတူသိုင္းေလာကႀကီး တစ္ခုလုံးေအးခ်မ္းသာယာလ်က္ရွိေနသည္သာျဖစ္ေလေတာ့သတည္း။ ျပီးပါျပီ။ ။ ဆက္လက္ႀကိဳးစားပါဦးမည္ Ko Gyi Soe

269